หวานใจ...นายจอมโหด

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 21 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    18 ส.ค. 62





'บิชอบ' คือหนึ่งในกลุ่มคนที่ร่วมงานกับคิงมาแต่แรกเริ่มตั้งองค์กรนี้  เขามักจะโผล่มาในเวลาที่คิงกำลังเผชิญอันตรายถึงชีวิต และพาคิงหนีรอดไปได้เสมอ ผมเคยเจอบิชอบสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อตอนที่ไปช่วยดิศกับคลีนเมื่อสิบปีก่อน ตอนนั้น บิชอปอายุ 12ปี คิงรับเขามาจากบ้านเด็กกำพร้าและพาเขามาฝึกอยู่หลายปี ตั้งแต่ครั้งนั้น ผมก็จำเขาได้ไม่ลืม... 

เราสองคนมีโอกาสพบกันอีกครั้งเมื่อสองปีก่อน ตอนที่ผมแอบไปทำภารกิจกับเซบาสเตียน ภารกิจที่เป็นต้นเหตุทำให้คนของผมแห่กันมาในวันนี้ ผมรู้ว่าไม่ใช่แค่เพราะเซบาสเตียนมากับไซคีลำพัง แต่เพราะพวกเขารู้จากข่าวที่เซบาสเตียนส่งไปให้ ว่าคนพวกนี้เป็นใคร...

บิชอบยืนรอผมอยู่ในมุมมืด ผมรู้ว่าเขาอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เข้ามาแล้ว แต่เพราะผมอยากแน่ใจว่าไซคีจะปลอดภัย ผมถึงเดินผ่านเขามา ผมเห็นไซคีในที่สุด รับรู้ได้ทันทีว่าเธอกลัวมากขนาดไหน ยิ่งเธอนิ่ง...ผมยิ่งเป็นห่วง  ภาพของเธอที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้ ทำให้ผมเจ็บและรู้สึกผิดอย่างรุนแรงมาก ผมอยากเข้าไปกอดปลอบเธอ แต่ผมยังทำตอนนี้ไม่ได้  ต้องขอบคุณวินเทอร์ ผมเห็นนะ ที่เขาขยับตัวเพื่อบังไม่ให้ไซคีเห็นภาพไม่น่ามอง 

ผมเปิดทางให้เซบาสเตียนพาไซคีออกไปได้สำเร็จ แต่เขากลับเดินไปหาบิชอบ ผมรู้ว่าไม่ปลอดภัยแน่ๆ ถ้าปล่อยให้บิชอบเคลื่อนไหวก่อน ไซคีเข้าใกล้เขามากเกินไป ผมหัวเราะให้กับความโง่ของผมเอง ถ้าผมต้องเสียไซคีไปเพราะเหตุการณ์ครั้งนี้...  

ผมตัดสินใจพุ่งตัวเข้าหาบิชอบทันที ระหว่างที่ผมกับบิชอบปะทะกัน ผมเห็นวินเทอร์เผยตัวออกมาช่วยพยุงเพลินเพลงให้ลุกขึ้น ...เรื่องที่วินเทอร์มีความสามารถขั้นพื้นฐานทั้งๆที่ไม่ได้เรียน เป็นความผิดอย่างร้ายแรงของคนที่นำวิชาออกไปสอน แต่คุณวายุมาขอผมแล้ว เขาอยากจะสอนวินเทอร์ให้มีวิชาติดตัวบ้าง ผมถึงอนุญาต แต่เท่าที่ผมดู ผมว่าเขาสอนไปไม่น้อยเลยทีเดียว และไม่ได้สอนแค่วินเทอร์ เพราะเรย์กับแมทธิวก็ยังทนกับแรงกดดันของผมกับบิชอบได้ด้วย

ตอนแรกผมว่าวินเทอร์คงอยากจะจัดการกับคนที่เหลือพวกนั้น เขาถึงได้กลบเงาตัวเองกลืนหายไป แต่ไซคีกับเพลินเพลงกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาจึงต้องออกมาช่วยแทนที่จะทำตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก และผมรู้ว่าพี่ซันกับพี่หมอยืนรออยู่แล้ว เขาคุมเชิงอยู่ระหว่างมือสังหารอีกคนที่ด้านนอก สัมผัสของไซคีค่อยๆห่างออกไป จนพ้นเขตอันตรายนี้แล้ว ผมจึงหันมาสู้เต็มที่ อย่าถามว่าอันตรายมั้ยที่ผมมัวแต่สนใจคนอื่นๆ เพราะผมไม่ได้ฝีกอย่างหนักมาเพื่อจะทำอะไรแบบนี้ไม่ได้ 

ทางด้านเซบาสเตียนกับคิง ก็คงไม่ต่างจากผมมากนัก จิตสังหารของเขาทั้งคู่ถูกปล่อยออกมาเช่นกัน แต่คิงเสียเปรียบตรงที่ประสบการณ์ในการต่อสู้ คนถูกปกป้องย่อมสู้คนปกป้องไม่ได้...  การต่อสู้ของเขาสองคนจบลงไวกว่าผมเสียอีก ผมเชื่อว่าคิงยังไม่ตาย เซบาสเตียนน่าจะอยากเก็บเขาไว้ ผมรู้ว่าเซบาสเตียนเองก็คงโกรธตัวเองเหมือนกันที่ไม่รู้ว่าบิชอบอยู่ตรงนี้ 

"ฮ่าาาาา" เสียงหัวเราะสุดท้ายของบิชอบดังขึ้น หลังจากผมได้โอกาสปักเข็มเล่มสุดท้ายลงที่ตัวเขา ตลอดการปะทะของผมและบิชอบ เขาไม่ได้พยายามจะดึงเข็มออกเลย ผมเชื่อว่าเขารู้ ว่าถ้าดึงออกผิดวิธี ผลลัพมันจะออกมาไม่น่ามองเท่าไร มือสังหารอย่างพวกเรา ความตายน่ายินดีกว่าการอยู่แล้วขยับตัวไม่ได้อีก

เลือดไหลออกจากตา หู จมูกและปาก บิชอบค่อยๆทรุดตัวนั่งลง ผมเองก็เช่นกัน ยอมรับว่าสูสีจริงๆกับคนๆนี้ ลมหายใจของบิชอบแผ่วลง ผมปล่อยเขาไปไม่ได้ เขาอันตรายมากเกินไป เซบาสเตียนเดินเข้ามา หลังจากเขายืนชมการต่อสู้ของผมอยู่เงียบๆ ผมนั่งอยู่ตรงนั้น รอจนวาระสุดท้ายของบิชอบมาถึง...

"เอายังไงกับดิวดีครับ" เซบาสเตียนถามผม

"พาเธอไปที่บ้าน" เซบาสเตียนพยักหน้ารับ ผมหมายถึงบ้านใหญ่ ที่ห้องใต้ดิน คนพวกนี้ไม่ได้วางแผนแค่นี้แน่

"แล้วคิงล่ะครับ" เซบาสเตียนถามต่อ "ให้อยู่ด้วยกันเลยมั้ยครับ" ผมว่าก็ดีนะ 

"แบบนั้นก็ดี" ผมบอกแล้วลุกขึ้น เซบาสเตียนเดินย้อนกลับไปสั่งงานกับคนที่ถูกเรียกให้มาเฝ้าคิงกับดิว

"กลับเถอะครับ" เขาบอก "อีกสักพักทีมเก็บกวาดจะมาถึง" ผมพยักหน้าแล้วเปิดประตูด้านหลังเดินออกไป อยากเจอไซคีใจจะขาด แต่...

"เรเน่...!!" เซบาสเตียนพุ่งตัวไปหาเรเน่ทันที เธอนอนคว่ำจมกองเลือดอยู่ที่พื้นข้างๆกับซีเซีย เขาค่อยๆพลิกร่างของเธอ ลมหายใจแผ่วๆของเรเน่บอกให้รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ "ไอ้แทน..." เซบาสเตียนเรียก แล้วพี่หมอก็เดินออกมาจากทางที่พวกเรารวมตัวกันอยู่

"อุ้มขึ้นสิ จะเรียกทำไม เดี๋ยวก็เสียเลือดตายไปจริงๆพอดี" ในเวลาแบบนี้ พี่หมอก็ยังกล้าจะกวนประสาทเซบาสเตียนได้อีกนะ 

"..." แต่ดูเหมือนเขาจะไม่มีอารมณ์เล่นด้วยสักเท่าไร เซบาสเตียนทำเพียงปรายตามองว่าพี่หมอจะไปดูซีเซียทำไม ท่าทางเหมือนเท้าเซบาสเตียนจะกระตุกไปทางพี่หมอนะผมว่า

"เฮ้ยๆๆๆ อย่านะ กูทำตามหน้าที่ กูเป็นหมอ มึงจะทิ้งคนยังไม่ตายไว้ตรงนี้หรอไง" ใช่ครับ ซีเซียเองก็อาการพอๆกับเรเน่ และเธอยังไม่ตาย

"เออ!!" มีงอนครับท่าน ผมอยากจะขำจริงๆ แต่สถานการณ์ในตอนนี้ไม่เอื้ออำนวยสักเท่าไร

เราสามคนเดินกลับมาที่จุดรวมพล และอย่างที่ผมนึกไว้ ...มากันเพียบ!! เวลาผมเรียกรวมตัวนะ ไม่เคยจะพร้อมใจกันแบบนี้เลย ให้ตายเหอะ... แต่ละคนยืนหลบตาผมกันทั้งนั้น จะลากมาเตะซะตรงนี้ทีละคนเลยดีมั้ย งานการที่สั่งเป็นไม่ต้องทำกัน เล่นมารวมตัวกันที่นี่หมดแบบนี้น่ะ

"ไซคีอยู่ไหน??" ผมถาม เพราะผมไม่เห็นเธอเลย ต้นหญ้าก็ไม่อยู่

"ซันพากลับไปแล้ว ไปกับต้นหญ้า" พี่หมอตอบ ผมได้แต่ขมวดคิ้ว 

"ทำไมต้องกลับก่อน?? นายถาม ตอบดิ กูแค่แปล" นั่นไง มีเอาคืน เซบาสเตียนทิ้งระเบิดไว้แล้วเดินอุ้มเรเน่ไปที่รถ เขาสตาร์ทรถ และเดินกลับมา

"ตามไปเจอที่บ้านด้วย ให้ครบทุกคนนะ!!" ผมออกคำสั่ง ไม่ได้เจาะจงใคร แต่ถ้าไปไม่ครบ ผมคูณสองให้แน่นอน รับรองได้

"ไปเลยมั้ยครับนาย" ผมพยักหน้าให้เซบาสเตียน พี่หมอพาซีเซียขึ้นไปบนรถด้วย 

รถเคลื่อนตัวออกไป เซบาสเตียนไม่ได้ขับช้า แต่ใจผมมากกว่าที่ร้อนจนรอไม่ไหว พี่หมอไม่ได้บอกว่าทำไมไซคีต้องกลับไปก่อน และผมไม่อยากคาดคั้นเอาคำตอบจากเขา ผมกลัวว่าเรื่องที่รอผมอยู่จะทำให้ผม...



Tonya Part

ฉันพาไซคีเข้าไปนอนพักในห้องที่คุณลุงใหญ่จัดเตรียมไว้ให้ พี่ซันยืนมองหน้าเครียดอยู่ไม่ห่าง ฉันเองก็เครียด ไซคีหมดสติไปทันทีตั้งแต่ออกมาห่างจากการปะทะ แทนไทบอกให้ฉันกับพี่ซันกลับมาก่อน ฉันไม่กล้าถามอะไรมากในตอนนั้น และมานึกเสียใจตอนนี้ที่ไม่คาดคั้นเอาคำตอบจากเขา  

ดิศกับคลีนรออยู่แล้วที่นี่ หลังจากพวกเราออกมาจากบ้านอัศวโยธาพวกเขาก็มาทำหน้าที่รับหน้าพ่อและลุงทั้งสองของฉัน น่าจะมีแค่สองคนนี้แหละมั้ง ที่ดึงไม่ให้บรรดาพ่อๆตามไปด้วยตัวเองได้น่ะ ยิ่งเรื่องเล็กๆกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ด้วย งานนี้สงสัยต้องเคลียกันยาว คิดแล้วก็เหนื่อยล่วงหน้าเลย...

ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งเหม่ออยู่ข้างๆไซคี ภพก็เดินเข้ามาบอกว่า เดย์ พี่หมอ กับเซบาสเตียนมาถึงแล้ว และคนอื่นๆกำลังทยอยตามมากัน ส่วนเรเน่อาการสาหัส พี่หมอและทีมงานของเขากำลังจะผ่าตัดให้เธอกับซีเซีย ฉันสะดุดหูชื่อของซีเซียมาก คุ้นๆเหมือนเคยได้ยิน แต่ฉันนึกไม่ออก ภพไม่ได้อธิบายว่าเธอเป็นใคร คงต้องรอให้พ้นการผ่าตัดก่อนล่ะนะแล้วค่อยถาม แล้วภพก็กลับออกไปพร้อมพี่ซัน ฉันนั่งมองหน้าไซคี นี่หน้าเธอดูซีดลงกว่าก่อนหน้านี้ หรือฉันคิดไปเองนะ

"อือ..." แล้วไซคีก็ขยับ เธอดูอึดอัดยังไงไม่รู้ ฉันใจไม่ดีเลย

"ไซคี" ฉันลองเรียกเธอ ไซคีไม่ได้ตื่น เธอแค่ละเมอ "ได้ยินพี่มั้ย??" ฉันถาม ไม่รู้ว่าควรปลุกเธอมั้ย... ไม่รู้ว่าปลุกแล้วเธอจะตื่นมั้ย!!?

"ชะ...ช่วย...ดะ..." ไซคียื่นมือเปะปะเหมือนจะคว้าอะไรสักอย่าง น้ำตาหยดเล็กๆไหลลงมาจากหางตาของไซคี ฉันคว้ามือเธอไว้ แล้วเธอก็นิ่งไป 

"ตื่นเถอะไซคี ลืมตาสิ พี่อยู่นี่" ฉันอยากจะร้องไห้ตรงนี้เลย จะเรียกใครดีในเวลาแบบนี้ ทุกคนกำลังยุ่ง เดย์เองก็คงกำลังจัดการเรื่องวุ่นวายอยู่ มือไม้ฉันเย็นไปหมด 



Day Part


"พาเรเน่ไปรักษา" ผมบอกเซบาสเตียนกับพี่หมอ เขาสองคนพยักหน้ารับ เซบาสเตียนขับรถมาส่งผมลงที่หน้าบ้านก่อน แล้วขับออกไปที่ตึกทางด้านซ้าย ที่นั่นมีอุปกรณ์ทุกอย่างที่พี่หมอต้องใช้งาน

"เดย์...!!" เสียงพ่อผมเองครับ

"..." ผมไม่ได้ตอบหรอกครับ ผมแค่หันหลังกลับไปหาพวกท่าน ใช่ครับ!! ครบเลยสามคน 

"จะให้ใครเป็นคนรีดข้อมูลจากพวกมัน" 'พวกมัน' ในที่นี้คงไม่พ้นคิงกับดิว

"..." สรุปว่าพ่อผมกับอาทั้งสอง ตกลงกันไม่ได้ ว่าใครจะได้ทำหน้าที่นี้สินะ แย่งกันเป็นเด็กๆเลย

"เอ้า เงียบอยู่นั่นแหละ" อารองบ่นไม่จริงจังนัก นี่เขาสามคนเถียงกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

"คุณลุงครับ" ดิศเรียกมาจากประตูบ้าน เข้ามาได้จังหวะพอดี ผมกะจะชิ่งไปหาไซคี แต่...

"จะไปไหน" พ่อผมหันมาหา รู้ทันผมจริงๆ "ไปด้วยกัน พวกนั้นมาถึงแล้ว" แหงล่ะ เสียงดังโหวกเหวกยังกับมีงานเลี้ยงขนาดนี้ ถ้าบอกว่ายังมาไม่ถึงกัน ผมไม่เชื่อแน่ๆ

"ครับ" ผมตอบแล้วเดินตามพวกท่านไป 

คนของผมทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนี้ มารวมตัวกันที่สวนหลังบ้านตามคำสั่งของผม ผมยังไม่ได้นับหรอกว่ามากันครบมั้ย เอาไว้ก่อน ตอนนี้ที่สำคัญคือก้าวต่อไปของการแจ้งเกิดในแวดวงธุรกิจโรงพยาบาลมากกว่า มารวมตัวกันแบบนี้ก็ดี ผมจะได้วางเกมต่อไปง่ายขึ้นหน่อย พวกเราเข้าไปรวมตัวกันในห้องประชุมใหญ่ที่สร้างกินพื้นที่สนามหลังบ้านค่อนข้างมาก ...สมัยแม่ยังอยู่ แม่เคยแอบให้คนมาจะทุบทิ้งด้วย แต่พ่อมาเห็นเข้าก่อน โชคดีที่ตอนนี้แม่ไม่อยู่บ้านนี้แล้ว พ่อกับแม่แอบไปสร้างบ้านอีกหลังที่ต่างประเทศ ก็ตามประสาหนุ่มๆสาวๆนั่นแหละนะ [หราาา เดย์!!] ห้องประชุมก็เลยรอดปลอดภัยมาจนถึงวันนี้

"เมื่อกี้มาเรียกพ่อทำไม" ผมถามดิศระหว่างทางเดินไปห้องประชุม เขายังไม่ทันได้พูดธุระ พ่อก็หันมาสนใจผมซะก่อน

"ดิวฟื้นแล้ว" ดิศตอบสั้นๆ ผมพยักหน้าแล้วว่าจะหันหลังกลับไปที่ห้องใต้ดิน

"เดย์ อาได้ยินนะ" อาเล็กของผมเอง ผมไม่ชอบให้พ่อกับพวกอาอยู่ด้วยกันก็แบบนี้แหละนะ "ไปด้วยกันก่อน ค่อยไปจัดการสองคนนั้นพร้อมกัน" ผมพยักหน้ารับคำอาเล็ก แม้ว่าอาเล็กจะไม่เห็นก็ตาม

การประชุมกินเวลานานมากหลายชั่วโมง เราต้องการสั่นคลอนกระแสธุรกิจ หุ้นต้องตกมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่ภายในประเทศ แต่หมายถึงเศรษฐกิจโลกด้วย คนของผมจะติดต่อกับพันธมิตรทั้งหมดที่เรามีอยู่เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ และในขณะที่ทุกอย่างดูแย่ การเปิดตัวของผมจะทำให้เศรษฐกิจพลิกกลับทันที คนต้องหันมาพุ่งเป้าความสนใจที่ผม ไม่เว้นแม้แต่เครือข่ายที่เหลือขององค์กรค้ามนุษย์ ที่คิงเป็นแนวร่วมหลักด้วย รอบนี้... ผมจะเป็น 'ตัวล่อ' เอง

หลังการประชุมพ่อผมมีกำหนดการบินเพื่อไปพบพันธมิตรของท่านฝั่งยุโรป อารองรับหน้าติดต่อทางฝั่งเอเชียทั้งหมด และอาเล็กมีคนแฝงอยู่ทุกมุมของโลกที่พร้อมเคลื่อนไหวทันทีเมื่ออาเล็กออกคำสั่ง ที่พวกท่านยอมช่วยครั้งนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะไม่ต้องการเผชิญเหตุการณ์ในอดีตที่ผมกับเซบาสเตียนหายไป ท่านไม่ต้องการให้สู้ลำพังอีกต่อไป... ถึงแม้มันจะผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว แต่มันยังคงหยั่งรากลึกลงในใจของพวกท่านให้รู้สึกผิดเสมอมาที่ไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยในเวลานั้น

หลังประชุมเสร็จ ผมก็ให้ทุกคนแยกย้าย สรุปว่ามากันครบไม่มีใครขัดคำสั่งผม ก็ถือว่ารอดกันไปละกันคราวนี้ พวกเขามีงานต้องทำทุกคน กำหนดเวลาที่เราตกลงกันไว้ไม่นานมากนัก พอให้ทุกคนเตรียมตัวอย่างเร่งด่วนได้ทัน กำหนดการบินของพ่อก็อีกสองวันของอาทั้งสองก็ด้วย แต่คงหลังจากที่เราได้ข้อมูลมาจากสองคนนั้นจนหมดแล้วแหละนะ

"ดิว..."



Tan-Thai Part

"รอข้างนอกเนี่ยล่ะ" ผมบอกให้เซบาสเตียนรอ เขาแทบจะพุ่งตามเข้ามาในห้องผ่าตัดอยู่แล้ว

"เออ" เขาตอบ แล้วนั่งลงที่เก้าอี้หน้าห้อง 

ซีเซียถูกเข็นผ่านผมและเซบาสเตียนไปที่ห้องข้างๆ หมออีกท่านจะทำการผ่าตัดเพื่อช่วยชีวิตเธอ ซีเซียมีเลือกคั่งหลายจุดที่อาจเป็นอันตรายต่อชีวิต เรเน่ไม่เบาจริงๆ ถึงเธอจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่โดนจุดสำคัญเลยสักจุด ต่างจากซีเซียมาก เพราะทุกจุดที่ถูกเรเน่โจมตี ล้วนแต่เป็นจุดตายทั้งนั้น

อย่างไรซะ เรเน่ก็ต้องหายดี ไม่งั้นเพื่อนผมเป็นบ้าตายแน่นอน น้องสาวสุดที่รักเป็นอะไรไป ใจสลายตายเลย เรเน่เป็นเด็กกำพร้าที่เดย์ช่วยไว้เมื่อหลายปีก่อน เดย์รับมาและมอบหมายให้อยู่ในความดูแลของเซบาสเตียน เขาดูแลเธอเหมือนคนหนึ่งในครอบครัว พอเรเน่แข็งแรงมากขึ้นหลังจากนั้น เซบาสเตียนก็ส่งเธอเข้าเรียนตามคำสั่งของเดย์ เดย์ต้องการให้เธอปกป้องตัวเองได้บ้าง แต่เธอกลับทำได้ดีกว่านั้น เมื่อเรเน่จบหลักสูตรของมือสังหารด้วยคะแนนที่สูงที่สุด ...ถ้าไม่นับคะแนนที่เดย์ทำไว้น่ะนะ เซบาสเตียนภูมิใจในตัวเธอมาก เรเน่เองก็ดีใจที่ทำให้นายและพี่ใหญ่ของเธอภูมิใจในตัวเธอได้ 

...ไม่ว่าเรเน่จะเก่งสักแค่ไหน แต่ในสายตาของเซบาสเตียน เรเน่ก็ยังคงเป็นน้องน้อยของเขาอยู่ดี นั่นเป็นสาเหตุที่เดย์มีคำสั่งโดยใช้ชื่อนายท่าน ส่งเรเน่ไปทำงานกับต้นหญ้าแทนการรับงานมือสังหารแบบเต็มตัว งานของเธอจึงน้อยกว่าหน่วยสังหารหลายๆคน และถึงแม้จะเป็นแบบนั้น สองสามปีมานี้ เรเน่ก็ได้รับมอบหมายงานใหญ่ ระดับห้าหลายงาน

ส่วนเซบาสเตียน เขาก็ห่วงเป็นปกติทุกทีที่เรเน่ออกไปทำงานแหละ แต่ไม่ค่อยจะแสดงออกเท่าไร เรเน่เองก็รู้ว่าพี่ใหญ่เขาเป็นห่วงมากขนาดไหน บางทีเจ็บตัวมาต้องแอบมาหาผมก่อน ให้ผมรับหน้าเซบาสเตียนให้ทุกที รอบนี้ถือว่างานหิน เพราะเรเน่ได้รับคำสั่งสังหารมานานมากแล้ว แต่งานยังค้างอยู่ในมือเธออยู่เลย จนวันนี้ เธอก็ยังทำมันไม่สำเร็จ แต่ก็ถือว่าเป็นผลดีแหละนะ เพราะเราต้องการข้อมูลมากที่สุดเท่าที่จะหาได้ ซีเซียอาจช่วยเราได้เรื่องนั้น ...ถ้าเธอรอดจากการผ่าตัดน่ะนะ

ใช้เวลานานมากจริงๆกว่าการผ่าตัดครั้งนี้จะสิ้นสุดลง ผมได้ออกมาจากห้องผ่าตัดสักที เปิดประตูห้องปุ๊บ เซบาสเตียนก็พุ่งสวนผมเข้าไปข้างในทันที นั่นทีมงานผมยังไม่ออกมากันเลยนะ ไม่รู้จะรีบร้อนอะไรนักหนา ไม่ถงไม่ถามอาการของคนไข้ผมสักคำเลยด้วย ผมคิดแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า ผมเลิกสนใจเพื่อนแล้วออกเท้าเดินไปห้องข้างๆ ซีเซียยังผ่าตัดไม่เสร็จ ผมได้รับรายงานอาการและการรักษาก่อนหน้าว่าทำอะไรไปแล้วบ้าง ผมจึงเข้าทำการรักษาต่อ 

นานพอสมควรผมก็ได้ออกจากห้องผ่าตัดจริงๆสักที ผมตั้งใจว่าจะเดินไปดูเรเน่สักหน่อย แต่ก็ต้องกุมขมับ เมื่อผมเห็นเซบาสเตียนเพื่อนรักนั่งหน้ายักษ์ข้างๆเตียงเรเน่ ไม่รู้จะกังวลอะไรนักหนา ถึงจะบอกไม่ได้ว่าเรเน่จะฟื้นเมื่อไร แต่เรเน่ก็ตอบสนองกับการรักษาได้ดี อาการเธอคงที่ ไม่ถึงกับต้องเป็นกังวลขนาดนั้นสักหน่อย ถ้าหมอของปีศาจคนนี้ยังรักษาไม่ได้ ก็เตรียมจองวัดเถอะครับเพื่อน!!

"เฮ้ย เครียดทำไมวะ" ผมอดไม่ได้จริงๆครับ 

"ทางนั้นเป็นไง" นั่นแหนะ ทำเป็นไม่ถามอาการเรเน่ด้วย

"ก็เรียบร้อยดี ไม่ตาย..." ผมตอบแล้วยักไหล่ "ไปดูอาการไซคีก่อนนะ" ผมบอก แต่เซบาสเตียนกลับขมวดคิ้ว

"ทำไม??" นั่นสิ เขายังไม่รู้นี่นะ 

"น่าจะมีอะไรบางอย่างไปกระตุ้นอาการของเธอเข้า ยังไม่รู้เลยว่าอะไร ถ้ามึงพอมีสติแล้วก็ไปรับลุงกับป้าที่บ้านมาให้หน่อยละกัน" ผมบอกแล้วเดินออกมา คุณคงจำลุงเริงกับป้ามิ้มได้ ต้องยอมรับว่าเขาสองคนเป็นกุญแจสำคัญในการรักษาไซคีจริงๆ 

ผมยอมรับว่าผิดคาดนิดหน่อย เพราะเซบาสเตียนลุกเดินตามผมมาทันทีที่ผมบอกแบบนั้น อยากจะถามเพื่อนเหลือเกิน ว่าที่ลุกมานี่ไว้ใจฝีมือการรักษาของผมใช่มั้ย?? แต่กลัวใจมันจะตอบว่า...ไม่ใช่ ผมเลยไม่ถามออกไปจะดีกว่า ออกมาพ้นตัวตึก เซบาสเตียนก็ตรงไปที่รถทันที ส่วนผมแยกเดินกลับไปที่ตึกใหญ่ ...ไกลซะด้วย!! นี่ใจคอเพื่อนจะไม่ไปส่งผมจริงๆใช่มั้ย แต่เซบาสเตียนกลับขับรถมาข้างๆผม ลดกระจกลงเพื่อจะถามผมว่า...

"มึงจะเดินไปทำไม ทำไมไม่มาขึ้นรถ" เอิ่มมม...!! ผมผิดใช่มั้ยครับ ว่าแล้วผมก็เดินอ้อมไปขึ้นฝั่งคนนั่งทันที เดี๋ยวมันจะด่าผมอีก

เซบาสเตียนวนมาส่งผมที่ตึกใหญ่ ภพยืนหน้าเครียดอยู่ตรงหน้าประตู เขาแทบจะพุ่งใส่รถทันทีที่เห็นว่าคนในรถเป็นผม ผมหันไปพยักหน้าให้เซบาสเตียนทีนึง นี่ก็ขมวดคิ้วจนมันจะสิงกันเองอยู่แล้วนั้นน่ะ 

"คิ้วมึง... ให้กูรักษาให้มั้ย" ผมกวนประสาทมันเสร็จก็รีบพุ่งตัวออกมาจากรถทันที ก่อนที่เพื่อนรักจะส่งหมัดหนักๆประเคนเข้าหน้าผม เซบาสเตียนขับรถออกไปทันทีที่ผมปิดประตูรถ

"คุณแทนครับ..." ผมพยักหน้าแล้วเดินผ่านภพไปที่บันไดขึ้นชั้นสอง ภพเดินตามผมมาทันที 

"มีใครอยู่กับไซคีบ้าง" ผมถามสถานการณ์ก่อน จะได้เตรียมตัวถูก

"คุณต้นหญ้าคนเดียวครับ" ผมยื่นมือออกไปเพื่อหมุนลูกบิดประตู



Tonya Part 


เสียงลูกบิดประตูทำให้ฉันต้องหันกลับไปมอง แล้วคนที่ฉันรอก็มาถึง เขาเดินเข้ามา ยิ้มทะเล้นเหมือนที่ทำประจำ ให้ตายเถอะ ดูยังไงก็ไม่เหมือนหมอเลยจริงๆ บอกใครก็คงไม่มีใครเชื่อหรอกว่า ศาสตราจารย์นายแพทย์แทนไท อัศวโยธา จะเป็นคนทะเล้น ขี้เล่น และกวนประสาทที่สุด

"เฮ้ออออ!!" นั่นไงมาละ ไอ้การถอนหายใจแบบนี้ มักจะตามมาด้วยคำกวนๆทุกที "วันนี้ทำไมมีแต่คนทำหน้าเครียดน๊าาา" ทำไมเขาถึงชอบทำให้โมโหทุกทีเนี่ย

"มาทำไม??" พูดไปแล้วก็แทบกัดลิ้นตัวเอง ถามอะไรไปเนี่ย

"ก็ใครไม่รู้ สั่งให้ภพไปตามพี่มาน่ะสิ" โอ๊ยยยย อยากจะบ้า ไม่น่าถามไม่คิดเลย

"เ...ด..." ไซคีละเมออีกแล้ว 

"ไซคี พี่อยู่นี่" ฉันพูด ฉันร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว ไม่รู้เธอเป็นอะไร ถ้าเป็นแทนได้ฉันอยากจะเป็นแทนเธอจริงๆ

"ลุกเถอะต้นหญ้า" อยู่ดีๆแทนไทก็พูดขึ้นมา สีหน้าจริงจังผิดกับเมื่อครู่ลิบลับ ...คำสั่งที่ทำให้ฉันขยับหลบเขาตามสัญชาตญาณทันที



Day Part


'ดิว...' ผมได้ยินคนพูดเสียงเบาๆ ดังในห้องที่อยู่ตรงหน้าผม พวกเราหยุดเท้าเดินกันทันที 

'อะไร...' เสียงตอบกลับเบาๆราวกระซิบ

'แกล้งหลับต่อไปก่อน ถ่วงเวลาไว้...' ผมยิ้มทันทีกับลูกไม้ตื้นๆ คลีนที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องพอเห็นผม เขาก็ลุกขึ้นช้าๆ เสียงเปิดประตูดังขึ้นด้วยฝีมือของคลีน ผมเดินนำเขาเข้าไปข้างใน

"จะฟื้นเอง หรือให้ปลุกดีล่ะ" ผมถามเสียงเรียบ 

ห้องใต้ดินบ้านผมถูกออกแบบโดยคุณอาเล็กของผมเอง แรกเริ่มเดิมที ท่านสร้างไว้ให้พวกผมลงมาเล่นและจัดปาร์ตี้เลี้ยงเพื่อนๆ สมัยนั้นท่านมีแขกมาที่บ้านบ่อย เลยกลัวว่าพวกผมจะทำเสียงดังกันได้ไม่เต็มที่ ...พวกผมที่ว่านี่ก็ตั้งแต่รุ่นพี่ซันกับพี่หมอนั่นแหละ แต่มันไม่เคยถูกใช้หรอกครับ เพราะพวกเราแทบไม่มีเพื่อน และเท่าที่ผมจำได้ ผมมีเพื่อนแค่สองคน พี่ซันก็มีแค่พี่หมอกับเซบาสเตียน ยิ่งต้นหญ้ายิ่งไม่ต้องพูดถึง รายนี้ไม่มีเพื่อนเลยสักคน การออกแบบจึงไม่เหมือนห้องใต้ดินในหนังที่มืดและอับชื้น ตรงข้ามเลยมากกว่า เพราะที่นี่มีไฟส่องสว่าง ระบบน้ำ และระบบระบายอากาศที่ถ้าไม่มองหาหน้าต่าง ไม่รู้แน่ๆว่านี่เป็นห้องใต้ดิน

"..." ผมได้รับความเงียบเป็นคำตอบ 

"ให้โอกาสแล้วไม่รับกันก็ช่วยไม่ได้นะ" คลีนพูด เขาหันมายักคิ้วให้ผมทีนึง สิ้นสุดคำพูดของคลีน ผมก็...

"กรี๊ดดดดด!!"





------------------------------

 100% คร๊า

ขอบคุณสำหรับทุกๆเม้นนะคะ
ไรท์จะพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น

ตอนพิเศษ เดย์VS เซบาสเตียน
จะเปิดขาย ในราคา 30 coins นะคะ
(ตอนปกติก็ยังอัพฟรีต่อนะคะ)
ยังไงฝากอุดหนุนไรท์กันหน่อยน๊า
[บิชอบกับคิงแอบมีโผล่นิดหน่อยด้วยน๊า]

**เปิดให้โหลดตอนก่อนหน้าทั้งหมด 
ให้อ่านแบบออฟไลน์ได้ด้วยนะคะ

สนุกกับการอ่านนะคะ
รัก
LemonPeach


ปล.ขอบคุณสำหรับทุกๆการติดตามของรีดนะคะ
ได้ขนาดนี้ ดีใจมากๆ ^.^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

785 ความคิดเห็น

  1. #657 tip22142 (@tip22142) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    ยอมรับน่ะว่าติดเรื่องนี้มาก~😍
    ชอบมากๆเลยค่ะ~
    ไรท์ห้ามเทน่ะค่ะ
    จงอัพต่อไปน่ะค่ะ
    (เป็นกำลังใจให้ค่ะ~✌)
    #657
    1
    • #657-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      12 พฤษภาคม 2562 / 20:16
      ไม่เทๆ สัญญา ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #657-1
  2. #656 Noey.Sumon (@sumontamas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 02:00
    มาแล้วววว เย้ๆๆ

    ชอบเรื่องนี้มากเลยย
    #656
    1
    • #656-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      12 พฤษภาคม 2562 / 20:15
      ขอบคุณนะคะ
      #656-1
  3. #655 Princess2010 (@Princess2010) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:00

    รอจ้าาาา
    #655
    1
    • #655-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      12 พฤษภาคม 2562 / 20:15
      ขอบคุณคร๊า
      #655-1
  4. #653 ten24012524 (@ten24012524) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:55

    รอๆๆๆๆ
    #653
    1
    • #653-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      อัพแล้วจ้าาา
      #653-1
  5. #652 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:37
    รออยู่นะคะ
    #652
    1
    • #652-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      อัพให้แล้วนะคะ
      #652-1
  6. #651 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:16
    อ่านรวดเด่ว บอกได้คำเด่วเลยว่าโคตรชอบเรื่องนี้อะ ไรท์รีบมาต่อนะอย่าเทกันนะ รีดรอติดตาม

    มาด่วนคะ
    #651
    1
    • #651-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      ขอบคุณมากค่ะ
      #651-1
  7. #650 25322626 (@25322626) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 18:36
    รอนะชอบมากเลย
    #650
    1
    • #650-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      ขอบคุณมากค่ะ
      #650-1
  8. #649 Pornpan Gub-gib (@bbcc-7788) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 01:41
    รออยู่นะคะ
    #649
    1
    • #649-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      อัพให้แล้วนะคะ
      #649-1
  9. #648 PP MT (@pipimjtm) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:50
    ชอบ~~รีบมาต่อนะคะ=)
    #648
    1
    • #648-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:38
      อัพให้แล้วน๊า ขอโทษทีหายไปนานนะคะ
      #648-1
  10. #647 Puig (@Puig) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 11:11
    ง่าาา....ชอบความมีหลายมิติ ซับซ้อน รู้สึกเหมือนกำลังดูหนังบู๊สายลับของฝรั่งอยู่เลย 555
    #647
    1
    • #647-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 22:37
      ขอบคุณมากค่ะ
      #647-1
  11. #644 Noey.Sumon (@sumontamas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 22:58
    ชอบเรื่องนี้มากเลย ชอบอะไรแนวนี้ เขียนดีมากเลย สู้ๆๆน้าาา
    #644
    1
    • #644-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      29 เมษายน 2562 / 00:08
      ขอบคุณมากคร๊า
      #644-1
  12. #596 pooyuy (@pooyuy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:34

    โอยยชอบความหึงงนิ่งจุง

    #596
    1
    • #596-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 17:58
      555 ขอบคุณคร๊าาา
      #596-1
  13. #595 Nook_8585 (@Nook_8585) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:23
    ครอบครัวนี้น่ารักกันจังงง
    #595
    1
  14. #594 นิวเยียร์3437 (@0890880192) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:04
    ชอบมากๆเลยค่ะมาต่อเร็วๆน้าาา
    #594
    1
    • #594-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 17:59
      ขอบคุณคร๊าา
      #594-1
  15. #593 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:48
    น่ารักมากๆ ค่าาา รอๆๆๆ
    #593
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #593-3 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      21 เมษายน 2562 / 08:31
      ขอบคุณคร๊าาา วันจันทร์มาอัพต่อให้น๊า
      #593-3
  16. #592 leesaw555 (@leesaw555) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:53
    มาต่อเร็วๆน้าาาา
    #592
    1
    • #592-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 17:57
      คร๊าาาาา
      #592-1
  17. #591 GLUAY_SUWAN (@281213) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:36
    น่าร้ากกกกก รอเลยจ้า มาต่อเร็วๆนะคะ
    #591
    1
    • #591-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 17:56
      ขอบคุณคร๊าาา
      #591-1
  18. #590 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:38
    น่ารักมากกก ฟินสุดๆค่าาาา
    #590
    1
    • #590-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 17:56
      ขอบคุณคร๊าาา
      #590-1
  19. #589 JennyPakjira (@JennyPakjira) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:32
    ขอบคุณนะคะ รอค่าาา
    #589
    1
    • #589-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 13:36
      ขอบคุณคร๊าาาา
      #589-1
  20. #588 Princess2010 (@Princess2010) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:10
    ลชอบค่าา รอค่าา
    #588
    1
    • #588-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 13:35
      ขอบคุณคร๊าาา
      #588-1
  21. #587 Noey.Sumon (@sumontamas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:03
    ชอบมากเลยยย น่ารักกกด
    #587
    1
    • #587-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      20 เมษายน 2562 / 13:35
      ขอบคุณคร๊าาาา
      #587-1
  22. #585 Fahnue (@Fahnue) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:49

    ผู้ขี้หวง5555+
    #585
    1
    • #585-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      19 เมษายน 2562 / 19:53
      5555 ขี้หวงจริงๆ
      #585-1
  23. #584 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 06:45

    ผู้บ้านนนี้เค้าน่ารักทุกคนเลยยยย ขอแบ่งบ้างได้ไหมคะ อิอิ
    #584
    1
    • #584-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      19 เมษายน 2562 / 19:53
      ไรท์ก็อยากได้สักคนค่ะ > <
      #584-1
  24. #583 Princess2010 (@Princess2010) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 02:41
    ซวยหนักกว่าเดิมอีกจ้าทีนี้
    #583
    1
    • #583-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      19 เมษายน 2562 / 19:53
      555 ผู้วุ่นวายมากเลย
      #583-1
  25. #582 Alan (เริงร่า) (@Tib335) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 08:01
    ตอนพิเศษจ้าาาาาา
    #582
    1
    • #582-1 Lemonpeach (@Lemonpeach) (จากตอนที่ 25)
      18 เมษายน 2562 / 09:00
      คร๊าาาาา คืนนี้เค้าอัพให้น๊า
      #582-1