เคียงใจนาง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,851 Views

  • 30 Comments

  • 320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14

    Overall
    7,851

ตอนที่ 3 : ข้าคือซิ่นหลิ่งหลิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    8 ก.พ. 60

แฮร่มาเกือบสายเนอะๆ

  "ชิงหนี่ว์?"มิรันดาหันไปเรียกเด็กสาวข้างๆ
"เพคะ"ชิงหนี่ว์ขานรับอย่างรวดเร็ว
 "เธอ...เห็นฉันเป็นใคร?"ถึงแม้จะเชื่อไปมากกว่าครึ่งแล้วว่าตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในร่างของตนเองแต่ก็ยังต้องการความมั่นใจจากคนรอบข้างและคนรอบข้างนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่สาวน้อยข้างกาย
"เอ๋!! ฮองเฮา?"ชิงหนี่ว์เอียงคอมองฮองเฮาของนางอย่างงุนงง
"ฟังไม่รู้เรื่องสินะ"มิรันดาพึมพำ
 "ฮองเฮากล่าวสิ่งใดเพคะ บ่าวมิเข้าใจ"
"อืม ฉัน..เออไม่สิ ข้าต้องการรู้ว่าตอนนี้ข้าเป็นใคร"มิรันดาทำสีหน้าจริงจังในการถามคำถามข้อนี้
 "หา??"ชิงหนี่ว์ตาเบิกกว้างทันทีที่ได้ยินคำถาม
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตลกชะมัดชิงหนี่ว์"มิรันดาหัวเราะท่าทางของเด็กสาวตรงหน้า
 "ฮองเฮาทรงล้อบ่าวเล่นแล้วเพคะ"
"นั่นสิ แค่ล้อเล่น ฉะ..ข้าจำได้สิว่าข้าเป็นใคร จำได้ขึ้นใจ้เชียว"แน่ละก็เด็กนี้เรียกเธอไม่หยุกฝดปากว่า ฮองเฮา!!
 และชื่อของเจ้าของร่างนี้คือ ซิ่นหลิ่งหลิน...
  แต่จะว่าไปฮองเฮาที่เธอได้ดูตามซีรี่ย์ตอนยังเป็นวัยรุ่นนั่นก็มีอำนาจรองจากฮ่องเต้นี่นา
แสดงว่าเกิดมาคราวนี้เธอมีอำนาจ! อำนาจที่เป็นรองเพียงคนๆเดียวสินะ
  แต่เอาจริงๆ ฮองเฮาก็เหมือนกับหุ่นกระบอกที่ถูกชักจูงโดยคนที่ส่งมา เพื่ออำนาจ เพื่อความสุขสบายของตนเอง แต่สำหรับกรณีของซิ่นหลิ่งหลินคงโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเองเพราะตัวเองดั้นด้นจะเข้ามาในวังวนนี้เอง
"ฮองเฮาเพคะ"เสียงของชิงหนี่ว์ปลุกให้มิรันดาหลุดจากภวังค์
"หือ"มิรันดาตวัดสายตาไปมองชิงหนี่ว์พรางเลิกคิ้วมองทำให้คนเรียกทำหน้าสลดลง
 "ทรงอยากสรงน้ำหรือไม่เพคะ บ่าวทำน้ำอุ่นให้พระองค์แล้ว"
"อือ อาบสิ เหนียวตัวพอดี"ชิงหนี่ว์เรียกนางกำนัลด้านนอกเข้ามาช่วยมิรันดาอาบน้ำ
มิรันดามองนางกำนัล 4 คนที่เข้ามาอย่าง งงๆ 
 "พวกนางเข้ามาทำไม"มิรันดาเลิกคิ้วถามชิงหนี่ว์
 "พวกนางเข้าปรนนิบัติฮองเฮาเพคะ"
 "ไม่ต้อง แค่เจ้าก็พอจะเข้ามาทำไมมากมาย"มิรันดาโบกมือไล่นางกำนัลทั้งหมดออกไป
 "พระองค์ทรงมิพอใจพวกนางเรื่องอันใดเพคะ?"ชิงหนี่ว์งงงวยกับการกระทำของฮองเฮาของนางจึงเอ่ยถามก
"จำเป็นด้วยเหรอที่ในตอนที่ข้าอาบน้ำแล้วมีพวกนางมารุมล้อม "
 "จำเป็นสิเพคะ พระองค์ทรงเป็นมารดาของแผ่นดิน พวกนางเป็นนางกำนัลต้องปรนนิบัติท่าน ขนาดพระสนมของฮ่องเต้แม้จะชั้นน้อยก็ยังมีนางกำนัลคอยปรนนิบัติเลยนะเพคะ"
 "หึ โบราณสิ้นดี"มิรันดาส่ายหัวอย่างไม่เห็นด้วย
 "แล้วมือ เท้าที่ข้าได้มาตั้งแต่เกิดจะมีไว้ทำสิ่งใดถ้าข้าคอยให้พวกนางคอยดูแล "มิรันดามองท่าทางครุ่นคิดของชิงหนี่ว์แล้วส่ายหัว
"ชิงหนี่ว์ แม้ข้าจะเป็นมารดาของแผ่นดินแต่ข้าก็ยังเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อไม่ได้ต่างไปจากเจ้าและพวกนาง ข้าช่วยเหลือตนเองได้ แม้ข้าจะชื่นชอบความสบาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะชอบที่ต้องมีคนมาคอยรับใช้ตลอดทุกฝีก้าว เอาละข้าอยากอาบน้ำจริงๆแล้ว"
มิรันดาลุกขึ้นโดยมีชิงหนี่ว์ช่วยพยุงร่างบอบบางที่ไม่ใช่ของเธอขึ้นแล้วเดินเข้าไปหลังฉากกั้น เปลื้องผ้าที่ติดกายออก..
 "ชิงหนี่ว์!"มิรันดาที่ตอนนี้กำลังนอนแช่ในบ่ออาบน้ำส่วนตัวหันไปเรียกคนสนิทของร่างเก่าอย่างชิงหนี่ว์
"เพคะ"ชิงหนี่ว์ที่กำลังขัดหลังให้เธออยู่ขานรับอย่างเร็ว
"ทำไมถึงยังอยู่กับข้า ในสายตาเจ้าข้าเป็นคนอย่างไร"มิรันดาหันไปจ้องตาชิงหนี่ว์และที่เธอตัดสินใจถามคำถามนี้กับชิงหนี่ว์เพราะในความทรงจำของร่างเก่าดูเหมือนจะไม่ได้ดีกับร่างเล็กตรงหน้าสักเท่าไหร่นัก
 "หม่อมฉันอยู่กับพระองค์มา10ปี ถึงแม้พระองค์จะทรงอารมณ์ร้ายในบางครั้ง แม้จะทรงดุด่าบ่าวเมื่อยามที่ท่านมีความทุกข์ แต่พระองค์มิเคยที่จะทำร้ายร่างกายของหม่อมฉันเลยแม้แต่ปลายเล็บ พระองค์ทรงห่วงหม่อมฉันยามที่บ่าวได้แผลเพราะหม่อมฉันมิระวังแม้พระองค์จะมิทรงตรัสออกมาแต่หม่อมฉันก็ทราบว่าที่พระองค์ห่วงหม่อมฉันแล้วจะให้หม่อมฉันทิ้งพระองค์ไปได้เยี่ยงไรเพคะ พระองค์ทรงจำครั้งแรกที่เราพบกันได้หรือไม่เพคะ ในตอนนั้นถ้ามิมีท่านคงมิมีหม่อมฉันในวันนี้แน่นอนเพคะ ท่านทรงวิ่งมาขวางพวกโจรที่กำลังจะฆ่าหม่อมฉันทั้งๆที่ท่านจะปล่อยผ่านไปก็มิมีใครมาครหาท่านได้เพราะยามนั้นท่านอายุเพียง 6 ขวบปี ขนาดคุณหนูใหญ่ที่อายุมากกว่าท่านและขึ้นชื่อว่ามีเมตตาหาใครเทียบมิได้ยังมิกล้าเข้ามาช่วยหม่อมฉันเลยเพคะ แต่ท่านผู้ขึ้นชื่อว่าเอาแต่ใจและอารมณ์อารมณ์ร้ายกลับวิ่งมาขวางอย่างกล้าหาญ หม่อมฉันมิมีวันทิ้งท่านแน่นอนเพคะฮองเฮา หม่อมฉันขอรับโทษที่กล่าวล่วงเกินพระองค์เพคะ"ชิงหนี่ว์พูดไปสะอึกสะอื้นไปจากอารมณ์ซึ้งที่ถูกสร้างจากร่างเล็กตรงหน้าเป็นอารมณ์ขบขันแทน จะสงสารก็ไม่ได้เพราะหน้าตาของชิงหนี่ว์ตอนนี้ดูตลกเกินกว่าจะสงสารได้ มิรันดากลั้นเสียงหัวเราะอย่างสุดความสามารถ
 "ฮ่า ฮ่า "สุดท้ายอารมณ์ที่มิรันดาอุตส่าห์อดกลั้นก็หลุดออกมาจนได้
"พระองค์ทรงเป็นอันใดเพคะ"ชิงหนี่ว์ถามอย่างงุนงง นางร่ำไห้เพราะซาบซึ้งใจในพระคุณของฮองเฮาแต่เหตุใดพระองค์ได้ทำหน้าราวกับขบขันสิ่งใดมากกว่าจะซาบซึ้งใจไปกับนางเล่า??
 "ไม่มีอะไร เอาละข้าง่วงแล้ว"

 "เห้อ !! นี่เราจะทนได้จริงๆเหรอ"มิรันดาที่บอกว่าง่วงตอนนี้กลับไม่ได้นอนอย่างที่บอกกับคนสนิทไป
 "นี่เราจะเป็นซิ่นหลิ่งหลินได้จริงเหรอ"
  "เอาละ ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ต่อไปนี้จะไม่มีผู้หญิงที่ชื่อมิรันดาอีกต่อไป จะมีแต่ซิ่นหลิ่งหลิน จะไม่มีผู้หญิงที่ชีวิตแสนจะบัดซบคนนั้นอีกต่อไป จะมีแต่ผู้หญิงที่เกิดมาพร้อมความโชคดีอย่างซิ่นหลิ่งหลิน แม้จะไม่โชคดีทั้งหมดก็เถอะ เกิดเป็นข้าต้องเปลี่ยนสีได้ให้เหมือนกิ้งก่าสิ"
 ' ลาก่อน บิดาที่มีหน้าที่แค่ให้ชีวิตข้า มารดาที่มีหน้าที่เกิดข้า คนรักที่มีหน้าที่ให้ความเจ็บเจียนตายให้ข้า สหายที่มีหน้าที่ทรยศข้า '
   มิรันดาในร่างซิ่นหลิ่งหลินหลับตาลงปิดตายความเจ็บปวดที่เคยได้รับและพร้อมจะตื่นมาทำและยอมรับในสิ่งที่ฟ้าให้มา


  
แอ่มมมม !
  หลิน(ขอแทนตัวแบบนี้นะค่าพ)ขอลาป่วย 1 คืนนะค่ะ พรุ่งนี้จะรีบปั่นให้น่า (บอกไปทั้งๆที่ไม่มีคนอ่านนั้นแหละ) เหอๆคนเราต้องมีมารยาทเนอะ จะไปไหนทำอะไรก็บอกกันก่อนเนอะๆ
ขอลา 1 คืนน่ะค่าพ ฝากติดตามนิยาย 2 ตอนแรกด้วยน่า หลินยังอ่อนประสบการณ์ ความรู้ที่มีก็ไม่มากพอ ก็ขอวอนทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านหรือเข้ามาดู ถ้าหลินผิดพลาดอะไร อย่างเช่นพิมพ์คำตกหล่น ผิด และไม่ครบ ก็ขอให้เม้นบอกน่ะค่า ส่วนเนื้อหาถ้าบรรยายไม่โอก็ติติงกันได้นะค่ะ หลินยังต้องการคำติเตียนจากทุกคนมาพัฒนาฝีมืออยู่ และสำหรับผู้ที่มีประสบการณ์ที่เข้ามาอ่านหลินก็ขอให้ท่านให้คำแนะนำในสิ่งที่หลินยังขาด แนะนำในสิ่งที่หลินเกินให้หน่อยเนอะ 
 //เกริ่นๆ ยังอีกหลายตอนเนอะกว่า พระเอกจะเจอนางเอก ลุ๊คใหม่ อาจจะไปช้าบ้าง เร็วบ้าง ก็ฝากด้วยเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #25 Gun_mymine (@Gun_mymine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:59
    เนื้อเรื่องเดินงงๆปรับอารมณ์ตามไม่ค่อย​ แต่โดยรวมถือว่าชอบค่ะต้องรออ่านตอนต่อๆไปก่อน
    #25
    0
  2. #21 aidsa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:37

    ชอบนะ น่าติดตาม พลอตเรื่องดีจร้า

    #21
    0
  3. #10 มารี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:19
    มีหลายอย่างไม่สมเหตเสมผลอ่า แบบนางมีคามทรงจำแต่ก้ถามเรื่องง่ายๆ ปกติมีคนมาอาบน้ำให้หรอ? แล้วก้หาเรื่องพูดอะไรไม่รู้ถ้าไม่อยากให้คนอื่นอาบให้ก้บอกไม่ต้องก้พอพูดออกมาแล้วมันตลกเลย แล้วอยู่ๆบอกง่วงแล้วนอนเลยเห้ยอาบน้ำอยู่นะลุกก่อนมั้ยทบทวนความจำเรื่องที่ว่าไม่ได้ฆ่าคนตายก่อนมั้ยหรือทำอย่างอื่นนอกจากนอน เวลามันมีปัญหาเข้ามามันไม่มีปุ่มพอสให้เธอหันไปถามสาวใช้นะเห้ย แต่ชอบตรงคำผิดไม่ค่อยมีนี่แหละ
    #10
    1
    • #10-1 linglin2 (@Linglin) (จากตอนที่ 3)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:24
      ค่ะ จะพยายามปรับปรุงค่าา ขอบคุณที่เม้นบอกกันนะคะ ????????
      #10-1
  4. #7 Champagnezaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 23:33
    เนื้อหาช่วงแรก สั้น และ ห้วนไปหน่อย แต่เนื้อหาโดยรวมน่าติดตามค่ะ
    #7
    1
    • #7-1 linglin2 (@Linglin) (จากตอนที่ 3)
      29 มกราคม 2560 / 08:09
      ขอบคุณค่า จะปรับปรุงตัวค่า
      #7-1