Hololive Exotic : Doppelgänger III

ตอนที่ 2 : Deploying

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    3 พ.ย. 63

 

ซุยเซย์และฟุบุกิเดินกลับเข้าไปยังห้องอุปกรณ์เพื่อเตรียมตัวออกทำภารกิจ

 

“เธอรู้สึกแปลกๆรึเปล่าซุยเซย์? ผู้หญิงผมสั้นคนนั้น ..”

“อืม .. แค่มองก็รู้สึกได้แล้ว แปลกจริงๆแหละ”

“นั่นมันอะไรกันแน่?”

“โลกทุกวันนี้ผู้ติดเชื้อรายใหม่ๆ สายพันธุ์ใหม่ๆเกิดขึ้นทุกวันแหละนะ”

“ก็ใช่ .. แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าพลังนั่นมันไม่ใช่ของโลกใบนี้เลยนะ .. มันเหมือนมาจากที่อื่น ..”

“หมายความว่ายังไง?”

“ไม่รู้สิ ฉันอาจจะคิดมากไปเองก็ได้มั้ง”

 

ทั้งสองเปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบอุปกรณ์ต่างๆ หยิบตราเข็มกลัดมาติดที่เสื้อคลุมของพวกเธอ โดยตราเข็มกลัดที่ Rhode Island นี้จะเป็นการบ่งบอกหน้าที่ บทบาทของแต่ละบุคคล

 

Vanguard : มีหน้าที่เจ้าจู่โจมสายฟ้าแลบหรือหน่วยเคลื่อนที่เร็ว/เป็นแนวหน้าในการรุกและรับเพื่อเปิดทาง

Guard : มีหน้าที่เข้าสมทบกับ Vanguard ในการตีฝ่า/เข้าจู่โจมศัตรู จะต่างตรงที่ Guard นั้นจะมีความสามารถสูงกว่า

Medic : แพทย์สนาม มีหน้าที่ใช้พลัง/หรือจะไม่ใช้พลังในการรักษาก็ได้ (อาจจะใช้ยาปกติรักษาแทน)

Sniper : มีหน้าที่จู่โจมระยะไกล โจมตีศัตรูบนฟ้า หรือช่วยเปิดทางให้ Vanguard/Guard ในการเข้าบุก/โจมตีศัตรู

Caster : จะเป็นผู้ติดเชื้อที่มีพลัง สามารถใช้พลังวิเศษในการโจมตี สร้างความเสียหายอย่างมหาศาล

Specialist : เป็นผู้มีความสามารถเฉพาะทางที่สูงมากด้านใดด้านหนึ่ง จะถูกส่งมาแก้ไขสถานการณ์เฉพาะทางเท่านั้น

 

เข็มกลัดของฟุบุกิคือ “Guard” ส่วนของซุยเซย์คือ “Sniper”


หลังจากที่ทั้งคู่ได้เข้ามายังที่นี่ อามิยะก็ได้พาทั้งคู่เข้าสู่กระบวนการฝึกฝนอย่างหนัก เพื่อที่จะดึงความสามารถในตัวพวกเธอออกมา และก็พบว่าฟุบุกิมีความสามารถในการใช้ดาบสูงมาก เช่นเดียวกับซุยเซย์ที่มีความสามารถในการใช้ปืน เธอยิงแม่นยังกับจับกวาง

 

อีกทั้งสองคนที่มีเลือดที่แปลกประหลาด ทำให้ความสามารถของพวกเธอสูงมากกว่า Operator ภาคสนามทั่วไปคนอื่นๆใน Rhode Island อีกด้วย

 

หลังจากทั้งสองเตรียมตัวเสร็จก็เตรียมแยกย้ายกันไปทำภารกิจ

 

“ฉันไปนะฟุบุกิ ดูแลตัวเองด้วยล่ะ”

“อ-อืม ..”

“เป็นอะไร?”

“ป-เปล่า”

“ฉันถามว่าเป็นอะไร?”

“บ-บอกว่าเปล่าไง”

 

ซุยเซย์มองฟุบุกิที่กำลังมีอาการล่อกแล่กก็เข้าใจความหมายดี เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ

 

“ค่าค่า เข้าใจแล้วค่ายัยซึนเดเระ”

 

เธอขยับหน้าไปใกล้ๆฟุบุกิโอบตัวฟุบุกิไว้และจูบหน้าผากฟุบุกิเบาๆ พร้อมกับลูบหัวเธอไปด้วย

 

“ฉันไปนะ ..”

“อ-อื้อ ดูแลตัวเองด้วย”

“อย่าคิดถึงฉันมากล่ะ”

“ห-หนวกหูน่า !!”

 

___________________________________________________

 

ฟุบุกิเดินตรงไปยังลานจอดเครื่องบินด้านนอกของฐานก็พบกับอามิยะยืนรออยู่

 

“ฟุบุกิซัง รบกวนด้วยนะคะ”

“อื้อ ไม่ต้องห่วงอามิยะ”

“เอ่อ ..”

“หืม? มีอะไรหรออามิยะ”

“ฟุบุกิซังช่วยเปลี่ยนร่างเป็นปกติได้ไหมคะ?”

“เอ๊ะ? ทำไมล่ะ?”

“ร่างสีดำของคุณ มันอาจจะทำทุกคนกลัวได้น่ะค่ะ พวกเขายังไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลย”

“ช-ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ..”

 

ที่ผ่านมาคนควบคุมร่างกายของฟุบุกิ คือฟุบุกิอีกคนนึงมาตลอดเช่นเดียวกับซุยเซย์ พวกเธอคิดว่ามันจะดีกว่าที่ด้านป่าเถื่อนของพวกเธอจะต้องออกมาปกป้องจิตใจที่บอบบางของพวกเธอ 

 

จวบจนตอนนี้จิตใจอันบอบบางของพวกเธอยังคงหลับไหลอยู่ในตัวพวกเธอเสมอ แต่คงไม่มีโอกาสได้ออกมาเจอโลกอันโหดร้ายนี่อีกแล้ว หลังจากนี้ ฟุบุกิและซุยเซย์จะไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป

 

ฟุบุกิเริ่มใช้พลังของเธอเปลี่ยนร่างกายภายนอกให้เป็นสีขาวอีกครั้ง ดวงตาสีฟ้า เขี้ยวยาวๆของเธอเริ่มหดสั้นลงสีผมของเธอก็เปลี่ยนไป หน้าตาดูไม่ดุร้ายหรือน่ากลัวเหมือนเดิม เธอกลับมาใช้ร่างกายฟุบุกิคนก่อนแต่ภายในยังคงเป็น “ฟุบุกิด้านมืด” อยู่เสมอ

 

“เท่านี้โอเคมั้ย?”

“ขอบคุณนะคะ! ขอให้โชคดีค่ะฟุบุกิซัง ถ้ามีอะไรรีบติดต่อฉันด่วนเลยนะคะ”

“รับทราบ”

 

ฟุบุกิเดินเข้าไปยังเครื่องบินลำหนึ่งก็พบว่าด้านในนั้นมี คนของอามิยะจำนวนหนึ่ง แต่เธอก็สะดุดตาเข้ากับใครคนหนึ่งที่มันรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

 

หญิงสาวคนหนึ่งผมยาวสีขาว เธอใส่ชุดสีดำที่ปกคลุมไปด้วยขนสัตว์หนาๆ พร้อมกับค้อนขนาดใหญ่ข้างๆตัว ก่อนเธอคนนั้นจะรีบลุกขึ้นทำความเคารพพร้อมกับคนของอามิยะคนอื่นๆ เมื่อหัวหน้าของพวกเธอมาถึง

 

“ทำความเคารพ!"

หญิงสาวตะโกนบอกทุกคน

 

หลังจากนั้นทุกคนก็ยืนขึ้นก้มหัวเล็กน้อยให้กับฟุบุกิ
 

“เงยหน้าขึ้นเถอะ ไม่ต้องพิธีตรี่ตรองอะไรมากมาย”

“ภารกิจของพวกเราคือเข้าไปช่วยเหลือทีมแพทย์ ที่กำลังจะเข้าไปช่วยเหลือประชาชน”

“ฉันได้รับรายงานมาว่า มีอะไรบางอย่างจ้องเล่นงานพวกเราอยู่ รวมถึงศัตรูตัวจริงของพวกเราด้วย”

“เราจะเข้าไป คุ้มกันพวกเขาและพาพวกเขาออกมา เท่านั้นจะไม่มีการปะทะยืดยื้อใดๆทั้งสิ้น”

“ทุกคนรับทราบ?”

 

“ทราบครับ/ค่ะ!”

 

หลังจากแจกแจงภารกิจให้ทุกคนขณะที่เครื่องบินกำลังบินไปยังจุดหมาย ฟุบุกิก็เดินไปนั่งข้างๆหญิงสาวคนนั้น

 

“เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่า?”

ฟุบุกิถาม

“ไม่นะคะ ฉันเพิ่งเจอคุณครั้งแรก แต่ก็ได้ยินชื่อเสียงของคุณมาสักพักแล้วล่ะค่ะ”

หญิงสาวตอบ

“งั้นหรอ? แต่ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับเธอแปลกๆนะ”

“คงเป็นเพราะว่าคุณเป็นเพื่อนกับคุณพ่อล่ะมั้งคะ?”

“คุณพ่อ?”

“Silverash น่ะค่ะ”

“เอ๋??????????????”

“ชิชิโร โบตันค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะหัวหน้า”

“Silverash คนนั้นน่ะหรอ? ถามจริง?”

“ค่ะ ฉันเป็นลูกของ Silverash กับคุณแม่ Siege ค่ะ”

“เฮ่ยๆ ได้ยังไงเนี่ย?”

 

โบตันเล่าให้ฟังว่า ที่ต้องเปลี่ยนมาใช้นามสกุลนี้เพราะพ่อกับแม่เธอเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของตัวเธอ เพราะตัวของพ่อและแม่เธอนั้นยังถูกใครบางคนหมายหัวไว้อยู่ เพราะฉะนั้นแล้วเธออาจจะมีอันตรายได้ถ้าหากใช้นามสกุล Silverash นั่นเอง

 

“แล้วทำไมถึงเข้ามาทำงานที่นี่?”

“ฉันคิดว่าทำงานที่เดียวกับคุณพ่อคุณแม่ มันอุ่นใจมากกว่าค่ะ”

“อามิยะรู้เรื่องรึเปล่าเนี่ย?”

“ไม่มีอะไรที่ยัยกระต่ายนั่นไม่รู้หรอกค่ะ ..”                                                       (Donkey?)

 

เมื่อเครื่องบิน บินมาถึงสักระยะหนึ่งทุกคนก็เริ่มได้ยินเสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่ว ด้านล่างนั้นเริ่มมีการปะทะกันเกิดขึ้นระหว่างฝ่ายทหารและฝ่ายองค์กรปริศนา

 

ติ๊ดดด … ติ๊ด … ติ๊ด …

เสียงสัญญาณเตือนและไฟสีแดงปรากฎขึ้นในเครื่อง

 

“นี่เสียงจากนักบิน อีก 2 นาทีเราจะถึงจุดดรอปตัว ขอให้ทุกคนเตรียมพร้อม”

 

ทุกคนรีบลุกขึ้นเตรียมร่มชูชีพ ก่อนที่ด้านท้ายของทางเครื่องบินจะเปิดออก แรงลมเริ่มตีเข้ามาอย่างแรงขณะที่เครื่องบิน บินอยู่ในระดับสูงมากๆ เพื่อป้องกันการถูกตกเป็นเป้าหมาย

 

“ทุกคนพร้อมนะ !”

“Deploy !!”

 

หลังจากที่ฟุบุกิสั่งทุกคนก็กระโดดลงจากเครื่องบิน ฟุบุกิพร้อมกับโบตันและลูกทีมของเธอกว่าสิบคนพุ่งตรงลงไปยังจุดเป้าหมาย

 

ร่มชูชีพของพวกเธอไม่เหมือนทหารธรรมดาทั่วไป มันมีเทคโนโลยีสูงมาก ที่มันจะเปิดและกางออก เมื่อใกล้จะถึงเป้าหมายแบบสุดๆเท่านั้น นี่คือการกระโดดร่มแบบสายฟ้าแลบ จะไม่มีใครเห็นร่มชูชีพใดๆทั้งสิ้นยกเว้นว่ามันใกล้จะถึงพื้นแล้ว

 

เมื่อทุกคนมาถึงจุดดรอปโซนที่เป็นเหมือนซากปรักหักพังของหมู่บ้านเล็กๆหมู่บ้านหนึ่ง รายล้อมไปด้วยต้นไม้ และป่า ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

 

“Rhode Island !?”

 

ฟุบุกิที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่านี่คือสัญญาณเธอจึงรีบตอบกลับไป

 

“พวกเรา Rhode Island !”

 

สักพักหนึ่งก็มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ โดยมีหญิงสาวผมสีดำเผ่าหมาป่าเดินนำหน้าออกมา

 

“กำลังเสริมรึเปล่าคะ?”

“ใช่ พวกเรามาทำภารกิจคุ้มกัน”

“ขอบคุณพระเจ้า พวกเราเกือบจะแย่แล้ว”

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ด้านนอกป่านี่คือเมืองเป้าหมาย แต่จู่ๆมันก็เกิดการปะทะขึ้น เสียงครึกโครมพวกนั้นลากผู้ติดเชื้อมาน่ะสิ”

“ในป่าแบบนี้ก็มีหรอ?”

“ค่ะ .. เราค้นพบว่าพวกสัตว์เองก็เริ่มติดเชื้อแล้วเหมือนกัน ตอนนี้ในป่าอันตรายไม่ต่างจากในเมืองเลย”

“แย่ละสิ”

“คุณคือผู้บังคับบัญชาใช่ไหมคะ?”

“ชิราคามิฟุบุกิ ฝากตัวด้วยนะ”

 

“โอคามิ มิโอะ หัวหน้า Medic ค่ะ”

 

To be continued …

 

 

https://www.pixiv.net/artworks/85421486
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #27 Yarina_Ake (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 20:46

    อยากลองแต่งซักเรื่องจังเลย ;-;


    #27
    1
    • #27-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 21:38
      ลองดูสิครับๆ
      #27-1
  2. #26 2309 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 17:49
    ....ว่าแต่ตอนนี้ตัวละครมีกี่ตัวแล้วเนี่ย
    #26
    3
    • #26-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 17:53
      เยอะมั่กๆ แต่จะโฟกัสไปทีละคนสองคนแหละ 55 เผลอๆได้ทำยาวยันภาคสิบ
      #26-1
    • #26-3 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 18:08
      จำแค่ตัวละคร hololive พอแล้ว
      #26-3
  3. #25 0621198225 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 17:12
    ซุยเซย์นี้จิ้นได้หลายคู่อยู่นะเนียแต่คืตัวละครมันเยอะอะเราจำแทบไม่หมด555//(ปั่นงานถึงเช้าT-T)
    #25
    2
    • #25-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 17:28
      อิซุยมันไปเรื่อยยย จำแค่ตัวละครหลักๆพอ อย่าหักโหมนาจา
      #25-1
  4. #24 Salt_Slayer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 15:08

    วันนี้ซุยจังกับฟุบุกิก็ยังหวานกันเหมือนเดิ//ดีต่อใจเหลือเกิน

    #24
    1
    • #24-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 15:19
      คนมันเคยๆอะน้าาาา
      #24-1
  5. #23 Pang2p11 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 14:24
    ทำไมนับวันเราเริ่มหมั่นไส้ซุยเซเรื่องนี้จังน่าาา

    หวานไปเถอะชิ

    มิโอะมาแบบนี้จะมาแย่งฟุบุกิจากซุยเซหรอ งั้น เรา..... จะสนับสนุนด้วย
    #23
    2
    • #23-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 14:59
      หรือมิโอะจะเข้าฮาเร็มด้วยล่ะ
      #23-1
  6. #21 Sadkilcer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 13:41
    ฮาเร็มพลังเทพ
    #21
    1
    • #21-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 14:02
      ฮาเร็มโรคจิต ถถถ
      #21-1
  7. #19 Vethaka GV (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 12:51
    โอ~ สิงโตมาอีกแล้วววว 🥰🥰

    แถมมาแบบ โคตรพีค!!! (จักรวาล นี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ 555)
    #19
    2
    • #19-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 12:59
      ศูนย์รวมความบันเทิงอะจักรวาลนี้ 55
      #19-1
    • #19-2 Pang2p11(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 14:21
      จักรวาลนี้มาเกือบครบแล้ว ความฝันที่จะได้เห็นทุกคนในเรื่องเดียวกันอาจจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื่อม
      #19-2
  8. #18 Amari_Sama (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 12:45

    🙏( ̄︶ ̄) ม๊าาา~~~~
    #18
    1
    • #18-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 12:59
      Blessed mamaa
      #18-1
  9. #17 ฟุบุกิบันไซ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 12:44
    ตัวละครเริ่มเยอะขึ้นเลื่อยๆเเล้ว(ม๊ามิโอะออกมาเเล้ววว!!)
    #17
    1
    • #17-1 Lissette.(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 12:59
      มีอีกเยอะะะ
      #17-1