Hurricane Lawa พายุรักเจ้าชายน้ำแข็ง

ตอนที่ 25 : ตอนที่23 หน้าหวาน สันดานซาตาน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ก.ค. 58




     พักเที่ยงฉันเดินมากินข้าวที่โรงอาหาร มากับเพื่อนฉันและกลุ่มของเซนทิส
สามหนุ่มนี้ไปที่ไหนก็มีแต่คนมอง

     ยิ่งตอนนี้เซนทิสเป็นข่าวกับฉันแต่ยังมาเดินอยู่ด้วยกันแบบนี้
สายตาที่อยากรู้อยากเห็นของพวกเสือก เอ้ยย พวกที่ให้ความสนใจ
ก็มีเป็นพิเศษ


    ฉันรู้สึกตากระตุกตุบๆข้างขวาตลอดเวลาเลย จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
หรือเปล่าเนี่ย 

ไม่หรอก ฉันอาจจะคิดมากไปเองก็ได้มั้ง -.,?

"น้องคะๆ พี่มาจากชมรมนักข่าว พรีเดอร์แลนด์ สเปเชี่ยล นิวส์นะคะ"

     

      นั่นไง ความซวยมาเยือนซะแล้ว ระหว่างที่เรากำลังหาที่นั่งกัน ก็มีพี่
กระเทยร่างยักษ์ แต่งหน้าจัดหนักจัดเต็ม จากชมรมนักข่าววิ่งตรงมาเตรียม
จะสัมภาษณ์พวกเรา


เอาไงดีอ่ะ?  ฉันหันไปดูเซนทิสที่ยืนอยู่ข้างๆฉัน หมอนั่นยังคงยิ้มละลายใจ
ให้กับพี่ๆที่มาจากชมรมนักข่าว 

ท่าทางไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยนะนั่น 

อย่าบอกนะ ว่าจะพูดเหมือนตอนที่คุยกับฉันเมื่อเช้าอ่ะ


บรรลัยเกิดแล้วมั้ยล้าาา><

  
"เอ่อ คืออยากจะทราบนิสนึงอ่ะค่ะ ว่าคุณน้องเซนทิสเจ้าชายน้ำแข็งของเรา
แอบตามจีบน้องคัพเค้กจริงหรือเปล่าค้าาาา.."



"เอ่อ คือ"

"จะบอกไงดีอ่ะ เอาเป็นว่าตามนั้นละกันพี่ๆ"

แล้วเธอก็เดินจากไป ปล่อยให้วันเวลาดีๆเป็นเพียงแค่ฝุ่นผง~

ปั๊ดโถ่ว! พูดแล้วก็เดินหนีไปซื้อข้าวซะงั้น ทิ้งฉันให้ยืนอึ้งกิมกี่อยู่กับพี่
กระเทยร่างยักษ์ทั้งสองที่อึ้งไม่แพ้กัน


รออะไรล่ะค่ะ ชิ่งดิเว้ย ชิ่ง

"เอ่อ งั้นขอตัวก่อนนะคะ"


     เราต่างก็แยกย้ายกันไปซื้ออาหารที่ตัวเองอยากกินส่วนตัวฉันอยากกินก๋วยเตี๋ยว
 ต่างจากคนอื่นอยู่คนเดียวและที่สำคัญเลย ร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ท้ายสุด
เป็นมุมอับแยกหลบมุมคู่กับร้านขนมหวานเพียงแค่สองร้าน


อ่า คิวไม่ยาวเท่าไหร่ รอไม่นานเหมือนพวกอาหารประเภทข้าว ที่คิวยาวมากกกกก


ถึงคิวฉันพอดีเลยอ่า พิเศษเลยละกัน


   หลังจากฉันซื้อเสร็จก็หลบให้คนต่อหลังได้เข้าไปซื้อ แต่เดินออกมาได้แค่สองก้าว
ก็ต้องชะงัก เพราะมีกลุ่มสาวสวยสี่นางยืนดักหน้า

"ขอโทษนะคะ ขอทางด้วยค่ะ" ฉันกล่าวอย่างสุภาพ

"สวัสดีค่ะ น้องคัพเค้ก" ผู้หญิงผมสีแดงเพลิง หน้าตาน่ารัก ผิวขาวจัด สูงและสง่างาม
เอ่ยทักฉันขึ้น


"เอ่อ พี่รู้จักฉันด้วยหรอคะ"

"แหม ใครจะไม่รู้จักคัพเค้กผู้หน้าด้าน เอ้ย น่ารัก ที่เกาะเซนทิสอย่างกับ
ผู้อาศัยของน้องหมาล่ะคะ"

ผู้อาศัยของหมา ฮึ่มม ว่าฉันเป็นเห็บหมัดหรอ ฉันไม่ได้โง่นะ


"จะมากเกินไปแล้วนะ เธอเป็นใคร ต้องการอะไรว่ามาเลยดีกว่า อย่ามาแบ๊ว"


ยัยนั่นหันไปหัวเราะคิกคักกันเพื่อนๆของเธอ


"เลิกยุ่งกับเซนทิสซะ"

"ก็คงต้องไปบอกเค้าเองแล้วล่ะ"


"หึ ไม่ยากหรอก"


โรคจิตชะมัด ที่มาทำท่าทีคุกคามกับฉันก็เพราะแบบนี้สินะ

เรื่องเซนทิสล้วนๆ เหอะ!


"แล้วที่ถามว่าฉันเป็นใคร"


"...."


"จะบอกให้ก็ได้"


"....."



"ฉันชื่อ อลิส เป็นแฟนเก่าของเซนทิสและกำลังจะเป็นแฟนใหม่อีกครั้ง"

"..."


"และที่สำคัญ เซนทิสยังรักฉันอยู่"

"มาบอกเพื่อไร ไม่ได้อยากรู้ "

ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ทำไมมันรู้สึกหน่วงๆในใจยังไงก็ไม่รู้
ฉันเป็นอะไรเนี่ย โอ้ย


"บอกไว้เผื่ออยากรู้ และอยากให้เธอเห็นอะไรสนุกๆสักหน่อย
เธอจะได้รู้ไงว่าการจะทำให้เซนทิสไปจากเธอ ไม่ใช่เรื่องยาก"


"จับตาดูดีๆนะเตง"



    ซ่าาาา



ตุ๊บ


เพล้ง!



"นะ นี่ เธอทำอะไรอ่ะ"



"หึๆ สร้างสถานการณ์นางฟ้าติดปีกเล็กๆน้อยๆน่ะค่ะ"


ยัยนี่บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆที่ทำแบบนี้


"เธอทำแบบนี้ทำไม"


"จุ๊ๆ รู้แล้วเหยียบไว้เลยนะคะ"

ยัยนั่นทำท่าทางแอ๊บแบ๊วใส่ ทั้งๆที่สภาพเธอตอนนี้แทบดูไม่ได้เลย

"-..-"


"ฉันกลับมาทวงของๆฉันคืน เตงอ่ะเป็นได้แค่คนคั่นเวลาเท่านั้นนะคะ
รู้ยัง?"

จะดูละครน้ำเน่ามากไปรึเปล่าว่ะเนี่ย!


     จะไม่ให้ฉันตกใจได้ยังไง ก็ยัยอลิสผู้น่ารักคนนั้น คว้าถ้วยก๋วยเตี๋ยว
จากมือฉันไปสาดใส่ตัวเอง แล้วขว้างมันลงพื้น แล้วคือเข้าใจป่ะ ว่ามันเพิ่งทำเสร็จ 
และมันก็ร้อนมากเลยล่ะ


เนื้อตัวเธอแดงไปหมด เพราะพองจากน้ำร้อนก๋วยเตี๋ยวลวก
แต่ยัยนั่นกลับส่งยิ้มเย็นมาให้ เหมือนไม่รู้สึกอะไร

บอกได้คำเดียว อีบ้าาาา ทำแบบนี้ทำไมวะ

   

   และไม่ต้องสงสัยนาน พวกเพื่อนเธอก็สามารถทำให้ฉันหายงงได้
เพราะตอนนี้พวกเธอปรับสีหน้าเป็นตกใจ ร้องตะโกนโวยวายให้คนช่วย
เมื่อกี้ยังยืนยิ้มสะใจอยู่เลย เปลี่ยนหน้ากากเร็วชะมัด


และก็เป็นไปตามเสต็ปหนังไทย พระเอกจะต้องโง่ วิ่งเข้ามาช่วยนางร้าย
เพราะตอนนี้เซนทิสวิ่งเข้ามาหายัยอลิสด้วยสีหน้าตื่นตกใจ


"เกิดอะไรขึ้น"


"ก็น้องเค้าน่ะสิคะ อลิสเข้าไปคุยด้วยดีๆ และเพลอพูดว่าเป็นแฟนเก่าเซน
แค่นั้น น้องก็เอาชามก๋วยเตี๋ยวสาดใส่ยัยอลิสเลยค่ะ"

พอเซนทิสถาม เพื่อนยัยอลิสก็ชิงพูดขึ้นทันที ใส่สีตีไข่เรียบร้อย
เซนทิสหันหน้ามามองทางฉัน


"ฉันไม่ได้ทำ เธอหยิบชามจากฉันไปสาดตัวเองนะ"

"ฮึกๆ ไม่มีใครโง่พอจนเอาก๋วยเตี๋ยวสาดตัวเองหรอกค่ะ"
ยัยอลิสบีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสาร 

เอาไปเลยจ้า รางวัลตุ๊กตาทองคำ


"ฉันไม่ได้ทำจริงๆนะเซนทิส"


"พอสักที เลิกโกหกได้แล้ว!!!"

นายนั่นตวาดใส่ฉัน ทำไมนายไม่เชื่อฉันเลย


"แต่ฉันมะ..."

"หยุดโกหกซะที"

"เซนทิส"


ฉันพูดไม่ออกเลยจริงๆ เค้าไม่ฟังที่ฉันอธิบายเลย


"เกิดอะไรขึ้น คัพเค้ก"

แอมแปรที่วิ่งมาจากไหนไม่รู้ เข้ามาแตะแขนฉัน


"พาฉันออกไปจากตรงนี้ที" มันยากมากที่ฉันต้องพยายามไม่ให้พูดเสียงสั่น
เพราะกลั้นก้อนสะอื้นอยู่

"เค้ก" 

เบลล์กับเดียร์จับมือฉันไว้

"แก ฉันไม่ไหวแล้ว"

"ไปที่อื่นกันเหอะ เวรเอ้ยยยย" 
แอมแปรสบถอย่างหัวเสีย เค้าทำท่าจะเข้าไปยำเซนทิส แต่เห็นมีพี่นักข่าวจึง
พาฉันไปที่อื่นแทน

แต่ก็ยังมิวายชี้หน้าเซนทิส


"เดี้ยวมึงเจอกะกูแน่"


    


**************†100%***************""


 เงิบมั้ยล้าาา . ไม่ใช่เจ้มิลนะแก
นางอลิสคนนี้มีดีกรีเป็นถึงแฟนเก่าเลย
แถมเซนทิสดูเหมือนจะแคร์นางมาก
แอมแปรตอนนี้ก็เท่ห์เลยทีนี้ ติดตามนะๆ
สนุกมั้ย ถ้าสนุกก็เม้นๆไว้นะ 


ป.ล.  เค้าอัพกะโทรศัพท์นะอาจทำให้พิมผิด เพราะกดพลาดบ้าง

มึนบ้าง เอ๋อบ้าง ก็ขอโทษด้วยนะคะ

รักคนอ่านเสมอออออ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #28 manow (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 07:29
    รอค่าา
    #28
    0
  2. #27 sureerut (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 22:21
    หึ่ยยเดี้ยๆน้องมิลเดียวโดนเจ๋ตบเดียวเถอะ...อินมากกกกก555556+สู้ๆค่ะไรท์

    #27
    0