คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู

ตอนที่ 10 : The Destination__Chapter 8: Hi ghost, Hi Keen


     อัพเดท 2 ธ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : madfatgee ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ madfatgee
My.iD: https://my.dek-d.com/Love-negative
< Review/Vote > Rating : 95% [ 4 mem(s) ]
This month views : 24 Overall : 9,563
190 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 49 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 10 : The Destination__Chapter 8: Hi ghost, Hi Keen , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 923 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Chapter 8

Hi ghost, Hi Keen

            ไม่อยากจะบอกว่าเรามาถึงรีสอร์ทของซีเธอร์กันแล้ว ตอนหนึ่งทุ่มกับอีกนิดๆ นั่นทำให้ฉันและหวานได้เข้าไปนอนยืดหลังสบายๆในห้องพักเพื่อรอคนอื่นๆ

ส่วนซีเธอร์น่ะหรอ ไปจัดการอะไรก็ไม่รู้ตั้งแต่มาถึง ดูเหมือนว่าการที่เขามาครั้งนี้ ไม่ใช่การมาพักผ่อน แต่เป็นการมาทำงานมากกว่าล่ะนะ

ฉันส่งSMSหาเอวา ให้โทรหาพวกฉัน ตอนที่ทุกคนมาพร้อมกันแล้ว เพราะ แน่นอนว่าการขับรถประมาณสามชั่วโมงนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลย สำหรับฉัน ฉันต้องการเวลางีบสักครึ่งชั่วโมงก็ยังดี ก่อนที่จะออกไปปาร์ตี้ หรือถ้าคิดจะพึ่งยัยหวาน รอไปอีกสิบชาติ ยัยนี่หลับสนิทไปตั้งแต่เข้ามาในห้อง

            ก๊อกๆ

            ฉันที่กำลังหย่อนก้นลงนอนถึงกับหัวเสียทันทีเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู คอยดูถ้าเรื่องไม่สำคัญแม่จะวีนให้รีสอร์ทนี้พังไปข้างนึงเลยล่ะ

            ฉันเดินออกไปส่องตาแมวที่อยู่หน้าประตู แต่กลับไม่พบอะไรฉันจึงเดินกลับไปนอน แต่เมื่อขาฉันก้าวกำลังจะเดิน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกรอบ ฉันหันกลับไปอีกรอบ และมองผ่านตาแมว ปรากฏว่า

            ไม่มีอะไร!!!

            “กรี๊ดดด!!!” ฉันถอยหลังกรูดไปที่เตียง แต่ยังไม่ทันถึงเตียง หลังฉันก็ชนอะไรอะไรบางอย่าง

            “อะไรของแกพีนัท” ยัยหวานถามเสียงงัวเงีย แต่ฉันนี่สิ แทบจะช็อคตาย ใครมันจะไปรู้ละว่ามันจะลุกขึ้นมายืนน่ะ

            “กะกะแก!

            “เป็นบ้าไรวะพี” เพื่อนบ้าที่ไม่รู้สถานการณ์ตอนนี้ทำหน้างงสุดขีด ก่อนจะบอกให้ฉันใจเย็นๆ “เล่ามาๆ มีอะไร ใจเย็นๆดิ เดี๋ยวก็ช็อคตายพอดี”

            “มะมะ เมื่อตะกี้ฉันได้ยินเสียงเคาะประตู ฉันเลยเดินไปดู ตะแต่พอดูทางตาแมว ฉันกลับไม่พบอะไรเลย แกคิดว่ามันคืออะไรเล่า!?

            ปังๆๆ

            คราวนี้ไม่ใช่เสียงเคาะธรรมดา มันคือเสียงทุบเลยล่ะ ทำเอาฉันและยัยหวานหันมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ตอนนี้ยัยหวานบีบมือฉันแน่นเลยล่ะ ฉันก็กลัวเป็นนะเว้ย เสียงทุบประตูดังขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับเสียงเรียก กรี๊ดด! ทำไมผีสมัยนี้มันแอดวานซ์จังวะ T_T

            …เอ๊ะ!? ว่าแต่ทำไมเสียงผีมันคุ้นๆแปลกๆ

            “ดะ เดี๋ยวนะหวาน แกไม่คิดว่าเสียงผีมันคุ้นๆหรอ” ฉันหันไปถามเพื่อนตัวดี หวานหลับตาปี๋ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น เพื่อนฉันนี่พึ่งได้จริงๆ =_=

            ฉันปล่อยมือยัยหวาน ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง เดินออกไปที่ประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ เอาวะ! อย่างมากก็แค่มาแบบเละๆละนะ ฉันตัดสินใจใช้ตาแมวหน้าประตูมองไปด้านนอกอีกครั้ง

            นั่นมันไอ้บ้าซีเธอร์นี่น่า  แล้วเขามาแกล้งฉันทำไมเนี่ย ไวกว่าความคิด ฉันเปิดประตูออก แล้วใช้มือรัวทุบคนตรงหน้าไม่ยั้ง ซีเธอร์พยายามปัดมือฉันออก แต่มีหรือที่พีนัทคนนี้จะยอม!

            “เฮ้! ใจคอนี่จะฆ่าคนที่เป็นห่วงเธอรึไงวะ?” หลังจากที่ปัดป้องอยู่นาน ยัยหวานที่อยู่ในห้องก็เข้ามากันตัวฉันออกจากไอ้ผีปลอมนี่ โชคดีของนายนะ!

            “เป็นห่วง? ห่วงกับผีสิ!! ใครใช้ให้นายมาแกล้งหลอกฉันล่ะ”

            “หลอกบ้าบออะไร ฉันให้คนมาเรียกเธอ แล้วอยู่ๆก็ได้ยินเสียงเธอกรี๊ดเนี่ย ถึงได้วิ่งตามมาดู แบบนี้เค้าไม่เรียกว่าห่วงรึไงวะ!?” ซีเธอร์ตะคอกใส่ฉันพลางเอามือนวดไหล่ตัวเองไปด้วย และนั่น! ฉันเพิ่งสังเกตว่าที่หน้าเขาเหมือนมีรอยข่วนด้วยล่ะ สงสัยตอนที่ขัดปัดมือฉัน แล้วเล็บฉันไปโดนหน้าเข้าแน่ๆ สมน้ำหน้า!

            “นายให้คนมาตามฉัน? ฉันออกมาดูสองรอบ ไม่มีคนตามที่นายบอกเลยเหอะ ไอ้บ้า! อย่ามามั่ว!

            “นูน่าไม่ได้ออกมานะ จริงๆนะฮยอง ผมไม่ได้โกหก” แล้วไอ้เด็กบ้านี่ เป็นใครมาจากไหนล่ะเนี่ย? ฉันมองซีเธอร์สลับกับไอ้เด็กตัวเล็กตรงหน้า อย่างไม่เข้าใจ เอ๊ะ! หรือว่าซีเธอร์จะให้เด็กนี่มาเรียกฉัน

            คาดว่าซีเธอร์คงอ่านสีหน้าฉันตอนท้ายออก จึงเฉลยออกมา

            “ฉันให้คีนมาตามเธอไปเอง ลืมแนะนำเธอไป นี่คีน ลูกพี่ลูกน้องฉันน่ะ เค้าเพิ่งกลับจากเกาหลีเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง”

อ้าว ไอ้บ้านี่ ความผิดนายเลย ใครจะไปรู้ว่านายให้ไอ้เด็กเตี้ยนี่มาตามฉันล่ะ เด็กคีนนี่สูงเลยเข่าฉันไม่เท่าไหร่เองนะ คิดเอาเองละกัน ว่าเดินๆอยู่เนี่ย ถ้าไม่ดูให้ดี คุณก็ชนเด็กนี่ได้เหมือนกัน แล้วนับประสาอะไรกับตาแมวล่ะ มองแทบจะไม่เห็นหัวเด็กนี่ด้วยซ้ำ

“งั้นหรอ” ฉันตอบซีเธอร์ไปส่งๆ เพื่อไม่ให้ดูเป็นการเสียฟอร์มเกิน

“งั้นก็ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว อ้อ! ฉันให้คีนมาตามเธอไปแนะนำตัวกับอาแล้วก็อาสะใภ้ของฉันน่ะ”

“แล้วสรุปว่า?”

“ไปสิ ไปตอนนี้เลย อ้อ หวาน เธอก็ตามไปด้วยสิ ที่ห้องอาหารน่ะ ฉันให้คนเตรียมอาหารสำหรับปาร์ตี้คืนนี้แล้ว แต่ถ้าเธอหิว ไปกินก่อนได้เลยนะ ไปกับคีนเลย เค้าหิวอยู่พอดี” ประโยคหลังอันยาวเหยียดซีเธอร์หันไปพูดกับยัยหวาน ที่ทำตัวเป็นแม่พระรักเด็กนามว่าคีนไปซะแล้ว

“ไปจ้ะคีน ไปกับทูน่า” เอ่อ

“นูน่าฮะ นูน่าแปลว่าพี่ฉาว” ชิก! ไอ้เด็กคนนี้มันไม่ธรรมดาจริงๆ

หวานเอ๋อรับประทานไปสามวิ ก่อนที่จะตั้งสติได้แล้วหัวเราะแห้งๆ และจูงมือคีนออกไป

“ส่วนเธอ จะไปทั้งสภาพนี้เนี่ยนะ”

“ก็นายอ่ะแหละ ใครใช้ให้มากวนเวลาที่ฉันกำลังจะนอนกันล่ะยะ รออยู่นี่แหละ ขอเวลาสามนาที!

“เลตไปหนึ่งนาที สิบสามวิ” ฉันเดินออกมาจากห้องพร้อมสภาพเช้งวับเหมือนตอนมา แต่ทว่าซีเธอร์กลับขัดฉันเรื่องเวลาเสียก่อน ชิ! เดี๋ยวแม่ก็ขยี้ผมให้เหมือนรังนกตะกี้หรอก

“ไปเหอะ” ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลังจากซีเธอร์พูดจบเขาก็ลากแขนฉันเดินตามไปทันที เหอะ! ชอบจริงๆ ไอ้การลากแขนฉันเนี่ย ตัดไปลากเล่นที่บ้านเลยดีมั้ย -_-!

“แล้วว่าแต่ ทำไมฉันต้องไปทำความรู้จักกับญาติฝ่ายนายด้วย” ฉันถามซีเธอร์ระหว่างที่เรากำลังเดินไปห้องอาหาร ในเมื่อคุณลุงบอกว่าเราเป็นแค่คู่หมั้นกันในนาม จะว่าไป คนไม่ต่ำกว่าพันที่รู้ว่าเราเป็นคู่หมั้นกัน (จากเรื่องฉาวโฉ่นั่น) และก็มีแค่ไม่ถึงสิบคนที่รู้ว่าเราเป็นคู่หมั้นกันแค่ในนาม เพื่อไม่ให้ครอบครัวทั้งสองฝ่ายเสียหน้าที่ประกาศเรื่องนี้ออกไปแล้ว

“ไม่รู้สิ พ่อน่าจะเล่าให้อาฟังมั้ง” ซีเธอร์ยักไหล่อย่างไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่

ลืมบอกไปรีสอร์ทนี่มีสองแบบ อธิบายง่ายๆละกัน คือมีเป็นโรงแรมเป็นชั้นๆที่คุณรู้จักกันอ่ะแหละ 20 ชั้น แล้วก็เป็นแบบรีสอร์ทบ้านเดี่ยว เท่าที่เดินสำรวจดูครั้งที่แล้วคร่าวๆ มีไม่ต่ำกว่าร้อยหลัง

ส่วนที่เราใช้พักกันก็คือโรงแรมชั้น 6 ซีเธอร์ใช้ชั้นนี้ทั้งชั้นเป็นห้องสำหรับพวกเรา ส่วนห้องอาหารที่เรามาถึงนี่อยู่ชั้น 8 เอ่อ ห้องอาหารชั้นล่างก็ว่าห่างจากห้องฉันก็หลายเมตรอยู่ ฉันว่าห้องอาหารที่ซีเธอร์หมายถึงคงเป็นชั้น 6 ล่ะมั้ง เพราะถ้าหมอนี่อยู่ชั้น 8 แล้วได้ยินเสียงฉัน แสดงว่าพลังเสียงฉันนี่ไม่ธรรมดาเลย -_- (ปล. ห้องอาหารสองชั้นจะมีห้องอาหารหนึ่งห้อง)

หมับ!

“ทำบ้าอะไรของนาย” อยู่ดีๆ ไอ้บ้าซีเธอร์ก็ปล่อยมือที่ลากฉันมา แล้วเปลี่ยนมาโอบเอวฉันไว้แทน “อย่าคิดจะมาแต๊ะอั๋งฉันเด็ดขาดนะ เท้านายได้เป็นรูเพราะส้นเข็มฉันแน่”

“ไม่คิดจะแสดงเป็นว่าที่คู่หมั้นที่ดีเลยหรอครับ” พูดพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“ไม่!

“คิดอะไรมากยัยถั่วเน่า ก็แค่คู่หมั้นในนาม” แล้วใช้นิ้วเขี่ยปลายผมฉันเล่น “หรือเธอคิดมากกว่านั้น

“นายจะบ้าหรอ! ว่าแต่คุณอานายรู้เรื่องนี้หรอ”

“คิดว่าไม่” ลากนิ้วเรียวผ่านริมฝีปากของฉัน ช้าๆ ช้าๆ

จังหวะนั้นเองที่ฉันใช้ฟันกัดลงไปบนนิ้วเรียวซึ่งกำลังลากผ่านริมฝีปากของฉันอย่างแรง เหอะ! สมน้ำหน้า ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว

“อูยย แสบนักนะ” ซีเธอร์มองหน้าฉันอย่างคาดโทษ ก่อนจะโอบเอวฉันอีกครั้งแล้วเดินเข้าไปในห้องอาหาร

เราเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะๆหนึ่ง ซึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอยู่ก่อนแล้วเหมือนรออะไรบางอย่างอยู่

“สวัสดีค่ะคุณอา” ฉันยกมือสวัสดีชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่  “ขอโทษด้วยนะคะ หนูแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่” คุณอาพยักหน้าเป็นเชิงว่าท่านเข้าใจ ฉันจึงยิ้มออกมาได้ แล้วหันไปทักทายผู้หญิงข้างๆ

“เอ่อ” ส่วนผู้หญิงข้างๆเขาทำฉันพูดไปออก เธอเหมือนคนเอเชีย สัญชาติเกาหลีไม่ก็ญี่ปุ่นแต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด และมีเชื้อสายตะวันตกผสมอยู่ด้วย แต่ที่แน่ๆ เธอเป็นแม่ของเด็กคีนนั่น “อะอันยองฮาเซโย เอ่อ I’m sorry for my impolite dressing” ฉันก้มหัวเก้าสิบองศาเพื่อทักทายและขอโทษเธอ แต่เธอกลับหัวเราะออกมาเบาๆ

“นั่งเถอะจ้ะ”

O_O” ลูกตาฉันแทบจะถล่นออกมานอกเบ้าเมื่อได้ยินเธอพูดเป็นภาษาไทย แถมยังชัดแจ๋วอีกด้วย!

“ฮ่ะๆ หนูอย่าทำหน้าแบบนั้นสิ”

“เอ่อขอโทษค่ะ หนูคิดว่าคุณเป็นคนเกาหลี”

“เปล่าจ้ะ พ่อฉันต่างหากที่เป็นคนเกาหลี แม่ฉันเป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมันน่ะ” เจ๋ง! เธอเป็นคนสามสัญชาติ ฉันล่ะอิจฉาเธอจริงๆ

“หนูพีนัทใช่มั้ย? อาได้ยินเรื่องของหนูกับซีจากพ่อตาซีเค้านั่นแหละ พ่อซีชมนักชมหนาว่าหนูน่ารัก พออาได้มาเจอ หนูก็น่ารักอย่างที่พี่ว่าไว้จริงๆ อาเพิ่งรู้นะว่าแกน่ะ ชอบผู้หญิงตรงไปตรงมา” ประโยคหลังคุณอาพูดกับซีเธอร์น่ะ

“แล้วอารู้หรอว่าผมชอบผู้หญิงแบบไหน” ซีเธอร์ถามพลางยกน้ำขึ้นดื่ม

“อานึกว่าแกชอบหนูมีน เห็นสนิทกันนี่”

“แค่กๆ!!” ถึงกับสำลักน้ำ ฉันหันไปมองซีเธอร์สลับกับคุณอา นี่ท่านยังไม่รู้หรอว่าทั้งสองคนคบกันน่ะ “อาจะบ้าหรอ ผมกับมีนเนี่ยนะ”

“จะรู้แกเรอะ!

Rrr~~

“ขอโทษนะคะ” ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พบว่าเป็นเอวานั่นเองที่เป็นคนส่งข้อความมา

 

ถึงแล้วนะ เหนื่อยมากกับการได้นั่งรถของอารอนที่ฉันกับอัยย์ต้องลุ้นตลอดว่าจะแหกโค้งรึเปล่า ฉันจะนอนก่อนสักชั่วโมง ถ้าแกจะออกไปงานแล้วโทรเรียกฉันด้วยล่ะ …Eva’

 

ทำไมเพื่อนฉันแต่ละคนถึงได้รักฉันมากขนาดนี้เนี่ย ทิ้งฉันไปมีความสุขหมดเลย ยัยหวานก็ไปกินขนมกับเด็กน้อยตามทางของมัน เอวากับอัยย์ก็มาถึงและขึ้นห้องไปนอนเตรียมตัวสำหรับปาร์ตี้คืนนี้แล้ว

Rrr~

 

‘See you all at 11.00 pm. Ok? …Zemi’

 

ฉันก้มลงดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเอง พบว่าฉันยังมีเวลาอีกชั่วโมงกว่าให้นอนงีบ ก่อนจะไปปาร์ตี้ตามที่เพื่อนๆต้องการ

“ดูเหมือนว่า เดี๋ยวพวกเธอจะมีธุระต่อนะ งั้นไปกันเถอะ พวกอาไม่กวนแล้วล่ะจ้ะ” คุณอาสะใภ้ของซีเธอร์บอกยิ้มๆ ฉันยิ้มแห้งๆส่งให้เธอกลับไปเป็นเชิงขอโทษที่เสียมารยาท ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไปพร้อมซีเธอร์

“ซี อย่าลืมที่อาบอกแกนะ”

“ครับ น้องผมทั้งคนนะอา ผมดูแลเค้าได้อยู่แล้ว”

“ฝากด้วยละกัน” 






“นี่! ถามอะไรหน่อยสิ” ฉันถามขึ้นทำลายความเงียบระหว่างที่เรากำลังลงลิฟต์ไปที่ชั้นหก

“ว่า?”

“คุณอานายรู้จักมีนได้ไงอ่ะ” ซีเธอร์ปลายตามามองฉันแวบหนึ่ง แล้วตอบตามประสาของคนชอบกวนส้น

“ที่ถามนี่ หึงหรอ? เฮ้อ~ เธอนี่น้า~~ ทำไมชอบปกปิดความรู้สึกอยู่เรื่อยเลย เมื่อกี้ก็ครั้งนึงละ หวั่นไหวก็บอกว่าหวั่นไหวสิ ^^

“โว้ย! ฉันล่ะเพลีย คนบ้าอะไรหลงตัวเองได้ขนาดนี้เนี่ย!

“ถ้าหน้าตาไม่ดีปานลีมินโฮผสมแจจุง ฉันคงไม่หลงตัวเองขนาดนี้อ่ะนะ” ฉันเชื่อแล้วว่าผู้ชายคนนี้มันสติไม่ดีจริงๆ ดูๆ ท่าทางที่มันภูมิใจกับความหล่อของตัวเองสิ น่าหมั่นไส้ชะมัด!

“นายอย่ามาเปลี่ยนเรื่องคุยได้มะ” พอฉันเริ่มเข้าสู่โหมดซีเรียส ซีเธอร์ก็หุบยิ้มลงทันใด แล้วห้าวินาทีต่อมาเขาก็ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างคนบ้า “=_=

“เวลาเธอทำหน้าซีเรียสทีไรแล้วอดขำไม่ได้ทุกทีว่ะ ดูเหมือนป้าแก่ที่ไหนก็ไม่รู้ ฮ่าๆ”

“ไอ้เลว!” ฉันยกเท้ากระทืบบนเท้าของซีเธอร์แรงๆ แต่แรงฉันก็ต้องเสียเปล่าเพราะมันหลบได้ทันน่ะสิ

คราวนี้คนบ้าตรงหน้ายิ่งหัวเราะอย่างสะใจดังขึ้นไปอีก

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์เปิดแล้ว ฉันเร่งฝีเท้าในการเดินให้ถึงห้องเร็วๆ แล้วปล่อยคนบ้ายืนหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ข้างในคนเดียว 

“เฮ้! นั่นเธอจะรีบไปไหน ไม่อยู่รอฟังคำตอบฉันก่อนหรอ” ซีเธอร์ตะโกนไล่หลังฉันมา ไอ้บ้า!! นายจะตะโกนหาสวรรค์วิมารอะไรยะ หนวกหู แถมยังอายพนักงานบนชั้นนั้นด้วย ... จะวิ่งก็ไม่ได้ด้วย เพราะพื้นที่นี่มันลื่นมาก ลำพังแค่เดินเร็วๆ ฉันยังต้องระวังตัวเองเลย

ขวับ!

“ไม่ล่ะ” ซีเธอร์วิ่งมาคว้าแขนฉันไว้ได้ทัน ในขณะที่ฉันกำลังใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าไปในห้อง

“หรือว่างอน เฮ้! อย่างเธอนี่ไม่น่าจะงอนฉันนะ เอหรือรับความจริงไม่ได้นะ” ซักไซ้อยู่นั่นแหละ

“นี่นายเป็นคนช่างซักตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ช่างเหอะ! เอาเป็นว่าฉันไม่อยากรู้แล้วว่าอานายรู้จักมีนได้ยังไงนะ แล้วก็เพราะนายบ้าต่างหาก ฉันถึงหนี ไปละ ฉันง่วง เจอกันห้าทุ่ม บาย!” ฉันบิดแขนของตัวเองออกจากซีเธอร์ เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยแต่โดยดี จนฉันต้องเตือนสติเขาซ้ำอีกรอบ “ซีปล่อย”

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” เขาบอกสั้นๆ สายตาตอนนี้ของเขายากจะอ่าน (อีกแล้ว)

“ค่อยเหอะ ฉันเหนื่อยมาก นะ





มาแล้ววว ฉากนี้สั้นหน่อยนะคะ แต่ฉากหน้ามายาวแน่นอน 
อ้อ! อย่าลืมน้า โปรเจ็คใหม่มาแล้ว 
กิ๊ฟท์จะได้ใช้เวลาสามวันที่เหลือของการปิดเรียนแต่ง

EXO THE PROJECT นะคะ (ออกตัวไว้ก่อนว่ามิใช่ วาย นะเออ)
 


B B


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
❥The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ตอนที่ 10 : The Destination__Chapter 8: Hi ghost, Hi Keen , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 923 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 130
คีนน่ารักมากอ่ะ 55
Name : Giggog01 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Giggog01 [ IP : 171.99.232.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2555 / 18:32
# 6 : ความคิดเห็นที่ 127
น้อง คีน น่ารักอ่ะ ^^"
PS.   >>ก้อมัน~เหงา<<
Name : ~Ec.Samlmon~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~Ec.Samlmon~ [ IP : 113.53.83.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2555 / 20:19
# 5 : ความคิดเห็นที่ 119
คนที่เล่นเป็นซีเทอร์ชื่อไรเหรอคะ >.<
ชื่อริงๆๆ
PS.  คุยกันบ้างเส่ =__=
Name : กระเป๋าลิง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กระเป๋าลิง [ IP : 110.49.226.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2555 / 21:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 117
ตอนแรกมายก็นึกว่าพีนัทกับหวานเจอผี
ที่ไหนได้เด็กน้อยคีนนั่นเอง
คีนน่ารักมาก อยากได้มายไปเป็นนูนาไหมจ้ะ (เด็กน้อยร้องไห้กลับเกาหลีไปเลย 555)
แต่มายฮา ทูน่า 555 จะพูดยังพูดผิด หวานนี่ไม่รู้อะไรบ้างเลย
พีนัทหึงก็บอกเขาไปซิ๊ แต่ซีเธอร์ก็กวนประสาทไปนะ
แต่ไม่เป็นไรมายให้อภัย ♥
Name : Justsmile Ql < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Justsmile Ql [ IP : 110.168.137.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2555 / 18:25
# 3 : ความคิดเห็นที่ 110
ซีเธอร์กวนประสาทอะ
พีนัทอุตส่าห์ถามดีๆ ว่าอารู้จักกับมีนได้ไง
แทนที่แกจะตอบแบบดีๆ นะ
จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน
มันเป็นนิสัยของซีเธอร์จริงๆ สินะเนี่ย การกวนส้นคนอื่น - -;;

น้องคีน รีบบริโภคนมเยอะๆ ซะนะ ๕๕๕
จริงๆ ก็ไม่แปลกหรอก ยังเด็กนี่นะ
แต่พอนึกถึงส่วนสูง "ที่มากกว่าเข่า" นิดนึง
ก็ทำให้นึกถึงเวลาเจอเด็กมาขวางทางเวลาเดิน
มันน่ารำคาญมากๆ เพราะไอเราก็กลัวจะไปเหยียบมัน = =
แต่คีนน่ารักอะ มีเรียกนูน่าด้วยๆ
ฮายัยหวาน นี่หล่อนไม่เคยเสพเกาหลีหรือไงฮะ
ถึงเรียกผิดว่าทูน่า
555+

พาพีนัทมาพบญาติอย่างกับเป็นคู่หมั้นจริงเลยแน่ะ
นี่ถ้าคนอื่นๆ รู้ว่าเป็นคู่หมั้นกันแค่ในนามจะช็อกขนาดไหนเนี่ย
แบบว่า ดูญาติๆ ซีเธอร์ก็ชอบพีนัทมากเลย
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ นี่เรากำลังพูดอะไร
พีนัทกับซีเธอร์เป็นพระนางเรื่องนี้!
ถึงตอนนี้จะเป็นคู่หมั้นปลอม
แต่สุดท้ายก็ต้องเป็นคู่หมั้นจริงละว้า

ตอนเคาะประตู พี่ก็นึกว่าไคล์โผล่มาหา
เห็นชื่อบทมีคำว่า ghost ด้วย
ตอนแรกเลยนึกว่าไคล์โผล่มาแน่ๆ
ที่แท้ก็คำเปรียบเปรยคีนนี่เอง

นิดหน่อยจ้า
แนะนำแนะนำตัว = แนะนำตัว
เป็นแค่คู่หมั้นกันแค่ในนาม = เป็นคู่หมั้นกันแค่ในนาม / เป็นแค่คู่หมั้นกันในนาม (มี "แค่" สองคำอะจ้ะ ลองตัดสักอันออกไปน่าจะทำให้กระชับขึ้น)
รีสอร์ทนี่สองแบบ = รีสอร์ทนี่มีสองแบบ (ใช่เปล่าหว่า)
แต่แสดงว่า = แสดงว่า (ดูจากรูปประโยคแล้ว ไม่น่ามีคำว่า "แต่" นะ ลองเช็กๆ)
ริมผีปาก = ริมฝีปาก ข้อโทษ = ขอโทษ
ฉันอัยย์ = ฉันกับอัยย์ (รึเปล่าหว่า) น่าหามั่นไส้ = น่าหมั่นไส้
Name : TANH_ZEPIA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANH_ZEPIA [ IP : 58.11.129.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ธันวาคม 2555 / 23:24
# 2 : ความคิดเห็นที่ 109
 


ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงนางเอก55555+
แม่นางพีนัทถั่วเน่าของซีเธอร์ที่น่ารัก(อ๊วกกกกก)

เอาจริงๆเปิดมานึกว่าผีจริงๆ ไปๆมาๆ กลายเป็นเด็กน้อยคีนที่น่ารักเนี่ยะนะ
(ขอบคุณมากฮะ นูน่า//คีน)
555555+

I don't need a man
เห็นซูจีแล้วนี้มันใช่เลยนี้แหละนางเอกเรื่องนี้55555+

แต่อ๋องแอบงงตรงที่วาสตกลงว่าซีเธอร์มันรักหรือเกลียดกันแน่
เพราะว่าบุคคลิกตั้งแต่เริ่มเรื่องซีเธอร์ไม่ใช่คนแบบนี้
เพราะถ้าเป็นอย่างตอนแรกๆที่อ่านซีเธอร์ต้องเป็นคนที่หยิ่งมาก
และเกลียดนางเอกด้วย(แต่ดูท่าจะไม่ใช่)
เอ๋!!!หรือเพราะว่าเป็นเพื่อนกัน (หรือว่าอ๋องโง่เองที่ไม่เข้าใจT[]T)

เรืองนั้นช่างมันเถอะ แต่ที่พลอดรักกันกลางทางนี้มันอะไรย่ะ
อ๋อง อิจฉานะเว้ยเฮ้ย@_@ มีกัดนงกัดนิ้ว เดี๋ยวปัด กัดคอซะเลย(เฮือกกกกก //ซีเธอร์)

แต่คุณคุณป้าของซีเธอร์นี้เป็นใครกันน่ะ รู้จักมีนได้ไง แล้วซีเธอร์เอายัยพีนัทไปเผาให้ฟังเนี่ยะนะ
ถ้าขนดนี้เค้าไม่เรียกว่าคู่หมั่นในนามแล้วย่ะ ... ซีเธอร์นายว่าแต่พีนัทหวั่นไหว
"นายนั้นแหละที่หวั่นไหวเอง55555"

แล้วมีงงมีงอล ชิ้ช้ะ เดียวเจซีจะมาบ้าง

วิ้งค์ๆๆ
อีกเรื่องนะเจ๊ ตรงพ่อตาซีอ่ะหมายถึง
พ่อตาของซีร์(?)ที่หมายถึงพ่อของพีนัท หรือ พ่อของตาซีหมายถึง พ่อของซีเธอร์
เจ๊วรรคตอนผิดป่ะ? อ่านแล้วงง555

PS.  ♥รักเธอที่สุด
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 101.108.106.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ธันวาคม 2555 / 14:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 108
ก่อนอื่น ฉันอยากเจอผีแบบซีเธอร์ 
มามะ มาหาเจ๊ซะดีๆ 5555555555
 
'ทูน่า' ไรเตอร์ตั้งใจเล่นหรือพิมพ์ผิดง่ะ 
รีดเดอร์งงนิดๆ ด้วยความโง่อย่างสูง TT
 
'ก็แค่คู่มหมั้นในนาม' ฉึก! มันแทงใจฉัน
5555555555 หนูก็อินเกินไป = =?
พีนัทยังไม่ทันได้คิดอะไรเบยยย
 
อิจฉาพีนัทเว้ย! พามาพบครองครัว
เชอะ! เธอสวยแล้ว ปล่อยซีเธอร์ของฉันไปเถอะ #โดนโบก
 
ก็เพราะเพื่อนแกมันรักแกนั่นแหละ
เลยปล่อยให้แกอยู่กันแค่นั้นต่อไป
อิจฉาๆๆๆ รีดเดอร์ตาร้อนแล้วนะเฟ้ย!
 
หวั่นไหวก็บอกว่าหวั่นไหวสิ
แว้กกกกกกกกกกกก > < !!!!!
ฉันคะ ฉันหวั่นค่ะ เอาใจฉันไป!
5555555555
 

PS.  ค่อยเป็นค่อยไป >>'WonderShinki'<<
Name : monobizz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ monobizz [ IP : 115.67.4.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ธันวาคม 2555 / 09:49
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android