The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 ล่าลายเซ็นต์ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    27 ก.ย. 58



          

        
"ไก่ย่างๆๆ ไก่ย่างห้าดาว ไก่ย่างห้าดาว เจ้าจะโดนสับปีก เอิ้ว 
เจ้าจะโดนสับปีก สับปีกซ้าย สับปีกขวา หิ้วกลับบ้านๆๆ"


       ไม่ต้องแปลกใจหรอก หลังจากวันที่พี่ว้ากประกาศให้หาลายเซ็นรุ่นพี่
ให้ได้ 50 คน ภายในสองอาทิตย์ ทุกพักกลางวันและเย็นหลังซ้อมเชียร์
เด็กปีหนึ่งก็จะเข้าไปขอลายเซ็นต์แลกกับความพึงพอใจของรุ่นพี่



        เช่น การแนะนำตัวด้วยเสียงปรอทแตก การเต้นบ้าๆบอๆอะไรอย่างนี้
มันก็สนุกดีเหมือนกันนะ ได้รู้จักรุ่นพี่หลายคนเลย



        การหาลายเซ็นต์ดำเนินไปอย่างเข้มข้น ฉันตอนนี้รุ่นพี่ปีสองหาได้ครบแล้ว
เหลือแค่เพียงพี่สันทนาการสามคน คือพี่น้ำตาล พี่กุ๊กไก่ และก็พี่แก๊ฟ 
ส่วนพี่ระเบียบหรือพี่ว้ากน่ะหรอ อย่าให้พูด สี่คนครบเลยค่ะ!!



      และที่นรกมากกว่านั้นก็คือ มันเหลือเวลาอีกแค่สามวันเองไง  แล้วพี่แกก็ไม่ใช่
หาเจอได้ง่ายๆ  นอกจากตอนเชียร์ ที่มายืนทำหน้าบูดเป็นตูดลิงข่มขวัญปีหนึ่ง


"ปลาทู ของแกครบยัง"


"เหลือแค่พี่ว้าก ถุงนอนอ่ะ"


        มันแอบไปขอพวกพี่สันฯ ตอนไหนฟระ ไม่ชวนไปขอเลย งี้ฉันก็ต้องขยันหา
มากกว่ามันดิ เหลือเยอะกว่ามันนี่นาT^T


 "เหลือพี่สันฯสามคน และก็พี่ว้าก ว่าแต่แกไปขอพวกพี่สันตอนไหนวะ?"


ปลาทูยิ้มนิดนึง. ก่อนจะตอบ



"ก็วันที่แกรีบกลับบ้านไปดูคอนเสิร์ตอินฟินิทไง เราเจอพวกพี่เค้าพอดี"



โหยยยย รู้งี้ฉันยอมทิ้งอปป้ามาหาพี่สันดีกว่า(?)
ไม่น่ารีบกลับเลย


"เอาน่าๆ ยังไงก็ต้องทัน เหลือตั้งสามวันแน่ะ"



"แค่สามวันต่างหากล่ะ"



          เย็นวันนี้พวกเราก็ยังคงต้องซ้อมเชียร์เช่นเดิม แต่ที่แปลกไปจากเดิมคือ
ฉันจะต้องไปหาลายเซ็นต์พี่ๆสันทนาการให้ครบให้ได้ 


          ส่วนลายเซ็นต์พวกพี่ว้ากน่ะหรอ พูดตรงๆเลยก็คือ ไม่สามารถคาดหวังอะไร
ได้เลย ถ้าได้ก็ดีไป ถ้าไม่ได้ก็เตรียมทำใจล่วงหน้า


แค่นั้นเองงงงง



"10"


"9"  เอ้า เฮ้ยๆ พี่ว้ากนับแล้วอ่ะ เด็กปีหนึ่งก็รีบกรูแย่งกันขึ้นแสตนด์เลย


"8"


"7"


ฉันยังไม่ถึงแสตนด์เลย ตายแน่ๆ โดนทำโทษแน่ๆ ฮือออออ


พลั่ก!


"โอ้ยยย" อยู่ๆก็มีผู้ชายคนนึงรีบสิ่งแซงฉันขึ้นไป ฉันก็เลยล้ม
จึงโดนเท้าใครไม่รู้เหยียบมือพอดี


"หยุด! ทุกคนหยุดก่อน เพื่อนล้มลงไป นอกจากคุณจะไม่ช่วย
แล้วยังเหยียบซ้ำอีกหรอ มีน้ำใจมากกกก รักกันดีจริงๆวิศวะรุ่นนี้
พวกผมโคตรภูมิใจเลยครับ!"



     เสียงว้ากที่ดังและประชดประชันนั้นออกมาจากปากผู้ชายที่ชื่อ รามสูร
ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายคนที่ชนฉันก็ตอนนี้แหล่ะ คงสะอึกไม่น้อยเลย
เพราะตอนนี้นายคนนั้นยืนหน้าซีด พร้อมกับแววตาสำนึกผิดมองมาทางฉัน


"ระ เรา ไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษนะ เป็นอะไรมากป่าว" แล้วก็กุลีกุจอลงมาดูฉัน


"เรา มะ..."


"โดนเหยียบมือขนาดนั้น ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ค่อยสำนึกผิดเดือนหน้าก็ได้ครับ!"



       ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไร พี่รามก็ชิงพูดแทนซะหมด
ฉันคงต้องพูดอะไรออกไปบ้าง ก่อนที่ผู้ชายคนนั้น เอ่อ ป้ายเขียนว่าเกมส์
ชื่อเกมส์สินะ นั่นแหละ ก่อนที่เกมส์จะรู้สึกผิดไปมากกว่านี้


"หนูไม่เป็นไรค่ะพี่ แค่เจ็บมือนิดหน่อยเดี้ยวก็หาย แล้วหนูก็ผิดเอง
ที่เดินไม่ระวังค่ะ"


ฉันหันไปพูดกับพี่ราม พี่รามจ้องหน้าฉันนิดนึง ก่อนจะพูดว่า


"งั้นก็แล้วแต่คุณนะครับ ผลประโยชน์ของคุณ พยาบาลพาน้องไปทายา
ด้วยครับ"



       หลังจากนั้น พี่พลอยที่อยู่ฝ่ายพยาบาลก็พาฉันไปทายาแก้ฟกช้ำ
แล้วก็พาฉันกลับมาที่แสตนด์


        เพื่อนเริ่มซ้อมท่ากันบ้างแล้ว ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งที่ของฉัน ที่พี่เค้าล็อค
ที่นั่งไว้ตั้งแต่อาทิตย์แรกๆ


"คุณไหวหรือเปล่า" กำลังดูเพื่อนทำท่าซ้อม พี่รามก็เดินขึ้นแสตนด์มาถาม


"ไหวค่ะ"


"ไม่ใช่อะไร ผมกลัวคุณมาตายบนแสตนด์น่ะ คุณหน้าง่วง"


ดูพี่รามเรียกฉันเด้ เรียกว่าหน้าง่วงอ่ะ รับไม่ได้ ถึงแม้ว่าฉันจะง่วง
อยู่ตลอดเวลาก็เหอะ -..-!



"พี่คะหนูชื่อถุงนอนค่ะ "



"หรอ มาบอกทำไม"



"อ้าวก็พี่เรียกชื่อหนูไม่ถูกอ่ะ"


จะไฟว์กับฉันใช่ป่ะ!!!


"แล้วไง ผมต้องสนใจมั้ย หึๆ"

          

          แล้วก็เดินลงไปยืนอมยิ้มอยู่ข้างล่างอย่างสบายใจ เมื่อแกล้งฉันเสร็จแล้ว
คิดว่าเป็นพี่ว้ากแล้วฉันต้องกลัวปะ เออ ก็กลัวไง โด่วววว



เพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำได้คือ อดทนไว้ก่อน ฮึ่มๆ หมั่นไส้


       ประมาณสองทุ่มครึ่งก็เลิกซ้อมเชียร์  ฉันจึงรีบไปขอลายเซ็นต์พวกพี่ๆสัน
แลกกับการเต้นเล็กๆน้อยๆ จนได้ครบหมดทุกคน ฉันกลับบ้านกับปลาทู เพราะปลาทู
เอารถมอเตอร์ไซค์มา


     ขณะกำลังเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน กลุ่มพวกพี่ว้ากก็เดินคุยกันกำลังจะผ่านหน้า
พวกฉันไป ฉันเห็นนายราม(เปลี่ยนจากพี่แล้ว) มองมาทางนี้ด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้
สนใจอะไรเตรียมเก็บของต่อ


"เฮ้ย ไม่มีใครมาขอลายเซ็นต์พวกเราเลยว่ะ" เสียงพี่เปรมก็พูดขึ้นมา


"เออ มีแต่ผู้ชาย สาวๆสวยๆไม่มีมาขอเบอร์ เอ๊ยย ขอลายเซ็นต์กูเลย"
ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีสำหรับพี่ต่อ



"หึๆ กูจะแกล้งให้ร้องเลย" นี่คือเสียงจากเฮดว้ากพี่ลิขิตไง


แล้วใครจะกล้าไปขอพี่ล่ะคะ งื้ออออ  อยากจะร้องไห้ T^T



"รีบมาขอสักทีสิครับ รอจนตัวสั่นละ"



"มึงพูดอะไรแม่งเสี่ยวว่ะ ไอ้ราม ตั้งใจบอกใครเป็นพิเศษป่ะวะ"  เสียงพี่ลิขิต
ถามคนที่เพิ่งพูดประโยคนี้ออกมา



"ก็เปล๊า น้องอยู่กันเยอะแยะ กูก็ตั้งใจบอกทุกคนนั่นแหล่ะ เผื่อใครได้ยิน"



ฮะ เฮือก มีสะดุ้งเล็กน้อยถึงปานกลาง


"ปะ งั้นไปกินเหล้ากันๆ"


        พวกพี่ว้ากเดินไปกันหมดแล้ว แต่ฉันยังได้ยินเสียงหัวเราะ 'หึๆ'
ของบางคนที่จงใจทิ้งท้ายก่อนไปอยู่เลย



รู้ชะตากรรมล่วงหน้าแบบไม่ต้องคาดเดาค่ะ!!!



ทำใจมิทัน-..-^






------------------------------------------------------------------


มาครบ100%แล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ
เม้นให้บ้างไรบ้างน้าาา
ยินดีน้อมรับทุกคำติชมค่ะ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่านนะคะ

รักคนอ่านมากๆเลย เจอกันตอนหน้า แซ่บแน่นอน!!!







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #928 Toywoohottest (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 09:16
    อ่อยให้น้องไปขอลานเซ็นต์ใช่ไหมพี่
    #928
    0
  2. #845 YulSica (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:42
    โคตรอ่อยอ่ะ โหยยน
    #845
    0
  3. #827 peizin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:30
    อ่อยยยยยยย
    #827
    0
  4. #6 taew-onwara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 18:53
    ปั่นด่วนๆค่ะไรท์อยากอ่านใจจะขาด55555เจิมมมมสู้ๆน้าาาสนึกม้ากกค่ะ
    #6
    0
  5. #4 aaomp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 15:51
    แฮร่ >< สนุกมากเลยค่ะ รอนะคะ ชอบมากกกก ????????????
    #4
    0
  6. #2 angel188 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 14:26
    เจิมมมม
    #2
    0