The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22 ตั้งสถานะกันมั้ยคุณ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    17 พ.ย. 58





            ~ฉันจะเอาเธอมาเป็นแฟนให้ได้
เธอได้ยินไหม ฉันจะทำให้เธอรักฉันจนหมดทั้งหัวใจ~

©®.Dr.fuu



จ้อกแจ้กๆ 


จ้อกแจ้กๆ


       ใครมาคุยอะไรเสียงดังตรงนี้เนี่ย  คนจะหลับจะนอน วู้  ฉันลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย  ก็เห็นพี่ๆทุกคนตื่นขึ้นมาหมดแล้ว


       มองออกไปรอบๆ นี่มันใกล้จะถึง มอ.แล้วนี่นา   ฉันจัดเสื้อผ้า ผมเผ้าให้เข้าทรงเช็ดหน้า เช็ดตา กระจกก็ไม่เคยพก นอนหลับน้ำลายยืดมั่งป่าวไม่รู้


       ฉันจำได้ว่านั่งดีดกีต้าร์ร้องเพลงอยู่กับพี่เตวิช  แล้วฉันง่วงนอน เลยขอตัวก่อน พี่เตวิชก็เลยเลิกร้องแล้วแยกย้ายไปนอนเหมือนกัน ที่พี่วิชอยู่ด้านหน้า


       แต่ทำไม? ตอนนี้จึงมีคนมานอนข้างๆฉัน มีเสียงคนคุยกันขนาดนี้ เขายังไม่คิดที่จะตื่นแถมยังเอาเสื้อกันหนาวคลุมหัวไว้อีก บางทีคนที่นอนข้างๆฉันอาจจะเป็นพี่เตวิช  แต่มองไปข้างหน้าพี่วิชก็ยังนอนที่เดิมในที่ๆเขานั่งตอนแรก


แล้วใครมันนอนอยู่ใกล้ฉันกันวะเนี่ย?

 

       ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปเลื่อนเสื้อกันหนาวลงที่ละน้อย จนเผยให้เห็นหน้าคนที่นอนอยู่ข้างๆฉัน เห็นแล้วเงิบ เขานั่งด้านหลังกับส้มจี๊ดนี่แล้วทำไมอยู่มานอนข้างฉันได้


       แอบชำเลืองตาไปดูตรงที่ส้มจี๊ดนั่งนิดนึง ก็ปะทะกับใบหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์ของนางเธอคงจะไม่พอใจแหล่ะ ที่พี่รามมานอนข้างฉัน แต่มันไม่ใช่ความผิดฉันนะนาง


~หนูเปล่าน๊า เค้ามาเองหนูเปล่าชวนนะ เค้ามาเอง~

อะไรยังไง พี่รามจะแอบมานอนตรงนี้ตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าสะใจค่ะ หุหุ

ชักจะเริ่มร้ายกาจขึ้นทุกวันแล้วสินะฉัน




           ใช้เวลาไม่นานรถก็ขับเข้ามาถึงในมหา'ลัย  ทุกคนช่วยกันขนสัมภาระของตัวเองและของใช้ที่จำเป็นของค่ายลง  มีทั้งถัง เต็นท์ ปลั๊กไฟ รวมไปถึง
พวกน้ำอัดลมที่เหลือจากการเอาไปในค่าย  พี่ปิงก็เลยแจกให้น้องๆเอากลับบ้านกันคนละขวด


"ปลาทูแกมารับฉันที ม.เลย ถึงแล้วเนี่ย"


[โทษทีว่ะแก แม่มาเยี่ยมจากเชียงใหม่อ่ะ ไปไม่ได้แล้ว]




"อ้าว เออๆไม่เป็นไร เดี้ยวฉันกลับเอง]


เฮ้อออ


            ฉันเดินไปด้านหน้ามหาวิทยาลัยก็ทางเดียวที่ฉันเคยหลอนเมื่อตอนรับน้องนั่นแหล่ะ

บรึ้นนนนนนนนนน


            เสียงรถมอเตอร์ไซค์ไล่ตามหลังมา ฉันก็หันไปเจอบิ๊กไบต์สีดำคันงามโดยมีคนขับเป็นพี่ราม  เขาขับมาจอดใกล้ๆฉัน



           "ง่วง กลับยังไง" แปลก วันนี้ พี่รามแปลกมาก นอกจากจะทำเนียนมานอนข้างฉันแล้วยังจะถามด้วยคำถามสุดจะธรรมดา ไม่ได้เกรียน ไม่ได้ห้วนเหมือนอย่างทุกที



          "ก็เห็นอยู่ว่าเดิน" อย่ามาเนียนนะ ฉันยังเคืองเรื่องที่พูดแล้วทำไม่ได้อยู่เลยนะ


"อย่ากวนตีนดิ๊ เดี้ยวไปส่ง"


เห็นมั้ยล่ะ เค้าแปลกไปจริงๆ


"ไม่ไป! " 


"นับหนึ่งถึงหนึ่ง ถ้าคุณไม่ขึ้นรถ ผมจะปล้ำคุณแม่งตรงนี้แหล่ะ!!!"



ใครสั่งใครสอนให้เอาแต่ใจแบบนี้วะเนี่ย แล้วสุดท้ายเป็นไง 


ฉันก็ต้องยอมอ่ะดิ โถ่!


           ฉันกระโดดขึ้นไปนั่งบนมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบต์ของเขา แล้วมอเตอร์ไซต์ทำไมมันทำเบาะสูงจังฟระ  ไม่คิดจะขายให้คนเตี้ยๆบ้างเลยหรือไง ยิ่งนั่งเบาะหลัง ขาฉันนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย 


ไม่แตะพื้นสักนิด!



"หึๆ ถ้านั่งหลังลำบากนัก เปลี่ยนมานั่งหน้ามั้ยคุณ"


           "ทะลึ่ง!"  พี่รามหัวเราะคิกคัก หลังจากได้แกล้งฉันเสร็จ  เขาขับมาจนถึงหน้าปากซอยหอฉัน ใกล้ๆกับตลาด แล้วเขาก็ดับเครื่องลง



"เอ้า จอดทำไมอ่ะคะ ยังไม่ถึงหอหนูเลย



           "หิว"  ไม่พูดเปล่าแต่ออกแรงลากพาฉันเดินไปที่ร้านอาหารใกล้กับตลาด  เขาดูกินง่าย อยู่ง่ายมากกว่าที่ฉันคิดเยอะเลยนะเนี่ย ฉันได้แต่มองแผ่นหลังแกร่งนั้น แล้วก้าวตามเขาไปติดๆ



          พี่รามดันไหล่ฉันให้นั่งลงกับเก้าอี้ โต๊ะมุมด้านในสุดของร้านอาหารตามสั่ง พนักงานเดินมาเสิร์ฟน้ำให้ พร้อมรอจดรายการอาหาร


         "เอาข้าวผัดปูหนึ่งครับ ง่วงเอาไร"  พี่รามบอกรายการกับพนักงานพร้อมหันมาถามฉัน


"อ่า เอาเหมือนเขาก็ได้ค่ะ" ฉันบอกกับพนักงาน


"ขี้เลียนแบบว่ะ" พี่รามเบ้ปากใส่ฉันหลังจากที่พนักงานเดินออกไปแล้ว


ฉันยักไหล่ใส่เขาอย่างกวนประสาท


             "อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ" รออยู่สักพัก พนักงานสาวสวยก็เดินมาเสิร์ฟอาหาร ไม่อยากจะเอ่ยหรอกนะว่าผู้หญิงคนนี้อ่ะกำลังอ่อยพี่รามอยู่ อีพี่รามนี่ก็แหม นั่งยิ้มหน้าระรื่นเชียว


เอาพริกสาดใส่ตาซะดีมั้ยเนี่ย! หมั่นไส้ ชิ


                "อะแฮ่มๆ" ฉันกระแอมไอเบาๆ เป็นการเตือนสติคนทั้งคู่ให้หยุดจ้องตากันเป็นปลากัดซะที แต่ดูเหมือนว่าเสียงกระแอมของฉันจะเบาไป ฉันเลยลองใหม่แล้วเพิ่มระดับเสียงให้ดังกว่าเดิม


"อะแฮ่มมมมม!"


"อ๊ะ อุ๊ย ขอโทษค่ะ " แล้วพนักงานเสริ์ฟคนนั้นก็รีบเดินไปหลบหลังร้านทันที


"หึๆ" 


           "หัวเราะอะไรมิทราบคะ" ฉันแหวขึ้นทันที เมื่อคนตรงหน้าหัวเราะในลำคออย่างกวนประสาท



"ก็เปล๊า" 

เสียงสูงขนาดนี้ เชื่อตายล่ะ อีพี่ราม!!1


              หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ต่างตนต่างทาน  พอทานเสร็จ พี่รามก็เอาแต่นั่งเท้าคางมองฉัน แล้วแบบนี้จะให้ฉันกินลงได้ไง จ้องซะขนาดนี้


"จ้องอะไรนักหนาอ่ะพี่  มันกินต่อไม่ได้นะ"



             "ทำไมจะกินไม่ได้อ่ะ ใส่ปากเคี้ยวๆกลืน ง่ายจะตายครับ  แค่นี้ทำไม่ได้หรอ?" เกรียน เกรียนมากกกก


ฉันจะทำอะไรได้ล่ะก็ได้แต่ฮึดฮัดไง!!!



             "เวลาเด็กทำผิด ต้องโดนอะไร คุณรู้มั้ย?" อยู่ๆพี่รามก็ถามคำถามนี้
กับฉันขึ้นมา


"ก็ต้องโดนทำโทษไง" ทำผิดมันก็ต้องโดนลงโทษอยู่แล้ว



"หื้ม?  แล้ว....ถ้าเด็กกินมูมมาม จะทำโทษยังไงดีล่ะ?" 



            "ไม่เห็นจะยากเลยพี่ ก็เช็ดดิ อ๊ะ!"  เสียงฉันขาดหายทันที ลำคอแห้งผาก เมื่อลิ้นสากร้อนๆของคนตรงหน้าโฉบลงมาที่ข้างแก้มฉันแล้วก็ถอนตัวไปนั่งที่เดิมอย่างรวดเร็ว



             "ทะ ทำไม?" ฉันที่ยังอยู่ในอาการอึ้งกิมกี่ สติหลุดลอย พยายามจะเค้นเสียงถามเขาว่าทำแบบนี้ทำไมด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก



              "อะไรหรอ?" พี่รามที่เคี้ยวข้าวจากแก้มฉันไปกินย้อนถามกลับมาแล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้



               "กะ กะ ก็ เอ่อ เมื่อกี้" เกิดอาการพูดไม่ออกกระทันหัน ถึงฉันจะแอบจิ้นนิยายวายอยู่บ่อยๆก็เถอะ พอมาเจอกับตัวเองแบบนี้แล้วมันทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆ



               "หึ แค่นี้ก็ติดอ่างแล้วหรอ อ่อนจริงๆเลยน๊า" พี่รามพูดพร้อมยักคิ้วยั่วอารมณ์โมโหของฉัน




ใช่เส่


              "ใครมันจะไปช่ำชองเหมือนพี่ล่ะคะ" พูดแล้วอยากจะสะบัดหน้าหนี ฮึ่ย!



               "หันหน้ามาคุยกันก่อนคุณ ผมช่ำชองอะไร" พี่รามจับใบหน้าฉันให้หันกลับไปมองหน้าเขาตรงๆ
   


"ว่าไง ที่คุณว่าผมช่ำชองน่ะ ช่ำชองเรื่องไรวะ" ยังจะมีหน้ามาถามอีกนะ



             "ก็ประสบการณ์ในการอ่อยเหยื่อของพี่ไง เห็นบอกจะไม่ทำถ้าไม่ชอบ แต่พี่ก็ยังทำเหมือนเดิม" ฉันเบ้ปากอย่างหมั่นไส้



"แล้วผมทำอะไรวะ" ยังจะมาย้อนถามอีก ไม่เคยรู้ตัวเลยจริงๆ ให้ตายสิ



"ก็พี่ชอบอ่อย ชอบให้ความหวังคนอื่นไปทั่ว "


"ให้ความหวังใคร อ่อยใคร!"



อย่าตะคอกดิวะ กลัวนะเว้ย T^T



            "ก็ไหนจะส้มจี๊ด ไหนจะพนักงานเมื่อกี้อีก นี่ยังไม่รวมที่มีอยู่ในสต้อก
พี่เลยมั้ง" แล้วฉันเป็นอะไรวะเนี่ย จะหงุดหงิดทำไมกัน เขาจะรักใคร ชอบใคร
มันก็เรื่องของเขาป่ะ แล้วฉันไปนั่งแคร์ทำกล้วยทอดอะไรล่ะ




พี่รามเงียบไปนาน เอาแต่นั่งจ้องหน้าฉัน 


"คุณ....บางทีผมอาจจะเจ้าชู้ไปนิด ขี้อ่อยไปหน่อย เวลาผมไม่มีใคร"



นั่นไง! เขายอมรับความจริงแล้ว


"..."




"แต่ถ้าได้เป็นแฟนกับคนที่ชอบวันไหน ผมจะไม่มีวันนอกใจ...."




              "และจะไม่มีทางปล่อยมือ!" ฉันไม่รู้หรอกว่าที่เขาพูดน่ะหมายถึงใคร รู้แค่เพียงว่าฉันแอบหัวใจกระตุกไปกับคำพูดของเขา




               ไม่เอาดิวะถุงนอน แกจะต้องไม่หวั่นไหว กับคำพูดเหล่านี้ บางทีเขาอาจจะหมายถึงส้มจี๊ดยัยดาวมหา'ลัยนั่นก็ได้



"หนูก็ขอให้พี่สมหวังกับคนที่พี่ชอบละกันค่ะ"






"คุณนี่แม่ง นอกจากโง่แล้วยังซื้อบื้ออีกนะ" พี่รามยิ้มแล้วเอามือมาขยี้หัวฉัน



            "ก็ใช่ไง หนูมันโง่ หนูมันซื่อบื้อ ใครมันจะไปสวยเริศเลอเพอร์เฟคเหมือนยัยส้มจี๊ดคนที่พี่ชอบได้ล่ะ อะ อื้อ"




             เสียงของฉันถูกกลืนหายไปในลำคออีกครั้ง เมื่อพี่รามทำสิ่งที่ไม่คาดฝันขึ้น มันไม่ใช่การเลียแก้มเหมือนกับครั้งแรก



แต่เขาจูบฉันโดยไม่แคร์สายตาใครในร้านข้าว ย้ำว่าเขาจูบฉันกลางร้านข้าว



กรี๊ดดดดดด >//<



         พอรู้สึกตัวตั้งสติได้ ฉันก็รีบผลักเขาออก อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว นี่มันจูบแรกของฉันนะ แถมบรรยากาศรอบข้างก็โรแมนติกซะเหลือเกิน นี่ยังไม่รวมกับสายตาเกือบยี่สิบคู่ที่มองมาทางพวกเราอย่างอยากรู้อยากเห็น



โว๊ยยยย ไม่กินแล้วโว๊ยยยย



         ฉันวางเงินไว้พอดีกับค่าข้าวแล้วรีบเดินออกจากร้านไปที่รถทันที โดยมีผู้ชายหน้ามึนเดินตามมาติดๆ แถมยังมายิ้มกรุ้มกริ่มอีก



อยากจะบ้าตาย แกพรากจูบแรกของฉันไป อีพี่รามบ้า!!!



"นี่ คุณโกรธหรอ"  เขาเดินมาสะกิดไหล่ฉัน แต่ปากก็ยังไม่เลิกยิ้ม



"เปล่า หนูไม่ได้โกรธ"




"งั้นก็เขินสินะ"




              
           "ไม่ได้เขิน แต่หนูอาย เล่นจูบกลางร้านข้าวแบบนั้น ใครมั่งไม่อาย"ฉันพูดกับเขาพลางใส่อารมณ์




"โมโหกลบเกลื่อนหรอ ฮ่าๆ" 




"อย่ามาหัวเราะนะพี่ หนูจะโกรธแล้วจริงๆนะ"



           "โกรธไรอ่ะ โกรธที่ผมจูบคุณกลางร้านข้าว หรือว่า นั่นน่ะเป็นจูบแรกของคุณกันแน่!" พี่รามใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองมาอย่างรู้ทัน และที่เขาพูดมันก็ถูกทุกอย่าง



"หนูไม่คุยกับพี่แล้ว!" เมื่อหมดคำจะโต้แย้ง ฉันก็เลยเตรียมจะชิ่งหนี



หมับ!



"ง่วง" พี่รามเอื้อมมาจับแขนฉัน แล้วหันให้ไปเผชิญหน้ากับเขา



"อะไรเล่าพี่"





"ผมขอโอกาสจากคุณได้มั้ย?"



"โอกาสอะไรคะ?"



"คบกับผมนะ"



คะ คบกับเขางั้นหรอ



"ล้อเล่นแรงจังนะพี่ราม"





              "จิ๊ คุณเห็นผมล้อเล่นหรือเปล่าล่ะ" ไม่เลย ไม่เลยสักนิด

ไม่มีคำว่าล้อเล่นในแววตาคู่สวยนั้นสักนิดเลย!




"ว่าไง คบกับผมได้มั้ย คุณหน้าง่วง"





-------------------------------------------------------------


100%   คบกับผมนะ!!!!! กรี๊ดดดดด
อยากได้แบบนี้สักคน55555

ค่อยมาต่อนะจ๊ะ กำลังใจมากก็มาเร็ว

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เข้ามาเม้นให้เค้าน๊า
ยินดีต้อนรับทุกคนเลยนะคะ ดีใจนะที่ชอบนิยายเค้า

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด อย่าลืมเม้นต์ให้กันด้วยนะ


ติดแท็กด้วยทีมใคร 

(ป.ล.ดูจากตอนที่แล้ว มีคนหมั่นไส้พี่รามและเชียร์พี่เตวิชเยอะเลย
บางทีนางก็น่าสงสาร โฮะๆ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #933 Toywoohottest (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 20:30
    พี่แกติดเล่นเกินไปอะ ถ้าเป็นถุงน้อยก็ต้องคิดหนักนะ ไม่รู้ว่าพี่แกจริงจังแค่ไหน ขนาดกำลังจีบน้องยังไปอ่อนคนอื่น ขี้อ่อยอะรู้ แต่ถ้าคิดจะจริงจังกับเราก็ควรเลิกอ่อยคนอื่นตั้งแต่จีบเราแล้วไหม
    #933
    0
  2. #540 taew-onwara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 21:32
    ชอบพี่รามเรียกถุงนอนว่าง่วงอ้ะ. น่ารักดี555
    #540
    0
  3. #456 Playploy555 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:02
    เจิมมมม
    #456
    0
  4. #455 F.K.001 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 21:56
    -.-)....?
    #455
    0
  5. #454 nongbast23 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 21:50
    #454
    0
  6. #453 Pavin Nonphiphak (Pam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:27
    เตวิชอกหักแน่เลย ไม่มีคนมาดามใจให้เดี่ยวเราไปดามเองนะไรท์ 555
    #453
    0
  7. #452 Nana Nan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 19:36
    คบๆค่ะคบ ยกทั้งตัวทั้งใจเลยค่ะ
    #452
    0
  8. #451 เคเอ็น โมบาย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 18:31
    ฟินนนนนนนน #พี่รามเกรียน
    #451
    0
  9. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 16:12
    คบคะ^^
    #450
    0
  10. #449 ป๋องแป้ง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:43
    เริดค้า....พี่รามมมมมม
    #449
    0
  11. #448 สายขิม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:19
    พี่ราม น่ารักกกกกก ขอแบบนี้สักคนนนน #ทีมพี่รามเกรียน
    #448
    0
  12. #447 taew-onwara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:09
    เจิมๆๆๆต่อออ
    #447
    0
  13. #446 pui-NP (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:04
    ฟินนนนนน!
    #446
    0
  14. #445 pinpib (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 13:21
    ชอบมากเลยตามตลอดค้า
    #445
    0
  15. #444 Flower Queen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 12:54
    อิพี่รามน่ารักกก
    #444
    0
  16. #443 lovejai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 12:26
    โอ้ยยยยย
    เขินแรงๆเลย
    อีพี่รามน่ารักนะเนี้ยยยยยย^/////^
    #443
    0
  17. #442 bokhun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 12:16
    คบๆๆๆ????????????????????
    #442
    0
  18. #441 ไอ้สีฝุ่น (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 10:20
    อิพี่ราม ขี้แกล้ง ขี้อ่อยโคดๆๆๆ
    #441
    0
  19. #440 Map_Uccello (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 06:33
    สนุกมากๆเลย รีบมาแต่งต่อนะคะ ><
    #440
    0
  20. #438 Ticha Hongbo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 21:50
    ดีจังมาพอให้หายคิดถึง ชุ้บๆ
    #438
    0
  21. #435 MyFlower (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 22:26
    รอค่าา
    #435
    0
  22. #434 taew-onwara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 16:54
    เจิม
    #434
    0
  23. #433 nongbast23 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 08:24
    #433
    0
  24. #432 Corni (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 00:17
    เจิมครัชช
    #432
    0
  25. #431 Hava13 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:47
    มาเจิมด้วยคนคร้าาาา
    #431
    0