Hololive Exotic : Doppelgänger III

ตอนที่ 4 : Another Butterfly

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    4 พ.ย. 63

 

 

ฟุบุกิที่กำลังจะแย่ก็เริ่มใช้พลัง ไพ่ตายของเธอ ร่างกายเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงไปสีดำ อย่างช้าๆ ภูติผีของหญิงสาวที่กำลังจะพุ่งเข้ามาก็ถูกแรงอะไรบางอย่างกระแทกออกไปอย่างแรง

 

หญิงสาวเองก็มีอาการตกใจอย่างสุดๆ เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าฟุบุกิออมมือไว้ตลอด เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายได้ข้อมูลไป แต่ดูเหมือนถ้าออมมือไปมากกว่านี้ เธอคงได้ตายจริงๆ

 

“น-นั่นมันอะไรกัน !!?”

“ฆ-ฆ่ามันซะ !!”

 

ภูติผีของหญิงสาวเข้าจู่โจมอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ผล พวกมันเข้าไม่ถึงตัวของฟุบุกิด้วยซ้ำ ตอนนี้ร่างกายครึ่งนึงของฟุบุกิเริ่มเปลี่ยนไปเป็นสีดำแล้ว ชุดคลุมของเธอเริ่มฉีกกระชากออกด้วยแรงปริศนา เผยให้เห็นผลึกแห่งความตายสีดำอยู่บนร่างกายของเธอ

 

“หัวหน้าคะ อย่านะคะ !!!”

 

โบตันที่วิ่งตามมาติดๆก็เห็นฟุบุกิกำลังเปลี่ยนร่างกายของเธอ เธอรีบตะโกนห้ามฟุบุกิทันที เธอรู้ดีว่าถ้าฟุบุกิอาละวาดที่นี่จะเกิดอะไรขึ้น มันจะต้องเกิดหายนะแน่ๆ ทั้งตัวฟุบุกิเองและพวกพ้องของเธอ

 

“พวกเรากำลังจะถอยแล้วไปเถอะค่ะหัวหน้า !!”

 

ฟุบุกิที่พยายามตั้งสติ ก็ลดพลังของเธอลงและรีบวิ่งไปหาโบตัน เธอเองก็ไม่อยากเสี่ยงใช้พลังเช่นกัน

 

“พวกเขาอยู่ไหนโบตัน !?”

“พวกเราเตรียมจะออกจากเมืองแล้วค่ะ ทุกคนรอหัวหน้าอยู่นะคะ!”

“ไปกัน !”

 

ทั้งสองรีบวิ่งหนีหญิงสาวและภูติผีของเธอ ที่กำลังตกอยู่ในความสับสน เพราะเธอเองไม่รู้มาก่อนว่าฟุบุกิแท้จริงแล้ว เธอมีพลังอะไรบางอย่างซ่อนอยู่

 

“ตามพวกมันไป !!”

 

เธอชี้นิ้วสั่งบริวารของเธอ ก่อนมันจะรีบพุ่งตามทั้งสองคนไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เธอเองก็อยากจะตามไปเช่นกันแต่ขาของเธอนั้นก้าวไม่ออก

 

ด้วยความบังเอิญเธอสบตาเข้ากับฟุบุกิ ในช่วงเวลาที่เธอจะกลายร่าง หนึ่งในวินาทีนั้น นัยตาของฟุบุกิ ปรากฎเป็นหน้าของซุยเซย์ที่กำลังยิ้มให้อย่างน่าสยดสยอง ภาพติดตานั้นทำให้เธอรู้สึกขนลุกอย่างมาก

 

“นั่นมันอะไร .. ?”

 

หญิงสาวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเดินไปข้างหน้า พยายามจะตามไปแต่ก็ถูกใครบางคนด้านหลังเธอห้ามไว้

 

“รุ่นพี่รูเชียจะไปไหนคะ?”

 

ด้านหลังเธอปรากฎเป็นร่างหญิงสาวพร้อมเคียวยักษ์ขนาดใหญ่โตในชุดยมฑูต ผมสีชมพูดวงตาสีแดง

 

“ทำไมไม่รีบมาช่วยกันตั้งแต่แรกคาลิ?”

“อีกฝั่งนึงเราปะทะกับพวกทหารอยู่นะคะ ..”

“งั้นหรอ? แล้วยัยนั่นล่ะ?”

 

“เรียกฉันหรอค้าาา”

 

ด้านหลังของรูเชีย ปรากฎเป็นหญิงสาวผมสั้นสีส้มคนหนึ่งกำลังยืนพิงกำแพงซากตึกบริเวณนั้นอยู่

 

“เคียร่า คาลิ งานเสร็จแล้วหรอ?”

 

“ค่ะรุ่นพี่”

“เรียบร้อยแล้วค้าาาา”

 

“พวก Rhode Island ได้ตัวนักการเมืองไป พวกมันน่าจะรู้แล้วว่าเราจะบุก lungmen”

“บ้าจริง !”

 

“พวกเรากลับกันก่อนเถอะค่ะรุ่นพี่”

เคียร่าพูด

 

_________________________________________________

 

“แฮ่ก .. แฮ่ก ..”

 

ฟุบุกิและโบตันพยุงตัวกันรีบวิ่งตามกลุ่มของมิโอะไป ไม่นานก็สมทบกันได้ทัน

 

“เอ๊ะ!? ฟุบุกิซัง!?”

“ม-ไม่เป็นไรมิโอะ ฉันยังไหว รีบไปเถอะ!”

 

แต่ไม่นานสมุนของรูเชียก็ตามมาทัน มันมีมากกว่าปกติถึงสองสามเท่า และมันเริ่มจะดักล้อมพวกฟุบุกิเอาไว้

 

“อ-เอายังไงดีคะ !?”

มิโอะกำลังตกใจอย่างหนัก เธอเริ่มทำอะไรไม่ถูก

 

“คุณมิโอะ พาหัวหน้าไปหนี !”

โบตันหิ้วปีกฟุบุกิมาส่งให้กับมิโอะ

“เอ๊ะ!?”

 

“บ-โบตันเธอจะทำอะไรน่ะ !!”

ฟุบุกิถาม

“ฉันจะยื้อมันไว้เองค่ะ”

“ฉันไม่อนุญาต !!”

“ถ้างั้นฉันขอขัดคำสั่งนะคะหัวหน้า ..”

 

โบตันหันไปมองหน้ามิโอะ พวกเธอรู้กันดีว่าต้องทำยังไงในสถานการณ์นี้ มิโอะและลูกทีมของฟุบุกิพยายามหิ้วร่างกายอันบาดเจ็บสาหัสของฟุบุกิ ซึ่งฟุบุกิพยายามขัดขืนแต่ทำไม่ได้

 

“ห-หยุดนะจะพาฉันไปไหน !!”

“ฟุบุกิซังเราต้องไปแล้วนะคะ !!!”

“ไม่ บ-โบตัน !!”

 

Operator ลูกทีมของฟุบุกิรีบตีฟ่าวงล้อมออกไป พาประชาชนและทีมของมิโอะรีบออกไปจากที่นี่โดยมีโบตันทิ้งท้าย และพยายามขวางพวกภูติของรูเชียเอาไว้

 

“โบตัน !!! ไม่นะโบตัน !! กลับมาเดี๋ยวนี้ !”

 

เสียงตะโกนของฟุบุกิ ยังดังอยู่ จนมันค่อยๆหายลับไปในป่า ตอนนี้โบตันกำลังเผชิญหน้ากับลูกน้องของรูเชียกว่า ยี่สิบตน เธอแทบไม่มีโอกาสชนะเลย

 

“เอาล่ะ ยังไงต่อดีล่ะทีนี้”

 

ลูกน้องของรูเชียเริ่มพุ่งเข้ามาจู่โจมรอบทิศทาง โบตันเองมีความสามารถสูงมากพอที่จะต้านทานมันไว้ แต่เธอเองก็ไม่สามารถต้านไว้ได้นานนัก เพราะจำนวนที่ต่างกันเกินไป เธอเริ่มได้รับบาดแผล และเริ่มบาดเจ็บ

 

“แฮ่ก .. แฮ่ก ..”

“พ-พวกแกน่ะ จะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น !!”

 

โบตันยกค้อนปอนประจำตัวของเธอขึ้นมา ก่อนจะบิดที่ด้ามหัวค้อนออก ค่อยๆถอดชิ้นส่วนของค้อนทีละชิ้น จนในที่สุดก็มีดาบเล่มนึงตกลงมาจากด้านในตัวค้อน

 

เธอหยิบมันขึ้นมาและชี้ไปที่ภูติเหล่านั่น

 

“พร้อมยกสองแล้วรึยัง?”

“True Silverslash !!!”

 

_________________________________________________________

 

ฟุบุกิที่ถูกหิ้วปีกเดินมาไกล ก็หันกลับไปมอง เธอได้ยินเสียงเหมือนดาบกระทบกับอะไรสักอย่าง และมันช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เหมือนตอนที่เธอบุกเข้าไปในเมืองของคิริว ที่โรงไฟฟ้านั่น ตอนที่เธอได้รับการช่วยเหลือจาก Silverash

 

“น-นั่นมัน True Silverslash หนิ !?”

“บ-โบตันใช้ความสามารถระดับสูงของ Silverash ได้ด้วยหรอเนี่ย ..”

 

พวกเธอหนีมาใกล้สักระยะหนึ่งแล้วก็หยุดพัก เพราะมี Operator บาดเจ็บจากการตีฝ่าวงล้อมมา มิโอะวางตัวฟุบุกิลงใกล้ๆกับต้นไม้ และเริ่มใช้พลังรักษาเธอ

 

ดวงตาดวงหนึ่งของมิโอะเริ่มส่องแสง แต่มันเป็นแสงสีฟ้า และสีเหลืองปะปนกันคนละข้าง ฟุบุกิที่มองอยู่ก็รู้ทันทีว่าเธอเองก็ติดเชื้อ

 

“มิโอะนี่เธอ ..”

“ค่ะ .. ก็เหมือนกันทุกคน เหมือนกับฟุบุกิซังแหละค่ะ” 

“ง-งั้นหรอ ขอโทษนะ ..”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เอาล่ะอยู่นิ่งๆสักพักนึงนะคะ”

 

มิโอะจับมือของฟุบุกิ และพยายามส่งถ่ายพลังบางอย่างเข้าไปที่ตัวของฟุบุกิ แผลของเธอค่อยๆ สมานกันอย่างช้าๆ มันไม่ใช่พลังที่ดูเหวอหวาอะไร แต่นี่ก็มากพอที่จะทำให้ฟุบุกิตกตะลึงกับมัน

 

“ส-สมแล้วที่เป็นหัวหน้า Medic”

“ข-ขอบคุณค่ะ ..”

 

หลังจากรักษาเสร็จ มิโอะก็มีอาการหน้ามืดและเหมือนจะหมดสติ ฟุบุกิเองก็ต้องรีบประคองตัวไว้ เธอใช้พลังมากไปในการรักษาฟุบุกิ

 

แผลของฟุบุกิดีขึ้นแต่ก็ยังต้องได้รับการรักษาต่อ เธอพอจะเดินไหวแล้วตอนนี้ ทุกคนในทีมก็เตรียมจะเดินทางต่อ

 

แต่แล้วก็มีผีเสื้อสีฟ้าตัวหนึ่งบินผ่านหน้าฟุบุกิไป วินาทีนั้นเธอสะดุ้งเฮือกทันทีและรีบลุกขึ้นมองไปรอบๆ

 

“ฟุบุกิซัง?”

มิโอะเห็นฟุบุกิมีอาการแปลกๆ เธอจึงพยายามเรียก

“ที่นี่มีอะไรแปลกๆ มิโอะ ..”

“ม-หมายความว่ายังไงคะ?”

“ฉันสัมผัสได้ ..”

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!

จู่ๆเสียงร้องโหยหวนของ Operator คนหนึ่งก็ดังขึ้น ทุกคนหันไปมองที่ต้นทางก็พบว่ามี Operator คนหนึ่งค่อยล้มลงอย่างช้าๆ

 

“เกิดอะไรขึ้น !!!?”

มิโอะรีบวิ่งไปดูคนเจ็บทันที

 

เธอพบว่าเขามีแผลฉกรรจ์ เหมือนถูกของมีคมขนาดใหญ่ ฟาดคมของมันลงไปที่กลางตัวของเขา

 

“มิโอะ !!”

 

ฟุบุกิรีบวิ่งตามไปสมทบ ในขณะที่ Operator คนอื่นๆ เริ่มตั้งแนวป้องกันเป็นวงกลมคุ้มกันประชาชนและทีมแพทย์อยู่ด้านใน

 

“ฟุบุกิซัง !! ดูนี่สิคะ !!”

“เอ๊ะ!!?”

“ม-ไม่ได้การแล้ว เราต้องรีบพาเขากลับฐานเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเขาไม่รอดแน่ค่ะ !”

“พวกเธอรีบไป ฉันจะอยู่ที่นี่เอง!”

“เอ๊ะ!? ทำไม?”

“ฟังฉันนะมิโอะ มันมีอะไรบางอย่างที่นี่อย่างที่เธอบอก และโบตันก็ยังอยู่ด้านหลังนั่น ฉันจะไม่ทิ้งเธอเด็ดขาด”

“ต-แต่ว่า คุณบาดเจ็บหนักอยู่นะคะ!”

“พาพวกเรากลับไปมิโอะ อย่าให้ใครเป็นอะไรอีกเด็ดขาด นี่คือคำสั่ง!”

“ค-ค่ะ !”

“พวกนายไปกับมิโอะ รีบไปเร็วเข้า !!!”

 

หลังจากที่ทุกคนออกไป ฟุบุกิก็กำลังยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบสงัดในป่า เธอพยายามใช้จิตสัมผัสของเธอ มองหาอะไรบางอย่างรอบๆตัวเธอ และเธอก็พบเข้ากับเงาของหญิงสาวผมสั้นคนหนึ่งพร้อมกับเคียวยักษ์ด้านหลัง

 

แม้จะเป็นเพียงเงาที่อยู่ไกลๆ แต่ฟุบุกิเองก็มองเห็นดวงตาที่เป็นสีแดงฉานของเธอ กำลังจ้องมองมาที่ฟุบุกิ และนั่นไม่ใช่สายตาที่ดูเป็นมิตรเท่าไหร่นัก

 

 

ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ ฮ้าๆ ๆ ๆ ..

 

เสียงหัวเราะอันน่าพิศวงเริ่มดังก้องไปทั่วทั้งป่า ตอนนี้มีหมอกบางอย่างเริ่มลงมาปกคลุมบริเวณรอบๆตัวฟุบุกิ 

 

เธอพยายามหันซ้ายหันขวาไปก็ไม่พบเจออะไร นอกจากต้นไม้และป่า

 

แต่เธอก็ต้องสะดุดอีกครั้งเมื่อมีผีเสื้อ สีฟ้าบินผ่านหน้าเธอไปพร้อมกับความรู้สึกเสียวสันหลังวาบจนทำให้ฟุบุกิหันหลังกลับไปมอง

 

คราวนี้หญิงสาวผมสั้นพร้อมกับเคียวยักษ์ในมือเธอกำลังยืนอยู่ด้านหลังฟุบุกิใต้ต้นไม้ในเงามืด และฉีกยิ้มให้เธอ

 

 

“น-นั่นมันอะไร!?”

 

 

To be continued …

 

https://www.pixiv.net/artworks/83513769
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #44 Pang2p11 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 11:41

    นับวันไม่รู้จะเม้นอะไรเนื่อเรื่องแต่ละครั้งเหนือคำบรรยาย ไหนๆก็ทำมาขนาดนี้แล้ว เอามาให้หมดค่ายไปเลยดีกว่ามะ/เป็นกำลังใจให้
    #44
    3
    • #44-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:34
      ต้องทำต่อยันภาคสิบแน่นอนถ้างั้นอะ
      #44-1
    • #44-3 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:39
      แต่ปูเนื้อเรื่องมา แล้วไม่น่าจะจบภาคนี้อะบอกตรงๆ 555
      #44-3
  2. #43 I am good reader (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 00:45

    มายไวฟุมาแล้-//โดนขวานปักกลางหลังอีกรอบ

    ยมทูต-ไก่ก็ยังคู่กันเยี่ยมๆ
    ลูเซียหลอนซุยจัง
    โบตันปักธงตายแต่เปิดบัตรทรูมันนี่ทัน
    ฟุบุกิvsเจเลบิวตี้(?)น่ารับชม(อ่าน)เป็นอย่างมาก
    รอฮะ
    #43
    1
    • #43-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      5 พฤศจิกายน 2563 / 12:34
      เจอคนนอกใจอิซุย 1 ea
      #43-1
  3. #42 Vethaka GV (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 21:55

    โมรี โอยหลายๆคน ถูกใจ 55555 เราชอบฟังเพลงนางมาก

    โบตัน จริงๆแล้ว คือ เทพทรู 555

    โอยๆ หลายประเดนเกินตอนนี้ ชอบมาก
    #42
    4
    • #42-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 21:59
      สงสัยจะไม่จบภาคนี้55
      #42-1
    • #42-3 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 22:10
      ดูหน้าปกสิ ของอินั่น นั่นแหละ55
      #42-3
  4. #41 0621198225 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 20:09
    ใครกันนะอยากรู้จังแต่คือเริ่มเยอะแล้วนะซุยเอยจะรับไหวไหมเนีย555
    #41
    2
    • #41-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 20:32
      ตอนสุดท้ายของภาคสองไง
      #41-1
  5. #40 Sadkilcer (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:43
    มากันเยอะเชียวนะเหมือนอยากเจอซุยจัง
    #40
    2
    • #40-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 19:46
      โดนอิซุยเฉือดแน่ๆ
      #40-1
  6. #39 Amari_Sama (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:22

    มาอีกคู่ (*^3^)/~❤️
    #39
    1
    • #39-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 19:24
      เริ่มเยอะละ55
      #39-1
  7. #38 Salt_Slayer (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 19:18

    เห็นโบตันถือดาบนึกว่าจะใช้เอ็กซ์คาลิเบอร์ซะอีก///55555

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-13.png

    #38
    1
    • #38-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 19:24
      น้องมีหลายสกิลล
      #38-1
  8. #37 ฟุบุกิบันไซ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 18:54
    คู่นี้ก็ชอบ (ค้างอีกแล้ว!!)
    #37
    2
    • #37-1 Lissette.(จากตอนที่ 4)
      4 พฤศจิกายน 2563 / 18:55
      คงคอนเซปเดิมมมมม
      #37-1