คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Star Wars Fic] Till the of the line (BFF!Poe Dameron/OFC) [Star Wars Fic] Till the of the line (BFF!Poe Dameron/OFC) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้












เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 มี.ค. 59 / 23:04



โพอายุ 7 ปี แฝดโซโลอายุ 5 ปี
     ตระกูลดาเมอร่อนกับตระกูลสกายวอร์คเกอร์มักช่วยเหลือกันเสมอ ช่วยทำสงครามกับฝ่ายจักรวรรดิ ซึ่งสายสัมพันธ์ของสองตระกูลนี้แน่นแฟ้นจนมาถึงรุ่นลูก(มั้ง?)


     "เบน อัล!!! พวกเธอเอาอะไรมาวางบนเก้าอี้ฉันเนี่ย!?" โพในวัยเจ็ดขวบตกใจจนเกือบตกจากเครื่อง เพราะมีบางอย่างเลื่อยอยู่เก้าอี้นักบิน หนอนอวกาศ เบนวิ่งลากน้องสาวแฝดวัยเดียวกันหลบไปที่อื่น ก่อนที่จะโดนอีกคนจัดการ "อย่าให้จับได้แล้วกัน แฝดแสบพวกนี้เนี่ย!!" เด็กชายในชุดนักบินฝึกหัดบ่นอุบอิบพลางหยิบกิ่งไม้มาเขี่ยสิ่งมีชีวิตหน้าตาน่ากลัวออกไป


     เวลามื้อค่ำโพเดินมาทานอาหารกับพวกคนวัยเดียวกัน ไม่สิ...บนโต๊ะเขามีฝาแฝดชาย-หญิงตระกูลโซโลนั่งอยู่ด้วย "ได้ข่าวว่าลุงนายมานิ..." เขาทักคนที่เด็กกว่าตนสองปี "ใช่แล้ว ลุงลุคมาเยี่ยมเรา"  อัลเลน่าตอบ เบนพูดต่อ "เขาบอกว่าถ้าเราอายุได้สิบเอ็ดปี จะพาไปฝึกด้วย" 




       "พวกเธอคงไม่ได้หมายถึง...ฝึกเจไดสินะ" เด็กตรงหน้าทั้งสองพยักหน้า



     "งั้นแปลว่า...พวกเธอคงไม่ได้ขับเครื่องบิน" เบนพูดต่อ "อะไร เจไดก็ขับเครื่องบินได้นะ ท่านตาก็..."


     อัลเลน่าเอาขนมปังยัดปากแฝดพี่ตน ก่อนที่จะพูดยาวเรื่องตาของพวกเขายาวกว่านี้ โพหัวเราะใส่คนตรงหน้า เบนแทบกลืนขนมปังไม่ทัน เขาหันมาจ้องน้องแฝดตนเอง "เธอน้องฉันจริงๆเปล่าเนี่ย ถึงทำร้ายพี่ชายตนเองได้ลง" อัลเลน่าชูสามนิ้วแล้วพูดต่อ "ได้ข่าวว่าเราเกิดห่างแค่สามนาที" เด็กชายผมดำเข้มกลอกตาก่อนทานอาหารต่อ โดยที่คนแก่กว่าตนเองสองปีนั่งกลั้นขำ 


     ถ้าให้พูดจริงๆ ในสายตาของคนในฐานมักเห็นว่าโพสนิทกับลูกนายพลออร์กาน่ามากที่สุด เพราะพ่อแม่ของเขาชอบพาเขามาด้วยตอนที่มาเยี่ยมตระกูลนี้ ความจริงแล้วต้องบอกว่าเขาเคยเห็นสองแฝดมาตั้งแต่เล็ก เลยทำให้สนิทกันมากจนแทบจะเหมือนคนวัยเดียวกันเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อได้ชื่อว่านามสกุลโซโล สองคนนี้เริ่มแสดงความแสบ แต่โพก็ไม่เคยโกธรอะไรเวลาที่โดนสองคนนี้แกล้งแต่ก้มีบางทีที่ทำหน้าดุใส่ไปบ้าง




โพอายุ 18 ปี แฝดโซโลอายุ 16 ปี
     บางครั้งเบนกับอัลเลน่าก็จะกลับมาฐานฝ่ายต่อต้าน เพื่อมาเยี่ยมเพื่อนสมัยเด็ก ตอนนี้เบนสูงกว่าโพหลายเซนต์ แต่อัลเลน่ามีส่วนสูงที่เท่ากับเขา โพกับเบนมีรูปร่างและหน้าตาที่ดูดีมากจนบางคนแอบอิจฉาอัลเลน่าที่สนิทกับสองคนนั้นมาก "อัลมาเล่นน้ำด้วยกันสิ" เบนชวนหญิงสาวที่นั่งอยู่ริมทะเลสาบมาเล่นน้ำด้วย แต่ร่างบางส่ายหน้า โพกับเบนเลยแกล้งดึงขาอีกคนจนตกน้ำ




     "โพ!! เบน!! พวกพี่ตายแน่ๆ" ร่างบางจ้องเขม้งก่อนจะล็อคคอพี่ชายแฝดตนเอง โพหัวเราะ "โพ อย่ามัวหัวเราะ มาช่วยฉันก่อน เดี๋ยวอัลจับฉันกดน้ำตาย" แต่เหมือนร่างบางจะไม่ยอมแพ้ เลยเกิดสงครามขนาดย่อมๆ พวกเขาสาดน้ำใส่กัน จนถึงเวลาค่ำพวกเขานั่งเล่นกันดาดฟ้าของฐาน 



     ทั้งสามคุยกันแลกเปลี่ยนเรื่องต่างๆ ทั้งเรื่องโพที่สอบผ่านการขับเครื่องบิน อัลเลน่าใช้ไลท์เซเบอร์คล่อง เบนเก่งใช้ฟอร์ซ "อีกไม่นานฉันก็จะไปเป็นแบล็คหลีดเดอร์" เบนหันมาพูด "โม้!!" อัลเลน่าลุกมาตบไหล่พี่ชาย "พี่ก็โม้ อยย่าให้พูดนะว่าตอนอยู่สภาเจได พี่โม้อะไรบ้าง" 




     "อัล บอกมาเลยว่าเบนโม้อะไร" โพหันมา "คืองี้...เบนโม้ว่า"



     เบนเอามือปิดปากอีกคน "โพ อย่าไปฟังยัยอัลนะ" โพหัวเราะ "ไม่รู้ก็ได้ แต่ถ้านายเผลอ ฉันถามน้องนายแน่" ทั้งสามหัวเราะกัน


     หนึ่งเดือนผ่านไป.....


     โพเห็นยานมิลเลนเนี่ยม ฟัลคอนลงจอด นั้นให้เขาต้องหันมามองและสายตาของเขาไปเห็นร่างที่คุ้นเคย ร่างหญิงสาวที่ลงมาพร้อมฮาน โซโล เขาเลยเดินไปดูใกล้ๆ เขาได้ยินสิ่งที่ชายวัยกลางคุยกับเลอา โดยที่ลูกสาวของเขายืนอยู่ตรงกลาง "แม่ หนูขอไปนอนก่อนนะ" อัลเลน่าเอ่ยนิ่งๆ ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในฐาน โพเดินไปดูอีกคนทันที "อัล เธอกลับมาแล้วหรอ เบนละ" ร่างบางเดินต่อไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกอีกคน ชายหนุ่มเลยเดินไปขวาง "ฉันจะกลับห้องหลบไปดาเมอร่อน..." เขาส่ายหน้า ร่างบางเดินชนไหล่อีกคนแต่มือหนากำแขนไว้ 



     "ปล่อย!"



     "เฮ้!ฉันเพื่อนเธอนะอัล มีปัญหาอะไรก็บอกกันสิ"



     "ปล่อยแขนฉันเดี๋ยวนี้...!!"


     อัลเลน่าเผลอใช้ฟอร์ซกับอีกคน ร่างสูงกระแทกกับผนังดังปัง หญิงสาวมองอีกคนพลางมองมือตนเอง ก่อนจะเดินกลับห้องและปิดประตู ฮานกับเลอาวิ่งมาดูต้นเสียง พวกเขาหันมามองที่โพ แต่เหมือนหญิงวัยกลางคนจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเลยเดินมาตบบ่าอีกคน "อัล คงหงุดหงิดกับการทะเลาะลุงนะ สักพักคงดีขึ้น"



     แต่พวกเขาคิดผิด ค่ำคืนที่พวกทหารกำลังพักผ่อน กลับมีเสียงกรี๊ดร้องอัลเลน่าดังขึ้นเพราะกำลังฝันร้าย ฮานวิ่งมาใส่โค้คประตูห้องอีกคน เขาเขย่าตัวอีกคนแต่มือบางบีบคอไว้ "นี่พ่อเองยัยหนู" ร่างบางสะดุ้งตื่น "พ่อค่ะ!!พี่เบน....พี่เบนพยายามฆ่าหนู" ชายวัยกลางคนกอดอีกคน โพวิ่งมาพอดี "ไอ้หนุ่ม แกมาพอดีเลยพาอัลไปที่โรงครัวหน่อย" เขาพยักหน้าก่อนจะพาอีกคนไปโรงครัว ยังดีที่แม่ครัวยังคงอยู่ในนั้น (อาจเป็นเพราะตอนดึกๆ มักมีคนที่เข้าเวรดึกมาทาน) 



     "นมอุ่นสำหรับสาวน้อยโซโล" แม่ครัวเอามาวางบนโต๊ะให้คนที่นั่งเงียบ โพพยักหน้าขอบคุณให้แทนเพราะรู้ดีว่าอีกคนยังคงเงียบ "นี่อัล...พูดออกมาเลยเหอะว่า..." ร่างบางที่จิบนมเงียบพูดขึ้น "ฉันยังไม่พร้อมพูด" ชายหนุ่มที่นั่งข้างพูด "ที่ฉันถามเธอก็เพราะเราเป็นเพื่อนกันนะอัล เพื่อนต้องช่วยเพื่อน" หญิงสาววางแก้วก่อนจะเริ่มเล่าให้อีกคน "ฉันทะเลาะกับลุ เพราะมีคนไปบอกว่ามีคนเห็นฉันกับเบนจูบ..." เขาอ้าปากค้าง "นายรู้กฎดีใช่ไหมว่าเจไดมีความรักได้แต่ต้องไม่ใช่กับคนร่วมสายเลือด" 




     "เธอเลยออกมา...?" โพถาม "ประมาณนั้น.."




     "โพสัญญานะว่าจะไม่บอกใคร" เขาพยักหน้า


โพอายุ 25 ปี แฝดโซโลอายุ 23 ปี
     ฝูงบินเอ็กซ์วิงเข้าปะทะกับฝูงไทต์ไฟท์ของฝ่ายปฐมภาคี อัลเลน่าบินหลบฝ่ายตรงข้ามได้อย่างคล่องแคล่ว "โพ ฉันสลัดมันไม่หลุดเลย" หญิงสาวหันไปทางดรอยด์ที่กำลังส่งเสียงเตือน "หลบขวาหรอ? ทีวัน โอเค" เธอหักหลบขวาก่อนจะยิงใส่ "มาช่วยฉันช้ามากเพื่อน" 



     "โทษที..." เขาหัวเราะ



     ฝูงบินฝ่ายต่อต้านกลับมาถึงฐานได้อย่างปลอดภัย อัลเลน่าลงจากเครื่องบินของเธอมา โพวิ่งมากอดคออีกคน "ไง ผู้การโซโล" หญิงสาวที่รวบผมยิ้ม "ผู้การดาเมอร่อน...." หญิงสาวชะงัก เพราะเหมือนมีใครบางคนมาหยุดเธอ เอาอีกแล้วเธอคิดในใจ ภาพที่ชายในเสื้อดำๆ กับหน้ากากน่ากลัวมาหลอกหลอนอีกครั้ง





     'มาร่วมกับข้า อัลเลน่า โซโล' เธอรู้สึกถึงลมหายใจที่กำลังรดไปตามใบหน้า




     'ด้านมืดจะทำให้เจ้าสมหวังในทุกอย่างที่ปราถนา' มือในถุงมือหนังลูบคางอีกคน ร่างบางพยายามเบื้อนหน้าหนี สักพักเธอกลับมาสู่โลกความจริงอีกครั้ง ร่างบางกระพริบตารัวๆ ก่อนจะหันไปทางโพ "ฉันขอตัวไปนอนก่อนละ" หญิงสาวก้มามาหาหุ่นทีทีวัน "แกไปให้แผนกช่างตรวจสอบด้วยสาวน้อย" มันส่งเสียงว่าตกลง ดพหันมาทางเธอ "เดี๋ยวไปปลุกเธอตอนมื้อค่ำนะ"




     "หวังว่านายคงไม่ได้...เม้าท์กับผุ้หญิงจนลืมเวลากินข้าวเพื่อนนะ" เธอพูดขณะเดินเข้าห้อง


     "ฉันขอสัญญาด้วยเกียรติแบล็คหลีดเดอร์เลย ผู้การโซโล" โพตะเบ๊ะ อัลเลน่าหัวเราะใส่อีกคนก่อนจะไปนอน ร่างบางทิ้งตัวก่อนจะเข้าสู่การหลับลึก


     'อัลเลน่า....พี่อยู่นี่' หญิงสาวเดินอยู่ในป่ามืดก่อนจะหันไปมองรอบๆ เธอเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ เบน โซโลยิ้มให้ แต่ครั้นเธอจะเดินไปหากลับมีบางอย่างมาหยุด สักพักภาพคนตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นไคโล เรน เขาเดินมาหาอีกคและลูบหน้า 'เจ้าโดนข้าหลอกง่ายเสียจริงอัลเลน่า' ร่างบางกรี๊ดดังลั่นก่อนจะสะดุ้งตื่นพร้อมกบเสียงเคาะประตุ




     "นี่ฉันเองยัยขี้เซ้า อาหารเย็นพร้อมละ" หญิงสาวรวบผมขึ้นก่อนจะออกไปหาอีกคน



     "วันนี้มีขนมปังด้วยละ ไม่ใช่แท่งโปรตีน" โพกอดคออีกคนไปโรงอาหาร พวกเขาสนิทกันจนคนในฐานแซวกัน "โพ อัลเลน่าก็สวยดีนะทำไมไม่จีบละ" ชายหนุ่มในชุดนักบินหัวเราะ "เธอเพื่อนฉันนะ"




     "ผู้ชายผู้หญิงเขาเป็นเพื่อนกันที่ไหนกัน"



     แต่พวกเขาก็รักษาความเป็นเพื่อนกันมานาน...



โพอายุ 32 ปี แฝดโซโลอายุ 30 ปี
     หญิงสาวเดินทางไปดาวแจคคูพร้อมกับกองกำลังบางส่วนของเธอไปตามหาโพ ร่างบางกวาดตามองทั่วพลางตะโกน "โพ ดาเมอร่อน ถ้ายังอยู่ช่วยตะโกนด้วย" สักพักมีคนตะโกน "ผู้การโซโลครับ ผมเจอเขา" ร่างบางรีบไปดูทันที ร่างสูงนอนสลบกับพื้นทราย อัลเลน่าจับคอเสื้ออีกคนก่อนจะฟังซีพจร หัวใจยังเต้น "โอเค...ฉันไม่อยาทำแบบนี้หรอก..." หญิงสาวสะบัดมือลงใบหน้าอีกคนดังเพี๊ยะจนคนที่สลบร้องโอ้ยออกมา 



     "เขาเรียกว่าตบหน้าเรียกสติ" โพลุกมานั่งกุมหน้าตนเอง




     "นึกว่าเธอจะผายปอดแหะ...แต่กลายเป็นตบหน้าหัน" หญิงสาวดึงอีกคนขึ้น "ฝันต่อไปนะดาเมอร่อน"




     อัลเลน่ายื่นจอบางอย่างให้อีกคนดู "หุ่นนายอยู่ดาวทาโคดะ รีบไปก่อนปฐมภาคีได้ตัวไป ผู้การดาเมอร่อน" เขาพยักหน้าก่อนจะเดินทางไปฐานด้วยกันกับอีกคน เขากับนักบินบางส่วนไปดาวทาโคดะ ร่างสูงเห็นร่างบางกำลังตรวจสอบความเรียบร้อยของฝูงบิน "ผู้การโซโลมานี่หน่อยครับ" เธอเดินไปหาอีกคน โพกอดอีกคนแน่น มันไม่ใช่การกอดแบบคู่รัก แต่เป็นการกอดแบบเพื่อน "เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นเรานะ..." 



     "ทำไมฉันกอดเพื่อนไม่ได้หรอ" เขาหัวเราะ อัลเลน่าผละออกแล้วชกไหล่ "กลับมาให้ได้ละ"


     "เออ!"



  อัลเลน่ามองภาพดาวระเบิดตรงหน้า สิ่งเหล่านั้นมันทำเอาเธออยากกรีดร้องดังๆ พวกเขาผิดอะไร? ทำไมต้องระเบิดดาวทิ้งด้วย? "บ้าไปแล้ว...." โพเดินมาจับบ่าอีกคน หญิงสาวหันมาถามอีกคน "แม่ฉันอยู่ไหน..." ฟินน์เดินมาหาชายหนุ่ม "แม่สาวคนนี้คือใคร" ชายหนุ่มผิวเข้มถามขึ้น โพแนะนำตัวอีกคน "นี่คือลูกสาวคนสุดท้องของนายพลออร์กาน่า ผู้การอัลเลน่า โซโล ผู้การนี่คือฟินน์ เขาเคยอยู่กับปฐมภาคี"




     "ยินดีที่ได้พบนะฟินน์" เธอยิ้มให้อีกคน ซึ่งชายหนุ่มก็ยิ้มตอบ "โพ ฉันต้องไปถล่มฐานด้วยไหม" คนตรงหน้าส่ายหน้า "ท่านนายพลสั่งให้เธออยู่นี้นะอัล" หญิงสาวตบบ่าคนตรงหน้า "ขอให้ปลอดภัยนะโพ..." 





     "ฉันต้องรอดกลับมาอยู่แล้วอัล" เขาวิ่งไปขึ้นเอ็กซ์วิ่ง ฮานกับเลอากำลังล่ำลากัน "คุณต้องพาเบนกลับมาให้ได้นะ เพื่ออัล..." ชายสูงวัยยิ้มให้อีกคน "พาเขากลับมาได้แน่เลอา" เขาชะเง้อมองลูกสาวตนเองที่กำลังยืนยิ้มให้ตนเอง "ยัยหนู!! จะมากอดพ่อไหม!?" อัลเลน่าตะโกนตอบ "หนูว่าหนูกอดพ่อตอนที่พ่อกลับมาดีกว่าค่ะ" ฮานยิ้มให้เธอก่อนจะขึ้นยานไป





     "ไม่!!!" เธอกอดเลอาและร้องไห้ หญิงสาวรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นแปร๊บมายังหัวใจเธอได้ มันทำเอาเธอกอดผู้เป็นแม่แน่น ฮาน โซโลหรือพ่อของเธอตายแล้ว เลอาลูบหัวลูกสาวตนเองเบาๆ พลางปลอบเธอ โพกับเรย์ได้แต่ยืนมองภาพตรงหน้าอย่างเศร้าๆ




     ฮาน โซโล วีรบุรุษแห่งสงครามตายแล้ว



     "นั่งด้วยได้ไหม..." โพถามขึ้น "ได้สิ.."




 "เธอทำอะไรอยู่นะ" เขานั่งข้างๆ อีกคน "อื้ม....รำลึกอดีตนะ"





 สักพักโพได้ยินเสียงผิวปาก เขาหันไปเจออีกคนกำลังผิวปากเป็นเพลง ชายหนุ่มนั่งฟังไปเรื่อยๆ หญิงสาวยิ้มให้อีกคน "พ่อฉันชอบผิวปากเพลงนี้ตอนฉันกับเบนยังเด็ก" เขายิ้มให้เธอก่อนจะนั่งฟังต่อ "ตอนฉันโดนรีดเค้นเรื่องบีบีเอท..เหมือนตอนนั้นไอ้หน้ากาก มันชะงักแล้วเดินออกไป" ร่างบางหันมา "ทำไม..." 




    "ไม่รู้สิ" เธอชกไหล่อีกคน "เกลียดนายวะ"



  "เกลียดฉันหรอเพื่อน!" เขาล็อคคออีกคน "เปล๊าา"


     ทั้งสองหัวเราะกัน โพตบบ่าอีกคนก่อนจะลุกออกไป "ฉันไปนอนก่อนละอัล อ๋อ!ฉันจะอยู่เคียงกับเธอจนสุดทางนะ" อัลเลน่ายิ้มให้ประโยคที่อีกคนพูด

โพอายุ 33 ปี แฝดโซโลอายุ 31 ปี

      อัลเลน่า เบน โพ รวมถึงฮักซ์ ได้รับคำสั่งจากเลอาให้ไปเจรจากับผู้นำดาวเทอร์มารีน ดาวทะเลทรายที่ปฐมภาคีน่าจะยังไม่เข้าถึง ซึ่งเป็นการดีถ้าฝ่ายต่อต้านไปถึงก่อน อัลเลน่าอยู่ในชุดที่ทะมัดทะแมง  "สภาพดาวนี้นะหรอที่จะมาเป็นพันธมิตรกับฝ่ายต่อต้านนะ" เบนพูด



     "เห็นดาวแล้งๆแบบนี้ แต่วิทยาการเรื่องอาวุธนี้ไม่เป็นรองใครนะพี่ชาย" อัลเลน่าพูด "แม่เลยให้มาเจรจา.." 



        "ความจริงเขามาขอเจรจากับเราต่างหาก" โพตอบ หญิงสาวหลบหน้าโพโดยตลอด เธอสนใจแต่จอเรดาร์ตรงหน้า "เรามาถึงละ..เตรียมตัวให้ดีละ" เบนสังเกตถึงบางอย่างที่ผิดปกติ "นี่...พวกเธอสองคนทะเลาะอะไรกัน" เพราะเท่าที่เขารู้ตั้งแต่อัลเลน่าวิ่งออกมาจากห้องนั้น เธอก็ไม่ยอมพูดกับโพเลย หญิงสาวรู้สึกสับสนในใจ เพราะเธอกับโพเป็นเพื่อนกันมานาน จู่ๆ แม่เธอก็พูดถึงสัญญาที่เคยทำระหว่างพ่อแม่ของพวกเขา มันทำให้อีกคนอดคิดไม่ได้ว่าถ้าแต่งงานกันแล้วพวกเขาจะมองหน้ากันติดไหม แถมพาลให้เธอโกธรโพด้วย ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้ทำอะไร


     ต่อมาเกิดเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นที่ถาโถมใส่นักบินแห่งฝ่ายต่อต้าน ทั้งที่ฮักซ์หลอกใช้ความรู้สึกอีกคนให้รัก แต่ปากบอกมีใจให้จริงๆ (เขาอยากออกตัวชกหน้าประเดิมก่อนเบน) แถมนายพลฝ่ายต่อต้านยังกล้าหยามนายพลออร์กาน่าด้วยการลักพาผู้การโซโลไปต่อหน้าต่อทหาร เบนยังมามือขาดระหว่างสู้กับสโนค  แต่พอกลับฐานกลับเจอเรื่องหนักใจกว่า...


     นายพลออร์กาน่ากำลังป่วยหนัก....


     เบนมอบหมายหน้าที่ให้เขาและนักบินไปตามหาน้องสาวเขา เพราะเลอาอยากเห้นหน้าลุกสาวตนเองครั้งสุดท้ายก่อนจะลาโลก  โพได้ยินข่าวลือที่ว่ามีคนพบหญิงสาวที่รูปร่างคล้ายผู้การฝ่ายต่อต้านที่ดาวนอกสารระบบฝ่ายปฐมภาคี ชายหนุ่มจึงไปตรวจสอบทันที เขาถามคนพื้นเมืองแถวนั้นจนพบว่ามีผู้ชายผมแดงๆ กับหญิงสาวอีกคนพักอยู่ตรงชายป่า เขาเดินตามหาบ้านพักที่ว่านั้นจนเจอ เขาพบว่าอัลเลน่ากับนายพลฮักซ์อยู่ด้วยกัน



   "อัลเลน่า!!" ทั้งคู่หันมาเจอโพที่กำลังยืนเกาะประตู 




     "โพ...หาฉันเจอได้ไง" 





     "เรื่องนั้นไว้ก่อน! ตอนนี้แม่เธอกำลังป่วย" 





      "ว่าไงนะ!?" เธอมองอีกคนแบบอึ้งๆ ก่อนจะหันมาทางฮักซ์ ชายหนุ่มผมแดงยิ้มเศร้าให้เธอ เขาประคองหน้าอีกคน "คุณกลับไปหาแม่คุณเถอะ...ผมยอมปล่อยคุณไป" หญิงสาวผละจากอนายพลตรงหน้า ก่อนจะวิ่งมาหาเขา ชายหนุ่มจับมืออีกคนพร้อมกับพาขึ้นยานทันที





     สามสัปดาห์ต่อมา...

     อัลเลน่าขึ้นมาเป็นนายพลคนใหม่แ่งฝ่ายต่อต้าน หญิงสาวเลยรับภาระหนักทั้งศึกกับปฐมภาคี รวมถึง...การที่แบกลูกในท้องของนายพลฮักซ์ มันทำให้เธอปวดหัวหนัก โพเดินเข้าห้องทำงานอีกคนด้วยความร้อนรน หลังจากที่ได้ยินบางอย่างมาจากแผกพยาบาล


          "อัล...เธอท้องกับใคร!?" เขาทุบโต๊ะจนอีกคนสะดุ้ง "พะ...โพ ไม่เห็นต้องตะโกนเลย.."



          "อัล...ตอนที่เธอหายไปอยู่กับนายพลนั้น เขาพรากความบริสุทธิ์เธอใช่ไหม" อัลเลน่ามองอีกคน "ฉันสมยอม..."





          "เบนรู้เรื่องนี้ไหม...." เธอส่ายหน้ารัว "แต่เรย์รู้"


     โพนั่งข้างๆ อีกคนก่อนจะมองด้วยความเห็นใจ อัลเลน่าไม่สามรถอดกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไป เธอร้องไห้ออกมาจนร่างสูงสะดุ้ง "อย่าร้องสิอัล ฉันไม่ได้ว่าเธอนะ" ร่างบางปาดน้ำตาลวกๆ "นายทำตัวราวกับว่า....ฉันมันเป็นผู้หญิง" ชายหนุ่มปราม "ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นกับเพื่อนสนิทนะ!!"



     "แต่...." โพจับบ่าอีกคน "ต่อให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอนะอัล อยากให้เธอนึกถึงว่า..."


     "ว่าอะไรดาเมอร่อน" เขาตบบ่าเธอ



"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่เคียงกับเธอจนสุดทางนะ"













นักเขียนขอพูด

แฮร่....ฟิคสั้นแบบเผาๆค่ะ ไรท์อยากเขียนอะไรที่เป็นแนวเพื่อนบ้าง
ส่วนชื่อมาจากประโยคที่บัคกี้พูดกับสตีฟในภาคสองค่ะ






































Oxygen Blue Curve - Crosshair   

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Little_Momonoy จากทั้งหมด 43 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น