Hololive Exotic : Doppelgänger III

ตอนที่ 7 : Killer Whale

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    10 พ.ย. 63

 

ซุยเซย์รีบวิ่งขึ้นไปยังเครื่องบินขนาดเล็กลำนึง ที่ดูเหมือนมันจะพร้อมขึ้นบินแล้วล่ะ ขาดแค่นักบินเท่านั้น เธอยกมือของเธอขึ้นมา ถกแขนเสื้อขึ้นพยายามจะมองนาฬิกาข้อมือของเธอ

 

“นี่มันจะสิบนาทีแล้วนะ?”

“เอ๊ะหรือว่า?”

 

ปิ้งง .. ปิ้งง ..

มีสัญญาณติดต่อจากศูนย์เข้ามายังเครื่อง ซุยเซย์ที่เห็นจึงเดินไปกดปุ่มรับสาย

 

“ฮัลโหล ป่านนี้นักบินยังไม่มาอีกหรอ?”

“ซุยเซย์ซังนี่อามิยะค่ะ”

“อามิยะ นักบินล่ะ?”

“ไม่มีหรอกค่ะ”

“หะ?”

“ถ้าคุณจะออกภารกิจ ฉันต้องรายงานให้ด๊อกเตอร์ทราบซะก่อน แต่พอดีว่าวันนี้น่ะ ฉันขี้เกียจน่ะค่ะ ..”

 

ซุยเซย์ที่ได้ยินเสียงและคำพูดของอามิยะก็รู้เลยทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

“งั้นหรอ? เปิดประตูโรงจอดเลยอามิยะ”

“อย่าช้าล่ะคะ เดี๋ยวจะมีใครเห็นเข้า”

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า”

 

อามิยะส่งซุยเซย์ออกไปอย่างลับๆ โดยไม่มีใครรู้ เพราะเธอเองก็ใจร้อนไม่ต่างจากซุยเซย์ เธอต้องการช่วยทีมแพทย์ช่วยคนของเธอกลับมา และที่สำคัญที่สุดก็คือ ช่วยเป้าหมายที่เธอได้รับมอบหมายมานั่นเอง

 

ซุยเซย์รีบกระโดดลงบนที่นั่งคนขับ และรีบเอาเครื่องขึ้นทันที

 

หลังจากที่เธอได้มาอยู่กับ Rhode Island ชื่อเสียงเรียงนาม และระดับ Elite Operator ของเธอนั้นไม่ได้มาจากโชคช่วยใดๆ เธอเองฝึกฝนอย่างหนัก เรียนรู้ ที่จะทำอะไรได้หลากหลาย ปรับใช้ความสามารถของเธอเขากับทักษะต่างๆ 

 

จนตอนนี้เธอเริ่มเหมือนจะกลายเป็นพระเจ้าไปแล้วทุกที ซุยเซย์พบว่าพลังของเธอนั้นมีการพัฒนา ซึ่งมันค่อนข้างผิดแปลกจากผู้ติดเชื้อรายอื่นๆ เลือดอันแปลกประหลาดของเธอ ทำให้พลังของเธอนั้นยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆตามการเวลา แต่มันก็ยังถูกจำกัดด้วยระยะของเชื้อที่ถ้าหากเธอใช้มันมากเกินไป เธอก็จะตายอยู่ดี

 

และแน่นอนมันอยู่ในตัวของ อาเน่มาจิ เลมมี่ คานาตะ โทวะ มิโกะ รวมถึงฟุบุกิเองก็เช่นกัน

 

มีเพียงไม่กี่คนใน Rhode Island จะสามารถต่อกรกับเธอได้ และพวกเขาจะต้องเป็น Operator ระดับ Elite เช่นกันซึ่งมันมีอยู่น้อยมากเหลือเกิน 

 

หลังจากเครื่องขึ้นฟ้าไปได้สักระยะหนึ่งเธอก็เริ่มตั้งเป้าหมายที่ได้รับมาจากอามิยะ มันคือจุดที่ทุกคนขาดการติดต่อไป ในป่าแห่งนึงนอกเมืองๆหนึ่งที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับ นครรัฐ Lungmen

 

“ไกลชะมัดเลย ..”

"Auto Pilot"

 

เธอใช้คำสั่งเสียงของเธอเปลี่ยนโหมดการบินให้เป็น โหมดบินอัตโนมัติ ก่อนจะลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นสองชิ้นเหลือแค่ชุดชั้นใน และทิ้งตัวลงนอนพักบนเก้าอี้นักบินอีกครั้ง

 

“เฮ้อ .. ให้ตายสิ ..”

 

ซุยเซย์ยกมือขึ้นแนบหูของเธอ และเริ่มใช้พลัง

 

“ฟุบุกิ ..”

“ฟุบุกิ .. ?”

“ไปไหนของเธอนะ!”

 

………

…….

….

 

“พี่คะ”

 

เธอใช้พลังอีกครั้ง และเรียกกลับไปหาพี่สาวของเธอ หญิงสาวที่มีพลังจิตอันมหาศาลและขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ติดเชื้อที่อันตรายที่สุดในโลก ผู้มีวาจาศักดิ์สิทธิ์ดั่งปรารถนาของพระเจ้า “อาเน่มาจิ”

 

“ว่าไงซุยจัง?”

“ที่แลปเป็นยังไงบ้าง?”

“อื้อ พี่กับเลมมี่กำลังช่วยหมอแคลซิส กับวอฟารินจังทำงานอยู่น่ะ”

“งั้นหรอ? เลมมี่เป็นยังไงบ้าง?”

“ก็ร้องหาเธอทั้งวันเลยน่ะสิ เธอน่าจะมาหาเลมมี่บ้างนะ”

“ช่วงนี้ฉันยุ่งน่ะ บอกเธอให้หน่อยว่าฉันถามหานะ”

“อืม .. แล้วนี่กำลังจะไปไหน?”

“ฟุบุกิหายตัวไปน่ะสิ”

“เอ๋ .. จะว่าไปพี่ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีอะไรมาปิดกั้นพลังของพวกเราไว้อยู่นะ”

“งั้นหรอ? พี่ก็รู้สึกสินะ”

“แน่นอนสิ พลังพี่เยอะกว่าเธอหลายสิบเท่าตัวเลยนะ ลืมไปแล้วหรอ?”

“มันใช่เวลามาขิงมั้ยเนี่ย?”

 

ทั้งสองเงียบไปสักพักหนึ่ง

 

“ระวังตัวด้วยนะซุยจัง มีอะไรรีบเรียกพี่เลยนะ”

“ค่ะพี่ หนูรักพี่นะ”

“อื้อ พี่ก็รักเธอนะ”

 

เธอเองนอนคิดเรื่องราวต่างๆ พยายามจะหาคำตอบสุดท้ายก็เผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า เธอไม่ได้นอนเต็มที่มาสักระยะนึงแล้วเนื่องจากภารกิจที่รัดตัวเหลือเกิน

 

อามิยะพยายามจะห้ามเธอและพยายามจะลดภาระงานของเธอแต่ดูเหมือนเธอเองตั้งใจจะทำ เพียงเพราะว่าต้องการยารักษาให้เพื่อนๆและพี่สาวของเธอนั่นเอง

 

ตี๊ดๆ … ตี๊ดๆ …

 

จู่ๆเธอก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นเมื่อตัวเครื่องบินนั้นเอนไปมา และมีสัญญาณไฟสีแดงขึ้น พร้อมกับเสียงเตือนที่มันดังมากๆ เธอรีบลุกขึ้นและมองที่จอบังคับเครื่อง และก็พบว่าเธอถูกตามด้วยอะไรสักอย่างอยู่

 

“อะไรอีกเนี่ย!?”

 

เธอมองจอเรดาห์ก็พบว่ามีเครื่องบินขับไล่สองลำกำลังบินไล่เครื่องบินเธออยู่ด้วยความเร็วสูงมาก

 

“ไม่ใช่ตอนนี้สิ !!!”

 

ซุยเซย์รีบปลด Auto Pilot ออกและบินด้วยตัวเองอีกครั้ง เธอพยายามหักหลบกระสุนที่กำลังสาดเข้าใส่เครื่องบินของเธออย่างน่าหวาดเสียว

 

เครื่องบินขนาดเล็กของเธอ หักซ้าย หักขวา พยายามหลบไปมา ด้วยความสามารถที่มีขีดจำกัดของเธอ ซุยเซย์สามารถใช้พลังจิตต่อสู้ได้ผ่านทางสายตาเท่านั้น เธอจำเป็นที่จะต้องจ้องอยู่กับเป้าหมาย ซึ่งมันกำลังบินอยู่ด้านหลังเธอ มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะโต้กลับ

 

ติ๊ดๆๆๆๆๆๆ

 

เสียงเตือนดังขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้มันรัวมากกว่าปกติ เธอพบว่าในจอเรดาห์มีจรวดจากเครื่องบินลำนึงกำลังพุ่งตรงเข้ามา

 

“น่ารำคาญจริงๆเลยเว้ย !!!”

“พลุไฟ !!!”

 

เครื่องบินของเธอเริ่มยิงพลุไฟ เพื่อเป็นการหลอกล่อจรวดนำวิถีของเครื่องบิน ให้มันเข้าปะทะกับพลุแทนที่จะปะทะกับตัวเครื่อง

 

การไล่ล่ายังคงดำเนินต่อไปอีกระยะหนึ่ง เธอยังไม่มีโอกาสจะได้ใช้พลังจิตของเธอ เนื่องจากเครื่องบินขับไล่นั้นระมัดระวังตัวมากพอที่จะไม่โผล่ออกไปให้เธอเห็น

 

“ชิ .. ท่าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ..”

 

ปิ๊งง .. ปิ๊ง ..

 

“อะไรอีกเล่า !!!?”

 

เสียงสัญญาณเตือนจากถังเก็บน้ำมันของเครื่องบินเธอ มันรั่วจากกระสุน เครื่องเธอกำลังจะตกลงในไม่ช้าแล้ว

 

“ให้มันได้อย่างงี้สิ !!”

 

ความเร็วของเครื่องเธอค่อยๆเริ่มช้าลง ช้าลงเรื่อยๆ ในขณะที่กระสุนเริ่มจะเจาะทะลุเข้ามายังตัวเครื่องแล้ว เธอไม่มีทางเลือก ถึงเธอเองจะเป็นผู้ติดเชื้อที่มีพลัง แต่ถ้าหากโดนจรวด หรือกระสุนขนาดใหญ่ของเครื่องบินเข้าไปจังๆ เธอก็ไม่รอดอยู่ดี

 

“ได้เลย .. เข้ามาสิ”

 

เธอเร่งคันโยกเครื่องบินเป็นครั้งสุดท้าย ให้มันเร่งความเร็วจนถึงจุดสูงสุด เครื่องบินที่ไล่ตามมานั้นก็รีบเร่งความเร็วขึ้นเพื่อจะไล่จัดการกับซุยเซย์ให้ได้

 

และวินาทีสุดท้าย ซุยเซย์ก็หยุดเครื่องบินของเธอด้วยพลัง ทำให้มันลอยเคว้งอยู่กลางอากาศอย่างไม่ทันตั้งตัว มันหยุดชะงักเหมือนนาฬิกาที่หยุดเดินไปดื้อๆ เมื่อตอนมันถ่านหมด

 

เครื่องบินอีกสองลำที่บินตามมานั้นไม่ทันได้ระวังตัว พวกเขาบินมาเร็วเกินไป จนบินเลยเครื่องของซุยเซย์ไป

 

“เสร็จฉันล่ะ”

 

เธอใช้สายตาของเธอ จ้องมองไปที่เครื่องทั้งสองนั้น จู่ๆมันก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างจังกลางอากาศ ซุยเซย์สังเกตเห็นลายของเครื่องบินก็พบว่ามันเป็นเครื่องของทหารอย่างไม่ผิดแน่นอน

 

“พวกแก ..”

“อ-แอ่ก ..”

 

จู่ๆเครื่องก็สั่นอีกครั้ง และมันเริ่มร่วงลงอย่างช้าๆ เธอใช้พลังมากและนานเกินไปที่จะพยุงน้ำหนักเครื่องบินให้มันลอยสูงอยู่บนฟ้า เธอต้องหยุดเดี๋ยวนี้ก่อนอาการจะกำเริบ

 

“บ-บ้าจริง ..”

“ให้ฉันแต่งสวยก่อนสิฟะ!”

 

เธอลดพลังลง ทำให้เครื่องนั้นดิ่งหัวลงและกำลังพุ่งลงพื้นดินอย่างรวดเร็ว ซุยเซย์ที่อยู่ในเครื่องก็ใช้พลังของเธอทรงตัวใส่เสื้อผ้าหยิบอุปกรณ์ เตรียมที่จะสละเครื่อง

 

 

ซุยเซย์พุ่งตัวออกมาจากเครื่องในช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนมันจะกระทบพื้นดินและเกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง เธอลงพื้นมาได้อย่างปลอดภัย แต่ที่แย่คือ หลอดยาของเธอหายไป ซึ่งมันน่าจะอยู่ในตัวเครื่องที่ระเบิดไปแล้ว ..

 

ครั้งสุดท้ายที่เธอมองดูแผนที่นั้น มันไม่ได้ไกลมากสักเท่าไหร่ จากจุดที่ฟุบุกิหายไป แต่นั่นหมายความว่าเธอกำลังอยู่ในพื้นที่ปะทะในป่าใหญ่ ระหว่างฝ่ายทหารและ Reunion รอบๆตัวเธอเต็มไปด้วยต้นไม้สูง มีเสียงระเบิด เสียงปืนดังก้องอยู่ตลอดเวลา

 

เธอค่อยๆลุกขึ้นแต่ก็พบว่ามีคนยืนรอเธออยู่แล้ว

 

“โฮชิมาจิ ซุยเซย์ Elite Operator แห่ง Rhode Island งั้นหรอ? ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวเป็นๆนะเนี่ย”

 

ซุยเซย์ได้ยินเสียงหญิงสาวคนหนึ่ง เธอจึงเงยหน้าขึ้นไปดูและก็พบว่าเธอคือ อุรุฮะ รูเชีย หนึ่งในผู้นำแห่ง Reunion นั่นเอง

 

“อาร่า รูเชียเองหรอกหรอ?”

“หืม? รู้จักฉันด้วยหรอเนี่ย? เป็นเกียรติจังเลยนะ”

“เพิ่งจะรู้จักหมาดๆนี่เลยล่ะ”

 

ก่อนจะออกมาซุยเซย์ได้รับบรีฟจากอามิยะ ว่ามีผู้นำของ Reunion ปรากฎตัวขึ้น เธอคือรูเชียนั่นเอง และยังได้รับคำเตือนมาอีกว่า รูเชียเป็นผู้ติดเชื้อที่อันตรายอย่างมาก พลังของเธอดูแปลกประหลาดและหายากมาก

 

“เรามาเริ่มกันได้รึยังซุยเซย์?”

“โทษนะฉันไม่มีเวลาเล่นด้วยหรอก”

“อะไรกัน? จะรีบไปไหนล่ะนั่น?”

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ ..”

 

ซุยเซย์หันหลังให้และค่อยๆเดินจากไป ซึ่งรูเชียดูจะอารมณ์เสียสุดๆที่ถูกเมิน เธอจึงเริ่มใช้มารยาของเธอ

 

“อาร่า อย่าบอกนะว่ามาตามหาพวกทีมแพทย์นั่น? ป่านนี้คงจะเหลือแต่ซากซะแล้วมั้ง ฮ้าๆๆ”

 

วินาทีนั้นซุยเซย์ก็หยุดนิ่ง และค่อยๆเอียงคอหันหน้ามารูเชียด้วยสายตาอันน่ากลัว รูเชียที่เห็นดังนั้นก็รู้ดีว่าเธอไปสะกิดต่อมซุยเซย์เข้าให้แล้ว เธอยั่วยุซุยเซย์ได้ผล

 

“ตายแล้ว นี่ฉันพูดตรงไปหรอ? อุ้ยขอโทษด้วยนะ”

“ถ้าเธอไปมองๆหาก็พอจะเจออยู่หรอก เพราะตอนฉันฆ่าพวกมันน่ะ”

“ฉันไม่รู้หรอกว่าใครเป็นใครล่ะนะ”

“ฮ้าๆๆๆ”

 

“รูเชีย ..”

 

แต่แล้วดวงตาของรูเชียก็ต้องเบิกโพลงเมื่อแผ่นดินรอบๆตัวเธอนั้นเกิดสั่นไหวอย่างรุนแรงและมันเริ่มแตก สลายกลายเป็นฝุ่นระเหยขึ้นเหมือนไอน้ำที่ลอยขึ้นสู่บรรยากาศ ดวงตาของซุยเซย์นั้นจ้องเขม่งมาที่รูเชียอย่างอาฆาตแค้น

 

และแล้วเธอก็ถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่ร่างกายของเธออย่างจัง จนเธอกระอักเลือดออกมาทางปากอย่างไม่ทันได้รู้ตัว รูเชียกระเด็นไปไกลและหยุดที่กระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ในป่าต้นหนึ่ง

 

เธอไม่มีเวลาจะได้ตกใจ ซุยเซย์ก็เดินเข้ามาถึงตัวเธอ ก่อนจะใช้สายตากบีบคอรูเชียและยกตัวเธอขึ้นอย่างช้าๆ

 

“อ-อ อั่ก ซ-ซุย -ซุยเซย์ !!”

“เมื่อกี้ยังปากเก่งอยู่เลยไม่ใช่หรอ? รูเชีย?”

 

ซุยเซย์กวาดสายตาของเธอไปรอบๆ นั่นทำให้ร่างกายของรูเชียถูกหมุนเข้าไปกระแทกกับต้นไม้ ต้นแล้วต้นเล่าจนเธอกระเด็นตกลงบนพื้นพร้อมกับกองเลือดที่ไหลนอง

 

“ซ-ซุยเซย์ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

รูเชียยืนขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ร่างกายของเธอเริ่มเปลี่ยนไป รอยเลือดรอยแผลค่อยๆจาง ผมสั้นๆของเธอเริ่มงอกยาวขึ้นและเปลี่ยนสีเป็นสีชมพู และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ดวงตาอันสีแดงของเธอไม่สะท้อนเงาของซุยเซย์ที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธออีกต่อไป มันแดง แดงเหมือนเลือดข้นๆที่กำลังไหลวนอยู่ในตัวเธอ

 

เธอยกมือขึ้นและดีดนิ้ว จู่ๆพื้นดินรอบๆตัวเธอก็แยกออก ก้อนหินใกล้ๆนั้นเริ่มก่อตัวขึ้นสูง มันรวมตัวกันกลายเป็นรูปร่างที่เหมือนคนแต่มีลักษณะเป็นหิน พื้นดินที่แยกออกมานั้นก็เริ่มมีวิญญาณสีดำคืบคลานขึ้นมาจากใต้พิภพ และเริ่มเข้าสิงสู่หินที่เป็นเหมือนรูปร่างคนนั้น

 

ก่อนมันจะเริ่มมีดวงตา มีปาก และเริ่มขยับได้ มันมีขนาดใหญ่พอๆกับต้นไม้สูงในป่า และมันมีมากกกว่าสิบตัว

 

ซุยเซย์ที่ยืนมองอยู่ก็เริ่มรู้สึกไม่ดี เธอเสียเวลากับรูเชียต่อไปอีกไม่ได้แล้ว และเธอไม่อยากจะปะทะกับรูเชียตอนนี้แน่ๆ เธอจึงเลือกที่จะหนี แต่ก็ถูกใครบางคนขวางไว้

 

จู่ๆก็มีนกเพลิง สีทองส้ม ตัวใหญ่ บินลงมาตกลงบนพื้นตรงหน้าเธอขณะที่เธอกำลังจะหนี เกิดเป็นไฟบรรลัยกัลป์ขนาดใหญ่สีแดงฉานดักหน้าเธอไว้ และมีใครสักคนกำลังเดินออกมาจากกองไฟนั่นด้วย

 

หญิงสาวผมสั้นสีส้มเข้ม อีกหนึ่งในผู้นำของ Reunion เคียร่านั่นเอง

 

“จะไปไหนหรอซุยเซย์?”

 

เธอยืนมือไปข้างหน้าทำท่าเหมือนจับดาบที่มันกำลังปักคว่ำหัวอยู่ที่พื้น จู่ๆก็มีเปลวเพลิงพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินปรากฎเป็นดาบที่มีเปลวไฟคลุมอยู่ เธอชักมันขึ้นมาและชี้ไปที่ซุยเซย์ และขณะนั้นผมสั้นของเธอก็เริ่มยาวขึ้นและมันเริ่มมีสีสันเปลี่ยนไปเป็นสีฟ้าปนเขียว นี่คือร่างที่เธอใช้ในการต่อสู้ของเคียร่า

 

ซุยเซย์กำลังถูกสองผู้ติดเชื้อที่เป็นถึงระดับผู้นำของ Reunion ล้อมไว้อยู่ เธอไม่มีทางหนีและเวลาเธอก็ไม่มีแล้วเช่นกัน

 

“สองรุมหนึ่งเนี่ยไม่แฟรร์เลยนะว่ามั้ย?”

“ฉันขอเรียกตัวช่วยบ้างได้รึเปล่า?”

 

“ไม่มีใครจะมาช่วยเธอได้ทั้งนั้นแหละซุยเซย์ เตรียมใจไว้ซะ”

เคียร่าพูด

“จริงรึเปล่านะ?”

ซุยเซย์แหงนหน้ามองขึ้นไปด้านบนฟ้า

 

เคียร่าและรูเชียเริ่มรู้สึกแปลกๆที่ซุยเซย์ดูจะไม่กลัวพวกเธอเลย และมองขึ้นไปบนฟ้าเหมือนคนเหม่อลอย พวกเธอจึงมองตามขึ้นไปด้านบน และก็พบว่ามีอะไรบางอย่างกำลังร่วงลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

 

ตู้ม !!!!!!!!!!

บางอย่างกระแทกเข้ากับพื้นด้านหน้าซุยเซย์อย่างจัง จนทำให้เกิดฝุ่นควันไปทั่ว เคียร่าและรูเชียที่ไม่รู้ว่าคืออะไรก็ต้องถอยร่นออกไปตั้งหลัก และเธอก็พบว่าในนั้นมีเงาของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินออกมา

 

หญิงสาวในชุดสีดำ ผมสีขาวดวงตาสีแดง สวมหมวกสีดำปนน้ำเงิน พร้อมกับดาบขนาดยักษ์ด้านหลังของเธอ กำลังเดินออกมาจากฝุ่นควันนั่น หน้าตาของเธอดูไร้อารมณ์ความรู้สึกใดๆ แต่นั่นยิ่งทำให้เคียร่าและ รูเชียขนลุกอย่างน่าพิศวง

 

ซุยเซย์เดินเข้าไปใกล้ๆหญิงสาวคนนั้น

 

“ช้าจังเลยนะ”

 

“Skadi ..”

To be continued …

 

https://twitter.com/mochiiimo_/status/1226304062917922817
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #68 Pang2p11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 00:28
    มัน !!!!ไม่!!!แจ้ง!!!เตือน!!! ก็ว่าอยู่ทำไม่มันเวียบแปลกสรุกเราลืมเปิดเน็ตเด็กดีเลยไม่แจ้งเตือนนิยายอัพเดตขอโทษที่อ่าช้า ขอให็ฟุบุกิปลอดภัย หายคาใจละ ฝันดี
    #68
    2
    • #68-1 Lissette.(จากตอนที่ 7)
      11 พฤศจิกายน 2563 / 09:53
      555 แต่ก็จะเงียบไปสักพักเน้อ พอดีมีปัญหานิดหน่อย ถ้าว่างแล้วจะกลับมาต่อ
      #68-1
  2. #67 0621198225 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 16:03

    จะไปหาเมี---//โดนซุยเซย์ปิดกาก ซุยเซย์ : หยุดพูดเลยนะยังไม่ใช่เว้ยยยย//ถือมีดจ่อคอ
    เลมมี่ : ซุยจังเห็นฟุบุกิดีกว่าเลมมี่หรอ//งอน
    ซุยเซย์ : ม..ไม่ใช้นะ//เหงื่อตก เรา : กลัวเมีย55--//วิ่งหนีซุยเซย์
    ซุยเซย์ : กลับมานี้เลยนะ!!เป็นเพราะแกคนเดียว!!//ถือมีดไล่แทง
    #67
    4
    • #67-1 Lissette.(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 16:30
      Yandere Lammychan incomingggg
      #67-1
    • #67-3 Lissette.(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 16:32
      ซุยกำลังจะโดนเลมมี่ไล่เสียบแทนเนี่ยแหละ55
      #67-3
  3. #66 Vethaka GV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 14:08
    ไม่มีอะไรๆ ซุยเซ นัด สคาดี้ มาตีกอล์ฟ (คนเล่นเกม รู้กัน 555)
    #66
    4
    • #66-2 Vethaka GV(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 14:11
      ตกลง ไรท์เล่นด้วยใช่ไหม Arknights (CC 3 เตรียมตัวหรือยัง)
      #66-2
    • #66-3 Lissette.(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 14:12
      ไม่ได้เข้าเกมมาสักพักแล้วตั้งแต่ผ่าน CC ที่แล้ว 555 ไม่มีเวลาเล่นเลย
      #66-3
  4. #65 Amari_Sama (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 14:02

    สองคนนี้ ทางนู้นจะรอดไหมหนิ 😂 / อย่าสู้้เพลินนะเออ มีคนรออยู่ /ᐠ。ꞈ。ᐟ\
    #65
    1
    • #65-1 Lissette.(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 14:05
      อุปสรรคเยอะกว่าจะไปถึงเมีย ถถถ
      #65-1