คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู

ตอนที่ 17 : The Destination__Chapter 15 : I don’t want to be her friend


     อัพเดท 15 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : madfatgee ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madfatgee
My.iD: https://my.dek-d.com/Love-negative
< Review/Vote > Rating : 95% [ 4 mem(s) ]
This month views : 26 Overall : 9,565
190 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 49 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 17 : The Destination__Chapter 15 : I don’t want to be her friend , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 846 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Chapter 15

I don’t want to be her friend

            “ทีนี้เข้าใจรึยังว่าทำไมฉันถึงไม่รับเงินแทนน่ะเพราะฉะนั้นคืนนี้เจอกันที่สระน้ำในมหาลัยสองทุ่มตรง”

“อ้อ! แล้วก็นี่” ซีเธอร์หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องคุ้นตาออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วยัดมันใส่มือฉัน อ้าว แล้วโทรศัพท์เครื่องเมื่อกี้เป็นของใครกัน

ซีเธอร์เดินผ่านตัวฉันไปที่แอ่งโคลนที่โทรศัพท์ผู้โชคร้ายลงไปนอนอยู่ แล้วหยิบมันออกมาก่อนจะสำรวจตัวเครื่อง

“ยังโอเคนี่ คิดว่าต้องซื้อใหม่ซะแล้ว” เขาพูดกับตัวเองแล้วเดินไปขึ้นรถ “แล้วเธอน่ะจะกลับบ้านมั้ยนั่น ให้ไปส่งรึเปล่า หรือจะเดินเป็นอีบ้าเท้าเปล่ากลับบ้าน”

“เอ้อไปสิ”

            ซีเธอร์ เขาช่างเป็นผู้ชายที่ยากจะคาดเดาความคิดจริงๆ

 

“เอวา คืนนี้แกว่างป่ะ” ฉันลงมือโทรหาเอวาทันทีที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ขอโทษนะเพื่อนฉันไม่ได้ตั้งใจหลอกแกจริงๆ แค่โมซาร์ทมันขอร้องมา

(ว่าง ทำไม? อย่าบอกว่าแกจะชวนฉันไปลอยกระทง ฟ้าผ่าเหอะพีนัทชวนฉันไปลอยกระทงน่ะ!!)

“ถ้าฉันบอกว่าฉันจะชวนแกไปจริงๆอ่ะ”

(แค่กๆ โอ๊ย! สำลักน้ำเลยทีเดียว นึกยังไงของแกน่ะร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยไป)

“ไม่รู้สิ นะๆ แกไปกับฉันนะ หวานมันไม่ยอมไปเป็นเพื่อนฉันเพราะฉันดันลืมนัดมันวันนี้” อันนี้เรื่องจริงนะเพราะก่อนที่จะโทรหาเอวา ฉันโทรชวนหวานไปด้วยปรากฏว่ายัยเพื่อนบ้านั่นมันดันงอนฉันที่ฉันไม่ได้ไปตามที่มันนัด แถมไม่รับโทรศัพท์มันอีก

(เออๆ สงสารแกหรอกนะ ที่ไปเป็นเพื่อนนี่เห็นว่านานๆทีแกจะปล่อยบาปไปมั่งหรอกนะ) เพื่อนมันเห็นฉันบาปหนักขนาดนั้นเลยเรอะ

“งั้นเจอกันที่มหาลัยฉันนะ สองทุ่มตรงโอเค้?”

(เออๆ แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวรีบไปอาบน้ำละ)

“จ้ะๆ แล้วเจอกัน”

 

20.00 .

ฉันมายืนรอเอวาอยู่หน้ามหาลัย เมื่อกี้เห็นตัวต้นเหตุของเรื่องขับรถผ่านมาแล้วเรียกฉันให้เข้าไปด้านใน แต่ฉันบอกว่าฉันรอเอวาตรงนี้เขาเลยอยู่รอเป็นเพื่อนฉันซะนี่

“ถามอะไรหน่อยสิ ตกลงนายเป็นเดือนหรือดาวกันแน่ ตกตัวจัดยิ่งกว่าจะไปผู้หญิง แถมเซตผมมาขนาดนี้จะไปเดินแบบที่ไหนคะ” จริงๆนะ ไม่ใช่แค่หมอนี่จะแต่งตัวจัดอย่างเดียว เวลาไปเรียนก็เซตผมไป แบบว่าอาทิตย์นึงมีเจ็ดวันมันเซตไปเจ็ดทรง

“แหม เป็นผู้ชายก็ดูแลตัวเองเป็นน้า แถมวันนี้มาเจอเพื่อนเธอด้วยก็ต้องดูดีเป็นพิเศษ ว่าแต่ทำไมเพื่อนเธอถึงช้าจังวะ”

Rrr~

“ไม่หรอก นี่ไงเจ้าตัวโทรมาละ ว่าไงเอวา”

(อยู่ไหนเนี่ย ฉันรออยู่หน้ามหาลัยแกเนี่ย แต่ไม่กล้าเข้าไป)

“ฉันก็อยู่ด้านหน้าเนี่ย แกมาเลยไม่มีใครทำอะไรแกหรอกน่า แค่นี้นะ”

“มาแล้วหรอ งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวจะโผล่มาใหม่” โมซาร์ทว่าแล้วถอยรถกลับออกไปนอกมหาลัยอีกครั้ง มันจะมาไม้ไหนของมันเนี่ย

“โว้ย! ขับรถเป็นป่ะวะ มีที่ไหนทางเข้าแต่มันกลับถอยรถกลับ ไอ้พ่อปลวกเอ๊ย!” เสียงก่นด่าที่คุ้นหูทำให้ฉันรู้ว่าเอวามาแล้ว โมซาร์ทเอ๋ยโมซาร์ท นายน่าจะคิดแล้วคิดอีกนะที่จีบเอวาคนนี้น่ะ

“แกเลตไปห้านาทีนะเอวา”

“ฉันมาถึงนี่ตั้งแต่สิบนาทีก่อนแล้วเหอะ แค่ฉันรออยู่ในรถ อันที่จริงน่าจะให้เจ๊แอลขับรถมาส่งในนี้เลยจะดีกว่า ไม่น่ามาเจอไอ้ปลวกขับรถควายๆคันนั้นเลยฉัน อ้อ! แกต้องไปส่งฉันที่บ้านแล้วนะ เพราะเจ๊แอลน่ะออกไปฉลองกับเพื่อนไม่มีเวลามารับฉันกลับ”

“เออน่า เดี๋ยวให้ไปส่งถึงที่แน่นอน”

ปี๊นน!!

เสียงแตรจากรถออร์ดี้คันคุ้นตาทำให้ฉันหยุดบทสนทนากับเอวาแล้วหันไปมองคนขับรถที่ขับผ่านเราไปอย่างรวดเร็วจะบีบแตรหาหอยทากรึไงยะ

“งั้นเราเข้าไปในงานกันเถอะ”

เมื่อมาถึงในงาน รถสปอร์ตเปิดประทุนคันหรูก็จอดเทียบข้างรถฉันทันที ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นใคร

“นี่มันไอ้รถเกรียนย้อนซ้อนนี่ ชิ!แม่ขอดูหน้าคนขับหน่อยเหอะ”

“ไงสาวๆ” เจ้าของรถสปอร์ตเปิดประทุนคันที่ว่าลงมาทักทายเราในขณะที่เอวาเพิ่งจะแค่เปิดประตูรถลงไป เล่นเอาเพื่อนสาวของฉันทำหน้าหงิกทันที

“อยู่นี่เอง หาตั้งนาน” และเสียงปริศนาอีกเสียงก็ปรากฏขึ้นเมื่อฉันลงจากรถเรียบร้อยแล้ว

“ซีเธอร์? พีไหนแกบอกว่าแกให้ฉันมาเป็นเพื่อนแต่ดูเหมือนว่ามีคนรอแกเพียบเลย”

“บ้าหรอ? ฉันไม่ได้บอกใครเลยด้วยซ้ำว่าฉันจะมาน่ะ”

“งั้นเรารีบไปกันเถอะ ฉันเริ่มอยากกลับบ้านเร็วๆแล้วว่ะ”

“ขอโทษนะเอวา” ซีเธอร์เดินเข้ามาขวางทางของฉันและเอวาไว้ “พอดีว่าฉันมีธุระกับพีนิดหน่อย ขอยืมตัวเพื่อนเธอสักครู่” ไม่ต้องรอให้เอวาอนุญาต เขาก็ลากฉันออกไปจากตรงนั้นทันที เอาล่ะโมซาร์ทถือว่าฉันโยนโอกาสให้นายแล้วกันนะ เอวาเพื่อนขอโทษ TT

 

ในเมื่อญาติและเพื่อนสนิทของเขาโยนโอกาสก้อนโตมาให้ตรงหน้าแล้ว มีหรือที่คนอย่างโมซาร์ทจะไม่คว้ามันไว้น่ะ เพียงแต่ว่าไม่รู้จะเริ่มยังไงต่างหากในเมื่อสาวเจ้ายืนหน้าหงิกอยู่อย่างนี้ตั้งแต่เห็นหน้าเขาแล้วนี่

5 นาทีผ่านไปเธอยังคงยืนหน้าหงิกอยู่

20 นาทีผ่านไปเธอยังรอพีนัทไม่มีวี่แววว่าจะไปไหน

30 นาทีผ่านไปเธอเริ่มทนไม่ได้กับการยืนรอเพื่อนสาวที่ตอนนี้ยังไร้เงาที่จะกลับมา ไอ้บ้าซีเธอร์พาเพื่อนของเธอไปทำธุระถึงไหนกันเนี่ย

“นายเองก็รอซีเธอร์เหมือนกันหรอ” เมื่อเห็นเงียบๆข้างๆตัวไม่มีใคร เธอจึงจำใจคุยกับคนที่นั่งตบยุงอยู่ในรถสปอร์ตเปิดประทุนของตัวเอง

“เปล่า รอเธอต่างหาก ส่วนคู่นั้นให้เขาไปปรับความเข้าใจกันเหอะน่า” โมซาร์ทบอก แต่กระนั้นเอวาก็ไม่เข้าใจอยู่ดี คู่นี้มันก็อึนๆใส่กันอยู่ตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง

“ปรับความเข้าใจอะไร?”

“ไม่รู้รึไงว่า หกเดือนที่ผ่านมาสองคนนั้นไม่เคยเจอหน้ากัน ไม่พบกัน ไม่คุยกันน่ะ” เพราะเธออยู่ต่างมหาลัยเธอจึงไม่เคยรู้เรื่องเหล่านี้ แถมพีนัทก็ไม่ได้เล่าอะไรให้เธอฟังส่วนเอวาก็ไม่ใช่คนชอบซักอยู่แล้ว เรื่องที่เธอเพิ่งรู้มาเมื่อตะกี้ก็ทำให้เธอตกใจไม่น้อยเหมือนกัน

เอวากำลังจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรหาพี่สาวให้มารับ เอาวะโดนเจ๊บ่นนิดหน่อยก็ยังดีกว่าให้สองคนนั้นอึนกันต่อไป แต่

“โทรไปหาพีนัทหรอ”

“เปล่า โทรให้พี่สาวมารับกลับบ้าน”

“ไหนๆก็มาแล้ว จะมาให้เสียเที่ยวเปล่าถ้าไม่ได้ลอยกระทงนะ เพราะฉะนั้น” โมซาร์ท กระโดดลงมาจากรถสปอร์ตของตัวเอง “ไปลอยกระทงกันเถอะ เดี๋ยวจะแนะนำเธอให้รู้จักมหาลัยนี่ให้ทั่วเลย”

สำหรับโมซาร์ทการกระโดดลงมาจากรถสปอร์ตนั้นมันเท่ห์มากเลยนะ ยิ่งคนหล่อๆอย่างเขากระโดดมาแล้วลงท่าได้สวยเนี่ย ยิ่งโคตรจะเท่ห์เหมาะมากสำหรับโชว์สาวตรงหน้า แต่มันใช้ไม่ได้กับผู้หญิงที่ชื่อว่า เอวาเธอกลับมองการกระทำของเขานั้นเหมือนคนบ้าไม่ก็คนโง่ที่ไม่ลงมาจากรถให้ดีๆ ชอบทำท่ากระโดดลงมาเหมือนลิงเหมือนค่าง

“ถ้าฉันจะไปฉันไปคนเดียวเป็น ไม่จำเป็นต้องมีนายไป” ว่าจบเอวาก็หนีโมซาร์ทไปทันที เขาจะคอยดูละกัน เชื่อเถอะ! หน้าตาน่ารักแบบนี้น่ะ เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ชายโสดล่ะวะที่จะเข้ามาขายขนมจีบเธอน่ะ แต่จะบ้าหรอ อุตส่าห์ให้พีนัทล่อมาแล้วเขาจะปล่อยให้คนอื่นคาบไปง่ายๆ โมซาร์ทได้แต่เดินตามหลังเอวาไปเงียบๆ โดยที่ตัวเธอก็รู้ดีแต่ก็ไม่ได้หันไปพูดอะไร

“คนสวย วิ้ว~ หน้าตาน่ารักแบบนี้พี่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย มากับพี่มั้ยน้อง เดี๋ยวพี่จะพาทัวร์” มาแล้วไงรายแรก โมซาร์ทคิดในใจและคอยดูพฤติกรรมของเอวาที่จะจัดการให้พวกปากสุนัขพวกนี้

“ฉันมีขา ฉันมีตา ฉันเดินไปไหนมาไหนเองได้ ไม่จำเป็นต้องมีพวกนายเดินนำ” ฟังดูอาจจะพื้นๆนะ แต่ไอ้คำหลังน่ะ เล่นซะคนฟังจุกเป็นแถว เดินนำมันใช้กับหมาไม่ใช่หรอวะ

ไม่รอให้พวกนั้นตอบกลับเอวาก็เดินจากไปทันทีปล่อยให้ไอ้พวกสมองช้าประมวลผลตามหลัง

“สนใจจะไปลอยกระทงกับผมมั้ยครับ ให้ผมไปเป็นเพื่อนนะ ผมไม่คุ้นหน้าคุณคิดว่าคุณน่าจะเป็นคนนอกใช่มั้ยล่ะ” รายที่สองมาอีกแล้ว คราวนี้ไม่ใช่พวกสามแยกปากหมาเหมือนกรุ๊ปก่อนแต่เป็นไอ้หน้าม่อที่ไหนไม่รู้

“ถ้าคุณคุ้นหน้าฉันสิแปลก หน้าฉันไม่ได้เหมือนพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายายหรือญาติฝ่ายไหนของคุณแน่นอน” โมซาร์ทแอบภูมิใจเล็กๆที่อย่างน้อยเอวาก็ไม่ได้พูดกับเขาด้วยถ้อยคำจิกกัดพวกนี้

และเธอก็ทำเหมือนเดิมคือปล่อยให้มันประมวลผลย้อนหลังแล้วเดินจากไป

“คุณครับ” ไม่รอให้รายที่สามโผล่มาหรอก โมซาร์ทคร้านจะยืนดูชายอื่นพูดกับผู้หญิงคนนี้เต็มทีละ

“ผู้หญิงคนนี้มากับฉัน เพราะฉะนั้นเชิญ” โมซาร์ทพูดนิ่มๆแต่ก็ทำให้ผู้ชายที่มารุมขายขนมจีบให้เอวารายที่สามจากไป “พอกันที ต่อไปนี้เดินไปกับฉันพอ ไม่จะเป็นไม้กับหมารุ่นท็อปให้เธอเอง” โมซาร์ทพูดงอนๆ นั่นทำให้ผู้หญิงข้างๆเขายิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

[Peanut’s Part]

ซีเธอร์พาฉันออกมานั่งที่สนามข้างๆสระน้ำใจกลางมหาลัย ประมาณครึ่งชั่วโมงได้แล้วแต่เขาก็ไม่มีแนวโน้มว่าจะลุกออกไปลอยกระทงหรือทำกิจกรรมอะไรเลย ซีเธอร์เอาแต่นั่งเงียบ ส่วนฉันก็เงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไร

“ฉันรู้แล้วนะว่าห่วงของไคล์ที่อยู่ที่ฉันคืออะไร” ฉันหันไปมองเสี้ยวหน้าของคนข้างๆอย่างงงๆที่อยู่ๆก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“คือ…?

“คือเรื่องที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้”

“ฉันจะรู้นายหรอว่านายเป็นอะไร”

“ลองตรวจให้หน่อยสิ ว่าที่คุณหมอ” ว่าจบซีเธอร์ก็คว้ามือฉันไปจับที่หน้าออกข้างซ้ายของเขาทันที

ตึกตักๆๆๆๆๆ

คุณพระ! หัวใจเขาต้นเร็วมากจนฉันจับจังหวะมันไม่ถูก

“นายได้เช็คความดันบ้างรึเปล่า” ซีเธอร์ส่ายหน้า “แอลกอฮอล์ล่ะช่วงนี้ดื่มบ่อยมั้ย” ซีเธอร์ส่ายหน้าอีกรอบ “แล้วนายเป็นโรคที่เกี่ยวกับพวกหัวใจอะไรรึเปล่า” ส่ายหน้าอีกแล้ว

“ฉันว่านายไปหาหมอเหอะ ฉันเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ปีหนึ่ง สิ่งที่ฉันรู้นายก็ไม่ได้เป็นจนฉันจนปัญญา ลำพังฉันไม่สามารถไดแอก(Diagnosis: วินิจฉัยโรค) นายได้เองหรอกนะ”

“มันอยู่ในจิตใจฉันต่างหาก”

“อะไร นายป่วยใจรึไง? ฉันแนะนำให้นายไปแผนกไซไค(Psychiatry: จิตเวช) เลย”

“เธอแกล้งโง่หรือโง่บริสุทธิ์กันแน่วะ”

“ฉันชอบเธอว่ะ” ฉันหันไปมองคนข้างๆอีกรอบ คราวนี้เขาไม่ได้เงยหน้ามองท้องฟ้าเหมือนเก่าแต่กลับหันมามองหน้าฉันโดยตรง

“นายแกล้งฉันเล่นรึไงน่ะ”

“ฉันชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเธอ ครั้งแรกที่เธอเข้ามาทักฉันซึ่งตอนนั้นมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกที่อยู่ดีๆคนน่ารักๆอย่างเธอเข้ามาทักฉันได้แม้ว่าฉันเพิ่งจะรู้ว่าเราเคยรู้จักกันก็เถอะ”

“ไอ้ไคล์มันรู้ทุกอย่าง มันพยายามจะเค้นฉันแต่ฉันไม่ได้บอกมันเพราะฉันกลัวว่ามันจะไปบอกเธอ และเพราะมันรู้มันถึงได้คบเธอเพื่อพิสูจน์ฉัน”

“นายโกหก ฉันไม่เชื่อว่าคนอย่างไคล์จะทำแบบนั้น”

“ใช่! ตอนแรกมันคบกับเธอเพราะพิสูจน์ฉัน แต่พอระยะหลังมันกลับรักเธอ ใครจะรู้ว่ามันบ้าถึงขั้นให้พ่อแม่มันไปขอหมั้นเธอตอนเธอเรียนจบม.ปลาย”

“รู้มั้ยว่าทำไมพ่อแม่ฉันถึงเล็งแค่เธอที่จะเป็นคู่หมั้นฉันไม่ใช่เพราะธุรกิจ ไม่ใช่เพราะพวกท่านชอบเธอ แต่เป็นเพราะลูกชายของท่านแอบรักเธออยู่ห่างๆ แม่ไปเจออัลบั้มภาพของเธอที่ฉันแอบเก็บไว้ต่างหาก แต่ยิ่งฉันทำใจไม่ให้รักเธอขนาดไหน มันกลับไม่เคยเป็นผลเลยสักครั้ง”

“ตอนแรกที่ไปเจอเธอฉันก็ตกใจอยู่เหมือนกันไม่นึกว่าแม่จะรู้ ถึงบอกไงว่าแม่ฉันรู้เรื่องที่ฉันแกล้งคบกับมีนนานแล้วน่ะ แล้ววันนั้นฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายความรู้สึก หรือหักหน้าเธอเลย มีนก็รู้ว่าฉันชอบเธอ ยัยนั่นก็ตกใจไม่น้อยแต่ในเมื่อเรื่องมาอย่างนั้นเราก็ต้องเล่นให้มันจบ”

“เพราะฉะนั้นถ้าเราสองคนมีความสุขได้ ไคล์มันก็จะได้ไป”

“เธอพูดอะไรบ้างสิวะ ให้ฉันพูดคนเดียวเขินเป็นนะเว้ย”

“แล้วนายอยากให้ฉันพูดอะไรล่ะ” ฉันอยากจะหลุดขำกับอาการเขินของคนตรงหน้า แต่ก็ต้องรักษาอาการเอาไว้

“ก็เช่นว่าเธอคิดว่าฉันควรจะทำยังไงต่อไป เธอคิดยังไงกับฉันหรืออะไรก็ได้ แต่อย่าปล่อยให้ฉันพูดคนเดียว”

“ฉันว่านี่ก็เลตมากแล้ว พรุ่งนี้ฉันมีสอบอีก” ฉันทำท่าจะลุกขึ้นลุกแต่ซีเธอร์ก็รั้งแขนฉันไว้อีกจนได้

“ไหนๆก็มาแล้วลอยกระทงด้วยกันก่อนสิ”

“งั้นก็ได้”

 

ฉันเห็นคู่ของโมซาร์ทและเอวายืนอยู่ที่สระน้ำ ดูเหมือนว่าเพื่อนสาวของฉันเองจะมีรอยยิ้มให้โมซาร์ทโดยไม่รู้ตัวนะเนี่ย

ฉันเลือกที่จะปล่อยกระทงให้ห่างจากคู่นั้นหน่อย เดี๋ยวกลัวโดนเอวาเหวี่ยง

ช่วยปลดปล่อยความรู้สึกคลุมเครือในใจฉันตอนนี้เถอะค่ะ

ฉันกำลังจะปล่อยกระทงลงแต่ซีเธอร์ห้ามไว้ก่อน

“รอด้วยสิ ยังอธิษฐานไม่จบ” หมอนี่โลภชะมัดกระทงแค่สามสิบบาทเล่นอธิษฐานซะร้อย

ฉันปล่อยกระทงลงพร้อมกระทงของซีเธอร์ แล้วมองดูสระน้ำที่ส่องสว่างไปด้วยเปลวไปจากกระทง

“เมื่อกี้เธออธิษฐานว่าไง”

“เรื่องแบบนี้ใครเขาบอกกัน”

“ซะงั้น ไปดูที่เวทีกลางหน่อยมั้ย”

“เอาอีกหรอ” ฉันก้มมองนาฬิกาข้อมือที่ตอนนี้เข็มสั้นอยู่ที่เลขเก้า เข็มยาวที่เลขสิบสองพอดี “เพิ่งจะสามทุ่ม งั้นไปก็ได้”

ไม่นึกเลยว่าที่เวทีกลางฉันจะพบคนรู้จักมากมายขนาดนี้

“ซีเธอร์ หวัดดี มากับใครหรอ พีนัทหวัดดีจ้ะ ^^ สองคน มาด้วยกันหรอ?” รายแรกเริ่มกันที่ชีสเค้ก (โอ้ว สาบานได้นี่คือชื่อนาง) สาวน้อยน่ารักเพื่อนร่วมคณะของซีเธอร์ ฉันรู้จักกับเธอตอนกิจกรรม แรกพบของทางมหาลัย

แต่นะฉันว่าเธอถามไร้สาระมากเพราะในเมื่อคนที่ยืนข้างๆซีเธอร์ก็มีแต่ฉัน จะว่าเธอไม่เห็นฉันก็คงไม่ใช่ เพราะเธอก็ทักฉันด้วย

“หวัดดีชีสเค้ก อื้มฉันมากับพีนัท” ซีเธอร์เป็นคนตอบคำถาม

“งั้นเราขอตัวนะ” ฉันเองที่เป็นคนพูด ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันพูดออกไปแบบนั้น อาจเป็นเพราะสายตาของชีสเค้กที่มองมาที่ซีเธอร์สื่อความหมายบางอย่างที่ผู้หญิงด้วยกันดูออก หมั่นไส้เหอะ!

“เป็นอะไรเนี่ย อยู่ๆก็ลากฉันออกมา”

“ก็ไหนนายบอกว่าจะมาเวทีกลางไง รีบๆมาดูจะได้รีบๆกลับ”

“อะไรวะอย่าบอกนะว่าหึง^^” ฉันกำลังจะเถียงกลับสุดฤทธิ์ แต่ก็โดนเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาก่อน

“อ้าว ไหนบอกว่าน้องพีมีนัทกับเพื่อนไง” มาแล้ว รายถัดมา พี่รหัสสุดหล่อของฉันเลย

“แล้วผมไม่ใช่เพื่อนยัยนี่รึไงพี่ อ้อ! ไม่ใช่สิผมไม่อยากเป็นเพื่อนยัยนี่สักหน่อย แต่ผมอยากเป็นแฟนต่างหาก” ซีเธอร์โพล่งออกไปโดยไม่ปรึกษาฉันสักคำ เล่นซะฉันสตั๊นท์ไปเลยสามวิเมื่อคำว่า แฟนลอยมากระแทกหู

“ก็แค่ อยากแต่ก็ ไม่ได้เป็นนี่” ส่วนพี่ปริ๊นซ์ก็กระแทกกลับมาร้อนแรงเช่นเดียวกัน

“ซีเธอร์นายอย่าไปแกล้งพี่ปริ๊นซ์แบบนั้นสิ” ฉันหันไปตำหนิซีเธอร์จนเขาทำหน้าหงิก “พีมากับเพื่อนต่างมหาลัยน่ะค่ะ แต่เราแยกกันแล้วบังเอิญเจอซีเธอร์พอดีเขาเลยชวนมาที่เวทีกลางน่ะค่ะ อ้อ! นั่นไงเจอแล้ว พีขอตัวนะคะ” ไม่หรอก ฉันชี้นกชี้ไม้ไปทั่วอ่ะแหละ พอพี่ปริ๊นซ์ พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตแล้วฉันก็ลากซีเธอร์ออกมาทันที

“ทำไมต้องว่าฉันวะ แล้วเธอจะรีบลากฉันมาทำไม อยากจะเข้าไปเอาหมัดกระแทกหน้ามันแรงๆสักสองสามที แม่ง! หมั่นไส้เว้ย!!” ฉันปล่อยให้คนบ้าชักดิ้นชักงออยู่ตรงนั้นให้พอใจส่วนตัวเองก็เดินออกห่างเขาเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจและตามมาด้วยรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าที่ยังอุตส่าห์จำฉันได้สี่ห้าคน เพื่อนในบ้านเดียวกันตอนรับน้องอีกสองคน

“ยัยพี ยัยเพื่อนบ้า แกมาหลบอยู่นี่เอง” รายสุดท้ายเป็นเอวาเพื่อนที่น่ารักของฉันนั่นเองจริงๆฉันกำลังจะทิ้งยัยนี่แล้วนะ อย่าบอกมันล่ะ

“แล้วโมซาร์ทล่ะ” เอวามองหน้าฉันอย่างจับผิด “ฉันหมายถึง คือฉันเห็นแกอยู่กับโมซาร์ทแวบๆที่สระน้ำไง”

“อยู่กับญาติเขาตรงนั้นไง หมอนั่นเป็นบ้าอะไรถึงได้กระฟัดกระเฟียดขนาดนั้นน่ะ”

“ไม่รู้สิ ปล่อยให้บ้าให้พอเหอะ เราไปกันดีกว่า”

 

ฉันเวียนรถไปส่งเอวาที่บ้านแล้วแวะกลับมามหาลัยอีกครั้ง ไปที่ที่จอดรถที่เดิมที่กลับพบว่ารถAudiลูกรักของซีเธอร์ไม่อยู่เสียแล้ว ตอนออกมายังอยู่เลยนี่นา

ฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรมากเลยขับรถกลับบ้านไปเลย แต่พอถึงหน้าบ้านก็เจอรถAudi ที่ฉันตามหาจอดอยู่หน้าบ้านฉันอยู่ก่อนแล้ว

“ไปไหนมา” เจ้าของรถยืนพิงมันพูดเรียบๆ ในขณะที่ฉันลดกระจกลงเพื่อจะพูดกับคนตรงหน้า

            “ไปส่งเอวามา แล้วนายมาทำอะไรที่นี่”

            “ตามมาเพราะเป็นห่วงเธอไง เล่นมาไม่บอกกันสักคำแล้วปล่อยให้รออีก น่าน้อยใจชะมัด”  

“ก็เห็นนายโกรธอยู่เลยไม่อยากเข้าไป”

“ก็โกรธไง มานี่เลยนะ มาให้ฉันลงโทษเธอซะดีๆ”

“นายจะตีฉันรึไง ฉันจะฟ้องแม่นายเอาสิ!

“ใครบอกทำแบบนี้ต่างหาก”

ซีเธอร์ก้มหน้าลงมาให้เท่าระดับสายตาฉันแล้วโน้มตัวมากระซิบข้างหูฉัน

“ฝันดีครับ” ตามด้วยปากร้อนที่ประทับบนหน้าผากฉัน

O_O …

“รีบเข้าบ้านได้แล้ว ถ้าไม่รีบจะไม่ใช่แค่หน้าผากนะ” 

 

 





































มาแล้วค่า ไม่เจอกันกี่อาทิตย์เนี่ย ตั้งแต่กิ๊ฟท์กลับจากกทม. รึเปล่า
ยังจำไรต์เตอร์คนสวย(?) ได้อีกมั้ย tt'
คิดถึงจังเลย ลืมคุณซีเธอร์ กันยังเนี่ย....หรือว่าเบื่อความซึนของคู่นี้กันแล้ว 

 

:)  Shalunla


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 17 : The Destination__Chapter 15 : I don’t want to be her friend , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 846 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 165
เอวาสวยมากค่าาาา ชบจริงจังเลยคร้าบบบบบ
ฉากนี้แบบว่าดคตรหวานอ่ะ หงานมากมายเรื่องนี้ยกให้ ซีเธอร์ผุ้เปลี่ยวเหงา???
5555555555

แบบว่า พีนัทคิดแบบนี้มันเลวมากค่ะ
เออ แต่อ่องก้เคยทำนะ คนที่แอบชอบเพื่อนมันไม่กล้าคุยกับเพื่อนเราตรงๆ เพราะฉะนั้นด้วยคงามขัดใจ
อ่องเลยต้องให้โอกาสคนที่ชอบเพื่อนเราบ้าง5555

แต่ดูเหมือนการสารภาพรักครั้งนี้ ซีเธอรืคงใช่ความกล้าไม่น้อยเลยนะ อ๋องเห็นแล้วรู้สึกปลื้มปริ่มแทนYY
เอ๋อออออ แต่อะไรกัน สรุปแล้ว
ซีเธอร์ชอบพีนัทมาตั้งแต่แรกสินะ ยังงั้นไคล์ก็แย่นะสิ
แต่ถ้าไคลืไม่ตายไปซะ เรื่องนี้ซีเธอร์ก็ไม่ได้เป้นพระเอกสินะ แย่จังเลย
แต่แอบอยากอ่านเรื่องของปริ้นซ์กับองศาจัง
(เออ ไรเตอร์ลืมองศาหรือเปล่า รีดเดอร์อย่างอ่องยังไม่ลืมนะ!!!)

แล้วก็ฉากหวานๆอย่างโยนมือถือเยี่ยะ
ช็อกมากค่ะ ช็อกตามนางเอก5555+
คือแบบว่ากล้าโยนได้ไงว่ะ สรุปเป้นของตัวเอง= =

คือเอาง่ายๆนะ(อ่านมาหมดแหละ แต่แบบว่าไม่รุ้เจะเม้นทุกโมดม้นยังไงเพราะชอบทุกอัน)
ชอบตอนนี้เฟ่ยยยยย! พูดจากใจเลย หลังจากที่ดูซีเธอรืมันเก้กอยู่นาน
ในที่สุดมันก้บอกว่า ... ฝันดี
โฮกกกกกกกกกกกน้ำตาไหลพรากกกกก

อ่ะๆคำผิดนะ
ตกตัวจัด // แต่งตัวจัด
เซตผม//เซ็ตผม
ที่เหลือพี่ตาณน่าจะแก้ให้แล้วนะคร้าบบบบบ
ติดตามเรื่องนี้ เย่ๆ
 

PS.  ♥รักเธอที่สุด
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 202.27.11.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 17:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 156
ในที่สุดซีเธอร์ก็สารภาพ!
โห เก็บมาได้ตั้งนาน ชอบตั้งแต่แวบแรก
แกมีความอดทนสูงมากเลยนะ...
เรื่องระหว่างไคล์กับซีเธอร์ก็ถูกเปิดเผยอีก
ถ้าจะให้ไคล์ไปสู่สุขคติ พีกับซีต้องรักกัน
ดังนั้นรู้แล้วใช่ไหมคุณพระคุณนาง ว่าต้องทำอะไรต่อ :)

พาร์ทนี้ของเอวาได้ใจมากฮ่ะ
ด่าผู้ชายซะกระเจิดกระเจิง
ชอบตอนที่บอกว่าหน้าฉันไม่ได้เหมือนญาติคนไหนของคุณ
สุดยอดดดดดดด
ชอบผู้หญิงอย่างนี้ เจ๋งดี
โมซาร์ทเอาให้อยู่ละ

ซีเธอร์ นายเรียกการกระทำของนายว่าลงโทษหรอ
ฉันนึกว่ามันคือการให้รางวัลซะอีก
มันหวานมาก!
พีนัทตอบรับรักซีเธอร์ไวๆ เน้อ
อย่าให้เวลาล่วงเลยผ่านไปอีกหกเดือนละ
ขี้เกียจจะรอแทนซีเธอร์แล้วนะ ฮ่าๆๆ

คำผิดจ้า
ตกตัว = แต่งตัว เท่ห์ = เท่ หน้าออก = หน้าอก ต้นเร็ว = เต้นเร็ว เปลวไป = เปลวไฟ มีนัท = มีนัด

ประโยค (ที่คิดว่า) แปลก ลองเช็กดูเน้อ ^^
เดี๋ยวให้ไปส่งถึงที่แน่นอน = เดี๋ยวไปส่งให้ถึงที่แน่นอน (เพราะพีนัทรับปากว่าจะไปส่งเอง ไม่ได้ "ให้" ใครไปส่งเอวา)
ย่อหน้า "ฉันชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรก..." กับ "ไ อ้ไคล์มันรู้ทุกอย่าง..." ให้ตัดเครื่องหมาย " ที่อยู่ข้างหน้าย่อหน้า "ไ อ้ไคล์" ออกเน้อ เพราะคนพูดคนเดียวกัน นั่นก็คือซีเธอร์
Name : TANH_ZEPIA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANH_ZEPIA [ IP : 58.11.148.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:56

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android