The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20 ของหายอยากได้คืน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    10 พ.ย. 58





ตายแน่ ตายแน่ๆเลยฉัน


ลองดีกับใครไม่ลอง นี่ฉันโง่มากใช้มั้ย?


ลุงแดงก้าวเข้ามาตรงหน้าอย่างช้าๆ ฉันนี่ไม่กล้าจะมองหน้าเลย


โดนบีบคอ หรือไม่ก็โดนเตะตายแน่ กลัวนะ กลัวจริง TT^TT




"แกกล้าทำลุงหรอ ชิชะ เชอะ งอน ไม่พาไปแหย่ไข่มดแดงแล้ว โป้ง!"



อะ อ้าว ผิดคาดแหะลุงแดงไม่โกรธ แต่กลับทำทางงอนใส่ฉันเหมือนหยอกล้อซะงั้น

แถมยังหันไปขอให้พี่ปิงเทแป้งใส่มือให้จนพูน เอ๊ะ รู้สึกลางร้ายมาเยือนแล้ว


พรึ่บ!



นั่นไง ตอนนี้แป้งในมือลุง อยู่บนหน้าฉันเรียบร้อยแล้วค่า งื้ออออออ

ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวสินะ 



"เล่นต่อเลยแล้วกันนะครับ" พี่ปิงเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ขำฉันกับลุง
เราเริ่มเล่นเกมส์กันต่อ ตอนนี้มีพี่หลายคนที่โดนแป้ง ทั้งแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ



ปรี๊ดดดดด



"อ่ะห๊ะ ไอ้รามจอมเกรียนของเราโดนบ้างแล้ว อ่านเลยมึงอ่ะ" พี่ต่อออกอาการตื่นเต้นดีใจ
ยิ่งกว่าคนจับได้เองซะอีก พี่รามไม่ได้อ่านเอง แต่กลับส่งให้พี่ต่อ



"โอ๊ะ สนุกล่ะงานนี้ เชิญออกมาข้างหน้าเลย มาๆอย่ามัวแต่ ทำหน้างงครับเพื่อน"



คำสั่งอะไรอ่ะ ทำไมพี่ต่อต้องทำหน้าระริกระรี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำแบบนั้นด้วยเนี่ย




"อะไรของมึงวะ รีบๆพูดมาสักที ลีลาอยู่ได้"



พี่รามเหมือนจะทนความน่ารำคานของพี่ต่อไม่ไหว  จึงพูดขึ้นมาด้วยท่าทีหงุดหงิด



ซึ่งฉันว่ามันก็สมควรอ่ะ ไม่อ่านสักที




"อ่ะแฮ่มๆ แหม อ่านก็ได้"



"..."




"คำสั่งก็คือ 'ให้คนที่จับกระดาษแผ่นนี้ได้ต้องออกมาเต้นเพลง งูกะปะ'  แหมพอดีเลยนะครับ  พี่รามเป็นปรมาจารย์ เพลงนี้ซะด้วย ฮ่าๆ"



         ปรมาจารย์หรอ เพลงนี้มันมีดีอย่างไร  ทำไมทุกคนถึงตาเป็นประกายด้วยความอยากเห็นพี่รามเต้น แล้วไอ้คำว่าปรมาจารย์นี่มันต้องเต้นเซียนมากเลยหรอ  
   


          ภาพในวันงานเฟรชชี่ไนท์ก็ผุดขึ้นมาในหัว 
วันนั้นขนาดเค้าเต้นเบาๆยังดูเซ็กซี่และน่าค้นหามากเลย



อึ้ยยยย  นี่คิดอะไรของฉันวะเนี่ย?



บ้าน่า เลิกคิดๆ วู้!!!




        พี่รามออกมายืนตรงกลางวง  พี่แซนด์มือกลอง ก็เริ่มตีกลอง พี่ๆในค่ายก็เป็นพี่ปีสอง ปีสาม และปีสี่กันหมดจึงสามารถร้องเพลงนี้ได้  มีแต่ฉันนี่แหล่ะที่ร้องไม่ได้ ทำได้เพียงแค่พยายามตบมือให้เข้าจังหวะ


ตรึ่มๆ


~โป้งชึ่ง ชึ่งๆ โป้งๆชึ่ง~

~โป้งชึ่ง ชึ่งๆ โป้งๆชึ่ง~


~งูกะปะๆ งูกะปะ ปลาจิงจังๆ ปลาจิงจัง  งูกะปะ ปลาจิงจัง อุรังอุตัง นั่งมองแลสาว ทิกเกอร์นั่งคิด 
คิดไปยาวๆ นั่งบีบมะนาวกินกะปลาจิงจัง~



~งูกะปะๆ งูกะปะ ปลาจิงจังๆ ปลาจิงจัง  งูกะปะ ปลาจิงจัง อุรังอุตัง นั่งมองแลสาว ทิกเกอร์นั่งคิด 
คิดไปยาวๆ นั่งบีบมะนาวกินกะปลาจิงจัง~




          มันเป็นท่าเต้นที่  เอิ่ม แบบว่า ถ้าคิดไม่ออกลองจินตนาการดูนะ ตอนพูดถึงงูก็ยื่นแขนไปด้านหน้าแล้วทำมือให้เหมือนงู จากนั้นย่อตัวลงและส่ายหัวเข้าจังหวะเพลง เรียกง่ายๆท่าเลื้อยอ่ะแหล่ะ 

          ส่วนปลาจิงจังก็เอามือประกบกันเป็นท่าปลาธรรมดา  ท่าอุรังอุตังก็ทำเป็นมอง แล้วก็ท่าบีบมะนาวคือการยกขาขึ้นมาหนึ่งข้างคล้ายๆเวลาผู้ชายนั่งเล่นกีตาร์
แล้วทำปากอูมๆ เกาหัวเกาหูเหมือนอุรังอุตังไปด้วย  คือแบบไม่คิดว่าจะได้เห็นพี่รามทำอะไรที่ฮาได้ขนาดนี้



ภาพลักษณ์หล่อแบดบอยที่สร้างมาให้น้องๆกลัวทั้งหมด กลายเป็นศูนย์จ้า ฮ่าๆ



          พอถึงเวลาสี่ทุ่มครึ่งทุกคนก็พากันเข้านอน เฮ้อ คืนนี้ก็เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้นอนที่นี่แล้วสินะ พรุ่งนี้ตอนเช้ากับตอนกลางวันผู้อำนวยการโรงเรียนและชาวบ้านขอเลี้ยงอาหารส่งท้ายพวกเรา แล้วก็จะกลับกันตอนประมาณบ่ายสอง   เพราะต้องเก็บ
รายละเอียดของงานที่พวกเราทำไว้ให้เรียบร้อย  



         จะว่าไปแล้วมาแค่เพียงสองสามวัน  ฉันก็เริ่มรู้สึกผูกพันธ์กับที่นี่แล้วล่ะ ไม่ว่าจะเป็นกับท่าน ผอ. เองที่ขนไข่ไก่มาให้ทุกวันเป็นเข่งๆ น้องๆที่นี่ก็น่ารัก เมื่อวานก็ปีนต้นมะพร้าวน้ำหอม ไปเฉาะมาให้ฉันทาน ชาวบ้านที่นี่ก็ใจดี มาสามวันมีของกินมาให้ทุกวัน



         กลับไปถึงที่มหา'ลัยแล้ว ฉันต้องคิดถึงที่นี่มากๆ แน่เลย นี่น่ะความทรงจำ ประสบการณ์นอกห้องเรียนครั้งแรกของฉันเลยนะ ประทับใจที่สุด



---------



งืมๆ แจ่บๆ



แจ่บๆ



โอปป้าาาาาาาา  อย่าทิ้งเค้าไปน๊า  ม่ายยยยยยย กลับมา
อย่าเลิกกับฉันได้มั้ย ไม่เอานะ



ปรี๊ดดดดดดดดดด



เฮือก!




         เฮ้อ  เมื่อไหร่ ฉันจะเลิกฝันถึงโอปป้าสักทีนะ  สงสัยเมื่อคืนฟังเพลงที่โอปป้าเล่นเยอะไปหน่อยทำไงได้เล่าก็มันชอบนี่นา >.<



แต่เอ๊ะ? เมื่อกี้พี่เป่านกหวีดนี่นา เกิดอะไรขึ้นเนี่ย


         ฉันรีบลุกขึ้นแล้วคล้องป้ายชื่อไว้ที่คอเหมือนเดิม  จากนั้นก็รีบวิ่งตามคนอื่นไปที่สนามฟุตบอล ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ ไม่งั้นพี่เขาก็คงต้องไม่เรียกมากลางดึกแล้วนัดที่สนามหรอก เพราะปกติแล้วจะนัดที่ลานกิจกรรมใต้อาคารเรียน



"ขอโทษทุกคนด้วยที่พี่เรียกมากลางดึกนะ แต่เพราะมันจำเป็นจริงๆ" 

พี่ปิงเอ่ยด้วยสีหน้าวิตกกังวล




บรรยากาศตอนนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียด  ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูดอะไร



"เงินในกระเป๋าสีแดงหายไปสองพันบาท ถึงจะไม่ได้มากอะไร แต่มันเป็นเงินที่ตั้งใจว่าจะจ่ายช่วยค่าน้ำ-ค่าไฟโรงเรียน แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้ว"



       เห้ย หายไปได้ไงอ่ะ ฉันเห็นนะกระเป๋าสีแดงแบบสายสะพายน่ะ พี่โบว์เป็นเหรัญญิกค่ายจะสะพายไว้กับตัวตลอดเวลาแล้วเงินมันจะหายไปตอนไหนกัน




"คือ ตอนเช้าที่เคารพธงชาติ พี่ถอดออกแล้วใส่ไว้ในลิ้นชักใต้โต๊ะครู" 

พี่โบว์พูดไปด้วยท่าทางเหมือนจะร้องไห้




"และมีคนเห็นว่าถุงนอนเป็นคนเอาไป "



 ห๊ะ ฉันหรอ?



          เมื่อเช้าฉันทำงานอยู่กับพวกพี่แพนและตอนเย็นก็ทะเลาะกับพี่ราม  แล้วฉันจะไปเอาตอนไหน


  
"น้องส้มจี๊ดแน่ใจหรอครับ?"



"ค่ะ ไม่ผิดแน่" นี่ส้มจี๊ดเป็นคนเห็นอย่างนั้นหรอ



พี่ปิงหันมามองฉันอย่างหนักใจ



"พี่ขอโทษนะถุงนอน พี่คงต้องทำตามหน้าที่ " พี่ปิงมีท่าทีอึดอัดใจมาก




"พี่จำเป็นต้องแจ้งความ!" 



ไปกันใหญ่แล้ว  นี่ฉันต้องตกเป็นแพะรับบาปหรอ


"แต่พี่ปิงคะ เมื่อเช้าหนูไปทำงานกับพี่แล้วก็พี่แพนนะ พี่ก็เห็น แล้วตอนเย็นหนูก็ยังยืนคุย
กับพี่รามอยู่เลย แล้วหนูจะไปเอาตอนไหนล่ะคะ จริงมั้ย?" 



ฉันถามพร้อมมองหน้าทุกคนอย่างรอคอยคำตอบ



"เอ่อ นั่นมันก็ใช่ แต่หลังจากนั้นพี่ไม่ได้เห็นน้องตลอดเวลานี่"




นะ นี่มันอะไรกัน พี่ปิงหลบตาฉันพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธ




"น้องอยู่กับแกตอนเย็นใช่มั้ย ราม"   พี่ปิงจึงหันไปถามพี่รามแทน



"ก็แค่แป๊ปเดียว ไม่ถึงสิบนาทีอ่ะ แล้วก็แยกกัน จากนั้นผมจะไปรู้หรอ 
ว่าเค้าจะไปทำอะไรอีก"



พูดแบบนี้ หมายความว่าไงเนี่ย ไหนจะแววตาที่เมินมองไปทางอื่นแบบนั้นอีก



           คนอื่นเมินยังไม่เสียความรู้สึกเท่าเขาเลย  ทั้งที่ฉันอยู่กับเขา แต่เค้าไม่คิดจะช่วย
ฉันสักนิด   มันน่าผิดหวังจริงๆเลย ให้ตายสิ




แล้วฉันจะร้องไห้ทำบ้าอะไรวะ!




         ฉันยืนมึน ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ นี่อยู่ๆฉันจะต้องกลายเป็นแพะรับบาปหรอ 
ไม่ชอบแบบนี้เลย


หื้อ?


        ฉันรับรู้ได้ถึงแรงจับที่มือของฉัน  มันอบอุ่นมาก เมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็เป็นพี่เตวิชนั่นเองพี่เค้ามองมาด้วยแววตาเห็นใจ และอึดอัดแทนฉัน เขากระชับมือแล้วบีบเบาๆเหมือนต้องการปลอบใจฉัน



คนที่อยากให้อยู่ใกล้ๆ กลับมองเมิน ส่วนคนที่เมินกลับยืนอยู่ข้างๆ!


"ในเมื่อน้องเค้าบอกว่าไม่ได้ทำ แล้วโบว์ก็สะเพร่าเอง  เพราะฉะนั้น โบว์จะรับผิดชอบ
เองค่ะพี่กิต พี่ปิง"



พี่โบว์พูดขึ้นด้วยใบหน้าแดงกล่ำ  เพราะผ่านการร้องไห้มาแล้วอย่างหนัก

      


           เท่าที่ฉันรู้มาพี่โบว์มีฐานะค่อนข้างลำบาก เพราะพ่อเสียไปเมื่อสองเดือนก่อน
 แม่ก็มีโรคประจำตัว ทำงานหนักไม่ได้จึงต้องอยู่บ้าน น้องก็กำลังจะเข้าเรียนต่อมัธยม ต้องใช้เงินมาก ภาระทั้งหมดจึงตกเป็นของพี่โบว์ที่ต้องรับภาระหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว




            และในเมื่อพี่เค้าไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันจะปล่อยให้พี่โบว์เผชิญกับปัญหาคนเดียวได้ไง ตอนแรกฉันก็คิดนะว่าอาจจะเซอร์ไพร์สวันเกิด แต่วันนี้มันไม่ใช่วันเกิดฉันนี่ และยิ่งเห็นพี่โบว์ร้องไห้อย่างหนักแบบนี้ มันยิ่งทำให้ฉันเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
คือ เรื่องจริง!



"ไม่ค่ะพี่ ในเมื่อส้มจี๊ดเค้าเห็นว่าหนูเอาไป เพื่อความสบายใจของทุกคน เดี้ยวหนูรับผิดชอบเองค่ะ" 



          ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นใจ  โชคดีที่แม่รู้ว่าจะไปค่าย แม่เลยโอนมาเพิ่มจากปกติอีกห้าพัน และฉันก็ยังไม่ได้ซื้ออะไรสักบาทเลย รีบจ่ายก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้ ถึงจริงๆแล้ว ฉันจะไม่ได้ทำก็เถอะ


"ไหนน้องบอกว่าไม่ได้ทำ แล้วจะมาจ่ายทำไมอ่ะครับ" พี่วิน ตะโกนถามออกมาจากในแถว



"ก็ในเมื่อมีคนเห็นว่าเป็นหนู หนูก็ต้องรับผิดชอบไม่ใช่หรอคะ จะได้ไม่ต้องมีใครมาเดือดร้อน"




"เดี้ยวพวกพี่ช่วยหารจ่าย"พี่บิ๊กบอกกับฉัน



"ไม่เอาค่ะ พวกพี่ไม่ได้ทำอะไรผิด พวกพี่จะมารับผิดชอบทำไม"



"แล้วคุณทำผิดหรือไงวะ ถึงต้องมารับผิดชอบ ไปนอน เดี้ยวพวกผมเคลียร์กันเอง" พี่รามตะคอกขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง



"พวกพี่นั่นแหล่ะ ไปนอน เดี้ยวหนูคุยกับพี่กิต พี่ปิงเอง!"



          ฉันไล่ทุกคนให้ไปนอน  แต่พี่ๆทุกคนยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม  พี่ผู้หญิงบางคนถึงกลับร้องไห้ออกมา เพราะความกดดันในตอนนี้



"ถุงนอน อาจารย์ว่าคุณไปนอนเหอะ ให้พี่ๆเค้าจัดการกันเอง  ในเมื่อคุณบอกไม่ได้ทำ" พี่กิตที่ยืนกอดอกฟังอยู่นานเอ่ยขึ้นมาอย่างตัดสินใจ



"ไม่ค่ะ หนูต้องการจะรับผิดชอบ" ฉันยังคงยืนกรานคำเดิม



"งั้นเอางี้มั้ย ถ้าคุณยังไม่ไปนอน พี่ๆทุกคนที่อยู่ตรงนี้จะต้องลุก-นั่งเท่ากับจำนวนเงินที่หายไป จนกว่าคุณจะไปนอน"



       พี่กิตยื่นข้อเสนอมาอีกครั้ง แต่เป็นข้อเสนอที่ทุเรศมากอ่ะ  ทำไมพวกพี่เค้าต้องมารับผิดชอบด้วยวะเนี่ย





"มันไม่เกี่ยวกับพวกพี่ๆเลยนะคะพี่กิต"




ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่แล้วล่ะ




"แล้วเราไม่ใช่พี่น้องกันหรอ"


"..."



"เราไม่ได้กินข้าวหม้อเดียวกันใช่มั้ย?"




"มันคนละเรื่องกันพี่บิ๊ก"




"มันเรื่องเดียวกันต่างหาก เราไม่ได้ทำงานร่วมกัน มีความสุขด้วยกันหรอ"




เพียงเท่านี้น้ำตาที่หยุดไปแล้วมันก็ร่วงพรูออกมาจากตาอีกครั้ง




"ตอนมีความสุขก็มีด้วยกัน กินข้าวก็กินด้วยกัน แล้วพอมีปัญหาก็จะทิ้งกัน
แบบนั้นพี่ก็ไม่รู้จะมีพี่น้องไปทำไม"  

  

          เสียงนี้ไม่ใช่เสียงพี่บิ๊ก แต่เป็นเสียงของพี่ต่อ คนที่สนุกสนานเฮฮาอยู่ตลอดเวลา  แต่ตอนนี้รอบดวงตากลับมีน้ำตาคลอเบ้า   ตอนนี้ฉันพูดอะไรออกไปไม่ออกสักอย่าง 
มันไม่ได้มีแค่ฉันที่รักพวกเค้า ผูกพันธ์กับพวกเค้า แต่ตอนนี้
ฉันรู้แล้วว่าพี่ๆทุกคนก็รัก และห่วงใยฉันมากไม่แพ้กัน



"ในเมื่อตกลงกันไม่ได้ พี่ๆทั้งหมดรวมทั้งกรรมการกอดคอกันครับ  ถุงนอนกับส้มจี๊ดออกมาข้างนอก"


          พี่เตวิชปล่อยมือจากฉัน แล้วเดินไปกอดคอกับเพื่อน ที่ข้างๆฉัน กลายเป็นส้มจี๊ดมายืนแทน ลึกๆในใจฉันก็โกรธเธอมากเหมือนกันนะ ที่พูดอะไรพล่อยๆทั้งที่ไม่เห็น 
จนทำให้คนอื่นเดือดร้อนกันยกค่ายแบบนี้   เพียงแต่ตอนนี้ฉันไม่มีกระจิตกระใจจะไปต่อว่าเธอ



"ทั้งหมดลุกนั่ง 100 ครั้ง!.



"ลุกนั่งร้อยครั้ง"



"ลุกนั่งสิบครั้ง!



"ลุกนั่งสิบครั้ง!"



"ลุกนั่งสองพันครั้ง  ปฏิบัติ!"


"1 2 3 4 5..."



"หยุด! ผมสั่งรุ่นพี่ไม่ได้สั่งคุณนะถุงนอน" พี่กิตหันมาดุฉัน เมื่อเห็นฉันทำด้วย




"ก็เป็นพี่น้องกันแล้วไม่ใช่หรอคะ พี่สุข น้องก็สุข พี่เจ็บน้องก็เจ็บ มาถึงขั้นนี้แล้วก็ต้องช่วยกันรับผิดชอบไปเลยค่ะ"



"ง่วง มันใช่เวลามั้ย ผมบอกให้ไปนอน! " พี่รามสั่งเสียงดังอีกครั้ง



"ไปนอนเถอะนะครับน้องถุงนอน ถ้าไม่อยากให้พี่โดนทำโทษไปมากกว่านี้" แววตาขอร้องและอ้อนวอนของพี่วิชมันทำให้ฉันหยุดชะงัก  พี่กิตจึงสั่งทำโทษพวกพี่ๆต่อ




         ฉันไม่กล้าจะทำด้วยเหมือนตอนแรก เพราะกลัวรุ่นพี่จะโดนหนักไปมากกว่านี้ ได้แต่หลับหูหลับตายืนร้องไห้สะอึกสะอื้นใกล้ๆส้มจี๊ด ยัยนั่นนี่ยังไงกันนะ พวกเขาโดนกันขนาดนี้แล้วยังยืนเฉยอยู่ได้ ใจดำจริงๆ



หมับ!



        ขณะที่ฉันยืนร้องไห้ฟูมฟายอยู่ เพราะไม่สามารถช่วยอะไรได้ อยู่ๆก็มีคนมาจับมือฉัน เงยหน้าขึ้นมาดูก็เป็นพี่รามที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่ 




        อะไรกันเล่าที่ตอนอยากให้จับไม่จับ ทีอย่างนี้ทำมาจับ ฉันทำหน้าไม่พอใจใส่เขา  แต่เค้าโดนทำโทษอยู่นี่นา
เมื่อนึกขึ้นได้ฉันจึงหันไปมองรอบๆ ตอนนี้พี่ๆทุกคนหยุดลุก-นั่งแล้วยืนเฉยๆ




"ในเมื่อถุงนอนอยากจะรับผิดชอบ พี่ก็จะให้รับผิดชอบด้วยแล้วกัน ตามมา"  พี่กิตเดินนำทุกคนหายเข้าไปในห้องเรียนห้องหนึ่ง พี่รามก็จับมือฉันเดินตามไป




          เมื่อมาถึงห้อง ฉันถึงกับร้องไห้โฮ เข่าแทบทรุดเลย ในห้องนั้นมันมีเทียนเล่มเล็ก ปักไว้เป็นวงกว้างๆ แล้วพวกพี่ๆ   คณะกรรมการก็ไปนั่งในวงหน้าเทียน รวมถึงพี่รามด้วย  น้องค่ายทุกคนจะต้องนั่งตรงหน้าพี่ค่าย


"นี่ทุกคนหลอกหนูใช่มั้ย?" 


"อย่าเรียกว่าหลอก เค้าเรียกว่า มันเป็นฟิลลิ่ง ทุกอย่างคือการแสดง" พี่กิตตอบแล้วอมยิ้ม พี่ๆคนอื่นก็เลยยิ้มตาม



"เอาซะเนียนเลยนะคะ แล้วทำไมส้มจี๊ด...."



"อ๋อ ตอนแรกพี่กะจะเซอร์ไพร์สรุ่นน้องปีหนึ่งซึ่งก็คือ น้องกับส้มจี๊ด แต่บังเอิญส้มจี๊ดมาได้ยินแผนแกล้งน้องๆของพวกพี่ซะก่อน เราเลยให้ส้มจี๊ดแสดงด้วย"




ส้มจี๊ดยักคิ้วให้ฉันเลียนแบบไอ้พี่รามเป๊ะ เล่นได้ร้ายกาจเกินความคาดหมายมากค่ะนาง




ไม่ถลาเข้าไปจิกหัวตบ ก็นับว่าบุญแล้วค่ะ แหม ตีบทแตก !!!



       จากนั้นรุ่นพี่ก็ผลัดเวียนกันผูกบายศรีให้น้องค่าย วนไปเรื่อยๆ จนฉันมาถึงพี่เตวิช พี่เค้ายิ้มให้ฉันนิดนึงก่อนจะเอาสายสิญจน์ไปลนไฟ  แล้วเอามาผูกให้ฉัน



"ขอโทษนะน้องถุงที่ทำให้ตกใจ  ไม่โกรธพี่เน๊าะ ดีกันๆ" พี่เตวิชส่งยิ้มน่ารักมาให้พลางทำสายตาออดอ้อน


แค่นี้อีถุงนอนก็ตายตาหลับแล้วค่ะ  ฟิน><



เป๊าะ!


      อีพี่รามมันเอื้อมมาดีดหน้าผากฉันอ่ะ เจ็บมาก แดงแน่ๆเลย ทำไมชอบดีดหน้าผากฉันกันจัง ตั้งแต่ลุงแดงละ  ฮ่วย!-..-*



"มัวแต่ทำหน้าเหมือนหนอนไชขี้อยู่ได้ รีบเขยิบมาเร็วๆเด้"



หนอย กล้าว่าฉันเป็นหนอนไชขี้หรอ เปรียบเปรยได้อุบาทว์ชาติชั่วมากอ่ะ



ฉันเขยิบเข้าไปนั่งตรงหน้าพี่รามแบบฟึดฟัดไม่พอใจ




"ล้อเล่นหน่อยเดียวทำเป็นงอน เดี้ยวปั๊ดจูบโชว์ซะนี่" พี่รามก้มหัวลงมากระซิบใกล้ๆหูฉัน



"ฝะ ฝันเหอะ!"




"ฝันเปล่าไม่รู้  แต่กัดหูก็เคยมาแล้วนะ หึๆ"



          พูดประโยคนี้ออกมา  ฉันก็นิ่งดิ เพราะมันจริงทุกอย่าง กัดใบหู
ที่อยู่ใกล้กับแก้มมากที่สุดก็ทำมาแล้ว ถ้าเค้าคิดจะจูบฉัน  มีหรือที่ฉันจะสู้อะไรได้



"ถ้าไม่มีใจ หนูก็ไม่ให้ใครจูบง่ายๆหรอก" ต้องพูดดักไว้ก่อน



"หรอ?" พี่รามมองฉันแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม พร้อมก้มลงไปผูกสายสิญจน์ 


       ฉันกำลังจะเขยิบตัวไปหาพี่คนอื่น แต่แล้วก็ต้องสตั้นทันที เมื่อพี่รามพูดประโยคนี้ออกมา



"เบียร์ยังมีฟอง แล้วเมื่อไหร่คุณจะมีใจวะ"







----------------------------------------------------------------------------

                                              100%  

โอ๊ยยยย แก พอรู้ว่าใกล้จะจบค่าย นางเริ่มอ่อยน้องถุงอีกแล้ว555

ไงล่ะ  พี่รามมันมีเหตุผลนะเออ อ่อยมากขนาดนี้ มันคงไม่เมินง่ายๆหรอก
กิกิ  ยังไงไม่รู้ รู้แต่ว่าชอบเตวิชกับพี่บิ๊ก กร๊ากกกกกก


ป.ล.  ปลาจิงจัง คือปลาทะเลตัวเล็กๆ ใหญ่สุดประมาณนิ้วก้อย
บางที่เรียกจิ้งจั้ง  บางทีเรียกชินจัง พบได้ตามภาคใต้ตั้งแต่ เพชรบุรีลงมาค่า


อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นต์ให้เค้าด้วยนะ

1 เม้นต์ = 1 กำลังใจ นะรู้มั้ย

ถ้าใครโหวตให้เค้าก็อย่าลืม โหวตหน้าบทความมั่งนะคะ

ขอบคุณที่เคียงข้าง ขอบคุณที่ติดตาม
ขอบคุณที่ชอบนิยายเค้าน๊า
รักรีดเดอร์มากกกกกกกกก










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #714 pain drug (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 22:05
    เล่นแรงมากอ่ะ...ตอนไปค่ายเพื่อนร่วมชั้นก็โดนถึงจะไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวเรานี่ร้องไห้แล้วแต่ความจริงเค้าแค่เซอไพร์วันเกิดเฉยๆคอนรู้นี่แถบไปไม่เป็น
    #714
    0
  2. #482 kavasarew (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 13:48
    โห้ เล่นแรงงะ หาว่าเป็นขโมยเลยหร่อ
    #482
    0
  3. #386 Pople (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 19:36
    เบียร์ยังมีฟอง แล้วเมื่อไหร่คุณจะมีใจ แหมๆๆๆ พอจบค่ายงานอ่อยก็มาเล่นนะค่ะ แต่พี่ๆค่ะเล่นแบบนี้หัวใจน้องจะวายนะค่ะ ไม่ไหวๆ แต่พวกพี่ๆแม่งโคตรน่ารักอ่ะบอกเลย><
    #386
    1
  4. #385 barnie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 19:08
    โอ๊ยอีพี่รามมมมม อีชั้นเกือบถลาไปตบศอกเขาทุบตีเตะพี่ไม่ยอมเข้าข้างอีชั้นเนี้ย.คอยดู๊คอยดูจะเมินแล้วหันไปรักกับพี่วิชให้เจ็บช้ำใจทะลวงถึงในเลย
    #385
    1
  5. #375 nuhava13 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 08:56
    อ่านแล้วฟินเขินแทนนนนอิพี่รามขี้อ่อย ><
    #375
    0
  6. #374 เอม เอ๊ม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 00:22
    เล่นงี้มีงอนน่ะ งอนนานด้วย555
    #374
    0
  7. #373 คคนางค์ ภูมิโคกรักษ์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 23:18
    เล่นแรงไปไหม พี่ๆ
    #373
    0
  8. #372 Flower Queen (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:11
    โอ๊ยยยย อ่อยแรงมากก อิพี่รามม
    #372
    0
  9. #368 Nana nan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:45
    โอ๊ยยย เทใจ หมดแก้วววว ชนนนนน
    #368
    2
    • #368-1 น้ำแข็งไสเย๊นเยน(จากตอนที่ 20)
      9 พฤศจิกายน 2558 / 21:49
      เอ้า ชนนนนนน ไม่เมาไม่เลิก 555
      #368-1
    • #368-2 Nana nan (จากตอนที่ 20)
      10 พฤศจิกายน 2558 / 21:05
      อ่อยยยย เมาแล้วค่ะ เมารักพี่รามทำไงดี
      #368-2
  10. #367 กัส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:36
    นึกถึงตอนกัดหูแล้วเขินแทนเลยง่าาา

    #ทีมพี่รามเกรียน

    #ทีมน้องง่วง
    #367
    0
  11. #366 pui-NP (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:20
    มายั่วให้อยากแล้วก็จากไป รออยู่น้าาา
    #366
    1
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #364 yangle4 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:13
    มาทำให้ค้างอ่ะไรท์ มาต่อเร็วๆนะ รักนะ
    #364
    0
  14. #363 P.pang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:38
    สู้ๆนะค่ะไรแล้วมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #363
    0
  15. #362 Darkened Heart (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:37
    ต่อ ฮอโมน เอ่ย!!!!!  แต่งต่อเลยลูกเพี้ยยยยยยย
    #362
    0
  16. #361 n.volk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:35
    มีเซอร์ไพร์สรึป่าววน้า
    #361
    0
  17. #360 ploymws541 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:26
    รีบมาต่อเลยยย ยัยส้มเน่านี่ยังไงนะ.น่าจับไปฆ่าโบกปูนจริงๆ 5555
    #360
    1
  18. #359 aaomp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:25
    แงงงงงงงง พี่รามมมมบ้าาาา
    #359
    0
  19. #358 Pople (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:24
    แปปนะ แผนอะไรรึป่าวถุงนอนป็นเด็กปี1คนเดียวนี่นา ต้องมีอะไรแน่ๆเลย ไม่งั้นก็ส้มจิ๊ดอ่ะเป็นคนแกล้ง แหม!!ก่อนนอนยังสนุกอยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นว่ามีเรื่องปวดหัวมาแทน
    #358
    1
  20. #357 bambam_spr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:21
    มาต่อเร็วเนอะ รอจนจะเ-่ยวแล้วค่ะ
    #357
    0
  21. #356 nuhava13 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:05
    รอนะคะไรท์ค้างงงง
    #356
    0
  22. #355 newwzaza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:42
    รอออออ มาต่อเร็วๆน้าาาาอารมค้างงงงง
    #355
    0
  23. #354 Tan Mesa Phanchang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:23
    ค้างงงค่ะ... รอมาต่อนะคะไรท์
    #354
    0
  24. #353 เอม เอ๊ม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:48
    หมั่นไส้ส้มจี๊ด ฆ่าโปกปูนแปป555
    #353
    1
  25. #352 Ploy735 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:41
    วันเกิดป่าวเซอร์ไพร์อะ
    #352
    0