Hurricane Lawa พายุรักเจ้าชายน้ำแข็ง

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 11 ทวงสัญญา 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 มิ.ย. 58







     วันนี้ฉันมาโรงเรียนแต่เช้าเลย ตั้งใจว่าจะนอนให้ยาวๆไปเลย เพราะกลับมาจากงานวันเกิดเซนทิสก็ดึกมากแล้ว
แต่เอาเข้าจริงๆ ฉันก็นอนไม่หลับอยู่ดี เพราะกล่องของขวัญกับผู้ชายที่ชื่อแอมแปรยังคงติดอยู่ในหัวฉัน
นี่ฉันลืมอะไรไปหรือเปล่านะ  ทำไมฉันถึงคุ้นชื่อเค้า แต่นึกอย่างไรก็นึกไม่ออก


"โหย ฉันไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมแกมาเช้าทุกวัน" มายเดียร์มาถึงก็บ่นกระปอดกระแปด

"ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมแกถึงมาสายทุกวัน" เจอมุกนี้ของฉันเข้าไป จุกมั้ยล่ะเพื่อนรัก555


"ก็ไม่รู้สินะ ฮ่าๆ"


"โน่น เบลล์มันเดินหน้าหงอยเหมือนหมาแดกแฟ้บมาโน่นแล้ว" 


"ปากคอแกช่างร้ายกาจขึ้นทุกวันนะเดียร์" ยัยเบลล์เดินมาชี้หน้ายัยมายเดียร์


"มันคือฟิลลิ่ง คริๆ" ทำไมมันกวนตี_นชาวบ้านเค้าไปทั่วเลยวะวันนี้

"หราคะ มานั่งใกล้ๆพระบาทาผมมั้ยครัช เพื่อน " แล้วก็ต้องนั่งดูมันสองคนเถียงกันด้วยวาจา
ภาษาเจ็บตับจนขึ้นห้องเรียนนั่นแหล่ะ


      มาถึงห้องเราก็ต้องแปลกใจมากที่สามแสบเข้าห้องเรียนก่อนเรา แถมพอเจอหน้าพวกเรายังยิ้มจนตาหยี 
คืออะไร พวกนี้เมากัญชากันหรือไงนะ

"แปลกจังพวกพี่มาเร็วนะวันนี้" ไวเท่าความคิด(ฉัน)ยัยเบลล่าก็ชิงถามขึ้นมาก่อน

"ก็ไม่มีไรมาก แค่นาฬิกาบอกเวลาได้ดีน่ะ ก็เลยต้องตรงต่อเวลานิดนึง" คนที่ตอบคือคนที่เกิดวันเดียวกับฉัน
เมื่อวานนี้


"พี่จะบอกว่า ไอ้เซนแม่งอย่างเห่อนาฬิกาใหม่อ่ะ "

"เออ โทรปลุกแม่งตั้งแต่ตีห้า ไม่รู้มันจะตื่นมาช่วยภารโรงเปิดประตูโรงเรียน
หรือไงก็ไม่รู้ " 
      


        เสียงแรกเป็นเสียงแซวของพี่คิวปิด แต่เสียงหลังนี่เป็นเสียงของพี่เฟียสที่ออกจะหงุดหงิด
แล้วก็ฟุบหลับข้างๆยัยมายเดียร์ที่ตอนนี้เข้าสู่นิพพานไปเรียบร้อยแล้ว


"ช่วยไม่ได้ ก็คนมันชอบนี่หว่า" ไม่ได้อยากรู้สักหน่อย จะพูดออกมาทำไม แค่รู้ว่าใส่ของที่ซื้อให้ก็เขิน
จะแย่แล้ว ยังจะมาทำท่าทางเหมือนชอบมากอีก โว๊ะ>\\<


"แล้วสร้อยอ่ะ ใส่ไว้ป่าว"

"อื้ม ใส่ไว้น่ะเสื้อปิดอยู่"

"อ๋อ รักษาให้ดีนะ อย่าถอดล่ะ เพราะของอะไรที่พี่ให้ไปแล้ว 
พี่ไม่ได้ให้ทุกคน "

ที่พูดนี่จะสื่อถึงอะไรคะ?   เขินจนจะบินได้อยู่แล้ว ใจเย็นไว้ๆคัพเค้กเอ๋ย


"อื้อ -//-"ป่านนี้หน้าฉันคงแดงมากแล้วล่ะ

"หึๆ " แล้วนายนี่ก็นั่งยิ้มจนถึงคาบเรียน


เก็บอาการไว้เถิดกัญวรีย์ อย่าหลงติดกับดักคำพูดปีศาจเชียวนะ ลงแล้วขึ้นยาก!


     หลังจากเลิกเรียนแล้วเซนทิสกับเพื่อนๆแยกไปซ้อมบาส เพราะเป็นตัวแทนคัดเลือก
ระดับจังหวัด เลยต้องฟิตซ้อมหนักหน่อย โชคดีที่วันนี้พวกเค้าไม่ให้พวกเรา
ไปนั่งเชียร์เพราะเห็นหน้าตาเพลียร์ๆ จึงอยากให้ไปพักผ่อน ก็ดีเพราะตอนนี้ง่วงมาก

อารมณ์คือ อยากนอนสุดๆ 

   ระหว่างที่พวกเราสามคนกำลังจะเดินออกไปรอรถเมลล์ด้านหน้าโรงเรียน


ปึ๊ก

พลั่ก

มีผู้ชายคนนึงวิ่งมาชนจนฉันกระเด็นเลย โอ้ย เจ็บจนจุกเลย????

"โอ๊ยยย"

"ขอโทษครับ โอ๊ะ " พอฉันเงยหน้าขึ้นมา ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง
ขาว หน้าหล่อ และผมสีน้ำเงินนี่เคยชนฉันตอนไปซื้อน้ำนี่
ที่จำได้ เพราะคนที่กล้าทำผมสีน้ำเงินมาโรงเรียนมีนายคนนี้คนเดียว

นี่ถ้าไม่หล่อนะฉันจะด่าจริงๆด้วย แต่บังเอิญหล่อไง เป็นผู้หญิงแสนดี
ทำร้ายคนหล่อไม่ลงเจรงๆ หุหุ

"ขอโทษที่เดินชนอีกเป็นครั้งที่สองนะ คัพเค้ก" เอ๋? หมอนี่รู้จักชื่อฉันด้วย


"แกๆ รู้จักเค้าด้วยหรอ" ยัยเบลล์กับมายเดียร์สะกิด พวกแกคงจะงง 
อย่าว่าแต่แกกันเลย ฉันก็โคตรงงเนี่ย


"รู้จักฉันด้วยหรอคะ?"


"หื้ม น่าน้อยใจจังเลยนะ ลืมกันได้ลงคอ"
นายนั่นพูดพร้อมกับทำแก้มป่องๆเหมือนน้อยใจจริงๆ

"แล้วคุณเป็นใครล่ะคะ"


"ฉันก็เป็นคนที่จะมาทวงสัญญาที่เธอเคยให้ไว้กับฉันไง"

"สัญญาบ้าบออะไร ชื่อนายฉันยังไม่รู้จักเลย"

"เพราะหัวกระแทกพื้นวันนั้นทำให้เธอลืมเรื่องของฉันจริงๆสินะ"


"..." ฉันนิ่งฟังเพราะจำไม่ได้เลยว่าฉันเคยหัวกระแทกพื้นตอนไหน


".ฉันชื่อแอมแปร...เมื่อห้าปีก่อนฉันกลับมาจากอังกฤษพร้อมครอบครัว เจอพ่อกับแม่ของเธอ 
รวมทั้งตัวเธอกำลังวิ่งหนีคนร้ายที่พยายามจะจี้ชิงทรัพย์ ฉันกับพ่อเลย
พยายามจะเข้าไปช่วย คนร้ายจะยิงปืนใส่เธอ ฉันเอาตัวเข้าไปขวาง 
ทำให้กระสุนถูกเข้าซี่โครงด้านขวา"


"..."


"..ตอนนั้นเธอหัวแตกแต่ก็ยังร้องไห้แล้ววิ่งมาดูฉัน พร้อมบอกกับฉันว่า
'ถ้าฉันอยากได้อะไรก็จะให้ทุกอย่างขอเพียงให้ฉันไม่เป็นอะไร'"

เค้าพูดพร้อมจ้องหน้าฉันอยู่อย่างนั้น

"..ฉันสลบไป หลังจากผ่าตัดเสร็จ ฉันฟื้นขึ้นมาก็พบว่าเธอสลบไปแล้ว
หมอก็บอกกับฉันว่าเธอจะความจำเสื่อมชั่วคราว จะมีความจำบางส่วนหายไป
ตอนนั้นฉันกลัวมากเลยนะ กลัวว่าเธอจะจำฉันไม่ได้ และเธอก็จำฉันไม่ได้จริงๆซะด้วย
ตลกเนอะ ฮ่าๆ"


"ไหนๆฉันเจอเธอ แล้วก็เล่าทุกอย่างฟื้นความจำให้แล้ว
ฉันก็ขอทวงสัญญาจากเธอเลยก็แล้วกันนะ"


"สัญญาอะไร"

"ก็ที่บอกว่าถ้าฉันอยากได้อะไรก็จะให้ ขอเพียงให้ฉันไม่เป็นอะไรไง"


"แล้วนายต้องการอะไรแอมแปร"


"ต้องการเธอ"


-------------+++-+--loading 100%------+-+---------------



มาแล้วค่ะ มาช้าแล้วยังสายดึกอีก เปิดตัวแอมแปรนะคะ นางมาทวงสัญญา
แล้วทีนี้หนูคัพเค้กทำไงเนี่ย ระหว่างหัวใจกับรักษาคำพูด ติดตามกันต่อนะคะ


ป.ล.  ขอโทดนะที่เค้าผิดสัญญาจะแต่งต่อตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่สบายค่ะ

ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน. ขอบคุณเม้นด้วย กำลังใจเพิ่มขึ้นเยอะเลย
รักคนอ่านครับบบบบ ????????









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #5 sureerut (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 14:01
    หายเร็วๆน่ะค่ะ # อีพี่เซนทิสรีบทำคะแนนด่วนนนน!!!!!!
    #5
    0