[Kimetsu​ No​ Yaiba]​ Doumashino : เมื่ออสุราอยากทำความดี

ตอนที่ 13 : ทำความดีครั้งที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    17 ส.ค. 63

โดมะเหม่อมองหญิงสาวในอ้อมแขนที่กำลังร้องไห้อย่างหนัก ยามนั้น หัวใจของโดมะรู้สึกราวกับสูญเสียบางอย่างไป แต่พลันตระหนักได้ในที่สุดว่าสิ่งที่ทำให้เธอร้องไห้ล้วนเป็นเพราะเขาทั้งสิ้น

พริบตานั้นเขาก็เข้าใจทุกอย่าง หากเขาตายไปตั้งแต่ตอนนั้นเธอก็คงไม่โทษตัวเองแบบนี้ 

เวลาที่พวกเราใช้ร่วมกัน เขามีความสุขมาก ถึงแม้เธอจะไม่รักเขาเลยก็ไม่เป็นไร ความโกรธแค้นที่เธอมีให้ก็มากพอแล้ว อย่างน้อยชิโนบุก็ยังมีความรู้สึกต่อเขาอยู่บ้าง แม้ไม่ใช่แบบที่เขาหวัง แต่มันก็ดีกว่าให้พวกเราเป็นเพียงคนแปลกหน้าต่อกัน 

โดมะเหมือนภาชนะที่ว่างเปล่ามาโดยตลอด ผู้คนคาดหวังเพราะเห็นเขาเป็นตัวแทนของอะไรสักอย่าง ทั้งอสูร หรือเทพเจ้า โดมะไม่ใช่อะไรสักอย่าง เขาเป็นเพียงโดมะที่มองหาบางอย่างอยู่เสมอ อาจเป็นสายสัมพันธ์ของสิ่งที่เรียกว่าครอบครัว เขาพยายามสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นลัทธิแห่งนี้ ช่วยคนที่ต้องการความช่วยเหลือ หรือแย่งชิงชีวิต ทั้งหมดก็แค่ต้องการให้ใครสักคนมองเห็นเขาในแบบที่เขาเป็นเท่านั้น ไม่อยากเชื่อเลยว่าสายสัมพันธ์ที่เขาเกือบสิ้นหวังไปแล้วจะปรากฏขึ้นมา

ชิโนบุมองโดมะเป็นแค่ 'คนที่ต้องล้างแค้นให้ได้'​ ไม่คาดหวังสิ่งที่ไม่ใช่เขา นั้นทำให้โดมะอยากรู้จักเธอให้มากขึ้น เมื่อได้อยู่ด้วยกันก็เริ่มกระหาย ความกระหายที่แตกต่างจากเลือดเนื้อมนุษย์ เป็นความกระหายทางความรู้สึก 

อยากมองนาง อยากใกล้ชิดนาง อยากสัมผัสนาง มากกว่านี้ มากกว่านี้ มากกว่านี้

แต่ความเอาแต่ใจของเขาต้องจบลงเสียที มิเช่นนั้น ผีเสื้อตัวน้อยคงเอาแต่โทษตัวเอง เขาอยากมองเธอมากกว่านี้ แต่ก็ไม่อยากมองน้ำตาของเธอ สีหน้าอมทุกข์นั้นเขาจะทำลายมันเอง

ชาตินี้ ข้าสมควรชดใช้นางด้วยชีวิต....

 

โดมะกระแทกด้ามพัดของตนเองลงพื้นจนเกิดเสียงดังลั่น พลันพัดทองแตกกระจายออกจากกัน เขาหยิบพัดซี่หนึ่งขึ้นมา มันเป็นทองคำที่ถูกทำให้แหลมคมราวกับดาบ ร้อยเรียงต่อกันเป็นพัดอันสวยงาม เมื่อมันแตกออกจากกันก็กลายเป็นของไร้ค่าแต่คมกริบไม่ต่างจากเดิม 

“ข้าไม่เสียใจเลย หากตายด้วยน้ำมือของเจ้า”

ชิโนบุตกตะลึงจนตวาดเสียงดังว่า “นายจะทำอะไร!”

โดมะไม่ตอบ เขากุมมือเธอที่จับซี่พัดหนึ่งไว้ พลิกคมพัดแล้วแทงเข้าสู่หัวใจของตนเองอย่างสุดกำลัง

ซี่พัดมีลักษณะเป็นสีเหลี่ยมคางหมู ความยาวประมาณยี่สิบห้านิ้ว กว้างสองนิ้ว เป็นอาวุธที่ใช้สำหรับฟาดฟันมากกว่าการแทง นอกจากทำให้ปากแผลกว้างแล้วยังสร้างความเจ็บปวดอีกด้วย

ความเจ็บปวดของเขาชิโนบุรู้ดีที่สุด เนื่องจากพวกเราแบ่งปันความเจ็บปวดร่วมกัน

“อึก! หยุดนะ!”

โดมะมองชิโนบุ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง เธอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เขาทำ หน้าอกของเขายังมีโลหิตหลั่งออกมาไม่ขาดสาย บางส่วนไหลผ่านฝ่ามือเธอตกลงบนพื้น มือบางพยายามดึงออกจากอกกว้าง ในขณะที่เขาดึงมือเธอลึกเข้ามาอีก

“ข้าไม่เคยเชื่อเรื่องชาติภพหน้า แต่บัดนี้กลับภาวนาให้มีจริง” เขาเค้นเสียงพูด มืออีกข้างยื่นไปเตะเบาๆ ที่ใบหน้าของหญิงสาว แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังยิ้มแย้มออกมา “ชาตินี้ข้าคืนให้เจ้า....ชาติหน้า และชาติต่อๆ ไป ข้าจะต้องตามหาเจ้าจนเจอ”

“ถึงมีจริง ฉันก็ไม่ยอมให้เจอแน่!”

โดมะได้ยินเรื่องสะเทือนใจ “...ชาติหน้า...เจ้าก็ไม่ให้โอกาสข้าหรือ”

“ไม่มีทาง!” ชิโนบุแสดงสีหน้าหลากหลายออกมา “นายทำร้ายฉัน ยังจะมาร้องขอโอกาสอะไรอีก ฉันไม่ให้อภัยสิ่งที่นายทำเด็ดขาด!”

โดมะมือไม้อ่อนแรงไปชั่วครู่ แม้แต่ความตายของเขาเธอก็ยังรังเกียจ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด กลับไม่มีอารมณ์ความรู้สึกที่ซัดสาดอย่างรุนแรงเช่นเดิม เขามองสีหน้าหลากหลายของชิโนบุ มองใบหน้าอันซีดขาวของเธอ ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ภายในนั้นมีเงาร่างของเขาปรากฏอยู่เลือนราง

หากไม่ใช่เพราะเขาใช้อารมณ์มาตัดสิน เธอคงไม่ต้องมาเจ็บตัวไปด้วย

สำหรับเขาแล้ว ผีเสื้อตนนี้...

โดมะปล่อยมือลง ร่างหนักๆ ของเขาล้มทับลงมา ทั้งสองล้มลงพร้อมกัน ชิโนบุทิ้งซี่พัดในมือไปอีกทางอย่างอ่อนแรง ได้แต่มองเลือดตรงอกของโดมะไหลย้อมตัวเธอจนแดงฉาน

โดมะพูดอะไรไม่ออกสักคำ ครั้งนี้เขาทำร้ายเธอแล้วจริงๆ

แต่มือของโดมะกลับโอบรอบเธออย่างหวงแหน

ชิโนบุก็ไม่ขยับ เธอหอบหายใจอย่างแรงก่อนพูดว่า “ไม่ต้องห่วง....ยาที่นายฉีดเข้าไปเมื่อสักครู่ จะทำให้มีชีวิตได้อีกเพียงสามวันเท่านั้น”

โดมะกอดเธอไว้แน่นเอ่ยว่า “เจ้าพอใจหรือ”

“....”

การตายด้วยพิษอ่อนๆ ไม่น้อยไปสำหรับทุกสิ่งที่เขาเคยทำลงไปเหรอ เขาควรถูกฉีกทึ้งร่างกายอย่างทรมานแสนสาหัส แหวกอกเอาหัวใจออกมา หรือถูกเสียบหัวประจานต่างหาก

ชิโนบุมองชายหนุ่มชัดๆ เป็นครั้งแรก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตากำลังยิ้มออกมาอย่างจนใจ

“คนโง่”

“อืม” เขาตอบรับเบาๆ

“ฉันเอง...ก็โง่เหมือนกัน”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #24 skiki2 (@skiki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 14:13

    จะร้องแล้วน้าาาา~~~~~
    #24
    0
  2. #9 Allen8958 (@Allen8958) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 06:23
    แงงงงงง น้ำตานอง ไรท์ทำร้ายมาก!!!
    #9
    1
    • #9-1 Libran (@Libran) (จากตอนที่ 13)
      4 สิงหาคม 2563 / 09:06
      เช็ดน้ำตาน้า ไรท์ก็ร้องไห้เหมือนกัน T_T
      #9-1
  3. #8 Kattrinmanowong (@Kattrinmanowong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 00:11
    คือยังไงคือชิโนบุจะตายก่อนหรอ😢หรือยาที่โดมะฉีดไม่ได้ทำให้ตายแต่ทำให้โดมะเป็นอมตะ ไรท์ปวดตับอ่ะ!!!
    #8
    1
    • #8-1 Libran (@Libran) (จากตอนที่ 13)
      4 สิงหาคม 2563 / 09:05
      ใกล้ถึงโค้งสุดท้ายแล้วค่ะ ติดตามตอนต่อไปน้า
      #8-1