The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 ที่เจอกันบ่อยๆ อ่อยนะไม่ใช่บังเอิญ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    29 ก.ย. 58



         วันนี้ฉันจะต้องหาลายเซ็นต์พี่ว้ากให้ได้อย่างน้อยสองคน  เพราะเวลามันเหลือแค่สามวัน  เริ่มจากใครก่อนดีนะ พี่เปรมกับ  พี่ต่อก่อนละกัน

ขาโหดอย่างพี่ลิขิต  กับ  นายรามสูรเอาไว้ทีหลัง!!



       

        พอตอนเย็นรุ่นพี่นัดซ้อมเชียร์เหมือนเดิม  วันนี้เริ่มมีท่ามามากขึ้น  เพราะมีเพลง
เพิ่มขึ้นมาสอง-สามเพลง  ของเก่ายังจำไม่ค่อยได้เลยค่ะพี่  รีบเอาท่าใหม่มาจังเลย

พี่คิดว่าน้ำหน้าอย่างหนู  ฉลาดในการจำท่าเยอะแยะขนาดนั้นเลยหรอคะ


สงสารปรสิตในสมองหนูบ้าง><



         แต่บ่นไปมันก็เท่านั้น  ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดี  เพราะกิจกรรมมันสำคัญ
เท่าๆกับเรื่องเรียนเลย  พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว  ต้องทำให้ทั้งเรียนและกิจกรรม
ดำเนินไปควบคู่กันให้ได้ เพราะการที่เราจบออกมาด้วยเกรดเฉลี่ยที่ดีหรือดีมาก
ไม่ได้เป็นตัวชี้วัดว่าเราทำงานเป็น  ถ้าเราทำงานร่วมกับผู้อื่นไม่ได้  ปริญญาที่ได้มา
ก็คงเป็นเพียงกระดาษที่การันตีไอคิว  แต่ไม่ได้บ่งบอกศักยภาพที่ตัวเรามี




          วันนี้พี่เค้าเลื่อนเวลาซ้อมจากปกติ ซ้อมจนถึงสองทุ่มทุกวัน  แต่วันนี้เลื่อน
เป็นสามทุ่มครึ่ง เนื่องจากอาทิตย์หน้าจะแข่งพิธีเปิดกีฬาเฟรชชี่แล้ว  พอประมาณทุ่มครึ่ง
พี่เค้าก็ให้พักทานข้าว  โดยให้นั่งทานกันบนแสตนด์  กลัวว่าลงไปทานข้างล่างแล้วจะวุ่นวาย  เพราะมีของคณะอื่นมาใช้แสตนด์เชียร์เช่นเดียวกับคณะฉัน


        

          ทานข้าวเสร็จพี่เค้าให้เราพักจนถึงสองทุ่มครึ่ง  ตอนนี้ก็เป็นเวลาประมาณสองทุ่ม
ยังเหลือเวลาว่างอีกตั้งครึ่งชั่วโมง  ไปขอลายเซ็นต์ดีกว่า




"เฮ้ย  จะไปไหน ถุงนอน "


พอลุกขึ้นยัยปลาทูก็ทักฉัน


"ว่าจะไปขอลายเซ็นต์อ่ะ  ไปปะ"



"ไปๆด้วย"   พอได้ยินว่าไปขอลายเซ็นต์มันนี่รีบหาสมุดลายเซ็นต์เลย  นาทีนี้ไม่มีใครอยากพลาดค่ะ  มีเวลาต้องรีบขอ  กลัวโดนทำโทษ




      ฉันกับปลาทูเดินไปหาพวกพี่ว้ากที่นั่งคุยกันอยู่หลังจากกินข้าวเสร็จ  ตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ  พอเห็นพวกฉันเดินไป  พวกเขาก็เงยหน้าและหยุดคุยกัน



"มีอะไรหรือป่าวครับสาวๆ"


เป็นพี่ต่อนั่นเองที่ทักพวกเราก่อน



"คือพวกหนูมาขอลายเซ็นต์อ่ะค่ะ" ปลาทูตอบไป



"ขอใครครับ"




"งั้นหนูขอพี่ก่อนก็ได้ค่ะ"



         แล้วพี่ต่อก็พายัยปลาทูแยกไปอีกมุมนึง  ยัยปลาทูถูกพี่ต่อใช้ให้แนะนำตัวและเต้นเพลงฮิปโป เห็นเพื่อนฉันเต้นแล้ว  นี่ถ้าฉันเป็นผู้ชาย  ฉันต้องชอบมากแน่ๆเลย
เพราะยัยปลาทูเต้นโคตรน่ารักอ่ะ



"แล้วน้องล่ะจะขอมั้ย  ลายเซ็นต์อ่ะ " พี่เปรมถาม




"ขอสิคะพี่  มายืนอยู่ตรงนี้แล้ว"



"รออะไรล่ะครับ  มาดิ"



        พี่เปรมพาฉันไปอีกทางหนึ่ง  ก่อนจะให้ไปถามชื่อพี่ผู้ชายคนหนึ่ง  แล้วมาบอกพี่เปรม



"พี่คะๆ  พี่ชื่ออะไรคะ"



        พี่คนนั้นหันมาทำหน้างงๆนิดนึง  ก่อนจะยิ้มเมื่อหันไปเห็นพี่เปรม  นี่รู้จักกันใช่มั้ย
ฉันว่าพี่เค้าต้องรู้จักกันแน่เลย  มีพยักหน้าเหมือนทักทายกันด้วย



"พี่ชื่อกายครับ"



"ค่ะ  ขอบคุณนะคะพี่ไก่"  

ในที่สุดฉันก็รู้จักพี่เค้าแล้ว  จะได้ไปบอกพี่เปรม  และจะได้ลายเซ็นต์สักที  โฮะๆ


"เอ่อ น้อง..."

ไม่ต้องเรียกแล้วค่ะพี่  หนูรีบ>.<



 ฉันรีบวิ่งมาหาพี่เปรมทันที   ไม่รออยู่ฟังหรอกว่าพี่ไก่จะพูดอะไร  ฉันแพ้คนหล่อ  ฮ่าๆ




"ว่าไง พี่เค้าชื่ออะไร"


"ชื่อไก่ค่ะ"



"ฮ่าๆ"  อะไรอ่ะ  แค่ฉันบอกชื่อพี่เค้าไป  แค่นั้นแหล่ะ  พี่เปรมหัวเราะจนน้ำตาเล็ดเลย
ฉันทำอะไรผิดหรอ  ไม่เข้าใจเลย -..-



" น้องถุงนอนครับ  พี่เค้าชื่อกายครับ  ไม่ใช่ไก่  ฮ่าๆ"

อ้าว   หน้าแตกเลยฉัน  แฮร่



"งั้นหนูต้องทำอะไรให้พี่พอใจอ่ะ  อันนี้มันผิดพลาดทางเทคนิคแล้ว"




"ส่งสมุดมา  ไม่ต้องแล้ว  อันนี้แหล่ะโดนมาก  เดี้ยวเอาไว้ไปล้อไอ้กาย"


ฉันยื่นสมุดไปให้พี่เปรม  



" พี่รู้จักพี่กายด้วยหรอคะ  "




"รู้จักดีเลยล่ะ เมื่อก่อนมันเคยเรียนห้องเดียวกับพี่  แล้วมันซิ่วไป อยู่คณะบริหาร"   อ๋อ  มิน่าล่ะ





"ขอบคุณนะคะ"



พี่เปรม ลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู   




"เหลือของใครมั่งแล้วอ่ะ"





"เดี้ยวไปขอพี่ต่อ  แล้วก็เหลือพี่ลิขิต  กับพี่รามค่ะ"




"ไอ้ลิขิตอ่ะไม่เท่าไหร่  แต่ระวังไอ้รามหน่อยนะ"




"ทำไมอ่ะพี่เปรม"



"ระวังมันจะจับน้องข่มขืน  แล้วก็ยืนยิ้มอ่ะดิ"



บ้าน่า  



"ล้อเล่นใช่มั้ยพี่"


"ก็แล้วแต่จะคิด   ฮ่าๆ"


อึ้ยย  อีพี่รามเกรียน. กลัวนะเฟ้ย



       หลังจากขอลายเซ็นต์พี่เปรมเสร็จแล้ว   ฉันเลยไปขอพี่ต่อ   พี่ต่อให้ฉันแนะนำตัวและก็เต้นเหมือนปลาทู   แต่คนละเพลงกัน ของฉันเป็นเพลงโดเรม่อน
แล้วฉันก็ไปขอพี่ลิขิต  รู้มั้ยพี่ลิขิตให้ทำอะไร  ให้กอดต้นไม้และแนะนำตัวไปด้วยจ้า  


แหม  ก็คิดบ้างว่ามหาวิทยาลัยคนเยอะแค่ไหน  ถามว่าอายมั้ย  ก็ลองคิดดูละกัน  โถ่ๆ




              และคนสุดท้าย  เป็นบุคคลอันตราย ฉันเดินตรงไปหาพี่ราม ที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่  สาวเยอะล่ะสิ  ท่าทางจะแชทคึกคัก  แล้วนี่ฉันจะสนใจอะไร  จะคุยกับใครก็เรื่องของเค้าดิวะ



"พี่คะ  ช่วยเซ็นต์ให้หนูหน่อย"



"มาขอกันง่ายๆ  อย่างงี้เลยหรอ"



"แล้วหนูต้องทำอะไรบ้างคะ"



"ก็....แนะนำตัวแล้วก็เต้น"




"ยังไงคะ"



"แนะนำชื่อจริง  ชื่อเล่น รหัสนักศึกษา สถานะ เช่นถ้าโสดก็ต้องพูดว่า  'หนูโสด  ไม่ได้โปรโมท แต่อ่อยค่ะ'
ถ้าไม่โสดก็ต้องพูดว่า  'โสด   ลูกสองค่ะ' แค่นี้เองครับ  เรื่องเต้นค่อยว่ากัน"



โถ่  ไอ้พี่รามบ้า  ฮื่ออออออ


"พี่เล่นแบบนี้เลยหรอ  คิดมั้ยอ่ะว่าหนูก็อาย"



"อายไรอ่ะครับ  ถ้าทำไม่ได้คุณก็ไม่ต้องเอาลายเซ็นต์อ่ะ"

ไม่เอาก็ได้วะ  แค่คนเดียวหรอก  คงไม่เป็นไรมั้ง



"ต่อให้คุณได้ลายเซ็นต์มาครบทุกคน  ขาดผมแค่คนเดียว  คุณก็ถูกทำโทษอยู่ดี  เพราะยังไงคุณก็ต้องมีลายเซ็นต์รองพี่ระเบียบอ่ะ"



เล่นไสยศาสตร์ป่ะวะ  ยังไม่ได้พูดเลย  แค่คิดเองเฉยๆ

รู้ได้ไงเนี่ย!!


"งั้นหนูขอทำใจก่อน  พรุ่งนี้จะมาขอใหม่"




"หึๆ  ที่อยากเจอผมบ่อยๆ  กะจะอ่อยผมใช่ปะ"



ย้ากกกก ไอ้ผู้ชายขี้มโน



"จะบ้าหรอพี่  หลงตัวเองจัง"



"หลงตัวเองเป็นเรื่องปกติ  แต่หลงคนอื่นนี่สิเป็นเรื่องพิเศษ"



ฮิ้ววววววว



เสียงโห่แซวของพี่ๆที่นั่งอยู่ดังขึ้น  อย่าจ้องหนูกันสิคะพี่ๆ  หนูเขินนะ  ไอ้บ้านี่ก็พูดอะไรไม่รู้>\\<


ชิ่งดีกว่า~




"งั้นกลับก่อนค่ะ  พรุ่งนี้ค่อยมาขอ  ป่ะปลาทู"  ฉันก็รีบลากปลาทูออกมาจากตรงนั้นทันที  ขึ้นไปนั่งซ้อมเชียร์บนแสตนด์ก็ทำท่าผิดๆถูก  




โอ๊ยยยยยย  นี่ฉันเป็นอะไรไปวะเนี่ย





ไม่เอาๆ  ดึงสติหน่ออยถุงนอน



อย่าหวั่นไหวง่ายไปกับคนขี้อ่อย






------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



มาแล้วค่าาาาาา   ครบร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ชื่อตอนอาจมิเกี่ยว
กับเนื้อหา ไม่บ้าบอคอแตกทำไม่ได้นะเนี่ย555 (ถูกถีบบบบ)

ขอบคุณคนที่เข้ามาเม้นให้นะคะ  ติดตามกันเรื่อยๆนะคะ  
ไรท์กากๆ มึนๆคนนี้  อยู่ได้ด้วยกำลังใจจากคนอ่านทุกคนนะคะ
ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ


ป.ล.  คือเค้าแต่งสดนะ  อาจจะช้าบ้างไรบ้าง   รอหน่อยนะ
เม้นๆเป็นกำลังใจ  เจิมนิดเจิมหน่อย  จะขอบคุณมากเลยค่ะ^^

รักคนอ่านมากๆเลย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #929 Toywoohottest (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 09:58

    พี่ราม กล้าพูด

    #929
    0
  2. #921 comtoontrans (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 01:07
    ขำกลิ้งจนปวดท้องอะ พี่ไก่ คิดได้ไง555555
    #921
    0
  3. วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 17:23
    กรามค้างตรงพี่ไก่เนี่ยแหล่ะ555555
    #913
    0
  4. #846 YulSica (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:47
    จะหลอกกินเด็กหรอพี่
    #846
    0
  5. #837 love-lee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:26
    พี่รามขี้อ่อย>.<
    #837
    0
  6. #828 peizin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:34
    รู้สึกว่าพี่ระเบียบตัลล๊าคคคค(กว่าของจริง)เยอะเลยยยย
    #828
    0
  7. #785 Devil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 15:41
    พี่รมมนี่ได้โอกาสหน่อยยิงมุกรัวเลยเว้ยยย ฟินนน
    #785
    0
  8. #413 nicenicetale (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 23:41
    อีพี่รามอ่อยหรอ 555555
    #413
    0
  9. #18 aaomp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 15:29
    แอร๊ยยยย เขินแทนเลยค่ะ >< พี่รามมมมมมมม
    #18
    0
  10. #13 taew-onwara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 23:50
    อยากอ่านต่อออ. หืมมมเขินอ่ะต่อด่วนนนนน
    #13
    0
  11. #9 Siriwan Toei Jandat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 21:34
    อิพี่รามแรดมาก เขินแป๊บ
    #9
    0
  12. #7 kwangzaja (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 11:33
    หนูโสด ไม่ได้โปรโมท แต่อ่อยค่ะ. เจิม. คิคิ.
    #7
    0