ภรรยา…อภัยให้ข้าเถิด (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 8 : ข้าจะช่วยชีวิตเจ้าเพื่อเอาบุญ (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,181 ครั้ง
    11 ก.พ. 63

บทที่ ๘ ข้าจะช่วยชีวิตเจ้าเพื่อเอาบุญ (๑)


หลังจากหลี่เจิ้งป๋อได้รับรายงานเรื่องของอนุคนที่ห้าของตน ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด ด้วยคาดเอาไว้อยู่แล้วว่าเสิ่นมี่ฮวาต้องลงมือ ก็ในเมื่อเขาอุตส่าห์เปิดโอกาสให้ขนาดนี้ หากไม่คว้าไว้ เขาคงผิดหวังแย่

“เสิ่นมี่ฮวา เจ้าอย่าได้ทำให้ผู้อื่นผิดหวัง คืนนี้ข้าจะกระชากหน้ากากของว่าที่น้องเขยได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความร่วมมือของเจ้าแล้ว”

เมื่อรับฟังรายงานจากทุกสายข่าวของวันนี้เสร็จสิ้น หลี่เจิ้งป๋อก็กำชับลูกน้องของตนเองอีกครั้ง “สั่งคนของเราเตรียมการให้พร้อม ข้าจะรอดูความสามารถของลู่หานเฟิงด้วยตาตัวเอง”

‘จะนักฆ่ารับจ้างก็ดี หรือคนที่เจ้าเลี้ยงไว้ก็ได้ ข้าหลี่เจิ้งป๋อจะไม่ปล่อยให้โอกาสในครั้งนี้หลุดรอดเป็นแน่’

เขาวางแผนการดักอสรพิษเอาไว้ ตั้งแต่เห็นร่างน้อยของคนผู้นั้นตรงเส้นทางใกล้สวนท้อ 

ดวงหน้างามเฉิดฉายของอวิ๋นเทียนซื่อ ความงามนี้คู่ควรให้กลับไปสนิทสนมแนบชิด คิดว่าเสิ่นมี่ฮวาก็คงเข้าใจถึงจุดนี้เช่นกัน จึงไม่คิดระแวงว่าจะเป็นกับดัก

เรื่องราวดำเนินไปสู่ทิศทางที่ควรเป็น

แรกเริ่มเดิมที เขาไม่มั่นใจว่าเสิ่นมี่ฮวาเป็นคนของใคร สตรีผู้นี้เป็นฝ่าบาทพระราชทานให้ เขาจึงใช้อวิ๋นเทียนซื่อเป็นเหยื่อล่อให้หางงูโผล่ แสร้งปล่อยเพื่อจับทั้งกับอวิ๋นเทียนซื่อและเสิ่นมี่ฮวา 

ธนูดอกเดียวได้นกสองตัว 

ได้ทั้งคนงาม ได้ทั้งกำจัดตัวการผู้อยู่หลังม่านของไส้ศึก

อันจวิ้นอ๋อง ‘ลู่หานเฟิง’ ว่าที่น้องเขยผู้ทะเยอทะยาน คืนนี้เขาคงต้องเล่นด้วยเสียหน่อย หวังเพียงคนงามจะไม่บอบช้ำเกินไปนัก

“ข้าต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม อนุแปดเรื่องนี้รบกวนเจ้าแล้ว”


ณ เรือนไร้นาม สถานที่ที่กำลังจะถูกผู้คนรบกวนในค่ำคืนนี้ ได้มีนายบ่าวคู่หนึ่งนอนราบหายใจพังพาบอยู่บนพื้นอย่างหมดอาลัยตายอยาก คนทั้งคู่ไม่ได้รับรู้ถึงเรื่องราวภายนอกภายในของผู้ใดทั้งสิ้น

อวิ๋นเทียนซื่อปาดน้ำตาหนึ่งหยดของตนทิ้งไป รู้สึกเสียใจยิ่งนักที่ตัดสินใจขายข้าวของภายในเรือนออกจนหมดไม่เหลือ เดิมทีเขาตั้งใจเอาคืนให้ร่างนี้ จึงขาย ตู้ โต๊ะ เก้าอี้ อะไรขายได้เขาล้วนขายออกไปแทบทั้งหมด ดีที่ว่าไม่สามารถขายเรือนนี้ได้ หาไม่แล้วเขากับอาเป่าคงไม่มีที่ให้ซุกหัวนอนเป็นแน่แท้

ยิ่งคิดอวิ๋นเทียนซื่อยิ่งเกลียดหลี่เจิ้งป๋อ เขาทุบหน้าอกตัวเองดัง ป้าบ! ป้าบ! ก็ไม่รู้สึกหายโกรธคนผู้นี้

‘เจ้าร่างกายของข้าในชาติภพนี้ก็กระไร สมองข้าสั่งการให้เลิกรู้สึกอาวรณ์เจ้าสามีเฮงซวยนั่น เหตุใดหัวใจจึงไม่ฟังคำสั่งของข้าผู้เป็นเจ้านายคนใหม่เสียที’ อวิ๋นเทียนซื่อก่นด่าร่างกายของตัวเองในใจ เหตุเพราะจิตวิญญาณส่วนลึกในใจของร่างกายนี้ ทำให้เขาเจ็บปวดแน่นอกทุกครั้งเวลาที่เขาว่าร้ายโกรธเกลียดหลี่เจิ้งป๋อ ร่างกายไม่รักดีจริงๆ

“คุณชายทำอย่างไรดีขอรับ ต้องไปซื้อเครื่องเรือนที่ขายออกไปกลับคืน หรือต้องหาซื้อใหม่ทั้งหมดขอรับ”

“เอาของใหม่ทั้งหมดเถอะ หาที่ราคาไม่แพงมากก็แล้วกัน แต่ก็อย่าถูกมาก จะอย่างไรข้าก็ยังต้องรักษาหน้าตาให้บุรุษผู้นั้นอยู่ แล้วก็ใช้เงินส่วนที่ขายของเก่าไปนั่นแหละ ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น แค่ของใช้ที่จำเป็นต้องมีในเรือนก็พอ”

“ขอรับคุณชาย บ่าวจะไปให้พ่อบ้านจางเป็นธุระจัดการให้เดี๋ยวนี้”

คล้อยหลังของอาเป่าไม่นาน ก็มีแขกมาเยือนถึงเรือน อวิ๋นเทียนซื่อจึงไม่ได้มีเวลาหดหู่กับเรื่องไม่ได้ดั่งใจเท่าที่ควร

“คารวะอนุสาม ไม่ทราบว่ามีเหตุอันใดให้เทียนซื่อรับใช้หรือไม่ขอรับ” นางก็งามอยู่หรอก แต่เพราะร่างกายเขาอยู่ในสภาพของเกอ ที่มีธาตุหยินมากกว่าธาตุหยาง จึงไม่มีใจปฏิพัทธ์กับสาวงามตรงหน้า มากสุดคงทำได้เพียงชื่นชมตามประสาคนรู้จัก

“รับใช้อันใดกัน อนุแปดกำลังเป็นที่โปรดปรานของนายท่าน ข้าหรือจะกล้าใช้ท่าน”

อ้อ…มาหาเรื่องนี่เอง

“เช่นนั้น ท่านมีเหตุอันใดหรือขอรับ”

“ข้าจะมารอนายท่านที่นี่ ข้ามีเรื่องจะพูดคุยกับนายท่าน”

‘ยินดียิ่งแล้ว!’ อวิ๋นเทียนซื่อลิงโลด อยากวิ่งเข้าไปอุ้มสตรีตรงหน้าแล้วโยนขึ้นฟ้าให้สมกับคุณงามความดีของอีกฝ่ายยิ่งนัก

ในที่สุดพระโพธิสัตว์ก็มาโปรดเขา ทำไมเขาถึงได้โง่เง่านึกไม่ถึงความริษยาหึงหวงของสตรีกันนะ เยี่ยม! อนุสามข้าเริ่มชอบท่านขึ้นมาบ้างแล้ว บางทีปลาใหญ่อย่างหลี่เจิ้งป๋อ อาจตายน้ำตื้นก็เป็นได้ หญิงงามผู้นี้หึงหวงได้จังหวะเหมาะดีแท้

คิดได้ดังนั้นอวิ๋นเทียนซื่อจึงรีบกุลีกุจอจัดแจงหาที่หาทางให้เจินเลี่ยงหรูนั่งรอ อำนวยความสะดวกอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นน้ำชาราคาประหยัดหรือกระทั่งขนมที่แอบเก็บไว้กินยามดึก เขาก็ขนออกมาต้อนรับคนอย่างใจป้ำ

เจินเลี่ยงหรูให้รู้สึกพอใจต่อการแสดงออกของอนุแปดยิ่งนัก ช่างรู้ทิศทางลม บางทีเมื่อนางกลับมาเป็นที่โปรดปรานอีกครั้ง นางอาจจะพิจารณาให้คนผู้นี้ได้อยู่ต่อ คอยเป็นมือเป็นเท้าให้นางจัดการกับนังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์พวกนั้นก็ไม่ใช่จะเป็นไปไม่ได้

ภานในเรือนไร้นาม สองอนุนั่งกินเล่นดื่มกิน พูดจาชวนคุยสัพเพเหระ ราวกับรักใคร่ปรองดองกันมาหลายสิบปีก็ไม่ปาน…


ตกเย็น…ยามเมื่อหลี่เจิ้งป๋อเดินทางมาถึงเรือนไร้นามของอวิ๋นเทียนซื่อ เขาต้องแปลกใจอีกครั้งกับภาพเบื้องหน้า เหตุมิใช่เพราะอนุสามที่นั่งอยู่ภายในเรือน เรื่องของนางเขาได้รับรายงานแล้ว แต่เพราะโต๊ะตู้เก้าอี้ ของใช้ภายในเรือนที่เพิ่มขึ้นมานั้นถูกวางได้อย่างน่ามองแปลกตา

“คารวะท่านพี่”

“คารวะนายท่าน”

อนุสามเจินเลี่ยงหรูพลันเก็บอาการไม่อยู่ หลังจากที่ได้ยินอวิ๋นเทียนซื่อเรียกขานสามีว่า ‘ท่านพี่’ สำหรับอนุภรรยานั้น สามีต้องอนุญาตเท่านั้นจึงเรียกเช่นนี้ได้ ในใจของนางให้รู้สึกฝืดเฝื่อน แต่ก็จำต้องกล้ำกลืนความไม่ยินยอมนั้นลงท้องไป

วันนี้นางมาเพื่อพบสามี นางมั่นใจหากสามีได้ยลโฉมของนางในคืนนี้ นายท่านจะต้องจดจำและกลับมาโปรดปรานนางดังเช่นในกาลก่อน นางอดทนมาพอแล้ว ตอนนี้ไร้ซึ่งพวกนางจิ้งจอกเหล่านั้น นี่คือโอกาสของนาง… 

เกอโง่งมอย่างอวิ๋นเทียนซื่อย่อมไม่อยู่ในสายตาของเจินเลี่ยงหรู

“พวกเจ้า ตามสบายเถิด ไม่ต้องมากพิธีรีตองพวกนั้นกับข้า” หลี่เจิ้งป๋อชำเลืองมองคนที่กำลังเผยรอยยิ้มงดงามทว่าแลดูออกนอกหน้าอยู่บ้าง

“ภรรยา ห้องหับเจ้าจัดแต่งได้งดงามแปลกตายิ่ง”

“ไม่แปลกอันใดนี่ขอรับ เรือนไร้นามของข้านั้นมีขนาดเล็กห้องหับไม่มาก ห้องนี้สำหรับข้าจึงเป็นทั้งโถงรับแขก และสถานที่พักผ่อน” ก็แค่ห้องนั่งเล่นที่เอาไว้ใช้รับแขก มีอะไรให้แปลกใจ

อวิ๋นเทียนซื่อให้แปลกใจกับท่าทีของหลี่เจิ้งป๋อนัก แทนที่จะสนใจสาวงามที่ยืนแก้มแดงตาแดงอยู่ข้างๆ กลับเลือกมาสนใจเครื่องเรือนราคาถูกของเขา

“นายท่าน นี่คือเป็ดตุ๋นโสม เลี่ยงหรูตั้งใจเคี่ยวน้ำแกงนี้มาให้เจ้าค่ะ”

“ข้ารับสำรับมาแล้ว เจ้าวางเอาไว้ก่อนเถิด”

ในจังหวะที่หลี่เจิ้งป๋อสนทนากับเจินเลี่ยงหรูอยู่นั้น เขาก็แอบสังเกตอากัปกิริยาของอวิ๋นเทียนซื่อเช่นเดียวกัน ‘อยากรู้นักว่าเจ้าจะมาไม้ไหน’ ใช่ว่าจะเดาไม่ได้ว่าอีกฝ่ายคิดการใด คิดหลอกใช้อนุสามให้มาสร้างความยุ่งยากแก่สามี ช่างซุกซนจนน่าจับมาตีเบาๆ นัก 

เดิมทีงิ้วโรงนี้ควรมีเพียงเขาและอวิ๋นเทียนซื่อ แต่ในเมื่อคนงามต้องการให้มีผู้อื่นร่วมแสดง เขาจึงได้แต่ยิ้มรับเท่านั้น

สำหรับหลี่เจิ้งป๋อ เจินเลี่ยงหรูคือสตรีโง่งมยุ่งยาก ริษยาแต่ไร้ฝีมือ นางมักถูกผู้อื่นหลอกใช้อยู่เสมอ ในบางครั้งก็เลยขีดจำกัดของเขา สตรีที่มักจะชักศึกเข้าบ้านเช่นนาง ไม่ใช่เรื่องที่เขารับได้ หากไม่เพราะนางเป็นญาติห่างๆ ของสหายเขา เขาคงส่งนางกลับบ้านเก่าเสียนานแล้ว วันนี้นางอยู่ที่นี่ คงต้องดูว่าดวงของเจินเลี่ยงหรูนั้นจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างขึ้นกับดวงของเจ้าแล้วอนุสาม

ดวงจันทร์คลื่นคล้อยสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน แผนสังหารผู้คนจึงถึงคราวคืบคลาน ขณะที่หลี่เจิ้งป๋อ อวิ๋นเทียนซื่อ และเจินเลี่ยงหรูสนทนากันอยู่นั้น กลุ่มควันบางเบาก็ค่อยๆ ถูกปล่อยเข้ามาภายในเรือนไร้นามอย่างเชื่องช้าค่อยเป็นค่อยไป

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม[1] ภายในเรือนไร้นามของอนุแปดก็เงียบเชียบไร้ซึ่งสรรพเสียงสำเนียงใด กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำสิบกว่าคนจึงได้ปรากฏตัวขึ้น

“นำตัวไปทั้งสามคน”

สิ้นเสียงของคำสั่ง เหล่าบุรุษชุดดำก็จัดการแบกบุคคลทั้งสามที่สลบไสลไม่ได้สติขึ้นพาดบ่า แล้วหมุนกายเหาะเหินออกจากเรือนไร้นามอย่างราบรื่นปราศจากอุปสรรคใดให้ขัดขวาง…

__________

ตอนสั้นๆ เนาะ เอาไว้อ่านแก้เบื่อแก้เซ็งก็พอเน้อ ~ วันวานวันวาฬ.

เชิงอรรถ

[1] 1 ชั่วยาม เท่ากับ 2 ชั่วโมง / ครึ่ง ชั่วยาม เท่ากับ 1 ชั่วโมง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.181K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,788 ความคิดเห็น

  1. #1292 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 18:48
    แผนล่อเสือของนังสามีแน่นวน
    #1,292
    0
  2. #1243 Sunflower.W (@renesqueenxs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 07:49
    คนที่มาพาตัวไป ไม่คิดว่าทุกอย่างไม่ง่ายไปเหรอ
    #1,243
    0
  3. #1024 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 10:45
    โห้ ถ้าน้องรู้ มีหวังแค้นกว่าเดิม
    #1,024
    0
  4. #754 SanjiMakiko (@SanjiMakiko) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 04:12
    สรรพคุณอนุ3อย่างฮาเหมือนนางร้าย5บาท10บาทที่แต่งหน้าจัดๆชอบกรี้ดดังๆ555
    #754
    0
  5. #488 kanyaest (@kanyaest) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 15:46
    วงวารน้อง อยากไปก็ไม่ได้ไปสักที
    #488
    0
  6. #431 fanrob (@new-moon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 14:51
    ขำตรงน้องผู้ไม่อยากอยู่ในจุดนี้ ก็ต้องมาอยู่จุดนี้ เหมือนโดนลูกหลง 55555 ไปตีกันที่อื่นน
    #431
    0
  7. #339 Sweet*purr-fect (@NurseryAha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 07:10
    สามีก็เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการไม่เบา เปิดทางให้คนร้ายเผยตัว
    #339
    0
  8. #262 Pissuda627 (@0862223050) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 05:54
    วันดวงซวยกับผัวเฮงซวย555
    #262
    0
  9. #177 love_forever 1992 (@pranee_2535) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 07:08
    แบกไปแล้วววว
    น้องสู้ๆน้าา
    #177
    0
  10. #153 yokyok5050 (@yokyok5050) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 15:39
    อ่านกี่รอบๆ ก็สนุกตื่นเต้นจ้า
    #153
    1
  11. #150 king0909 (@king0909) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 10:11
    ตื่นเต้น
    #150
    0
  12. #74 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 12:31
    ร้ายยยย
    #74
    0