ภรรยา…อภัยให้ข้าเถิด (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 69 : ตอนพิเศษ อวิ๋นเทียนซื่อยังแจ๋ว แจ๋วเสียจน...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 246 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

*ไม่เหมาะกับคุณคนอ่านที่ยังอ่านไม่จบ เพราะมันเป็นเหตุการณ์หลังจากจบเรื่องไปไกลมาก

ดังนั้นหากใครไม่ชอบการสปอยเนื้อหา อดใจรอก่อนอย่าเพิ่งอ่านนะคะ




ตอนพิเศษ อวิ๋นเทียนซื่อยังแจ๋ว แจ๋วเสียจน...




อวิ๋นเทียนซื่อในวัยสี่สิบสองยืนตัวเปลือยสำรวจหน้าท้องของตนอยู่หน้าถังน้ำ

ท้องหรือ?

ไม่หรอกน่า…

อายุก็มากแล้ว...ตั้งสี่สิบสองปีเชียวนะ

“คงแค่อ้วนนั่นแหละ ใช่! ข้าคือผู้อาวุโสที่กำลังลงพุง ต้องใช่แน่ๆ”

หลังจากพึมพำถามเองตอบเองให้กับหน้าท้องที่ยื่นออกมาของตนได้แล้ว อวิ๋นเทียนซื่อก็ลงไปแช่น้ำกับสามีที่นั่งรออยู่ก่อนหน้าอย่างอารมณ์เสียเล็กน้อย เขาเลือกที่จะหันหลังให้หลี่เจิ้งป๋อเพื่อประท้วงเงียบๆ คนเดียว ตั้งใจเกาะขอบถังน้ำแล้วร้องเพลง ‘เต่าเอ๋ยเต่า’ ในใจเพื่อลดโทสะที่หลงเหลือด้วยความสุนทรีย์

‘เต่าเอ๋ยเต่า เต่ามันมีสี่ขา สี่ต…อีน’

เห้ย!!

“ท่านพี่!”

ยังร้องเพลงได้ไม่ถึงไหนเจ้าลูกเต่าก็รวบตัวเขาเข้าไปกอดจากทางด้านหลัง แม้ปกติการนั่งทับตักสามีจะเป็นเรื่องที่ทำอยู่ประจำในระหว่างแช่น้ำ แต่เป็นเพราะหลี่เจิ้งป๋อคือต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องมากังวลกับเรื่องสุดแสนธรรมชาติอย่างการลงพุง ดังนั้นวันนี้เขาในวัยสี่สิบสองปีจะขัดขืนเล่นตัวเพื่อไม่ให้สามีที่แก่ชราย่ามอกย่ามใจ ต่อให้ที่ผ่านมาเขาจะถูกเจ้าลูกเต่าผมหงอกส่งให้ถึงฝั่งฝันเกือบแทบทุกคืน แต่วันนี้จะไม่ยอมให้ใครมาจับกินคาถังน้ำเด็ดขาด!

อวิ๋นเทียนซื่อคิดนานเกินไป จากแต่เดิมที่เหี่ยวเฉาพอเมื่อถูกผู้อื่นลูบไล้เสียดสีก็ถึงกับขนลุกขนตั้งทั้งที่ยังอยู่ในน้ำ

‘แก่แล้วทำไมถึงยังเตะปี๊บดังเหมือนตอนหนุ่มๆ ก็ไม่รู้’ นอกจากจะหื่นอย่างเสมอต้นเสมอปลายแล้วในแต่ละวันสามีก็ยังแข็ง...แรงมาก ไม่ยอมเป็นลมเป็นแล้งให้เขาได้นอนสบายๆ ตามประสาคนมีอายุทั่วไปบ้างเลย

“ท่านพี่หยุดมือไม้ซุกซนของท่านเดี๋ยวนี้เลยนะ” พอไม่ว่าเข้าหน่อยหลี่เจิ้งป๋อก็ช่างเหิมเกริมนัก ฝ่ามือใหญ่วุ่นวายอยู่แต่แถวบริเวณกลางลำตัวของผู้อื่น ปัดป่ายจนเขาหน้าแดงแล้ว น่าโมโหยิ่งนัก

“หลี่เจิ้งป๋อท่านเลิกนัวเนียข้าได้แล้ว!” เมื่อพูดดีๆ ไม่ฟัง ก็ต้องเสียงแข็งกันหน่อย

“ซื่อซื่อไยจึงเอ่ยเช่นนั้น ข้าเจตนาบริสุทธิ์ตั้งใจอาบน้ำให้เมีย…” หลี่เจิ้งป๋อปากว่ามือถึง มือหนึ่งลูบคลำทั่วทุกอณูรูขุมขนส่วนอีกมือก็โอบกระชับร่างน้อยของคนงามที่กำลังอารมณ์ไม่ใคร่ดีนัก แค่มองท่าทางของคนในอ้อมกอดก็รู้แล้วว่ากำลังคิดอะไร แววตาเจ้าเล่ห์ที่มักส่องประกายลับหลังภรรยายามนี้ได้ส่องแสงวิบวับเรืองรองจนทำให้อวิ๋นเทียนซื่อที่อารมณ์เสียถึงกลับเปลี่ยนอารมณ์แทบไม่ทัน

จู่ๆ ก็เสียวสันหลังวาบ ร่างน้อยขาวผ่องที่ถูกรวบกอดกำลังสั่นสะท้านอย่างรู้ที่มาที่ไป เขาคือเกอผู้มากประสบกาม เรื่องร่วมสุขกับสามีเจอมานักต่อนักแล้ว

พลังงานหื่นแผ่ซ่านออกมามากมาย สัมผัสได้ว่าสมควรแก่เวลาต่อรอง

“ท่านพี่วันนี้งดสักวันไม่ได้หรือ กระดูกกระเดี้ยวข้าก็ไม่ค่อยจะดี ท่านก็เบาเรื่องนั้นให้ข้าหน่อยเป็นอย่างไร”

เมื่อภรรยาขอมีหรือสามีจะไม่รับปาก “ได้! ข้าจะทำเบาๆ” ขาดคำหลี่เจิ้งป๋อพลันมอบจุมพิตแผ่วเบาตรงซอกคอให้ตามคำขอ ก่อนจะถูกผลักไสด้วยฝ่ามือที่ไร้เรี่ยวแรง

“ท่านพี่!” อวิ๋นเทียนซื่อขึ้นเสียงใส่สามี แม้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจะต้องโดน แต่เพื่อความยุติธรรมและความเท่าเทียมในชีวิตคู่ เขาจะไม่รอช้าในเรื่องด่าคน

“ลูกเต่าหลี่!”

หลี่เจิ้งป๋อหอมแก้มคนงามแล้วจัดการช้อนอุ้มเรือนกายขาวกระจ่างขึ้นจากถังน้ำอย่างทะนุถนอม

“ตาเฒ่าตัณหาจัด”

ฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้มรับคำเยินยอจากปากน้อยจิ้มลิ้ม หลี่เจิ้งป๋ออดไม่ได้ที่จะซุกไซ้เนื้อนวล ปลายลิ้นลากไล้ปรารถนายั่วเย้าคนก่นด่าแผ่วเบา ก่อนจะสาวเท้าก้าวสู่ทิศทางที่ตั้งของเตียงนอนด้วยฝีเท้าหนักแน่นมั่นคง

“สักวันข้าจะตัดให้เป็ดกิน” อวิ๋นเทียนซื่อถูกสามีละเลงชิวหาจนตัวอ่อน รู้สึกสู้ไม่ได้จึงเลิกด่าแล้วหันมาข่มขู่แทน

ฝ่าเท้าชะงักเล็กน้อย แต่ก็เพียงเท่านั้นเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายหาใช่ใจร้ายใจดำ น้ำเสียงก่นด่าว่าร้ายทำนองนี้เขารับฟังจนจดจำได้ขึ้นใจแล้ว “ซื่อซื่อ...ของจำเป็นต้องมี เจ้าจะตัดใจได้จริงหรือ?” หลี่เจิ้งป๋อถามกลับด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์กึ่งออดอ้อนในที ขณะเดียวกันก็วางร่างน้อยในอ้อมกอดลงบนเตียงพร้อมจัดท่าจัดทางให้น่ามอง

“…” ตัด...ได้เสียที่ไหนล่ะ

อวิ๋นเทียนซื่อไม่รู้จะกล่าวอย่างไรแล้ว รู้ตัวอีกทีก็ถูกสามีเริ่มต้นทำเรื่องดีงามเป็นที่เรียบร้อย หลังจากถูกความแผ่วเบายั่วยวนได้เพียงครู่เขาก็เคลิ้มจนสติกระเจิดกระเจิง จัดการแยกขาอ้ากว้างเชิญชวนสามีด้วยตัวเอง

“ฮึ่ย! เข้ามา…” ชักช้าเสียเวลา

เมื่อได้ยินคำอนุญาต หลี่เจิ้งป๋อจึงพุ่งเข้าใส่ตามคำเรียกร้อง สองร่างพัวพันอยู่ในห้วงแห่งกามารมณ์อยู่เนิ่นนาน ภายใต้ช่วงเวลาหวามไหวร่างน้อยกอดรัดเรือนกายแกร่งแน่นหนา ไม่ต่างจากร่างสูงที่โอบประคองคนใต้ร่างอย่างหวงแหน ภรรยาร่อนเอวรับกลืนกินตัวตนของสามี ส่วนสามีก็ปรนเปรอภรรยาจนอิ่มหนำ ทว่ากอดกันครานี้คล้ายรู้แก่ใจในบางเรื่อง คนทั้งคู่จึงรับรุกกันอย่างเบาแรงยั้งกาย ไม่ได้หนักหน่วงดังเช่นปกติที่ควรเป็น

กระทั่งความสุขสมผ่านพ้นในรอบที่สอง อวิ๋นเทียนซื่อจึงได้ผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของสามีดังเช่นทุกครา ต่างจากหลี่เจิ้งป๋อที่ลูบไล้กลุ่มเส้นผมที่พัวพันกันจนแยกไม่ออก ขณะเดียวกันก็มองใบหน้าหลับใหลของภรรยาอย่างคนที่กำลังใช้ความคิด

ครรภ์ในยามชรานี้หากเป็นผู้อื่นคงรักษาเอาไว้ไม่ง่าย ทว่าตระกูลเขามีหมอเทวดาภายในครอบครัว ซื่อซื่อเคยเปรยว่าคิดถึงฉีฉีที่อาศัยอยู่กับบุตรเขยที่ดินแดนสัตว์อสูรอันห่างไกล หนนี้ภรรยาคงได้สมหวังแน่แล้ว

‘ถึงเวลาที่ลูกข้าจะต้องกลับมาเยี่ยมบ้านเดิมเสียที’

เพราะข่าวสารที่ได้รับไม่น่าประทับใจเท่าที่ควร หลี่เจิ้งป๋อจึงร่วมมือกับบุตรชายคนโตเพื่อทวงบุตรชายคนรองกลับคืนสู่ตระกูลหลี่

คอยดูว่าเจ้าบุตรเขยผู้นั้นจะยังกล้าเล่นแง่ลองใจลูกเขาอีกเนิ่นนานเพียงไร

“มาดูฤทธิ์พ่อตาอย่างข้าบ้างก็แล้วกัน!” หลี่เจิ้งป๋อเข่นเขี้ยวเสียงเบา

“อืม…เอาให้หลาบจำไปเลยนะ” อวิ๋นเทียนซื่อเงยหน้ากล่าวคำกับสามี เขาแสร้งหลับเพราะไม่อยากเล่นผีผ้าห่มยกที่สาม คนฉลาดย่อมตกเป็นเหยื่อของคนสลบ...หรือมิใช่

“ซื่อซื่อ” หลี่เจิ้งป๋อให้รู้สึกเอ็นดูคนในอ้อมกอดยิ่งนัก เขาไม่ปิดบังภรรยา เรื่องที่เกิดขึ้นกับบุตรคนรองซื่อซื่อเองก็รับรู้ทั้งหมด

“เป็นผัวเมียกันมาเนิ่นนาน อะไรที่ตักตวงได้ท่านก็ทำตลอด กับเพียงแค่เรื่องที่ข้าตั้งครรภ์ปลอม คนเจ้าเล่ห์หลากกลอย่างท่านไยจะคิดไม่ออก” เพราะในช่วงนี้ถูกสามีบำรุงขนานใหญ่จนพุงพลุ้ย เมื่อมองดูหน้าท้องที่ยื่นออกมานิดหน่อยของตัวเองแล้วลองคิดดูให้ถี่ถ้วน ก็จะสามารถเข้าใจในแผนการอันแยบยล

“แต่...” หลี่เจิ้งป๋อเห็นสายตาซื่อสัตย์จริงใจที่กำลังพยายามหลอกตัวเองของผู้เป็นภรรยาก็ได้แต่เหงื่อตก

“เถอะน่าข้าจะไม่ให้ใครจับได้ จะลงพุงให้นานๆ” อวิ๋นเทียนซื่อหลับหูหลับตาพูด

“แต่ว่า...”

“ท่านไม่เชื่อหรือ” ไม่อยากจะคุย เดี๋ยวคุยก็จะว่าเขาโม้ เรื่องการแสดงนี่ขอให้บอก เขาคนนี้เคยเป็นพระเอกเก่าเชียวนะ

“ซื่อซื่อ...” หลี่เจิ้งป๋อเอ่ยเรียกภรรยาแต่กลับก้มหน้ามองพื้นโดยสัญชาตญาณ

สะกิดเรียกชื่ออีกแล้ว หรือจะหื่นกามขึ้นมาอีกรอบ ไม่นะเขาแก่แล้วสองครั้งก็เหนื่อยจะตาย เจ้าคนลามกคิดอยู่แต่เรื่องเดียว “ท่าน…” ขณะที่อวิ๋นเทียนซื่อมองสามีในแง่ร้ายจนใบหน้าเห่อร้อน ยังไม่ทันได้เอ่ยถ้อยคำห้ามปรามใดๆ หลี่เจิ้งป๋อก็พลันกล่าวแทรกทำลายบรรยากาศหวามไหวที่ภรรยาสร้างขึ้น

“ตั้งครรภ์เป็นเรื่องจ...จริง” เพราะกำลังก้มหน้าจึงมองไม่เห็นภรรยาหน้าแดง พอเงยหน้าขึ้นมาก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว ไม่อาจยั้งวาจาที่ออกจากปากได้แม้แต่ครึ่งคำ ‘ซื่อซื่อเขินอายแล้วช่างงดงามนัก’ คิดแล้วหลี่เจิ้งป๋อก็ให้รู้สึกเสียดายในความเข้าใจไปเองของคนงามยิ่งนัก

“…อย่ามาหื่น ก...กาม” ตั้งครรภ์เรื่องจริง…เช่นนั้นหรือ เสียงสะท้อนของสามีดังก้องอยู่ข้างหู

“ห…หา…ห๊า…อะไรน๊า”

ฟังได้เพียงเท่านั้น “โอ้ก…” ลงพุงอยู่แท้ๆ “โอ้ก…” ตกใจยังไม่เสร็จ “โอ้ก…” ยังไม่ทันได้โวยวายอะไร “โอ้ก...” อาการแพ้ท้องก็มาตอกย้ำความจริงอย่างว่องไว

ไม่มีสตั๊นแมน ไม่ใช่การแสดง หลี่เจิ้งป๋อทำจริง เขาก็เลยป่องจริง

ต่อให้อายุมากก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น!

ถึงจะแก่แต่พี่ก็ยังมีไฟ!

“เพ้ย! หลี่เจิ้งป๋อ…อ่อก…ฝากเอาไว้ก่อน…โอ้ก…”

“…”

คืนนี้ในเรือนบัวพิสุทธิ์มีสองสามีภรรยาที่ไม่หลับไม่นอน หนึ่งคนถลึงตาอาฆาตมาดร้ายร่างกายอ่อนล้าจิตใจเหนื่อยหน่าย ส่วนอีกคนก็ตามพะเน้าพะนอเอาอกเอาใจไม่ห่าง ยึดตามคำสั่งสอนที่รับเอามาจากบิดาและผู้เป็นอาจารย์

‘รักเมียพึงปลอบ เมียโกรธเพียรกอด

ปลอบก่อนได้กอด กอดก่อนได้เปรียบ’

ความรู้ที่ถ่ายทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่นนั้นมักได้ผลดีเยี่ยม หลี่เจิ้งป๋อกอดเมียเพื่อลดระดับความห่างเหินในสายตา พร้อมกันนั้นก็เพียรกล่าวขอโทษขออภัยอย่างคนที่สำนึกแล้ว เขาย้ำถ้อยคำวนเวียนอยู่เช่นนั้นจวบจนเวลาล่วงเลยไปกว่าครึ่งค่อนคืน

แม้นสิ่งที่ได้รับกลับมาจะมีเพียงความเงียบ ทว่าเสียงของลมหายใจที่เริ่มดังอย่างสม่ำเสมอนี้ก็เปรียบเสมือนลางดี วงแขนกระชับกอดผ่านความมืดมิดแห่งราตรีกาล เนื้อแนบเนื้อช่างอุ่นนัก ลูกคนสุดท้องผู้นี้ช่างได้เรื่องได้ราว นอกจากประกาศก้องถึงความรักที่เขามีต่อภรรยาแล้วยังสามารถเรียกตัวฉีฉีให้คืนถิ่นได้อีกด้วย และจะดียิ่งขึ้นไปอีกหากลูกคนนี้ให้การช่วยเหลือในอีกเรื่องที่มีความสำคัญไม่แพ้กัน

‘เจ้า…ก้อนหลี่น้อย หากเจ้าช่วยเหลือให้บิดาง้องอนมารดาได้สำเร็จ ไว้รอให้รู้ความ หากเจ้าต้องการสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมมาอยู่ในมือของเจ้าแน่นอน’

สายลมพัดผ่านในยามค่ำคืน แสงเรืองรองตกกระทบสู่เรือนบัวพิสุทธิ์อย่างไร้สรรพเสียง คำกล่าวนั้นของหลี่เจิ้งป๋อได้ทำให้ผู้มาใหม่แสดงสีหน้าสนอกสนใจจนนัยน์ตาสั่นไหว

น่าสนุก! มิน่าเล่าเจ้าสองคนนั้นถึงได้เลือกเกิดในครอบครัวนี้

ชะตาไม่รันทด

เรียกลมเรียกฝนได้

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

เยี่ยม! ลองให้สหายที่ดั้นด้นเกิดก่อนมาดูแลเขาบ้างเป็นอย่างไร

‘ชาติภพนี้ข้าจะเป็นน้องชายที่ดีให้พวกเจ้าเอง หึๆ’ รอยยิ้มของผู้มาใหม่ปรากฏขึ้นก่อนเลือนหายไปเพราะความเกียจคร้าน ‘เตรียมตัวให้ดีล่ะสองผู้กล้าพี่ชายข้า’

กล้าทิ้งสหายนิสัยดีอย่างเขามาเกิดก่อนได้อย่างไร ‘ไยไม่รอกันบ้างเล่า แทนที่จะได้เป็นแฝดสามแต่กลับต้องมาเป็นน้องน้อยรุ่นราวคราวลูกเสียได้’ ลำแสงเจิดจ้าสายน้อยที่ตอนนี้ได้มาอาศัยอยู่ในท้องของเกออายุมากกล่าวตัดพ้อโชคชะตาของตนด้วยน้ำเสียงที่เด็กลงๆ

ในระหว่างที่ความทรงจำเดิมกำลังลบเลือนหาย เขาก็ได้ลืมชื่อเสียงเรียงนามของตัวเองไปแล้ว จำได้คร่าวๆ ว่าเพราะหลับนานไปหน่อยพอตื่นขึ้นอีกคราสหายที่มีอยู่เพียงน้อยนิดได้พานพบบิดามารดาไปก่อนไม่รอกัน ดังนั้นเขาจึงต้องมารอคอยช่วงเวลาประจวบเหมาะตัวคนเดียว หลังจากพลาดโอกาสมาหลายครั้งหลายคราเพราะความขี้เซา

ในยามที่เขารู้มาว่าท่านพ่อต้องการบุตรเหตุเพราะหึงหวงที่ท่านแม่ไม่ยอมแก่ เขาก็ตั้งหน้าตั้งตารอเวลาให้มารดาพลาดพลั้งเสียทีให้แก่ผู้เป็นบิดาด้วยใจจดจ่อ เฝ้าติดตามดูสถานการณ์แบบไม่หลับไม่นอนจากวันเป็นเดือนจากเดือนเป็นปี ยิ่งได้เห็นความปั่นป่วนของสหายเก่าเขาก็ยิ่งอยากเข้าไปร่วมวง ครั้นเมื่อฤกษ์กำเนิดมาถึงเขาจึงข่มกลั้นความง่วงงุน ฝืนตาให้ตื่น ยืนรอ นั่งรอ แต่ไม่ยอมนอนรอ เฝ้ารอจังหวะเกิดแบบไม่ให้ใครแทรก จนกระทั่งในที่สุดก็ได้มาอยู่ในท้องของมารดาตามต้องการ

ตอนนี้เขาเป็นลูกมนุษย์ของตระกูลหลี่ ทั้งยังเป็นบุตรชายคนสุดท้องที่ได้รับคำสัญญาจากบิดาว่าสักวันจะมอบสิ่งที่ต้องการให้ถึงมือ

ต่อให้อยู่ในร่างเกอก็ช่างปะไร

‘คนที่เริ่มจำความไม่ค่อยได้อย่างข้าย่อมใจคอกว้างขวางอยู่แล้ว’

เป็นเกอก็ต้องมีสามีสินะ

ฮ้าว…

‘ใครล่ะจะกล้าแต่งข้า’

ฮ้าว...

หนังตาก็จะปิด ในหัวก็มีเรื่องมากมายให้ครุ่นคิด แต่ก่อนอื่นตอนนี้ต้องเป็นก้อนหลี่น้อยให้ดีก่อน

ฮ้าว…จำได้รางๆ ว่าท่านพ่อขอความช่วยเหลือ เช่นนั้นก็ทำตัวเป็นเด็กดีด้วยการนอนหลับไปจนกว่าจะคลอดเลยก็แล้วกัน…ฮ้าว…คิดแล้วก็ง๊วงง่วง

‘เป็นก้อนหลี่น้อยนี่ดีจริงๆ เลยน้า’


วันเคลื่อนเดือนผ่าน ในที่สุดอวิ๋นเทียนซื่อก็ยอมรับชะตาของตนได้แล้ว เขาไม่เคยอดอยากปากแห้ง ผัวเมียกัน กินกันทุกวัน สามีเขาหื่นส่วนตัวเขาเองก็บรรยากาศพาไปค่อนข้างบ่อย เมื่อหลี่เจิ้งป๋อต่อแขนขาให้ลูกไปแล้ว คนเป็นแม่อย่างเขาย่อมต้องสานต่อดูแลลูกในท้องให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

ล่วงเวลามาได้ระยะหนึ่งอวิ๋นเทียนซื่อก็มีอันต้องแปลกใจกับท้องนี้จนร่างกายอิดโรย เขากังวลจนไม่มีแม้กระทั่งเวลาที่จะโกรธเคืองสามี ด้วยว่าเจ้าก้อนหลี่น้อยสงบเสงี่ยมเกินไป ตลอดเวลาที่อุ้มท้องความรู้สึกของมารดาที่กำลังมีบุตรอยู่ในครรภ์ไม่เคยชัดเจนเลย เขารับรู้ไม่ได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตน้อยๆ อาศัยอยู่ภายในตัวเลยสักครั้ง สันนิษฐานว่าอาจเพราะตนเองอายุมากลูกน้อยจึงมีพลังชีวิตที่อ่อนแอ

ผู้คนทั่วทั้งตระกูลหลี่ตื่นตระหนกโดยถ้วนหน้า หลี่เจิ้งป๋อถึงขั้นเข้าหน้าภรรยาไม่ติด รู้สึกผิดจนเส้นผมที่หงอกอยู่เพียงประปรายแปรเปลี่ยนเป็นขาวโพลนไปทั้งศีรษะ หากไม่ได้หลี่เทียนฉีที่เร่งรุดเดินทางกลับมาตระกูลหลี่กล่าวคำรับรองเรื่องสัญญาณชีพที่แข็งแรงยิ่งของเจ้าก้อนหลี่น้อยให้แล้ว ผู้คนภายในตระกูลก็คงจะยังไม่เลิกวิตกเป็นแน่แท้

อวิ๋นเทียนซื่อนอนลูบท้องที่เริ่มใหญ่โตตามกาลเวลา ลูกคนนี้ช่างเป็นเด็กดีที่ว่านอนสอนง่ายเสียยิ่งกว่าใคร นอกจากจะแข็งแรงแล้วยังน้อยครั้งจะกระดิกตัว นับวันตัวเขาที่กินอิ่มนอนหลับลึกก็มีแต่จะรู้สึกสบายตัว วันทั้งวันเอาแต่งีบกับง่ำอย่างเปรมปรีดิ์

ทว่าในขณะนี้ที่หลี่เจิ้งป๋อรับรู้แล้วว่าลูกน้อยเป็นทารกที่แข็งแรงมาก...

‘ก้อนหลี่น้อยวันนี้ให้มารดาตื่นสักสี่ชั่วยามเถิด แม่หลับนานจนพ่อเจ้าจะจัดการแม่ไปอีกหนึ่งยกแล้วลูกเอ๊ย’

“อือ...ท่านพี่อย่าเซ้าซี้นักสิ” อวิ๋นเทียนซื่อได้แต่งึมงำในลำคออย่างหัวเสีย ถึงจะหลับนอนด้วยกันมาไม่น้อยแต่ก็อดจะอิดออดไม่ได้ เพราะบางวันเขาก็ใช่จะอยากได้อยากโดนเสียที่ไหน ยิ่งกำลังท้องกำลังไส้ก็ยิ่งไม่อยากโยกไหวส่ายคลอน

“อ๊ะ”

ง่วงก็ง่วง เสียวก็เสียว อารมณ์วูบวาบๆ วนไป

อวิ๋นเทียนซื่อถูกสามีเล้าโลมจนรู้สึกสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าง่วงหรือเสียวอย่างไหนมากกว่ากัน เมื่อความรู้สึกปนเปมั่วซั่วจึงได้แต่กล่าวเร่งเร้าสามีที่ไม่สนสี่สนแปดของตัวเอง

“ลูกเต่าหลี่... อื้อ ท่านพี่”

เฮ้อ...ขนาดเมียแพ้ท้องก็ยังไม่ละเว้น

‘เอ้า! เอาก็เอา สู้เขาสุดหล่อ’ อวิ๋นเทียนซื่อผู้อวบอิ่มชูสองนิ้วใส่สามี เห็นดังนั้นหลี่เจิ้งป๋อพลันนัยน์ตาสั่นระริก รู้สึกดีใจหนักหนาที่เมียพึงพอใจจนให้ต่ออีกรอบ

“รีบทำให้เสร็จๆ ข้าจะได้กลับไปหลับต่อ ฮ๊า...ฮ๊ะ...ฮ้าว”


ครึ่งชั่วยามให้หลังผ่านพ้น

รอยยิ้มสำรวมตนเผยออกมาโดยที่คนในอ้อมกอดยังหลับใหล ภรรยาที่นอนเก่งเช่นนี้ช่างถูกใจเขานัก เวลาที่อยากสนิทสนมแนบชิดก็ทำได้ทันทีโดยไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ยินยอม เพราะเมื่อใดที่ซื่อซื่อตื่นขึ้นมาก็จะงัวเงียแล้วเคลิ้มตามอยู่ดี

เมียไม่ด่า

เมียไม่ว่า

เมียไม่คาดโทษและไม่บิดหูเขาเลย

หลี่เจิ้งป๋อในวัยห้าสิบสามลืมสิ้นถึงคำว่า ‘ลูกเต่าหลี่’ กระทั่งประโยคตัดรำคาญที่ออกจากปากของภรรยาก็จำไม่ได้แล้ว ไม่เอ่ยถึงรอยเล็บจิกเต็มแผ่นหลังที่มองไม่เห็นหรือรอยข่วนตามลำคอที่ถูกเส้นผมบดบัง ตอนนี้เขาจดจำได้แต่เพียงเสียงครางฮือที่มาพร้อมกับความสุขสมที่คนงามมอบให้

ผู้นำตระกูลหลี่นอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่เช่นนั้นจวบจนแสงทองของวันใหม่มาเยือน เขาลุกขึ้นจากเตียงด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเป่า จากนั้นจึงแต่งกายอย่างพิถีพิถัน ตั้งใจไปแสดงอำนาจในฐานะพ่อตาเพื่อจะได้ปั่นป่วนกลั่นแกล้งบุตรเขยผู้น่าหมั่นไส้ของตนตั้งแต่เช้าตรู่

ใบหน้าต้องดุดัน เรือนกายต้องล่ำสัน

หนวดพร้อม! เคราพร้อม! พละกำลังเต็มเปี่ยม!

“เจ้ามังกรหน้าดำวันนี้ก็อย่าได้หวังว่าจะได้กินเต้าหู้ลูกข้าได้ง่ายดาย” หลี่เจิ้งป๋อที่สีหน้าเปล่งปลั่งอิ่มเอิบเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ เดิมทีเขาก็หวงลูกอยู่เป็นทุนเดิม ยิ่งเมื่อนึกถึงท่าทางของเขยใหญ่ที่มีต่อบุตรชาย เขาก็ยิ่งอยากสั่งสอนคน ทว่าตอนนี้คงได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่คนเดียวไปก่อน


ระหว่างที่ผู้เป็นบิดาเตรียมการวางตัวกันท่าเต็มที่ ก็หารู้ไม่ว่าเต้าหู้น้อยที่ตนตั้งใจกีดกันผู้เป็นบุตรเขยนั้น กำลังตั้งหน้าตั้งตากลืนกินมังกรของสามีเพื่อรองท้องเป็นสำรับเช้าตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเสียด้วยซ้ำ

“รัดข้าให้แน่นอีกนิดสิ”

“ลึก...ลึกอีก”

“เร็วเข้า ประเดี๋ยวท่านพ่อจะส่งพี่ใหญ่มาก่อกวนแล้ว”

หนึ่งมนุษย์หนึ่งมังกรเร่งจังหวะสอดประสานเพื่อแข่งกับเวลา ร่างน้อยนวลผ่องพัวพันกับเกล็ดดำมันวาว ในจังหวะที่ต่างฝ่ายเร่งร้อนหลอมรวมเสพสม จ้าวแห่งมังกรก็ถูกร่างขาวบดเบียดยั่วยวนจนความสุขแทบล้นทะลัก เขาแผดเสียงกร้าวข่มขวัญภรรยาโดยสัญชาตญาณ ก่อนเพิ่มแรงโอบรัดขึ้นอีกระดับเป็นสัญญาณว่าใกล้สุขสมเต็มทน ไม่นานน้ำขุ่นอุ่นร้อนก็ไหลบ่าเข้าสู่บุปผางามในทุกหยาดหยดจนเอ่อล้นเต็มช่องทาง

เมื่อพันธนาการระหว่างคู่ครองคลายออก เกอน้อยไยจะยอมน้อยหน้า เมื่อผู้อื่นเสร็จสมในร่างของตนได้ เช่นนั้นเขาย่อมปลดปล่อยในกายของคนผู้นั้นได้เช่นกัน หลี่เทียนฉีอดทนต่อความหวามไหวจนสั่นสะท้าน ฝ่ามือลูบไล้เกล็ดสากขณะที่เอ่ยความในใจออกมา

“ท่านพี่จำแลงร่างมนุษย์ให้ข้าหน่อย ข้าไม่ไหวแล้ว...อยากเข้าไป”

ฟังแล้วชอบกลนัก ต่อหน้าภรรยาไยศักดิ์ศรีของราชันจึงต่ำเตี้ยติดพสุธาเพียงนี้ เขาผู้ปกครองสัตว์อสูรน้อยใหญ่ย่อมไม่มีทางยินยอมอยู่แล้ว

แม้นในใจโต้แย้งแต่ก็ไม่คิดดับฝันคนกันเอง ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาจากมังกรดำรูปลักษณ์ดุร้ายอันตรายพลันแปรเปลี่ยนเป็นบุรุษผู้คมคายหล่อเหลา เรือนกายกำยำสูงใหญ่จับร่างน้อยที่กำลังนอนตัวเกร็งด้วยสีหน้าแดงก่ำพลิกให้อยู่ในท่าคลานเข่า เขาจดจ่อความเกรี้ยวกราดที่กำลังตั้งชันมุ่งสู่ช่องทางด้านหลังที่ยังอ่อนนุ่มจากความเสน่หาก่อนหน้า หลังจากสามีกระแทกกระทั้นเพียงไม่กี่หน ภรรยาก็สำลักความสุขออกมาจนเปื้อนเตียงอย่างรวดเร็ว

แม้นไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่หลี่เทียนฉีก็พึงพอใจมาก ร่างน้อยที่มีรอยแดงอยู่ทั่วทั้งตัวแอ่นสะโพกเข้าหาต้นตอแห่งความสุขสมที่ยังติดตรึงไม่คลาย ‘ครั้งเดียวหรือจะพอ’ เช้านี้สามีถูกเขาหักหน้าไม่ยินยอมถึงที่หมายพร้อมกัน ดูว่ารอบที่สองที่กำลังจะตามมาคงถึงอกถึงใจไม่แพ้รอบที่สมสู่ในร่างมังกรเป็นแน่

ใบหน้างามส่งสายตาท้าทายไร้สุ้มเสียงก่อนจะถูกสามีกอดรัดอีกครั้งทั้งที่เพิ่งเสร็จสม

หลี่เทียนฉีคือก้อนแป้งน้อยของหลี่เจิ้งป๋อกับอวิ๋นเทียนซื่อ ลูกไม้ย่อมหล่นใต้ต้น เรื่องระหว่างสามีภรรยาหากไม่สมัครสมานกลมเกลียวรักใคร่ เขาก็คงสู้หน้าบิดามารดาไม่ได้

ท่านพ่อหื่นกระหายมักมากในตัวท่านแม่ ส่วนท่านแม่ก็โอนอ่อนอดทนเก่ง เขาผู้เป็นลูกย่อมเชื้อไม่ทิ้งแถวอยู่แล้ว

มังกรดำจ้าวภพแล้วอย่างไร อยู่ในหอนอนก็เป็นแค่งูดำให้ลูบคลำเล่น อึก...ก็เท่านั้นเอง

_________

สวัสดีวันศุกร์ค่า ขอบคุณที่ยังไม่ลืมบ้านหลี่นะคะ เราจะเข้ามาลงเรื่องราวให้อ่านเรื่อยๆ ระหว่างรอตีพิมพ์น้า ตอนพิเศษในตอนนี้ไม่เกี่ยวกับรูปเล่มในเรื่อง ภรรยา...อภัยให้ข้าเถิด แต่จะเป็นฉากหนึ่งที่เราตัดเนื้อหาบางส่วนมาจากนิยายอีกเรื่องที่เรากำลังแต่งอยู่นะคะ เราแยกเอามาขยายความและปรับให้เหมาะสมกับเรื่องราวของบ้านหลี่รุ่นพ่อแม่ แหะๆ ยังไม่เกลาสำนวนและเนื้อหายังไม่สมบูรณ์ หากทำให้งุนงงอย่างไร เราต้องขออภัยด้วยนะคะ

สำหรับความคืบหน้าล่าสุดของนิยาย ตอนนี้ทางสนพ.บ้านวายบุ๊ค แจ้งมาว่ากำลังอยู่ในระหว่างขั้นตอนจัดหน้านิยายเล่มที่2นะคะ ตอนนี้เรายังไม่ทราบวันเปิดพรีที่ชัดเจน ไว้ถ้าได้ข่าวที่แน่ชัดเราจะมาแจ้งให้ทราบอีกครั้งนะคะ

ส่วนเรื่องของนิยายเรื่องใหม่ เราพิมพ์ๆ ลบๆ ได้เรื่องละไม่กี่ตอนเองค่ะ ทีแรกเราตั้งใจแต่งให้ได้เยอะๆ ก่อนแล้วจะลงให้อ่านแบบรัวๆ ตอนนี้เรากำลังแต่งเรื่องของแฝดพี่ (หลี่ซื่อหยวน) สลับกับเรื่องของแฝดน้อง (หลี่เทียนฉี) และยังสลับไปแต่งเรื่องของอวิ๋นเทียนซื่อในพาร์ทของคริส พอทำแบบนี้ความคิดก็ตีกันมั่วซั่วไปหมดเลยอะค่ะ ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย เราเลยปรับความคิดให้นิ่ง แล้วหันมาทำแบบเดิมคือแต่งทีละเรื่องจะดีกว่า เมื่อไหร่ที่ความคิดเริ่มเข้าที่เข้าทางจนเราแต่งนิยายได้เยอะๆ เราจะเปิดเรื่องใหม่และลงให้อ่านทันทีเลยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตาม ธุค้าบ เลิฟ ~ วันวานวันวาฬ.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 246 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,788 ความคิดเห็น

  1. #1762 nawipaaa (@nawipaaa) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 23:38

    E-bookจะมาช่วงไหนงับ

    #1,762
    1
    • #1762-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      31 สิงหาคม 2563 / 22:31

      เรื่องอีบุ๊คทางสนพ.แจ้งเรามาว่า ประมาณ2เดือนหลังจากรูปเล่มแล้วเสร็จอะค่ะ น่าจะไม่ปลายพฤศจิกา ก็ธันวาค่าตัวเอง😊🙏
      #1762-1
  2. #1754 Lady.KJ (@evil555) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 12:00
    แง้ เราคิดถึงบ้านตระกูลหลี่มากเลย รอดรีเล่มอยู่นะคะ และรออ่านเรื่องของ 2 ก้อนด้วย. มีตัวละครลับเพิ่มมา อยากรู้แล้วว่าจะป่วนเท่า2ก้อนมั๊ย
    #1,754
    1
    • #1754-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      26 กรกฎาคม 2563 / 14:37
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะตัวเอง อ่านแล้วดีใจแทนบ้านหลี่มากๆเลย // ตัวละครลับนี้มีความป่วนในระดับนึงค่ะ แต่ที่มากกว่าคือความง่วงและขี้เกียจ น้องจะกลมๆโอ้นๆกว่าพี่น้องทั้งหลาย ฝากตามต่อด้วยน้า ธุค้าบ❤️🙇🏻🙇🏻‍♀️🙏🙏
      #1754-1
  3. #1751 SUTTHILAKK (@SUTTHILAKK) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:03
    อ่านรอวนหลายรอบมากๆๆ รอซื้อebookอยู่นะคะไรท์ งืออออ
    #1,751
    1
    • #1751-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      26 กรกฎาคม 2563 / 14:50
      ฮือ...ขอบคุณมากๆนะคะตัวเอง🥺🥺❤️❤️🙇🏻🙇🏻‍♀️🙏🙏
      #1751-1
  4. #1743 moonoyjaichanok (@moonoyjaichanok) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 08:28
    นี่ไง พ่อกับแม่คือต้นแบบของลูก สุดยอดทั้งตระกูล
    #1,743
    1
  5. #1739 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 23:24
    ตระกูลหลี่การันตรี เผ็ชทั้งบ้านค่ะ55555555555
    #1,739
    1
  6. #1738 sweetiswhan (@apisara-mnpp) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 21:46
    รอ ebook นะค้าบบบบบบบบบ
    #1,738
    1
  7. #1737 2335beer (@2335beer) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 15:48
    สู้ๆๆๆๆๆ
    #1,737
    1
  8. #1736 Alisona Janes Curse (@gif05-hime) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 15:23
    แจ๋วจนท้องป่องงงง
    #1,736
    1
  9. #1735 liwerpool001 (@liwerpool001) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:01
    ลูกก็ไม่เบา+555
    #1,735
    1
  10. #1734 BezT25 (@BezT25) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 09:36
    บ้านหลี่ลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองของจริง55555 หลี่เจิ้งป๋อ53แล้วยังแตะปี๊บดังอยู่ สงสารซื่อซื่อโดนสามีจับกินจนท้องป่องขนาดอายุเยอะก็ไม่เว้น เจ้าก้อนแป้งน้อยของแม่ะ ไม่แผ่วเลยนะลูก สมเป็นลูกท่านพ่อท่านแม่ ขอตอนพิเศษเยอะๆเลยนะค้าา คิดถึงครอบครัวนี้มาก อยากให้มีภาคต่อของลูกๆจัง
    #1,734
    1
  11. วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 09:31
    เปิดเรื่องใหม่เลย!!! ขอเรื่องของพวกเด็กๆ ยามโตด้วย!!! เ
    #1,733
    1
  12. #1732 MANUTPLAI (@MANUTPLAI) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 07:28

    หนูลูก. จะแซ่บๆๆแข่งกับพ่อแม่หรอ555555
    #1,732
    1
  13. #1731 Pissuda627 (@0862223050) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 06:17
    คิดถึงนะคะไรท์ สู้ๆ รอผลงานเรื่องต่อไปอยู่นะเออ
    #1,731
    2
    • #1731-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      26 กรกฎาคม 2563 / 14:18
      ขอบคุณนะคะตัวเอง เราก็คิดถึงเหมือนกันน้าาาา รักษาสุขภาพด้วยเน้อ
      #1731-1
  14. #1730 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 06:14
    โห เต๊ะปี๊บยังดังเนอะ
    #1,730
    1
  15. #1728 HYUNPARK (@pattywilasinee) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 00:12
    คิดถึงซื่อซื่อคนงามมากเลย เจ้าลูกเต่าหลี่ขยับขั้นขึ้นมาเป็นตาเฒ่าแล้วสิ ส่วนหลานๆโตจนคว้ามังกรเจ้าพิภพมากกกอดได้แล้วหรือนี่ การเวลาช่างผ่านไปไวยิ่งนัก
    #1,728
    1
    • #1728-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:01
      โอ้ดีใจมากที่คุณHYUNPARKคิดถึงคนงาม เพราะทางนี้คิดถึงคอมเมนต์มากๆเลยค่ะ😆ไว้จะมาย้อนเวลาให้นะคะ จะให้คนงามกลับไปสดใสอีกครั้ง ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ🙏❤️💕
      #1728-1
  16. #1727 zezeuiaz (@zezeuiaz) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 22:06
    ลากไปกินในน้ำ... อ่านแล้ว นึกถึงบางตัว คิดดีไม่ได้เลย ไรท์ ระวังหน่อย เกลาอีกนิดนะ ...หรือจะเป็นมุข โจ๊กใช่ไหม ใช่สินะ เราจะรอคำตอบ แต่ที่รอยิ่งกว่าคือ ภาคต่อ/ขยาย/เสริม/พิเศษ อะไรก็ได้แล้วตอนนี้ ขอให้มีอ่านเถอะ
    #1,727
    1
    • #1727-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:05
      แหะๆ ภรรยาถูกจับกินคาถังน้ำอะค่ะตัวเอง เราพิมพ์เพลินไปหน่อยอะไรล้นๆเลยเยอะแยะเต็มไปหมดเลย เราจะค่อยๆตัดคำและปรับปรุงสำนวนไปเรื่อยๆให้นะคะ ขอบคุณมากๆที่ทักท้วงมาเน้อ 🙏💕
      #1727-1
  17. #1726 Ratgma (@Ratgma) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 21:48
    คิดถึงน้าาาา
    #1,726
    1
  18. #1724 belize2 (@Belize) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 19:10
    โอ้ววว ลูกดกแท้ๆ
    #1,724
    1
    • #1724-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:08
      ดกจริงค่ะ มือลั่นไปนิดเดียวเอง 😆 ขอบคุณมากๆสำหรับคอมเมนต์น้า🙏❤️💕
      #1724-1
  19. #1723 rjisubb (@rjisubb) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 18:10
    ตามอ่านจ้า
    #1,723
    1
  20. #1722 Noong_kul (@Noong_kul) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 18:07
    ฉีฉีน้อย เธอได้พ่อมาเต็มๆๆ555
    #1,722
    1
    • #1722-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:10
      เลือดพ่อแรงมากค่าาา555 ขอบคุณมากๆสำหรับคอมเมนต์นะคะ🙏❤️💕
      #1722-1
  21. #1721 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 17:57
    ฉีฉีน้อยนี่สมกับเป็นลูกหลี่เจิ้งป๋อ แซ่บเว่อร์ 555555555
    #1,721
    2
    • #1721-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:11
      คิดถึงจังเลยค่ะพี่ PuiPui—r ขอบคุณมากๆสำหรับคอมเมนต์นะคะ🙏❤️💕
      #1721-1
    • #1721-2 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 69)
      12 กรกฎาคม 2563 / 09:44
      คิดถึงน้องไรต์เหมือนกันคร้าาาา คิดถึง E-Book ด้วยนะ รีบเลยๆ 55555555 อยากรู้เรื่องลูกเขยมังกรกับพ่อตาจอมหวงจัวเลยค่ะ ท่าทางจะดุเดือดน่าดูชม
      #1721-2
  22. #1720 Oommie_o (@Oommie_o) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 17:52

    รอเสมอค๊าาา รออีบุ๊คด้วยยย

    #1,720
    1
  23. #1719 Kitten Boy (@AprilMaysahyon) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 17:52
    น้องฉีนี่แซ่บสมกับลูกรักคูมแม่มากๆเลย
    #1,719
    1
    • #1719-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:16
      ฉีฉีแซ่บจริงค่า ส่วนคูมแม่รู้สึกจะแสบมากกว่าแซ่บอาะค่าา5555 (ขออภัยในความทะลึ่งตึงโป๊ะด้วยน้า บางทีก็อยากเล่นด้วยไรงี้ เอาจริงน้องเหงา555) ขอบคุณที่เมนต์ให้บ่อยๆนะค้าา 🙏❤️💕
      #1719-1
  24. #1718 BloodyDevil01 (@gardenmarnear) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 17:49
    รอเปย์เลยค่ะ!
    #1,718
    1
    • #1718-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:19
      แง ขอบคุณมากๆนะคะ 🥺🙏❤️ ดีใจบ้านหลี่จะขายออกล้าววว~ ขอตัวไปแก้บนก่อนน้าาาาา
      #1718-1
  25. #1717 Sakuramio (@Sakuramio) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 17:47
    น้องฉีคือแซ่บได้แม่มาก อร้ายยยยย รอซื้อเล่มเลยค่ะ><
    #1,717
    1
    • #1717-1 วันวานวันวาฬ. (@Look_Peach) (จากตอนที่ 69)
      11 กรกฎาคม 2563 / 03:21
      ฮือ…ขอบคุณมากๆนะคะ ดีใจมากจนนอนไม่หลับเลยยยย😆🙏❤️
      #1717-1