Hololive Exotic : Doppelgänger The Atrophy

ตอนที่ 7 : Suffering

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    15 มี.ค. 64

 

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

 

ฮาโตะเองที่เพิ่งรู้ตัวนั้น เธอก็พบว่าแขนของเธอขาดสะบั้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วในขณะที่ฉลามสาวเองก็กำลังสนุกกับเหยื่อของเธออยู่รอบๆ

 

เธอรีบหันซ้ายหันขวาด้วยความหวาดผวา และก็ต้องพบกับกองซากศพมากมายที่นอนกราดเกลื่อนอยู่รอบๆ ไม่มีใครรอดแม้แต่คนเดียว

 

เลือดสีแดงฉานก็ไหลนองลงไปปะปนกับน้ำสีดำๆในท่อระบายน้ำนั่น แม้ว่ากลิ่นของที่นี่จะไม่ค่อยดีนักแต่ตอนนี้มันกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดแทน

 

ด้วยความกลัวและอาการช็อคอย่างหนัก ฮาโตะเองก็รีบวิ่งหนีไปจากที่นั่นอย่างสุดชีวิตถึงแม้จะบาดเจ็บอยู่ก็ตาม

 

“แฮ่ก .. แฮ่ก .. แฮ่ก ..”

“อ-อั่ก”

“ข-แขนฉัน .. ม-ไม่นะ ..”

 

เส้นทางตรงหน้าที่ดูจะไร้ทางออก มันมืดมนและมีเพียงเสียงของน้ำที่ยังคงไหลหยดอยู่ในท่อนั่น พร้อมกับเสียงฝีเท้าของตัวเธอเองที่กำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต

 

สถานการณ์ตรงหน้าทำให้หญิงสาวดูจะสติแตกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

“พ่อคะ .. แม่คะ ..”

“ห-หนูยัง ไม่อยากตาย ..”

 

ก่อนเธอจะค่อยๆวิ่งช้าลงเรื่อยๆ เนื่องจากอาการเสียเลือดอย่างหนักจนในที่สุดเธอก็ล้มลง ท่ามกลางเสียงหยดน้ำและสายน้ำที่ยังคงไหลอยู่นั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นตามหลังเธอมา

 

ท่ามกลางความมืดเธอมองเห็นเพียงแค่เงาของใครสักคนหนึ่งที่กำลังตรงเข้ามาหาเธอ ซึ่งเมื่อมันเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เธอก็พบว่ามันคือฉลามสาวนั่นเอง

 

“ฮรรรรร ..”

“ม-ไม่ .. ได้โปรด .. ไม่ .. อย่าเข้ามานะ”

 

ฮาโตะพยายามจะถอยหลังไปเรื่อยๆ จนตัวเธอนั้นเริ่มติดกับฝาผนังของตัวท่อ เธอไม่มีทางหนีอีกต่อไปแล้ว

 

หญิงสาวผู้โชคร้ายได้แต่หลับตาลงและภาวนา แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลย

 

แล้วฉลามสาวที่หิวโหยเธอก็กระโดดคร่อมร่างของฮาโตะอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกัดและฉีกแขนอีกข้างของเธอออกมาจนเลือดนั้นสาดกระเซ็นพุ่งออกมาจากแผลนั่นพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่แสนจะทรมาน

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!”

 

ตอนนี้เธอแน่นิ่งไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดวงตาของเธอแม้จะยังเปิดอยู่แต่ร่างกายของเธอก็กลับตายอย่างสนิท กล้ามเนื้อทุกๆส่วนของเธอนั้นไม่ทำงานอีกต่อไปแล้ว

 

เธอได้แต่นอนมองฉลามสาวที่กำลังเอร็ดอร่อยกับร่างกายของเธอทีละส่วน สองส่วน

 

“พ-พ่อ .. ม-แม่ ..”

“อ-อั่ก ..”

 

แต่ก่อนที่เธอจะสิ้นใจจากอาการเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ร่างกายเธอก็เริ่มกระตุกเป็นจังหวะๆอีกครั้งจนฉลามสาวนั้นรู้สึกแปลกๆและรีบลุกออกมาจากตัวเธอ

 

ร่างกายของฮาโตะเริ่มจะบิดงอไปมาอย่างรวดเร็วเธออ้าปากค้าง ดวงตาเปิดกว้าง มีเส้นเลือดสีแดงและสีดำโผล่ขึ้นมาบริเวณทั่วทั้งร่างกายจนสามารถมองเห็นได้

 

“ค-ค แค่ก แค่ก แค่ก ..”

“อ-อ-อ ..”

 

หลังจากนั้นเธอก็หยุดนิ่งไปพักใหญ่ๆ ก่อนที่ร่างกายที่แขนทั้งสองข้างขาดไปนั้นจะค่อยๆลุกขึ้นมากลายเป็นซากศพที่เลื่อนลอย และเดินหายเข้าไปในความมืดอย่างไร้จุดหมาย

 

นี่คืออาการของผู้ติดเชื้อที่น่าเวทนาในโลกแห่งนี้ ..

 

ฉลามสาวยืนมองฮาโตะอยู่สักพักหนึ่งก่อนเธอจะได้กลิ่นที่น่าจะเป็นตัวสื่อกลางระหว่างผู้ติดเชื้อด้วยกัน ซึ่งแน่นอนว่าผู้ติดเชื้อด้วยกันและกันเองจะไม่ทำร้ายหรือกินกันเอง

 

เธอจึงปล่อยฮาโตะผู้น่าสงสารเดินล่องลอยหายเข้าไปในความมืดนั่น แล้วเธอก็รีบหันควับไปด้านหลังแทบจะในทันทีเพราะยังเหลือเหยื่อที่ถูกตรึงอยู่ที่กางเขนอยู่คนหนึ่ง

 

แม้ว่าซุยเซย์เองจะติดเชื้อเหมือนกัน แต่เลือดของเธอนั้นไม่ได้มีลักษณะแบบเดียวกับผู้ติดเชื้อทั่วๆไป มันช่างหอมหวนเย้ายวนฉลามสาวเหลือเกิน

 

ในขณะเดียวกันเองซุยเซย์ก็พยายามจะดิ้นรนอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ตัวเองนั้นหลุดออกมาจากพันธนาการโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น

 

“พี่คะ!!? พี่อยู่ไหน!?”

“ช่วยหนูด้วย !!”

 

เสียงดังๆของเธอยิ่งล่อให้ฉลามสาวพุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็วกว่าเดิม แม้ว่าฉลามสาวเองจะสังหารคนเป็นสิบๆไปแล้วที่อยู่ที่นี่ แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอสำหรับเธอ

 

แต่ก่อนที่คมเขี้ยวของฉลามสาวที่จะถึงตัวซุยเซย์ เธอก็ต้องหยุดชะงักแทบจะในทันทีเมื่อฉลามสาวเห็นอาเน่มาจิที่กำลังเดินตรงเข้ามา

 

เธอเริ่มมีอาการสั่นกลัวอย่างแปลกประหลาดซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ในผู้ติดเชื้อด้วยกันเองที่ไม่มีสติและทำตามสัญชาตญาณเพียงเท่านั้น

 

“พี่คะ!!?”

 

ซุยเซย์เองก็ยังคงพยายามตะโกนอย่างสุดเสียงเพื่อเรียกพี่สาวของเธอ ในขณะเดียวกันกับที่เสียงดังๆของอาเน่มาจิก็เริ่มสะท้อนเข้ามาในหัวของฉลามสาวโดยที่อาเน่มาจิไม่ได้ขยับปากหรือลำคอแต่อย่างใด

 

“หลีกไป”

 

แทบจะในทันที ฉลามสาวที่อยู่ตรงหน้ากับซุยเซย์ก็ถูกแรงปริศนากระแทกเข้าที่ร่างกายอย่างรุนแรงจนตัวเธอปลิวกระเด็นออกไป

 

อาเน่มาจิในสภาพที่ไม่ใช่พี่สาวที่แสนดีก็ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ๆกับซุยเซย์เรื่อยๆ ซึ่งซุยเซย์เองก็เริ่มสัมผัสได้ถึงไออุ่นของพี่สาวของเธอ โดยที่เธอไม่รู้เลย

 

ว่านั่นไม่ใช่พี่สาวของเธอ

 

“พ-พี่คะ?”

 

ด้วยสายตาที่มองซุยเซย์อย่างไร้ชีวิตและไม่ได้มีเยื่อใยใดๆ อาเน่มาจิก็ตรงเข้าไปซุกใบหน้าของเธอไปที่คอของซุยเซย์ก่อนจะฝังเขี้ยวของเธอลงไปก่อนจะเริ่มสูบเลือดของเธอออกมา

 

“ก-กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด พ-พี่คะหนูเจ็บ- ก-กรี๊ดดดดดดดดดดดด”

“อ-อย๊าาาาาาาาาาาาา !!!!!!!”

 

เสียงร้องของซุยเซย์ดังสนั่นไปทั้งท่อน้ำในขณะที่เลือดของเธอก็ไหลนองท่วมลงไปตามร่างกาย เนื่องจากคมเขี้ยวของอาเน่มาจิที่กัดลงไปบนต้นคอของเธอ

 

“อ-อ-อ .. ฮั่ก ..”

“พ-พี่ ..”

 

แล้วร่างกายเกร็งๆของซุยเซย์ก็แน่นิ่งไป เธอหมดสติไปจากอาการเสียเลือดและความเจ็บปวดคาไม้กางเขนนั่นโดยที่ร่างกายของเธอยังคงถูกตรึงอยู่

 

อาเน่มาจิที่พอใจกับเลือดของเธอแล้วก็ค่อยๆถอนเขี้ยวของเธอออก และยืนนิ่งอยู่สักพักใหญ่ๆ ..

 

“นี่คือสิ่งที่เธอจะต้องเจอ ถ้าเธอยังคิดจะเล่นตุกติกกับฉันอีก”

“ฉันจะฆ่าน้องสาวเธอ แล้วกินนางซะ”

“คราวหน้าถ้าเธอยังทำตามสัญญาไม่ได้อีก”

“จะลองดูก็ได้นะ อาเน่จิจัง”

 

แล้วร่างกายของเธอก็กระตุกพร้อมกับดวงตา และแววตาเดิมๆก็กลับมาแต่มันก็เป็นเพียงแค่เสี้ยววินาที เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบกับซุยเซย์ที่หมดสติอยู่บนไม้กางเขน ทั้งๆที่ร่างกายของเธอถูกตรึงไว้อยู่

 

อาเน่มาจิที่เห็นเช่นนั้นก็เกิดอาการช็อค เธอรีบเข้าไปพยุงร่างของน้องสาวที่น่าสงสารของเธอขึ้นมาแทบจะในทันที พยายามปลดพันธนาการร่างกายซุยเซย์จากกางเขนนั่นอย่างเร่งรีบ ก่อนจะคว้าตัวน้องสาวเธอมากอดไว้

 

น้ำตาของเธอเริ่มไหลพรากออกมาอีกครั้งหลังจากที่เห็นน้องสาวของเธอมีเลือดไหลออกมาจากคอ และมันนองท่วมทั้งตัวไปหมด 

 

เธออ้าปากค้างพยายามจะเปล่งทุกเสียงที่มีอยู่ออกมา พยายามจะเรียกน้องสาวของเธอแต่ก็ไม่มีแม้แต่เสียงใดๆที่หลุดออกมาจากปากหรือลำคอของเธอ

 

แล้วเธอก็ต้องสติแตกอีกครั้งเมื่อเธอเองรู้สึกได้ถึงเลือดที่ยังคงติดอยู่ในปากของเธอ อาเน่มาจิค่อยๆใช้มือสั่นๆของเธอแตะไปที่ริมฝีปากของเธอ ซึ่งมันเต็มไปด้วยเลือด

 

เมื่อเธอมองเห็นเลือดเหล่านั้นกับรอยแผลของซุยเซย์เธอก็รับรู้ได้แทบจะในทันทีเลยว่า เธอเองที่เป็นคนทำร้ายน้องสาวของเธอจนหมดสติไป

 

ความเศร้าที่ปะปนกับความรู้สึกผิดเริ่มถาโถมเข้ามาในใจเธออีกครั้งจนมันเจ็บปวดแทบจะทนไม่ไหว พี่สาวที่สิ้นหวังได้แต่นั่งกอดน้องสาวของเธอ น้ำตาที่ไหลพรากออกมาราวกับสายเลือดนั้นไม่ช่วยอะไร 

 

มันไม่ได้ช่วยให้เธอลบล้างความผิดพลาดของเธอได้เลย

 

“ฮรรรร ..”

 

แต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของฉลามสาวที่ค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆด้านหลังเธอและน้องสาวของเธอ ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะสู้กับฉลามสาวได้เลย

 

อีกทั้งน้องสาวที่เปราะบางของเธอที่อยู่ในอ้อมอกก็กำลังบาดเจ็บ อาเน่มาจิทำได้เพียงรีบลุกขึ้นและแบกน้องสาวของเธอวิ่งหนีจากนักล่าที่กำลังหิวโหยนั่น

 

มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหนีจากผู้ติดเชื้อที่มีความเร็วแบบฉลามสาว และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ อาเน่มาจิถูกฉลามสาวกระโดดมาด้านหน้าและดักเธอไว้

 

ไม่มีทางเลือกแล้ว อาเน่มาจิเองที่กำลังไร้หนทางก็วางตัวซุยเซย์ลงอย่างช้าๆ ก่อนเธอจะตั้งท่ารับการโจมตีของฉลามสาว

 

ตามสัญชาตญาณ ฉลามสาวพุ่งเข้าใส่อาเน่มาจิอย่างรวดเร็วทั้งสองกอดรัดฟันเหวี่ยงกันอยู่พักใหญ่ๆ กรงเล็บยาวๆของฉลามสาวนั้นก็เริ่มสร้างบาดแผลให้กับอาเน่มาจิ 

 

ซึ่งเธอพยายามจะล็อคตัวของฉลามสาวไว้ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เธอมี ตอนนี้ในหัวของเธอมีแต่น้องสาวของเธอเท่านั้น น้องสาวของเธอที่กำลังนอนไร้สติบาดเจ็บอยู่ไม่ไกล

 

เธอจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นแล้วน้องสาวเธอไม่รอดแน่ๆ ..

 

แล้วเธอก็ล็อคตัวฉลามสาวไว้ได้ก่อนจะกดตัวเธอลงไปที่พื้นอย่างแรง

 

“ฮรรรรรรรรรรรร .. แฮร่ !!!!!!!”

 

อาเน่มาจิถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะสูดมันเข้าไปลึกๆ จับตัวฉลามสาวไว้ก่อนจะใช้นิ้วมือของเธอที่มีเลือดไหลอยู่จากแผลขีดข่วนนั้น 

 

หยดเลือดของเธอลงไปในปากของฉลามสาว

 

 

 

 

 

..

 

 

 

.

 

 

ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น ฉลามสาวก็เริ่มมีอาการผิดปกติอย่างรุนแรง เธอเริ่มมีอาการชักกระตุกอย่างรุนแรงจนอาเน่มาจิรีบขยับตัวห่างออกจากเธอ

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!”

 

แล้วเสียงกรีดร้องอันดังสนั่นก็ ลั่นขึ้นมาจากฉลามสาวที่กำลังชักกระตุกอย่างรุนแรง จนตัวเธอนั้นบิดงอผิดรูปก่อนจะหยุดนิ่งไปในที่สุด

 

สักพักหนึ่งดวงตาของฉลามสาวก็ค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆอีกครั้ง ซึ่งเธอก็กำลังมองเห็นอาเน่มาจิที่ยืนมองเธออยู่จากมุมสูง

 

“ … ”

 

“ธ-เธอเป็นใคร?”

 

To be continued …

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #88 Yosuke258 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 08:20

    วิธีเดียวที่จะไม่โดนกินก็คือให้มาเป็นพวกสินะ เมคเซ้น


    #88
    1
    • #88-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:32
      ถ้าไม่ปาดเลือดให้ก็คงโดนน้องแดกแน่ๆ
      #88-1
  2. #87 0621198225 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 06:10

    กว่าจะได้สติกลับมานะคุณฉลามแต่ตอนนี้ซุยเซย์หน้าเป็นห่วงสุดระ
    #87
    1
    • #87-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:31
      ซุยโดนยับๆ55
      #87-1
  3. #86 KIAR 2309 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 05:19
    น้องฉลามได้สติแล้วจะเป็นยังไงต่อน้าาา
    #86
    1
    • #86-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:31
      น้องจะช่วยรักษาได้มั้ยน้า
      #86-1
  4. #85 Kuaina (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 05:12
    น้องหลามได้สติแล้ว เย้ //ซุยจังจะเป็นไรมั้ยนั่นดูท่าจะเสียเลือดไปเยอะอยู่;-;
    #85
    1
    • #85-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:30
      ซุยจังโดนแกงหนักมาก
      #85-1
  5. #84 EarthDodo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:54
    emergency foodเราได้สติแล้ว!!
    #84
    1
    • #84-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:30
      น้องจะเอายังไงต่อน้า
      #84-1
  6. #83 mnb098 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:05
    น้องได้สติแล้วเย้!!!
    มาอะไรสะดึกเลยนะครับ
    #83
    1
    • #83-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:30
      ตั้งเวลาไว้น่ะ55
      #83-1
  7. #82 defected (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:05
    เย้~น้องหลามไม่กลายเป็นซาชิมิแล้วว
    #82
    1
    • #82-1 Lissette(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 13:30
      หมดกัน Seafood
      #82-1
  8. #81 Kham A.Q. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:00
    มาแล้วครับเน็ดกาก
    #81
    1
    • #81-1 Kham A.Q.(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 00:04
      อ่านจบแล้วละ
      #81-1
  9. #80 Fakeover (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 00:00
    มาแล้ว
    #80
    3
    • #80-2 Fakeover(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 00:01
      ไม่หลับไม่นอน😅
      #80-2
    • #80-3 Kham A.Q.(จากตอนที่ 7)
      15 มีนาคม 2564 / 00:04
      เน็ดมีปัญหาในวินาทีสำคัญ
      #80-3