Hurricane Lawa พายุรักเจ้าชายน้ำแข็ง

ตอนที่ 4 : ตอนที่3 เทศกาลเลือกทาส Slave Seasons 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 มิ.ย. 58

'ประกาศจากสำนักงานกิจกรรมนักศึกษา'

        เนื่องจากใกล้จะถึงเทศกาลเลือกทาสที่จะจัดขึ้นเพื่อเป็นการอำลา และเป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย
สำหรับนักเรียนที่จะจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
จึงขอให้นักเรียนชั้น ม.5 จัดเตรียมจับฉลากทาสห้องละ 10 คน เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมนี้
(กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมบังคับ หากไม่เข้าร่วมจะไม่มีสิทธิ์ได้รับคะแนนพิเศษยกห้อง)!!
                                                                                       คณะกรรมการนักเรียน.

     มัดมือชกนี่หว่าแบบนี้ ฉันภาวนาขออย่าให้จับฉลากได้เป็นชื่อฉันเลย ซวยบรมแน่ๆ
 หลังจากที่ฉันล้มเลิกความตั้งใจในการพิชิตใจเซนทิส เพราะเริ่มเกลียดขี้หน้า ก็มีเวลามากขึ้นในการมองดูคนรอบข้างว่า
มองฉันด้วยสายตาแบบไหน 



      ทุกคนมองฉันด้วยความประหลาดใจ เพราะเคยเห็นแต่ตอนฉันขี้เหร่ แต่ไม่เคยคิดว่าฉันจะลดน้ำหนักและเปลี่ยนแปลงตัวเองได้มากขนาดนี้ 
บางคนก็เข้ามาตีสนิทเพราะอยากจีบ บางคนก็อยากคบกับฉันเลย ผู้หญิงบางคนก็มองอย่างชื่นชม บางคนก็มองอย่างอิจฉา แต่จะคิดยังไงก็ช่างดิฉันไม่แคร์ ขนาดเซนทิส คนที่ฉันทำทุกอย่างเพื่อให้เขาหันมารัก ฉันยังไม่แคร์เลย เหอะ

      หลังจากที่ฉันยืนอ่านป้ายประกาศที่ติดอยู่หน้าบอร์ดประชาสัมพันธ์ก็คิดในใจอยู่ว่ากิจกรรมนี้ไร้สาระสุดๆเลย 
ไม่กล้าพูดออกมาเพราะทุกคนชอบกิจกรรมนี้ เนื่องจากจะได้ใกล้ชิดกับรุ่นพี่ ความจริงแค่กินเลี้ยงอำลาก็น่าจะพอแล้วมั้ง ไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องเลือกทาส หาเรื่องให้ยุ่งยากทำไม และพวกฉันก็ต้องลุ้นกันอ่ะดิว่าจะถูกจับชื่อไปเป็นทาสหรือเปล่า เพราะพวกฉันยังอยู่ม.5
และที่สำคัญพวกพี่เซนทิสอยู่ม. 6 เหอะ ตลกจัง นี่ดีนะที่ฉันไปต่อนอกสองปี ไม่อย่างนั้นคงต้องเข้าร่วมกิจกรรมบ้าบอนี่ซ้ำซากแน่ๆ

ติ๊ดดดด

"ว่าไง เดียร์ "

(เข้าห้องได้แล้วแก มัวทำไรอยู่วะ คาบโฮมรูมนะแก อยากโดนครูหฤทัยกินหัวหรอไง?"  เออใช่ ลืมไปเลย เจ๊แกยิ่งโหดๆอยู่ คาบไหนของแกเด็กงี้นั่งกลั้นตดกันเลยทีเดียว

"เออๆ ไปละ"

  ทันทีที่ฉันขอเข้าห้อง เจ๊แกก็มองตามตาขวาง อย่ากินหัวหนูนะคะ

"เอาล่ะวันนี้เราจะจับฉลากเลือกทาสกัน เป็นจำนวน 10คนนะคะ จะเริ่มแล้วนะ" แล้วครูหฤทัยก็เริ่มจับฉลาก 
   
"ผู้ที่มีรายชื่อดังต่อไปนี้ออกมาหน้าห้อง"

"...."

"ไพโรจน์"

"มินตรา"

"ผกากรอง"

"ขวัญนภา"

"ประภัสสร"

"ภาคิน"  โอ๊ยตื่นเต้นดีแท้

"น้ำริน"ชื่อยัยเบลล่าอ่ะ หื้อ เพื่อนฉันด้วย ฉันจะรอดหรอวะ

"อดิศักดิ์"

"วิภาวี"มาแล้วคนที่สอง ยัยมายเดียร์

"และผู้โชคดีคนสุดท้าย...กัณวรีย์"

เวรแท้ๆ นังคัพเค้ก สุดท้ายก็หนีไม่รอดอยู่ดี แล้วจะเป็นยังไงล่ะทีนี้  ไม่หรอกมั้ง ฉันน่ะคิดมาก เหอะๆ

"เอาล่ะ เมื่อรู่แล้วว่าใครมีชื่อเป็นทาสบ้าง ทุกคนในห้องก็จำหน้าเพื่อนไว้ให้ดีล่ะ เกิดใครเบี้ยวไม่ไปร่วมกิจกรรมตอนบ่ายสองนี้
จะได้เช็คบิลถูกต้องไงล่ะ คงไม่ต้องบอกนะ เพราะมันเป็นกิจกรรมบังคับ เลิกคลาสได้ค่ะ"  แล้วแกก็เดินจากไป ไม่ถงไม่ถามเรื่องสุขภาพสักคำ 
ร้องไห้หนักมากกกก!



บ่ายสอง:


   ทุกชั้นปีที่ได้รับการจับฉลากต่างก็พากันมานั่งรอภายในศูนย์กีฬาและพัฒนานักศึกษา 
หน้าตาของคนที่มามีทั้งดีใจและเศร้าใจ และฉันสามคนก็อยู่ในส่วนของคนที่เศร้าใจ ซึ่งเป็นส่วนน้อย

       เราทั้งสามนั่งรออย่างสงบ จนพิธีกรออกมากล่าวเปิดงานและเรียกรุ่นพี่ ม. 6 มารวมตัวกันด้านหน้า พิธีกรก็นำกล่องใบหนึ่งถือว่าไว้ตรงกลาง คาดว่าน่าจะเป็นรายชื่อของทาสทั้งหมด ระยะเวลาแห่งความสุขสั้นลงทุกที และระยะเวลาการเป็นทาสก็สองเดือนก่อนสอบ สำหรับฉันมันนานเกินไปว่ะ  ตอนนี้เริ่มมีการจับฉลากเลือกทาส การเลือกทาสก็เหมือนการเลือกพี่เทค เพียงแต่ต้องอยู่ด้วยกันตลอดระยะเวลาสองเดือน ซึ่งหมายความว่า คนที่เป็นทาสจะต้องไปนั่งเรียนกับรุ่นพี่ และเรียนตามตารางเรียนของพี่ทาส ทำทุกอย่างตามที่พี่ทาสต้องการ จนกว่าจะพอใจและเซ็นต์ผลรับรองทาสกลับมาให้ที่ปรึกษาลงคะแนนห้อง โดยคนเป็นทาสจะได้คะแนนมากกว่า10% และไม่ต้องลงเรียนซ้ำวิชาที่เรียนม.6 แต่เก็บวิชาที่ค้างใน ม.5แทน นี่แหล่ะคือข้อดีของการเป็นทาส แต่ข้อเสียโคตรจะเยอะเลยค่ะพี่น้อง


     การเลือกน้องทาสจะเริ่มเรียงจากห้องแรกๆแต่สลับพี่ ม. 6  เช่น ม.6 ห้องท้ายคือห้อง5 จับน้อง ห้อง 1  ทำอย่างนี้มาเรื่อยๆ จนมาถึงห้องฉัน ฉันอยู่ห้อง 4 ต้องมาจับกับพี่ห้อง  2 แต่ให้ตายเหอะค่ะ นั่นมันห้องเซนทิส เปอร์เซนต์รอดของนังคัพเค้กก้อนน้อยๆก้อนนี้ช่างน้อยนิด พวกฉันจะต้องออกไปยืนแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่ง เพื่อที่เวลาจับฉลากแล้วเรียกชื่อจะได้ไม่รอนานและจะได้ไม่หลงกับพี่ทาส



     แต่ฉันว่าลางสังหรณ์ฉันมันว่าลางร้ายกำลังมาเยือน เพราะตาขวากระตุกไม่หยุดตั้งแต่มายืนด้านหน้า

"นายนรากร จับได้วิภาวี" พี่เฟียสจับได้ยัยมายเดียร์ ฉันนั่นทำหน้าเฉยๆแล้วเดินเฉี่อยชามายืนข้างพี่เฟียส นี่แกปลงตรงแล้วหรอไงวะ


"ภานุเดชจับได้น้ำริน "พี่คิวปิดพี่ชายฉันจับได้ยัยเบลล่า ไม่ต้องให้เชิญยัยนี่ก็รีบเดินเข้าไปหาพี่คิวปิดด้วยท่าทางดีใจ เพราะแอบปลื้มมานานแล้ว แต่เพิ่งรู้ว่าเป็นพี่ชายของฉัน ไม่งั้นยัยนี่ได้มาบ้านฉันทุกวันแน่เลย


"กิตติธัช จับได้ กัณวรีย์ครับ". ถึงกับช็อดลืมบ้านเกิดกันเลยที่เดียว เมื่อพี่เซนทิสจับได้ฉัน ตอนเดินเข้าไปยืนใกล้  เซนทิสก้มลงมา พร้อมกระซิบข้างหูจนฉันขนลุกซู่


"เคยบอกป่ะว่าถ้าฉันเจอเธออีก จะไม่ปล่อยเธอไปน่ะ คัพอก น้องทาสที่รัก หึๆๆ"

ไอ้บ้า!  ใครมันจะไปลืม เพิ่งพูดเมื่อสองวันนี่เอง แต่ไม่คิดว่าคนที่ไม่เคยใส่ใจอะไรอย่างเขาจะจำฉันได้

         การเริ่มเป็นทาสจะเริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ วันนี้ก็เลยปล่อยเด็กกลับบ้าน ฉันเห็นยัยพวกนั้นยืนคุยอะไรกับพี่เฟียสและพี่คิวปิดเลยหันมองรอบ เฮ้อ ง่วงมาก

    "นี่ เอาเบอร์มา" เซนทิสสะกิดฉันพร้อมตั้งท่าจะหยิบโทรศัพท์มาให้ฉัน


     "แล้วทำไมฉันต้องให้ไม่ทราบ"ฉันยักคิ้วกวนประสาทกลับไป


      "ดูปากณัชชานะคะ เธอ-เป็น-น้อง-ทาส-ฉัน อย่าโง่ครับ" หมอนั่นตอบเลียนแบบโฆษณากลับมาได้อ้อนteen สุดๆ แต่ก็จริงของมันอีกนั่นแหล่ะ 
ฉันลืมไปว่าตอนนี้ตกเป็นทาสเค้า ต้องทำตามทุกอย่างที่เค้าต้องการ จึงจำเป็นต้องรับโทรศัพท์จากเค้ามาเมมเบอร์โทรตัวเองลงไป

"ก็แค่เนี้ย ไว้คืนนี้จะโทรหานะครับน้องทาส" แล้วเค้าก็เดินไปหาเพื่อนเค้าแต่เดินได้ไม่กี่ก้าวก็หยุด แล้วเดินกลับมาหาฉันอีกครั้ง 


"อ้อ ข้อตกลงของเรามี 3ข้อ"

"...."


" 1.ฟังที่ฉันสั่งทุกอย่าง ทำตามอย่างเคร่งครัด"

"..."

"2. ให้เรียกแทนตัวเองว่าเค้ก และเรียกฉันว่าพี่เซน หรือเซนทิส ห้ามเรียกนาย หรืออะไรก็ตามนอกเหนือจากนี้"

"แต่.."

"3.ไม่มีแต่ ถ้าไม่เข้าใจย้อนกลับไปดูข้อหนึ่ง โอเคตกลงตามนี้ ถ้าไม่ก็เตรียมตัวโดนเพื่อนรุมสกัมได้เลยนะครับ????"

"ไอ้.. ". อยากจะด่านะ แต่โดนขัดขึ้นมาซะก่อน

"อ๊ะๆ อะไรนะ"

"ป่าวค่ะ เซนทิส" เกือบกลับลำไม่ทันแน่ะ

"ตั้ลล้ากกกก" หมอนั่นยิ้มจนตาหยี  แล้วเดินหัวเราะกลับไป เนี่ยหรอเจ้าชายน้ำแข็ง ผู้ที่เข้าถึงยากและเงียบที่สุดในกลุ่ม ตั้งแต่ฉันรู้จักมัน ฉันไม่เห็นมันจะหยุดพูดเลย


   "  นี่  เธอน่ะ คล้ายน้องสาวฉันเลย ชื่อก็เหมือน...แต่รูปร่างไม่ใช่"  พี่คิวปิดเดินมาพูดกับฉัน แต่ประโยคหลังเหมือนจะพึมพำคนเดียว

"หรอคะ คงไม่ใช่หรอก"โทษทีนะพี่ แต่ยังไม่บอกก่อน ถ้าพี่คิวรู้ เซนทิสก็ต้องรู้

"ฮ่าๆนั่นสิ ไปนะ" เขากล่าวลา ฉันก็เพียงแต่ก้มหัวตอบเท่านั้น

ยัยสองคนเดินมาแล้ว 

"ปะ กลับบ้านกันดีกว่าแก พรุ่งนี้ยังไม่รู้ต้องเจออะไรบ้าง"









            ------–Loading 100%------
เทศกาลอะไรเนี่ย แล้วจะทำให้ได้ใกล้ชิดกันหรือเปล่า อยากจะจิกหมอนกับผู้ชายหน้าหล่อ กวนแล้วหน้านิ่ง หุหุ
  เม้นให้เค้าหน่อยนะ จุ๊บๆ ติชมได้ตลอดเลยนะคะ. เพื่อเป็นกำลังใจในการพัฒนาของนิยายต่อไป ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น