ภรรยา…อภัยให้ข้าเถิด (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 71 : ตอนพิเศษ ตระกูลหลี่เข้าวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    5 ก.ย. 63

*ไม่เหมาะกับคุณคนอ่านที่ยังอ่านไม่จบ เพราะมันเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องหลังจากจบเรื่องแล้ว

ดังนั้นหากใครไม่ชอบการสปอยเนื้อหา อดใจรอก่อนอย่าเพิ่งอ่านนะคะ


ตอนพิเศษ ตระกูลหลี่เข้าวัง



หลังจากสงครามจบลงอวิ๋นเทียนซื่อและครอบครัวก็พักอาศัยอยู่ที่เมืองเล่าหยางจวบจนบุตรชายคนที่สามคลอดออกมา เขาใช้เวลาพักฟื้นหลังคลอดและดูแลทารกน้อยต่ออีกกว่าแปดเดือนจึงได้พาลูกและสามีกลับสู่เมืองหลวง

ระหว่างการเดินทาง ห้าคนพ่อแม่ลูกใช้เวลาได้คุ้มค่ายิ่งนัก

หลายครั้งออกนอกเส้นทาง หลายคราหมดไปกับความซุกซนของเด็กดีพี่น้อง บางวันล่าช้าเพราะอวิ๋นเทียนซื่อชักชวนองครักษ์เงาหนีเที่ยว และจากนั้นอีกหลายวันก็ต้องพักการเดินทางเหตุเพราะสามีค่อนข้างเอาแต่ใจในยามค่ำคืน ใช้เวลาเตร็ดเตร่กว่าสามเดือนคณะเดินทางตระกูลหลี่จึงได้มาถึงจุดหมาย


ณ คฤหาสน์ตระกูลหลี่

สองก้อนน้อยรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง กลับมาเมืองหลวงคราวนี้ให้รู้สึกเหมือนได้คืนถิ่น แม้ว่าจะจำช่วงเวลาก่อนจากไม่ค่อยได้ก็ตาม

วันนี้ท่านพ่อท่านแม่จะพาพวกเขาเข้าวังไปรับบำเหน็จรางวัล และจะได้เจอกับท่านย่าเล็กที่ตอนนี้รับตำแหน่งฮองเฮาอยู่ในวังหลวง หลายคืนก่อนท่านปู่จักรพรรดิพาท่านย่ามาเล่นด้วย พวกเขาพี่น้องค่อนข้างสนิทสนมกับท่านย่าเล็กอยู่พอสมควร ขนมที่ได้รับก็ค่อนข้างถูกปาก อีกอย่างรู้สึกว่างานเลี้ยงในวังนั้นน่าสนใจไม่น้อย

พวกเขาจะแอบสร้างชื่อเสียงในงานนี้ เด็กบ้านไหนก็อย่าได้มาลองดีบดบังรัศมีสองนายน้อยตระกูลหลี่เป็นอันขาด!

“ฉีฉี วันนี้เจ้าจะเล่นเป็นอะไร” หลี่ซื่อหยวนสอบถามถึงความต้องการของน้องชาย เขาตั้งใจเสียสละให้น้องเลือกก่อน

“วันนี้ข้าจะเป็นเซียนพิษ” หลี่เทียนฉีหาได้สนใจในความเสียสละของผู้เป็นพี่ชาย เพราะมัวแต่ตรึกตรองพิถีพิถันเลือกพิษชนิดอ่อนเพื่อเปิดตัวกับสหายหน้าใหม่ ในใจลังเลว่าจะเลือกผงคันหรือยาระบายล้างท้องอ่อนๆ ดี

“เข้าท่า ความคิดใช้ได้ เห็นด้วยอย่างยิ่ง!”

สำหรับหลี่ซื่อหยวนแล้ว บทบาทที่น้องชายเลือกช่างประจวบเหมาะกับใจเขา การเป็นเด็กดีที่ต้องนั่งนิ่งให้ผู้ใหญ่หยอกล้อเอ็นดูนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่วันนี้พิเศษกว่าวันอื่น การเข้าวังไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นอกจากมากมารยาทแล้วยังต้องเสแสร้งแข่งกันเป็นเด็กดีรู้ความไปพร้อมกับเด็กบ้านอื่นด้วย รอยยิ้มบาดตาจะขาดไม่ได้ เฉกเช่นการละเล่นสร้างสัมพันธ์ย่อมสมควรประทับใจในแรกพบ

‘เมื่อน้องชายเลือกบทบาทเซียนพิษ เช่นนั้นข้าสมควร…’

ก่อนหน้านี้เคยได้ยินท่านแม่กล่าวว่าตอนที่เข้าวังจะได้เล่นกับบุตรชายของท่านอารัชทายาท ฟังแล้วเขาก็ถึงกับต้องหูผึ่งและคิดตามอย่างว่องไว

จำได้ว่าเขากับน้องชายถูกวางเอาไว้ให้เป็นสหายร่วมเรียนกับบุตรชายคนโตของลูกพี่เจา ต่อให้พวกเขาจะโตกว่าเด็กคนนั้นตั้งหนึ่งขวบปีแต่อย่างไรก็ต้องดูแลกันในฐานะญาติผู้น้อง

สหายร่วมเรียนหรือข้าทาสบริวารก็ไม่รู้ ใครอยากเป็นกัน

ส่วนจะนับญาติหรือไม่ก็ต้องดูที่นิสัยและความเชื่องมิใช่หรือ

หลี่ซื่อหยวนจำได้รางๆ ในเรื่องที่โจวเจาหรูเคยเอ่ยปากขอหมั้นหมายตนเองและน้องชาย คลับคล้ายคลับคลาว่าหากลูกพี่คลอดบุตรออกมาเป็น ‘เอกบุรุษ’ จะขอหมั้นหมายฉีฉี แต่หากเป็น ‘เกอ’ หรือ ‘สตรี’ ก็จะเป็นตัวเขาที่ถูกจับจอง ท่านพ่อเคยกล่าวว่าเชื้อพระวงศ์แม้นมีอภิสิทธิ์เหนือผู้อื่น แต่กลับต้องสืบทอดความไร้เสรี อำนาจเหลือล้นทว่ายังต้องอดกลั้นเพื่อสะสมบารมี

บัลลังก์ที่มีเพียงหนึ่งกับเชื้อพระวงศ์ที่มีมากกว่า ครรลองชีวิตถูกกำหนดให้เข้าสู่การแก่งแย่งช่วงชิง ผู้ใดเป็นคู่ครองของคนเหล่านั้นจะหลับไม่เต็มอิ่ม กระทั่งอาหารที่กินยังต้องระแวง ดังนั้นหากใครนิยมความวุ่นวายก็จำเป็นต้องเก่งกาจและต้องเหี้ยมในระดับหนึ่ง

ตอนนั้นเขาได้แต่นั่งฟังผู้ใหญ่คุยกัน ด้วยเพราะคิดว่าอายุยังน้อยเรื่องคู่ครองจึงยังไกลตัว แต่มาวันนี้รู้ว่าฝ่ายนั้นคือเด็กน้อยเอกบุรุษ แน่นอนแล้วว่าน้องชายกำลังถูกผู้อื่นหมายปอง

“คิดเด็ดดมบุปผางามตระกูลหลี่ ก็ต้องผ่านด่านพี่ชายเช่นข้าให้ได้ก่อน”

พี่ต้องปกป้องน้อง!

ขัดขวางเส้นทางรักช่างน่าสนุก

หลี่ซื่อหยวนหันหน้าไปมองน้องชายที่อุ้มเจ้าแมวเหลืองเสี่ยวมาวอย่างมุ่งมั่น

“ฉีฉี ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะกีดกันเจ้าเด็กนั่นให้เจ้าเอง หากเจรจาด้วยดียังไม่ฟัง ข้าก็จะใช้วิถีอันธพาลตีแรงๆ ให้หลาบจำไปเลย วันนี้…ข้าจะรับบทเป็นโจรราคะ!”

หลี่เทียนฉีพลันเงยหน้าขึ้นจนคอแทบเคล็ด เขาละสายตาจากผงพิษแกล้งคนมายังพี่ชายที่กำลังแผ่พลังยุทธ์ออกมาเรี่ยราดไม่หยุด เข้าใจว่าพี่ชายไม่อยากให้เขาออกเรือนไปกับผู้อื่นทว่าเขาอายุเท่าไหร่กัน ตัวสั้นขาป้อมเพียงเท่านี้ แม้นงดงามแต่แก้มยังถือว่าเยอะมาก รูปหน้าไม่ได้เรียวงามดังท่านแม่เสียหน่อย สะโพกก็ใช่จะงอนมีส่วนเว้าส่วนโค้งเหมือนท่านแม่ที่ไหน กล่าวได้ว่าเป็นเพียง ‘เกอน้อยก้อนกลมๆ’ น่ารักน่าเอ็นดูผู้หนึ่งเท่านั้นเอง

แต่เมื่อฟังความจริงจังในวาจาของแฝดพี่แล้ว แฝดน้องย่อมไม่ลืมตักเตือนกันด้วยความหวังดี

“ตีเชื้อพระวงศ์มีโทษหนัก ถ้าท่านแม่จับได้มีหวังถูกตีก้นแน่” ฉีฉีน้อยลูบบั้นท้ายตัวเองป้อยๆ แม้ท่านแม่จะตีไม่เจ็บ แต่ก็ไม่ควรท้าทาย ในยามที่ท่านแม่โกรธขึ้นมาขนาดท่านพ่อที่ว่าแน่ยังต้องหดเป็นลูกเต่าเลย

“หึ! เจ้าอย่าได้ดูแคลนพี่ชายนัก ใครจะไปทำเรื่องนั้นให้ท่านแม่เห็นกัน ข้าจะลงมือในที่ลับตา คอยดูว่าเจ้าเด็กผู้นั้นจะกลัวจนไม่กล้าร้องไห้ไปฟ้องใคร” หยวนเอ๋อร์น้อยเผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ โจรราคะย่อมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว กระทั่งท่านแม่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบ้านยังต้องเสียท่าให้ท่านพ่อที่เป็นโจรจนไม่กล้าไปฟ้องใคร

“ตามใจเถอะ จะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าลืมว่าคนผู้นั้นเป็นญาติเรา ลูกของลูกพี่เจากับท่านอารัชทายาทยังไงก็เป็นคนกันเอง ฝั่งเดียวกันทั้งนั้น” หลี่เทียนฉีไม่ได้ใส่ใจในความมุ่งมั่นของพี่ชายเท่าใดนัก เขาไม่สนใจว่าจะถูกจับให้หมั้นหมายตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ในเมื่อท่านแม่รักเขามากกว่าใคร จะปล่อยให้เขาออกเรือนกับคนที่ไม่พึงใจได้อย่างไร

เห็นพี่ชายกระหยิ่มยิ้มย่อง น้องชายจึงได้แต่ส่ายหัวให้กับภาพที่เห็น

‘พี่ใหญ่ช่างไร้เดียงสายิ่งนัก’

หลี่เทียนฉีนัยน์ตาเป็นประกาย ‘ด้ายแดงของข้าเป็นมังกร ท่านปู่เซียนพยากรณ์เคยทำนายบอกมา’ นึกภาพตัวเองนั่งบนหัวมังกรพร้อมกับครอบครัวอย่างมีความสุข พวกเขาเหาะเหินบินท่องไปทั่วสามแคว้นด้วยความสนุกสนาน ความปรารถนาที่รอเพียงเวลาเติบใหญ่ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งอยากโตไวๆ


ขณะที่บุตรชายกำลังเตรียมการเปิดตัว ผู้เป็นพ่อแม่กลับกำลังยุ่งอยู่กับภารกิจบนเตียง

ระหว่างที่หลี่เจิ้งป๋อกำลังจัดการเก็บที่นอน อวิ๋นเทียนซื่อก็พยุงเอวที่ปวดเมื่อยไปยังหลังม่านบังตา “โอย…ระบมแท้ เจ้าลูกเต่าบ้าเอ๊ยอย่าให้ถึงเวลาของข้าบ้างก็แล้วกัน” เกอแม่ลูกสามบ่นกระปอดกระแปดเอ่ยประโยคข่มขู่สามีไปตามทาง ยิ่งคิดก็ยิ่งสิ้นหวังเพราะเรื่องหื่นกามเขาสู้อีกฝ่ายไม่ได้จริงๆ ยิ่งพูดก็ยิ่งเข้าตัว ดูเอาเถิดพูดไปแค่เพียงไม่กี่คำ จู่ๆ ไยจึงถูกรวบกอดจากทางด้านหลังเสียแล้ว

เฮ้อ…

“อะ…”

“อึก…”

เสียงอึกอักในแรกเริ่มได้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงของจังหวะเนื้อกระทบเนื้อที่ดังขึ้นจากหลังฉากกั้น

“อูย…ฮือ…”

ตามมาด้วยเสียงน้ำที่ดังกระฉอกจากภายในถังน้ำ

“ฮ๊า ท่านพี่…ร…เร็ว…รีบหน่อย”

“ซี้ด…ซื่อซื่อ…”

เสียงครวญครางดังแว่วไม่ขาดสายพร้อมกับจังหวะการเคลื่อนไหวถี่กระชั้น ภรรยาเร่งเร้าสามี ตั้งใจบดเบียดให้อีกฝ่ายทนไม่ไหว ใช้เวลาไม่นานทั้งคู่ก็ถึงฝั่งฝันไปพร้อมกัน สองร่างพักหายใจเพียงครู่เสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้น…

“เพี๊ยะ!!”

“ผลัวะ!!”

ฝ่ามือน้อยวางลงบนแผ่นหลังของสามี ในใจคิดเพียงว่า ‘ฮึ่ย! ถึงเวลาของข้าบ้างแล้ว’

นี่ล่ะ ‘ถึงเวลาเอาคืน’ ที่เคยพูดมั่วซั่วข่มขู่หลี่เจิ้งป๋อเอาไว้ก่อนหน้า กดไม่ได้ก็ตีเอา เขา…ก็ปากดีไปอย่างนั้นเอง


ก่อนเข้าวังอวิ๋นเทียนซื่อได้มอบรางวัลให้สามีตั้งแต่เช้ามืดไปสองยก หลังจากนั้นก็ตาลีตาเหลือกจัดการทุกอย่างด้วยความเร่งรีบจนแล้วเสร็จ

เมื่อถึงเวลาเดินทาง ผู้เป็นมารดาก็อุ้มบุตรชายคนที่สามแนบอกขณะเดียวกันผู้เป็นบิดาก็จับจูงมือเล็กของสองก้อนน้อยแบบซ้ายคนขวาคน ผู้คนตระกูลหลี่สืบเท้าก้าวตามกันขึ้นรถม้าอย่างเป็นระเบียบ ภาพที่เห็นในสายตาของคนนอกนั้นช่างดูอบอุ่นน่ามอง ซึ่งแตกต่างจากความเป็นจริงที่เกิดขึ้นภายในรถม้า

ระหว่างทางขณะที่กำลังมุ่งหน้าสู่วังหลวง อวิ๋นเทียนซื่อต้องจำใจรับสายตากรุ้มกริ่มชวนสยิวมาเป็นระยะ ก่อนจะใช้สายตาดุร้ายส่งกลับไปให้คนมอง

หลี่เจิ้งป๋อไม่สะทกสะท้านกับสายตาร้อนแรงของคนงาม เขาเพียรส่งรอยยิ้มหวานเชื่อมให้แก่ภรรยาด้วยใบหน้าอิ่มเอิบมีเลือดฝาด หวนย้อนคะนึงถึงความสุขที่อีกฝ่ายมอบให้เมื่อเช้าตรู่ก็ให้รู้สึกดีจนหุบยิ้มไม่ลง ถึงแม้จะยังไม่อิ่มแต่ก็ตราตรึงไม่น้อย

เช้านี้เขาถูกซื่อซื่อปลุกให้ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ซึ่งในยามเช้าบุรุษมักตื่นตัวซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ ทว่าระหว่างที่ซื่อซื่อแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นแล้วกำลังจะลุกจากเตียง อาศัยว่าเขาเคลื่อนไหวว่องไวกว่าจึงสามารถคว้าร่างงามเอาไว้ได้ก่อน ใช้เวลานัวเนียกอดหอมได้เพียงครู่ ภรรยาก็พลันใจร้อนจนเริ่มต้นทุกอย่างเอง

“ท่านไม่ต้อง เดี๋ยวข้าทำเอง วันนี้ต้องเข้าวังเพราะฉะนั้นสายไม่ได้” ฟังเช่นนั้นใครจะกล้าโต้แย้งเล่า แน่นอนว่า…เขาไม่มีความกล้าอยู่แล้ว

เพราะถูกสามีจ้องแบบมีนัยไม่หยุด แค่มองตาก็รู้ไปถึงลำไส้ ไม่รู้ว่าทำไมหลี่เจิ้งป๋อถึงได้เป็นคนแบบนี้ หื่นตลอดเวลาอย่างนี้ใช้ได้หรือ อวิ๋นเทียนซื่อเลิกปรามสามีด้วยสายตาดุดัน แล้วหันไปใช้ความคิดกับเรื่องสำคัญต่อในใจ

วันนี้พวกเขาทั้งครอบครัวยกโขยงกันเข้าวังเพื่อไปรับเงินทองของมีค่า ทำนายจากนิสัยของเจ้าลูกเต่าเขาคงจะมีลูกอย่างต่ำครึ่งโหล ดังนั้นต้องคิดถึงอนาคตให้มาก รางวัลความชอบที่ควรได้ก็ควรต้องไปกอบโกยรับมา เขาจะเก็บเอาไว้ให้ลูกๆ คิดจะเป็นเกอแม่ลูกดกก็ต้องวางแผนอนาคตให้ดี พวกเจ้าก้อนน้อยทั้งหลายจะได้ไม่มาตัดพ้อกันในภายหลัง

อนาคตสดใส

วางแผนให้ถูก

มีลูกเมื่อพร้อม

แต่ถ้ามีสามีที่กินเก่งแบบนี้ เขาที่เป็นเมียก็ต้องพร้อมตลอดช่วงวัยหนุ่ม พร้อมไม่พร้อมก็ต้องคลอด คลอดออกมาก็ต้องเลี้ยง เลี้ยงก็ต้องเลี้ยงให้กินดีอยู่สบาย ว่าแต่...รางวัลที่จะได้รับวันนี้คงจะมากอยู่กระมัง

สามีเขาร่วมออกรบจนชนะศึกเชียวนะ!

เขาเองก็ลงแรงจนปวดเอวไม่น้อยเลย!

สองก้อนลูกเขาก็เก่งกาจหาที่ติมิได้!

อวิ๋นเทียนซื่อคิดเข้าข้างคนภายในครอบครัว ในหัวคำนวณค่าแรงค่าเหนื่อยวนซ้ำไปมาอย่างรอบคอบ

บรรยากาศภายในรถม้าของตระกูลหลี่นั้นเต็มไปด้วยความคึกคักที่ไร้สุ้มเสียง ห้าคนพ่อแม่ลูกต่างแสดงความคึกคักออกมากันคนละแบบ

อวิ๋นเทียนซื่อถูไม้ถูมือคาดหวังกับรางวัลกองโต

หลี่เจิ้งป๋อนั้นยังไม่คลายสายตากรุ้มกริ่มแฝงเล่ห์

ส่วนสองก้อนน้อยพี่น้องก็ไม่ได้น้อยหน้าผู้เป็นบิดามารดา เมื่อแฝดพี่ตั้งใจป่วน แฝดน้องย่อมเต็มใจร่วมมือ กระทั่งทารกน้อยก้อนที่สามยังคึกจัดตามคนในครอบครัว เด็กน้อยเพียรส่งเสียงอ้อแอ้ๆ ออกมาเป็นจังหวะประเดี๋ยวสูงประเดี๋ยวต่ำตลอดการเดินทางประหนึ่งกำลังท่องกลอน


ภายในโถงใหญ่จัดเลี้ยง

ขุนนางหลายยศศักดิ์ต่างล้วนร่วมแสดงความยินดีแก่องค์รัชทายาท ‘ลู่ฉี’ ที่ใกล้สืบราชบัลลังก์ผ่านวิธีการอ้อมค้อมแตกต่าง บางคนเลือกแสดงออกด้วยการละเลยท่านอ๋องทุกพระองค์ รวมถึงเชื้อพระวงศ์ทุกลำดับขั้นล้วนแล้วแต่ถูกผู้อื่นหมางเมินถอยห่าง ซึ่งแตกต่างจากผู้คนตระกูลหลี่ที่เป็นญาติฝั่งพระมารดาขององค์รัชทายาทโดยสิ้นเชิง ขุนนางหลายคนเลือกใช้วิธีการเชิดชูผู้นำตระกูลหลี่รุ่นนี้อย่างออกนอกหน้า ข้าวของมีค่าที่สมน้ำสมเนื้อถูกส่งไปถึงหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหลี่เพื่อสานสัมพันธ์ อีกนัยคือแสดงออกถึงการเลือกข้างฝักฝ่าย

ชัดเจนมาแต่ต้นมิใช่หรือ ว่าองค์จักรพรรดิทรงสนับสนุนผู้ใดและใครที่ทรงเป็นที่โปรดปรานหนักหนา

กระทั่งวันนี้ที่พระองค์จัดงานเลี้ยงใหญ่ในวังเพื่อประกาศสละบัลลังก์ ก็ยังไม่วายตกรางวัลให้คุณชายใหญ่ตระกูลหลี่ที่เป็นหนึ่งในผู้มีความชอบในสนามรบ เพื่อตอกย้ำในชัยชนะขององค์รัชทายาทให้ผู้คนประจักษ์แจ้งกันอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้นายท่านผู้เฒ่าหลี่ก็รับไปแล้วรอบหนึ่งพร้อมกับทหารในกองทัพ จากวันนั้นจวบถึงวันนี้เวลาล่วงเลยยังไม่ถึงสองปีเสียด้วยซ้ำ ทันทีที่หลี่เจิ้งป๋อเดินทางกลับมาถึงเมืองหลวงก็ยังมอบให้อีกคราอย่างมือเติบ จนพวกเขาขุนนางน้อยใหญ่ดวงตาเบิกค้างกับสิ่งของล้ำค่าที่เห็น บางอย่างประเมินค่ามิได้ กล่าวว่าอัญมณีล้ำค่าควรเมืองตกใส่มือผู้นำตระกูลหลี่จำนวนไม่น้อยเลย เมื่อเหตุการณ์ดำเนินมาเช่นนี้ แล้วพวกเขาจะยังนิ่งได้อย่างไร ดูว่าคงต้องส่งของกำนัลไปเพิ่มอีกสักอย่างสองอย่างกระมัง

ต่างคน ต่างความคิด ขุนนางแบ่งแยกตำแหน่งซ้ายขวา ผู้ถือครองอำนาจสิทธิ์ขาดพึงพินิจจากผลงานหาใช่อามิสสินจ้าง

โจวเจาหรูที่จับจองตำแหน่งเสียนเฟยละสายตาจากกลุ่มขุนนางที่เข้ามาคารวะสามีไม่ขาดสาย เพราะอยู่ข้างกายเพียงพอนขาวทุกวันเรื่องซับซ้อนที่ไม่เคยเข้าถึงมาก่อน มาวันนี้คนโง่อย่างเขาก็เริ่มเข้าใจแล้ว เรื่องการเมืองการปกครองปล่อยให้ผู้มีความสามารถคาดเดาใจกันไป ส่วนเขาเสพสุขด้วยการนั่งมองสหายคนงามจากอีกฟากฝั่งก็เพียงพอ ตอนนี้มักน้อยไปก่อน เจอใกล้ๆ ค่อยจับค่อยลูบให้หายคิดถึง

ในงานเลี้ยงเขามาในฐานะพระชายารองจึงถูกจัดให้นั่งในส่วนของเชื้อพระวงศ์ วันนี้เขาออกงานกับสามีแค่สองคน เพราะพระชายาเอกจู่ๆ ก็ป่วย ส่วนพระชายารองอีกคนก็ถูกลดยศขั้น เหตุเพราะสามวันก่อนสตรีผู้นั้นคิดการใหญ่ หาญกล้ากระทำการวางยาปลุกกำหนัดคนงาม ช่างเป็นสตรีที่กล้าได้กล้าเสียและกล้าตายยิ่งนัก แต่…จะว่าไปสมควรต้องขอบคุณอดีตพระชายารองผู้นั้นไม่น้อยที่ทำให้เขาเชยชมสามีจนอิ่มหนำไปถึงสามวันสามคืน

เรื่องดีงาม สมควรกล่าวถึง

สามวันที่ผ่านมาช่างรวดเร็วประหนึ่งลมพัดผ่านใบหู วันแรกเขาจัดการคลายกำหนัดให้สามีจนข้ามวัน วันต่อมาอาการของสามีค่อยยังชั่ว กลางวันเขาจึงนั่งๆ ยืนๆ ฝนหมึกร่วมตรวจฎีกา พอตกดึกจึง นอนๆ นั่งๆ รีดเร้นกำหนัดให้สามีต่อ จวบจนดวงตะวันของเช้าวันที่สามมาถึง เขาก็ยังไม่เลิกถอนพิษให้สามี

เพียงพอนขาวเคยบอกเอาไว้ว่า พิษของยาปลุกกำหนัดนั้นรุนแรง หากไม่ช่วยเหลือให้ทันท่วงทีผู้ต้องพิษจะรู้สึกทรมานจนเลือดไหลออกเจ็ดทวาร จากนั้นก็จะจากไปอย่างน่าสงสาร

สิ้นลมทั้งที่ยังตั้งตระหง่าน

นึกภาพตามแล้ว ช่างน่าเวทนา อเนจอนาถและสลดใจยิ่ง

ดังนั้นเขาจะไม่ยอมแพ้ แม้ผ่านมาหลายวันแล้วก็ตาม เพียงพอนขาวยังไม่หายขาดเขาจะประมาทไม่ได้ “คืนนี้พี่ทุยใหญ่จะต้องช่วยเหลือคนงามให้หายดีให้จงได้!”

“เป็นเช่นนั้น” เสียงตอบรับจากคนใกล้ตัวทำให้โจวเจาหรูรับรู้ว่าตนนั้นลืมตัวจนคิดดังอีกแล้ว ไวเท่าความคิดเขาเลือกสลัดเรื่องที่อับอายเพียงเล็กน้อยนี้ทิ้งไป แล้วหันไปส่งสายตาล้อเลียนระยิบระยับใส่คนงามแม่ลูกสามที่กำลังนั่งทำตาละโมบข้างสามี

ในขณะที่ลู่ฉีรับการคารวะจากขุนนางมากมาย เขาก็ชำเลืองมองภรรยาอยู่เป็นพักๆ เห็นว่าวันนี้สายตาของยอดดวงใจไม่ได้ตกอยู่ที่ตนก็ไม่แปลกใจเท่าใดนัก จะอย่างไรคงต้องยกให้พี่สะใภ้เอาไว้สักคน นานแล้วที่อาเจาไม่ได้พบเจอสหาย ทราบมาว่าวันนี้ท่านแม่นัดพี่สะใภ้ไปเล่นไพ่นกกระจอก ส่วนเขากับอาเจาก็จะตามไปสมทบ แม้นอาเจาจะไม่ถนัดการละเล่นนี้แต่ฟังว่าจะร่วมลงทุนกับท่านแม่เพื่อโค่นพี่สะใภ้และเอาทรัพย์สินที่เคยสูญไปกลับคืนสู่ประตูคลัง

เรื่องนี้...คงต้องส่งสารลับอีกครั้ง

เขาหวังว่าญาติผู้พี่จะเข้าใจและหวังว่าพี่สะใภ้จะออมมือให้

หลังจากงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ดำเนินไปได้สักพัก แขกผู้มีเกียรติบางท่านก็ถึงเวลาเดินทางไปสู่อีกตำหนัก ต่อจากนั้นอวิ๋นเทียนซื่อผู้เป็นแขกก็ได้นั่งกอบโกยเครื่องลายครามของมีค่าอย่างพอเป็นพิธี เนื่องจากสามีสะกิดให้ไปเลี้ยงลูกเขาจึงละทิ้งรายได้พิเศษไป

หากไม่เพราะพึงพอใจกับรางวัลที่ได้รับมาก่อนหน้า เขาคงไม่คิดเชื่อคำสามีทั้งที่มือกำลังขึ้น ‘ดีนะที่เขาไม่ใช่คนโลภ’

อวิ๋นเทียนซื่อลุกจากที่นั่งได้เพียงครู่ หลี่เจิ้งเจี๋ยน้องสามีที่ตอนนี้มีสถานะเป็นสะใภ้ตระกูลอวิ๋นก็เข้าไปนั่งแทนทันที เมื่อมองดูแล้วคนในวงไพ่นี้ล้วนแต่เป็นเครือญาติกันเองทั้งนั้น หลี่ฮองเฮา แม่สามี น้องสามีที่เข้าร่วมแทนเขาที่เป็นพี่สะใภ้ และอาเจาที่ยังวางไพ่มั่วซั่วส่งเดชไม่หยุด

ก่อนที่จะกลายเป็นผีพนันเหมือนสี่คนในวงไพ่ อวิ๋นเทียนซื่อก็เรียกสามีให้นำเงินทองของมีค่าที่ได้ไปเก็บ ก่อนจะรับเอาตัวบุตรชายมาป้อนนม

“ท่านพี่ ไยไม่เห็นหยวนเอ๋อร์กับฉีฉีเล่า” ลำแขนผอมบางโอบประคองลูกน้อยในอ้อมกอด ขณะเดียวกันก็พยายามใช้สายตาสอดส่ายมองหาสองแฝดแสนซนของตนไปด้วย เพราะตั้งแต่ที่เข้าวังมา เขาก็ไม่ได้เห็นหน้าเจ้าสองก้อนน้อยเลย

“อยู่ในห้องรับรองเด็ก เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ข้าได้รับรายงานมาว่าวังหลวงแห่งนี้ถูกฉีฉีของพวกเรายึดพื้นที่เอาไว้แล้ว ส่วนหยวนเอ๋อร์นั้น...” หลี่เจิ้งป๋ออมพะนำไม่กล่าวออกมาให้จบคำ

“อะไร! หยวนเอ๋อร์เป็นอะไร?” อวิ๋นเทียนซื่อซักถามต่อ รู้สึกระอากับลีลาท่ามากของสามี

“หยวนเอ๋อร์...ตกลงหมั้นหมายแล้ว”

“...”

ฟังจบผู้เป็นมารดาก็ถึงกับปากกระตุก ลูกเขาอายุเท่าไหร่เชียว...

ไยเครื่องจึงฟิตสตาร์ทติดง่ายแต่เล็กแต่น้อยเพียงนี้...

ไม่ใช่ว่าเด็กในยุคโบราณต้องรักนวลสงวนตัวหรอกหรือ...

ลูกเขาแก่แดดแก่ลมเกินไปแล้ว

อวิ๋นเทียนซื่อไม่ถามชื่อถามประวัติของลูกสะใภ้ในอนาคต ไม่ว่าเด็กน้อยผู้นั้นจะเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เขาผู้เป็นแม่ย่อมทำได้เพียงเตรียมสินสอดทองหมั้น

“เพ้ย! เลือดพ่อช่างแรงนัก!”

“...”

เกอแม่ลูกสามสบถใส่สามีอย่างเคยชินพร้อมกับมอบค้อนวงใหญ่ให้ตามธรรมเนียม ฝ่ายสามีที่ฟังประโยคนี้มานับครั้งไม่ถ้วนได้แต่กลั้นยิ้มให้กับภรรยา เขาเลือกสงบเสงี่ยมตามกฎของตระกูลที่ตั้งขึ้นใหม่

กฎข้อเดียวที่ซื่อซื่อเป็นคนตั้ง

‘ภรรยา’ นั้นถูกต้องเสมอ หากอยากเป็นคน ‘ถูก’ ก็จงสละสถานะสามีแล้วเปลี่ยนมาเป็นภรรยาเสีย หากไม่อยากเป็นเมีย จงอย่าริอ่านมีปากเสียงเถียงกลับ กฎที่เหมือนขู่ คำท้าทายที่ไม่อาจรับ

เถียงชนะ ภรรยา ชนะแล้ว อดข้าว

เถียงชนะ ภรรยา ชนะแล้ว เงินหดหาย

เถียงชนะ ภรรยา ชนะแล้ว เรื่องบนเตียงลดน้อย

เถียงชนะ ภรรยา ชนะแล้ว ความรักอาจจืดจาง

ดังนั้น ชนะคือแพ้ ชนะภรรยาหรือจะสู้ชนะใจตน

ผู้ชนะแท้จริงคือผู้ไม่อดอยากในทุกกรณี

ซื่อซื่อนั้นถูกต้องเสมอ เถียงไม่ได้! ปลุกปล้ำได้อย่างเดียว!

‘หึๆ’ ดังนั้นเงียบไว้ดีที่สุด


ภายในห้องรับรองเด็ก บรรดาเชื้อพระวงศ์ไม่ว่าจะเป็นอ๋องน้อยหรือท่านหญิงน้อยรวมถึงลูกหลานขุนนางระดับสูงต่างมารวมตัวกันอยู่ภายในห้องนี้ทั้งหมด

เด็กทั้งหลายล้วนแต่ห้อมล้อมสองพี่น้องตระกูลหลี่เพราะถูกบิดามารดาสั่งการกำชับมา หลี่ซื่อหยวนไม่รู้สึกอยากใส่หน้ากากเพื่อต้อนรับใคร ด้วยว่าตั้งใจมาปกป้องน้องชายจากเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม

ทว่า...ชั่วเวลาเพียงสบตา ‘ลู่เหอ’ เด็กน้อยนัยน์ตาใสซื่อผู้นั้นช่างงามนัก ผิวขาวแก้มย้วย ลองดมดูแล้วก็ยังมีกลิ่นหอมน่ากัดกินอีกด้วย อีกอย่างมือน้อยอวบอูมนี้ก็ช่างนุ่มนิ่มนัก คนผู้นี้ดีไปหมดทุกอย่างเลย

เป็นเอกบุรุษเหมือนกันแล้วอย่างไร!?

ผู้ใดกำหนดไว้ เอกบุรุษหาใช่ต้องเคียงคู่กับเกอและสตรีเสมอไป ท่านแม่สั่งสอนมาถูกต้องทั้งหมด เรื่องของหัวใจคือเรื่องของเด็กสองคน ด้ายแดงของเขาอย่างไรย่อมต้องเป็นของเขาในสักวัน

ข้อกำหนดไร้สาระ!

ใครจะหมั้นกับใครก็ไม่แน่นักหรอก!

ไวเท่าความคิด หลี่ซื่อหยวนจัดการยัดเยียดตนเองให้อีกฝ่ายในทันที

คนจริงไม่รอช้า ‘คนนี้ข้าชอบ!’

“นี่! ฟังนะ! เจ้าฟังคำข้า ข้าจะเป็นคนหมั้นกับเจ้าแทนน้องชายข้าเอง” คุณชายใหญ่ตระกูลหลี่บอกกล่าวคนต้องใจด้วยเสียงดังฟังชัด จนผู้คนรอบข้างหันมามองอยู่ที่จุดเดียว กระทั่งหลี่เทียนฉีที่กำลังอุ้มแมวดำมาอวดผู้คน ยังถึงกับสะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มหัวคะมำเพียงเพราะได้ยินคำพูดห้าวหาญเอาแต่ได้ของพี่ชายร่วมสายเลือด

พอฟังแล้วลู่เหอที่กำลังเคี้ยวขนมตุ้ยๆ ก็ไม่ได้เข้าใจความหมายนัก ทว่าอย่างไรเขาก็เป็นถึงเชื้อพระวงศ์ เมื่อท่านพ่อครองราชย์เขายังได้เป็นองค์ชายใหญ่ คิดได้ดังนั้นเขาจึงตอบรับไปด้วยท่าทางเสมือนรู้ความ “อื้ม...อย่าลืมพาแมวตัวโอ้นๆ มาด้วยนะ”

“ได้! สำหรับเจ้าแล้วข้าจะตามใจทุกเรื่องและให้ในทุกสิ่งที่ปรารถนา” ประโยคนี้หยวนเอ๋อร์น้อยได้ยินมาจากท่านพ่อบ่อยครั้งจนจดจำได้ขึ้นใจ เคยเห็นท่านแม่ชอบใจจนแก้มแดงเรื่อกว่าใคร เขาจึงนำมาใช้กับคนของตัวเองบ้าง

นายน้อยตระกูลหลี่ก้าวสู่ขั้นตอนต่อไปอย่างองอาจ มือน้อยล้วงเข้าไปในสาบเสื้อ เขานำหยกขาวสลักลายแมวอ้วนที่มารดามอบให้ยื่นใส่มือของเด็กน้อยเบื้องหน้า

“คิดเสียว่าเป็นของหมั้น แมวเอม่อนนี้มอบให้เจ้า ยามใดคิดถึงข้าก็ให้มอง”

ลู่เหอแววตาเปี่ยมสุขทว่ายังคงสงวนท่าที ท่านแม่บอกว่านายน้อยตระกูลหลี่เป็นเด็กน่ารัก พี่ชายผู้นี้ดูเป็นคนดีขอเล่นแมวก็ให้เล่น เขาไม่รู้ว่าของหมั้นคืออะไร รู้แต่ว่าเขาอยากได้หยกชิ้นนี้มากจริงๆ เช่นนั้นรับของไว้คงไม่ใช่เรื่องผิดพลาดกระมัง

มือน้อยรับหยกที่สลักเหมือนหมูมากกว่าแมวเอาไปถือเล่น ในใจของลู่เหอรู้สึกถูกชะตากับลูกพี่ลูกน้องผู้นี้ยิ่งนัก

หลี่ซื่อหยวนไม่พลาดเก็บทุกรายละเอียด ‘เด็กก็คือเด็ก’ ในวังของกินมากแต่เรื่องของเล่นยังถือว่าด้อยกว่าตระกูลหลี่ บ้านเขาค้าขาย ตั้งแต่ทิศเหนือจรดทิศใต้สินค้าน่าสนใจจากเมืองอื่นแคว้นใดล้วนแล้วต้องผ่านตาเขาก่อนทั้งหมด ยิ่งตอนนี้ท่านแม่เป็นคนดูแลกิจการ เรื่องของเล่นของลูกๆ นั้น กล่าวว่ามีมากกว่าเชื้อพระวงศ์แน่นอน เพียงแต่ไม่อาจอวดอ้างให้ใครล่วงรู้ก็เท่านั้น

ภาพของพี่ชายที่กำลังจับมือของผู้อื่นไม่ยอมวาง ได้ทำให้หลี่เทียนฉีรู้สึกเหม็นเบื่อยิ่งนัก อะไรเรียกจะกีดกันคน และเป็นใครกันที่บอกจะแอบตีเชื้อพระวงศ์ให้หลาบจำ

‘พี่ชายข้าช่างกลับกลอกนัก พลิกลิ้นเก่งอย่างกับท่านพ่อเลย’

จะหมั้นคนเขาไม่ว่า แค่รู้สึกเสียดายหยกที่ท่านแม่สลักให้เท่านั้น โธ่…แมวเอม่อนของข้า หมายใจจะเอาเสี่ยวมาวไปแลก ตอนนี้ไม่ทันเสียแล้ว

เมื่อแฝดพี่มีรัก คนเป็นแฝดน้องก็ได้แต่ต้องตัดใจจากหยกของมารดา เขาเลือกลบเลือนความช้ำใจตั้งหน้าล้างตาด้วยการรับหน้าที่กลั่นแกล้งลูกหลานขุนนางอยู่คนเดียว ฉีฉีน้อยส่ายหน้าอย่างจำยอมขณะที่เริ่มเปิดเผยความเป็นอันธพาลในตัว

นามของข้าคือหลี่เทียนฉี

‘หลี่’ ตระกูลของข้าชื่อเสียงเลื่องลือ

ข้าเป็นบุตรชายคนที่สอง เป็นคุณชายรองผู้น่าเกรงขาม

วันนี้ข้าไม่มีพี่ชายให้พึ่งพา มีแต่ภาพมายาที่ตามเข้าวัง


ข้าอายุไม่กี่ขวบปี

สามารถทำให้คนกลัวได้เพียงแค่เอ่ยคำสั้นๆ ไม่กี่คำ

“มาเล่นกันเถอะ”

ฟังแล้วบรรดาเด็กเล็กและเด็กโตภายในโถงรับรองต่างขนลุกเกรียวกราวอย่างไร้สาเหตุ แต่ละคนคล้ายรับรู้โดยสัญชาตญาณว่า ‘หลี่เทียนฉี’ หาได้มาเล่นด้วยดังคำกล่าว…


ครึ่งชั่วยามผ่านไป เป้าหมายใหญ่ก็ราบรื่นลุล่วง

คุณชายรองตระกูลหลี่มือซ้ายปาดเหงื่อมือขวาอุ้มแมว เขาเดินไปนั่งใกล้พี่ชายที่กำลังป้อนน้ำป้อนขนมให้เชื้อพระวงศ์เด็กอย่างไม่ได้หยุดมือ ถัดมาก็มองความโกลาหลด้วยความพึงพอใจ จริงใจหน่อยก็แค่คัน ไร้สัมมาคารวะก็เข้าส้วมไป การเปิดตัวในวันนี้เรียกได้ว่า…งดงาม

______________

❤️❤️❤️❤️❤️

สวัสดีตอนมืดค่า เพราะคิดถึงจึงมาหา ฉีฉีคือเหนื่อย ส่วนหยวนเอ๋อร์ก็เห็นพ่อเป็นไอดอลนะคะ5555 สายทาสค่า

บ้านหลี่ใกล้ถึงเวลาออกเดินทางไปหาคุณคนอ่านแล้ว ตอนพิเศษนี้ไม่มีในรูปเล่ม เราเอาบางส่วนมาจากเรื่องที่กำลังแต่งแล้วมาขยายเพิ่มตามอารมณ์ความเถื่อนในช่วงพักหมอง ตอนนี้มาแบบกรุบกริบจ้า ไม่รู้ว่าจะทำให้ใครสักคนอมยิ้มได้ไหม ฮรี่ๆ อาจขาดๆ เกินๆ ไปบ้าง ไม่ว่ากันน๊าาาาา เยิฟ

_______________

จากนี้คือ Talk ที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหานิยาย เพียงห่วงใยเท่านั้นจริงๆ

ถึงคุณคนอ่านทุกท่าน ชีวิตในบางเวลามันอาจจะยากและเหนื่อย มีทั้งคนดีและไม่ดีรายล้อมซ่อนอยู่ ความสุขความทุกข์แวะเวียนผ่านมาโดยธรรมชาติ ค่อยๆ ก้าวไปนะคะ เชื่อว่าต้องผ่านไปได้ ถ้ามองโดยรอบแล้วรู้สึกไม่ดีให้มองที่กระจกและปลอบคนในนั้นให้ดีๆ มอบให้กันได้เพียงเรื่องเล็กน้อยที่สามารถทำได้ ขำบ้างแป๊กบ้างก็สื่อสารกันต่อไป เป็นกำลังใจให้เสมอ สู้ๆ ในทุกๆ ความหมาย สู้นะคะ ~ วันวานวันวาฬ.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,788 ความคิดเห็น

  1. #1781 n_ok_namo (@n_ok_namo) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 12:01
    อ่านไปยิ้มไป สนุกมาก
    #1,781
    1
  2. #1780 HYUNPARK (@pattywilasinee) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 02:04
    หลี่เจิ้งป๋อก็ยังเป็นหลี่เจิ้งป๋อ เจ้าลูกเต่าหลี่เอ้ย
    #1,780
    1
  3. #1779 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 00:02
    ฉีฉีดื้อจังเรยรูกกกกกกก อยากหอมหัว
    #1,779
    1
  4. #1778 Ratgma (@Ratgma) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 20:18
    รอรับอีบุ๊คน้าาา
    #1,778
    1
  5. #1777 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 19:10
    โอ้ยย. ตลกทั้งบ้าน โดยเฉพาะหยกแมวเอม่อน อิอิ
    #1,777
    1
  6. วันที่ 1 กันยายน 2563 / 17:11
    ขอบคุณมากนะคะจัดเรื่องนี้เข้าคลังเเล้วรอหนังสือมาจร้า
    #1,775
    1
  7. #1774 meeouan14 (@meeouan14) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 12:20
    รอหนังสืออย่างเดียวแล้วค่ะตอนนี้จะเอาขึ้นหิ้ง รักนิยายเรื่องนี้มาก
    #1,774
    2
  8. #1773 zenandzun (@zenandzun) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:59
    ตระกูลหลี่แต่ละคนช่างเกินคำบรรยายกันจริงๆ พ่อก็หื่น แม่ก็งก หยวนหยวนก็ถอดแบบพ่อมาเลย ฉีฉีก็แสบ ลูกพี่เจาจะทำงัยดีลูกชายถูกหยวนหยวนมัดมือชกไปแล้ว
    #1,773
    1
  9. #1772 khanaa1a (@khanaa1a) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:53

    ให้ไรท์ได้สองคำค่ะ. “เป็นสุข”.
    #1,772
    1
  10. #1771 Jajijung248 (@Ja248) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:24
    ครอบครัวนี้แบบน่ารักกกกกก
    #1,771
    1
  11. #1770 NittayaPilatat (@NittayaPilatat) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:17
    555555555 น้องหยวนนนนนนน ใจเย็นๆน้าลูกน้าาาา 55555
    #1,770
    1
  12. #1769 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 07:15
    ควรค่าแก่การเก็บเล่มเรื่องนี้มากค่ะรอเรื่องใหม่นะคะไรท์เป็นฟคไรท์แล้ว
    #1,769
    1
  13. #1768 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 06:53
    ปวดหัวววว ฉันปวดหัวกับครอบครัวนี้มาก 5555555555555 ทำไมช่วงท้ายๆฉีฉีน้อยของป้าคล้ายกับฆาตกรโรคจิตผู้มากับประโยคสุดหลอน มาเล่นกันเถอะ บรื้อส์~
    #1,768
    1
  14. #1767 another16579 (@thunyarut16579) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 01:45

    ครอบครัวนี้ช่างน่ากลัวนัก พ่อหื่นกาม แม่หิวเงิน ลูกก็คือน่ากลัวมาก55555ใครอย่ามาแหยมนะ

    #1,767
    1
  15. #1766 basirohalilateh (@basirohalilateh) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 23:54
    ฮ่าาาา น่ารัก
    #1,766
    1
  16. #1765 HEART_Y (@HEART14Y) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 23:25
    รอไปด้วยกัน
    #1,765
    1
  17. #1764 HEART_Y (@HEART14Y) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 23:22
    อู้ววว
    #1,764
    0
  18. #1763 sir_chad (@sir_chad) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 22:58

    ชักอยากเห็นตอนโตเลย ขอบคุณค่ะ

    #1,763
    1