The Killer Gear ว้ากเกอร์หน้าใสป่วนหัวใจยัยปีหนึ่ง (นิยายเซ็ทพี่ว๊ากหล่อบอกต่อด้วย)

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 17 ยิ่งใกล้เท่าไร ก็ยิ่งหวั่นไหว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    2 พ.ย. 58




"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี้ยวพี่จะให้ทุกคนไปอาบน้ำนะ หรือใครจะไปเล่นกีฬาออกกำลังกายกับชาวบ้านก็ได้
 แล้วหกโมงครึ่ง เราไปเจอกันที่โรงอาหารครับ"
พี่ปิงเรียกทุกคนมารวมกัน


ทำงานทั้งวัน ในที่สุดก็จะได้อาบน้ำแล้ว

โอ้เย~



"อ้อ อีกเรื่องนึง ขอให้ทุกคนเคารพนกหวีดด้วยนะครับ
ถ้าปรี๊ดสั้นสองครั้ง หมายความว่า อีกห้านาทีรวม ถ้าปรี๊ด
ยาวครั้งเดียว คือ มารวมกันทันที ใครช้ามีบทลงโทษ
แน่นอน เชิญแยกย้ายได้ครับ"


          ฉันยกนาฬิกาข้อมือมาดูตอนนี้มันสี่โมงกว่าแล้วเตรียม
อาบน้ำเลยเถอะ ห้องน้ำมีสี่ห้อง ของผู้ชายสองห้อง ของผู้หญิง
เลยเหลือสองห้อง กับสองถังหน้าห้องน้ำ สำหรับนุ่งกระโจมอกอาบ


ให้ฉันนุ่งกระโจมอกอาบข้างนอกหรอ

       ไม่เอาอ่ะ อายคน! เวลาแบบนี้ไม่ได้มีแค่เด็กค่ายสักหน่อย  ยังมีชาวบ้านที่เขามาออกกำลังกายและเต้นแอโรบิค


       ฉันคิดว่าต้องคนเยอะแน่ๆที่ห้องน้ำ พอมาถึงคนก็เยอะจริงๆ คิวนี่ยาวมากอ่ะ 
ฉันเลยนั่งรอแถวนั้นแหล่ะ เฮ้อ คิดถึงไอ้ปลาทูจัง




"ไง เหนื่อยมั้ยน้องถุงนอน"


เป็นพี่เรย์ม่อนนั่นเองที่เข้ามาทักฉัน ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


"โคตรเหนื่อยค่ะ แต่ก็สนุกดี แล้วพี่เรย์ม่อนไม่ไปเตะบอลหรอคะ?" 


        พี่ผู้ชายทุกคนไปเตะบอลรวมกับชาวบ้านหมดแล้ว
 เพราะผู้ชายก็คงอาบน้ำไม่นานเท่าผู้หญิงหรอก



"ไม่อ่ะ เดี้ยวผิวเสีย ร้อนด้วย ก็เลยมาอาบน้ำดีกว่า"


หือ ผู้ชายกลัวผิวเสียยิ่งกว่าผู้หญิงบางคนซะอีก 
เอ่อ ฉันเองแหล่ะ


"ปล่อยให้แฟนพี่มันเล่นไปเหอะ"

แฟนหรอ ที่เตะบอลกันอยู่มันผู้ชายล้วนๆเลย ไม่ใช่หรอ?


อย่าบอกนะว่าเป็น?


"ใครหรอคะ?" ฉันก็เลยทำเนียนถามไปอย่างกล้าๆกลัวๆ



"พี่ปิงครับ^^" นั่นไง ซื้อหวยทำไมไม่ถูกแบบนี้วะ



"ไปอาบน้ำห้องน้ำชายก็ได้น้องถุงนอน น้ำสะอาด
พวกผู้ชายยังไม่กลับมาหรอก ที่นี่มันคิวยาว กว่าจะ
แต่งตัวเสร็จอีก เดี้ยวไม่ทันจะโดนทำโทษ"



ได้ข่าวว่าคนที่ทำโทษนี่แฟนพี่ไม่ใช่เร๊อะ?



       แต่จริงๆแล้วฉันว่าไปอาบที่ห้องน้ำชายก็ดีเหมือนกัน
ไม่ต้องรอคิวนาน ฉันเลยพยักหน้าแล้วรีบเข้าไปอาบน้ำ


อ่า สบายจริงๆ เหนียวตัวมาทั้งวัน ได้มาอาบน้ำ
เป็นความรู้สึกที่โคตรฟินอ่ะ ><



แกร้ก 


         พออาบน้ำใส่เสื้อผ้าเสร็จ ฉันก็เปิดประตู
เตรียมจะกลับไปทาครีม หวีผมในที่พัก


หัวใจก็แทบตกไปอยู่ตาตุ่ม เมื่อเจอกับบุคคลตรงหน้า




"นึกว่าใครอาบน้ำนานจัง ที่แท้ก็คุณง่วงนั่นเอง"



"..."



"แล้วทำไมมาอาบห้องน้ำผู้ชายไม่ทราบครับ?"




"ไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย!"


อะ อันตรายหรอ ก็พี่นั่นแหล่ะอันตรายสำหรับหนูสุดละ บู้วววว



"หึ ท่าทางจะไม่รู้สินะ"


        พี่รามขยับเท้าเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ  หน้าตาดูแบบโคตรเจ้าเล่ห์อ่ะ มันทำให้ฉันถอยหลังกรูดเลย
แต่บังเอิญฉันลืมไปไงว่าด้านหลังฉันมันเป็นห้องน้ำ ทีนี้ตัวฉันมันเลยผลุบเข้าไปในห้องน้ำ


ซวย ซวยแบบกล้วยทอดเลยแหล่ะ!


ปึ้ง!


พี่รามสาวเท้ามาในห้องน้ำที่ฉันหลบ แล้วปิดประตูลงกลอนทันที คุณเคยฟังเพลงนี้มั้ย?


~กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไป ก็ไปไม่ถึง~   


             แง้ววว  หมดทางจะหนีแล้วล่ะ  ฉันเลยพยายามจ้องตาพี่รามเข้าไว้ ให้เขารู้ว่าฉันไม่กลัวเขา แต่ภายในใจนี่สิ
เต้นไม่เป็นจังหวะเลย ยอมนะว่ามีบ้างที่พี่รามอ่อยฉันแบบเกรียนๆ แต่ฉันยังไม่เคยเห็นเขามึน และน่ากลัวได้ใน
เวลาเดียวกันแบบนี้เลย 


ฟึ่บ


        ขณะที่ฉันกำลังตื่นเต้นกับเหตุการณ์ตรงหน้า  พี่รามก็เอามือทั้งสองข้าง มาดันฝาพนังเอาไว้ มันเลยกลายเป็นว่า
ตอนนี้แขนของพี่รามคร่อมตัวฉันอยู่  มันเลยทำให้ฉันไม่สามารถจะหนีไปไหนได้ โถ่ แค่ห้องน้ำแคบๆ ก็ไปไหนไม่ได้
อยู่แล้ว  ยังจะเอาแขนกันฉันไว้อีก


       ฉันกลัวจริงๆนะ แววตาของพี่เขาตอนนี้ไม่มีทางที่จะล้อเล่นเลย  มันไม่ได้หยอกเย้าเหมือนทุกครั้งที่เขาทำ  มันไม่ใช่การอ่อย
แต่มันเป็นแววตาของการระงับอารมณ์เกรี้ยวกราดลง  พี่รามค่อยๆโน้มตัวลงมาหาฉัน


"พี่จะทำอะไรน่ะ!"  ฉันร้องออกไป เมื่อใบหน้าของพี่รามเริ่มใกล้เข้ามาทุกที


"ทำโทษเด็กดื้อ"


"ทำโทษอะไร..อ๊ะ"  พี่รามก้มลงมาข้างแก้มฉัน  และขบที่หูเบาๆ แต่มันก็ทำให้ฉันใจเต้นโครมคราม
รู้สึกสยิวขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก 




"ที่หลังอย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะ หวง" พี่รามพึมพำอู้อี้ที่ข้างหูฉัน  ก่อนจะละใบหน้าออกไป
ฉันเบือนหน้าหนีทันที เพราะรู้ว่ามันต้องแดงมากแน่ๆ



"รีบไปที่พักซะ ก่อนที่ไอ้พวกผู้ชายมันจะกลับมา"


           แล้วพี่ไม่ใช่พวกผู้ชายหรอ ถึงจะโต้แย้งในใจ แต่สมองของฉันกลับรีบเบี่ยงตัวให้พ้นจากอ้อมแขนของ
คนตัวสูงกว่า เปิดประตูวิ่งกลับห้องพักทันที


โอ๊ย นี่ฉันเป็นอะไรไป ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้ >\\<



       พอถึงเวลานัด พี่ปิงให้พวกเรานั่งที่โต๊ะกินข้าวเป็นกลุ่ม กลุ่มที่ทำกับข้าววันนี้จะต้องเป็นคนทำหน้าที่เสิร์ฟอาหาร
และข้าวให้ครบทุกกลุ่ม  ส่วนน้ำแต่ละกลุ่มจะส่งตัวแทนไปเอาเอง


"กลุ่มสอง เป็นกลุ่มทำกับข้าวใช่มั้ย ท่องบทพิจารณาข้าวด้วยครับ"


"ขัดฉาก!" เสียงอันทรงพลังของพี่รามเอ่ยขึ้นมา
ทุกกลุ่มที่นั่งอยู่จึงยกมือขวาทับซ้ายให้ขนานกับตัว เป็นท่าเดียวกับที่ทหารฝึกตอนกินข้าวเลย

"1 ฉาก"

แปะ

"10 ฉาก"

แปะ แปะๆๆๆๆ

โอย แสบแขนไปหมดแระ อีพี่รามบ้า


"ข้าวเอ๋ย ข้าวสุก จะต้องกินกันทุกบ้าน ทุกฐานถิ่น
               กว่าจะมาเป็นข้าวให้เรากิน
                ชาวนาสิ้นกำลังเกือบทั้งปี
          ต้องทนแดด ทนฝน ทนลมหนาว
              กว่าจะได้ข้าวจากนามาถึงนี่
           ต้องลำบากตรากตรำเป็นแรมปี
         ชาวนานี้มีบุญคุณต่อเราไม่เบาเลย
             ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง
            อย่ากินทิ้งขว้าง เป็นของมีค่า
            ผู้คนอดอยากมีมากหนักหนา
               สงสารบรรดาเด็กตาดำๆ
ขอขอบคุณกลุ่มสองที่ทำกับข้าวให้เรากินครับ"  

            ทุกคำที่พี่รามท่อง  พวกเราจะต้องท่องตาม มันเป็นบทท่องที่ดีมากเลยนะ เตือนใจว่าอย่ากินทิ้งขว้าง 
เพราะกว่าจะได้ข้าวมาแต่ละมื้อให้เรากินอิ่มเนี่ย มันลำบากมาก และก็ยังมีคนอีกมากมายที่หิวโหย แต่ก็ไม่มีโอกาส
ได้กิน


          พอพวกเราทานกันเสร็จแล้ว พี่ปิงก็ให้กลุ่มสามล้างจาน จะเวียนกันไปเรื่อยๆ สลับกันทำหน้าที่ จนเวลาสองทุ่ม
ก็เรียกพวกเรามารวมตัวกันทำกิจกรรมสันทนาการกัน มันก็คือการเล่นเกมส์ก่อนนอนนั่นแหล่ะ พิธีกรก็คือ พี่กิตกับ พี่ต่อ



"อยู่ที่ชายทะเลเราร้องเพลงฮาเฮ  ชือ ดือ ดึด ชึด ชือ ดื่อ ดื้อ ดือ ดื่อดึง เธอมองฉัน ฉันก็มองเธอ
ก็เธอมองฉัน ฉันก็มองเธอ ล้า ลั้นลา ลันลา  ให้ทุกคนนั่งเป็นรูปตัวยูครับ 1 2 3 4 5"

ทุกคนไม่รอช้า รีบนั่งเป็นรูปตัวยูทันที ว่าแต่ทำไมฉันต้องมานั่งหัวแถวด้วยแน่ะ

           เหตุผลง่ายๆ คือไม่ทันเพื่อนเค้าไง ก็ปีหนึ่งคนเดียวอ่ะ ที่เหลือเขาก็ปีสองมั่ง ปีสามมั่ง  จะรู้เรื่องได้ไงล่ะ



     

"เดี้ยวเรามาเล่นเกมส์กัน เกมส์นี้ให้แนะนำตัวพร้อมฉายาเฟี้ยวๆนะ"


ต้องมีฉายาด้วยหรอ คิดแป๊ป



"เริ่มจากหัวแถวฝั่งไหนดีน๊า น้องถุงนอนพร้อมมั้ย?"


"ไม่พร้อมค่ะ" ฉันรีบส่ายหน้าพรืดทันที



"งั้นเริ่มที่เปรมหัวแถวฝั่งโน้นก่อนละกัน"


"ครับ ผมชื่อปรัชญา หิรัญวงศ์ ชื่อเล่นเปรม
ฉายา ถึงผมจะไม่ค่อยอ่อย แต่รับรองอร่อยถ้าได้ชิม'


พี่เปรมลุกขึ้นยืนพูด ถัดมาจากพี่เปรม คือพี่เตวิช



"ผมเตวิช โชคนาคินทร์ ชื่อเล่นเตวิช เรียกสั้นๆว่าวิชก็ได้ครับ
ฉายา เห็นผมเงียบๆ รักจริงเพียบนะครับ"



และ



"ผมรามสูร กิตตินันท์ ชื่อเล่น  ราม  ฉายา
ผมมันเด็กช่างเสื้อช็อปเปื้อนน้ำมัน แต่ถ้าเป็นแฟนผมสักวัน
รับรองแซ่บกว่าหนุ่มตี๋ดัดฟันแน่นอน"


จะพูดไรก็พูดไปดิ มายิ้มแล้วยักคิ้วกวนประสาทอีก



และเรื่อยๆจนถึงคนสุดท้ายซึ่งก็คือฉัน



"หนูชื่อพิริยา   เตชะวานิชย์ ชื่อเล่นถุงนอน
ฉายา เอ่อ มุกเสี่ยว ไม่ค่อยมีมาหยอด แต่จะน่ารักให้ตลอดนะ
โอเคป่ะ"


ฮิ้วววววววว


ทำไม มันเสี่ยวไปหรอ พี่ๆทุกคนถึงได้พร้อมใจกันโห่แซวงี้อ่ะ

อายว่ะ>\\<



"น่ารักมากๆ ระวังโดนจูบปากนะเออ"




กรี๊ดดดดดด


อีพี่รามมะเกรียนนนนนน




----------------------------------------------



100% ฉายาแต่ละคนนี่แบบ โหยยยย

เสี่ยวเว่อร์


อะไรคืออีพี่ราม อ่อยตลอดดดดเว


ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะ น่ารักที่สุด

เจอกันตอนหน้าค่ะ. คอมเม้นต์บ้างนะคะ
เพื่อกำลังใจ


รักนะ ชุ้ปๆ



        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

933 ความคิดเห็น

  1. #916 0933351644 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 18:41
    โอ๊ยยย~ฟรินนพี่ราม5555
    #916
    0
  2. #750 niceee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 19:14
    กลับบ้านไปพี่ราม 555555555555
    #750
    0
  3. #267 Nana nan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 20:59
    อยากโดนพี่รามจูบปากยังจ๊ะ น้องถุงนอนนนน แต่รีดอยากละอร๊ายย น่ารัก
    #267
    0
  4. #241 taew-onwara (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 23:04
    โหยยย
    #241
    0
  5. #240 คคนางค์ ภูมิโคกรักษ์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 17:15
    โครตฟินอ่ะ อีพี่ราม
    #240
    0
  6. #239 อคามารีน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 05:52
    -/////- ฟินแปรปปป
    #239
    0
  7. #238 Kung Naruemon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 02:18
    คือจะอ่อยไปไหนคะพี่รามมมเกรียน555
    #238
    0
  8. #237 473225 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 00:39
    ชอบมากกกกคะ
    #237
    0
  9. #236 Lucky_k (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 21:22
    นึกว่าเรม่อนจะเข้ามาจีบถุงนอนอีกคนน 
    เบรคแทบไม่ทัน555
    #236
    1
  10. #235 เคเอ็น โมบาย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 21:02
    เร็วๆๆๆๆๆๆคร่าา คิดถึงพี่รามเเร้ววว
    #235
    0
  11. #234 taew-onwara (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 19:08
    พี่รามหึงแน่เรยย555 #มโน
    #234
    2
  12. #233 คคนางค์ ภูมิโคกรักษ์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 16:19
    ต่อเร็วนร้าาคร้า
    #233
    0
  13. #232 super reader (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 13:25
    มาต่อไวววววว จะดะกรี๊ดดดดด 5555+
    #232
    0
  14. #231 อคามารีน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 10:55
    ค้างคาาาาา
    #231
    0
  15. #230 แค่ได้รัก เธอ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 09:31
    สู้ๆ เจิมมมม ค่ะ
    #230
    0
  16. #229 Downaifun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 07:27
    สนุกมาก สู้ๆๆนะค่ะไรท์
    #229
    0
  17. #228 n.volk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 23:31
    เจิม
    #228
    0
  18. #227 konaja007 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 23:16
    รอๆๆลุ้นๆชอบๆๆมายังค่ะ
    #227
    0
  19. #226 Clovermile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 18:39
    เจิมมมมมม รัวๆๆๆ
    #226
    0
  20. #225 เตี้ยน้อยของหมูหมู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 18:24
    เจิมมมมมมมม รอเลยทีเดียว
    #225
    0
  21. #224 คคนางค์ ภูมิโคกรักษ์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 17:40
    เจิมมมมมมมมมม
    #224
    0
  22. #223 Downaifun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 15:47
    เจิมค่าๆ
    #223
    0
  23. #222 Downaifun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 15:47
    เจิมค่า
    #222
    0
  24. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 14:35
    เจิมมมมม
    #221
    0
  25. #219 MayVvy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 13:40
    เจิมมม ลงไวๆนะคะ
    #219
    0