The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 21 มองจอแล้วตาลาย มองแล้วอายอ่ะตาเธอ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    12 พ.ย. 58






                



          มันเจ็บเนอะ เวลาเห็นคนที่เรารัก ไปรักคนอื่น

   ...แต่ถอยไม่ได้หรอก..ก็ใจมันรักไปแล้วจะให้ทำไง?...
                 
                  By  #ทีมเตวิชสายอ่อยอินดี้





                   


                                          หรอ?...

         คนนี้ของกู...ถ้ากูไม่ให้ มึงก็ไม่มีสิทธิ์ แม้แต่จะมอง

                                        เข้าใจ๊!

                  By  #ทีมรามเกรียนสายอ่อยหน้ามึน






                                     --------------



               ฉันถูกต้มจนเปื่อยเลย  หลังจากทำพิธีบายศรีสู่ขวัญกันแล้ว 
พี่กิตก็ให้ทุกคนตามอัธยาศัย จะหาอะไรทาน หรือจะนั่งคุยเล่นกันก็ได้ 
เพราะพรุ่งนี้ตื่นสายก็ไม่ผิด เนื่องจากเป็นคืนสุดท้ายแล้วงานก็เหลือนิดหน่อยเอง



            ใครจะทำอะไรก็ทำเหอะ ฉันง่วงแล้วล่ะ นี่มันตีสองกว่าแล้ว และที่สำคัญ
ฉันใช้พลังงานจากการร้องไห้ไปเยอะ เพราะไอ้พวกรุ่นพี่พวกนี้แหล่ะ  ซึ้งมันก็ซึ้งอยู่หรอก แต่มาทำให้ฉันตกใจและเสียขวัญแบบนี้บ่อยๆ มันก็ไม่ดีมั้ง



 ถ้าได้ไปนอนดีๆ คงจะไม่เกิดขึ้นกับฉัน 


 เพราะ...ผู้ชายคนนี้


 หมับ!



   "อะไรเล่า?"


   "ง่วง ผมหิวข้าว" ห๊ะ หิวข้าวตอนเกือบตีสามเนี่ยนะ! 


    "แล้วเกี่ยวอะไรกะหนูล่ะเนี่ย"  หิวก็ไปกินสิ มันเกี่ยวกับฉันตรงไหน?



     "ไปกินเป็นเพื่อนหน่อยดิ"  


     "ไม่หิว แล้วหนูก็ง่วงมากมาย เพลีย อยากนอนค่ะ"




           "นะๆ คุณ ไปนั่งเป็นเพื่อนก็ได้  ผมหิว แต่ผมก็กลัวผี คุณคิดดูดิ โรงอาหารมัน
ติดป่าแล้วถ้าเกิดมีตัวอะไรออกมา นั่งกินอยู่ไม่ข้าวพุ่งหรอ"


แล้วให้ฉันไปนั่งเป็นเพื่อน เวลาผีมา ฉันจะช่วยอะไรได้คะพี่ แหม -..-



         "ฟอร์มป่ะเนี่ย ตัวตั้งใหญ่ หน้าก็โหด แต่กลัวผี เคยเห็นหรือไง"  ฉันลองหยั่งเชิงถามดู 
บางทีเขาอาจจะหาวิธีแกล้ง ฉันอีกก็ได้ หน้าตายิ่งไม่น่าไว้ใจอยู่


        "กลัวจริงดิ  ไม่โกหกหรอก   แล้วอีกอย่างคุณตกลงกับผมว่าจะดูแลจนกว่าแผลจะหายไม่ใช่หรอ?"   
พี่รามยกเรื่องแผลมาอ้างมันทำให้ฉันอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตาย เพราะเหตุผลนี้
มันทำให้ขาฉันที่กำลังจะก้าวออกไปจากตรงนี้ขยับไม่ได้  " จะผิดคำพูดหรือไง?"


พี่รามใช้มุกนี้มา  แล้วฉันจะไปต่อได้ไง


       "อย่านานนักนะคะ ง่วงมากเลย" สุดท้ายฉันก็ใจอ่อนอยู่ดี ถุงนอนเอ๊ย แกนี่มันหวั่นไหวง่ายใจง่ายไป
เปล่าวะเนี่ย เฮ้อ เกลียดตัวเองจัง


       "จ๋าจ๊ะ"  อะไรคือ พี่รามเกรียนพูดจ๋าจ๊ะ?  แค่เขาพูดคำว่าครับธรรมดา ฉันก็ใจสั่นจะแย่อยู่แล้วยังจะ
ใช้คำพูดจ๊ะ จ๋า มุ้งมิ้งแบบนี้กับฉันอีก


ให้ตายเหอะ หัวใจจะระเบิด!


        คนตัวสูงเดินลากฉันเข้าไปในโรงอาหาร สาเหตุที่ใช้คำว่าลากคงเป็นเพราะ เขาจับมือฉันแล้วออกแรง
ดึงให้เดินไปเร็วกับเขา แรงคนหรือแรงควายเนี่ย ฉุดมาทีมือจะแหลกซะให้ได้


        เข้ามาในครัวได้ก็ไม่ต้องพร่ำรำพันอะไรหรอก พี่รามเดินไปคว้าจานคดข้าว ตักกับข้าวใส่ถ้วยแล้วยกมา
วางไว้บนโต๊ะที่ฉันนั่งรออยู่แล้วแบบโคตรจะไวอ่ะ


         นั่งลงปุ๊ปก็กินเอาๆ อย่างกับหิวโหยมานานมากอย่างงั้นแหล่ะ จานแรกไม่พอ ลุกขึ้นไปเบิ้ลจานที่สองอีก  
"โห่พี่ ทำอย่างกะว่าไม่ได้กินมาเป็นปีงั้นแหล่ะ ตอนเย็นก็เบิ้ลไปตั้งสามจานไม่ใช่หรอ  ทำไมกินจุจัง"


          "ทำไม เลี้ยงไม่ไหวหรอ? ถ้ารับไปเลี้ยงบ้านนี่จะยอมกินน้อยๆก็ได้นะ"  พี่รามเงยหน้ามาจากจานข้าวพูดแล้ว
อมยิ้มเหมือนจะกลั้นขำ


"เพ้อเจ้ออะไรของพี่เนี่ย โว๊ะ!"


        "โวยวายกลบเกลื่อนความเขินหรอ ฮ่าๆ จริงๆแล้วผมเป็นคนกินจุนั่นแหล่ะ อยู่หอนี่ผมตุนของกินไว้
เต็มตู้เย็นอ่ะ พวกไอ้ต่อเลยชอบไปนอนหอผมเรื่อยเลย" 



       มันทำให้ฉันอดที่จะประหลาดใจไม่ได้เหมือนกันนะ ทั้งๆที่เขากินจุขนาดนี้ แต่หุ่นนี่เฟิร์มดูดีมากอ่ะ
อาจจะเป็นเพราะเข้าฟิตเน็ตเกือบทุกวันมั้ง ฉันเคยเห็นเขาถ่ายรูปเช็คอินที่ฟิตเน็ตบ่อยๆ


        "สนใจรับหมูรามไปเลี้ยงที่บ้านมั้ยครับ เลี้ยงง่าย โตเร็วด้วย "  มาอีกแล้ว ไอ้มุกอ่อยเนี่ยฉันจะรับ
ไม่ไหวแล้วนะ 




         "พี่แม่งก็อ่อยไปทั่ว ให้ความหวังไปทั่ว เป็นผู้ชายทำไมขี้แรดจัง" ฉันพูดในสิ่งที่ฉันสงสัยและ
อยากรู้ออกไป เพราะทนความเฟรนด์ลี่ของเขาที่มันมากเกินไปไม่ไหวแล้ว ไหนจะส้มจี๊ดอีกที่ไม่รู้ว่าเธอ
อยู่ในสถานะไหนกับพี่ราม ถึงได้ดูสนิทสนมกันเป็นพิเศษ


  มีความสุขมากหรอ กับการที่มีคนมาชอบเยอะๆ?


  มีความสุขมากหรอ กับการได้ล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่น?


  มีความสุขมากมั้ย กับการได้ปั่นหัวใครหลายๆคน?


เกร๊ง!   พี่รามทิ้งช้อนลงบนจานทันที ย้ำว่าทิ้ง!!!


          เขาคงจะโกรธนั่นแหล่ะ ที่มีคนไปว่าเขาตรงๆแบบนั้น  แต่ไหนๆก็ไหนไหนแล้ว ฉันก็ไม่อยาก
เหมือนถูกให้ความสำคัญ  ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วสถานะของตัวเองอยู่ได้แค่ไหน


"คุณรู้ได้ไงว่าผมอ่อยไปทั่ว ?  รู้ได้ไงว่าผมให้ความหวังไปทั่ว?" พี่รามถามฉันเสียงดัง


        "ก็มีคนมาชอบพี่ตั้งเยอะ เวลามีคนมาใกล้พี่ พี่ก็ไม่เคยปฏิเสธ แถมยังชอบหยอด ชอบแซวไปเรื่อยอีก" 
ฉันตอบไปด้วยเสียงอ้อมแอ้ม นี่พี่รามจะเอาส้อมจิ้มคอฉันมั้ยเนี่ย?

      

         บางทีพรุ่งนี้อาจมีข่าวหน้าหนึ่งขึ้นก็ได้ว่า 'ดับอนาถ!! นักศึกษาสาวพูดจาไม่สบอารมณ์รุ่นพี่หนุ่ม 
จึงถูกส้อมที่ผู้ต้องหาใช้เป็นอาวุธฆ่าตาย!!!'   อึ้ยยย แค่คิดก็โคตรสยองแระ!


          หลังจากฟังที่ฉันพูดจบพี่รามก็เอาแต่หัวเราะ พร้อมทั้งเอามือมาขยี้ผมฉันไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว 
อะไรของเขาเนี่ย?  พี่รามหยุดหัวเราะ แล้วจับใบหน้าฉันให้หันไปมองเขาตรงๆ



"ทีหลังไม่ชอบก็บอก หึงก็บอก จะได้ไม่ทำ"


           หึงบ้า หึงบออะไร ไม่เคยอ่ะ นอกจากขี้อ่อยแล้วยังขี้มโนมากๆอีก "อย่ามามั่ว 
หึงบ้าอะไร หนูไม่ได้เป็นอะไรกับพี่สักหน่อย" 


          "ก็แล้วทำไมไม่เป็นสักทีอ่ะ รออะไรอยู่" พี่รามสวนขึ้นมาทันที ตามมาด้วย
รอยยิ้มแปลกๆ 


          "ไม่อ่ะ ยังไม่อยากเป็น รอดูพฤติกรรมก่อน ทำไมเหนื่อยที่จะอ่อยแล้ว
หรอคะ?" เอาดิ อ่อยมาอ่อยกลับอ่ะ 


         "เปล่า ไม่ได้เหนืี่อย ไม่ได้เบื่อที่จะอ่อย  แต่อยากเอาเวลาที่มีไปทำให้ทุกวัน
มีความสุข อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่ามันจะมีอีกกี่พรุ่งนี้"
นอกจากว้ากน้องแล้ว ฉันก็ไม่เคยเห็นพี่รามพูดด้วยสีหน้าและแววตาจริงจังแบบนี้มาก่อน


นี่เขาพูดจริงหรอ?  


หรือแค่แอบเต๊าะให้ฉันรู้สึกดี



          "หนูไปนอนแล้วนะ พูดมากจัง" ฉันรีบหาเรื่องกลบเกลื่อนทันที ทำเฉไฉไป
เรื่องกินข้าว  คุยกับอีพี่รามเรื่องแบบนี้เดี้ยวยาว


         "เฮ้ย เดี้ยวดิ แป๊ปๆ ใกล้จะหมดแล้ว" พี่รามรีบยัดข้าวที่เหลือในจานไม่กี่คำ
อย่างรวดเร็ว เพราะกลัวฉันหนี หรือว่าพี่แกจะกลัวผีจริงๆวะเนี่ย


มีจุดพีคหลายจุดเลยนะเนี่ยพี่ราม!!


        ฉันรอคนตัวสูงกินเสร็จ แล้วก็ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปนอน คงจะ
นอนหลับอยู่หรอก ในเมื่อคำถามของพี่รามยังคงวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา


'ก็แล้วทำไมไม่เป็นสักทีอ่ะ รออะไรอยู่'


'เปล่า ไม่ได้เหนื่อย ไม่ได้เบื่อที่จะอ่อย  แต่อยากเอาเวลาที่มีไปทำให้ทุกวัน
มีความสุข อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่ามันจะมีอีกกี่พรุ่งนี้'



เฮ้อ!



         ตอนเช้าทุกคนตื่นมาค่อนข้างสายนิดหน่อย ประมาณแปดโมง  เราทานอาหารเช้า
กันเสร็จเก็บงานอีกนิดหน่อย ก็เรียบร้อย


         ตอนบ่ายมีชาวบ้านมาเลี้ยงอาหารส่งท้ายขอบคุณพวกเรา แล้วยัดของติดไม้ติดมือให้กลับมามาก 
ทั้งเงาะ ลองกอง แต่ที่เด็ดมากเลย คือ ท่านผอ. วิ่งกลับไปเอาไข่ไก่ต้มที่มีมากกว่า
ห้าสิบฟองมาให้พวกเรา คนที่รับมอบก็ไม่ใช่ใคร เป็นลุงแดงเจ้าเก่านั่นเอง ที่มาอยู่แค่
สามวันรู้สึกว่าจะสนิทเป็นเพื่อนเล่น คุยถูกคอกับท่านผอ.ไปเรียบร้อยแล้ว 


ลุงแกนี่อยู่ที่ไหน ก็สร้างความสุขให้กับคนรอบข้างจริงๆเลย


โคตรชอบลุงอ่ะ ลุงแดงนิสัยดี  ถึงจะดุไปนิดก็เหอะ^^


          ประมาณบ่ายสองกว่าๆหลังจากเคลียร์สถานที่ให้สะอาดเรียบร้อยเหมือนเดิมแล้ว 
ทางชมรมก็ได้มอบเงินช่วยเหลือสำหรับค่าน้ำ-ค่าไฟ และ ค่าจิปาถะอีกเล็กน้อย พี่ปิงให้
ส้มจี๊ดเป็นตัวแทนกล่าวถึงความประทับใจในค่าย เธอพูดได้ดีอยู่แล้ว เพราะเป็นถึงดาว
มหาลัย ผู้อำนวยการกล่าวอวยพรและพูดถึงความประทับใจต่อชมรมเราอีกหน่อย 

        ก่อนที่พวกเราจะขึ้นรถกลับ เด็กๆแอบปั่นจักรยานตามมาขอถ่ายรูปด้วย พวกเขาบอกว่าชอบมาก
ที่พวกเรามาทำโรงเรียนของพวกเขาให้ดีขึ้นกว่าเดิม โบกไม้โบกมือลาใหญ่เลยน่ารักจริงๆเลยเนอะว่ามั้ย


        เราขึ้นรถออกมาจากโรงเรียนได้ประมาณครึ่งชั่วโมง ลุงแดงก็จอดรถ บอกว่าจะจอดให้เที่ยวสองชั่วโมง 
 ที่ๆเรามาคือ สถานที่ท่องเที่ยวขึ้นชื่อ ของจังหวัดกระบี่อีกแห่งหนึ่งอยู่ทางปีกซ้ายของจังหวัด คือ สระมรกต 
ส่วนทางปีกขวา คือ อ่าวนาง เกาะลันตา เกาะพีพี แล้วก็ยังมีอีกมากมาย แต่ลุงกับพี่กิตเลือกจะมาสระมรกตแทน 
เพราะถ้าไปทะเลคนจะเยอะมากกลัวดูแลไม่ทั่วถึงแล้วจะเป็นอันตราย



         สระมรกตเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยมาก เป็นน้ำพุร้อน มีทั้งหมด 3 ชั้น
ได้แก่ สระแก้ว สระมรกต และสระน้ำผุด ลักษณะเป็นน้ำสีเขียวมรกต เดินขึ้นไปอีกชั้น 
ก็จะเปนสระน้ำผุด มีลักษณะเป็นตาน้ำสีฟ้าอมเขียว เป็นต้นกำเนิดของสระมรกต







             "คุณมาถ่ายรูปกันเถอะ" พี่รามดึงคอฉันไปถ่ายรูปแบบไม่ทันตั้งตัว 
ขณะที่กำลังชมวิวสระมรกตอยู่  ไอ้พี่บ้าดึงมาถ่ายหน้าสดแบบนี้ มันจะต้องเอ๋อมาก
แน่ๆเลย ฉันพยายามยื้อแย่งโทรศัพท์ในมือเขาเพื่อจะดูรูป  ถ้ามันแย่มากจะได้ลบไง


            แต่ก็นะ  ฉันตัวเตี้ยกว่าเขา แถมแขนก็สั่นอีก ชาติหน้าคงแย่งมาได้อ่ะ เขารู้ว่า
ฉันเตี้ยและแขนสั้นก็พยายามที่จะชูโทรศัพท์ให้สูงขึ้นไปอีก โว๊ะ เหนื่อยแล้วไม่เอาก็ได้เว้ย


"พี่อ่ะขี้แกล้ง หน้าหนูต้องอุบาทว์มากๆแน่เลย"


             "น่ารักจะตาย ดูดิ"  พี่รามยื่นโทรศัพท์มาให้ดูตรงหน้า ไหนว่าน่ารัก หน้าเหวอ
ตาแทบจะถลนออกมาเนี่ยนะที่เขาบอกว่าน่ารัก 


"ใช้อะไรคิด!"



            "งั้นเอาใหม่ป่ะล่ะ ถ้าไม่อยากหน้าเหวอเหมือนเมื่อกี้ก็ยิ้มดีๆดิ" ฉันค่อยๆ
ขยับเข้าไปใกล้เขานิดนึง แต่เหมือนจะยังไม่ใกล้พอ พี่รามก็เลยดึงฉันเข้าไปใกล้อีก
แล้วทำเนียนใช้มือโอบไหล่ฉันไว้ นี่ถ้าไม่ติดว่าถ่ายรูปนะ จะเตะให้หน้าเบี้ยวเลย


"เอ้า 1 2 3"


แชะ!



          ฉันขยับออกไปยืนให้ห่างจากเขานิดนึงเมื่อถ่ายรูปเสร็จแล้ว  พี่รามแต่งรูปเล็กน้อย แล้วเข้า
แอพเฟสคาดว่าน่าจะเอาลงเฟสบุ๊คอ่ะ

แต่เดี้ยวนะ ถ้าเขาเอาลงเฟสก็ต้องแท็กฉันดิ!


แบบนั้นฉันไม่โดนสาวๆในสต๊อกเขารุมสกรัมตายหรอกหรอ!!!



ตึ้ง!


             นั่นไง ลางมรณะมาเยือน เข้าไปดูไอ้พี่รามมันแท็กฉันจริงๆ เงิบรอบแรกไม่พอ
เจอแคปชั่นเข้าไป เงิบหนักยิ่งกว่าเดิมอีก



เขาตั้งแคปชั่นว่า....

'ผมไม่ได้ชอบคนตรงหน้าตา แต่ชอบคนตรงหน้าผมต่างหาก" 


!!!!



เพี๊ยะ!



       ฉันตีแขนพี่รามเบาๆ ชอบพูดจาแบบนี้เรื่อยเลย ไอ้ฉันมันก็ชอบหัวใจเต้นแรงกับคำพูด
พวกนี้เสมอเลยเหมือนกัน


"อะไรอ่ะ มาตีผมทำไม นี่ถ้ามีรอยแดง ผมจับกดบนรถจริงๆนะเออ" 


โอ๊ย ไอ้พี่หื่นนนนนน >.<


"ไม่คุยกับพี่แล้ว หนูไปเล่นน้ำดีกว่า" ฉันไม่รอให้เขาพูดอะไร รีบชิ่งหนีออกมาทันที

End Thoongnon talks.






Ramasoon Talks.





            "อ้าวเห้ย..ไอ้เด็กบ้า ฮ่าๆ" ผมได้แต่หัวเราะตามหลังให้กับคนร่างเล็กที่ บัดนี้วิ่งหนีแก้เขิน 
ไปลงเล่นน้ำกับรุ่นพี่ผู้หญิงเรียบร้อยแล้ว 


น่ารัก....น่ารักขึ้นทุกวันสำหรับเขาเลย



             ยิ่งนับวันผมก็ยิ่งเคยชินกับการหยอกล้อเธอ การได้แซวหรือเรียกง่ายๆว่าอ่อยนั่นแหล่ะ
เหมือนว่าผมหงุดหงิดใจทุกครั้งเวลาไม่เจอหน้าเธอ


ผมคงจะเสพติดการมีเธอไปแล้วล่ะ!!!


End Ramasoon Talks.




ไหน! ไหนใครมันบอกว่าจะพิสูจน์ตัวเองอ่ะ

ไหนใครกันที่บอกว่าถ้าฉันไม่ชอบก็จะไม่ทำ ใครวะ?

 แล้วมีหน้ามาขอฉันคบด้วย  ฝันเหอะ!!



           เผลอแป๊ปเดียวอีพี่รามหน้ามึนคนเกรียนเจ้าเดิม เพิ่มเติมคือเลเวลการอ่อย
บัดนี้ไปว่ายน้ำเล่นกับเดอะแก๊งค์ม่อสาวๆเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


          หน้าตางี้หื่นออกสื่อกันทุกคนอ่ะ เหมือนกันยกแก๊งค์ เห็นสาวอกตู้มๆหน่อยไม่ได้เลย
ตาลุกวาวเป็นค้างคาวกินกล้วยกันหมด เห็นแบบนั้นแล้วก็อดก้มลงมองดูมดูมของตัวเองไม่ได้



โอ๊ย  เห็นของตัวเองแล้วเจ็บปวด  งื้อออ

           พระเจ้าแม่งไม่ยุติธรรมอ่ะ ลำเอียงโคตรเลย คนที่ใหญ่ก็ใหญ่จนทะลัก คนที่มีน้อย
ก็น้อยชนิดที่ว่าลูกมะนาวยังใหญ่กว่า T^T เจ็บใจจริงเล้ยยยยยย


          หลังจากเล่นน้ำกันไปสักพัก ลุงแดงก็โทรมาเรียกให้เปลี่ยนเสื้อผ้าขึ้นรถกลับ เพราะกลัวจะไปถึง
มหา'ลัยค่ำ เผื่อคนไม่มีรถส่วนตัวจะได้ยังพอมีรถรับจ้างไปส่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ ฉัน 


        ทุกคนเมื่อขึ้นมาบนรถได้ ไม่ถึงสิบนาทีก็หลับกันเป็นตาย เหน็ดเหนื่อยจากการเล่นน้ำ บวกกับ
การล้ามาจากทำงานค่าย พวกเราทำงานหนักกันมากเลยนะ ฉันนี่อยู่บ้านเคยทาสี เคยขุดดินที่ไหนกัน


        แต่มันก็แปลกนะ ตอนขามาฉันเมารถมากเลย ตอนขากลับที่ทั้งเหนื่อย ทั้งล้า แล้วมีอาการเมารถเป็น
ทุนเดิมอยู่แล้ว ฉันน่าจะหลับก่อนเพื่อน แต่ไม่เลย ฉันไม่ง่วงสักนิด 

      
        ฉันนั่งมองโน่นมองนี่ตามทางไปเรื่อยๆ จนรับรู้ได้ถึงคนมานั่งข้างๆฉัน เป็นพี่เตวิชที่เดินยิ้ม
พร้อมกีต้าร์หนึ่งตัวกับสมุดหนึ่งเล่ม


       พี่เตวิชเล่นกีต้าร์เป็นด้วยหรอเนี่ย? ฉันชอบและชื่นชมมมากเลยนะคนที่เล่นกีต้าร์เป็น มันเท่ห์ดี
อย่างลูกพี่ลูกน้องฉันที่ชื่อ กุ๊กกิ๊ก เธอเป็นผู้หญิงแต่บุคลิกและท่าทางเหมือนทอมก็ดีดกีต้าร์เป็น ฉันยังชอบ
ไปนั่งร้องเพลงด้วยเลย ตอนกุ๊กกิ๊กดีด


 "ไง นอนไม่หลับหรอเราอ่ะ " ฉันพยักหน้าตอบคำถามของพี่เตวิชเบาๆ 


ฟึ่บ


            พี่เตวิชวางหนังสือเพลงลงบนตักฉัน ฉันเลยมองหน้าพี่เขาด้วยความสงสัย

  
          "ร้องเพลงนี้เป็นมั้ย เดี้ยวจะดีดกีต้าร์ให้" พี่เตวิชเปิดสมุดเพลงแล้วชี้ไปที่หน้าหนึ่ง มันเป็นเพลง
ของเบดรูม ออดิโอ ชื่อเพลงว่า บอกรัก มันเป็นเพลงที่ฉันชอบพอดี


"ร้องเป็นค่ะ ขึ้นคอร์ดเลย" พี่เตวิชเริ่มอินโทรคอร์ดขึ้นมาพร้อมมองหน้าฉันเป็นระยะ 


ฉันว่าความรู้สึกนี้มันคุ้นๆนะ เหมือนเคยเจอที่ไหน...






~อย่าเพิ่งสงสัย ฟังฉันก่อน
  อย่าเพิ่งใจร้อน เดินหนีไป
  แค่เพียงไม่นาน อยากให้รู้ความจริงข้างใน
 ที่หยุดเฉยๆ เพราะฉันเองยังไม่กล้า
  ชักช้า เพราะมัวเขินอาย
  แค่สบสายตา ก็หวั่นไหวไปทั้งหัวใจ~

   ~จะเก็บเอาไว้ ไม่ให้เธอรู้ ก็กลัวจะต้องเสียใจ
     ถ้าบอกคำนั้น ฉันต้องทำเช่นไร~

  ~ ให้เป็นดอกไม้ จะเข้าใจไหม
   ให้เป็นจดหมาย อาจยังไม่ซึ้งใจ
   ถ้างั้น ก็คงไม่ดีสักเท่าไร
   ถ้าแต่งเป็นคำร้อง จะดีไหม
   บอกผ่านทำนอง เธอคงจะเข้าใจ
   ถ้าเป็นอย่างงั้น จะบอกเธอให้ฟัง ว่าทั้งหัวใจ
   ฉันรักเธอ~


  ~ ที่หยุดเฉยๆ เพราะฉันเองยังไม่กล้า
   ชักช้า เพราะมัวเขินอาย
   แค่สบสายตา ก็อยากให้รู้ความจริงข้างใน~


ฮิ้ววววว  วิ้ดวิ้วววว



         พอฉันร้องจบ ก็ได้ยินเสียงโห่แซวจากคนทั้งรถ ที่ตอนนี้ตื่นกันหมดแล้ว

ทุกคนดูจะสนุกสนานที่ได้แซวฉันกับพี่เตวิช 



          คงมีเพียงคนเดียวที่ยืนหน้ามุ่ยมองมาทางฉันกับพี่วิชด้วยสายตาที่อ่านยาก แต่ก็แค่แป๊ปเดียว

เพราะตอนนี้พี่รามหันไปหาส้มจี๊ด พร้อมกับจับมือถ่ายรูปเซลฟี่กัน



พร้อมมองมาทางฉันตลอดเวลา 


อะไรกัน? 


อย่ามาทำเหมือนว่าฉันทำอะไรผิดนะ อย่ามามองด้วยสายตาตัดพ้อและประชดประชันแบบนั้นด้วย!!!




--------------------------------------------------------------------------------



100%  ไงล่ะ เตวิชมาแล้วววววว   เจอสายอินดี้อ่อยไป
พูดไม่ออกเลยเด้ ถ้าไม่รีบปรับปรุงความเจ้าชูนะ
แกชวดแน่55555

ยัง ยังจะมีหน้ามาประชดเค้าอีก  อีพี่รามเอ๊ย  กร๊ากกก

เดี้ยวค่อยมาเปิดเจิมนะ อ่านก่อนๆ

          ขอบคุณทุกคนที่มาอ่าน มาเม้นต์ให้เค้านะ ดีใจมากเลย 
       อ่านแล้วยิ้มปลื้มได้ทั้งวัน อันนี้ไม่ได้เว่อร์นะ พูดจริงๆเลย

       เราเองก็เป็นนักหัดเขียน ยังมือใหม่อยู่ ก็เลยอยากได้เม้นต์ของทุกคน
                มันเป็นกำลังใจให้เราแต่งนิยายได้ต่อจริงๆ

      ถ้าหากว่าเราแต่งไปแล้วเนื้อหาบางประโยคมันแปลกๆ หรือว่า
               มีบางคำเขียนผิด ก็อย่าลืมท้วงกันด้วยนะนะคะ
 
       ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นต์น๊า อ่านแล้วอย่าเงียบเลย
                     ขอมากไปมั้ย เยอะไปมั้ยเนี่ย555



         รักคนอ่านที่สุดเลยนะ คุณคือกำลังใจของเรา จุ๊บๆ


·--------++++++++++++++++++++----------------–



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #793 Ananya2532 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 15:13
    #ทีมลุงแดง..ชอบแกอ่ะ
    #793
    0
  2. #428 Pople (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:40
    พี่เตวิชมาอ่อยเงียบๆแต่ฟาดเรียบนะค่ะ พี่เตวิชดูวินอย่างชิวๆ ดูวินแบบไม่ต้องทำอะไร เพราะนางเอกของเราไม่คิดอะไร555 พี่รามน่าสงสาร แต่สะใจมากกว่าอ่อยไปดิ อ่อยทั่วขนาดนั้น ดูเจ้าชู้แบบนั้นเป็นใครๆก็กลัวป่ะว่ะพี่ราม คิดหน่อยค่ะพี่คิดค่ะคิด 5555 แอบหมั่นไส้นางแต่ก็สงสารนางล่ะนะ พี่เตวิชก็มาแบบนิ่งๆ แต่วินว่ะ แต่ถ้านางเอกหวั่นไหวพี่คงมีหวัง555
    #428
    0
  3. #415 MyFlower (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 17:27
    พี่รามก็หยุดอ่อยคนอื่นซะสิคะ แหม่
    #415
    0
  4. #414 eingorn Nichakul (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 11:33
    ชอบอ่ะรออ่านอยู่นะคะ
    #414
    0
  5. #412 tern2106 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 23:19
    เพิ่งเข้ามาอ่านนะ. ชอบมากน่ารักใสๆๆดีค่ะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้นะคะ
    #412
    0
  6. #411 Jariya Dasanthad (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 22:35
    ชอบพี่รามเกรียน ขี้อ่อย
    #411
    0
  7. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 21:13
    รออยู่นะคะ
    #410
    0
  8. #409 taew-onwara (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 18:53
    เชียร์ไม่ถูกกก/5555พี่เตก้ชอบบบ/พี่รามก้อ่อนน่ารัก. เห้อเครียดดดด5555
    #409
    0
  9. #408 NonameK (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 18:47
    รออ่านอยุ่นะไรท์ สู้ๆ
    #408
    0
  10. #407 Aunjira A'Aun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 17:10
    ตั้งใจเรียนนร้าไรท์ รออ่านอยู่จ้า
    #407
    0
  11. #406 Parn Wipawee Teawsee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 16:51
    รอๆๆๆ อยากอ่านต่อแล้วค่ะ น่ารักสุดๆเลย >,<
    #406
    0
  12. #405 MyFlower (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 16:25
    อื้อหือ อ่อยแรง รอค่าา
    #405
    0
  13. #404 Playploy555 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 16:22
    เจิมๆๆๆๆ สนุกมากเร้ยยย #.ทีมรามเกรียน
    #404
    0
  14. #403 Lucky_k (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 15:59
    555 ชอบๆแคปชั่น
    #403
    0
  15. #402 Cher_Tamp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 15:50
    แคปชั่นเด็ดมากพี่รามมม
    #402
    0
  16. #401 วิถี เล็กๆ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 15:49
    เฮียขี้อ่อยว่ะ
    #401
    0
  17. #400 2pmtome (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 15:49
    พี่รามนี่ที่สุดอ่ะ
    #400
    0
  18. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 15:35
    รีบๆน่ะเค้ารออยู่
    อีพี่
    #399
    0
  19. #398 noopimnaja (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 14:16
    น่ารักอะ
    #398
    0
  20. #397 barnie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 12:28
    อีพี่รามแม่งขี้อ่อย ถ้าไม่หยุดอ่อยเค้าอ่อยกลับนะ ตึ๊งโป๊ะ
    #397
    0
  21. #396 nuhava13 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 10:27
    เราจะเป็นกำลังใจให้ไรท์น้าสู้ๆคร้าบบ
    #396
    0
  22. #395 rung608 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 08:49
    เชียร์พี่รามเสมอค่ะ...
    #395
    0
  23. #394 nongbast23 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 08:42
    #394
    0
  24. #393 2pmtome (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 07:02
    #ทีมพี่ราม
    #393
    0
  25. #392 -Phao- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 01:44
    #ทีมรามเกรียน ไรท์สู้ๆน้าาา เค้าชอบบบบ งื้อออ ><
    #392
    0