The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 เพื่อนใหม่ ที่ไม่ค่อยสนิท(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    25 ก.ค. 59

       

          "มีใครเคยบอกมั้ย? เหตุการณ์ยังไม่สงบ ....อย่าเพิ่งนับศพทหาร!"

                                   By  :   หม่าม๊าไง จะใครล่ะ!




                     



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        วันนี้คือวันที่มีการจัดกิจกรรมมอบรุ่น ให้กับนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่ง หลังจากผ่านกิจกรรมทั้งหมด

ของการเป็นเฟรชชี่มาแล้ว รวมถึงการรับน้องและซ้อมเชียร์สุดโหดนรกแตกหัวกบาลแยกนั่นก็ด้วย(?)

 

 

        “ยู้ฮู  เย้ๆ ไม่เคยรู้สึกอิสระแบบนี้มาก่อนเลยค่า!” เย้ยยย ไอ้เพื่อนบ้าเอ๊ย! อยู่ๆ ก็ส่งเสียงโวยวาย

ออกมาซะดังเลย  -*-

 


          “ตกใจหมด แหกปากโวยวายอะไรอ่ะแก

 

         “ก็ฉันดีใจนี่หว่า  ในที่สุดเราก็จะได้เป็นไทยแล้วอ่ะแก

มันปริ่มมาก

 

 

        ฉันว่าแกก็จะดีใจออกหน้าออกตาซะเกินเหตุไปนะ แหม  เห็นหน้ายัยปลาทูยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หัวเราะ

เอิ๊กอ๊ากมันก็ทำให้ฉันอดที่จะยิ้มตามมันไม่ได้ ต๊องจริงๆ ทำอย่างกับว่าหลังจากนี้ไปมันจะไม่ได้เจอกับใคร

แล้วอย่างงั้นแหล่ะ ฮ่าๆ

 

 

         “แสดงว่าที่ผ่านมาคุณเป็นต่างด้าวสินะ มิน่าล่ะ พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเข้าใจอะไรยาก  และชอบคิด

ไปเอง! 

 

 

       โจทก์นางมาแล้วจ้า เหอะๆ  พี่ต่อเดินหน้ามุ่ยมากอดอกอยู่ข้างๆ ตามด้วยแก๊งพี่ว๊าก และคุณ

แฟนที่เดินยิ้มหวานมาหาฉัน  อร๊ายยยยเขิน  กระดากปากจัง  คุณแฟนนน >//< (ใช่เวลามั้ย?)

 

 

       คงงั้นมั้งคะรุ่นพี่!  หนูมันงี่เง่านี่   นิสัยไม่ดีเหมือนใครบางคนหรอกค่ะ

 

      แปลกมากอ่ะ  ปกติยัยปลาทูจะพูดกับคนที่อายุมากกว่าตัวเองด้วยความสุภาพเสมอ  แต่นี่อะไร

อ่ะมันเป็นอะไรของมัน?  พูดเพราะก็จริงนะ  แต่น้ำเสียงนี่ประชดประชันสุดๆเลย ไม่พอยังเดินหนี

อีกต่างหาก

 


         “เฮ้ย! รอด้วยดิ ยัยปลาทู  วิ่งตามมันเหนื่อยนะว้อยยยยยย  ขายิ่งสั้นๆอยู่ด้วย

 


         “ รีบๆเลย  อากาศตรงนั้นมันร้อนเว้ย 

 

 

 

แฮ่กๆ

 

 

        เหนื่อยมากมายก่ายกองค่ะพี่น้อง  มันเป็นอารายยยยยยย องค์ลงรึไงฟระ เดินหน้า

ตั้งหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปนั่งที่อัฒจรรย์เรียบร้อยแล้วล่ะ

 

         “แฮ่กๆ ฮู่ววว เหนื่อย..ฉันถามแกจริงๆเหอะ  แกกับพี่ต่อมีปัญหาอะไรกันหรอ?”

 

         “เปล่านิ

 

         “อย่ามาๆ...ฉันเพื่อนแกนะเว้ย  แค่แกอ้าปากก็เห็นไปถึงไส้ติ่งละ

 

 

         “อย่าเว่อร์น่า

 


        “โอ๊ย แกผลักหัวฉันทำไมเนี่ย  ผมเสียทรงหมด ชิชะ  เบะปากใส่อีก  เดี้ยะๆ อีนี่ -*-

 

 

        ก็...คืองี้..เมื่อวานก่อนพี่ต่อนัดฉันให้เอาเสื้อไปให้เขาที่สวนสาธารณะ....

 

        “เดี้ยวนะ แป๊ปๆ  แกเอาเสื้อเขามาตอนไหน? อะไร?  ยังไง?  รีเพลล์หน่อยดิ๊ ฉันกำลัง

ตกข่าวอะไรไปมั้ย?” งงหนักมากทีนี้  สองคนนี้ต้องมีซัมติง ซัมทูอะไรกันแน่ๆเลย

 

       “พี่ต่อขอฉันเป็นแฟน  หลังจากที่แกคบกับพี่รามได้สองอาทิตย์ ตะ..แต่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ

ปิดแกนะเว้ย  แค่ยังไม่มีโอกาสจะบอก เห็นว่ากำลังสอบอยู่


น่านไง! ทำไมซื้อหวยไม่ถูกอย่างนี้มั่งหว่า  ฮึ่ยยยย

 

       ยัยปลาทูหน้าเจื่อนลง  น้ำเสียงตะกุกตะกักทันทีที่มองหน้าฉัน   แหงล่ะ เวลาฉันโกรธ 

แล้วโหดนะเว้ย

 

      “จ้า  ขอบใจนะจ๊ะ แหม  เพื่อนฉันนี่น่ารักจังเป็นห่วงเป็นใย   กลัวเพื่อนจะไม่ได้อ่าน

หนังสือเน๊าะ

 

 

     แหะๆ ใช่ๆ ฉันก็คิดแบบนั้นแหล่ะแก"

 

ยัง  ยังไม่สำนึก!

 

 

      “ประชดเว้ย! ทันทีเลยนะ  แถจนสีข้างถลอกหมดแล้วป่ะนั่น   นาทีนี้หมั่นไส้มันมาก 

มีอะไรไม่ค่อยบอก ชอบให้เรารู้ทีหลังตลอดเลย

 

       “อย่าโกรธเลยนะ  ยัยปลาทูใช้ลูกไม้อ้อนด้วยการทำแก้มป่องๆ ตาปริบเหมือนลูกแมว

แบบนั้นอีกแล้ว  และก็มักจะเป็นวิธีที่สามารถลดความโกรธของฉันลงได้เป็นอย่างดีซะด้วยสิ

 


       “อย่ามาอ้อน  เล่าต่อเดี้ยวนี้เลยนะ

 

      “เออ หลังจากที่เขาโทรเรียกให้ฉันเอาเสื้อไปให้แล้วพอฉันไปถึงฉันก็เห็นเขากอดกับพี่ปิ๊ก

ปีสองอ่ะ ฉันเลยเข้าไปวีนว่าทำไมต้องกอดกันด้วย  แต่เขาก็ไม่เคยอธิบายอะไรกับฉัน..." 

 

       "...."


       "...แถมยังตะคอกใส่ฉันว่าอย่างี่เง่าอีกด้วย แกว่าฉันจะเสียความรู้สึกป่ะล่ะ คือแบบเรา

เป็นแฟนกัน  แล้วเขาทำแบบนี้กับฉันได้ไงอ่ะ ฉันพยายามใจเย็นแล้วนะ   อยากให้เขาอธิบาย

หรือพูดอะไรกับฉันบ้าง ยังทำร้ายความรู้สึกกันขนาดนี้อีก บอกตรงๆ ฉันโกรธมากเลยว่ะ

 

       พอได้ฟังแล้วก็อดที่จะเห็นใจยัยปลาทูไม่ได้  แต่ถึงอย่างนั้นก็เหอะ  ฉันก็ไม่ควรฟังอะไร

ข้างเดียวหรอกจริงมั้ย  ยังไงฉันก็ต้องได้ยินเหตุการณ์ทั้งหมดจากพี่ต่อก่อน  ว่าจริงๆแล้วเรื่อง

มันเป็นยังไง  เพื่อความยุติธรรมกับทั้งสองคน

 

       "เอาล่ะครับๆ น้องๆครับ เงียบกันได้แล้ว  อยากรับน้องกันอีกสักรอบใช่มั้ยครับ ห๊ะ!"  

เป็นไงกริบเลยมั้ยล่ะ  เจอเฮดว๊ากอย่างพี่ลิขิตเข้าไป  ทโมน   โจร ลิง  ค่างทั้งหลายก็กลาย

เป็นโกโก้ครั๊นซ์อบกรอบ  ปุ๊งงงง (ไม่ใช่ละ -..- )

 

       "วันนี้ผมตั้งใจว่าจะให้รุ่นกับพวกคุณ  แต่เห็นสภาพพวกคุณเป็นแบบนี้แล้ว คิดว่าผม

สมควรจะให้คุณมั้ยครับเนี่ย?"

 


ตะโกนเข้าไปค่ะ!

 


ด่าเข้าไปค่ะ!

 

        ถ้าพวกหนูเป็นโรคหูหนวกก็อย่าได้แคร์ค่ะ!  โด่ววว   กะจะดุกันจนวันสุดท้ายเลยรึไงนะ  

ไม่เห็นหน้าพวกหนูแล้วพวกพี่จะรู้สึก..........


                .....รู้สึกดีเลยใช่มั้ยคะ ตัวเอง   เหอะๆ -..-

 


         "คุณถุงนอนครับ!"

 


        "ค...คะ? พี่ราม" 0-0  ตกใจหมดเลย  อยู่ๆก็เรียกเราซะงั้น คิดถึงอ่ะเด่ะ ใช่มะๆ  ฮิ้ววววววว

 เชิ้บๆ

 


         "ปากเป็นสันนิบาตหรอครับเห็นขมุบขมิบตั้งนานแล้วอยากไปยืนร้องเพลงหน้าเสาธง

คนเดียวมั้ยครับ?"

 

 

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

                     หนอยแน่ อีพี่รามเกรียน อีแฟนปากร้าย  ชั่วมากกกกกกกก-*-พออยู่ต่อหน้าคนอื่น ทำเป็นข่ม

 เวลาอยู่กันสองคนนี่แตกต่างมากเลยนะ หุบยิ้มแทบไม่ทันเลยฉัน 

 

 

                     "คริๆ โหดร้ายจังเลยนะคะ  น่ากลั๊ว น่ากลัว หุหุ"  อยู่ๆผู้หญิงที่นั่งข้างๆปลาทู ก็หัวเราะขึ้นมา

ซะดังลั่น  แถมยังพูดจาท้าทายพี่ว๊ากอีก    พูดแล้วก็ก้มหน้าก้มตาหัวเราะคิกคักๆอยู่นั่นแหล่ะ

 


หยุดเถ๊อะ!!! แม่คู๊ณ   เธอกำลังจะพาเพื่อนๆซวยนะ  รู้ตัวม้ายยยยย

 


                   "คิกๆ  ฮ่าๆๆๆ"  

 

 ยังอีก..

 


ขอร้องเถอะนะ  พลีสสสสส

 


                   "ใครครับ! ใครเป็นคนพูด   นี่กำลังท้าทายพวกผมอยู่หรอ?"

 

                     เอาแล้วไง  กลุ่มพี่ว๊ากเริ่มมองหาต้นตอของเสียงแล้วล่ะ ปีหนึ่งทุกคนพากันก้มหน้าหมด  ที่

เป็นแบบนี้เพราะไม่อยากพูดให้เพื่อนต้องถูกลงโทษแต่แม่นางหาได้ทราบซึ้งใจไม่~   ผู้หญิงคนนั้นกลับวาง

กระเป๋าลงข้างตัวแล้วลุกยืนขึ้นด้วยท่าทีกระดี๊กระด๊าสุดพลัง(?)

 

                     "หนูเองค่ะ  พี่ว๊ากสุดหล่อขาาาาา"  พร้อมกับยึดอกยอมรับผิดอย่างภาคภูมิใจสุดฤทธิ์

 

 

แต่เอ๊ะ...เดี้ยวนะ!!! 

 

 

 

ฉันว่าหน้ามันคุ้นๆยังไงไม่รู้

 

เย้ยยย!!!Σ(O_O)

 

                     "ไหนๆ ขอดูหน้าคนที่อยากจะลองของชัดๆหน่อยครั...บ  เฮ้ยยย!!!"(⊙.⊙)

 

                      "เฮ้ย!!"(°°٥)


                      "เฮ้ยยยยยยยยยย!!!!.....มาได้ยังไงเนี่ยยยยย!!!!!"( ºΔº )

 


และ

 


                     พี่ว๊ากทั้งสี่ท่านก็ได้เอ๋อแดก  ใบ้กิน  เข่าอ่อนทรุดลงกับไปนั่งพื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้วจ้า  เหอะๆ  

หมดกันความน่ากลัว น่านับถือที่สะสมมามันจบแล้วค่ะ  เฮ้อ -..-^

 


                    "สวัสดีชาวโลก  เรามาอย่างสันติ  กิ้วๆ (≧≦)"

 


เหอะๆ

 

                      ก็ใครจะไปคาดคิดล่ะว่า อยู่ๆแม่พี่รามจะแต่งชุดนักศึกษา  แล้วบุกมาที่มหาวิทยาลัยด้วยโบว์แดง

\แสลงใจดอกใหญ่ๆบนหัวแบบนี้อ่ะ

 

 

 

                     "หวัดดีค่ะเพื่อนใหม่ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฮิๆ"

  

                     ง่ะ หม่าม๊าก็ มีขยงขยิบตาส่งซิกส์ให้อีกแหน่ะ  เออออห่อหมกตามแกไปก่อนละกัน หมั่นไส้อีพี่ราม

ตั้งแต่เมื่อกี้ละ 


 

                    "แหะๆ สวัสดีค่ะ หม่ามะ...."

 

                   "จุ๊ๆ ไม่เอาไม่พูดนะคะเพื่อนสาว ฮิๆ"

 

                   หม่าม๊าทำท่าจุ๊ปากเป็นเชิงปรามว่าห้ามพูดออกไป ฉันได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ ยกมือไหว้ท่านค้างไว้อยู่แบบนั้น 

วันนี้มันวันอะไรกันเนี่ย   มีแต่เรื่องงงๆ ชวนให้ปวดหัวไปหมดเลย  ข่อยสิบ้าตาย ทึ้งหัวแล้วลากตัวเองไปตบดีมั้ยวะ

นังถุงนอนปวดหัวหนักมากกกกก

 

 

เฮ้ออออ  มาเหนือเมฆอีกแล้วนะคะ

 

 

ขุ่นแม่!!!!!!!!!︶︿︶

 

 

End talk's  Thoungnon.

 

Rammasoon talk's.

 

                  เกินไปแล้วนะ! ช่วงนี้หม่าม๊าจะปลอมตัวแกล้งบ่อยไปแล้วนะครับ  วันนี้ก็เล่น

มาเขย่าประสาทผมถึงที่ มหาลัยเลย  ให้ตายเถอะซาร่า  ให้กูเป็นบ้าเถอะจอร์จ!

 

 

                  ทำอย่างนี้ผมก็เสียการปกครองหมดพอดีน่ะสิ  ตอนนี้ขาผมมันพาตัวเองก้าวไป

หาหม่าม๊าอย่างอัตโนมัติ แล้วทีนี้จะทำไงกับหม่าม๊าดีล่ะ ไอ้ลิขิตมันประกาศออกตัวแรงไปแล้ว

ด้วยว่าจะต้องลงโทษคนผิดให้ได้

 

                   และเมื่อผมหันไปขอคำปรึกษาจากพวกมันทางสายตา มันก็ตอบผมกลับมาทาง

สายตาเหมือนกัน ประมาณว่า

 

                  'แม่มึง มึงจัดการเองเลย เรื่องนี้พวกกูจะไม่ยุ่ง   (´д`)    ¯\_()_/¯   '

 

 

 

                  นี่แหล่ะคือสายตาที่พวกมันส่งมาให้ความช่วยเหลือผม ไอ้งามไส้ ไอ้เพื่อนสันขวาน

 ช่วยได้เยอะมากเลยทีเดียว (╥)

 

 

 

 

 

                    เด็กปีหนึ่งมองมากันเต็มหมดแล้วเนี่ย แล้วดูสายตาที่ไอ้เด็กพวกนั้นมองมาดิ   แบบ...เฮ้ย ไม่ใช่คิดว่า

ผมทำใครท้องแล้วหรอกนะเว้ย 

 

 

                   จะไม่ให้เด็กมันคิดแบบนั้นได้ไงอ่ะ  ก็ผมยืนหน้าซีดอยู่ตรงหน้าม๊า แถมไอ้คุณเพื่อนที่มีสถานะคือ

พี่ว๊ากผู้น่าเกรงขามก็ขับไล่ตัวเองพากันหลบฉากไปยืนข้างๆสแตนเชียร์กันหมดแล้ว

 

 

                    ความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกมันกำลังเล่นงานผมเข้าเต็มๆเลยล่ะ หม่าม๊าเป็นบุคคลที่เหมือน

จะไม่มีอะไร  แต่จริงๆแล้วมีอะไรและอันตรายมากถึงมากที่สุด เหอะๆ 

 

                    ถ้าลองได้บุกเข้ามาหาผม  มาจงใจแกล้งผมถึงที่นี่แสดงว่าจุดประสงค์ของหม่าม๊ามันจะต้องได้

ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่เสมอ

 


 

                     "ไหนล่ะคะ  คุณพี่สุดหล่อ เมื่อไหร่จะลงโทษหนูสักทีนี่หนูอยากโดนทำโทษจะแย่แล้วนะคะ 

แมนๆคุยกันค่ะ"

 

 

                    "ม๊าเลิกเล่นเถอะครับ" นี่ถึงขั้นกระซิบเลยเถอะผม

 

                    "พี่พูดอะไรนะคะ? อู้อี้ๆ ไม่ค่อยได้ยินเลยค่ะ"  แต่ม๊าก็ไม่คิดที่จะกระซิบกลับมา

 

 

โถ่ ม๊าครับ  เบาๆก็ได้ครับ T^T

 .

.

.

ขอโทษนะครับหม่าม๊า บ่าวบ่ได้ตั้งใจ T^T

 

 

 

"งั้นคุณไปวิ่งรอบสนามสามรอบเดี้ยวนี้!"

 

 

                       หม่าม๊าหันมามองหน้าผม อมยิ้มนิดนึงก่อนจะเดินมาใกล้ๆแล้ว  กระซิบด้วยคำพูดที่ทำให้ผม

ขนลุกและเสียวสันหลังวาบไม่น้อย

 

 

                        "จำไว้นะคะรามมี่....สงครามยังไม่สงบ  อย่าเพิ่งนับศพทหาร "

 

 

                         "....."

 

                        "เจอกันที่บ้านเย็นนี้นะคะ อย่าลืมพาหนูถุงนอนมาล่ะพี่สาวคนสวยจะรอ จุ๊บๆ"


                       เหอะๆ ขุดหลุมฆ่าตัวตายชัดๆเลยตรู



                                  หม่าม๊าพูดแค่นั้นก่อนจะขยิบตาส่งท้าย  แล้วออกไปวิ่งที่สนามบาสด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊า

เป็นพิเศษ  แม้ท่าทางจะเหน็ดเหนื่อยจากการวิ่ง แต่แววตาช่างสวนทางกันกับร่างกายอย่างสิ้นเชิง  



                                ร่างสูงถอนหายใจแล้วส่ายหัวให้กับบุคคลที่มีสถานะเป็นมารดาของตนอย่างหนักใจ  เขาเอง

ก็ทำอะไรไม่ได้  นอกจากปลงและเตรียมตัวเตรียมใจรับความสนุกของมารดาที่กำลังจะถ่ายทอดให้แก่เขา  ภายในช่วง

เย็นวันนี้


                         

                              หันกลับมามองแฟนสาวของตนก็ทำหน้าบูดบึ้งใส่เขามาตั้งแต่ที่ผมแซวเธอต่อหน้าคนอื่นตั้งแต่

เมื่อกี้ละ  ก็แค่เกรียนเล่นป่ะวะ  ทุกทีไม่เห็นจะโกรธ ตอนนี้ทำไม่โกรธอ่ะ หรือจริงๆแล้วหน้าง่วงมันโกรธแล้วผมไม่รู้หรือ

เปล่าหว่า?  อืม น่าจะเป็นอย่างหลังครับ  



                              ตอนนี้ลิขิตและกลุ่มรุ่นพี่พยายามดึงรุ่นน้องทั้งหมดเข้าสู่พิธีการ  อย่างที่รู้กันนั่นแหล่ะครับ  วันนี้

จะมีกิจกรรมที่เป็นพิธีการเก่าแก่คือพิธีมอบรุ่นและเกียร์ให้รุ่นน้องวิศวะทุกคนที่ผ่านการซ้อมเชียร์อย่างหนัก  ซึ่งนั่น

หมายความว่าเวลาของการเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งใสๆของพวกเขากำลังจะหมดลงแล้ว



หมดเวลาสนุกแล้วสิ  หมดเวลาสนุกแล้วสิ...



จากนี้ไปก็ขอ....  เวลคัมทู นรกอเวจีสีชมพูข้าวมันไก่ประตูน้ำนะครับ หึๆ (ยิ้มอ่อน)  เหอะๆ บ้าไปละกู !



                            

                          กิจกรรมในแต่ละขั้นตอนถูกจัดขึ้นด้วยความศรัทธา  รุ่นพี่บรรจงมอบสายเกียร์  ฟันเฟืองอัน

เล็กแต่กลับมีความหมายยิ่งใหญ่สำหรับเด็กวิศวะอย่างพวกเรามากเลยความ  เพราะนอกจากจะแสดงถึงตัวตน

ศักยภาพแล้ว  มันยังเอาไว้จีบสาวได้อีกด้วย หึๆ



                         โอ๊ะๆ  ไม่เอาดิ  นั่นไม่ใช่ผมนะ ผมถูกผีเข้า  ออกไป๊ ไอ้ผีหลายใจ ออกไปๆ ผมรักเดียวใจเดียว

ไม่นอกใจหรอกแต่แฟนเผลอ..แล้วค่อยมาเจอกันนะ  เฮ้ยยย ไม่ใช่ละ  ยังไม่ออกอีกหรอไอ้ผีชั่ว (ยัง ยังไม่สำนึก!)




                          จริงๆตอนนี้ผมเลิกเจ้าชุ้เด็ดขาดแล้วนะครับ  ไม่มีเก็บเล็กเก็บน้อย หยอดเล่นไปเรื่อยแน่นอน

สงสารแฟน  ในขณะที่เรากำลังเพลิดเพลินกับการหว่านเสน่ห์หรือเช็คเร็ทติ้งอะไรเบอร์นั้น  มันอาจต้องแลกกับ

ความเสียใจและน้ำตาของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเราไม่รู้กี่หยดต่อกี่หยด เพราะความไม่ซื่อสัตย์ของเรา


อย่าเลย......


                           ผมไม่อยากเห็นน้ำตาของง่วงหรอกนะ  เป็นลูกผู้ชายที่แท้จริงเขาจะไม่ทำให้แฟนตัวเองต้องร้องไห้

เพราะเรื่องแบบนี้หรอกเว้ย  และที่สำคัญใครปล่อยให้คนอื่นมาทำให้แฟนตัวเองยิ้มได้นี่แม่ง..


                  ....คงต้องเป็นแฟนที่เหี้ยมากอ่ะ!



                         ผลอแป๊ปเดียวกิจกรรมก็จบลง  ตอนนี้ผมยังคงยืนเอ๋ออยู่ที่เดิม   ไอ้หน้าง่วงก็ยังหน้าตึงใส่ผมเหมือน

เดิม เฮ้ย  นานไปแล้วนะ ผมง้อใครไม่เป็นป่ะวะ ไม่เคยง้อไง พูดอะไรมุ้งมิ้งหงุงหงิงๆได้ก็ถือว่าโอเคมากละ  อย่าเยอะได้

ป่ะ ไอ้คุณง่วง เดี้ยวโบกๆ


                    "คุณแฟนคร้าบบบบบบบ  ดีกันน๊า นะๆ"  ผมเปล่าง้อนะ  ผียังไม่ออกจากร่างผมอ่ะ 



                     "ชิ"  นอกจากจะไม่คืนดีแล้ว  ยังสะบัดหน้าหนีจนคอแทบเคล็ดอีก  งานนี้สงสัยจะนกแน่นอน เหอะๆ


                     "นะ  คุณแฟน  อยากให้ทำอะไรไถ่โทษ  บอกแฟนเลยครับ แฟนคนนี้ยินดีบริการทุกระดับ

ประทับใจครับผม"  ทำท่าตะเบะเหมือนทหารแถมให้เลย เอ้า ขนาดนี้จะไม่ใจอ่อนบางอ่อวะ


ต้องมีสักวัน....ต้องมีสักวานนนนนน   เอิ่ม?



                        "เมื่อกี้ ไม่เห็นจะเยอะแบบนี้เลยนี่?" ไงล่ะ เจอไปหนึ่งดอก


                       "สำนึกตอนนี้  มันช้าไปมั้ยคะ?  หื้ม?" จัดไปอีกดอกนึงติดๆ   



จ้า   กูยอมแล้วจ้า  


นี่ไม่ได้กลัวแฟน  กลัวเมียอะไรนะครับ


ก็แค่.....ลดทิฐิลงมานิดนึง  เพื่อความสมดุล  เน๊อะ  แหะๆ


                      "ขอโทษครับๆ ไม่งอนนะ คุณแฟน  ก็เมื่อกี้คนเยอะ แล้วแฟนอยู่ในหน้าที่ไง " 

จำเป็นต้องอะไรน่ารักๆแบบนี้มั้ย?  ตลกตัวเองจัง  อยู่กับง่วงตอนงอนนี่ผมหลุดความเป็นแบดตลอด



                    "ก็ได้  แต่พี่ทำไมให้ม๊าไปวิ่งแบบนั้นอ่ะ เกิดเป็นลมขึ้นมาจะทำไง  ทำเกินไปเปล่าพี่"

จริงๆผมก็รู้สึกผิดมากเลย  แต่ทำไงได้ ถ้าไม่ทำหม่าม๊าก็บีบผมให้ทำอยู่ดี


                   " ก็ไม่ได้อยากทำนักหรอก  โดนม๊าบีบอ่ะ  แล้วนี่ม๊ายังให้ชวนคุณแฟนไปที่บ้านเย็นนี้ด้วยนะ"

       ถุงนอนคิดก่อนที่จะพยักหน้ารับรู้กับผม  พลางถามคำถามที่ผมก้กลัวเหมือนกัน

     

                   "แล้วที่งี้กลับใหม่ ม๊าโรสไม่จัดชุดใหญ่ให้พี่หรอ  สนุกแน่งานนี้"  อย่าทำหน้าตื่นเต้นแบบนั้น

จะได้มั้ย ไอ้ง่วง  น่าเกลียด 


มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นได้ยังไง  ห๊ะ!



ตึ๊งงงงง!!!!


                     กำลังก่นด่าว่าแฟนตัวเองในใจ  อยู่ๆไอโฟนผมก็มีเสียงแจ้งเตือนของไลน์เข้ามา  ใครวะ? 

ไม่รู้เวล่ำเวลาจริงๆเลย  ที่ผมไม่อยากเข้าไลน์เพราะมันมีแต่พวกขายครีม เครื่องสำอางค์อ่ะ  ก็เข้าใจนะ

คนขายก็คิดแหล่ะว่า  เออ ถึงเป็นผู้ชายแม่งก็ต้องดูแลตัวเองกันหน่อย 


                     แต่บางที  คือมึงก็ต้องดูมั้ยวะ ไม่ใช่สักแต่ว่าจะขายของอย่างเดียว  ก็มีอย่างที่ไหนอ่ะ มาขายครีมนมเด้ง 

นมขาว นมใหญ่  ให้ผู้ชายแมนๆแบบผม


                    คือ  กูต้องนมใหญ่ ไปเพื่ออะไรหรือครับ? หื้ม? ตอบที!


กลับมาที่ข้อความในไลน์  เดี้ยวถ้าพวกขายครีมนมเด้ง นมใหญ่อีกนะ  กูจะเผาบ้านมึงแน่  คอยดูเด่ะ


แต่ว่า...มันบ่แม่น มันบ่ช่ายยย   มันบ่จริงอ่ะ



เมื่อข้อความที่ผมได้รับมันไม่ได้ขายครีม  แต่มันเป็นข้อความของ...หม่าม๊า


และเนื้อหาข้อความที่ส่งมาก็ย้ำเตือนถึงความห่วงใหญ่ที่มีต่อลูกชายยิ่งนัก




                                  'เร็วๆนะคะน้อง พี่รออยู่  แค้นนี้ต้องชำระ  

              ถ้าไม่มา  โอเปร่าเป็นซากขยะแน่นอนค่ะ...พี่สาวคนสวยคอนเฟิร์ม!'


สงสัยกันอ่ะดิ ว่า โอเปร่าคืออะไร  มีความสำคัญยังไง  ทำไมผมต้องแคร์ขนาดนั้นด้วย


                 ก็โอเปร่าน่ะ บิ๊กไบต์นำเข้าจากญี่ปุ่นที่มีราคาเป็นล้าน  มันถูกซื้อเมื่อเดือนก่อนและตกแต่ง

โดยเงินค่าขนมที่ป๊าให้  และผมต้องใช้เวลาในการเก็บเป็นปีเศษกว่าจะได้มา  แล้วคิดว่าผมจะยอมมั้ยล่ะ



ฝันเหอะ....


หม่าม๊าใจร้ายยยยยย  โธ่เว๊ยยยยย



----------------------------------------------------------100%----------------------------------------------------------------



        วิ้ดวิ้ววววววว  ครบร้อยแล้วนะตัวเอง  ขอโทษนะที่ช้าไปหลายอาทิตย์เลย  

อย่างที่บอกอิช้อยส์คนนี้ไม่ได้เรียนพักรักษาตัวนาน  งานกองท่วมหัวเลย

กว่าจะเคลียร์ได้หมดก็ต้องใช้เวลาหน่อย  ไม่นอยด์นะรีดเดอร์ที่น่ารักของเค้า จุ๊บเหม่ง


       คืออยากจะบอกว่า  เราเข้าใจทุกคนนะ บางคนรอไม่ไหว ถอนแฟบไปเรียบร้อย ละ ง่อวว

แม้จะใจหาย แต่เราก็จะไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้งสิ้น 


      แล้วก็อีกอย่างนึงนิยายกำลังจะจบละ  เหลืออีกตอนเดียวก็จบแล้วนะแกรรรร

แต่เค้าก็ว่าจะแถมสเปเชี่ยลให้อีกตอนด้วยไง  สปอยล์ไรงี้5555+


ยังไงก็อย่าลืมติดตามกันต่อไปนะคะ  อย่าลืมเรื่องอื่นๆของบรรดาแก๊งพี่ว๊ากด้วยนะ

เร็วๆนี้แหล่ะ แต่ถ้าไม่  ก็นกต่อไปนะทุกคนนนนน55555  ถูกถีบ!


รักนะแก...แค่นี้จบ!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #897 panhirun (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 09:46
    น่ารักมากสนุกมากๆเลยจ้า
    #897
    0
  2. #896 Riboflavin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 19:43
    รอดูหม่าม๊าจัด 555555
    #896
    0
  3. #895 Barrybay (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 15:33
    555หม่าจัดสะที
    #895
    0
  4. #894 aumchik (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 15:00
    โอ้ยยยชอบ555
    #894
    0
  5. #893 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 12:57
    สงสารหรือสมน้ำหน้าพี่รามดีนะ
    #893
    0
  6. #892 aamza04 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 12:02
    สงสารพี่รามอ่ะแต่ก็แอบขำกลับบ้านไปโดนแน่พี่ราม555+
    #892
    0
  7. #891 ฿ΰηģ¥!! (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 08:16
    สนุกกกก
    #891
    0
  8. #889 JRP_145 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:42
    กรี๊สสสสสส มาต่อๆๆๆๆๆๆๆ
    #889
    0
  9. #888 อลิสรา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 04:02
    รออยุ่นะคร้าาาาา ไรท์มาต่อเลย
    #888
    0
  10. #886 Pornteera Phansaard (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 22:05
    มาต่อเร็วๆน้าาาาา
    #886
    0
  11. #885 Aie Khosiwan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 00:14
    แม่พี่ราม น่าจะใช่นะ ชีชอบปลอมตัว อิอิ
    #885
    0
  12. #884 Riboflavin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 22:36
    ผู้หญิงคนนี้ใครเนี่ยยยย
    #884
    0
  13. #883 Siriwan Tasa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 11:10
    คิดว่าน่าจะเปนแม่พี่รามค่าาาาา 5555
    #883
    0
  14. #882 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 10:37
    ขุ่นแม่พี่รามแน่นอน ชัวร์5555
    #882
    0
  15. #881 La Fille (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 08:52
    แม่พี่รามใช่มั้ยค่ะ ไรท์ 

    มาแนวนี้ มีคนเดียวในโลกอ่ะ 5555+
    #881
    1
    • #881-1 LOVE24680(จากตอนที่ 29)
      21 มิถุนายน 2559 / 19:52
      เห็นด้วย(*^*)/
      #881-1
  16. #880 Dee dang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 08:37
    ขุ่นแม่อีกแว้ว
    #880
    0
  17. #879 monmate (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 08:16
    รอนะ..มาเร็วๆนะจ๊ะ
    #879
    0
  18. #878 Moonapa Oodsan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 08:14
    แม่พี่ราม!!! 5555 แน่ๆ
    #878
    0
  19. #877 หมี::น้อย (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:36
    เจิมมมมมม
    #877
    0
  20. #876 Rayton (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:28
    แม่พี่รามรึเปล่า !!!
    #876
    0
  21. #875 Pornteera Phansaard (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 07:09
    รุ่นพี่พวกพี่หวากรึเปล่า หรือไม่ก็เพื่อนที่สนิท
    #875
    0
  22. #874 LOVE24680 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 06:23
    เราว่าเรารู้แล้วหละว่าใครคือคนๆนั้น
    ปล.ติดตามมานานมากแล้วค่ะ รออยู่นะคะ รีบมาแต่งต่อเร็วๆน้าค้าาาาาาาาาา
    #874
    1
    • #874-1 น้ำแข็งไสเย๊นเยน(จากตอนที่ 29)
      21 มิถุนายน 2559 / 10:03
      เธเธญเธเธเธธเธ“เธเธฐเธเธฐ เธฃเธฑเธเนเธฅเธขเน เธญเธขเธนเนเเธงเธขเธเธฑเธเธเธฒเธเนเธเนเธฒ
      ๐’
      #874-1
  23. #873 เด็กเนิร์ดหัวฟู (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 07:29
    อ่านยาวรัวๆเบยย ไม่นอยด์นาจ้า ไรท์
    #873
    0
  24. #871 Pornteera Phansaard (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 19:19
    ติดตามค้าาาา รักไรท์ มาต่อเร็วววว
    #871
    0
  25. #870 แบม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:54
    น่ารักมากเลย พี่รามขาาาาาา มาอัพต่อไว้ๆน่าจร้า
    #870
    0