Hololive Exotic : If

ตอนที่ 10 : Friend ? (End)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    31 ม.ค. 64

 

 

คุณเองถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนสาวของคุณพูดออกมา

 

“ผ-ผม ยังไม่ยอมแพ้หรอกนะ!”

 

และแล้วชายผู้โชคร้ายนั่นก็วิ่งหันหลังกลับไป 

Pain Pek- จ-เจ็บสิท่า เข้าใจเลยล่ะคุณเองก็เคยรู้สึกแบบเดียวกันแหละนะ เพราะคุณเองก็เคยถูกแม่สาวที่กำลังเกาะแขนคุณอยู่นี่ปฏิเสธไปน่ะ

 

แต่ดูเหมือนพ่อหนุ่มคนนั้นยังไม่ยอมแพ้นะ เขาว่าอย่างงั้น

 

“น-นี่ ..”

“ช-ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ”

 

คุณมองดูเพื่อนสาวของคุณ สีหน้าเธอดูเขินอายอย่างเห็นได้ชัดมันน่ารักมากจนหัวใจคุณเริ่มจะหยุดเต้น แต่อย่าเพิ่งคิดไปไกลสิ เธอก็แค่แสดงละครน่ะ

 

“ก-แกล้งเป็นแฟนฉันหน่อยสิ”

“ค-แค่ตอนที่อยู่ที่ โรงเรียนก็พอ ..”

“นะ ..”

 

แกล้งเป็นแฟนงั้นหรอ? อารมณ์เหมือนไม้กั้นหมารึเปล่านะ ตอนแรกเป็นได้แค่เพื่อน ตอนนี้เป็นไม้กั้นหมาแหละ เป็นทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆนะคุณเนี่ย

 

แต่ช่างเถอะ คุณเองตอนนี้นั้นไม่สามารถต้านทานพลังความน่ารักของเพื่อนสาวที่กำลังออดอ้อนคุณได้หรอกนะ

 

และเช้าวันนั้นก็น่าจะเป็นวันที่คุณได้สัมผัสกับความสุขเล็กๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นของปลอมก็เถอะ ..

 

เพื่อนสาวของคุณเดินควงแขนคุณไปตลอดทางจนถึงโรงเรียนเลยล่ะ แถมสองข้างทางตอนนี้ก็เริ่มมีสายตาจับจ้องมาที่คุณสองคน น่าอิจฉาจังเลยน้า

 

แต่ในใจลึกๆคุณเองก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่ มันเป็นเพียงการเล่นละครเท่านั้นเอง ..

 

ช่วงกลางวัน ..

 

คุณเองก็ยังคงลงมานั่งทานข้าวกับแฟนสาวปลอมๆของคุณ แต่ดูเหมือนมันจะต้องมีอะไรที่ดู .. แปลกไปกว่าเดิมสักหน่อยล่ะนะ

 

“อ้าม”

“อ้าปากสิ .. ร-เร็วสิ”

“ทำอะไรน่ะหรอ? ก็เล่นให้มันเนียนๆสิ”

“อาจจะมีใครมองอยู่ก็ได้นะ!”

 

สมจริงขนาดไหนไม่รู้ แต่คุณเองก็พยายามจะเล่นตามบทของเธอต่อไป เธอป้อนข้าวคุณด้วยล่ะ รู้สึกดีใช่ม้า?

 

แต่เปล่าเลย ในใจของคุณกลับยิ่งรู้สึกเหมือนมีอะไรมากระแทกเข้าที่แผลเดิมของคุณ .. ภาพที่อยู่ตรงหน้านี่มันเป็นแค่ฝันจริงๆสินะ?

 

ช่วงเย็น ..

 

“กลับบ้านกัน”

 

แฟนสาวปลอมๆของคุณเดินมาหาคุณที่โต๊ะก่อนจะช่วยหยิบกระเป๋าคุณ และเดินควงแขนคุณออกไป ระหว่างทางกลับบ้านก็ยังคงมีสายตามากมายจ้องมองมาที่คุณสองคนเช่นเคย

 

แต่คุณเองก็เริ่มจะชินกับมันซะแล้วสิ

 

เมื่อเดินมาไกลสักระยะหนึ่ง ที่พอจะปลอดผู้คนแล้ว เธอก็ปล่อยมือออกจากแขนของคุณ

 

“เหนื่อยจังเลย”

“งั้นฉันกลับก่อนนะ”

 

และเพื่อนสาวของคุณก็โบกมือให้ ก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้คุณยืนอยู่ที่เดิมอย่างงั้น ซึ่งคุณเองก็ตรงกลับบ้านเหมือนเดิมๆ เหมือนทุกๆวัน

 

เงยหน้ามองท้องฟ้าสีส้มๆในตอนเย็นๆ และเริ่มคิดวกไปวนมา คุณกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?

 

หลอกตัวเองอยู่รึเปล่า?

 

เมื่อกลับไปถึงบ้านก็วนลูปเดิมๆ คุณกลับขึ้นห้องและซุกตัวอยู่แต่ในห้องแม้จะมีเสียงเคาะประตูจากน้องสาวสุดแสนจะน่ารักของคุณ

 

“พี่คะ!”

“พี่คะ ผู้หญิงเมื่อเช้านั่นใครคะ!!”

 

เพื่อนไง เพื่อน ..

 

ถึงแม้ตอนนี้จะได้เป็นแฟนปลอมๆก็เถอะ แต่สถานะเดิมก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย มันน่าช้ำใจดีนะ

 

แต่เดี๋ยวสิ .. ถึงจะเป็นแฟนปลอมๆก็เถอะ แต่ช่วงเวลานี้ที่คุณเองได้ใกล้ชิดกับเธอมากเป็นพิเศษไม่ใช่หรอ?

 

มาลองคิดๆดู คุณเองก็คิดว่าจะมายอมแพ้ตอนนี้น่ะมันจะเร็วเกินไปรึเปล่า? นี่คือโอกาสไม่ใช่หรอ?

 

หลังจากที่มองโลกเปลี่ยนไปคุณก็เริ่มหันมาดูแลตัวเองอย่างทันควัน รีบลุกขึ้นและเปิดประตูห้องออกไปอย่างรวดเร็ว จนน้องสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องคุณหงายหลังไปด้วยความตกใจ เป็นพี่ที่แย่จริงๆ

 

คุณรีบลงไปอาบน้ำ ทานเข้า โบกครีมกระปุกใหญ่ๆ และรีบนั่งทำการบ้าน เข้านอนแต่หัววันแทน

 

ตอนนี้ทุกคนในบ้านเริ่มจะสับสนจนแทบจะโทรเรียกหมอผีมาไล่ผีในตัวคุณแล้ว เพราะจู่ๆคุณก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เชื่อเถอะใครๆก็ตกใจ

 

เช้าวันต่อมา ..

 

คุณรีบตื่นแต่เช้าและไปเสนอหน้าที่หน้าบ้านของเพื่อนสาวของคุณ แต่แล้วปัญหาก็เกิด

 

“เธอเป็นใคร?”

“หืม?”

 

อ่า งานหยาบ พ่อของเจ้าหล่อนแหละ แต่ดูเหมือนเพื่อนสาวของคุณจะออกมาจากบ้านและ Save คุณได้ทันเวลา

 

“ตอบคำถามมาหน่อยสิ”

“พ่อคะหยุดเลยนะ นั่นเพื่อ-”

 

แต่คุณเองก็อาศัยจังหวะนี้รีบตะโกนออกไปทันที

 

“เป็นแฟนของลูกสาวฉันงั้นหรอ?”

“เห๊ะ!?”

 

เพื่อนสาวคุณถึงกับตกใจเมื่อได้ยินคุณพูดประโยคนั้นออกไป ตอนนี้คุณสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ดูจะไม่ค่อยดี เริ่มเอ่อล้นออกมาจากตัวของพ่อตาของคุณ

 

แต่ดูเหมือนคุณพ่อจะเริ่มมีรอยยิ้มที่มุมปากก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆคุณที่ยืนตัวสั่นอยู่

 

“ฮ่าๆ มันต้องอย่างงี้สิ กล้าเปิดเผย กล้ายอมรับแบบนี้น่ะฉันชอบนะ”

“แต่อย่าลืมล่ะ ลูกสาวฉันยังเรียนอยู่นะ เพราะฉะนั้นช่วยกันดูแลด้วย อย่าเหลวไหลเป็นอันขาด”

“เธอเข้าใจที่ฉันพูดนะ?”

 

ก่อนคุณจะรีบฉีกยิ้มกว้างๆให้พ่อตาของคุณและก้มหัวให้จนแทบจะติดกับพื้น ซึ่งดูไปดูมา เหมือนว่าคุณพ่อจะชอบคุณนะเออ

 

แต่แล้วเพื่อนสาวคุณก็รีบลากตัวคุณออกมาจากตรงนั้นทันทีและเดินไปโรงเรียนเหมือนที่เคยๆ

 

“นี่ ! ทำอะไรน่ะ?”

“ทำไมบอกพ่อไปแบบนั้น?”

“เล่นให้สมจริงหรอ? ม-มันจะสมจริงเกินไปหน่อยแล้วนะ”

“ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย ฉันเป็นคนขอให้เธอช่วยเองนะ”

“จ-จริงนะ!”

 

ก่อนเธอจะรีบคว้าแขนคุณมาควง โดยที่คุณเองก็ยินดีซึ่งหลังจากนี้แฟนสาวปลอมๆของคุณจะเริ่มถูกคุณรุกใส่เข้าให้แทนซะแล้ว

 

ช่วงกลางวัน ..

 

“อ-เอ๊ะ?”

“ท-ทำไมวันนี้ ..”

 

คุณกำลังถือช้อนที่ตักข้าวในจานรอไว้ และยื่นให้แฟนสาวของคุณที่กำลังนั่งทำท่าทีตกใจอย่างสุดๆอยู่

 

“ก-ก็ได้ ..”

 

ก่อนเธอจะรับอาหารที่คุณป้อนไปกินด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลนอย่างสุดๆ ดูท่าคุณกับเธอจะเป็นคู่รักที่หวานแหววใช้ได้เลยนะเนี่ยนะ ..

 

ส่วนช่วงเย็นน่ะหรอ?

 

เป็นวันแรกที่คุณเองจัดแจงตัวเองให้เสร็จสับและไปยืนข้างๆโต๊ะของแฟนสาวของคุณแทน พร้อมทั้งหยิบกระเป๋าสัมภาระของเธอขึ้นมา

 

“อ-เอ๊ะ? ห-เห๊ะ?”

 

“ตายแล้วพวกเธอจะหวานจนเกินไปแล้วนะ ”

“ฉันชักจะเริ่มอิจฉาซะแล้วสิ กรี๊ดด”

 

แฟนสาวของคุณได้แต่นั่งหน้าแดงอยู่ที่โต๊ะ โดยมีคุณยืนยิ้มแก้มปริอยู่ในขณะที่เพื่อนๆเริ่มจะรุมแซวพวกคุณ

 

“นี่ ! เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

“จู่ๆก็เปลี่ยนไปแบบนี้ เป็นอะไรไป?”

“ไม่ ไม่ปกติแน่ๆ”

“ถึงจะบอกให้เป็นแฟนปลอมๆก็เถอะ มันเหมือนจริงเกินไปแล้วนะ!”

 

แต่คุณเองก็ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอแม้แต่น้อย และเย็นวันนั้นคุณเลือกที่จะเดินไปกับเธอ ไปส่งเธอถึงมือคุณพ่อเธอด้วยซ้ำไป

 

ซึ่งก็ตามที่คาดไว้ คุณพ่อของแฟนสาวของคุณนั้นเริ่มจะเปิดใจให้คุณทีละน้อย จนวันนี้ชวนคุณเข้ามาทานขนมในบ้านและ แนะนำตัวคุณให้กับคุณแม่ของแฟนสาวคุณให้อีกด้วยล่ะ

 

“ตายแล้ว ฟุบุกิจัง ไปหาแฟนน่ารักๆแบบนี้ที่ไหนเนี้ย ฮุฮุฮุฮุ”

“ไม่ได้ๆ วันนี้ต้องอยู่ทานข้าวกับแม่กับพ่อก่อนนะจ้ะลูก!”

 

อ่าห์ กลายเป็นว่าถูกยอมรับไปซะอย่างงั้นนะ ซึ่งแฟนสาวที่นั่งอยู่ข้างๆคุณก็จ้องคุณตาเขม่ง และเริ่มใช้มือหยิกเข้าที่ท้องน้อยของคุณเบาๆ

 

“นี่ ! เธอทำอะไรน่ะ! พ่อกับแม่เชื่อหมดแล้วเห็นมั้ย!?”

 

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไปกับกิจวัตรเดิมๆของคุณกับแฟนสาวปลอมๆของคุณ นานวันเข้า นานวันเข้ามันก็เริ่มมีบางอย่าง เปลี่ยนไป ..

 

“นี่ ฉันว่าเราไม่ต้องแกล้งเป็นแฟนกันแล้วล่ะ”

“เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ”

 

ความรู้สึกเจ็บเดิมๆก็ย้อนกลับมาอีกครั้งนึง หลังจากที่คุณเดินมาส่งคุณที่บ้านและเธอก็เดินจากคุณเข้าบ้านไป

 

คุณเดินกลับบ้านด้วยความรู้สึกว่างเปล่าอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้เป็นมานานแสนนาน มันจบแล้วสินะ

 

แต่ความทรงจำที่เกิดขึ้นน่ะ มันไม่ได้จบสักหน่อย มันยังคงอยู่ในหัวของคุณ อยู่ในหัวใจของคุณ

 

ถึงแม้ว่าคุณเองอยากจะกรีดร้องออกมาด้วยความเศร้ามากน้อยแค่ไหน คุณเองก็ทำได้เพียงแค่ก้มหน้าก้มตายอมรับความจริงต่อไป

 

กิจวัตรเดิมๆของคุณนั้นต้องถูกยกเลิกลงไป ถึงแม้ตอนที่คุณจะนอน คุณจะส่งข้อความไปหาเธอทุกคืนเพื่อบอกฝันดี แม้ว่ามันจะเกินความจำเป็นอย่างที่เธอบอก แต่คุณเองก็ยังคงส่งมันอยู่ทุกวัน

 

แต่วันนี้คุณต้องหยุดมัน และข่มตานอนหลับไปด้วยความเศร้า

 

เช้าวันใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม คุณตื่นสายกว่าทุกๆวันที่ผ่านมา

 

“อาเร๊ะ? วันนี้พี่ตื่นสายจัง เป็นอะไรรึเปล่า?”

“ก็สายน่ะสิ ปกติตอนนี้พี่น่าจะออกจากบ้านไปแล้วแท้ๆนะ”

“งั้นหรอ? อย่าลืมลงมากินข้าวนะ”

 

เช้าวันใหม่ที่คุณเดินไปโรงเรียน แต่วันนี้เพื่อนสาวของคุณหายไป ซึ่งคุณเองไม่ได้แปลกใจ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณอาจจะทำให้เธอลำบากใจมาพอสมควรล่ะนะ

 

วันนี้เธอไม่มาโรงเรียนแหละ ..

 

เกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ?

 

คุณพยายามจะหยิบโทรศัพท์ของคุณขึ้นมาแต่ดูเหมือนมันจะไม่มี ลืมไว้ที่บ้านแน่ๆล่ะ

 

ก็เลยต้องปล่อยให้เลยตามเลยไปอย่างงั้น แต่ตลอดเวลาทั้งวัน คุณก็ได้แต่นั่งเหม่อมองไปที่โต๊ะเรียนของเพื่อนสาวของคุณที่มันกำลังว่างอยู่

 

ตลอดทั้งวันมานี่คุณไม่ได้รับความรู้เข้าหัวเลยเพราะตอนนี้จิตใจคุณนั้นล่องลอยไปหาเธอเรียบร้อยแล้ว

 

และเย็นวันนั้นเองคุณก็เดินกลับบ้านไปตามปกติ

 

แต่เมื่อตอนคุณจะเดินกลับไปถึงบ้าน คุณก็ต้องตกใจเมื่อเพื่อนสาวของคุณนั้นยืนขวางทางคุณไว้อยู่ ในมือเธอถือโทรศัพท์ด้วยอาการสั่นแบบแปลกๆ

 

สักพักเธอก็รีบเดินตรงเข้ามาหาคุณ

 

“คนใจร้าย!”

 

ประโยคแรกที่คุณได้ยินนั่นยิ่งทำให้คุณตกใจเข้าไปใหญ่ และเพิ่งมานึกดู เพื่อนสาวของคุณใส่ชุดนักเรียน สพายกระเป๋า แต่งเครื่องแบบครบทุกอย่าง แต่เธอกลับไม่ได้มาโรงเรียนในวันนั้น

 

หรือว่าเธอ ..

 

“ทำไมถึงไม่ไปรับฉันที่บ้าน!?”

“ทำไม!?”

 

ก่อนที่น้ำตาเธอจะเริ่มไหลรินออกมา ซึ่งมันทำให้หัวใจคุณนั้นเริ่มจะแตกสลาย

 

“ฉันนั่งรอเธอตั้งแต่เช้า แต่เธอก็ไม่มา ..”

“โทรหาเธอเป็นร้อยๆสายแต่เธอก็ไม่รับสาย ..”

“แล้วทำไมฉันจะต้องมานั่งรอเธอด้วย ทำไมฉันจะต้องโทรหาเธอด้วย ฉันไม่เข้าใจตัวฉันเอง”

 

เธอเดินเข้ามาใกล้ๆคุณและใช้มือทั้งสองข้างทุบไปที่หน้าอกของคุณเบาๆด้วยความโกรธ

 

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา .. เธอทำอะไรฉัน!?"

“เธอ .. ทำไมเธอ ..”

“เธอ ..”

 

คุณเองรีบโอบกอดเธอไว้ พยายามจะสงบสติอารมณ์ของเพื่อนสาวของคุณ พยายามจะหยุดน้ำตาที่ไหลพรากออกมา

 

ตอนนี้คุณเองไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นก็จริง แต่การที่จู่ๆเธอร้องไห้แบบนี้ มันเกิดขึ้นเพราะคุณ เธอร้องไห้เพราะคุณ

 

“เธอทำให้ฉัน .. กลายเป็นคนเอาแต่ใจแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!?”

“เธอทำให้ฉัน .. ขาดเธอไม่ได้แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!?”

“คนใจร้าย! คนบ้า!”

 

คุณค่อยๆใช้มือของคุณเช็ดน้ำตาของเธอเบาๆ พยายามทะนุถนอมทุกๆสัมผัสให้อ่อนโยนที่สุด

 

“ฉันก็แค่ .. ไม่อยากให้ความสัมพันธ์มันต้องจบลงสักวัน”

“ฉันอยากให้เธอ .. อยากให้เธออยู่ข้างๆฉันแบบนี้ไปตลอด"

“ก็เลยคิดว่าเป็นเพื่อนกัน คงจะยืดยาวดีที่สุดแล้วแท้ๆ”

“แต่เธอ .. เธอกลับ!”

“เธอทำให้ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวกับความรู้สึกที่มันจุกอกฉันอยู่ทุกๆวัน”

 

เธอแค่ไม่อยากจะจากคุณไปไหนก็เท่านั้นเอง ..

 

เธอโอบกอดคุณใช้มือทั้งสองข้างโน้มตัวคุณลงมาและจูบที่ริมฝีปากของคุณเบาๆ อย่างที่คุณไม่ทันได้ตั้งตัว ..

 

“พอกันที”

“ฉันน่ะ ..”

 

“ไม่อยากเป็นแค่เพื่อนอีกต่อไปแล้ว ..”

 

__________________________________________________

 

Fubuki Route

END.

 

จบจ้าาาาาา จบไปอีกเรื่องงงงงง

ส่วนภาคสองจะมีมั้ย น่าจะมีแหละแต่จะลงตอนไหนไม่รู้นะ ถถถ

 

บะบุยยยยยยยยย

 

Lissette

(LissetteSkadi)

14.50 น.

(31 /01 /2021)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #111 SICout9010 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:14

    อ้าาาาาาาาาาาาาาาา ตายๆนี้ผมดิ้นแรงเกินจนผ้าขาดเลยหรอเนี้ย ฟินเกินไปครับ

    #111
    1
    • #111-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      1 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:45
      Blessed -/\-
      #111-1
  2. #110 nagajiza naoru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 22:04
    จะดีใจเสียใจหรืออะไรดีเนี่ยยย ปรับตัวไม่ทันโว๊ยยยย เรายอมแพ้ให้กับคนนี้จริงๆ แต่ก็นอนหลับฝันดีละเราคืนนี้💤💤💤💤
    #110
    1
    • #110-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      1 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:44
      55 ก็แฮปปี้อยู่น้า
      #110-1
  3. #109 Sans08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 21:50
    เอามาเเบบตัวเอกหน้านิ่งไร้อารมณ์เเล้วไปเจอหญิงนี้ต้องมีหลุดบ้างเเหละ
    #109
    1
    • #109-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      1 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:44
      555หลุดแน่นอน
      #109-1
  4. #108 Yosuke258 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 20:44

    ยอดเยี่ยม รอคนต่อไปในภาคต่อไปไม่ไหวเลยทีเดียว

    #108
    1
    • #108-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      1 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:44
      รอก่อนเด้อ
      #108-1
  5. #107 ฟุบุกิบันไซ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 17:01
    ไม่อยากเป็นเเค่เพื่อนอีกต่อไปเเล้ว//กุมใจ -.,-
    #107
    1
    • #107-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 17:09
      ใจเกเร
      #107-1
  6. #106 Kuaina (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 16:17

    เดี๋ยวๆๆ แล้วท่านโทวะล่ะ ไว้ภาคสองหรอครับ //อ๊ากกหวานนน ถึงจะไม่ค่อยชอบลุคเอาแต่ใจก็เหอะ แต่ไม่เป็นไร"เพื่อน"น่ารักให้อภัย^^

    #106
    2
    • #106-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 16:52
      ภาคสอง โทวะ รูเชีย มารีน อีกสองคนเก็บไว้ก่อนยังคิดไม่ออก ถถ
      #106-1
    • #106-2 Kuaina(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 20:01
      ช่วยเก็บอาจารย์อินะกับม๊าลามี่ไปพิจารณา ด้วยนะครับบ🙏
      #106-2
  7. #105 Amari_Sama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:55

    ฮะ..ฮ่า พวกนายอ่านจบศพสีชมพูกันเลยละสิ แต่ฉันนะศพสีชมพูตั้งแต่ 2 ตอนแรกแล้วยังไงละ ถถถ5555
    #105
    3
    • #105-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 16:52
      ตายก่อนเพื่อน ถถถ
      #105-1
    • #105-3 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:59
      เรื่องใหม่มาแล้วเด้อ
      #105-3
  8. #104 EarthDodo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:40
    ยิ้มมมมมมมมมมมม
    #104
    1
    • #104-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 16:52
      เดะมีอิซุยต่อภาคสอง
      #104-1
  9. #103 Shin_Sama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:20
    โอเค นอนตายตาหลับได้แล้ว ลาก่อนโลกที่แสนสวยงาม และสวัสดีโลกหลังความตาย แอ๊ก!- // ศพสีชมพู~
    #103
    1
    • #103-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 16:51
      ไม่เป็นแค่เพื่อนแล้วนะ ถถถ
      #103-1
  10. #102 True_Jack-Chan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:07
    โรแมนติกจังเลย ยิ่งฉากสุดท้ายนี่มันสุดจริงๆ
    #102
    2
    • #102-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:14
      วาตาเมะรอภาคสองนะ
      #102-1
    • #102-2 True_Jack-Chan(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 21:22
      จะตั้งตารอ...
      #102-2
  11. #101 Kuroto_Yuka (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:00
    ทำไมกันรู้สึกฟินอย่างบอกไม่ถูกกันครับ~รู้สึกเหมือนตายอย่างสงบศพสีชมพู รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่ต้องการอะไรอีกเเล้ว
    เชื่อได้ว่าเมนคุณเพื่อนตายอย่างสงบทุกคน555
    #101
    1
    • #101-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:13
      ถถถ อารมณ์เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง
      #101-1
  12. #100 TanatatPansean (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 15:00
    Just friend to fake fan to real fan
    #100
    1
    • #100-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:13
      no more friend
      #100-1
  13. #99 KIAR 2309 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 14:59
    อืม~ถือว่าจบไปอีกหนึ่งคน คนต่อไปจะเป็นใครนั
    #99
    2
    • #99-1 KIAR 2309(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:00
      *นะ แก้คำผิด
      #99-1
    • #99-2 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:13
      จบแล้ว ถถถ
      #99-2
  14. #98 Kham A.Q. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 14:58
    เดียว มารีน ละจำได้นะ
    #98
    2
    • #98-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:12
      ไว้ภาคสอง
      #98-1
    • #98-2 Kham A.Q.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:13
      แง่~~~~
      #98-2
  15. วันที่ 31 มกราคม 2564 / 14:58
    ให้ตายสิเสียดายที่มีแค่สองตอนไม่งั้นไปต่อได้แล้ว
    #97
    1
    • #97-1 Lissette.(จากตอนที่ 10)
      31 มกราคม 2564 / 15:13
      ที่เหลือมโนเอาโล้ด ถถ
      #97-1