The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 รับน้องสยองขวัญ รักฉันสนองเธอ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    15 ต.ค. 58






หมับ



กรี๊ดดดดดดดดดด



       อยู่ๆก็มีมือมาจับที่ไหล่ฉัน  ตอนนี้สติกระเจิดกระเจิงหมดแล้วค่ะ หันซ้าย  หันขวา
มองหาคนช่วย  แต่ ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย  มืดก็มืด


ฉันยังอยากมีชีวิตเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งใสๆอยู่นะ T^T



"นี่"  มาน่งมาหนี้อะไรเล่า  หนูไม่เคยติดหนี้ใครนะ ไม่เคยกู้นอกระบบด้วย


"อย่ามาหลอกมาหลอนหนูเลยนะคะ  ฮืออออ" 
ยกมือไหว้ท่วมหัวเลยค่ะ  อย่ามาหลอกหนู  หนูกลัว



"นี่ น้องถุงนอน" 





"รู้จักชื่อหนูด้วยหรอคะ  นะ หนูลูกคนเดียว ไม่มีพี่ ไม่มีน้องค่า"



"หึๆ"


อย่ามาหัวเราะเยาะหนูนะ  คุณผี  แค่นี้ก็หลอนจะแย่แล้ว



"น้องถุงนอนครับ  นี่พี่วิชเองนะ"  

แน่ะ  ผีมีชื่อเรียกด้วย  เอ๊ะ  พี่วิชหรอ



"พี่วิชจริงๆนะครับ  ไม่ใช่ผี ฮ่าๆ"


ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ  



ฟู่  พี่วิชจริงๆด้วย ฉันได้แต่ส่งยิ้มแหยๆ กลับไปให้พี่เตวิช จนป่านนี้พี่เขาก็ยังไม่เลิกขำเลย
พอเห็นฉันมองค้อน  พี่แกเลยกลั้นหัวเราะ


"พี่วิชอ่า"



"เอาละๆ พี่ไม่หัวเราะแล้วก็ได้  ว่าแต่ทำไมน้องถุงนอนถึงมาเดินมืดๆคนเดียวอ่ะครับ"



"เพื่อนหนูรีบกลับค่ะ  หนูก็เลยจะเดินไปรอรถที่หน้า มหา'ลัยอ่ะค่ะ"




"งั้นรอพี่แป๊ปดิ  พี่ทำฐานรับน้องก่อน  เดี้ยวไปส่งที่หอ"


"เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะพี่ หนูกลับเองดีกว่า ใกล้จะถึงแล้ว"



"ให้พี่ไปส่งดีกว่า  เดี้ยวผีหลอก"



"โห่  พี่อย่าอำหนูดิ  หนูกลับเองดีกว่าค่ะ"




"เดี้ยวฉันไปส่งเอง!"



      ขณะที่ฉันกำลังยืนเถียงกับพี่เตวิช  ก็มีเสียงปริศนาโผล่มา  เป็นนายรามนั่นเอง
ที่เดินเข้ามาพร้อมหันไปพูดกับพี่เตวิช


เชอะ  ทำมาเป็นพูดว่าฉันไปส่งเอง  เมื่อกลางวันยังเมินฉันอยู่เลยไม่ใช่หรอ ฉันจำได้นะ!



"ไม่  ถ้ากลับกะพี่  หนูไปกับพี่เตวิชดีกว่า"


" ไม่ได้  คุณต้องกลับกับผม"


แล้วก็มากระชากแขนฉันเลย  ย้ำนะว่ากระชาก  คนอะไรช่างถ่อยสิ้นดี  ฉันสะบัดมือออก




"บอกว่าไม่ไงคะ หนูจะกลับกะพี่วิช"



"หรือคุณจะเอาวีไอพีคูณ  10  เพิ่มอีกครั้ง  หืม?" 


นายรามลอยหน้าลอยตาถาม  เอาวีไอพีมาขู่แบบนี้ฉันก็กลัวดิวะ



"ก็ได้ๆค่ะ"



"หึ ก็แค่เนี้ย"



โถ่ คุณรามสูรต้องการอะไรจากสังคมคะ ตอบ?




        หลังจากที่พี่รามพาฉันออกมาจากพี่วิช เขาก็ลากฉันไปที่จอดรถ
ขึ้นมอเตอร์ไซต์บิ๊กไบต์สีดำคันใหญ่ ไม่พูดไม่จาสักคำจนมาถึงหอฉัน


"ขอบคุณนะคะที่มาส่งหนู" ฉันกล่าวขอบคุณพร้อมยกมือไหว้



"เจอกันพรุ่งนี้นะคุณหน้าง่วง หวังว่าคงไม่ป๊อดจนไม่กล้ามาหรอกนะครับ"


หนอย ดูถูกคนอย่างถุงนอนมากไปแล้วนะ



"ดูหน้าด้วยค่ะว่าใคร ถุงนอนคนจริง ไม่หนี ไม่ป๊อด ไม่มีน็อคเอ้าท์ค่ะ"



"หรอ หน้าง่วง คนจริง มีฝูงลิงเป็นบริวาร ฮ่าๆ"



"ไอ้ๆ...."


บรื้นนนนนนน


     ยังไม่ทันจะได้ด่า คนชอบกวนประสาทก็สตาร์ทรถไปแล้ว หลอกด่าแล้ว
แน่จริงอย่าหนีสิวะ ไอ้พี่รามเกรียน-*-


    ทำไมนะคนอื่นๆถึงชอบพูดว่าพี่รามโหดอย่างงั้น เถื่อนอย่างงี้ ร้ายเงียบบ้างล่ะ
แล้วเวลาอยู่กับฉัน ทำไม เขาถึงได้กวนประสาท ขี้อ่อย และบ้าบอได้ขนาดนี้



ที่เขาพูดมานั่นแค่ข่าวลือใช่มั้ยยยย?



วันต่อมา:


  
          ฉันตื่นขึ้นมาตอนตีห้า  เพราะต้องเตรียมจัดกระเป๋าและของใช้ที่จำเป็น
และสาเหตุที่เมื่อวานฉันไม่ได้จัดคือ  ฉันขี้เกียจน่ะ แฮะๆ



          ประมาณเกือบๆเจ็ดโมง  ฉันขึ้นรถวินมอเตอร์ไซต์เข้าไปในมหา'ลัย 
เด็กปีหนึ่งเริ่มมากันเยอะแล้ว  ทุกคนดูตื่นเต้นกันมาก  ถึงแม้จะเป็นวันรับน้อง
แต่พี่ๆก็ให้แขวนป้ายชื่อมาด้วย  ยิ่งใครไม่มีป้ายชื่อยิ่งโดนหนัก



          พอถึงเวลาพี่ๆก็เรียกรวม  วันนี้พวกพี่ใส่เสื้อสีฟ้า  บนหน้าอกปักรูปเกียร์วิศวะ
ทุกคนจะมีป้ายชื่อเช่นเดียวกับรุ่นน้อง  แต่ฉันเห็นพวกพี่ว้ากใส่เสื้อสีน้ำตาลแตกต่างจากพี่คนอื่น  ด้านหลังปักรูปเกียร์พร้อมกับคำว่า ' พี่ว้ากรุ่นนี้ หล่อ  เถื่อน  และเอวดีนะครับ'


เอิ่ม  -..-!




         หลังจากนั้นเขาก็ละเลงสารพัดสิ่งที่จะทำได้บนหน้าน้อง  ไม่ว่าจะเป็นแป้งผสมสีผสมอาหาร  ลิปสติกที่บรรจงทาให้เลยขอบปากน้อง มาสคาร่าและที่เขียนคิ้วที่ทำจากปากกาเคมี   แต่ละอย่างนี่คือ กะไม่ต้องล้างออกเลยปีนี้


         แต่งหน้า  แต่งตัวเสร็จแล้ว  พวกพี่ก็พาน้องๆเข้าฐาน  โดยจะแบ่งเป็นกลุ่มคละกัน  กลุ่มละ ยี่สิบคน  มีพี่ควบคุมน้องสี่คน  แล้วเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ที่เหล่าพี่ว้ากทั้งหลายต้องมาอยู่กับกลุ่มพวกฉัน  เพราะกลุ่มฉันเป็นเศษไม่มีรุ่นพี่คุม  พี่ๆทุกคนเลยลงมติกันว่าให้พี่ว้ากลงมาคุมน้อง  เนื่องจากปกติ  พี่ว้ากจะแค่ควบคุมแต่ละฐานเวลาพวกพี่ทำกิจกรรมกับน้อง  แต่ปีนี้น้องเยอะ  รุ่นพี่เลยไม่พอดีกับรุ่นน้อง



        พวกพี่พาน้องๆเข้าฐาน  ซึ่งแต่ละฐานความสนุก ความโหดก็จะต่างกัน  บางฐานก็ให้น้องเล่นเกมส์กินวิบาก  วิ่งกระแทกกันให้ลูกโป่งที่ใส่น้ำแตกบ้าง ให้นอนกลิ้งทับถั่วเขียว  กินฟักทองต้มใส่เกลือ แซนด์วิชกะปิ  อืม  เค็มๆดี   ใครทำไม่ได้ก็จะมีบทลงโทษต่างๆนาๆ  สนุกมากๆเลย  เป็นการรับน้องที่ไม่ป่าเถื่อนเลย


      ฐานต่อมา  คือฐานปิดตาล้วง จุด จุด จุด แค่ป้ายฐานก็ชวนคิดมากแล้วล่ะ  เหอะๆ
พวกเราจะต้องโดนปิดตาด้วยผ้าสีดำ  มองอะไรไม่เห็นเลย เขาจับมือฉันให้ล้องเข้าไปในอะไรสักอย่าง คล้ายๆกล่องสี่เหลี่ยมหรือปี๊ปนี่แหล่ะ พอฉันล้วงเข้าไป  ฉันก็สัมผัสกับอะไรสักอย่างที่มันลื่นๆ เหนียวๆ เป็นท่อนๆพอฉันลูบมันก็เลื่อนไปมา  อะไรวะ

อย่าบอกนะว่าเอาตัวอะไรมาใส่อ่ะ ยึ้ยยย



"นั่น  ระวังมันกัดเอานะ หู้ยยยยย"

อีพี่รามก็มาพูดให้กลัวอยู่ใกล้ๆนี่เอง  

คือเข้าใจมั้ย  คนมันมองไม่เห็นมันก็จินตนาการล้ำเริศไง 



          จับอยู่สักพักพี่เขาก็เฉลยว่ามัน คือ เฉาก๋วย  คาดไม่ถึงเลยจริงๆ  สรุปที่ฉันกลัวอยู่เมื่อกี้นี่ฉันกลัวเฉาก๋วยสินะ  บ้าบอที่สุด! 


"กิ้วๆ คนอะไรไม่รู้  กลัวเฉาก๋วย  ฮ่าๆ"

จ้า  เชิญแซวได้ตามสบายเลย  เอาที่คุณสบายใจ
ก็แหม  ใครจะไปรู้ล่ะ โดนปิดตาอยู่  มันก็ต้องมีกันบ้างแหละน่า เชอะ


         ตกเย็นพี่ๆก็ให้เราไปอาบน้ำรวมกันที่หลังตึก  โดยจะแยกชายกับหญิง  ผู้หญิงอาบอีกฝั่งของหอประชุม  มีเต้นท์บังให้  ส่วนผู้ชายมีรถดับเพลิงมาฉีดน้ำโดยเฉพาะเลย  ฮ่าๆ



        อาบน้ำเสร็จพี่ๆก็ให้พวกเราเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อสีขาว  สรีนคำว่า  เฟรชชี่58  ตรงหน้าอก  ใส่กางเกงขาก๋วยตามสีสาขา  ของฉันสีม่วง  พูดก็พูดเถอะนะ  กางเกงขาก๋วยใส่ยากเป็นบ้าเลย  ก็เกิดมาทั้งชีวิตเคยใส่ที่ไหนกันเล่า  เสร็จแล้วก็ให้พวกเรากินข้าวเลย  เพราะตอนหกโมงเย็นจะเข้าสู่พิธีเฟรชชี่ไนท์ปาร์ตี้และมีการบายศรีสู่ขวัญด้วย


ตื่นเต้นจัง  ^^




--------------------------------------------------------------------



มาครบ  100 แล้วนะคะ  ขอโทษที่ช้านะ  พอดีเพิ่งเสร็จธุระค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามาเม้น  เข้ามาโหวตให้นะคะ 
มีอะไรจะติชม  หรือเสนอแนะ ไรท์คนนี้ยินดีรับฟังและพร้อม
จะปรับปรุงทันทีเลยค่ะ

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ

รักคนอ่านที่สุดเลย....

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #850 YulSica (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:07
    นั้ลล้าคคคค
    #850
    0
  2. #369 P'PY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:45
    เราเข้าใจถุงเพราะตอินรับน้องก็เจอ 555
    #369
    1
    • #369-1 น้ำแข็งไสเย๊นเยน(จากตอนที่ 9)
      9 พฤศจิกายน 2558 / 21:49
      สู้ๆน๊า เดี้ยวมันก็ผ่านไป อดทนเยอะๆ ที่พี่ๆเค้าแกล้ง ทำโทษนู่นนี่นั่น ก็เพราะอยากจะรู้จัก อยากจะสนิทกับรุ่นน้องนั่นเอง อย่าเข้าใจรุ่นพี่ผิดเน๊าะ อิอิ มันก็แค่การแสดง
      #369-1
  3. #42 Fahsamsee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 16:07
    ต่อออเรยๆ
    #42
    0
  4. #41 Nurull Nd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 00:21
    เจิมมมมมมจ้ะ
    #41
    0
  5. #40 ฿lue฿ell (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 13:31
    เจิมมมมจ้า
    #40
    0
  6. #39 aaomp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 13:38
    รออค่าาาา เจิมรัวววๆๆๆ
    #39
    0
  7. #38 bingo2545 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:07
    รอค่าาาาาาาา
    #38
    0
  8. #37 วิถี เล็กๆ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 08:29
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    รออยู่นะ
    #37
    0
  9. #36 อาอิโอะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 08:16
    ต่อเลยต่าา สนุกก ><
    #36
    0
  10. #35 ธนวรรณ ธนรรฆากร (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 07:15
    เจิมมม สนุกมากค่ะ
    #35
    0
  11. #34 nathnicha2546 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 07:02
    เจิมค่ะนิยายสนุกมากไรท์แต่งเก่งมากเลยค่ะเป็นกำลังใจไห้
    #34
    0