My mafia husband name is JK {BTSxYOU}

ตอนที่ 2 : EP 02: หนีได้...หนีไป (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    3 เม.ย. 63





เท้ายาวถอนไปทางด้านหลังข้างหนึ่ง หัวเข่าข้างเดียวกัน ยันพื้นหินอ่อนเพื่อพยุงร่างกายเอาไว้ ใบหน้าที่แสดงถึงความเขินอายอยู่ในที แต่ทว่าดวงตาคู่นั้นสะท้อนถึงความรัก และความจริงใจที่มากมายเกินกว่าดวงดาวบนท้องฟ้าที่ที่เขามีต่อผู้หญิงที่กำลังยืนน้ำตารื่นอยู่ตรงหน้าเขา ในมือถือกล่องกำมะหยี่สีดำสนิท ภายในบรรจุด้วยแหวนทองคำขาวฝังเพชรเม็ดงาม ยื่นไปให้หญิงสาวที่เขารักหมดหัวใจ ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำสำคัญที่กลั่นกรองออกมาจากหัวใจผู้ชายคนหนึ่งว่า

“ผมรักคุณ แต่งงานกับผมนะครับคนดี”

 

 

นั่นคือการขอแต่งงานที่ผู้หญิงหลายๆคนฝันถึง 

และมีผู้หญิงหลายคนได้สมหวังตามที่วาดฝันเอาไว้ แต่ Love Story สุดแสนโรแมนติกแบบในนิยาย 

มันไม่เกิดขึ้นกับฉัน แถมยังตรงกันข้ามกันสุดๆไปเลยล่ะ

 


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



หมับ!!!

"กรี๊ดดด คุณจะพาฉันไปไหน"

"ไปแต่งงานกัน!!"

แรงดึงอันมหาศาลของชายแปลกหน้า ที่นัมยูรินไม่แม้แต่จะเคยเห็นหน้า ทั้งลากทั้งฉุดร่างบอบบางที่กำลังตกใจและไม่ทันตั้งตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น และกำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ดีที่เธอสวมกางเกงมาเพื่อให้ทำงานได้ถนัด ไม่อยากจะนึกเลยว่าถ้าเธอสวมกระโปรงมา ป่านนี้มันคงเปิดไปถึงไหนๆแล้ว

“คุณ ปล่อยฉันนะ ทำอะไรของคุณ!!!” เรียวขาเล็กทั้งกางออก ทั้งออกแรงยันพื้นเอาไว้ ไม่ใช่เพราะเธอคิดว่าเธอสู้แรงผู้ชายตัวโตคนนี้ได้ แต่เธอต้องการบอกให้เขารับรู้ว่า เธอไม่ได้ต้องการให้เขาฉุดลากเธอไปตามใจชอบเหมือนสิ่งของแบบนี้

“นี่คุณ หยุดนะ ฉันไม่รู้จักคุณ ปล่อยฉัน ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ” 

แต่ไม่ว่ายูรินจะทำยังไง มันก็ไม่อาจหยุดยั้งคนที่ในหัวตอนนี้กำลังนึกถึงแค่การเอาชนะพ่อของตัวเองเพียงเท่านั้น โดยที่จอนจองกุกไม่ได้สนใจผิวขาวๆที่ตอนนี้ปรากฏรอยแดงขึ้นจากมือหนาของเขาเอง ผิวขาวอมชมพูระเรื่อ ที่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่ผิวของคนที่จะมาเป็นคนสวนอย่างที่เขาเข้าใจ เพียงแต่เขาเองไม่มีอารมณ์มาสังเกตหรือสนใจรายละเอียดปลีกย่อยพวกนี้

“คุณ คุณ!!! ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย คุณบ้าไปแล้วรึไง อึ่ก!!!!

คำพูดประโยคต่อไปของยูรินถูกกลืนลงคอเพราะวัตถุสีดำสนิทที่จ่อมายังใบหน้าของเธอ พร้อมกับสายตาดุดันที่ชายแปลกหน้าส่งมาให้กับเธอ

“เงียบ”

“คงไม่โง่จนไม่รู้ว่า ที่กำลังจ่อหน้าเธออยู่มันคืออะไร”

“ถ้าเธออยากมีชีวิตไปปลูกต้นไม้โง่ๆของเธอต่อ ก็อย่าให้ฉันได้ยินเสียงของเธออีก”

“อึ่ก!!

ยูรินสั่นไปทั้งร่างเพราะความกลัว เธอรู้ดีเลยล่ะว่าสิ่งที่อยู่ในมือของคนตรงหน้าคืออะไร และสายตาของคนแปลกหน้าคนนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกสักนิดว่าเขากำลังล้อเล่น เธอรู้ว่าตัวเองมารับงานนี้ในถิ่นของพวกมาเฟีย งานเลี้ยงของเจ้านายพ่อนายอน ยังไงก็หนีไม่พ้นพวกมีอิทธิพล

แต่ไม่คิดว่าหน้าที่เด็กเสิร์ฟต๊อกต๋อยอย่างเธอจะต้องมาเจออะไรแบบนี้ ด้วยซ้ำไป แต่ถ้าหากเธอไม่ทำตามที่เขาสั่ง เธออาจจะไม่มีวันได้กลับไปเจอครอบครัวอีก ทำให้นัมยูรินจำต้องตั้งสติ แล้วพยักหน้ารับและทำตามในสิ่งที่คนป่าเถื่อนต้องการ ทำให้เจ้าของดวงตาคมฉายแววพอใจออกมา

“ฉลาดดีนี่”




ไม่นานนัมยูรินก็ถูกพามายังใจกลางงานเลี้ยงของจอนจินโม ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับร้อยที่อยู่ในงาน ทุกสายตามองดูก็รู้ได้ว่าเต็มไปด้วยคำถามอยู่ไม่น้อย ที่ลูกชายของเจ้าของงานที่เพิ่งจะออกจากห้องจัดเลี้ยงไปได้มากี่นาที เพราะไม่พอใจที่ผู้เป็นพ่อบังคับให้เขาแต่งงานเพื่อแลกกับตำแหน่งผู้นำ ก็กลับเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวที่ดูยังไงก็ไม่ได้เป็นที่รู้จักสำหรับพวกเขา

“ไอ้เจคมันจะทำอะไรของมันวะ” ปาร์คจีมินก็เหมือนกับคนอื่นๆที่กำลังสงสัยกับสิ่งที่เพื่อนของเขากำลังทำอยู่ และที่สำคัญกว่านั้นคือ เพื่อนของเขาลากผู้หญิงคนนั้นมาทำอะไร 

ต่างจากจองโฮซอกและคิมซอกจิน ที่พอจะเดาสถานการณ์ได้จากการกระทำของจอนจองกุก ว่าเขาคิดที่จะทำอะไร คิมซอกจินหันไปมองหน้าคนที่มีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยและที่ปรึกษาของจอนจองกุก แทนคำถามที่ว่า “จะทำยังไงกับสถานการณ์นี้?” แต่เสียงถอนหายใจและสายตานิ่งๆ ของเลขาหนุ่มมันทำให้คนฉลาดอย่างเขารู้ว่า สิ่งที่จองโฮซอกกำลังทำอยู่ตอนนี้ก็คือ ปล่อยให้เจ้านายของตัวเอง เรียนรู้และแก้ปัญหาจากสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เพื่อให้เขาเติบโต

ไม่ต่างจากจอนจินโมที่กำลังมองไปยังลูกชายของตัวเองด้วยท่าทีที่อ่านไม่ออกว่าเขากำลังนึกคิดอะไรอยู่

“อยากให้แต่งงานมากใช่มั้ย นี่ไงผมหามาให้พ่อได้แล้ว เป็นไงถูกใจพ่อมั้ยล่ะ” จอนจินโมไม่ได้แสดงอาการตกใจอย่างที่ลูกชายคาดหวังเอาไว้ แต่เขาเพ่งมองไปยังใบหน้าหวานที่กำลังก้มหน้าก้มตาไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสู้กับสายตาของทุกคนที่กำลังจ้องมองอยู่

“เงยหน้าขึ้นให้พ่อฉันเห็นหน้าหน่อยสิ” แต่เพราะเสียงกระซิบอันเย็นเฉียบจากคนข้างๆทำให้เธอจำต้องเงยหน้าขึ้นช้าๆ โดยที่พยายามอย่างมากที่จะไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมาเป็นอันขาด

!!!”  รอยยิ้มพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคนก่อเรื่อง เมื่อเขาเห็นแววที่แสดงถึงความตกใจของพ่อตัวเอง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่วินาทีสั้นๆก็เถอะ แต่จองกุกคิดเอาไว้แล้วว่าพ่อของเขาจะต้อง รู้ตัวว่าคิดผิดที่ยื่นเงื่อนไขนี้ให้กับเขา ท่านผู้นำอย่างจอนจอนโม ไม่มีทางยอมรับคนสวนเนื้อตัวมอมแมม ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบนี้มาเป็นลูกสะใภ้ได้หรอก

“แกจะทำอะไรของแกเจค ปล่อยผู้หญิงไป”

“จะให้ผมปล่อยว่าที่เจ้าสาวของผมไปไหนล่ะครับพ่อ”

“หรือพ่อไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนผม” จองกุกเอีองคอถามพ่อตัวเองด้วยน้ำเสียงยียวนที่มั่นใจว่าตัวเองกำลังเป็นฝ่ายชนะ

“คงต้องพิสูจน์สินะ” 

ใครก็รู้ถึงความใจกล้าบ่าบิ่นของลูกชายคนเล็กของจอนจอนโม แต่เชื่อเถอะ ไม่มีใครรู้หรอกว่า ขีดจำกัดของจอนจองกุกนั้นมันอยู่ที่ตรงไหน เมื่อมือใหญ่ทั้งสองข้างของเขา รวบรั้งใบหน้าที่กำลังหวั่นกลัวของนัมยูรินเอาไว้ ยิ่งชายแปลกหน้าสำหรับเธอทำแบบนี้ ความกลัวเธอพยายามข่มเอาไว้ยิ่งปะทุขึ้นมา จนน้ำใสๆไหลลงมาจากดวงตากลมโตจนได้ แต่ถามว่าไอ้คนใจร้ายตรงหน้าเธอจะมองเห็นมั้ย คำตอบก็คือเขาเห็นว่าเธอกำลังกลัวจนร้องไห้ แต่เขาคือ จอนจองกุก เขาต้องใส่ใจหมากตัวหนึ่งในเกมของตัวเองด้วยอย่างนั้นเหรอ

สิ่งที่เหนือความคาดหมายได้เกิดขึ้นแล้ว เมื่อจอนจองกุกประกบริมฝีปากของตัวเองลงไปยังริมฝีปากเล็กที่สั่นระริกอย่างรวดเร็วและรุนแรง ท่ามกลางสายตาคนทั้งงาน แต่เขาไม่ได้สนใจเพราะเป้าหมายของเขาก็คือพ่อของตัวเองเท่านั้น และเขาอาจจะยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันได้ผลเกินคาดมากแค่ไหน

นัมยูรินไม่เคยรู้สึกเหมือนอยากจะหายไปได้มากขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกหวาดกลัว เจ็บปวด อัดอั้นและความอับอายที่เธอต้องเผชิญอยู่ ณ เวลานี้มันทำให้เธอหมดเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้ขัดขืน ได้แต่ปล่อยให้คนร้ายกาจทำในสิ่งที่ต้องการจนกว่าเขาจะพอใจ ทุกอย่างมันจะได้จบๆไป และเธอจะได้หนีไปให้พ้นจากคนพวกนี้เสียที

จองกุกถอนริมฝีปากของตัวเองออกไปตอนไหน ยูรินไม่มีสติมากพอที่จะรับรู้อีกต่อไปแล้ว  ส่วนจองกุกเองเขามองไปยังใบหน้าเล็กในมือ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นไปเผชิญหน้ากับพ่อของเขาต่อ เขาอยากรู้ใจจะขาดว่าพ่อของเขาจะทำยังไงต่อไป โดยไม่ได้สนใจเลยว่าสิ่งที่เขาทำลงไปมันมีผลกระทบต่อจิตใจดวงน้อยๆของ นัมยูรินยังไงบ้าง


“จบแล้ว จูบแรกในชีวิตที่เธอใฝ่ฝันเอาไว้ เหลือไว้เพียงการข่มเหงที่น่ารังเกียจที่สุดในชีวิตของเธอ”


ยิ่งได้เห็นอาการตกใจอย่างเห็นได้ชัดของพ่อ มันยิ่งทำให้จองกุกสนุกมากยิ่งขึ้นไปอีก

“คิดว่าพ่อคงจะเชื่อแล้วนะ ว่าผู้หญิงคนนี้คือว่าที่ลูกสะใภ้ของพ่อ ทีนี้ก็เตรียมยกตำแหน่งให้ผมได้เลย”

สองสายตาของผู้ชายแห่งตระกูลจอน จ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ราวกับมีประกายไฟที่มองไม่เห็นกำลังส่งผ่านสายตาของพ่อลูกคู่นี้

จองกุกกระหยิ่มยิ้มที่มุมปากด้วยความพอใจว่าพ่อของเขาจะต้องฟิวส์ขาดจนต้องยกเลิกข้อตกลงบ้าๆนี่ไปซะ เพราะพ่อของเขาไม่มีวันยอมให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้แน่นอน 

แต่แล้วใบหน้าตึงเครียดของจอนจินโมก็ปรับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางๆออกมา สร้างความไม่เข้าใจให้กับจองกุกยิ่งนัก



“อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า อย่าลืมมาร่วมงานแต่งงานของลูกชายตัวแสบของผมด้วยนะครับ”

“และผมขอประกาศเอาไว้ตรงนี้ ว่าถ้าจองกุกกับเจ้าสาวของเขา ไม่มีทายาทให้กับตระกูลจอนของเราภายในหนึ่งปีหลังแต่งงาน ผมจะขอยกตำแหน่งผู้นำให้กับลูกสาวคนโตของผมแทน”

“มาแสดงความยินดีล่วงหน้าให้ลูกชายจอมไวไฟของผมกันดีกว่า เชียร์” จอนจินโมยกแก้วแชมเปญขึ้นแสดงถึงการเฉลิมฉลองชัยชนะที่ ในที่สุดลูกชายจอมโอหังของเขาก็ติด “กับดัก” ที่เขาวางเอาไว้จนได้


ขายาวของคนที่ยังคงรั้งตำแหน่งผู้นำของ “บลูอีเกิ้ล” เดินลงมาจากเวทีเพื่อเดินมายังร่างสูงของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ตอนนี้พนันได้เลยว่าคงสติเตลิดเปิดเปิงไปไกลแล้ว  

“ยินดีด้วยนะลูกพ่อ แกเลือกเจ้าสาวได้ดี” ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากปากของจองกุก เขาได้แต่มองพ่อของตัวเองโดยที่ในหัวมีแต่คำถามตีรวนกันไปหมด

“ได้เป็นลูกสาวของฉันจริงๆแล้วนะ ยูริน” 

น้ำเสียงที่ต่างจากที่เขาใช้พูดกับลูกชายอย่างสิ้นเชิงทำให้จองกุถหันไปมองหน้าพ่อด้วยความเเปลกใจไม่น้อย “ยูริน” คือชื่อของผู้หญิงคนนี้อย่างนั้นเหรอ

พ่อของเขารู้จักกับผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง เเต่ที่สำคัญไปกว่านั้น คือตอนนี้เขาไม่ต่างไปจากนายพรานโง่ๆที่ท้ายที่สุด ก็ตกลงไปในหลุมพลางของตัวเอง แถมตายอย่างอนาถอีกด้วย  และเขากำลังพ่ายแพ้ต่อพ่อของเขา ต้องทำตามข้อตกลงที่บังคับให้เขาแต่งงานแลกกับตำแหน่ง แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีเงื่อนไขที่หนักหนากว่านั้นเพิ่มเข้ามา เขาไม่ใช่แค่ต้องแต่งงานกับยัยคนสวนนี่เท่านั้น แค่เขายังต้อง “มีลูก” กับเธอด้วยอย่างนั้นเหรอ ชีวิตของ จอนจองกุก คงต้องพบเจอกับหายนะลูกใหญ่ที่เขาไม่เคยคาดคิด



“ซวยแล้วไอ้เจคเอ้ย”

“ฮยอง เราจะช่วยมันยังไงดี” จีมินร้อนรนเป็นห่วงเพื่อนเอ่ยถามฮยองคนสนิททั้งสองคน

“ช่วยแน่”

“ช่วยยังไงฮยอง” จีมินหันไปถามซอกจินอย่างมีความหวังว่าจะช่วยจองกุกได้

“มึงก็ช่วยมันเลือกชุดแต่งงาน”

“ส่วนโฮซอก ก็ช่วยหาชื่อมงคลรอไว้รับขวัญหลานได้เลย”

50 %

 


+++++TO BE CONTINUE+++++



Lilyn260

เหนือพี่เจค ก็พ่อพี่เจคนี่เเหละค่าาา อีเจค เเกใจร้ายกับน้องมากกกก

เดี๋ยวคืนนี้มาต่อที่เหลือให้จ้า ขอโทษที่หายไปนาน แต่ช่วงที่ผ่านมา งานที่โรงเรียนหนักหนามากจริงๆ หลังจากนี้ฉันญาว่าจะลงทุกอาทิตย์เลยค่า








เปลี่ยนเเท็กเป็น #พี่เจคใจเย็น   
นะคะ น่าจะเหมาะกับพี่เค้ามากกว่า




B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

328 ความคิดเห็น

  1. #139 PraewaPunnaphorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 10:15
    วงวารเจคนะ...แต่ยูรินนี่สิน่าสงสารกว่า555 เป็นแพะรับบาปไปแบบงงๆ555
    #139
    0
  2. #127 Jiilii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 18:10

    5555จริงอย่างที่ไรท์ว่าเหนือพี่เจคยังมีพ่อพี่เจค

    #127
    0
  3. #45 baukaewdream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:47
    5555555พลิคล็อค
    #45
    0
  4. #40 JK_nest9704 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:34

    555สงสารพี่เจคอะ

    #40
    0
  5. #33 Ma_PrangPazita (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:55

    พี่เจคใจเย็นพี่ น้องกลัวหมดแล้วว

    #33
    0
  6. #32 CuzBeURMine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:34

    เมียหรือมะม่วง หาง่ายเเท้ #พี่เจคใจเย็นๆ

    #32
    0
  7. #31 jjaiyisxn_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 21:34
    อยากอ่านแล้ววว
    #31
    0
  8. #30 BlueHeart0113 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 10:20

    โอ้ยยยการตัดนี้

    ต่อน้าาาาาาา

    #30
    0
  9. #29 BeMoGet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 18:26
    พี่คะ เบาๆหน่อยเถอะพ่อความดุน่ะไรท์คะ อยากอ่านๆๆๆแย้วว
    #29
    0
  10. #27 JK_nest9704 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 07:16

    โหดจริ๊งงงจี๊งงงงพ่อคุณ! #พี่เจคใจเย็น พี่โปรดใจเย็นตามแท็คค่ะ

    #27
    0
  11. #26 Ma_PrangPazita (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 03:53

    #พี่เจคใจเย็น คือเหมาะมากแม่555

    #26
    0
  12. #25 wolfgirl2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 00:06
    โหดร้ายอ่ะ ขู่เก่ง!!!!! รอเลยยยย
    #25
    0
  13. #24 BF_polaris (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 23:40
    รุนแรงอ่ะกุกกกกก อย่าขู่เรานะ เรากลัว55555
    #24
    0