Hololive Exotic : Doppelgänger III

ตอนที่ 13 : Helping Hands

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    22 พ.ย. 63

 

“พ-พี่ ..”

 

ซุยเซย์หันไปมองอาเน่มาจิที่กำลังเดินเข้ามาไกลๆ ตอนนี้เธอและเคียร่าถูกแยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง และเธอเองยังคงถูกวาจาศักดิ์สิทธิ์ของอาเน่มาจิ ตรึงร่างกายไว้อยู่ด้วย

 

“ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น .. ซุยจัง ..”

“ม-ไม่ใช่เรื่องของพี่ ปล่อยฉัน !!”

“อย่าให้พี่ต้องทำร้ายเธอนะ”

“กล้าก็ลองดูสิ !!”

“คุกเข่า !!!”

 

ตึง !!!

 

เสียงร่างกายของซุยเซย์กระแทกเข้ากับพื้นดินจนมันแตกเป็นรอยร้าว เข่าของเธอทรุดลงกับพื้นทันทีที่สิ้นเสียงพูดของอาเน่มาจิ

 

“อ-อ๊ากกกกกก พ-พี่ !!!”

“พี่ไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอนะซุยจัง พี่เตือนเธอแล้วนะ”

“อ-อย่าได้ใจให้มากนักนะ !!”

 

ซุยเซย์พยายามใช้พลังของเธอผ่านสายตาใส่อาเน่มาจิ แต่ดูเหมือนพลังของเธอจะไม่สามารถทำอะไรพี่สาวเธอได้เลยแม้แต่น้อย

 

อีกด้านหนึ่ง ..

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด”

“อ-โอ้ย ป-ปล่อยฉัน !!!”

 

เคียร่าที่กำลังเสียเปรียบเธอคลานอยู่บนพื้นด้วยสภาพสิ้นแรง พร้อมทั้งน้ำแข็งแต่เกาะตัวเธอเต็มไปหมด ในขณะที่เลมมี่เองกำลังเดินเข้ามา พร้อมกับแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ในมือที่ดูเหมือนมันจะเป็นหอกด้ามยาวสีฟ้า ที่ส่องแสงสะท้อนกับเปลวไฟในดวงตาของเคียร่าที่มันกำลังจะมอดดับลงทุกที

 

“กล้าดียังไง …”

“เธอกล้าดียังไง ถึงพรากซุยจังไปจากฉัน !!!!”

 

เลมมี่ฟาดหอกของเธอลงไปบนพื้นส่งพายุน้ำแข็งขนาดใหญ่เข้ากระแทกเข้ากับตัวเคียร่าจนเธอถูก สะเก็ดน้ำแข็งแทงเข้าที่ร่างกายอย่างจัง เธอบาดเจ็บหนักมากจนหมดสติไป

 

แต่เลมมี่เองก็ยังไม่ลดพลังลง และเธอเองรีบหันไปด้านหลัง ใช้หอกของเธอรับคมเคียวของคาลิที่จู่ๆก็โผล่มา

 

แพล้ง !!!

 

“มาช่วยคู่ขาเธอหรอคะ?”

“หนวกหู !!!”

 

พวกเธอปะทะกันอยู่สักระยะหนึ่ง แต่ด้วยรอบๆบริเวณนั้นถูกเลมมี่สร้างพายุหิมะปกคลุมไปทั่วเหมือนสนามพลัง ทำให้คาลิเสียเปรียบอย่างมาก เธอจึงถอยออกมา

 

คาลิยกเคียวของเธอขึ้นก่อนจะปักมันลงไปบนพื้น ส่งผลให้พื้นที่รอบๆตัวเธอมีสีดำและมีร่องรอยของวิญญาณเริ่มลอยไปมารอบๆตัวเธอ ก่อนมันจะออกมาปรากฎเป็นกายหยาบในรูปร่างสีดำ บ้างก็ถือดาบ ถือปืน มากกว่าสิบตน

 

พลังของเธอนั้นเป็นประเภทเดียวกับรูเชีย ที่มีความสามารถในการบงการ สั่งการภูติผี หรือวิญญาณที่ตายไปแล้วของคนได้

 

คาลิชี้นิ้วไปที่เลมมี่ ทันใดนั้นวิญญาณเหล่านั้นก็เข้ารุมโจมตีเลมมี่ทันที เธอรีบวิ่งเข้าไปช่วยเคียร่าที่หมดสติไปแล้วจากบาดแผลที่เต็มตัวไปหมด

 

“ยัยไก่โง่ อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ!”

“ตื่นสิ อย่ามาทำแบบนี้กับฉันนะเคียร่า !!”

“ยัยโง่เอ้ย !”

 

“คาลิ”

 

เสียงของรูเชียดังขึ้นด้านหลังของคาลิ เธอเดินมาพร้อมกับหญิงสาวในชุดแม่มดสีม่วง

 

“รุ่นพี่รูเชีย รุ่นพี่ชิออน!”

 

“ฝากด้วยค่ะรุ่นพี่ชิออน”

รูเชียพูดกับชิออนก่อนจะพายมือไปทางเคียร่าที่กำลังนอนไร้สติอยู่

 

ชิออนนั่งลงใช้มือแตะที่ร่างกายของเคียร่า ยกมืออีกมือนึงของเธอขึ้นบนฟ้าเธอใช้นิ้วมือของเธอประกับเข้าด้วยกันเป็นวงกลมก่อนจะนำมันไปทาบกับดวงจันทร์ที่กำลังลอยอยู่บนฟ้า จู่ๆร่างกายของเธอและเคียร่าก็ส่องแสง แผลของเคียร่าเริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดน้ำแข็งที่ฝังอยู่ในร่างกายเริ่มละลายอย่างช้าๆ

 

“พาเธอกลับไปคาลิ ไปหาคุณหนู”

“ค่ะรุ่นพี่ ขอตัวก่อนนะคะ!”

 

คาลิรีบพาร่างของเคียร่าจากไปอย่างรวดเร็ว รูเชียและชิออนกำลังยืนมองเลมมี่ที่กำลังต่อสู้อยู่ และดูเหมือนเธอจะเริ่มเหนื่อยล้าจากการรับมือศัตรูกว่าสิบตนแล้ว

 

“เธอเป็นใครกัน? ทำไมถึงมีผู้ติดเชื้อระดับสูงออกมาขวางเราอยู่เรื่อย”

ชิออนพูด

“ม-ไม่ทราบค่ะรุ่นพี่”

“เนเน่ล่ะ?”

“ฉันว่าเธอไม่น่าจะอยู่ที่นี่ค่ะ ..”

“รีบจัดการให้เสร็จแล้วกลับกันได้แล้วรูเชีย”

“ค่ะรุ่นพี่”

 

รูเชียเดินเข้าใส่เลมมี่ เธอยกมือขึ้นมาตบเข้าด้วยกันเบาๆ สักพักพื้นดินก็แยกออกส่งร่างวิญญาณเข้าสู่การต่อสู้เพิ่มกว่ายี่สิบตน ตอนนี้เลมมี่เริ่มไม่ไหวแล้วมันมีมากเกินไป

 

แต่แล้วก็มีเปลวเพลิงสีแดง ลุกขึ้นรอบๆตัววิญญาณเหล่านั้น ขวางพวกมันไว้พร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่น

 

เปรี้ยง !!!!

 

กระสุนชนิดพิเศษพุ่งทะลุตัวของวิญญาณเหล่านั้น ซึ่งมันดูจะไม่มีอะไรแต่มันก็เกิดระเบิดเป็นเปลวไฟลุกขึ้นกลางลำตัวของวิญญาณนั่นทำให้มันแหลกสลายไปทันที

 

มิโกะ รีบวิ่งเข้ามาช่วยเลมมีพยุงตัวเธอไว้พร้อมกับพาเธอออกจากการต่อสู้ ในขณะที่กระสุนปืนของโทวะที่ผ่านการชี้เป้าด้วย Future Sight ของคานาตะก็ทำหน้าที่ของมันได้อย่างดี กระสุนถูกพลังของมิโกะเคลือบไว้อีกที ทำให้มันเกิดระเบิดเป็นกองเพลิงดั่งไฟนรก เมื่อมันกระทบกับวิญญาณเหล่านั้น

 

“ซ้ายโทวะ 2 วิ”

“ยิง !!!”

 

เปรี้ยง !!!!!!!!!

 

วิญญาณของรูเชียเริ่มหายไปอย่างรวดเร็ว เธอและชิออนตกใจมากที่จู่ๆ การต่อสู้ก็กลับด้านกันอย่างรวดเร็ว

 

“ก-เกิดอะไรขึ้น !!!”

ชิออนถึงกับตกใจ

“ชิ .. เปโกร่า !! มารีน !!”

 

เธอตะโกนเรียกทั้งสองคนออกมา ไม่นานทั้งคู่ก็เข้าร่วมการต่อสู้ ตอนนี้ทางฝั่งของเลมมี่เองเริ่มเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง รูเชียเองก็พยายามเรียกวิญญาณออกมาเพิ่ม เข้าต่อสู้ในแนวหน้ากับเปโกร่าและมารีน ส่วนทางฝั่งเลมมี่เอง เธอยังคงเป็นแนวหน้าในการใช้หอกน้ำแข็ง โดยมีมิโกะ โทวะและคานาตะคอยสนับสนุนอยู่ด้านหลัง

 

การต่อสู้ยังคงดุเดือดและแลกหมัดกันอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองฝั่งต่างได้รับบาดเจ็บ แต่อาการบาดเจ็บเหล่านั้นของฝั่งรูเชีย ถูกชิออนที่ยืนอยู่ด้านหลังรักษาให้หายไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้กลับเป็นฝั่งเลมมี่เองที่กำลังเสียเปรียบ

 

“แฮ่ก .. ม-มิโกะซัง ไหวมั้ยคะ?”

“ห-ไหว แต่ถ้าเป็นแบบนี้ไม่ดีแน่! โทวะ ! คานาตะ !!”

 

มิโกะตะโกนเรียกทั้งสองคนมา โดยที่คานาตะกำลังพยุงร่างของโทวะที่ได้รับบาดเจ็บ เธอถูกเปโกร่าแทงเข้าที่ด้านหลังโดยที่ไม่ทันระวังตัว เพราะเธอต้องป้องกันคานาตะที่ไม่มีพลังในการต่อสู้ เธอโดนพิษเล่นงาน

 

“ฉ-ฉัน ..ห-ไหว”

“อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้สิโทวะ ทำใจดีๆไว้ก่อนนะ !!!”

 

“พิษของฉันน่ะ มันไม่ใช่ของเล่นหรอกนะเปโกะ”

“ถ้าไม่รีบรักษาล่ะก็ มันจะแย่เอาน้า”

“ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

เปโกร่าหัวเราะอย่างสะใจในขณะที่เธอกำลังควงมีดของเธอไปมาข้างๆมารีนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

 

“พวกเด็กๆนี่มันน่ารักน่ากินจริงๆเลยน้า”

“แต่ช่างเถอะ มารีนคนนี้จะจัดการพวกเธอเอง”

 

มารีนยกดาบขึ้นฟาดลงไปบนพื้นส่งคลื่นดาบสีฟ้าที่เหมือนน้ำทะเลเข้าไปหาพวกของเลมมี่ แต่ก็ถูกกำแพงไฟของมิโกะที่โผล่ขึ้นมาป้องกันได้ทันเวลา

 

“ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”

 

มิโกะลุกขึ้นพร้อมกับเลมมี่ และเข้าปะทะอีกครั้ง

 

___________________________________________________________

 

“ปล่อยฉัน !!!”

“อ-อ๊ากกกกก”

 

อาเน่มาจิยังคงพันธนาการซุยเซย์อยู่กับพื้น เธอกดร่างของซุยเซย์แนบติดกับพื้นจนพื้นเริ่มแตกเป็นรอยร้าว แต่ด้วยการต่อสู้อีกฝั่งที่อยู่ไม่ไกล ทำให้อาเน่มาจิเสียสมาธิ เธอเผลอลดพลังลง ทำให้ซุยเซย์หลุดรอดออกไปได้

 

เธอใช้พลังของเธอในจังหวะที่อาเน่มาจิเผลอ ยกร่างพี่สาวเธอและเหวี่ยงออกไปไกลๆ แต่ก็ทำได้แค่นั้น อาเน่มาจิกลับมายืนได้บนพื้นอย่างง่ายๆ

 

ซุยเซย์คิดว่าเธอเองไม่มีโอกาสชนะพี่สาวเธอเลย จึงเริ่มที่จะซื้อเวลาให้อีกฝั่งนั้นค้นหาตัวเนเน่ให้พบ

 

“อย่าเสียสมาธิสิพี่ พี่กำลังสู้กับฉันอยู่นะ!”

 

“พอเถอะซุยจัง พี่เบื่อจะเล่นกับเธอแล้วล่ะ”

“หยุด!!”

 

“อ-อั่ก ..”

 

อาเนมาจิใช้พลังของเธอ บีบหัวใจของซุยเซย์ กดมันไว้ให้มันหยุดเต้นไปชั่วขณะ ทำให้ร่างกายของซุยเซย์ผิดปกติเนื่องจากเลือดไม่สูบฉีด เธอมีอาการเหมือนคนช็อคก่อนจะล้มลง ตาเธอยังคงเปิดค้างอยู่อย่างนั้น

 

แต่ภายในของอาเน่มาจิเธอกำลังตายทั้งเป็นที่ต้องทำร้ายน้องสาวของเธอ มันเหมือนระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดความเศร้าและความรู้สึกผิดออกมาทุกครั้งที่เธอลงมือกับน้องสาวเธอ แต่เธอไม่มีทางเลือกนอกจากหยุดความบ้าคลั่งของน้องสาวเธอ

 

อาเน่มาจิเดินเข้ามาใกล้ๆซุยเซย์ เธอลดพลังลงเพื่อให้หัวใจของซุยเซย์ยังคงเต้นต่อไป เธอไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าน้องสาวตัวเองแต่อย่างใด แต่วินาทีนั้นซุยเซย์ก็กระพริบตาและจ้องไปที่ตาของอาเน่มาจิ ทำให้อาเน่มาจิถูกอะไรบางอย่างสะกดจนทำให้เธอหยุดนิ่งไปชั่วขณะ 

 

ซุยเซย์ลุกขึ้นและรีบหนีไปจากตรงนั้น ทิ้งให้อาเน่มาจิยืนนิ่งอยู่

 

สักพักหนึ่งเธอก็รู้สึกตัวจากเสียงการต่อสู้อีกด้าน อาเน่มาจิยืนมองอยู่สักพักหนึ่งก่อนเธอจะเริ่มเปล่งวาจาศักดิ์ของเธออีกครั้ง

 

“หายไปซะ ..”

 

หลังจากนั้นวิญญาณและพลังต่างๆของฝั่งรูเชียก็ถูกลบหายไปทันที ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดลงและหายไปแม้กระทั่งคลื่นดาบของมารีน หรือแม้กระทั่งคมมีดของเปโกร่า มันทื่อและสิ้นสภาพของพิษในทันที ดวงจันทร์ที่เป็นเหมือนแหล่งพลังงานของชิออนก็ถูกเมฆกลืนกินเข้าไปอย่างปริศนา

 

“ห-เห้ย เห้ย .. อะไรอีกเนี่ย …”

“ถ-ถอย ถอยก่อน !!!”

ชิออนกำลังช็อคกับเหตุการตรงหน้า

 

พวกเธอเห็นอาเน่มาจิเดินเข้ามาร่วมวงต่อสู้ด้วยสายตาที่อาฆาตแค้น ทำให้พวกเธอเกิดอาการกลัวและรีบถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว

 

____________________________________________________________

 

“เนเน่ซังถึง Lungmen แล้วสินะคะ?”

“ฉันหวังว่าแผนการของคุณจะไม่ทำให้พวกเราเดือดร้อนนะคะ”

“แน่นอนล่ะค่ะ พวกเราเป็นคนส่งยาให้คุณ ถ้าคุณคิดจะหักหลังเราด้วยกองทัพผู้ติดเชื้อแบบนั้น คงไม่ใช่เรื่องที่ดีสินะคะ?”

“ฉันหวังว่าหลังจากนี้เราจะร่วมมือกันด้วยดีนะคะ”

“ซุยเซย์ กับฟุบุกิหรอคะ? ป่านนี้พวกเธอน่าจะกำลังฆ่ากันเองอยู่ล่ะมั้งคะ”

“แผนการสำเร็จงั้นหรอคะ? คงงั้นแหละค่ะ ฉันได้ข้อมูลมาว่าผู้นำสูงสุดของ Reunion มีพลังในการควบคุมจิตใจผู้ติดเชื้อได้”

“ฉันคิดว่าเธอคงเลือกที่จะเก็บซุยเซย์ไว้ใช้งานแน่ๆ และมันก็เป็นอย่างที่ฉันคิด”

“จะไม่มีใครมาแย่งด๊อกเตอร์ไปจากฉันได้”

“ฉันจะจัดการอาเน่มาจิเองค่ะ หลังจากที่ยารักษาสำเร็จ ถ้าเธอได้รับยาเธอก็จะเป็นแค่หญิงสาวธรรมดา”

 

ปังๆๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น จนทำให้อามิยะต้องรีบวางสาย

 

“อามิยะ !!!!”

“เกิดอะไรขึ้นหรอคะ วอฟารินซัง?”

“ยา เลือด แปลนเขียว หายไป มันหายไปหมดเลย !!!”

“เอ๊ะ!!!?”

 

 

….

 

 

 

 

..

 

 

.

 

 

“อาเน่มาจิ .. แก ..”

 

_____________________________________________________________

 

 

ก๊อกๆๆ

 

“ขออนุญาตค่ะคุณหนู”

“เชิญค่ะ”

 

ซุยเซย์เดินเข้าไปในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ด้านในมันแลดูเหมือนจะเป็นห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารบนโต๊ะ จริงๆแล้วมันดูเหมือนห้องแลปมากกว่า ในห้องมีโต๊ะสารเคมีมากมาย อุปกรณ์วิทยาศาสตร์หลากหลายรูปแบบ พร้อมกับหญิงสาวเผ่ายักษ์ที่เป็นเผ่าพันธุ์หายากนั่งทดลองอะไรบางอย่างอยู่

 

“เป็นยังไงบ้างคะ?”

“ขอโทษค่ะคุณหนู ภารกิจไม่สำเร็จค่ะ ..”

“ทุกคนปลอดภัยรึเปล่า?”

“ปลอดภัยดีค่ะ”

“งั้นหรอดีแล้วล่ะ .. ค-แค่กๆ”

 

หญิงสาวดูร่างกายจะไม่แข็งแรงอย่างมาก ซุยเซย์มองดูเธอที่กำลังทำอะไรบางอย่าง สายตาเธอดูสิ้นหวังและไร้ความหวังมากจนซุยเซย์สัมผัสได้ ผลึกสีดำบนตัวเธอเริ่มส่องแสงจางๆ เธอเองกำลังเข้าสู่ระยะที่สามอีกไม่นานนี่

 

“เราไม่มีเวลาแล้วซุยเซย์ .. ทุกคนกำลังจะตาย”

“ขอร้องล่ะ ช่วยพวกเราด้วย”

“เนเน่เป็นคนเดียวที่จะหยุดเรื่องนองเลือดนี่ได้”

“ถ้า Lungmen ไม่สนับสนุนพวกทหาร พวกเขาก็จะไม่มีอาวุธในการต่อสู้กับพวกเรา”

“พวกเขาจับคนของเราไปทำการทดลอง โยนความผิดให้พวกเราทำให้เราต้องลุกขึ้นสู้”

“ไม่เพียงแค่นั้นยังมี Rhode Island ที่มาขวางเราอีก ..”

“ได้โปรด เธอต้องช่วยพวกเรานะ .. ช่วยคนของฉันที ..”

 

หญิงสาวหยิบหลอดยาฉีดเข้าที่ร่างกายของเธอ เธอมีอาการหอบหายใจติดขัดก่อนจะค่อยๆหลับไปบนเก้าอี้ตัวนั้นที่เธอนั่งอยู่ ซุยเซย์ได้แต่ยืนมองก่อนจะไปหยิบผ้าห่มที่กองอยู่แถวนั้นมาห่มให้เธอและเดินออกจากห้องไป

 

“รับทราบค่ะ ..”

 

“คุณหนูนาคิริ ..”

 

The End .

______________________________________________________________

 

 

ค้างหรอ? ก็ตั้งใจไงล่ะ ถถถ

แจกันภาค 4 เด้ออออออออออออ

 

Hololive Exotic : Doppelganger Final Hours

https://writer.dek-d.com/LissetteSkadi/writer/view.php?id=2164156

 

Lissette

(LissetteSkadi)

22 / 11 / 20

(16.03 น.)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #114 Hanazono renki (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 00:05
    หักมุมไปมาจนสมองเริ่มหมุนติ้วฮ่า~
    #114
    1
    • #114-1 LissetteSkadi(จากตอนที่ 13)
      1 ธันวาคม 2563 / 01:25
      มันหักตั้งแต่ภาค 1 แล้วน้า 55
      #114-1
  2. #113 I_love_suisei (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 09:15
    อามิยะ!!! ไอไม่ดี!!!!
    #113
    1
    • #113-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      24 พฤศจิกายน 2563 / 11:54
      นัง donkeyy
      #113-1
  3. #112 EarthDodo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 17:55
    ว่าละ ทำไมภาคสุดท้ายปกเป็นรูปอายาเมะ
    ปล.อี....อีๆๆๆๆตอแหลหูลา!!!
    #112
    1
    • #112-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 18:19
      ใจเย็นนนน ถถถ
      #112-1
  4. #110 0621198225 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 17:38
    เผาบ้านไรท์ได้ไหมเนี่ย
    #110
    2
    • #110-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 18:18
      ใจเย็นๆก่อนนนนนนน
      #110-1
  5. #109 ฟุบุกิบันไซ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:56
    โอ้ยยยย ตับช้านนนนนน(พี่น้องคู่นี้มันจิงๆเลยยย)
    #109
    1
    • #109-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 18:16
      เดะค่อยฮีลนะ สลับกัน เป็นไพโบล่า55
      #109-1
  6. #108 Pang2p11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:52
    ไรรรรรรร กลับมาก่อนนนนนนนนนนนน สรุป มันเป็นเรื่องยาวจริงๆสินะ55555 เยี่ยมจริงๆ จากที่ตั้งใจจะเป็นเรื่องเดียวกลายเป็นยาวต่อไปหลายภาค
    #108
    4
    • #108-2 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 18:16
      ยังคงคอนเซปเดิมม555
      #108-2
    • #108-4 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 19:04
      เริ่มชินแล้วมากกว่าม้าง
      #108-4
  7. #107 Amari_Sama (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:38

    กลายเป็น ซีรี่ย์ ยาววว~~ เลย 😂 // ( ꈍᴗꈍ)🙏
    #107
    1
    • #107-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 16:50
      ดราม่ายาวๆ555
      #107-1
  8. #106 Vethaka GV (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:26
    ว่าจะบอกมาว่ารักที่สุดดดด ลงสองตอนเลย แต่จบแบบนี้ โอ๊ยยยย ยังไงก็รักนะ ถึงเราจะมีน้ำตา
    #106
    1
    • #106-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 16:50
      แจกันภาคต่อปัยยยยยยยย
      #106-1
  9. #105 khomaq (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:24
    สนุกแต่คราวนี้แปลกตรงที่ ไม่มีเนื้อหาหลังEnding
    #105
    2
    • #105-1 Lissette.(จากตอนที่ 13)
      22 พฤศจิกายน 2563 / 16:50
      นั่นสิ แปลกๆมะ
      #105-1