อนุตัวร้าย [สำนักพิมพ์เฟยฮุ่ย]

  • 400% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 682,488 Views

  • 3,945 Comments

  • 12,634 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,202

    Overall
    682,488

ตอนที่ 64 : บทที่ ๕๘ พวกเขา...หวาดกลัวสิ่งใดกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1420 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

บทที่ ๕๘ พวกเขา..หวาดกลัวสิ่งใดกัน

                อีก 3 วันก็จะเป็นวันขึ้นปีใหม่ ภายในจวนตระกูลจิ้นเกิดความวุ่นวายไม่น้อย เพื่อจัดเตรียมของเพื่อวันขึ้นปีใหม่บ่าวไพร่ทุกคนทำงานกันอย่างขมักเขม้น ทว่าบุคคลผู้หนึ่งว่างงานที่สุดในจวนเห็นทีจะมีแค่ฮูหยินน้อยของจวน

                ลู่เอินเท้าคางนั่งมองบ่าวไพร่เดินไปมาให้ขวักไขว่ ความเบื่อหน่ายที่มีก็เพิ่มขึ้น หลุบตามองท้องใหญ่โตแล้วต้องถอนหายใจ นางขยับกายไปทางใดก็ลำบาก ครั้นจะนั่งอยู่กับที่นาน ๆ ก็ไม่ได้

                เพียงไม่นานภายในจวนก็ถูกประดับด้วยสีแดง ลู่เอินมองอย่างตื่นตาตื่นใจ ในหัวผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบกระดาษและพู่กันมา ขีดเขียนบางอย่างลงไป....

                รอยยิ้มสมใจเผยบนใบหน้างาม ลู่เอินทอดมองกระดาษแผ่นดังกล่าวด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ ไหน ๆ ก็ว่างงานแล้ว นางจึงลองออกแบบชุดเล่น ๆ ความฝันของนางคือการได้เป็นดีไซเนอร์เพื่อพัฒนาแฟชั่น อย่าดูเบานางเชียว เรื่องนี้นางจริงจังเป็นอย่างมาก นางอยากจะมีร้านเสื้อผ้าที่เป็นแบรนด์ของตนเองสักร้าน แต่นั่นก็เป็นได้เพียงความฝันในวัยเด็กเท่านั้น

                ชุดที่นางวาดออกมาเป็นชุดกี่เพ้า ที่เคยเห็นในซีรีย์หลายเรื่อง นางหาได้ออกแบบมาเพื่อตัวเองไม่ ขนาดตัวของนางในตอนนี้นับว่ายากหากจะใส่ชุดที่เน้นเห็นสัดส่วนเช่นนั้น นับว่าผลบุญครั้งนี้จะตกไปที่ใครไม่ได้นอกเสียจากหมูน้อยของนาง ลู่เอินยิ้มอย่างมาดหมาย งานนี้จะให้ใครเด่นเกินบุตรสาวของนางไม่ได้

               

                มิใช่เพียงจวนตระกูลจิ้นเท่านั้นที่วุ่นวาย โรงเตี๊ยมจิ้นทงก็บังเกิดความวุ่นวายไม่ต่างกัน ด้วยเพราะมีชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งมายืนอยู่หน้าโรงเตี๊ยม ท่าทีของคนเหล่านั้นดูไม่น่าไว้ใจ แขกเหรื่อที่อยู่ทั้งด้านนอกและด้านในต่างพากันออกไปจากโรงเตี๊ยมจนสิ้น 

                “นางบอกว่าให้มาที่นี่”ชายฉกรรจ์หน้าดุผู้หนึ่งพูดขึ้นเสียงไม่เบานัก

                “เข้าไปเถอะ”เมื่อสรุปกันได้แล้วพวกเขาจึงพากันเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่เมื่อครู่มีผู้คนนั่งอยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้เหลือเพียงเสี่ยวเอ้อที่กำลังเก็บโต๊ะอยู่เท่านั้น

                ชายหน้าดุขมวดคิ้วสงสัย...ผู้คนหายไปไหนกันหมด

                “เอ่อ พวกท่านมารับประทานอาหารหรือขอรับ”เสี่ยวเอ้อที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ท่าทางของกลุ่มคนพวกนี้ช่าง...น่ากลัวยิ่ง นำทัพด้วยบุรุษร่างใหญ่ ใบหน้าเหี้ยเกรียม

                ชายหน้าดุมองดูเสี่ยวเอ้อที่ยืนสั่นแล้วยิ่งทวีความสงสัย “เจ้าเป็นอันใด เจ็บไข้หรือ”คำถามคล้ายความห่วงใยแต่เจือน้ำเสียงแข็งกร้าวของชายหน้าดุทำให้เสี่ยวเอ้อสะดุ้ง

                “ข้าน้อย...เอ่อ ข้าน้อยป่วยไข้จริง ๆ ขอรับ ขอตัว”เสี่ยวเอ้อคนดังกล่าววิ่งหายเข้าไป ไม่ทันให้ถามหาให้รู้ความได้มากกว่านี้

                อ่าว แล้วอย่างนี้เขาจะตามหาคุณชายจิ้นเจอได้อย่างไรเล่า ครั้นจะมองหาเสี่ยวเอ้อที่เก็บโต๊ะเมื่อครู่ก็หายหัวกันไปไหนหมดแล้ว

                “พวกเขาไปไหนกันเสียหมด”ชายหน้าดุอีกคนพูดขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ เหล่าคนที่เหลือจึงพยักหน้าตาม คนพวกนั้นทำราวกับกลัวอะไรบางอย่าง พวกเขาเข้ามาก็ไม่พบสิ่งใดที่น่าหวาดกลัวสักนิด กลัวอันใดกัน....มันเป็นคำถามซึ่งไร้คำตอบ เพราะบุคคลที่จะตอบได้ต่างวิ่งแจ้นหนีไปเสียหมดสิ้น

                เสี่ยวเอ้อที่หลบมุมมาแอบมองชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นเงียบ ๆ น่ากลัว พวกเขาน่ากลัวเสียจริง

                ไม่นานนักรถม้าคันหนึ่งก็จอดเทียบหน้าโรงเตี๊ยม บุคคลที่ก้าวลงมาคือจิ้นเหอ ชายฉกรรจ์เหล่านั้นยิ้มร่าอย่างดีใจ พวกเขาไม่ต้องไปตามหาให้เหนื่อยแล้ว จิ้นเหอซึ่งเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยมก็งุนงงเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าเปื้อนรอยยับ...เอ่อ รอยยิ้มของบุคคลที่เขาไม่รู้จัก

                “คุณชายจิ้น”ชายหน้าดุเรียกชายหนุ่มอย่างเป็นมิตร

                จิ้นเหอเลิกคิ้วมองชายฉกรรจ์นับสิบคน “พวกเจ้า ?” ชายหน้าดุรีบปัดความเข้าใจผิดทันควัน “พวกข้ามิได้มาสร้างความวุ่นวาย ข้ามาบอกข่าวที่..เอ่อ แม่นางลู่ อนุของท่านมอบหมายให้สืบ”

                ชายหนุ่มขมวดคิ้ว “ลู่เอิน ?”

                ชายหน้าดุพยักหน้ารับ “ใช่ขอรับ” จิ้นเหอพยักหน้า แม้นไม่รู้ว่าลู่เอินให้คนเหล่านี้สืบความสิ่งใด แต่รับฟังไว้ก็ไม่ได้เสียหาย ทั้งคนพวกนี้หาได้มีท่าทีคุกคามไม่

                “งั้นเชิญขึ้นด้านบน”จิ้นเหอเชื้อเชิญเหล่าชายฉกรรจ์นับสิบขึ้นด้านบน

                ไม่นานนักพวกเขาก็นั่งกันเรียบร้อย จิ้นเหอกวาดตามองรอบกายแล้วต้องขมวดคิ้วอีกรอบ ปกติแล้วยามนี้ผู้คนจะเข้ามาในโรงเตี๊ยมไม่ขาดสาย เหตุใดวันนี้จึงร้างไร้ผู้คนเช่นนี้กัน...

                “โรงเตี๊ยมจิ้นทงเป็นเช่นนี้ทุกวันหรือ”ชายหน้าดุมองใบหน้าหม่นหมองของบุรุษรูปงามตรงหน้าแล้วเห็นใจ

                โรงเตี๊ยมของชายหนุ่มตรงหน้าช่างเงียบเหงาเสียจริง โรงเตี๊ยมใหญ่โต ทว่าไร้ซึ่งผู้คน ช่างน่าเห็นใจเสียจริง

                “.....”จิ้นเหอนิ่งเงียบ

                “อ้อ ข้าไปสืบได้ความมาว่าบุคคลที่อยู่เบื้องหลังเรื่องวุ่นวายของโรงเตี๊ยมของท่านเป็นคนในตระกูลเหมย”จิ้นเหอพยักหน้ารับรู้ มิได้แสดงอาการแปลกใจแต่อย่างใด สร้างความสงสัยให้ชายหน้าดุเป็นอย่างยิ่ง

                “ท่าน...รู้อยู่ก่อนแล้วหรือ”

                “ย่อมรู้”

                ชายหน้าดุหน้าเจื่อนลง ไม่ธรรมดาจริง ๆ คุณชายจิ้นผู้นี้ แม้ไม่แผ่รังสีน่ากลัว แต่เขามิอาจดูเบาได้เชียว

                “ข้าต้องขออภัยที่มาบอกข่าวสารช้าเกินไป”จิ้นเหอระบายยิ้มบางเบา

                “ช้าหรือเร็ว นั่นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือความจริงใจที่เจ้าให้มา ข้าซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง”ชายหน้าดุได้ฟังก็ยิ้ม เขาได้เห็นแล้วว่าเหตุใดแม่นางลู่และคุณชายจิ้นผู้นี้จึงได้เหมาะสมกัน...พวกเขาคล้ายกันในการมองคน สายตาที่ทั้งคู่ส่งมาให้ เขารับรู้ได้ว่านั่นหาใช่สายตาดูแคลน ทั้งการไม่มองเห็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอกแต่มองลึกเข้ามาในจิตใจ ช่างเหมาะสมกันเสียจริง  

                “เพราะแม่นางลู่มีบุญคุณกับข้า ย่อมต้องตอบแทน”ชายหน้าดุหาได้เอาดีเข้าตัวแต่อย่างใด

                จิ้นเหอพยักหน้า ยอมรับว่ารูปลักษณ์ภายนอกของบุรุษผู้นี้มิได้ดีพร้อม แต่จิตใจภายในหาผู้ใดเทียบไม่อาจมีได้ คนเรานี่ไม่สามารถมองภายนอกอย่างเดียวจริง ๆ

                “ข้าคงต้องขอตัวก่อน”จิ้นเหอเอ่ยขึ้น

                “งั้นข้าก็ขอลา”บุรุษนับสิบลุกขึ้นแล้วค้อมตัวให้ชายหนุ่มเพื่ออำลา ไม่นานชายฉกรรจ์นับสิบก็เดินออกไปจากโรงเตี๊ยมจิ้นทง พอกับเหล่าผู้คนที่เห็นว่าสถานการณ์ปลอดภัยแล้วจึงพากันเดินเข้ามานั่งในโรงเตี๊ยม

                จิ้นเหอจึงได้กระจ่างใจ ที่แท้แขกในโรงเตี๊ยมของเขาลี้ภัยจากเหล่าชายฉกรรจ์ที่เพิ่งออกไปเมื่อครู่นี่เอง





สวัสดีวันอังคารจ้าา...ไรท์จะทยอยรีไรท์นะคะ ตอนนี้ก็อ่านตอนใหม่ไปก่อนน้า  555 พี่หมาปั๊กมาล่ะนะ  ช้าจริง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.42K ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #3927 sutrak (@sutrak) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:58
    สู้ๆนะคับบบบ
    #3927
    0
  2. #3909 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:03
    วงวารชายฉกรรจ์ 55555
    #3909
    0
  3. #3908 Kaew Suda (@d050330) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:47
    55555น่ารัก
    #3908
    0
  4. #3907 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 19:55

    อ่อ พวกพี่ (หน้า) โหดนี่เอง

    #3907
    0
  5. #3905 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 13:50
    สงสรแก๊งค์พี่หน้าดุจัง555 ถึงหน้าพี่จะดุแต่ใจพี่คิขุนะจ้ะ
    #3905
    0
  6. #3904 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:12
    ช่างน่ารัก 55555
    #3904
    0
  7. #3903 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 10:22
    ถถถ น่าสงสาร มีแต่คนกลัว แล้วพากันมาทั้งแก๊งด้วยน่ะ55
    ลู่เอินนี่วาดภาพเหมือนได้ไม่เหมือน
    แต่วาดภาพเสื้อผ้าได้ดีใช่มุ้ย
    #3903
    0
  8. #3902 Aum110440 (@Aum110440) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 09:12

    ขำชายหน้าดุถ้าคนหนีหายเพราะหน้าตาตัวเองจะเป็นไง 55555
    #3902
    0
  9. วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:04
    รอนะคะ สู้ๆค่ะ
    #3901
    0
  10. #3900 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:45

    รอค่ะไรท์

    #3900
    0
  11. #3899 kulrapas (@kulrapas) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:20
    หน้าดุมาหนึ่งยังพอไหวมาเป็นสิบ คนก็หายหมดดิ เอ็นดู พี่ปั๊กของน้องๆๆๆๆ
    #3899
    0
  12. #3898 Annmom sai (@sai-annmom) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:20
    สงสารพวกพี่แกเนอะ หน้าโหดแตใจดีและจริงใจ
    #3898
    0
  13. #3897 ANGELBABYCOOL (@ANGELBABYCOOL) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:15

    พี่หน้าย่นมาแล้ววว

    #3897
    0
  14. #3896 Waa Waw (@wowawow) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:51
    สงสารพี่แก ชื่อในเรื่องก็ไม่มี ยังโดนคนกลัวกันอีก 555
    #3896
    0
  15. #3895 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:32
    เอ็นดูพี่แก555555 โอ๊ยหนออออ จะหนีทำไม พี่มาดี ถถถถถ
    #3895
    0
  16. #3894 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:03
    5555 ดึแบบไม่รู้ตัว สงสัยที่บ้ายไม่มีกระจก
    #3894
    0
  17. #3893 dictate (@Kistun) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:55

    หน้าโหดแต่จริงใจผิดกับหน้าใสแต่ใจหมา ดูคนที่หน้าตากันทุกยุคสมัย รอตอนต่อไปค่ะ

    #3893
    0
  18. #3892 !•คิวปิด•! (@kukcruel) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:52
    ขอบคุณไรท์จ้า
    #3892
    0
  19. #3891 ลี่ฉาฮวา (@cartoon23) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:52
    แงงงง สงสารอะ 5555
    #3891
    0
  20. #3890 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:52
    ขอบคุณค่ะ
    #3890
    0
  21. #3889 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:38
    ขำและสงสาร555
    #3889
    0
  22. #3888 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:23

    555555 ช่างน่าสงสารบุรุษหน้าโหดจริงๆ

    #3888
    0
  23. #3887 piyananporr (@piyananporr) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:06

    หน้าจะโหดขนาดไหน..ถึงทำให้คนทั้งร้านหายไปได้...'-'
    #3887
    0
  24. #3886 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:04
    พี่หน้าโหด
    #3886
    0
  25. วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:01

    55555 ลี้ภัยชั่วคราวสินะค่ะ
    #3885
    0