Hololive Exotic : If

ตอนที่ 1 : What if ..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    29 ธ.ค. 63

 

 

What if you were me ..

 

 

What chou' gonna do?

 

 

What if ..

 

 

If you were .. here ..

 

 

If you were 

 

 

   an Office Worker ..

 

 

 

ตอก .. แต่ก .. ตอก .. แต่ก ..

 

หลังจากชีวิตอันน่าเบื่อที่คุณต้องโดนเจ้านายสั่งงานไม่พัก เพื่อนร่วมงานไม่ช่วยงาน แถมยังดวงซวยตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายอีก

 

คุณแบกร่างกายอันอ่อนล้าที่มันใกล้จะหมดเรี่ยวแรงแล้วเต็มที ลงจากรถ Taxi ที่คุณจำเป็นต้องขึ้นมันเพราะคุณเองพลาดรถไฟ

 

ส่วนค่า Taxi น่ะหรอ? มันเกือบๆครึ่งของเงินที่คุณทำได้ในวันนี้เลยล่ะ

 

“ขอบคุณนะครับ!”

 

คุณควักกระเป๋าที่มันเหลือแบงค์แค่ไม่กี่ใบ ก่อนจะยื่นแบงค์ที่มาจากน้ำพักน้ำแรงคุณให้กับคนขับ Taxi รับเงินทอนกลับมาจากเขา และเขาก็ขับรถจากไป

 

เสียงถอนหายใจของคุณมันดังมากซะจนเจ้าแมวน้อยที่กำลังซุกซนอยู่แถวนั้นมันวิ่งหนีเพราะตกใจคุณ ช่างเป็นวันที่อะไร อะไรก็ไม่เป็นใจเสียจริง

 

ก่อนคุณจะเดินเข้าไปยังห้องเช่าเล็กๆที่คุณเช่าเอาไว้ แต่รู้อะไรมั้ย? คุณหากุญแจห้องไม่เจอ ..

 

ความพยายามอันดูไร้ซึ่งความหมายของคุณนั่นยิ่งกำลังทำให้เวลาพักผ่อนของคุณน้อยลงๆ ทุกที เพราะหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

 

นึกออกแล้ว .. 

 

คุณรีบวิ่งกลับไปยังด้านหน้าห้องเช่า ตรงจุดที่คุณลงจากรถ Taxi กุญแจมันอยู่ในกระเป๋าเงินที่คุณควักมันขึ้นมาและหยิบเงินให้คนขับ Taxi น่ะสิ

 

 

โฮ่งๆ โฮ่งๆๆๆๆๆ

 

“กรี๊ดดดด อย่าเข้ามาน๊าาาาาาาา”

 

ใครมันปล่อยเจ้าตูบออกมาเดินเล่นตอนกลางคืนแบบนี้นะ? แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องสนใจละมั้ง ..

 

เพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณคือหญิงสาวคนหนึ่งบนจักรยานเล็กๆที่กำลังถูกเจ้าตูบสองสามตัววิ่งไล่อยู่

 

 

“กรี๊ดดดดดด ช่วยด้วยยยยยย”

 

“โฮ่ง ๆๆๆ ๆๆๆ ๆๆ ”

 

 

ถึงคุณเองจะเป็นพวกไม่เอาใคร ไม่สุงสิงกับใครในสังคม หรือในที่ทำงานและยังโสดมาจนถึงตอนนี้ก็เถอะ

 

แต่คุณเองก็ไม่ใจร้ายมากพอที่จะให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงถูกเจ้าตูบนั่นทำร้ายเอาใช่ม้า?

 

คุณรีบวิ่งเข้าไปอย่างไม่มีแผนใดๆ พยายามจะเอาตัวไปขวางเจ้าหมาน้อยนั่นกับหญิงสาว ยกขาสูงๆ กางแขนกว้างๆให้ดูตัวใหญ่ ก่อนจะจ้องหน้าเจ้าตูบเหล่านั้นสักพักหนึ่ง

 

ไม่รู้ว่ามันกลัวคุณหรือรู้สึกสมเพชกับท่าทางของคุณ แต่ในที่สุดมันก็ค่อยๆเดินจากไปอย่างช้าๆ

 

ภารกิจสำเร็จ ..

 

“ขอบคุณมากนะคะ ..”

 

หญิงสาวลงจากจักรยานและเดินเข้ามาหาคุณด้วยท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนแบบสุดๆ

 

ด้วยความมารยาทดีของคุณ คุณก็ส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

 

“เอ่อคือ .. ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ?”

“บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่าคะ?”

 

หญิงสาวขี้อายดูจะเป็นห่วงคุณสุดๆ เธอพยายามเอียงมองซ้าย เอียงมองขวาเพื่อดูว่าตัวคุณนั้นมีรอยบาดแผลอะไรรึเปล่า แต่ก็ไม่มี

 

เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะยื่นถุงอะไรสักอย่างให้คุณ

 

“คือว่า .. ช-ช่วยรับไว้ด้วยนะคะ!”

 

อะไรล่ะนั่น? 

 

คุณหยิบถุงพลาสติกขุ่นๆสีขาวมา ซึ่งมันหนักเอาเรื่องเลยล่ะ และคุณก็พบว่ามันมีกล่องพลาสติกอยู่สองกล่องในถุงวางเรียงกันอยู่

 

“ถ-ถือว่าเป็นการขอบคุณแล้วกันนะคะ ..”

“ฉันขอตัวไปส่งของก่อนนะ”

“ล-แล้วเจอกันนะคะ ..”

 

ก่อนหญิงสาวจะรีบขึ้นจักรยานแล้วปั่นหายไปในซอยข้างๆด้วยความเร่งรีบ

 

คุณเองก็ได้แต่มองเธอและยกมือขึ้นมาพยายามจะรั้งเธอไว้ แต่ดูเหมือนเธอจะรีบจริงๆแหละนะ

 

อะไรอยู่ในกล่องน่ะหรอ? ช่างมันก่อนเถอะ คุณรีบก้มหน้าก้มตามองหากุญแจที่หายไปทันทีหลังจากนั้น

 

นี่มันก็สองทุ่มกว่าแล้ว แถวนี้ก็ไม่มีแสงไฟมากซะด้วยสิ ไม่มีทางเลือกในที่มืดๆแบบนี้ วันนี้คุณคงจะไม่ได้กลับเข้าห้องแน่ๆ

 

คุณหยิบโทรศัพท์มือถือหน้าจอแตกๆของคุณขึ้นมา เปิดไฟฉายและเริ่มก้มมองหาดู .. อยู่ไหนนะ? ..

 

และในที่สุดพระเจ้าก็ยังไม่ได้รังเกียจคุณมากมายนัก ถึงท่านจะชอบแกล้งคุณก็เถอะ อาจจะเป็นเพราะว่าท่านเอ็นดูคุณรึเปล่านะ?

 

กุญแจเจ้าปัญหา .. คุณได้มันมาแล้ว

 

คุณรีบตรงกลับเข้าไปยังห้องของคุณทันที ไขกุญแจและเปิดประตูออก

 

เอี้ยดดด …

 

ถอดรองเท้าเน่าๆของคุณ กองมันไว้หน้าห้อง วางถุงที่ได้มาจากหญิงสาวบนโต๊ะทานข้าวที่มันโล่งๆ สลัดเสื้อผ้าของคุณออกทีละชิ้นสองชิ้น ก่อนจะทิ้งตัวลงไปบนที่นอนนุ่มๆที่มันพอจะช่วยเยียวยาจิตใจของคุณได้

 

ช่างเป็นวันที่เหนื่อยจริงๆนะ .. 

 

คุณหงายหน้ามามองบนเพดานที่มีหลอดไฟสีขาวๆอยู่ ตอนนี้คุณไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกไปอาบน้ำหรือนอนดูทีวีแบบคนอื่นๆเขา

 

ชีวิตประจำวันที่น่าเบื่อ ซ้ำซากจำเจแบบนี้ คุณจะต้องทนมันไปอีกนานแค่ไหนนะ?

 

ก่อนคุณจะใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายสปริงตัวของคุณขึ้นมา และเดินไปยังถุงที่มีกล่องพลาสติกวางเรียงกันอยู่ในกล่องที่หญิงสาวยื่นมาให้

 

แต่แล้วกลิ่นอันหอมหวนก็เริ่มลอยโชยออกมาจากกล่องนั่น จนทำให้ปีศาจแห่งความหิวโหยในตัวคุณมันกระหายเลือดขึ้นมาทันที

 

คุณเปิดกล่องดูก็พบว่า มันคือยากิโซบะหอมๆ ที่มีเบค่อนกรอบโรยหน้าอยู่

 

คงไม่ต้องจุดธูปเทียนบูชาอะไรให้มากความ คุณจัดการมันจนหมดทั้งสองกล่องภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ

 

ความอร่อยของอาหารมื้อนี้ทำให้ชีวิตที่จืดชืดของคุณเริ่มมีสีสันปะปนมาทีละเล็กน้อย อย่างที่คุณไม่ทันได้รู้ตัว ทำไมชีวิตนี้คุณไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะ? มันอร่อยสุดๆเลยไม่ใช่หรอ?

 

คุณทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่มๆของคุณอีกครั้ง พลางก็นึกถึงเด็กสาวคนนั้นผู้มอบพลังชีวิตให้กับคุณในวันต่อไป ตอนนี้คุณเริ่มอยากจะมีชีวิตต่อไปเพื่อจะกินอะไรแบบนี้อีกสักครั้งจังเลยนะ

 

_____________________________________________________

 

“ผมขอโทษจริงๆนะ แต่นี่มันงานด่วนน่ะ”

“งั้นรบกวนหน่อยนะ”

 

ประโยคเดิมๆจากหัวหน้าที่คุณฟังเมื่อไหร่ก็รู้ได้เลยทันทีว่าคุณจะได้นั่ง Taxi กลับบ้านอีกแล้ว

 

เมื่อเขาเดินจากไปคุณก็ได้แต่ถอนหายใจยาวๆ จนแทบจะหมดลม

 

เมื่อไหร่ชีวิตอันน่าเบื่อแบบนี้ของคุณจะถึงการเปลี่ยนแปลงสักทีนะ?

 

_________________________________________________________

 

“ขอบคุณครับ!”

 

เหมือนที่เคยทำ คุณจ่ายเงินที่เกือบจะเกินครึ่งของค่าแรงในวันนี้ของคุณไปกับการนั่ง Taxi ในช่วงเวลาเดิมๆที่คุ้นเคย

 

“นี่ .. คุณเป็นพนักงานออฟฟิศหรอคะ?”

 

เสียงของหญิงสาวที่คุณจำได้ดีว่าเป็นใคร เพราะปกติแล้วคุณเองก็ไม่ได้รู้จักใครหรือมีใครคบสักเท่าไหร่ 

 

หญิงสาวผมยาวสีดำคนเดิมพร้อมกับจักรยานคู่ใจของเธอกำลังยืนรอคุณอยู่ที่ด้านหน้าห้องเช่าพร้อมกับถุงพลาสติกในมือ

 

“เหนื่อยแย่เลยนะคะ ..”

“อ่ะนี่ค่ะ! ฉันทำยากิโซบะมาฝากน่ะ ..”

 

เธอยื่นถุงพลาสติกที่มีกล่องยากิโซบะหอมๆมาให้คุณ และตอนนี้มันแทบจะมีค่าดั่งทองคำเพราะคุณเองกำลังหิวใส้กิ่วและเบื่อที่จะต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเต็มทีแล้วล่ะนะ

 

“งั้นฉันขอตัวไปส่งของก่อนนะคะ ..”

“อ้อจะว่าไป ลืมแนะนำตัวไปเลยล่ะ”

 

“โอคามิ มิโอะ .. ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ!”

 

To be continued …

 

https://twitter.com/AC______/status/1256047631416963072

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

119 ความคิดเห็น

  1. #11 Shin_Sama (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 21:55
    ถึงจะไม่ใช่เมน ...แต่ก็รู้สึกดี // แต่งครับ- เอ้ย! ไม่ใช่!!!
    #11
    1
    • #11-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      30 ธันวาคม 2563 / 09:09
      ใจเย็นๆก่อนน
      #11-1
  2. #10 Pang2p11 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 21:56
    นี่มัน สิ่งที่ฮิลหัวใจดีเลยนี่นา แต่จะว่าไหงคุณแม่หมาป่าถึงโดนสุนัขวิางไล่ได้หล่ะค้าา
    #10
    1
    • #10-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:56
      พรหมลิขิตแหละะะ
      #10-1
  3. #9 0621198225 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 21:11
    ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ฮิลจากเรื่องอื่นๆละนะ
    #9
    2
    • #9-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:55
      ไม่ชอบหยอออออ
      #9-1
    • #9-2 Shin_Sama(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 21:56
      ใช่! ผมไม่ชอบ ...ผมรักเลยละครับ!!!
      #9-2
  4. #8 Kuaina (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 19:27
    หัวหน้าสั่งงานไม่พัก เพื่อนไม่ช่วยงาน ตกรถไฟต้องไปขึ้นtaxiที่แพ๊งแพง ไม่มีแฟน ไม่มีเพื่อนคบ ทำกุญแจห้องตก รู้สึกสมเพชตัวเอง(ในนิยาย)ชะมัดถึงสภาพจริงๆจะไม่ค่อยต่างกันก็เถอะ;-;//จะกินให้หมดเลยครับหม่าม๊ามิโอะ^^
    #8
    1
    • #8-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:55
      เอาชีวิตจริงไรท์มาเขียน 55555555
      #8-1
  5. #7 ฟุบุกิบันไซ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 19:21
    นี้มันที่สุดของฟีลอบอุ่น
    #7
    2
    • #7-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:54
      เดะรอของ Friend นะนาย
      #7-1
    • #7-2 Shin_Sama(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 21:57
      // ตั้งหน้าตั้งตารอแบบถึงที่สุด
      #7-2
  6. #6 Kham A.Q. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 18:41
    ฮิลดีจริงๆ
    #6
    3
    • #6-2 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:54
      ได้พลังไปแล้วสินะ
      #6-2
    • #6-3 Kham A.Q.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:56
      แต่พอมาคิดๆดู ชื่อตัวละคร ตรงกับเรื่องดรอบเปอร์แกงเกอร์เลยนิ
      #6-3
  7. #5 Kuroto_Yuka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 18:40
    คุณเเม่ครับ!! ยากิโซบะอร่อยมากเลยครับ!!
    (โอ้ย ทำไมรู้สึกดีเเปลกๆนะ?)
    #5
    1
    • #5-1 Lissette.(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2563 / 12:54
      มันจะนุ่มฟูหน่อยๆ
      #5-1