คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู

ตอนที่ 12 : The Destination__Chapter 10: TRUTH OR DARE


     อัพเดท 1 ม.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : madfatgee ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madfatgee
My.iD: https://my.dek-d.com/Love-negative
< Review/Vote > Rating : 95% [ 4 mem(s) ]
This month views : 24 Overall : 9,563
190 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 49 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 12 : The Destination__Chapter 10: TRUTH OR DARE , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 838 , โพส : 6 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Chapter 10

TRUTH OR DARE

เสียงตูมตามๆดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่งทำให้ฉันต้องลืมตาสู้แสงแดดยามเช้า(?)แล้วมองหาที่มาของเสียง Ben10? แปลกแฮะ! ปกติหวานมันไม่ใช่คนที่จะดูการ์ตูนอะไรพวกนี้นี่นา

“ชู่วววว เห็นมั้ย นูน่าบอกแล้วว่าอย่าเสียงดังๆ นางมารตื่นแล้วเห็นมั้ย” เสียงของหวานทำให้ฉันมองไปที่เตียงของมันอย่างงงๆ แล้วก็พบคำตอบเด็กบ้าคีนนั่นเอง

“แกพาเด็กเข้าห้องมาทำไมแต่เช้าน่ะ”

“ไม่เช้าแล้วเหอะพีนัท เที่ยงกว่าๆแล้วเว้ย” ฉันถึงกับขมวดคิ้วให้กับความขี้เซาของตัวเอง บ้าไปแล้วนี่ฉันหลับยาวขนาดนั้นเลยหรอ

“แล้วทำไมแกไม่ปลุกฉันยะ”

“ก็เห็นแกนอนหลับสบายเลยไม่อยากปลุก เออนี่รีบไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว ฉันหิวแล้ว” หวานมาลากฉันลงไปจากเตียงพาไปในห้องน้ำแล้วโยนชุดในตู้เสื้อผ้าตามมา

“เดี๋ยวหวาน

“อะไรยะ”

“ใครพาเด็กนั่นเข้ามาในห้อง” พูดพลางบุ้ยปากที่ทางคีนที่นั่งดู Ben10 อย่างไม่เดือดร้อนอะไร

“ซีน่ะ”

“พ่อแม่เขาล่ะไปไหน”

“ไม่รู้สิ ไม่ได้ถาม ไม่ดีรึไงมีเด็กน่ารักๆ มาอยู่เป็นเพื่อน J” ไม่สำหรับฉันคนหนึ่งล่ะ ฉันคิดในใจแต่ก็ขี้เกียจพูดออกไป ซีเธอร์ก็แปลก ลูกพี่ลูกน้องตัวเองแท้ๆ มาฝากคนอื่นให้ดูแล

 

8.30 pm.

“พีนัท แกห้ามนอนอีกนะ เดี๋ยวฉันมา” หวานเตือนในขณะที่ฉันกำลังนั่งกดดูรายการทีวีไปเรื่อยๆ

“แล้วแกจะไปไหน”

“ไปส่งคีน”

“ฉันไปด้วยดิ เบื่อน่ะ” หวานมองฉันอย่างไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ทว่าไอ้เด็กบ้านี่สิ

“นูน่าไม่ได้อยากไปเจอฮยองหรอกหรอออ”

“แกไม่ได้ไปส่งที่ห้องพ่อแม่เขาหรอ” ทั้งหวานและคีนส่ายหน้าพร้อมกัน

“ป๊ะป๊ากับหม่าม้ากลับบ้านไปแล้ว คีนอยู่กับฮยอง” พูดซะตัวเองน่าสงสารเลยเด็กนี่ เอหรือว่าที่เมื่อวานคุณอาพูดกับซีเธอร์จะเป็นเรื่องนี้

“แล้วเดี๋ยวพี่ชายนายก็ต้องออกไปข้างนอก นายอยู่คนเดียวได้รึไง” เด็กตัวเล็กตรงหน้าพยักหน้าอย่างว่าง่าย บ้าไปแล้ว อายุเด็กนี่ไม่ถึงสิบขวบแต่สามารถอยู่คนเดียวได้เนี่ยนะ

“อายุเท่าไหร่กัน ถึงคิดว่าอยู่คนเดียวได้น่ะ”

“แปดขวบคับ คีนอยู่คนเดียวได้น้า ป๊ะป๊ากับหม่าม๊าน่ะชอบกลับบ้านดึก คีนเลยต้องอยู่บ้านคนเดียวไง” เหมือนโดนไม้หน้าสามตีแสกหน้า นี่พวกเขาปล่อยให้เด็กตัวเล็กๆแบบนี้อยู่บ้านคนเดียวดึกๆดื่นๆได้ยังไงนะ

“ที่นั่นน่ะ มีแค่พ่อ แม่ แล้วก็นายงั้นหรอ”

“เมื่อก่อนคีนมีป้าโซอีอยู่เป็นเพื่อน แต่ช่วงนี้ป้าเขาหายไปไหนไม่รู้ ไม่มาบ้านคีนเลย แล้วก็” เสียงของเด็กน้อยยังเล่าต่อไปอย่างไร้เดียงสา

“นูน่านูน่าเป็นอะไร”

“ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ ไปเที่ยวกันดีกว่า” หวานกำลังจะขัดฉัน แต่ฉันส่งสายตาห้ามมันไว้เสียก่อน “เรื่องซี ฉันจัดการเอง”

หวานพยักหน้าอย่างจำใจ แล้วจูงมือคีนออกไปจากห้อง ส่วนฉันพอเข้าไปปิดโทรทัศน์ในห้องเสร็จก็เดินตามหวานไปทันที

 

“พาเด็กที่ไหนมาด้วยน่ะหวาน” เพราะพวกเรามาถึงเวลาก่อนเวลานัดประมาณสิบนาที ทำให้บริเวณสระน้ำมีเพียงแค่เซมี องศา แล้วก็ซีเธอร์ที่อยู่จัดการสั่งนู่นสั่งนี่พนักงาน

“ลูกพี่ลูกน้องซีเธอร์น่ะ เขาชื่อคีน”

“ลูกครึ่งหรอ” เซมีถาม

“อืม พีทางนู้นแน่ะ ไปจัดการซะก่อนที่คนจะเยอะ แล้วเดี๋ยวมันจะวุ่นวาย” หวานชี้ไปทางที่ซีเธอร์ยืนอยู่ ในขณะที่เซมีกำลังเล่นกับคีนอยู่ ฉันพยักหน้ารับและเดินไปที่ซีเธอร์ทันที

 “นี่ เรามาคุยกันหน่อยเป็นไง” ฉันเปิดประเด็นทันที ดูพาลเนอะ

“เรื่องคีนสินะ” ซีเธอร์พูดในขณะที่ตัวเองหันหลังให้กับฉันอยู่ เขาเดินเข้าไปคุยกับพนักงานสักพักก่อนที่จะเดินมาหาฉัน “ตามมาสิ”

“ทำไมนายถึงกล้าปล่อยให้คีนอยู่คนเดียว นายไม่รู้เลยรึไงว่าเด็กตัวแค่นั้นน่ะอยู่คนเดียวมันอันตรายแค่ไหน นายเคยคิดบ้างมั้ยว่าถ้าเกิดเขาเป็นอะไรขึ้นมาเป็นไปได้น้อยมากที่เขาจะสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ นายเคยคิดบ้างมั้ยว่า

“เฮ้! อะไรวะ มาถึงก็สวดยาวเลย” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ ซีเธอร์ก็แทรกขึ้นทันที “ไหนลองพูดมาใหม่สิ ขอทีละข้อนะ”

ฉันสูดหายใจเข้าปอดอีกครั้งก่อนจะเริ่มต้นพูด “ทำไมนายถึงกล้าปล่อยให้คีนอยู่ในห้องคนเดียว”

“ก็ฉันไม่ว่างนี่ หรือว่าเธอจะบอกให้ฉันพาเด็กแปดขวบเข้ามาในงานปาร์ตี้บ้าๆนี่”

“มันไม่ทันแล้วล่ะซี ฉันพาเขาเข้ามาแล้ว นายจะบ้าไปแล้วรึไง แล้วพ่อแม่เขาไปไหน” ฉันถามซีเธอร์เสียงสั่น รวมทั้งมือทั้งสองข้างจนฉันต้องเอามันมาจับกันไว้เพื่อไม่ให้สั่นไปมากกว่านี้

 ใช่!...ฉันเคยมีอดีตกับเรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวเกินกว่าที่ฉันจะพูด และตอนนั้นซีเธอร์เองก็รับรู้ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขายังจำมันได้รึเปล่า แต่สำหรับฉันความรู้สึกตอนนั้น ฉันไม่เคยลืม  

“เธอเลือกได้รึเปล่าล่ะ ระหว่างอยู่บ้านที่นู่นคนเดียวทั้งๆที่พ่อกับแม่ไปต่างประเทศ กับมาอยู่กับฉันที่นี่ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอาถึงไม่พาคีนไปที่กรุงเทพฯ”

“เธอจะให้ฉันทำยังไงพีนัท ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยหรอกนะที่คีนจะมาอยู่กับเราในเวลาแบบนี้น่ะ แต่มันจะดีรึไง ให้เด็กแปดขวบมาเห็นพฤติกรรมของผู้ใหญ่แบบนี้น่ะ”

“งั้นฉันไปอยู่เป็นเพื่อนคีนเอง” ไม่ต้องคิดนานหรอก เพราะไอ้ปาร์ตี้แบบนี้ก็ไม่ต้องการเข้าร่วมสักเท่าไหร่

“เฮ้ คีน ><” เสียงหนึ่งลอยขึ้นมาก ทำให้ฉันหันไปตามที่มาของเสียง เจ้าของเสียงหวานนั่นเดาไม่ยากหรอกมีนานั่นเอง

“นูน่า คิดถึงจังเลย >3<” คีนรีบผละออกจากเซมีและหวาน แล้ววิ่งไปหามีนาที่ยืนห่างจากจุดเดิมไม่ไกล คีนหอมแก้มมีนาซ้ายขวาแล้วเข้ากอดเธออย่างสนิทสนม

“ไม่ต้องหรอก ฉันว่าฉันเจอคนที่จะอยู่เป็นเพื่อนคีนคืนนี้แล้วล่ะ คอยดูสิ” ซีเธอร์ยิ้มบางๆ แล้วเดินเข้าไปหามีนาและคีนทันที ฉันได้แต่ยืนสังเกตทั้งสามคนอยู่ห่างๆจะว่าไปมองไกลๆทั้งสามคนเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันเลยนะ มีพ่อ แม่ แล้วก็ลูก

“มีน ขอช่วยอะไรหน่อยสิ”

“ว่ามาสิ เอ๊ะ! ว่าแต่ใครไม่รู้จักกาลเทศะพาน้องคีนมาในที่แบบนี้เนี่ย นายหรอซี? เดี๋ยวนูน่าจะจับฮยองตีซะให้เข็ดเลย โอเคมั้ยคีน ^^” แหม หล่อนพูดเสียฉันแทบจะสำลักน้ำลายตัวเองตาย

ฉันรู้หรอกย่ะ แค่มันไม่มีทางเลือก

“นี่แหละคือสิ่งที่จะให้ช่วยน่ะ คืนนี้ช่วยอยู่กับคีนจนกว่าปาร์ตี้จะเลิกได้มั้ย” มีนาเงียบไปสักครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มให้ซีเธอร์แล้วตอบตกลง

“เย้ นูน่า ไปเล่นกัน คีนพาของเล่นมาเยอะแยะเลยนะ”

“ขอบใจมากนะมีน อ่ะนี่กุญแจห้องฉัน” คราวนี้ฉันแทบจะสำลักเสลดตัวเองตายเลยก็ว่าได้ เมื่อซีเธอร์ยื่นคีย์การ์ดห้องตัวเองให้มีนา

“ไปจ้ะน้องคีน ไปเล่นกันนะ แต่เราต้องมีข้อตกลงกันเยอะแยะเลยเข้าใจมั้ย” เธอก้มลงไปพูดกับคีนอย่างใจดี

“ตกลงคับ” คีนลากแขนมีนาเดินออกไปแล้ว แต่ฉันยังคงช็อคกับช็อตเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา เขากับเธอเป็นคนประเภทไหนกันเนี่ย รับส่งกุญแจห้องนอนกันเป็นว่าเล่นน่ะ =[]=

“เรียบร้อยแล้วล่ะ คราวนี้ก็หมดห่วงแล้วใช่มะ” ซีเธอร์เดินเข้ามาหาฉันแล้วถามยิ้มๆ

“ใครว่าฉันห่วงเด็กนั่นกันล่ะ”

“อ้อออออนั่นสินะ อย่างเธอน่ะคงไม่มีอะไรเทียบนางฟ้าอย่างมีนได้หรอก ยัยแม่มด!” ซีเธอร์เน้นคำว่าแม่มดตรงหูฉันพอดี แต่ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับคำพูดของเขามากหรอกนะ “ไม่มีอะไรจะถามหรอ” ซีเธอร์พูดต่อไป

“ไม่นี่”

“อ๋อหรอออออ” ลากเสียงยาวเพื่อ?

“ย่ะ!

“จริงอ่ะ?!

“จริงสิ”

“แน่นะ?”

“แน่สิ เอ๊ะ!นี่นาย อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ” พอเริ่มเถียงหมอนี่ไปนานๆเข้า ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองก็เริ่มที่จะบ้าแล้วเหมือนกัน

“หึงๆ หึงอยู่ล่ะสิ ถึงได้โมโหกลบเกลื่อนน่ะ คู่หมั้นฉันนี่น้า~ คิดจะทำตัวน่ารักๆกับเขาสักสองสามนาทีก็ไม่ได้”

“เชิญไปหาอะไร น่ารักๆกับแฟนของนายเหอะ” ขี้เกียจจะเถียงต่อ ฉันเลยเดินหนีซีเธอร์มาทันทีที่พูดจบ ส่วนคนด้านหลังก็เดินตามมาหาเรื่องฉันต่อ

ฉันเดินไปหยุดที่หวานที่กำลังยืนคุยกับเอวาและอัยย์ ส่วนเซมีคงไปเตรียมตัวอยู่หลังเวทีแล้วล่ะมั้งตอนนี้สามทุ่มกับอีกสามนาที ทุกคนมาอยู่รวมตัวกันที่นี่แล้วยกเว้นมีนาที่ซีเธอร์ให้ไปอยู่เป็นเพื่อนคีนอ่ะนะ

“อ้าว หวัดดีซี” หวานเอ่ยทักซีเธอร์ก่อนใครเพื่อน แล้วตามมาด้วยอัยย์และเอวา

“พีแกดูน้องคีนดิ คิดจะไปก็ไปเลยไม่บอกนูน่าคนนี้สักคำ” หวานหันมาบ่นกับฉันเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน เพราะว่าไอ้บ้าซีเธอร์ยังอยู่น่ะสิ

“ดูก็รู้ว่าเขาสนิทกันนะ”

“แต่ถึงอย่างนั้นก็น่าจะลาฉันบ้างนี่ ยัยนั่นอยู่ดีๆก็มาชุบน้องคีนไปเลย”

“ช่างเขาเหอะน่า เฮ้นี่นาย อย่ามาเบียดฉันสิ-_-” ประโยคหลังฉันหันไปดุซีเธอร์เบาๆ

“เอ่อโทษทีๆ ฉันมองหาพวกไอ้นักรบอยู่น่ะอ่าเห็นละ ไปล่ะ” ใครยื้อให้เขาอยู่กันล่ะ

“ไฮ สวัสดีทุกคนอีกครั้ง >_<” วันนี้เซมีมาในชุดสไตล์เซมีอีกแล้ว ยัยนี่เป็นเจ้าแม่แฟชั่นนิสต้าเลยก็ว่าได้

“สวัสดีคร้าบบ มาสวยเชียวนะเจ๊” องศาพิธีกรลูกคู่เอ่ยทักทายแล้วหันไปจิกกัดเซมีเล็กๆน้อยๆ

“ฉันสวยทุกวันจ้ะ”

“เอ่อ ไม่อยากพูดต่ออ่ะนะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า เรามาเริ่มเกมที่ค้างไว้เมื่อวานเลย โอเคมั้ย><? เอว่าแต่คนสวยของผมเมื่อวานอยู่ไหนล่ะเนี่ย อ้อ จำได้ละเมื่อกี้ซีเธอร์มาบอกว่า คนสวยคนนั้นไปเลี้ยงลูกอยู่บนห้อง”

โป๊ก!

ขวดน้ำพลาสติกลอยขึ้นไปบนเวที ตำแหน่งที่มันมานั้นไม่ใช่จากใครที่ไหนถ้าไม่ใช่เจ้าของชื่อที่ถูกเอ่ยถึงเมื่อตะกี้แม่นจริงๆ

“โอ๊ย! สัดกูเจ็บ ToT

“หรือมึงจะเปลี่ยนจากขวดพลาสติกเป็นขวดเหล้านี่แทน” ช่วงหลังๆนี่รู้สึกมันจะเริ่มถ่อยกันทีละคนสองคนนะ

“เปลี่ยนเรื่องเหอะ ก่อนที่ของที่ลอยมาชิ้นต่อไปจะไม่ใช่แค่ขวดน้ำพลาสติก” เซมีเสนอ

“งั้นขอเชิญผู้เล่นคนแรกก่อนเลย พีนัทคนสวยคร้าบบบ~” องศาผายมือมาทางฉัน ตามมาด้วยเสียงปรบมือและเสียงโห่จากพวกนักรบอีกเช่นเคย ชาติก่อนเกิดเป็นไก่รึไง ขยันส่งเสียงจัง =_=

“เอาล่ะๆ อย่าเพิ่งทำหน้าเซ็งสิจ๊ะพีนัท เราจะมาจับสลากคนที่จะมาแทนมีนเลยแล้วกัน จริงๆแล้วแอบเสียดายอยู่เหมือนกันนะที่อดเห็นว่าที่คุณหมอทั้งสองคนมาประชันความกล้ากันน่ะ”

“อย่าชักช้าเลยเซม จับเลยๆ ฉันล่ะลุ้นจริงๆ” องศาว่าอย่างตื่นเต้น แล้วรับสลากจากเซมี “ว้าว ได้มาแล้วโอ้โหแฮะ คราวนี้เป็นผู้ชายเว้ยเฮ้ย!” เสียงจากองศาทำให้ฝั่งของนักรบเงียบไปทันใด

“ฝั่งหนุ่มๆนี่ถึงกับเงียบไปเลยทีเดียว” เซมีเอ่ยแซว

“พูดทำไมให้เยอะเซม ผู้โชคดีของวันนี้นั่นก็คือซีเธอร์ ท่านซีของเรานั่นเอง!!” เสียงเฮจากวาโยดังขึ้นมาก่อนใครเพื่อน แล้วตามด้วยเสียงผู้ชายในกลุ่มนั้นอีก

“มึงแกล้งกูป่ะวะไอ้องศา” ซีเธอร์ตะโกนขึ้นมาจากข้างเวที เหอะ! พระเจ้าจะเล่นตลกกับฉันมากไปแล้วนะ เมื่อวานก็ส่งแฟนเขามา วันนี้พอหล่อนไม่อยู่ก็ยังอุตส่าห์ส่งเขามาแทนได้ซะนี่

“เซมหยิบกับมือ กูจะโกงมึงได้ไงวะ เนี่ยชื่อมึงเด่นอยู่ในกระดาษเนี่ย ไม่เชื่อขึ้นมาดูเองเลยเว้ย!” ซีเธอร์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่แล้วเดินขึ้นมาบนเวทีทันทีที่องศาพูดจบ

“กูเชื่อใจสลากในมือ แต่กูไม่เชื่อสลากในกล่อง”

“เชิญดู” คราวนี้เป็นเซมีที่ท้าพร้อมยื่นกล่องสลากให้ซีเธอร์ เขานิ่งไปสักพักก่อนจะยกกล่องไปจากมือเซมีแล้วเอาไปเก็บบนโต๊ะตามเดิม

“ช่างเหอะ! ฉันแค่เสียดายโอกาสที่ไม่ได้ดูพีนัทจากข้างล่างเวทีแค่นั้นเอง แต่ในเมื่อได้มาดูใกล้ๆแบบนี้ก็ถือว่าดีอยู่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ล่ะนะ”

“วิ้ว!~~อย่ามาโชว์หวานกันแถวนี้เว้ย” ไนต์ตะโกนขึ้นมา ฉันว่าฉันเดาไม่ผิดหรอกว่าไอ้พวกบ้านี่ชาติก่อนต้องเกิดเป็นไม่พวกไก่ก็นก

แต่ฉันว่าคนที่อาการหนักกว่าพวกนั้นก็คือคนตรงหน้าฉันนี่แหละ นับวันท่าจะบ้าขึ้นทุกวัน ชอบพูดอะไรแปลกอยู่เรื่อย

“เออๆ เอาเหอะ จะว่าไงก็ตามนั้นล่ะวะเพื่อน มาฟังกติกาของเกมนี้ดีกว่า”

“เกมนี้เป็นเกมธรรมดาเลย ทุกคนรู้จักกันดีแหละ ชื่อเกมว่า ‘Truth or Dare’ กติกาเกมนี้ก็ง่ายๆ ทั้งสองคนเห็นกล่องเล็กๆบนโต๊ะนั่นใช่มั้ย” ฉันและซีเธอร์หันหน้าไปมองโต๊ะที่อยู่หลังเวทีแล้วพยักหน้าพร้อมกัน “นั่นเป็นกล่องคำถามที่ฉันกับองศาได้รวบรวมไว้จากทุกคน ทุกคนคงจำกันได้นะเมื่อตอนบ่ายที่ฉันเดินไปแจกกระดาษนั่นแหละ นั่นก็แสดงว่าเราจะมีทั้งหมดสามสิบคำถามนั่นเอง”

 “แล้วมัน Truth or Dare ยังไงวะเซม” องศาถามแทรกขณะที่เซมีกำลังอธิบาย

 “ทุกคนจะได้รู้แน่ ถ้านายไม่ขัดขึ้นตะกี้อ่ะนะ ต่อเหอะ เราจะให้ทั้งสองสลับกันตอบคำถามในกล่องแน่นอน ถ้าคุณตอบ Truth เราก็จะถามคำถามคุณทันที ในขณะเดียวกันถ้าคุณ Dareเราก็จะมีบทลงโทษน่ารักๆ จัดให้โดยเพื่อนๆที่อยู่ข้างล่างนั่นเอง ส่วนคำถามที่ให้ส่วนมากก็จะให้แสดงความคิดเห็น ไม่มีผิดหรือถูก แต่ผู้เล่นต้องแสดงความคิดเห็นออกมา หวังว่าทั้งสองคนจะโอเคนะ” เมื่อพูดจบเซมีก็หันมาถามฉันและซีเธอร์ แน่นอนว่าฉันนี่ส่ายหัวกันแทบจะหลุด ส่วนอีกคนน่ะหรอ อะไรดลใจหมอนี่ให้ยิ้มอย่างผู้ชนะแบบนั้นกัน          

            “ไม่โอเคก็ต้องโอเคล่ะนะคนสวย งั้นเราเริ่มเกมกันเลย ให้เกียรติฝ่ายหญิงเป็นฝ่ายจับก่อนดีกว่านะ” องศาเดินไปหยิบกล่องเล็กๆนั่นมา เอาวะพีนัท! จะกลัวอะไรนักหนา ตอบไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบ คำถามของพวกนี้มันจะยากแค่ไหนกันเชียว

            ฉันตัดสินใจหยิบกระดาษในกล่องใบหนึ่งขึ้นมาแล้วยื่นให้เซมีเป็นคนอ่าน รอบนี้ซีเธอร์ต้องตอบคำถามสินะ

            “คำถามนี้เป็นคำถามที่น่ารักเชียวนายจะ Truth or Dare จ๊ะซีเธอร์”

            “ระดับนี้ก็ต้องตอบว่า Truth สิ” ซีเธอร์ยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วเซมีจึงอ่านคำถามต่อ

“คำถามมีอยู่ว่า มีแฟนแล้วรึยัง? ถ้ายังจีบได้มะ” เอ่อ ใครมันบ้าถามคำถามแบบนี้เนี่ย ปัญญาอ่อนชะมัด

“แน่นอน ไม่แล้ว เพราะฉะนั้นคนถามอด^^

“ว้าว พูดได้เต็มปากมากท่านซีของเรา ว่าแต่บอกได้มั้ยคร้าบว่าสาวสวยคนนั้นเป็นใคร” ซีเธอร์หันมาทางฉันแล้วยิ้มนิดๆ นั่นหมายความว่าอะไร นายจะบ้าเรอะ! ห้ามตอบว่าฉันเชียวนะ ฉันเป็นแค่คู่หมั้นในนามนายเท่านั้นแหละย่ะ

“รู้สึกมันไม่ได้มีอยู่ในคำถามนี่น่า อย่าเสนอหน้ารู้มากไอ้องศา” ฮู่ว์ ค่อยยังชั่ว นี่ฉันคิดมากไปเองหรอเนี่ย - -*

“สมน้ำหน้าองศา คำถามต่อไปซีเธอร์จับเลยโอ้วแหะ คำถามนี้ดูเหมือนจะง่ายแต่ก็ไม่ง่ายเท่าไหร่เลยนะพีนัท Truth or Dare จ๊ะ”

“จัด Truth ไปเลย”

“สถานการณ์ใดที่คุณเกลียดที่สุด เพราะอะไร”

“สถานการณ์ที่ฉันเกลียดที่สุดหรอ คงเป็นเวลาที่คนอีกคนจงใจหักหน้าฉันต่อหน้าคนอื่นล่ะมั้ง ไม่รู้สิ ฉันว่าเราทุกคนน่ะมีศักดิ์ศรีเท่ากันนะ แต่การที่เขาจงใจหักหน้าฉัน นั่นหมายความว่าเขาไม่ให้เกียรติฉันเลยสักนิด ตอนนั้นล่ะมั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนคนไม่มีศักดิ์ศรีให้คนอื่นหยามหน้า” ซีเธอร์หันมามองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจเท่าไหร่ อันที่จริงฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดกระแทกใครนะ แต่ฉันไม่ชอบการกระทำนั้นจริงๆ

“เด็ดจริงๆคนสวยของเรา” และเกมก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ โดยทั้งฉันและซีเธอร์ต่างไม่มีใคร Dare หรือไม่ตอบคำถาม เลยสักคน ก็คำถามมันปัญญาอ่อนมากๆเลยไงล่ะ

“ต่อไป คำถามนี้สวยงามแฮะพีนัท ว่ามาเลยน้อง~ บอกไว้ก่อนนะคำถามนี้ไม่ใช่คำถามแต่มันออกแนวการเล่นคิงนะ” ฉันไปเป็นน้องนายตอนไหนไม่ทราบองศา -_-

“คำตอบเดิม”

“สั่งให้ฝ่ายตรงข้ามให้ ถอดสิ่งที่ที่มีสองแขนหรือสองขาใช้จิตสำนึกคิดเองแล้วกันว่ามีอะไรบ้าง ปล.คนที่สั่งต้องไปถอดให้ฝ่ายตรงข้ามนะจ๊ะว้าย คำถามนี้เจ๊ชอบ ทำนะพีนัท!” ใครกันที่ตั้งคำถามได้พิเรนทร์ขนาดนี้ ถ้ารู้แม่จบกดน้ำไม่ให้ได้โผล่มาเลย 

“ไม่เลือกได้มั้ย”

“ได้สิ แต่ฉันว่าเลือกทำดีกว่านะ เพราะว่าถ้าพีไม่ทำแบบนี้ พีก็ต้องทำอย่างอื่น เผลอๆ อาจจะแรงกว่านี้ ใครจะรู้” เล่นบังคับมาซะขนาดนี้ไม่บอกเลยล่ะว่า บังคับทำ!

“ถอดเลยๆๆๆ” เสียงเชียร์จากด้านข้างของเวทีเริ่มขึ้น

T^T

“ถอดถอดเสื้อๆๆๆถอดกางเกงๆๆๆ” มันไม่มีช้อยส์อื่นรึยังไง!!

“โอเคๆ ถอดๆ ซีเธอร์ฉันขอให้นายถอดเสื้อของนายออก : (” ฉันออกคำสั่งแต่ซีเธอร์ก็ไม่ได้ทำตามเพราะอ้างว่าฉันต้องเป็นคนถอด ฉันจึงส่งสายตาเว้าวอนให้เซมีอีกครั้ง

“เอาเป็นว่า กระดุมนั่นให้พีปลดให้แล้วกัน แล้วซีค่อยถอดเริ่มเลยจ้ะ” เซมีลากฉันเข้าไปหาซีเธอร์

มือที่สั่นยิ่งกว่าใครเอาโทรศัพท์มาวางบนมือเสียอีกทำให้ฉันนึกโมโหตัวเองที่จะมาป๊อดอะไรเอาตอนนี้และที่น่าโมโหมากกว่าคือลมหายใจอุ่นๆที่รดหัวฉันอยู่ตอนนี้และกล้ามเนื้อแน่นๆตรงระดับสายตา ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เฮ้อ ทำไมไม่มีใคร Dare บ้างน้า ต่อไปเหอะ หวังว่าคราวนี้คำถามมันคงจะยากๆบ้างนะ ไอ้ซีครับเลือกเลย Truth or Dare

            “Truth

            “ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาจริงๆ คราวนี้เป็นการท้ามากกว่าการตอบคำถามนะ เขาบอกว่า ให้คุณเดินเข้าไปคุกเข่าต่อหน้าเพศตรงข้ามที่ใกล้คุณที่สุด แล้วบอกเขาหรือเธอคนนั้นว่า ผมรักคุณ หรือ ฉันรักคุณเฮ้! ใครเป็นคนตั้ง ติดต่อเซมีคนนี้หลังเวทีนะ ฉันล่ะชอบจริงๆ J” ซีเธอร์หันซ้าย หันขวาแล้วมองหน้าฉัน

“อะไร”

“ก็เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ใกล้ฉันที่สุด” ฉันขยับหนีออกห่างซีเธอร์ทันทีที่เขาพูดจบ เขาคงไม่บ้าทำจริงๆหรอกใช่มั้ย

“ไม่ตลกซี นายคงไม่ทำหรอกใช่มั้ย-_-?” ซีเธอร์ส่ายหน้า ค่อยยังชั่วบอกแล้วหมอนี่ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรไร้สาระแบบนี้

“ไม่ทำฉันก็ถูกลงโทษอ่ะดิ” ฮะ!?

ซีเธอร์คุกเข่าลงตรงหน้าฉันแล้วยื่นมือของเขามาจับมือฉันไว้อย่างแผ่วเบา(อันหลังมันนอกเหนือคำสั่งนะ) และพูดในสิ่งที่ไม่สมควรออกมา

“ฉันรักเธอ” สิ้นคำพูดของซีเธอร์ก็ตามมาด้วยเสียงกรี๊ดจากสาวๆหน้าเวที และเสียงโห่วิ้วๆจากพวกผู้ชาย ส่วนซีเธอร์เมื่อพูดจบก็ปล่อยมือฉันลงตามเดิมและลุกขึ้นยืนด้วยหน้าตาไม่รู้สึกอะไรสักนิด มันจะมากไปแล้วนะ

ฉันรู้สึกตัวเมื่อเซมีเรียกชื่อฉัน แม้ว่าจะผ่านไปหลายนาทีแล้ว เสียงโห่ร้องจากนักรบแอนด์เดอะแก๊งค์ก็ยังไม่จางลงไป ฉันไม่สามารถอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไปจึงเดินผ่านซีเธอร์ที่กำลังหันหลังคุยกับองศาเรื่องอะไรไม่ทราบ แต่ก่อนที่ฉันจะผ่านเขาไปธรรมดา ฉันกลับนึกอะไรบางอย่างได้

ตูมมมม!!!!

เนื่องด้วยท่าทางที่ซีเธอร์ยืนบวกกับเวทีนี่ติดกับสระว่ายน้ำ มันช่างเป็นอะไรที่เรียกว่า เป๊ะ!’ เลยก็ว่าได้เพราะเขายืนหันหลังให้สระว่ายน้ำ ฉันจึงใช้แรงทั้งหมดที่มีออกแรงส่งเท้าไปที่ข้อพับตรงช่วงขาของซีเธอร์ เป็นผลให้เจ้าตัวลงไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มอยู่ตอนนี้ไงล่ะ

ช่วยไม่ได้นายอยากทำนอกเหนือคำสั่งในกระดาษทำไม (จริงๆฉันพาล)


 





มาแล้ว ตกลงวันนี้(21 ธันวาคม 2012) โลกจะแตกมั้ยเนี่ย???
อาทิตย์ที่แล้วหายไป อาทิตย์นี้จริงๆกะจะไม่โผล่มานะ
แต่เกรงใจรีดเดอร์ กลัวจะลืมท่านซีไปซะก่อน
ยิ่งใกล้ปีใหม่มันยิ่งยุ่งๆยังไงไม่รู้เนอะ!

เบนเทน ใครไม่รู้จักมั่งเนี่ย? กิ๊ฟท์ชอบมาก!!

บอกแล้วว่าพาร์ทนี้เราเอาน้ำจิ้มท่านซีเรามาให้ น้ำจิ้มจริงๆ 
แค่ถอดเสื้อคงพอเนอะ ถอด
อย่างอื่นนี่เดี๋ยวกิ๊ฟท์เองจะหัวใจวายตาย 

บทหน้าเราจะไปลั้ลลา ณ เกาะภูเก็ตกัน เตรียมที่ที่หนึ่งไว้ อยากให้รีดเดอร์ได้ไปเที่ยวจริงๆ 
 

 

 


B B


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 12 : The Destination__Chapter 10: TRUTH OR DARE , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 838 , โพส : 6 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 6 : ความคิดเห็นที่ 172
โห มีส่งกุญแจห้องให้กับแบบนี้เลยหรอ
หึงค่ะหึง! (รู้สึกว่าไม่เกี่ยวกับแก)
ความจริงมีนาก็ดูเป็นคน่ารักดีแต่หมั่นไส้นิดๆ ฮ่าๆ

เกม truth or dare หรือเกมความจริงความกล้า
มายชอบเล่นกับเพื่อนมากเลย มายว่ามันท้าทายดี
มีครั้งนึงเพื่อนมันเคยให้มายไปยืนคุยกับเสาไฟฟ้า แบบอายมาก คนมองเต็ม T^T
นี่นอกเรื่องอย่างแรง !! กลับมาสู่นิยาย !!
มายชอบซีมาก แบบน่ารัก เจ้าเล่ห์ กิกิ
ตอนถอดเสื้อพีนีทเขินด้วย แต่มายเขินกว่า 555

สะใจตอนสุดท้าย ตกน้ำเลย ฮ่าๆ
สู้ๆนะคะพี่สาว
Name : Justsmile Ql < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Justsmile Ql [ IP : 171.97.16.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 13:06
# 5 : ความคิดเห็นที่ 139
แว๊กกก แจ๋วไปเลยพีนัท  5555
PS.  คุยกันบ้างเส่ =__=
Name : กระเป๋าลิง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กระเป๋าลิง [ IP : 124.120.230.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2556 / 19:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 138
ฮาดีอ่ะตอนนี้
เอาจริงๆเกมนี้น่าเล่นที่สุดเลยอ่ะ โดยเฉพาะด่านถอดเสื้อให้เพศตรงข้าม-.,-
อยากเอาไปเล่นกับเท็ดดี้บ้านอ๋องจริงๆ5555

อ๋องเห็นคำผิดอยู่เยอะนะ เพราะว่าอ่านแล้วรู้สึกว่ามันแหว่งๆ555

กรี้ดดดดดดดด
แต่ทำไมไม่ยอมให้แม่นางนางเอกถอดให้ล่ะยังงี้ไม่สนุกอ่ะมีหยวนกันด้วย
ของจริงต้องไม่หยวนสิ จริงมั้ย?

แล้วนั้น ซีเธอร์ มีน แล้วคีน ครอบครัวแสนสุขหรอ? รับไม่ได้อ่ะ
มีส่งกุญแจอีก ไม่ได้นะพีนัทถั่วเน่า
เธอต้องเดินไปกระฉากกุญแจนั้นคืนมา

เอิ่มแต่ดูเหมือนว่าจะมีอาการหึงแล้วนะนางเอกของเรา
เห็นแอบหวั่นไหวแล้วด้วย กรี๊ดกร๊าดดดด

อ๊ากกกกกก
องศาออกมาอีกตอนแล้วในที่สุดนายก็ได้ค่าตัวเท่าหวาน(?)
55555

เห็นด้วยกับพี่ตาณตอนฉากสุดท้าย555
ชีโหดมาก เลยถีบเน้นหนักๆว่า ถีบ มันตกน้ำไปเลย55555

PS.  ♥รักเธอที่สุด
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 101.108.119.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2556 / 16:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 133
"ฉันรักเธอ" ฟินอ่ะ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 ธันวาคม 2555 / 19:36

PS.   >>ก้อมัน~เหงา<<
Name : N'unack! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N'unack! [ IP : 113.53.65.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2555 / 19:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 132
เอ่อ... ดูเหมือนว่าตอนหลังๆ เกมมันจะเปลี่ยนชื่อเป็น DARE!! โดดๆ เลยนะ
ไม่ต่างกันเลย ระหว่าง คำถาม กับ คำท้า - -""
แต่ตอบคำถามก็ดีนะ ได้รู้จักคนๆ นั้นมากขึ้น
ส่วนใครที่อยากเล่นเอามันส์ก็ตอบ dare ไปตลอดเลย
เป็นพี่พี่ก็คงตอบ truth อะ ตอบคำถามไม่ยากเท่าโดนท้า ฮ่าๆ

โห มีการส่งกุญแจห้องให้กันด้วย ซีเธอร์มีนา
ความสัมพันธ์ของพวกนายช่างเปรี้ยวดีแท้
ณ ช่วงเวลานั้น พีนัทแอบอิจฉาปะเนี่ย
ตอนที่เห็นซีเธอร์ มีนา คีน เป็นพ่อ แม่ ลูก

ฉากสุดท้ายพีนัทโหดอะ
เดี๋ยวซีเธอร์ก็เป็นหวัดหรอก T^T
ซีเธอร์แค่เล่นไปตามเกมเอง (#แม้ว่าจะมีนอกบทเล็กน้อย)
พีนัทพาลชัดๆ 555+
ดีซะอีกที่เธอไม่ต้องเป็นฝ่ายบอกรักซะเองอะ
ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันว่าเธอคงอายกว่านี้

โอว คำสั่งถอดเสื้อ!!
ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าซีเธอร์จับได้แผ่นนี้ขึ้นมา
ความน่าอายที่พีนัทต้องเจอมันจะยกกำลังขนาดไหน
ให้ผู้ชายถอดแหละดีแล้ว ฮ่าๆๆ

ปล. แต๊งกิ้วกิ๊ฟท์มากๆ นะที่มาติดตามเจ้าเมเจอร์จนจบ
เอาปฏิทินไปเลยยยยย XD

นิดหน่อยจ้ะ
หม่าม๊า = หม่าม้า เริ่มที่บ้า = เริ่มที่จะบ้า (รึเปล่า?)ร๊าบ = คร้าบ ทั้งสองกันสลับกัน = ทั้งสองสลับกัน (รึเปล่า?)
ราก็ = เราก็
ว๊าย = ว้าย ฝ่ายตรง = ฝ่ายตรงข้าม (รึเปล่า?)
ห๊ะ = ะ ลงไม่ว่ายน้ำ = ลงไปว่ายน้ำ


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 ธันวาคม 2555 / 23:51
Name : TANH_ZEPIA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANH_ZEPIA [ IP : 124.122.70.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2555 / 23:49
# 1 : ความคิดเห็นที่ 131
Ben10...? เอ่อเดี๋ยวนะ...พี่แกมาได้ไง
555555555555555 > <
กรี๊ดดด หรือว่านหวานเอาน้องคีนมานอนกกไว้งั้นเร๊อะ!!
อ้อออ พี่ซีมาฝากไว้นี่เอง โล่งอก =..=!!
 
เหมือนเจ๊พีแกจะเข้าไปหาเรื่องซีเธอร์เลยว่ะ
โหดอ้ะ 555555555
 
แหง่ะ! มีนาหล่อนมาทำคะแนนแล้วเห็นมั้ย!!
เจ๊พีกับเจ๊หวานจัดการด่วน (รีดเดอร์ไม่ปลื้มมีนา =3=)
 
โอ้ยยยยยยย เก็บนังมีนาที = =*
พูดซะเจ๊พีอึ้ง แล้วนั่นนายซีเธอร์แกยังจะเข้าไปสมทบอีก
แล้วไหนจะกุญแจห้องด้วย! รู้นะว่าให้เลี้ยงในห้อง แต่ไม่เอาแบบนี้อ้ะ
พีนัทเจ็บรู้มั้ย ฮือๆๆ T^T!!
 
โอ้โห คำพูดของซีเธอร์ เธอคงเทียบนางฟ้าไม่ได้
พูดแบบนี้ก็ยิงกันเลยเถอะ = =
 
กรี๊ดดดดด องศามีบทกับเค้าแล้ว
ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาา =..=
 
กรี๊ดดดดดดดด อิซีเธอร์แอบหวานนนนน >////<
หยอดอีกๆ หยอดเยอะนะคะ หนูชอบบบบบ 555555
 
โฮกกกกกก เอาเลยๆ คุกเข่าแล้วบอกเขาว่าผมรักคุณ
เอาเลยซีเธอร์ กรี๊ดๆๆ อยากเป็นพีนัท = =?
 
สะใจตอนจบของบทนี้จังเลย ตู้มมมม
สมน้ำน่า มากเกินไปแล้วซีเธอร์ รีดเดอร์สะใจ
5555555 > < 

PS.  ค่อยเป็นค่อยไป >>'WonderShinki'<<
Name : monobizz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ monobizz [ IP : 115.67.165.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2555 / 14:01
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android