คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

294

ยอดวิวเดือนนี้

10

ยอดวิวรวม


294

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 มี.ค. 62 / 14:13 น.
นิยาย Harry potter drama of Malfoy: Draco Birth Day's (lm/nm) Harry potter drama of Malfoy: Draco Birth Day's (lm/nm) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
They change my world
Couldn't LOVE ME IF u TIRED
           WHY NOT...........

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 มี.ค. 62 / 14:13


    


   ณ ห้องนอนของนาร์ซิสซา
                        ตอนนี้เป็นเวลา เธอพึ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆ  ประจวบกับตอนที่ลูเซียส มัลฟอย สามี ที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้  เมื่อเธอหันหลังไปมันทำไห้เธอทั้งตกใจ ทั้งอายจนหน้าแดงเพราะตอนนี้ลูเซียสกำลังมองธอในขณะที่เธอกำลังเปลือยปล่าว

“ลูเซียส....คุณเข้ามาทำไม?!?” //นาร์ซิสซา รีบหยิบเสื้อคลุมมาปิดบังร่างกา
ยอันเปลือยปล่าวที่ตกเป็นเป้าสายตา ของคนตัวใหญ่ตรงหน้า
“..........”
เขากลับไม่ตอบอะไร แต่ค่อยๆขยับมาใกล้ๆทำไห้เธอต้อ
งถอยหลังไป

“คุณคิดว่าคุณจะทำอะไร ! ออกไปนะ อย่าเข้ามาาา”

“ข่มขืน ภรรยา มันเป็นเรื่องผิดตรงไหน”

นาร์ซิสซารู้ดีว่าต่อจากนี้จะเกิ
ดอะไรขึ้น เธอจึงรีบเดินหนี แต่ก็ไม่พ้นมือหนาที่รั้งข้อมือเธอไว้

“ได้โปรด.....ไม่ใช่วันนี้ ลูเซียส”

“ทั้ง 8 ปีที่ผ่านมาคุณก็พูดแบบนี้”

“..............”


“อย่าลืมสิ ชีวิต กาย ใจ ทุกๆอย่างของคุณมันเป็นของผม ไปหมดแล้วตั้งแต่ผ่านคำสัตย์สาบ
านด้วยกัน “


เธอยังไม่ทันพูดอะไร.ลูเซียสก็ฉี
กเสื้อคลุมของเธอจนขาดวิ่นและผลักเธอลงบนเตียงเอาเสียแล้ว
//////////// คัท แบบละครไทยยย ไปคิดเอาเองนะ//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

หลังจากนั้นไม่นาน
วันนี้นาร์ซิสซารู้สึกไม่ดีเป็น
พิเศษ ไม่รู้ทำไมแต่เธอก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นนักเพราะสงสัยว่าตนอาจจะป่วยธรรมดากินยาก็หาย และเมื่อเธอเดินมาที่โต๊ะอาหาร ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางโถงพร้อมกับลูเซียสที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่

“ชั้นมาสาย....”

“เชิญนั่งเถอะ ซิสซี่”

ทันใดนั้นในขณะที่ เธอยังนั่งไม่ติดเก้าอี้เธอก็รู้สึกคลื่นเหียนคลื่นไส้กับอาหารต่
างๆตรงหน้า

“ทำหน้าไม่สู้ดีแบบนั้นหมายความ
ว่าอะไร ?”

“เปล่า...ชั้นแค่รู้สึกว่า อาหารบนโต๊ะมันกลิ่นแรง”

“คุณคงมีปัญหาเรื่องจมูก อาหารพวกนี้จะไปเหม็นได้ยังไง”

“ชั้นไม่รู้แต่....อ่อก!!!”

เธอรีบใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปากแล้ว
วิ่งไปที่ห้องน้ำทันที

“ด็อบบี้ ตามไปดูเธอหน่อยซิ “


“ขอรับนายท่าน!”

ณ ห้องน้ำคฤหาสน์
ภายในห้องน้ำ นาร์ซิสซา เธออาเจียนจนหมดไส้หมดพุง พร้อมกับอาการวิงเวียงที่เกิดขึ้นตามมา เธอใช้มือทาบหน้าผากแต่ตัวก็ไม่ได้ร้อน ไม่ได้มีไข้ เธอจึงเดิความสงสัยขึ้นมาว่าเธอเป็ฯอะไรกันแน่ บางที่เธออาจไปรพ.เซนต์มังโก ในวันพรุ่งนี้ ให้ตายสิ!!!!!!!

“ก็อก ก็อก ก็อก” เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรียกความสนใจของเธอ

“ด็อบบี้เองขอรับ นายหญิง”

“ลูเซียสส่งแกมา?”

“ขอรับ นายท่านอยากรู้ว่านายหญิงเป็นอะ
ไร”

“ชั้นก็แค่ คลื่นไส้ เวียนหัว แล้วก็ เหม็นกลิ่นอาหารนิดหน่อย”

“.........”

“ด็อบบี้ แกฟังชั้นอยู่รึปล่าว?”

“ผมต้องรีบเอาข่าวนี้ไปแจ้งแก่น
ายท่าน”

“ข่าวอะไร?”


“นายหญิงกำลังตั้งท้องไงขอรับ “

“แก....แกว่าอะไรนะ”

“นายหญิงกำลังตั้งท้องขอรับ อาการแบบนี้บ่งบอกถึงการตั้งท้อ
งขอรับ ด็อบบี้ ดูไม่ผิดแน่”

ว่าแล้ว เอลฟ์ประจำตระกูลก็หายไป
“ชั้นท้อง....” เธอ ทรุดลงกับบานประตูแล้วร้องไห้ออ
กมาทันที ไม่ใช่เพราะเธอเสียใจ แต่เธอยังเกิดความสับสน เพราะเธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้ด้วยซ้ำ "เธอควรจะทำอย่างไรต่อไป?" นั่นคือคำถามที่เกิดขึ้น

“ซิสซี่....คุณอยู่ในห้องน้ำนาน
เกินไปแล้ว”

“ชั้นจะออกไปเดี๋ยวนี้”

เธอรีบล้างหน้าล้างตาแล้วหยิบกระดาษมาซับน้ำตาของเ
ธอแล้วรีบเปิดประตูออกไป พบกับลูเซียสที่ยืนจ้องเธออยู่ตรงหน้า เขาไม่พูดอะไรเขาแค่เดินเข้ามากอดเธอเบาๆ ในขณะที่เธอไม่อาจกลั้นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกทั้งตกใจ ทั้งสับสน เธอปล่อยไห้น้ำตาเป็นเครื่องระบายความรู้สึกที่หนักอึงนี้ 

“แล้วเราจะเลี้ยงเขาไห้ดีที่สุด ซิสซี่”

“เราจะทำ......”

     "We will take care him "


9เดือนถัดมา

 
เธออยู่ในช่วงใกล้คลอดพอดี ซึ่งแน่นอนว่าทุกสิ่งทุกอย่าสำห
รับลูกของเธอถูกจัดดตรียมไว้หมดแล้ว แต่เธอยังไม่ได้เตรียมใจสำหรับการคลอดเนื่องจากเธอจะไม่ได้คลอดที่ รพ.เซนต์มังโกเป็นแน่แท้ ลูเซียสได้กล่าวเอาไว้ เขาอยากไห้เธอได้คลอดในคฤหาสน์มากกว่าด้วยซ้ำเพราะเขามีหมอประจำตระกูลที่เก่งและไว้ใจในฝีมือได้ที่สุด เหมือนว่านาทีนั้นกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทุกๆนาทีจะเริ่มมีความเจ็บปวดเข้ามาทีละนิดๆ

“เพล้ง” เสียงแก้วแตกดังกังวาลทั่วคฤหาส
น์

นาซิสซา มัลฟอย บัดนี้เธอได้ทรุดลงไปนอนโอดโอยอ
ยู่ที่พื้นเยื่องจากความเจ็บปวดที่แทรกเข้ามาไม่หยุดหย่อน

“เรียกหมอด่วน!!!!!!!”ด็อบบี้เอ
ลฟ์ตัวจ้อยกระโดดร้องลั่น สั่งเอลฟ์ทุกตัวในคฤหาสน์ให้ประจำการทำหน้าที่ของตนตามที่เคยตกลงกันไว้

ตอนนี้เธอถูกหามขึ้นมาบนเตียงเรี
ยบร้อยแล้ว

“ลูเซียสล่ะ เขาอยู่ไหน!”

“ยังอยู่ที่กระทรวงอยู่เลยครับ”

ไห้ตายสิ เวลานี้เป็นเวลาที่เธอต้องการเข
าที่สุดแล้ว!!!!! ยังมาบ้างานในเดือนที่เมียจะคลอดเมื่อไหร่ก็ได้อีก wtf

“ไปตามเขาซะ!”

“แต่......”

“นี่คือคำสั่ง”

 
“ขอรับ”

ไม่กี่นาทีถัดหมาหมอประจำตระกูล
ก็ได้มาถึง
       แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของ ลูเซียสเช่นกัน เธอคงได้แต่ภาวนาในใจ


“คงได้เวลาแล้วล่ะ หายใจเข้าลึกๆนะครับ”

“อึก......ชั้นไม่ไหวแล้ว” ความเจ็บปวดเร่งเข้ามาเรื่อยๆอย่างไร้ปราณี

“พยาบาล.....”

“ปากมดลูกขยายตัวเรียบร้อยแล้วค่
ะหมอ”

“เบ่งเลยครับ”

สิ้นคำ นาร์ซิสซา กรีดร้องลั่นเนื่องจากความถาโถม
ของความเจ็บปวดที่พุ่งพล่านไปทั่วตัวของเธอ เจ็บจนน้ำตาคลอเบ้า เจ็บเหนือกว่าทุกสิ่งที่เธอเคยเจอ มันทำไห้เธฮเขาใจความรู้สึกของ ผู้หญิงที่เรียกว่าแม่ ได้เป็นอย่างดี

                                                                ‘(เจ็บ...ชั้น เจ็บเหลือเกิน ลูเซียส คุณอยู่ไหนกันนะ’)
                                      
       เธอก็ได้แค่ภาวนา..................แต่ไม่รู้ทำไมว่าเวลานี้เป็นเวลาที่เธอต้องการเขามากที่สุด


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

The  best  time  in  my  life  is  having  you  beside  me.

I've  never  care  what  tomorrow  come

I ’ve  care  just  only  today  that  l  have  you.

You're  in  my  thought.

You’re  in  my  days  and  in  my  heart  always


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1ชม.ถัดมา

“เห็นหัวเด็กแล้วค่ะหมอ”

 
“เป็นสัญญาณที่ดี.....อดทนอีกแค่
รอบเดียวนะครับนายหญิง “

“เบ่งครับ”

“อื้อออออ ....!!!!! !!!!!!!!!”
เธอได้ใช้แรงทั้งหมดไปกับการเบ่
งครั้งสุดท้าย
ถึงแม้มันจะเป็นช่วงเวลาที่เจ็บ
ปวด แต่มันก็เป็นอีกช้วงเวลาที่แสนพิเศษที่แม่ทุกคนย่อมรู้

“อึก อึก...อะ ....อุแว้ อแว” เธอถึงกับเสียน้ำตาทันทีที่ได้ยิ
นเสียง เธอรู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูกยามเห็นหน้าลูกชายตัวน้อยของเธอ
 "ช่างเป็นเด็กที่งดงามและสมบูรณ์อะไรเช่นนี้"
เด็กชายน้อยในอ้อมแขนเธอนั้น มีตัวสีชมพู นัยตาเล็กสีเทา ผมเส้นเล็กๆสีทอง ตามฉบับมัลฟอยเลยทีเดียว เธอเดาว่า ลูเซียสคงพอใจกับลูกชายคนนี้เป็นแน่ 


When  I  feel  happy, I  dare  to  laugh  among  people.


But  when  I  feel   blue  I’ve  just  to  cried  with  you


Because  you’re  the  only  one  who  understand  me.




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I  wish  to  be  a  star  in  your  darkness.




I  wish  to  be  with you  in  the  stormy  day.




I  wais  to  be  your  friend  always.


ไม่นานประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง โดย ลูเซียส เขารีบพุ่งตัวเข้ามาหาเธอทันที

“คุณหายไปไหนมา.....”

“มันเจ็บปวดมากรู้ไหม...เวลาที่
ชั้นต้องการคุณ คุณไม่เคยอยู่”
 
“ยกโทษให้ผม ซิสซี่...มันจะไม่มีครั้งต่อไปเ
ด็ดขาด ผมสัญญา”

“เอาเถอะ”//เธอพยักหน้าเล็กน้อย

“ลูกเป็น.....”

“เด็กชายสมใจคุณแล้ว”

และแล้ว รอยยิ้มอันหายากถูกระบายลงบนหน้
าสามีภรรยาทั้งสองแห่งตระกูลมัลฟอย

“เราจะให้เขาชื่อว่าอะไรดีล่ะ”

                                                                        "เดรโก..............เดรโก มัลฟอย"





   
T
H
E
T
H
E
M
E

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cupid girl จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 01:16
    สนุกมากกกก แต่งอีกนะคะ สู้ๆค่ะ!
    #1
    1
    • 27 มีนาคม 2562 / 19:08
      ไรท์กำลังระดมเนื้อสมองอยู่ 55555555
      #1-1