Hololive Exotic : If

ตอนที่ 2 : What if .. (End)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    30 ธ.ค. 63

 

 

แต่หลังจากวันนั้น ชีวิตเรื่อยเปื่อยของคุณก็เปลี่ยนไป

 

 

ตั้งแต่วันนั้นที่มิโอะเข้ามา ..

 

 

“เอ๋? สั่งเยอะขนาดนี้มีเพื่อนมาหางั้นหรอคะ?”

“งั้นรอสักแปปนึงนะ พอดีตอนนี้ที่ร้านกำลังยุ่งเลยน่ะ”

“อื้อ! อย่าเพิ่งหิวจนสลบไปซะก่อนล่ะนะคะ”

 

หลังจากสิ้นเสียงสนทนา คุณก็วางโทรศัพท์ของคุณลงบนเตียงนุ่มๆที่เดิมของคุณ

 

จ๊อกกก ..

 

เสียงท้องคุณร้องดังมากจนบอกตรงๆนะ ถ้าใครมาได้ยินหรือเห็นคุณในสภาพนี้น่ะรับรองได้เลยว่าภาพลักษณ์ของคุณจะหมดไปทันที ถึงแม้มันจะไม่ได้มีเยอะมากมายก็เถอะนะ ..

 

ทำไมน่ะหรอ? ก็คุณเล่นอดข้าวอดน้ำมาตลอดทั้งวันเพื่อจะมารอกินอาหารฝีมือของแม่สาวที่ร้านอาหาร ที่คุณเพิ่งจะโทรไปสั่งอาหารมาเมื่อกี้ไงล่ะ

 

คุณนอนกลิ้งตัวไปมาอย่างลุกลี้ลุกลน ใจร้อนอยากจะทานอาหารที่คุณเพิ่งโทรไปสั่งแต่คุณเองก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ ร่างกายกับชุดเน่าๆของคุณมันเริ่มส่งกลิ่นอันไม่น่าอภิรมณ์เท่าไหร่หลังจากกลับมาจากทั้ทำงาน

 

อีกทั้งกำลังจะได้เจอกับมิโอะที่กำลังจะมาส่งอาหารให้กับคุณด้วย คุณเลยจัดแจงรีบลุกขึ้นและวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

 

ซู่ ……

 

หมดไปอีกวันแล้วสินะ ..

 

ก๊อกๆๆๆ …

 

เสียงเคาะประตูที่ไม่ค่อยได้ยินมันเท่าไหร่ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเจ้าหนี้ที่มาคอยตามทวงเงินคุณ แต่พักหลังๆมานี่เสียงเคาะประตูมันดังขึ้นทุกวันๆ จนมันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วล่ะ

 

“อาหารมาส่งค่าา”

“นี่ .. ถ้าไม่รีบเปิดอาหารมันจะเย็นซะก่อนนะ”

 

เสียงสวรรค์ที่คุณอยากได้ยินมานานแสนนานก็มาถึง ถึงแม้มันจะแค่ 30 นาทีก็เถอะนะ ..

 

คุณรีบแต่งตัวใส่เสื้อผ้าอย่างไว อะไรดีล่ะ? เสื้อยืดกางเกงขาสั้นแค่นี้ก็พอแล้วล่ะมั้ง?

 

และคุณก็เดินไปเปิดประตูห้องต้อนรับการมาถึงของอาหารที่แสนจะโอชะของคุณ

 

“นี่ค่ะ อาหารที่สั่ง!”

“จะว่าไปวันนี้มีใครมาหาหรอคะ? ทำไมสั่งมาสองชุดแบบนี้ล่ะ?”

“ห-หืมมม .. หรือว่ามีใครอยู่ข้างในสินะคะ”

“ง-งั้นหรอคะ ห-หืมม”

 

มิโอะดูจะทำท่าทีแปลกๆ เธอมองซ้ายมองขวา พยายามยื่นหน้าไปมองในห้องของคุณอย่างน่าสงสัย แต่คุณก็ยิ้มให้และชวนเธอเข้ามาด้านในแทน

 

“อ-เอ๊ะ .. จ-จะดีหรอคะ?”

“ง-งั้นรบกวนด้วยนะคะ”

 

ก่อนคุณจะเดินไปชงชาร้อนมาให้เธอและเดินหายเข้าไปในครัวสักพักหนึ่ง ทิ้งให้เธอนั่งมองรอบๆห้องคุณที่คุณเพิ่งจะเสียเวลาในวันหยุดของคุณ ทำความสะอาดมันอย่างดีจนมันสะอาดเอี่ยมอ่องเลยล่ะ

 

“เอ๊ะ?”

 

คุณเดินกลับมาหามิโอะพร้อมจานสองจานในมือ ใช่แล้วล่ะ คุณเอาอาหารที่คุณสั่งมาเผื่อมิโอะใส่จานและวางให้เธอบนโต๊ะอาหาร

 

ก็แหงล่ะการที่คุณโสดมาจนขนาดนี้ไม่ได้เพราะโชคช่วยหรอกนะ เพราะความทิ่มของคุณที่ไม่กล้าแม้แต่จะบอกสาวคนหนึ่งว่าคุณอยากจะเลี้ยงข้าวเขาน่ะ คุณก็เลยทำมันแทนซะเลย

 

“ข-ขอบคุณนะคะ”

“รู้ได้ยังไงน่ะว่าฉันยังไม่ได้ทานอะไรเลย?”

“เดาเอาหรอ? เป็นคำตอบที่ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่เลยนะคะ”

 

แต่มิโอะเองก็ยิ้มให้คุณด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน

 

“งั้น .. เรามาทานด้วยกันนะคะ”

 

ค่ำคืนนั้นคุณกับมิโอะก็นั่งทานอาหารไปพร้อมกัน เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุณของคุณทั้งสองดังขึ้นหลายชั่วโมง ก่อนที่คุณจะเดินไปส่งมิโอะที่หน้าหอพัก เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว

 

“ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ ..”

“ไม่เคยนั่งทานข้าวแบบใกล้ชิดกับใครขนาดนี้มาก่อนเลย แหะๆ ..”

“ง-งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ”

“คืนนี้ก็ .. ราตรีสวัสดิ์นะคะ ..”

 

ก่อนมิโอะจะจากไปพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจคุณชุ่มชื่นอีกครั้ง มันเติมไฟในชีวิตของคุณจนพลังงานที่มันหมดไปจากการทำงานในแต่ละวัน มันกลับมาเติมเต็มอีกครั้ง

 

จนคุณเองเริ่มรู้สึกบางอย่าง รู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่คุณน่าจะกำลังตามหามันมาตลอดทั้งชีวิตของคุณ ..

 

..

 

.

 

วันเวลาผ่านไป ทุกๆวันคุณกับมิโอะจะพบกันและเข้ามานั่งคุย สาระทุกข์สุขดิบกันเวลาเดิมๆ เหมือนเดิมทุกๆวัน จนความสัมพันธ์ของคุณทั้งคู่ เริ่มพัฒนาเกินกว่าคนรู้จักทั่วไปซะแล้ว

 

“นี่ .. เหนื่อยรึเปล่าคะ?”

“ม-มานี่สิคะ ..”

 

มิโอะกวักมือเรียกคุณ ก่อนจะใช้มือของเธอตบลงบนตักของเธอ

 

ฉากเซอวิสในตำนานที่โอตาคุอย่างคุณรู้ดีว่ามันคืออะไรกำลังจะเกิดขึ้น และคุณเองไม่ได้เตรียมใจมันไว้เลย หน้าของมิโอะแดงมากจนคุณเองสังเกตได้ ก่อนเธอจะทำหน้าบึ้งใส่คุณ แต่นั่นมันไม่ได้ทำให้เธอดูน่ากลัวแม้แต่น้อย

 

มันน่ารักสุดไปเลยตังหากล่ะ ..

 

“ฉ-ฉันบอกให้มานี่ไงคะ!”

 

ก่อนคุณจะทนความโมเอะนั่นไม่ไหวจนต้องรีบขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ มิโอะค่อยๆกดตัวคุณนอนลงบนตักของเธออย่างช้าๆ ความนุ่มละมุนในหัวใจของคุณตอนนี้ มันเบาบางเสียยิ่งกว่าขนนก

 

ไม่น่าจะมีคำบรรยายใดๆบนโลกที่จะอธิบายความรู้สึกดีขนาดนี้ได้อีกแล้วสำหรับคุณในวินาทีนี้

 

“อ-อย่ามองนะคะ!”

“ม-มันน่าอายนะ ..”

 

เธอพยายามปิดตาคุณ เมื่อคุณส่งสายตามองขึ้นไปหาเธอจากมุมต่ำ แต่อีกมือหนึ่งของเธอก็เริ่มลูบหัวคุณไปมาอย่างช้าๆ นั่นทำให้คุณเองแทบจะสำลักความรู้สึกอบอุ่นตายบนตักเธอ

 

“วันนี้เหนื่อยรึเปล่าคะ?”

“เหนื่อยงั้นหรอ?”

“งั้นพักซะนะคะ ..”

“วันนี้คุณเก่งมากเลย”

 

และค่ำคืนนั้นก็จบลงบนตักของมิโอะ คุณเผลอหลับไปในสภาพนั้นด้วยความอบอุ่นหัวใจที่คุณไม่เคยสัมผัสมันมาก่อนในชีวิต

 

เช้ามาคุณก็รู้สึกตัวอีกครั้งบนเตียงที่มีผ้าห่ม คลุมตัวคุณอยู่ ก่อนคุณเองจะมองหามิโอะในห้องแต่เธอไม่อยู่แล้ว

 

คุณรีบลุกขึ้นและเดินไปที่เดิม ตรงโต๊ะญี่ปุ่นที่คุณและเธอนั่งอยู่ด้วยกันเมื่อคืน มันมีโน๊ตแปะไว้อยู่ด้วยล่ะ

 

“หลับสบายรึเปล่าคะ? วันนี้ก็มาพยายามด้วยกันนะคะ!”

 

พลังงานของคุณกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง คุณพร้อมแล้วสำหรับงานที่กำลังจะถาโถมเข้ามา ณ วินาทีนี้

 

เข้ามาเลย ..

 

 

________________________________________________________

 

 

“ยินดีด้วยสำหรับตำแหน่งใหม่นะ!”

“เอ้า ชน!”

 

วันเวลาผ่านไป การทำงานของคุณก็ก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องและมันก้าวกระโดดจนทุกคนต้องตกใจ และในที่สุดมันก็ส่งผล คุณได้รับตำแหน่งสูงในบริษัทส่วนเงินเดือนน่ะหรอ? มันมากพอที่คุณจะผ่อนบ้านผ่อนรถได้สบายๆเลยล่ะ

 

แต่สิ่งที่คุณจะทำไม่ใช่สิ่งนั่นหรอกนะ ..

 

ค่ำคืนนั้นเองก็เหมือนกับทุกๆคืน

 

ก๊อกๆๆๆ ..

 

คุณเปิดประตูออกมารับมิโอะเหมือนเคยๆ แต่วันนี้สีหน้าเธอดูไม่ค่อยดีนักเหมือนมีเรื่องร้อนใจบางอย่าง

 

“อ-อื้ม ฉันสบายดีขอบคุณนะคะ”

“อ-อืม พอดีว่าที่ร้านจะปิดแล้วล่ะ ดูเหมือนว่าเจ้าของจะย้ายสาขาไปล่ะนะ”

“คืนนี้คงเป็นคืนสุดท้ายที่ฉันจะได้มาส่งอาหารให้คุณแล้วสินะคะ ..”

 

คุณถึงกับช็อคที่ได้ยินมิโอะพูด ในใจคุณเองเหมือนกำลังสั่น เมื่อได้ยินเสียงสั่นคลอนจากปากของเธอ และจู่ๆน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาช้าๆ ก่อนเธอจะโผกอดคุณทันที

 

“คุณจะคิดถึงฉันรึเปล่าคะ?”

“น-นี่ตอบสิคะ!”

 

คุณกำลังมองเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังกอดคุณอยู่ พลางมีน้ำตาไหลนองออกมา สายตาเศร้าๆของเธอแทบจะทำให้หัวใจคุณแหลกสลาย แต่นั่นก็ยิ่งทำให้คุณเองมั่นใจกับสิ่งที่คุณกำลังจะทำมากขึ้น

 

สิ่งที่คุณคิดมาตลอดและคิดมานานแสนนาน ..

 

คุณคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ และหยิบกล่องแหวนสีน้ำเงินอันหรูหราออกมา ก่อนจะเปิดมันเผยให้เห็นแหวนเพชรสีเงินสะท้อนแสงแวววาวสวยงาม

 

มันคือแหวนที่คุณตั้งใจเก็บเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงของคุณมาตลอด และคุณเองก็ตั้งใจเหลือเกินที่จะมอบให้กับคนที่คุณต้องการจะใช้ชีวิตอยู่รวมกับเธอไปตลอดชีวิตหลังจากนี้

 

“อ-อ … เอ๊ะ ….”

 

มิโอะดูท่าทีตกใจอย่างมาก เธอถึงกับใช้มือทั้งสองข้างของเธอปิดปากของเธอไว้ด้วยความตกใจในขณะที่เธอเห็นคุณกำลังคุกเข่าตรงหน้าเธอ และขอเธอแต่งงาน

 

“ด-ดีแล้วหรอคะ? ..”

“ฉันคนนี้ .. เป็นฉันคนนี้ ..”

“คุณมั่นใจแล้วหรอคะ? ..”

 

คุณพยักหน้าพร้อมกับส่งรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักให้เธอ ก่อนเธอจะโผกอดคุณพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรากออกมา

 

“ได้โปรดแต่งงานกับฉันนะ .. หรอคะ? ..”

“ประโยคเชยชะมัดเลยนะ”

“แต่ช่างเถอะค่ะ”

“อื้อ .. ตกลงค่ะ ..”

 

_____________________________________________________________

 

หลังจากวันนั้นชีวิตคุณก็เปลี่ยนไป คุณย้ายออกจากห้องพักเดิมๆ ซื้อบ้านหลังเล็กๆสักหลังซื้อรถคันเล็กๆสักคัน เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนรักของคุณ

 

ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะรื่นรมและราบรื่นไปมากกว่าที่คุณเองคิดไว้มาก ทั้งหมดล้วนจะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าหากวันนั้น

 

วันที่พระเจ้าแกล้งคุณโดยการเล่นซ่อนหากับกุญแจห้องของคุณ

 

หรือว่าท่านตั้งใจกันนะ? ..

 

เอี้ยดดด ..

 

คุณเปิดประตูบ้านของคุณอย่างช้าๆด้วยสภาพร่างกายที่ห่อเหี่ยวเช่นเดิมเหมือนทุกๆวัน แต่คุณรู้ดีว่ามันจะหายไปในไม่ช้า

 

“กลับมาแล้วหรอคะคุณ?”

“ฉันทำอาหารไว้ให้แล้วนะคะ”

 

มิโอะเดินมาต้อนรับคุณในชุดผ้ากันเปื้อน ดูเหมือนเธอเองจะกำลังทำกับข้าวไว้รอคุณกลับมาทานด้วยกันกับเธอ 

 

รอยยิ้มของเธอที่ส่งมาให้คุณ ในวันที่คุณเหนื่อยอ่อนมันทำให้ความรู้สึกแย่ๆเหล่านั้นหายไปในทันที

 

“นี่คุณคะ .. อย่าหักโหมนะ”

“นี่ฟังอยู่รึเปล่า?”

 

เสียงบ่นที่มันควรจะเป็นอย่างงั้นบนโต๊ะอาหาร แต่คุณเองก็ยังนั่งฟังมันด้วยความสุข คุณอยากจะฟังเสียงๆนี้ไปตลอดชีวิตของคุณ

 

“มานี่สิคะ”

 

มิโอะกวักมือเรียกคุณพร้อมกับตบที่ตักของเธอเหมือนเดิม เหมือนที่เธอเคยทำ

 

ซึ่งคุณเองก็แทบจะกระโจนใส่ตักเธออย่างไม่ลังเล

 

“คุณนี่เหมือนเด็กเลยนะคะ”

“เป็นยังไงบ้างคะ? พอจะช่วยได้มั้ย?”

“หลับตาสิคะ ..”

 

คุณค่อยๆหลับตาลงอย่างช้าๆบนความนุ่มฟูของตักคู่ชีวิตของคุณ ปล่อยให้จิตใจของคุณล่องลอยไปในห้วงท้องทะเลแห่งความสุข ละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนั้น คุณกำลังดำดิ่งสู่ความรู้สึกที่ไม่มีคำบรรยายใดๆจะมาอธิบายมันได้อีก

 

เธอค่อยๆลูบหัวคุณอย่างช้าๆด้วยความรัก ใช้ที่ปั่นหูนุ่มๆทำความสะอาดหูของคุณอย่างเบามือ ก่อนเธอจะก้มลงกระซิบเบาๆที่ข้างหูของคุณ

 

“เหนื่อยรึเปล่าคะ?”

“เก่งมากเลยที่รักของฉัน คุณพยายามได้ดีมากเลยนะคะ”

“ขอบคุณนะคะ .. ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณมอบให้ฉัน”

“ฉันมีความสุขมากๆเลย”

 

และเธอก็ก้มจูบลงบนริมฝีปากของคุณอย่างช้าๆและอ่อนโยน

 

“ฉันรักคุณนะคะ”

 

__________________________________________________

What if …

Mio Route

END.

 

Mio's Wedding Day [Hololive]
https://www.reddit.com/r/Ookamimi/comments/ida0uh/mios_wedding_day_hololive/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #27 True_Jack-Chan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 15:44
    ต้องการมีโมเม้นท์แบบนี้ซักครั้งหนึ่งในชีวิตบ้างจัง เอาความนุ่มฟูไปเลย 💯/💯
    #27
    1
    • #27-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      18 มกราคม 2564 / 03:20
      อยากมีเหมือนกัน ถถถ
      #27-1
  2. #25 yosuke258 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 09:52

    แปลกใหม่ดีแฮะ

    มะม๊ามิโอะที่ยังไม่เป็นมะม๊าล่ะ

    #25
    1
    • #25-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2564 / 11:01
      กำลังจะเป็นม่าม๊าไงล่ะ55
      #25-1
  3. #20 EarthDodo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 21:07
    ก็..นุ่มฟูนะ......แต่ทำไมนึกภาพแบบที่ตัวเราเข้าไปอยู่ในนั้นไม่ได้ฟะ!!!!
    #20
    1
    • #20-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      2 มกราคม 2564 / 21:26
      เดะรอรูทนังซุยนะ ถถถ
      #20-1
  4. #19 KIAR 2309 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 14:18
    ฟู้ว~เลือดเกือบหมด ดีนะที่ไม่ดีนะที่ไม่ใช้ตัวเราเมน ไม่งั้นล่ะก็เลือดหมดตัวแน่ๆ
    #19
    1
    • #19-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      31 ธันวาคม 2563 / 15:04
      ยังมีอีกสองสามรูทนะเออ
      #19-1
  5. #18 nagajiza naoru (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 21:40

    เอิ่ม ทำไมกัน ทำไมเราก็รู้สึกอิจตัวเองในบางครั้งกันนะ อ๊ากกกก อิจตัวเองในเรื่องนี้โว๊ยยยย(จินตนาการว่าตัวเองเข้าไปอยู่แต่ก็ไม่ได้อยู่) ปล.มาช้าแต่มานะ พร้อมเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนโปร จากpang2p11(เผื่อจำไม่ได้)เป็นชื่อตัวระครocตัวเอง ชื่อเล่นนาโอรุ ชื่อเต็ม นากาจิสะ นาโอรุ ยินดีที่ได้รู้จักอีกรอบเซนเซ

    #18
    2
    • #18-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 21:47
      รับแซ่บ ไรท์มีเรื่อง Arknights เดี่ยวๆด้วยถ้าอยากเสพก็ไปตามโลด
      #18-1
    • #18-2 nagajiza naoru(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 21:51
      ติดตามแล้ว กดหัวใจแล้ว อ่านเสร็จแล้ว เม้นแล้วค่า จะพลาดได้ไงผลงานเซนเซ
      #18-2
  6. #17 Shin_Sama (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 20:00
    โอเค ผมสามารถนอนตาหลับได้แล้ว ลาก่อนนะโลกที่สวยงาม และสวัสดีโลกหลังความตายและคุณยมทูตสาวผมชมพูที่เป็นแร็ปเปอร์
    #17
    1
    • #17-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 21:47
      ยมฑูตนั่นคุ้นๆนะ ..
      #17-1
  7. #16 Amari_Sama (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 13:04

    blessed🙏 เป็น simulation one shot ที่ออกแนว visual novel ที่ดีงามมากเลยครับ(หรือเพราะเราอวยคุณแม่กันนะ ถถถ) o(*°▽°*)o // จะรออ่านรูทคนอื่นๆด้วยครับ หรือว่าที่ออกเรื่องฮีลนั้น กำลังจะมีพายุลูกใหญ่ตามมา ถถ

    https://image.dek-d.com/27/0648/0494/131516182

    #16
    3
    • #16-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 14:33
      พายุไปถล่มซีรี่ย์ Arknights แทน 55
      #16-1
    • #16-3 Shin_Sama(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 19:58
      นั้นซี่รีย์แรกนะครับ จะไปทิ้งบอมบ์ไว้ตั้งแต่แรกไม่ได้นะครับ ไรต์ซัง
      #16-3
  8. #15 Kuaina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 11:40
    ฉากหนุนตักพอลองจินตนาการตามแล้วรู้สึกนุ่มฟูมากๆเลยอ่าา ฟิน~~//ตอนหน้าจะเป็นรูทใครกันน้า
    #15
    2
    • #15-1 Kuaina(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 11:41
      อ่านบนคอมแล้วมาเม้นในมือถือลืมไปต้องคลิ้กเข้าไปในตอนก่อนเม้น;-;
      #15-1
    • #15-2 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 12:27
      รูทใครดี55
      #15-2
  9. #13 Kham A.Q. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 10:45
    ดีงามมมมมมมมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #13
    1
    • #13-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 11:12
      รับดาเมจไปๆๆๆ
      #13-1
  10. #12 Kuroto_Yuka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 10:45
    อะเฮือกกกก ฟิน ฟินมาก ฟินมากเกินไปเเล้วเฟ้ยย นี้มันเกินกว่าคนหนึ่งคนจะรับได้เเล้ว กระผมได้ตายอย่างสงบศพสีชมพูเเล้วครับ ลาก่อนโลกนี้~
    #12
    1
    • #12-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      30 ธันวาคม 2563 / 11:11
      บอกเลยเมน มิโอะมีตาย 555 คนเขียนยังตายเอง
      #12-1