[Star Wars Fic] Cinderella (Armitage Hux / OC)

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ต.ค. 59


 Cinderella 


Intro

ว่ากันนิทานทุกเรื่องเจ้าหญิงมักจะรอให้เจ้าชายในฝันมาช่วยจากความลำบาก ปีนขึ้นหอคอยมาช่วยเหลือจากมังกรตัวร้าย มอบจุมพิตอันแสนหวานให้หลุดพ้นจากคำสาปที่แม่มดร้ายสาป แต่ไม่ใช่สำหรับโมนิก้า ทาร์กิน เด็กกำพร้าสาววัยสิบห้าปีที่ต้องอาศัยอยู่กับป้าใจร้ายนามว่า เวนเทรส เนทัล ที่มีหลานสาวนิสัยแย่ ๆ หนึ่งคนนามว่า แบนชี เนทัล

หล่อนบังคับเธอลาออกจากโรงเรียนไฮสคูลของอันเดอรานมาทำงานบ้าน รวมถึงให้ช่วยแบกของเวลาที่ออกไปช็อปปิ้งกับหลานสาว และวันนี้โมนิก้าก็โดนใช้งานอีกตามเคย เด็กสาวผมดำขลับเอาขยะไปทิ้งหน้าบ้านตามปกติ ก่อนจะสะดุดตากับเด็กชายที่อายุไล่เลี่ยกับเธอวิ่งมาหา เขามองซ้ายมองขวาก่อนจะพูด

“โมนิก้า ยัยมนุษย์ป้านั้นยื่นใบลาออกเธอ เพราะเธอป่วยหรอ?” เบน โซโล ถามขึ้นด้วยความไม่พอใจ

“เบน—นายควรไปเรียนนะตอนนี้...” โมนิก้ารีบเดินเข้าบ้าน เพราะกลัวว่าแบนชีนจะไปฟ้องเวนเทรสและเธอจะโดนลงโทษอดมื้อเย็น เบนเดาใจอีกคนได้ทันทีเลยพูดขึ้นไล่หลัง

“ยัยป้าใจร้ายนั้น...บังคับให้เธอลาออกสินะ” เขาเดินมาหาเธอ ก่อนที่อีกคนจะเปิดประตู เด็กชายจับบ่าอีกคนก่อนจะพูด “รีบขึ้นไปเก็บของส่วนตัวของเธอให้เรียบร้อยและมาหาฉันตอนนี้ เธอจะไปอยู่บ้านฉัน....”

“แต่...”

“ไม่มีแต่เลย พ่อแม่ฉันรู้จักกับพ่อแม่เธอนะและพวกท่านก็เอ็นดูเธอด้วย ถ้าพวกเขารู้ว่าเธอโดนยัยมนุษย์ป้านั้นข่มเหงรังแกขนาดนี้ แม่ต้องมาด่ายัยเวนเทรสจนลืมชื่อตนเองไปเลย”

เบนกอดอกพลางมองว่าตอนนี้มีใครแอบดูพวกเขาไหม โดยเฉพาะแบซีนที่ชอบฟ้องจนโมนิก้าโดนอดมื้อเย็นจนผอมแทบติดกระดูกแล้ว โมนิก้าก้มหน้าลงราวกับใช้ความคิดก่อนจะพูดกับอีกคน

“...ตกลง”

 

ห้าปีผ่านไป...

“เอาเลยโพ!!

“เฮ้ย! จะขัดขาทีมเราทำไมยะ?!” แฟสม่า สาวผมบลอนด์ซอยสั้นบ่นอุบอิบ “ฉันเนี่ยอยากลงสนามแทนฟินน์เลย”

เมื่อการแข่งขันกีฬาจบลงโพกับฟินน์ก็แยกตัวไปอาบน้ำที่หอก่อนจะมาสมทบกับคนอื่น ๆ ที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยคอรัสซังค์ 

ตอนนี้โมนิก้าได้มาเรียนมหาวิทยาลัยชั้นหนึ่งของเมือง เธอพบกับแฟสม่า เฟิร์ส เพราะสาวผมบลอนด์คนนี้มีพื้นเพแบบเดียวกับเธอ คือ กำพร้าพ่อแม่ แต่ต่างที่หล่อนไม่ได้อยู่กับป้าใจร้ายแบบเธอ เพราะมีคนใจบุญอย่างท่านทูตสโนคดูแลเรื่องทุกอย่างให้กับเธอจนถึงเรื่องมหาวิทยาลัย คนนี้แหละที่คอยกันหนุ่ม ๆ ที่มาจีบโมนิก้า เพราะรู้ว่าคนที่มาคอยจีบเธอนั้น ส่วนมากจะเป็นเพล์ยบอย ไม่ก็มั่นหน้า หลงตนเอง เห็นผู้หญิงเป็นเครื่องมือ จนคนบางคนแอบคิดว่าแฟสม่ากับโมนิก้า คือ คู่เลสเบี้ยน ทั้งที่หล่อนมีแฟนหนุ่มอยู่คณะนิติศาสตร์อย่างโดเฟร์ด มิตากะ

ส่วนโพ ดาเมอร่อน โมนิก้ารู้จักตอนไปค่ายซัมเมอร์ของมหาลัย เธอกับเบนอยู่กลุ่มเดียวกันกับโพ หนุ่มดาเมอร่อนเรียนอยู่การบิน เห็นว่าเขาเรียนไปงั้น ๆ เพราะเขาอยากไปเรียนทหารอากาศมากกว่า

เมื่อขึ้นปีสอง เธอก็รู้จักกับเรย์ เคโนบีและฟินน์ สตรอม จากค่ายรับน้องตอนที่เธอไปเป็นสต๊าฟให้ จึงนับว่าชีวิตช่วงหลัง ๆ ของเธอค่อนข้างดีขึ้นตั้งแต่ที่ออกมาจากบ้านของเวนเทรส

ตอนนี้เธอกำลังเตรียมตัวสำหรับการเรียนวิชากฎหมาย แฟสม่าเดินมาพร้อมกับมิตากะ ในมือเธอมีขนมด้วย สาวผมบลอนด์เดินมานั่งข้าง ๆ ก่อนจะยืนถุงขนมมาทางโมนิก้า

“รสใหม่นะ อร่อยมาก” โมนิก้าหยิบมาทาน ก่อนจะรีบเลียมือทันทีที่อาจารย์โยดาเข้ามา ชายหนุ่มวัยกลางที่แต่งตัวเสื้อสเวตเตอร์สีเขียวกกวาดตามองก่อนจะพูดขึ้น

“วันนี้จะมีนักศึกษาใหม่เข้ามา เอ้า! มิสเตอร์ฮักซ์ แนะนำตัวให้เพื่อน ๆ สิ” เขาพูดกับชายหนุ่มผมแดงส้มที่นั่งหน้าสุด

ชายหนุ่มที่นั่งหน้าสุดเดินมาหน้าห้องและแนะนำตัวขึ้น “อาร์มิเทจ ฮักซ์ แต่เรียกผมว่าฮักซ์ก็ได้”

“ฮักซ์? ผมนึกออกละ ลูกชายของเบรนดอล ฮักซ์นิ” มิตากะหันมากระซิบหลังหนังสือกับสองสาว “ว่ากันว่าพ่อเขาอยากให้เขาลงการเมืองด้วย”

โอโห้...นี่มันกูเกิ้ลเปล่า(ว้า)คะ

“มิสทาร์กิน...คุณให้มิสเตอร์ฮักซ์เข้ากลุ่มด้วยได้ใช่ไหม เพราะได้ข่าวว่าขาดหนึ่งคน” โยดาถามอย่างสงสัย โมนิก้าหันมาทางเพื่อน ๆ เธอ แฟสม่าเขียนลงกระดาษก่อนหันมาทางเธอ

รับเหอะ ไม่อยากฟังอาจารย์บ่นอ่า

“ตกลงค่ะอาจารย์”

 

โพมาพร้อมอาหารที่เต็มถาด ทุกคนมองอีกคนที่เพิ่งมานั่งราวกับจะพูดว่าไปอดยากจากที่ไหนมา อาหารถึงได้เต็มถาดแบบสุด ๆ ว่าที่หนุ่มนักบินไม่ได้สนใจแถมยังพูดติดตลก

“แหม...ก็คนมันหิว”

“หิวหรือแร้งลง?” เบนถามพลางเดินมานั่ง ในมือเขามีแซนด์วิชไก่อบอยู่ “ก็บอกแล้วว่าให้แอบเอาอาหารเข้าไปในห้องเรียนด้วย”

เรย์เอาขวดน้ำโขกเรียงตัวทันที สองหนุ่มได้แต่กุมหัวตนเองกันอย่างโอดโอย หญิงสาวที่มัดผมจุกพูดต่อ “หัดตื่นเช้าสิค่ะ พวกคุณชายตื่นสาย”

โมนิก้าได้แต่หัวเราะกับภาพตรงหน้าก่อนจะชะงัก เพราะชายหนุ่มผมแดงส้มที่ยืนตรงหน้าเธอ ฮักซ์ที่ถือถาดอาหารพูดขึ้น

“นั่งด้วยได้ไหม?” เขาถาม พลางมองสาวผมดำขลับตรงหน้าตนอย่างสนใจจนแฟสม่ามองออกว่าสายตาแบบนั้นมันหมายถึงอะไร สาวผมบลอนด์ซอยสั้นเอ่ยนิ่ง ๆ

“จะมองเธอหรือนั่งกินข้าวกันยะ?!

“แฟส...”

ทันทีที่ฮักซ์นั่งก็พยายามหาทางคุยกับโมนิก้าแต่มักโดนแฟสม่าขัดตลอด จนเบนนึกอะไรบางอย่างออกเลยพูด

“นึกได้ว่าตอนเด็ก ๆ ฉันเคยเล่นกับไอ้กุ้งแห้งข้างบ้าน ก่อนเขาจะย้ายไปอยู่อันเดอราน” ชายหนุ่มผมหยักศกพูดพลางฮักซ์ ก่อนจะพูดต่อ

“ไอ้กุ้งแห้งฮักซ์!

“ไอ้เบน!

 

 

เนื่องด้วยว่าภาคคณะนิติศาสตร์ไม่มีเรียนช่วงบ่าย โมนิก้าเลยกลับหอพักนักศึกษาก่อน หญิงสาวเลยเดินกลับไปก่อน เพราะเธอจะได้เคลียร์งานและปั่นรายงานกับแฟสม่าเมื่อเสร็จ ร่างบางชะเง้อมองรถเมลล์ ก่อนจะมีรถออดี้สีดำจอดตรงหน้า กระจกรถลดลงมาพร้อมกับมีชายหนุ่มผมแดงส้มที่สวมแว่นกันแดดสีดำโผล่หัวมา

“ฮักซ์?”

“เรียกผมว่าอาร์มิเทจเถอะ”

โมนิก้ารู้ได้ทันทีเลยว่าอีกคนกำลังรุกจีบอยู่เลย ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เพราะตอนนี้เธอไม่ได้อยู่กับแฟสม่าเสียด้วย หญิงสาวทำใจดีสู้เสือไป

“มีอะไรอาร์มิเทจ”

“ให้ผมไปส่งได้ไหม โมนิก้า”

“ไม่ดีกว่าค่ะ...” เธอตอบ “ฉันเกรงใจและ....หอฉันเดินไปเองก็ได้”

“น่าเสียดายจังนะครับ”

โมนิก้ายิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะเดินจากไปอย่างว่องไว หญิงสาวเมื่อกลับถึงหอก็ทำความสะอาดห้องและเคลียร์โต๊ะทันทีที่แฟสม่ามาพร้อมกองหนังสือที่จะทำรายงานและมีอาหารติดไม้ติดมือด้วย หญิงสาวผมบลอนด์นั่งพิมพ์สลับกับมองอีกคนที่กำลังเหม่อ เพราะฟังข่าวตรงหน้าที่พูดถึงโอสัน เครนนิคที่กำลังตามหาลูกสาวตน หรือสายเลือดของเขาที่หายไป อีกคนเลยพูดขึ้น

“เธอยังคงสงสัยเรื่องนามสกุลตนเองหรือไง” แฟสม่าละงานในมือก่อนจะพูด “ถ้าเธอเป็นเครนนิคจริงก็คงจะแปลกน่าดู....”

“ทำไมละ?”

“ก็แบบ...เขาคงเป็นปู่ ไม่ก็ตาเธออ่าและเธอก็คงเป็นทายาทรัฐมนตรีกลาโหมของเอนดอร์เลยด้วยแหละ” โมนิก้าชกไหล่อีกคน

“นั้นคงบ้ามาก ๆ เลยละ” โมนิก้าหัวเราะ

 

 

 

 

★STAR

2 ความคิดเห็น