Hurricane Lawa พายุรักเจ้าชายน้ำแข็ง

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 24 ชีวิตวุ่นวาย คนข้างกายก็หายไป Where are you goes? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 ก.ค. 58




Sentist talk


"อู้ยยยย เจ็บจังเลยค่ะ"


     ผมคงจะวิ่งตามคัพเค้กไปแล้ว ถ้าผู้หญิงข้างๆผม ไม่ร้องขึ้นมาซะก่อน
เธอชื่ออลิส เป็นแฟนเก่าผมเอง หลังจากที่ผมพยายามลืมน้องไอ้คิว 

    เราคบกันได้ประมาณสองเดือนกว่าๆ เธอก็ขอเลิกกับผม เพราะว่า
เจอคนที่ดีกว่า ผมเองก็ไม่ขัดข้อง


   เพราะผมไม่ได้รักเธอไง เราทั้งคู่เลือกที่จะมีความสัมพันธ์แบบเปิด
ไม่ผูกมัดซึ่งกันและกัน โอเค ยอมรับ ว่าผมเป็นผู้ชายที่โคตรเลว
แต่ถ้ายินยอมและสบายใจทั้งสองฝ่าย มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่ไม่ใช่หรอ?


และนี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมคบกับเธอได้นานกว่าคนอื่น


    หลังจากวันนั้นเราก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกันอีก เจอหน้ากันก็ทักเพื่อนทั่วไป
เพราะความรู้สึกของผมตอนนี้ เธอเป็นแค่เพื่อนจริงๆ


    อลิสเธอเป็นลูกคุณหนูน่ารัก แล้วมันจะเป็นไปได้ไง ที่เธอจะเอาน้ำก๋วยเตี๋ยว
สาดตัวเอง คนที่ทำแบบนี้ไม่บ้าก็โง่แหล่ะ 


   แล้วทำไมคัพเค้กต้องแก้ตัวด้วยเหตุผลข้อนี้วะ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากฟังเธออธิบาย
นะ แต่แม่ง มันฟังไม่ขึ้นอ่ะ


"ป่ะ เดี้ยวเราพาไปทายา"

    ผมค่อยพยุงตัวอลิสจะพาไปทำแผล แต่แขนผมก็ถูกคว้าเอาไว้ โดนฝีมือ
เพื่อนผมเอง


"มีไรวะ"

"มึงแน่ใจแล้วหรอ ว่าคัพเค้กเป็นคนทำ?"


เฟียสมันก้มลงมากระซิบให้ได้ยินกับมันเพียงสองคน

"ก็หลักฐานมันชัดขนาดนี้ มึงจะให้กูคิดยังไง?"

ผมตอบพลางเอาลิ้นดุนปากหงุดหงิดใจ


"แล้วมึงเห็นด้วยตาหรอ  พยานสักคนมึงก็ยังไม่ได้ถาม คัพเค้กจะอธิบาย
มึงก็ไม่ฟังอีก"



"แต่กู..."

ถึงกับพูดไม่ออกสิครับ เพราะที่มันพูดมา จริงทุกอย่าง

"แล้วมึงเคยเห็นคัพเค้กพูดทั้งน้ำตาแบบนี้หรอวะ"

    ใช่มันพูดถูกอีกแล้ว ผมไม่เคยเห็นคัพเค้กพูดไปด้วย ร้องไห้ไปด้วย
อย่างนี้เลย


"มึงคิดให้ดีนะว่ามึงจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ หรือมึงจะไปตามหาความจริง"

     พูดเสร็จมันก็หันไปกระซิบกับไอ้คิวปิด ไม่นานไอ้คิวมันก็เงยหน้าขึ้นมา
แล้วมันก็พยักหน้าให้ผม เป็นเชิงบอกให้เชื่อไอ้เฟียส

"พวกนายคุยอะไรกันน่ะคะ ยัยอลิสเจ็บจะตายอยู่แล้ว"

     เสียงเพื่อนของอลิส ที่ผมจำได้ว่าชื่อเกรซโวยวายขึ้นมา เพราะเห็นว่าพวกผม
กระซิบกระซาบกันนานเกินไป

"เกรซเธอพาอลิสไปทำแผลที เราไม่ว่างแล้ว มีธุระด่วนต้องรับทำ"

"แต่ว่าเซนคะ.."


"ฝากด้วยนะ เฟียส คิว"
  

 สองคนนั้นยักคิ้วเป็นคำตอบสองที ก่อนจะลากอลิสกับเพื่อนไปปฐมพบาล"

     ผมรีบเดินเข้าไปถามป้าขายก๋วยเตี๋ยวทันที ถามแกๆบอกเห็นเหตุการณ์ตั้งแต้ต้น

หึ จับได้สักที ยัยเด็กเลี้ยงแกะ!!!


    ผมเข้าห้องเรียนมาด้วยใจที่แบบโล่งอย่างบอกไม่ถูก แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกผิดสุดๆอ่ะ
กี่ครั้งแล้วนะ ที่เธอร้องไห้เพราะผม

   เข้ามาในห้องผมก็เจอแต่เบลล่ากับมายเดียร์ ไร้วี่แววของคัพเค้ก 
นี่เธอจะโดดเรียนจริงหรอวะเนี่ย

    จนอาจารย์เข้าสอน เธอก็ยังไม่มา จนเพื่อนทั้งสองคนของเธอเริ่มนั่ง
ไม่ติด ตลอดหนึ่งชั่วโมงผม เบลล่าและมายเดียร์ผลัดกันพยายามโทรหา
คัพเค้กแต่ไม่ติดเลย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ


เธอหายไปไหนกันแน่เนี่ย โว้ยยยยย

End Sentist. Talk


Cupcake talk


    ตอนนี้ฉันนั่งอยู่หลังโรงเรียน กับแอมแปร ส่วนเบลล์กับเดียร์
ฉันไล่ให้ขึ้นไปก่อน เดี้ยวฉันตามไป

    แต่ความจริงแล้วฉันไม่พร้อมจะเจอเซนทิส มันจุกจนพูดไม่ออก เข้าไม่เคยรู้เลยว่า
ฉันเป็นยังไง เค้าคิดว่าฉันโกหก เค้าไม่เชื่อฉัน


   ตลอดเวลาที่อยู่กับแอมแปรเค้าชวนฉันคุยตลอด มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ไม่มากก็น้อย

กริ๊งงงงงง

สักพักเสียงโทรศัพท์ของเค้าดัง เค้าเหลือบมามองหน้าฉันนิดนึงก่อนจะรับ

"ไง"


"ไม่สำเร็จหรอ...ต่อเลยป่ะ  เคๆ"

แอมแปรวางโทรศัพท์ลง แล้วหันมายิ้มให้ฉัน

"เค้กเอาไรป่าว เราจะไปกดน้ำตรงนั้น"


"อ่า น้ำเปล่าสักขวดก็คงจะดี"



"ได้ขอร้าบบบบ นายท่าน" แล้วทำท่าตะเบะเหมือนลูกเสือ ผู้ชายคนนี้น่ารักซะจน
ฉันอดที่จะยิ้มตามไม่ได้


    หลังจากแอมแปรไปแล้ว ฉันก็พาตัวเองกลับมาสู่ความทุกข์อีกครั้ง
เฮ้อออออ เหนื่อยจังหัวใจ


ปึ้ก!


ตุ้บ!


   ขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็รู้สึกได้ถึงของแข็งที่ฟาดอย่างแรง
จนฉันสัมผัสได้ถึงของเหลวสีแดงข้นบริเวณท้ายทอย

ก่อนที่สติฉันจะหลุดลอยไป สายตาอันพร่ามัวของฉันไม่สามารถมองเห็น
คนที่ตีศรีษะฉัน

แต่หูกลับได้ยินทุกอย่างก่อนที่สติฉันจะดับลง

"โทษที หนักมือไปหน่อย หึๆ"


***********100%************


มาแร้วๆ กว่าจะผ่านช่วงสอบแสนโหดไปได้ เล่น
เอาไม่ได้หลายคืนเลยค่ะ555


ตอนหน้า อาจจะทำให้เงิบได้นะคะ อิอิ ติดตามนะๆ

สำหรับคนที่ติดตามอยู่แล้วก็ขอบคุณมากนะคะ
ขอบคุณทุกคนที่ยังไม่ทิ้งเค้าน้าาา

ขอบคุณคอมเม้นด้วยนะคะ 1 เม้นของคุณ มีผลต่อ
การเต้นของหัวใจไรท์กากๆคนนี้นะคะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุข
รักคนอ่านนะคะ จุ้บๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #48 ณัฐธิดา รัตนอนันต์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 14:28
    ทำไมแอมแปรน่าร้ากกกก><
    #48
    0
  2. #31 sureerut (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 06:49
    อีคุฌเซนทำมัยโง่อย่างนี้สงสารหนูเค้กกกก^:^:
    #31
    0
  3. #30 Pumcnc (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 15:09
    ตัดหางกันมากกำลังค้างเลยทำร้ายมากอ้ะ
    #30
    0
  4. #29 รามินทร์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 11:07
    มาต่อด้วยนะคะ สนุกมากเลย ติดตามอยู่
    #29
    0