หวานใจ...นายจอมโหด

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 23 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    3 ส.ค. 62




Sun Part

...

...

"สงสัยพวกนายคงต้องไปต่อกันเองแล้วแหละนะ" ผมเห็นเรเน่เดินออกมาพร้อมกับเด็กๆและไซคี 

"ไม่ไปกันเองหรอก" ผมพูด ผมกับแทนไทยืนรอรับพวกเขาอยู่ตรงนี้นานแล้ว นานพอที่จะเห็นซีเซียโผล่ออกมาเพื่อจะเข้าไปข้างใน แทนไทดูจะไม่ชอบใจเท่าไรที่เธอจะไปก่อความวุ่นวายให้เพิ่มมากขึ้น เหมือนเขาจะหัวเสียอยู่หน่อยๆด้วยที่ไซคียังไม่ออกมาสักที มีดเล่มเล็กก็เลยลอยไปตัดเอาปอยผมสีแดงที่ข้างหูของซีเซีย เอิ่ม...ก็สะกิดโดนหูไปนิดๆแหละนะ และนั่นเป็นสาเหตุเดียวที่ซีเซียไม่พุ่งหรือซัดอาวุธใส่พวกเด็กๆทันทีที่พวกเขาออกมา และเพราะพวกเขาไม่เห็นผมสองคน พอได้ยินเสียงผมไซคีเลยหันหน้ากลับมามอง ...ทันทีที่เธอหันมาเต็มตัว แทนไทก็พุ่งเข้าหาเธอ ผมเห็นเขาขมวดคิ้วอยู่แว๊บนึง แต่นั่นเพียงพอที่จะบอกผมว่า เขากำลังเป็นกังวล

"ไปกันเถอะ"  แทนไทโผล่หน้าไปใกล้ๆไซคี ยิ้มให้และดันหลังให้เธอออกเดิน ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องทำแบบนั้น มันเหมือนเขาจะประคองเธอมากกว่าจะกระตุ้นให้เธอออกเท้าเดินซะอีก แต่ผมไม่ต้องสงสัยนาน เพราะเมื่อเราทั้งหมดเดินออกมาพ้นการต่อสู้ ไซคีก็หมดสติไปทันที ดีว่าแทนไทคว้าเธอไว้ทันก่อนจะทรุดลงกับพื้น เหมือนเขารู้เลยว่าไซคีจะมีอาการแบบนี้ ทั้งๆที่ผมยังดูไม่ออกด้วยซ้ำ 

"เฮ้ออออ...!!" เสียงถอนหายใจทำให้ผมต้องหันมองหน้าเพื่อน

"ทำไม??" ผมถาม เสียงถอนหายใจแบบนี้ แปลว่ามีเรื่องไม่ปกติแน่นอน

"มึงพาไซคีกับต้นหญ้ากลับบ้านก่อนนะ" แทนไทพูดขณะที่เขากำลังอุ้มไซคีขึ้น เขาไม่ได้ตอบคำถามของผม "ส่วนพวกนายสามคน พาเพลินเพลงไปส่งบ้านที" เด็กทั้งสามพยักหน้า "วินเทอร์ วานบอกคุณวายุที ถึงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น" วินเทอร์พยักหน้ารับ ถึงจะขมวดคิ้วแสดงออกชัดว่าไม่เข้าใจ "พี่อยากให้พวกนายและคุณวายุอยู่เป็นเพื่อนเพลินเพลงก่อน จนกว่าจะมีการติดต่อไป" พวกเขาสามคนมองหน้ากันทันที แล้วพยักหน้าแรงๆรับคำขอของแทนไท เพลินเพลงย้ายกลับมาไทยก็จริง แต่พ่อกับแม่เธอไม่ได้กลับมาด้วย

"ส่งไซคีเสร็จ มึงไปที่โรงเรียนให้ที" แทนไทพูดระหว่างที่เรากำลังเดินต่อเพื่อไปให้ถึงจุดรวมตัว

"ให้กูไปทำไม!!" เขารู้ว่าผมไม่ชอบที่นั่น โรงเรียนที่ทำให้น้องผมกลายเป็นปีศาจอย่างทุกวันนี้ ระหว่างที่ผมกำลังหัวเสีย แทนไทก็ส่งไซคีให้ผม เขาพยักหน้าให้ผมหนึ่งครั้ง แล้วพุ่งเข้าไปที่ด้านหลังผม เสียงล้มดังขึ้นเบาๆแต่ชัดเจนอยู่สามครั้ง เขาก็กลับมา ผมไม่รู้ว่าจะมีมาเพิ่มอีกมั้ย แต่ตอนนี้ภารกิจเราเสร็จสิ้นแล้ว 

"ส่งกลับมาได้ละ" แทนไทเดินมารับไซคีกลับไปอุ้มเหมือนเดิม

"มึงจะส่งไซคีให้กูทำไม..." ผมงงกับเพื่อนจริงๆ ผมว่างอยู่แทนที่จะให้ผมไปจัดการพวกนั้น ดันส่งไซคีให้ผมอุ้มแทนซะนี่ แต่คำตอบของเพื่อนรักผมคือรอยยิ้มเย็นที่บอกชัดว่ามันกำลังโกรธและต้องการที่ระบาย 

ภารกิจหลักของแทนไทก่อนที่ผมจะถูกเรียกตัวกลับมา คือการแฝงตัวเข้าไปที่โรงพยาบาลของครอบครัวไซคี แทนไทไม่เคยเห็นด้วยกับภารกิจที่ไปทำเลยสักครั้ง เขาทำเพราะเป็นคำสั่ง นั่นทำให้เขาไม่เคยใส่ใจกับมันเลย แต่หลังจากนี้ ผมจะไม่สงสัยเลย หากเขาจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มีทำลายครอบครัวพิศาลไพบูลย์ให้ย่อยยับ และทำลายวงจรอุบาทว์ที่ครอบครัวนั้นมีส่วนร่วมสร้างมันขึ้นมาจนสิ้นซาก ...ความผิดพลาดเดียวของคนพวกนั้นคือการดึงไซคีให้มีส่วนร่วมและเกือบได้รับอันตรายในวันนี้

"ไปเอาแฟ้มประวัติไซคีทั้งหมดมาที อยู่ในห้องเก็บข้อมูล" ผมพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลเลย ต้องมีอะไรบางอย่างที่กวนใจแทนไทอยู่ แทนไทเป็นหมอที่แทบจะไม่เคยต้องอาศัยประวัติของคนไข้ในการรักษามาก่อน "แฟ้มลับของบิชอบด้วย มีมึงคนเดียวตอนนี้ที่เข้าไปเอาทั้งสองแฟ้มนี้ได้" งานมาอีกละครับท่าน แฟ้มลับระดับห้า มีพวกผมสามคน เดย์ แล้วก็พ่อกับอาเล็กเท่านั้นที่เอาออกมาได้ ว่าแต่... ทำไมแฟ้มไซคีถึงเก็บไว้ที่นั่นล่ะ?? แล้วเขาเอาแฟ้มของบิชอบมาทำไม?? ถึงผมจะถามออกไป ผมก็คงไม่ได้คำตอบอะไรในตอนนี้หรอก ผมเลยเลือกที่จะเดินตามออกมาเงียบๆแทน

ห้องเก็บข้อมูลระดับห้า เป็นห้องเก็บข้อมูลลับที่ควบคุมโดยระบบคอมพิวเตอร์อัจฉริยะซึ่งเดย์เป็นคนออกแบบ ห้องๆนั้น มีกลไกในการทำลายตัวเองอยู่หากมันรู้สึกว่าถูกคุกคาม การทำงานของมันค่อนข้างซับซ้อนและคาดเดายากอยู่สักหน่อย เหมือนเขาใส่ดีเอ็นเอความเป็นตัวเองของเขาลงไปด้วย ผมเคยให้ฝ่ายไอทีของเราถอดรหัสและจำลองโปรแกรมเลียนแบบ แต่พวกเขาทำไม่ได้ ทุกๆครั้งที่เราล้วงเข้าไปมันเหมือนกับว่าพวกเราเกือบจะใกล้ส่วนที่สำคัญของระบบแล้ว แต่ไม่ใช่ ทำไปทำมาผมเริ่มรู้สึกว่าพวกเราถูกระบบนี้หลอกเอา จริงๆเราไม่ได้เข้าใกล้อะไรเลย โค้ดในการเขียนระบบขึ้นมาที่พวกเราถอดได้ คือตัวหลอกทั้งหมด พอเอาไปเทียบกับระบบที่มีอยู่มันกลายเป็นระบบล็อกประตูบ้านบ้างล่ะ ระบบเปิดการทำงานเครื่องใช้ไฟฟ้าผ่านอินเตอร์เน็ตบ้างล่ะ สุดท้ายแล้วผมก็เลยต้องยกเลิกโครงการนั่นไปเอง 

เดินมาไม่นานเราก็ออกมาถึงจุดรวมตัว เมื่อต้นหญ้าเห็นเรา เธอก็เดินมาหาไซคีทันที อย่างที่คุณคงพอเดาอาการของต้นหญ้าออก ว่าเธอเป็นห่วงขนาดไหน แทนไทเลี่ยงคำถามของต้นหญ้าโดยการพาไซคีไปส่งที่รถ ดูเหมือนต้นหญ้าก็จะยอมรับได้กับการไม่ได้คำตอบอะไรเลยจากแทนไท เขาให้ผมกับต้นหญ้าล่วงหน้ากลับไปที่บ้านก่อน ส่วนภพ แทนไทให้ขับรถอีกคันไปส่งพวกเด็กๆ และแทนไทส่งสุนัขปีศาจสองคนตามไปเฝ้าที่บ้านของเพลินเพลง เขาขอให้ภพอยู่รอจนกว่าคุณวายุจะมาถึงค่อยตามไปสมทบที่บ้าน แม้ภพจะไม่อยากห่างจากต้นหญ้าในเวลาแบบนี้ ตามประสาพวกสุนัขห่วงเจ้าของ แต่เขารู้ว่าผมจะดูแลต้นหญ้าได้ดีกว่าเขา เขาถึงยอมทำตามคำสั่งของแทนไท

"พี่สองคน ช่วยอะไรผมหน่อย..." ผมไม่ได้อยู่ฟังจนจบ เลยไม่รู้ว่าแทนไทให้พี่ธันวากับพี่ธามไปทำอะไร

ผมขับมาถึงบ้าน พาไซคีไปพักที่ห้อง อยู่รอจนภพมาถึง ผมจึงออกจากห้องมาพร้อมเขา ผมมุ่งหน้าไปที่โรงเรียน ส่วนภพแยกไปเอาน้ำกับของใช้มาให้ต้นหญ้า ดูก็รู้ว่าเธอเองก็คงทั้งเพลียทั้งเครียด และคงไม่ยอมลุกห่างจากไซคีแน่ ก็จนกว่าไซคีจะฟื้นนั่นแหละ ...อย่างน้อยที่นี่ก็ปลอดภัยที่สุดที่ผมจะทิ้งน้องสาวไว้ลำพังได้ในสถานการณ์แบบนี้ ...สุนัขปีศาจอยู่กันให้เต็มไปหมด!!

ผมขับรถออกมาจากบ้านของพ่อ มุ่งหน้าสู่โรงเรียนที่ผมยังไม่ได้ไปทักทายเลยตั้งแต่กลับมาถึงเมืองไทย ด้วยสภาพการจราจรที่เป็นใจแบบนี้ รถไม่ติดและรถไม่เยอะอย่างที่ปกติจะเป็น ผมก็เลยใช้เวลาเพียงเล็กน้อยอยู่บนถนนและมาถึงปลายทางในเวลาสั้นๆ ในพวกเราสามคน ผมเป็นคนที่ชอบขับรถเร็วที่สุดและเซบาสเตียนเป็นคนที่ขับรถช้าที่สุด แต่คำว่าช้าของพวกเราสามคนไม่ค่อยเหมือนคนอื่นๆสักเท่าไรหรอกนะครับ นี่ถ้าเซบาสเตียนรู้ว่าผมขับรถเร็ว ผมคงโดนบ่นแน่ๆ

ผมลงจากรถ มองไปรอบๆ บรรยากาศเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ แม้ว่าเดย์จะเข้ามารับช่วงบริหารและคุมที่นี่ต่อจากผมหลายปีแล้วก็ตาม แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมที่นี่เลยแม้แต่น้อย น้องชายผมเป็นคนเก่ง เขาสามารถแบ่งเวลาในการบริหารที่นี่และเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทของพ่อไปพร้อมๆกับการเรียนได้ จะว่าไปมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่ เราก็ซื้อหุ้นไว้จนตอนนี้ถืออยู่เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของหุ้นทั้งหมดแล้ว ก็แทบจะเรียกได้ว่าเป็นของเราแหละนะ

"สวัสดีครับ" ผมเดินมาถึงห้องเก็บข้อมูลและเวรกะนี้ก็ทักทายผม คนใหม่สินะ ผมไม่คุ้นหน้าเลย

"ผมต้องการแฟ้มข้อมูลที่อยู่ในระดับห้าน่ะ" เขาก้มหน้าลงไปหยิบของบางอย่าง

"สแกนนิ้วด้านนี้เลยครับ" เขาบอก และยื่นอุปกรณ์ที่คงให้ผมแตะนิ้วลงไปเพื่อสแกน ผมเลยทำตาม "ต้องการของใครบ้างครับ" เขาถามอีกครั้งหลังจากที่ผมสแกนนิ้วมือ

"ไซคี กับ บิชอบ" ผมบอก 

"เรียบร้อยแล้วครับ" ไม่นานเขาก็ยื่นนาฬิกาข้อมือให้ผมหนึ่งเรือน ...ผมมาเอาแฟ้มข้อมูลดันให้นาฬิกาเนี่ยนะ

"นี่คือ..." ผมถาม เริ่มจะฉุนหน่อยๆ

"นายยกเลิกการใช้แฟ้มเอกสารเปลี่ยนเป็นรหัสข้อมูลทั้งหมดแล้วครับ สำหรับข้อมูลระดับห้า" เขาอธิบายให้ผมฟัง "คุณแทนไทติดต่อมาแล้วครับว่าคุณซันจะเข้ามาเอาเอกสาร" อย่างนี้นี่เอง 

"ขอบคุณมาก" เขาลุกขึ้นยืนแล้วโค้งให้ผมหนึ่งครั้ง ผมจากมาและขับรถกลับไปที่บ้าน โชคร้ายที่ขากลับรถติดมากสักหน่อย

ผมใช้เวลาพอสมควรก็มาถึงบ้าน ผมส่งกุญแจรถให้คนขับรถที่มายืนรอรับรถไปเก็บ และพุ่งขึ้นไปที่ชั้นสองทันที ผมเดินเร็วๆจนมาถึงห้องที่ไซคีนอนพักอยู่ เคาะประตูอยู่สามครั้ง แล้วเปิดเข้าไป ภาพที่เห็นคือ แทนไทหันมามองผมเหมือนอยากจะวิ่งมากอด และป้ามิ้มกับลุงเริงที่นั่งอยู่ปลายเตียงดูอมทุกข์จนน่าเป็นห่วง และผมก็เห็นต้นหญ้าที่ตาบวมช้ำเหมือนคนจะไม่มีโอกาสให้ร้องไห้อีกแล้ว เลยร้องไม่หยุดสักที ส่วนภพ เขายืนอย่างสงบอยู่ใกล้ๆต้นหญ้า

"อะ เอาไป" ผมถอดนาฬิกาออกจากข้อมือแล้วส่งต่อให้แทนไท สภาพเขาดูคุยรู้เรื่องที่สุดละ

"มึงตามกูมา" แทนไทลุกเดินออกจากห้องมาเงียบๆ ผมเลยเดินตามเขาออกมา

"ทำไม มีเรื่องอะไรถึงต้องออกมาคุยข้างนอก" ผมถาม

"เรื่องบิชอบ" งงสิครับ!! รออะไร?? 

"มึงรีบๆพูดเถอะ กูเครียดละเนี่ย" แทนไทยิ้มกวนประสาทผม ช่างเป็นการโหมโรงได้ดีจริงๆ



Tan-Thai Part

เรื่องมันมีอยู่ว่า... ตอนที่ผมได้รับคำสั่งให้แฝงตัวเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลK โรงพยาบาลของครอบครัวไซคี ผมได้แอบเอาข้อมูลของไซคีออกมา เพราะข้อมูลที่เหยี่ยวปีศาจส่งมาให้ก่อนหน้านี้ ไม่พบประวัติการรักษาใดๆเลย นอกจากประวัติฉีดวัคซีนเท่านั้น ผมเกือบเชื่อแล้วว่าเดย์ไม่สงสัยเรื่องนี้ เพราะเหยี่ยวปีศาจเป็นคลังข้อมูลที่ใหญ่ที่สุดและเชื่อถือได้มากที่สุดของเรา 

ผมกับซันคิดตรงกัน ว่าข้อมูลที่เราได้มาเกี่ยวกับไซคีเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้ทั่วๆไปอยู่แล้ว และผมคิดว่าความสงสัยของเดย์เกิดจากความรู้สึกส่วนตัวของเขาที่มีต่อไซคีเองมากกว่า และเขาใช้ความรู้สึกนั้นมาออกคำสั่ง ความคิดบ้าๆที่ทำให้ผมลืมไปว่านายคนนี้ของพวกผมเป็นใคร  ...เดย์ไม่เคยคิดเหมือนคนอื่นๆ และนั่นคือคำสั่งที่เพิ่มเข้ามาในงานของผม งานน่าเบื่อที่ปีศาจส่งหมอของเขาไปทำ ...งานที่ผมไม่เห็นด้วยและไม่ได้ตั้งใจทำมันตั้งแต่แรก

...แทนไท อัศวโยธา... หมอหนุ่มอนาคตไกลที่ถูกพูดถึงและเป็นที่ต้องการมากที่สุด เมื่อผมยื่นประวัติเข้าไปสมัครที่โรงพยาบาลKโดยให้เหตุผล ว่าต้องการร่วมงานกับผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์ด้านการแพทย์ ผมได้รับการตอบรับทันทีตามคาด ผมเริ่มจากการสร้างความไว้ใจให้กับครอบครัวของไซคี บอกกับทางนั้นว่า ผมจะทำงานวิจัยเป็นของขวัญให้กับโรงพยาบาลในโอกาสที่ได้ร่วมงานกัน นั่นทำให้ผมได้รหัสในการเข้าถึงข้อมูลวิจัยทางการแพทย์ทั้งหมดของที่นั่น

ข้อมูลทางการแพทย์ที่เข้ารหัส ส่วนมากหรือแทบจะพูดได้ว่าเกือบทั้งหมด มักจะเป็นข้อมูลงานวิจัยเกี่ยวกับการรักษา ทดลองยา และวิทยาการใหม่ๆ ข้อมูลทั้งหมดนั่นจะถูกบันทึกและนำมาเปิดเผยเป็นสิทธิรักษาของโรงพยาบาลนั้นๆเท่านั้น มันจึงเป็นข้อมูลที่มีมูลค่ามหาศาล และผลการวิจัยนั้นๆ วัดผลกันที่วันเปิดเผย หากข้อมูลถูกดึงออกไปสู่มือของคู่แข่ง แน่นอนว่า แม้จะพิสูจน์ได้ว่า งานวิจัยนั้นเป็นของตน ก็ไม่ได้รับสิทธิคุ้มครองในการถือสิทธิรักษาด้วยวิธีนั้นๆอีกต่อไป

ผมใช้เวลาพอสมควรในการค้นหาข้อมูลและพบการทดลองสารที่ออกฤทธิ์หลอนประสาท เป็นสารชนิดเดียวกันกับที่พบในเลือดตัวอย่างที่ได้จากเด็กและผู้หญิงที่ถูกจับตัวไป รวมถึงคนที่ถูกหลอกให้ขายอวัยวะด้วย ระหว่างที่ผมกำลังเริ่มสนใจกับงานในมือ และได้ข้อมูลตามที่ต้องการ คำสั่งใหม่ของเดย์ก็มาถึง

...'หาข้อมูลเกี่ยวกับไซคี และถอนตัวออกมา'... คำสั่งสั้นๆที่ทำเอาผมถึงกับหัวเสีย ตอนผมขอถอนตัวก็ไม่ยอมให้ผมทำ ตอนนี้ผมอยากจะทำงานต่อดันสั่งถอนตัวซะอย่างนั้น ผมยอมรับว่าไม่ได้เต็มที่กับงานตั้งแต่แรกก็จริง ก็งานแบบนี้ไม่น่าสนใจสำหรับหมอปีศาจอย่าผมเลยสักนิด และในคำสั่งแรกก็ไม่ได้มีกำหนดเวลาด้วย แต่ยิ่งทำไปเรื่อยๆ ก็เหมือนโดนแรงดึงดูดให้หมกหมุ่นอยู่กับงานวิจัยมากมาย ยอมรับเลยว่าเดย์มองไกลกว่าผมมากและเขารู้จักผมดีกว่าตัวผมเองซะอีก แต่คำสั่งหลังนี่สิ ผมมีเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมงด้วยซ้ำที่จะรวบรวมข้อมูลทั้งหมดตามคำสั่งและถอนตัวออกมา

ที่เลวร้ายไปกว่านั้น คือเมื่อผมลองค้นประวัติไซคี ผมพบว่าข้อมูลของเธอถูกเข้ารหัสไว้ รหัสผ่านสำหรับบุคลากรทางการแพทย์ชั้นสูงเท่านั้น แปลกที่เรารู้กันว่า ไซคีแทบจะไม่เป็นที่ต้องการในครอบครัวเลย แล้วทำไม ข้อมูลทางการแพทย์ของเธอถึงกับต้องเข้ารหัสไว้ด้วย ผมดึงข้อมูลทั้งหมดของไซคีแล้วส่งเข้าห้องเก็บข้อมูลระดับห้าทันที พร้อมๆกับที่ผมจัดการทำลายประวัติทั้งหมดของไซคีในระบบโรงพยาบาล ...แบบที่เก่งขนาดไหนก็กู้มันกลับมาไม่ได้

ผมไม่มีเวลามากพอที่จะอ่านข้อมูลทั้งหมดของไซคี เท่าที่เห็น มันมีประวัติการรักษาเยอะมาก มากจริงๆ ผมเป็นหมอมาจะสิบปี ไม่เคยเจอประวัติการรักษาของคนไข้เยอะขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ผู้ที่เข้ารับการทดลองยารักษาโรคต่างๆก็ไม่มากเท่านี้ และการอ่านผ่านๆของผมพบว่าหนึ่งในนั้น เป็นข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องของ 'ความทรงจำ' มาถึงตรงนี้แล้วก็นึกอยากจะฆ่า'ปีศาจ'ทิ้งเสียจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าผมสู้ปีศาจไม่ได้น่ะนะ เหมือนเขาเอาน้ำมาให้คนที่กำลังจะอดน้ำตายกลางทะเลทรายแต่ดันเทน้ำทิ้งต่อหน้าต่อตา ...และจนถึงตอนนี้ ผมยังไม่มีโอกาสได้อ่านบันทึกทั้งหมดนั่นเลย

"...แล้วสถานการณ์มันก็มาเป็นแบบนี้แหละ จนตอนนี้ กูยังไม่มีเวลาอ่านประวัติของไซคีเลย" ผมบอก

"เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่สนามแข่งรถเก่าด้วย กูไม่เข้าใจ" ซันถามกลับมา

"กูว่า ไซคีรู้บางอย่างเกี่ยวกับองค์กรนี้ จิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่เราควานหามาจะสิบปีแต่ยังหาไม่เจอ" ผมบอก "และมันอยู่ในนี้" ผมชูนาฬิกาขึ้นให้ซันดู "เรื่องที่สนามแข่งรถ จะว่าบังเอิญก็ไม่ผิดนักหรอก โลกมันกลมจริงๆแหละนะ"

"้ถ้าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับไซคี ทำไมไม่ถามลุงกับป้า" ซันยังคงถามต่อ

"กูถามแล้ว ช่วงเวลาในประวัติการรักษาของไซคีกว่าครึ่ง แกสองคนถูกสั่งให้ลาพักงานกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ก็เลยบอกไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างที่แกทั้งสองไม่อยู่" ผมบอก ซันพยักหน้ารับแล้วขมวดคิ้ว "จะถามเรื่องบิชอบใช่ม้ย" ผมเดา และซันถอนหายใจใส่ผมที่รู้ทันเขาทุกที

"เออ!!" 



Sun Part

"บิชอบกับไซคีอาจจะเคยเจอกัน ป้ามิ้มพูดอะไรทำนองนั้นเมื่อกี้ และกูคุ้นๆเหมือนเคยเห็นชื่อบิชอบในประวัติการรักษาของไซคีที่อยู่ในฐานข้อมูลลับของเราตอนนี้ด้วย" แทนไทยิ้ม ผมล่ะเกลียดรอยยิ้มแบบนี้ของเพื่อนจริงๆ  "มึงกลับเข้าไปอยู่กับต้นหญ้าให้กูที กูจะอ่านข้อมูลทั้งหมดนี่" พูดจบเพื่อนรักของผมก็หันหลังเดินไปที่ห้องของเขาที่อยู่อีกด้านของบ้านทันที ผมจะทำอะไรได้ล่ะครับ นอกจากถอนหายใจ

"เซบไปไหน" ผมกลับเข้าไปในห้อง และหันไปถามเอาคำตอบกับภพ นี่ผมกำลังอยู่ในงานศพหรือไง บรรยากาศเหมือนมีคนตายยังไงไม่รู้ 

"อยู่กับนายครับ" ภพตอบ ผมพยักหน้า แต่ไม่ทันได้พูดอะไร ต้นหญ้าก็เงยหน้ามาหาผม

"เดี๋ยวไปตามเอง" ผมพยักหน้าอีกครั้ง ต้นหญ้าน่ากลัวที่สุดก็เวลาแบบนี้แหละ อย่าขัดอะไรจะดีกว่า "ฝากไซคีด้วยนะคะ พี่ซัน" เธอหันไปมองภพแล้วเดินออกไป มันเป็นการบอกว่าไม่ให้ตามเธอมา 

"มันเกิดอะไรขึ้นหรอครับ" ผมหันไปถามลุงกับป้าทันที "ป้าเคยเจอกับบิชอบมาก่อนมั้ย" ป้ามิ้มพยักหน้า

"เคยค่ะ" ป้าตอบ

"เล่าให้ผมฟังได้มั้ยครับ เมื่อครู่แทนมันไม่ทันได้เล่าให้ผมฟังมันก็ไปทำงานของมันซะก่อน" ป้าพยักหน้าอีกครั้ง

"คือ..."



Day Part

ผมเปิดประตูเดินนำต้นหญ้าเข้าไปในห้อง เห็นพี่ซันหันมามองหน้าผม สีหน้ายุ่งๆของพี่ชายผมทำให้ผมระแวง ผมมองเลยไปที่ไซคี ภาพที่เห็นทำเอาใจผมแทบหยุดเต้น ครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นเธอ มันช่างต่างกับตอนนี้มากเหลือเกิน ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่ยอมให้เธอไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นเลย ชั่วแว๊บหนึ่งที่ผมเห็นสายตาของบิชอบมองมาที่ไซคีก่อนจะเกิดการปะทะกัน และการปะทะนั่นกลายเป็นครั้งสุดท้ายของเขา

ผมมองหาแทนไท แต่เขาไม่ได้อยู่ในห้อง ผมได้ยินพี่ซันพูดว่า '...ให้ไปตามเซบาสเตียน แต่ทำไมถึงกลายเป็นผมมาซะเองแบบนี้...' ผมหันไปมองหน้าพี่ซันทันที พี่ซันคงรู้อะไรบางอย่างแต่... เขายกสองมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ เหมือนว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน และคนเดียวที่ให้คำตอบผมได้คงไม่พ้นแทนไท เพราะเขาเป็นคนที่ออกคำสั่งให้พาไซคีแยกกลับมา พร้อมกับคำสั่งให้พวกนั้นไปรวมตัวกันอยู่ที่บ้านเพลินเพลง ...ออกคำสั่งแทนเซบาสเตียนให้สุนัขปีศาจไปคุ้มกันบ้านนั้น และให้พี่ธันกับพี่ธามไปประจำอยู่ที่โรงเรียนรอรับการติดต่อ มีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในคำสั่งพวกนั้น 'ความไม่มั่นใจ' แทนไทออกคำสั่งอย่างไมรู้จุดหมาย เขาไม่กล้าฟันธงที่จะสั่งเคลื่อนไหว จึงทำเพียงตั้งรับไว้เท่านั้น แต่ยังไม่ทันที่ผมจะทำอะไร เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

"ขออนุญาตค่ะ"








------------------------
100% ค่ะ 

ปล.ยังไม่ได้แก้คำผิดให้น๊า

สนุกกับการอ่านนะคะ
รัก
LemonPeach
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

785 ความคิดเห็น

  1. #704 mama260238 (@mama260238) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:12
    หายไปนานนะ
    #704
    1
    • #704-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      5 กรกฎาคม 2562 / 07:01
      งานเยอะมากเลย ไรท์ทำงานประจำด้วย ยังไงจะหาเวลามาอัพให้บ่อยๆนะคะ ขอบคุณมากน๊า^^
      #704-1
  2. #703 Kellys (@Kellys) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 18:51
    รอค่ะ ลุ้นมากกก
    #703
    1
    • #703-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      5 กรกฎาคม 2562 / 07:00
      ขอบคุณคร๊าาาา ^ ^
      #703-1
  3. #701 mable_saku (@mable_saku) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 11:26
    รอลุ้นมากเลยยยย
    #701
    1
    • #701-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      5 กรกฎาคม 2562 / 06:59
      ขอบคุณนะคะ
      #701-1
  4. #700 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 10:00
    ต่อคะไรท์หายไปนานเลย มาทีไรลุ้นหัวใจจิวายตลอด
    #700
    1
    • #700-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:08
      คร๊าาาา
      #700-1
  5. #699 Princess2010 (@Princess2010) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 09:10
    รออออออ ไรท์อย่าหายยยยน้า
    #699
    1
    • #699-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:07
      ไม่หายๆ ขอบคุณกำลังใจน๊าาา
      #699-1
  6. #698 Noey.Sumon (@sumontamas) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:38
    มาแล้ววว

    ลุ้นมากกกก.
    #698
    1
    • #698-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:07
      ขอบคุณนะคะ 😘
      #698-1
  7. #697 062448kai (@062448kai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:21
    เป็นอะไรที่ซับซ้อนมาก
    #697
    1
    • #697-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:07
      อั้ยยยย >< อย่าเพิ่งเบื่อน๊า
      #697-1
  8. #696 nauta-n (@nauta-nut1234) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:57
    ใจจะวาย

    ลุ้นมากกก

    รอนะค่าาา
    #696
    1
    • #696-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:06
      คร๊าาาา
      #696-1
  9. #695 Tin2551 (@Tin2551) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:43

    สนุกมากกกค่ะ
    #695
    1
    • #695-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:06
      ขอบคุณนะคะ ^ ^
      #695-1
  10. #694 Sirikorn12345 (@Sirikorn12345) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:38
    สนุกมากกกเลยค่าาา
    #694
    1
    • #694-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:05
      ขอบคุณมากๆคร๊า
      #694-1
  11. #691 Aom Aom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 20:23

    สนุกมากค่ะ มาอัฟเยอะๆนะค้าาาา????????????????????????????????????????

    #691
    1
    • #691-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:08
      ขอบคุณนะคะ
      #691-1
  12. #690 pawonratlek10 (@pawonratlek10) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 03:07
    รอออออค่ะ&#128513;&#128513;
    #690
    1
    • #690-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:08
      อัพแล้วน๊าาา
      #690-1
  13. #689 TONMAM5961 (@TONMAM5961) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 00:21
    รออยุ่น่ะค่ะ
    #689
    1
    • #689-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:08
      อัพให้แล้วนะคะ ^ ^
      #689-1
  14. #688 eiei_noonan (@eiei_noonan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 16:35

    ค้างงง

    #688
    1
    • #688-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      4 กรกฎาคม 2562 / 11:09
      อัพแล้วๆๆๆๆ
      #688-1
  15. #686 wateroil (@wateroil) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 20:20
    ชอบมากกกกกกก
    #686
    1
    • #686-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      ขอบคุณคร๊าาา ^^
      #686-1
  16. #685 Princess2010 (@Princess2010) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 11:01
    ตอนนี้ค้างมากกกก
    #685
    1
    • #685-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      >< จะรีบมาต่อให้น๊า
      #685-1
  17. #684 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 03:15
    มาต่อเร็วๆ นะคะ รออออออ
    #684
    1
    • #684-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      จ้าาาาา ><
      #684-1
  18. #683 tip22142 (@tip22142) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:49
    มาอัพเร็วๆนะคะ
    ^_^สู่ๆคะ^_^
    #683
    1
    • #683-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:21
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #683-1
  19. #682 Nenew Love Pattaya (@gonew56) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 04:02
    มาเร็วๆนะคะ. ค้างคะ รอๆๆๆๆ
    #682
    1
    • #682-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:21
      คร๊าาาา
      #682-1
  20. #680 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 04:21
    รอนะคะ สู้ สู้
    #680
    1
    • #680-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      ขอบคุณมากๆนะคะ
      #680-1
  21. #679 Tin2551 (@Tin2551) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:31

    ไรท์สู้ๆน่า
    #679
    1
    • #679-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      ขอบคุณคร๊าาา ^^
      #679-1
  22. #678 062448kai (@062448kai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:05

    รอออออออ
    #678
    1
    • #678-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      คร๊าาา ขอบคุณนะคะ
      #678-1
  23. #677 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:57
    รออออออจจ้า
    #677
    1
    • #677-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      ขอบคุณคร๊าา
      #677-1
  24. #676 Pslt (@Illslick69) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:57
    รอค่ะ สู้ๆนะคะ
    #676
    1
    • #676-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 28)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      ขอบคุณนะคะ
      #676-1