คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

286

ยอดวิวเดือนนี้

13

ยอดวิวรวม


286

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ก.พ. 62 / 20:07 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


                        
      Don’t  throw  my  love  away, you  might  need  it  someday.
          
Who knows when the call of death come.
      
The last evening of a life come.

But I'm waiting for that time when my life will come useful for you
   

                                 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ก.พ. 62 / 20:07

บันทึกเป็น Favorite



         
                                              "เฮ้ ซิสซี่ ทางนี้" เสียงของเบลาทริกส์ เลสแตรงค์ดังขึ้น "เธอได้เอาสัมภาระไปไห้ ฟิลซ์ รึยัง"   นาร์ซิสซา มัลฟอย น้องสาวคนสุดท้องของ ตระกูลแบล็ค พยักหน้า เธอพึ่งย้ายมาฮอกวอตส์ในปี6 เนื่องจากเหตุผลบางประการ โดย เธอมาจากโรงเรียนเวทย์มนตร์คาถาทางฝรั่งเศษ
"เธอ น่าจะตอบอะไรมากกว่ากรพยักหน้า เพราะนั่นทำไห้เธอดูเป็นผู้หญิงที่ดูหน้าเบื่อ"เบลาทริกส์ หรือ เบลล่า ม้วนปอยผมของเธออย่างขี้เล่น แต่ดูเหมือนน้องสาวของเธอก็ยังนิ่งเหมือนเดิม  "โอ้ เอาจริงดิ  ช่างเถอะตามชั้นมา" เบลล่า เริ่มหน่ายนิสัยของเธอเข้าซะแล้ว.. 
                     ณ หอสลิธีริน นักเรียนทุกคนที่นี่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับห้องนั่งเล่นและสิ่งที่พวกเขาทำส่วนใหญ่คือ แกล้งคนอื่น และทำเสียงเอะอ่ะ โวยวาย กันเกือบทุกคน แต่เมื่อสองพี่น้องย่างกรายเข้ามาทุกอย่างหยุดชะงักกระทันหันและตอนนี้ทุกสายตาก็จับจ้องมาที่เธอสองคน "ไม่มีอะไรทำกันรึไง หะ!"เธอ ได้ยินเสียงพี่สาวของเธอตวาดลั่นด้วยความรำคาญ และทุกอย่างก็กลับเป็นเหมือนปกติทันที "นี่คือห้องนั่งเล่นรวมสลิธีริน ตรงไปจะมีบันได หอพักหญิงทางขวา หอพักชายซ้าย แล้วเจอกันซิสซี่  "เบล่า เดินออกไปทิ้งให้เธออยู่คนเดียว 'จะรีบไปไหนกัน?' เธอคิด
                     นาร์ซิสซาไม่รู้ว่าเธอควรจะทำอะไรต่อไปเธอจึงค่อยๆเดินไปนั่งบนโซฟาติดหน้าต่าง ซึ่งตรงข้ามกับเธอก็มีคนนั่งอ่านหนังสือ อยู่เช่นกันแต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรจนกระทั่ง จังหวะที่เขาและเธอได้สบตากัน
Narcissa part
                       เธอเริ่มมองสำรวจพิจรณาบุคคลตรงหน้า เขามีผมสีทองยาวสลวยที่ถูกมัดอยู่ด้านหลัง นัยตาของเขาเป็นสีเทาเหมือนเมฆฝน และ หน้าตาอันหล่อเหลาซึ่งเป็นเอกลักษณ์อย่างยิ่งที่จะเป็น 'มัลฟอย?' เธอสามารถมองเขาออกทันทีจากท่าทางบุคลิกลักษณะ เขาดูไม่เหมือนใคร ไม่เหมือนพ่อมดทั่วไปในสลิธรีน มันบ่งบอกอย่างชัดเจน ว่ายังไงเขาก็ต้องมาจากตระกูลมัลฟอยไม่ผิดแน่แท้ ทุกอย่างมันชัดเจนไปหมดสำหรับเธอ แน่นอนเธอสามารถแยกตระกูลศักดิ์สิทธิ์ได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะกับพวกที่วางมาด เช่น กรีนกราส, แคโรว์, เคร้าช์ ,โอลิแวนเดอร์,อับบอร์ด,ฟลินต์ และ อีก 21 ตระกูลศักดิ์สิทธิ์ ไม่นับพวกวิสลีย์

lucius part
                    'นาร์ซิสซา แบล็ค ' งดงามสมคำร่ำลือ เธอมีผิวที่ขาวซีดราวกับหิมะและดูบอบบางราวกับตุ๊กตา  ริมผีปากสีดอกกุหลาบ นัยตาสีฟ้าฉายแววความ เยือกเย็นและเย่อหยิ่ง ผมสีดำสลับทอง  ต่างจากพี่สาวของ เธอ เบลาทริกส์  ที่ดู....................ช่างเถอะ แต่เขาก็ยินดีเป็นที่สุดที่จะได้เธอมาครอบครอง เธอเป็นเครื่องประดับชั้นดีและหายากที่สุด ........เธอจะเป็นเครื่องเสริมบารมีไห้ ตระกูลมัลฟอย หลังจากจบออกไป

"นี่ ...เล่นเกมจ้องตากันอยู่รึไง" เสียงเบลล่าดังขึ้น เรียกความสนใจจากทั้งสอง "เลสแตรงค์"  "แกรู็จักชั้นได้ยังไง!. " คำตอบที่ออกจากปากพี่สาวคนรองของตระกูลแบล็ค ทำเอา ลูเซียส มัลฟอย ลูกชายคนเดียวของตระกูลอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงอิทธิพลจากการกระทำความผิด คิ้วขมวดเป็นปมเล็กน้อย "ไม่เอาน่า....ชั้นแค่ล้อเล่นเอ้ง เดี๋ยวเราก็จะได้เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้วว "  คำตอบนั้นเรียกความสงสัยจากนาร์ซิสซา ได้ไม่น้อย "นี่แกยังไม่ได้บอกเธอ?" ลูเซียสเลิกคิ้วเมื่อเห็นความสงสัยปรากฏบนหน้า นาร์ซิสซา "ต้ายย ชั้นลืมบอกเหตุผลที่เธอต้องย้ายมากระทันหันนะซิสซี่เพราะตระกูลของเราอยากไห้เธอได้ทำความรู้จักกับตระกูลมัลฟอยตั้งแต่นี้ไป " เบลล่าขำกับความขี้ลืมของตนเอง "เนื่องจากอะไร......ทำไมต้อง..นาร์ซิสซากำลังสับสน "ต่อจากนี้หลังจากจบปีนี้คุณก็จะกลายเป็น มิส มัลฟอย " ลูเซียสตอบแทน "ไม่ดีเหรอ ซิสซี่ นายหญิงแห่งตระกูลมัลฟอยเลยนะ "เบลล่าเสี้ยมเธอ
    ทำไห้เธอต้องฝืนยิ้มออกมาขณะที่ในใจเธอกลับรู้สึกไม่ดีใจเอาเสียเลย

                             หลังจากเรียนจบ3ปี ลูเซียส มัลฟอย ได้เข้าทำงานในสภาเวทย์มนตร์ทันที และงานแต่งที่ถูกกำหนดไว้จัดขึ้นอย่างอลังการ ในขณะที่ทุกคนล้วนรู้สึกยินดี แต่สำหรับ นาร์ซิสซา นั้น ไม่เลย เธอรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้ลงไปอยู่ในคุกกับคนที่เธอกำลังจะแต่งงานด้วย  มันหมดหนทาง แล้วจริงๆ  เธอภาวนาทุกวันไม่ไห้วันนี้มาถึง...........
               เธออยู่ในชุดแต่งงานสีดำ พร้อมกับผ้าคลุมหน้า เหมือนไว้ทุกข์ เหมือนกับความรู้สึกของเธอ ลูเซียสเดินเข้ามาหาเธอ เขาอยู่ในชุดสูทสีดำ เขาดูเพอร์เฟคเช่นเดียวกับเธอ มองเผินๆทั้งคู่นั้นเป็นคู่ที่เหมาะสมกันแต่เคยถามเธอไหม? ว่าเธอจะเป็นอย่างไร? รุ้สึกอย่างไร? มันเจ็บปวดสำหรับการถูกมองข้าม "คุณสวยมาก ซิสซี่" รอยยิ้มที่ไม่อาจจริงใจบนหน้าเขาปรากฏขึ้น  และ ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้มาอยู่ต่อหน้าบาทหลวง
"เป็นเพราะเป็นความประสงค์ของพวกเธอที่จะแต่งงาน ให้ประสานมือขวา และประกาศความยินยอมของพวกเธอต่อหน้าพระองค์ และศาสนิกชน"

"ผม ลูเซียส มัลฟอย ขอรับ นางนาร์ซิสซา แบล็ค ป็นภรรยา  ผมสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและ ยามยาก ในยามไข้และสบายดี ผมจะรักคุณและให้เกียรติคุณ บูชาเทิดทูนคุณตลอดชั่วชีวิตของผม"


"ดิฉัน นาร์ซิสซา แบล็ค ขอรับ นาย ลูเซียส มัลฟอย เป็นสามีของดิฉัน ดิฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี ดิฉันจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอด...............ชั่วชีวิตของดิฉัน" เธอกัดฟันตอบ 
                                                     
               
                                                                                 May be i don't cry but it hurts
May be i won't say but i feel


don't tell me you love me
if you only mean to hurt me


-Forever-

หลังจากนั้นมา
                                  
                           "ลูเซียส หยุด...หยุด..หยุด!"     
                     

                            "ชั้นขอร้อง หยุด ......ได้โปรด"
             
 ถ้อยคำอันเจ็บปวด............. เสียงกรีดร้อง .........ความหวาดกลัว ..........ความกังวล

ไม่มีวันไหนที่ความรู้สึกเหล่านี้จะหมดไป ลูเซียส ทารุณเธอ ขืนใจเธอ  ทำร้ายจิตใจของเธอ ใน1วัน เธอร้องไห้ไปกี่ครั้งไม่มีใครรู้ แต่นานพอที่จะทำไห้ขอบตาสวยของเธอนั้นช้ำ

"เธอสามารถจองหอง ทะนงตนกับใครก็ได้แต่อย่ามาจองหองใส่ฉัน นังตัวดี!"

"วันนี้ที่ฉันจะได้สั่งสอนให้เธอรู้ว่าอย่าบังอาจทำตามใจตัวเอง"

"สงบปากสงบคำ เลิกเถียงสักที"

"เธอเป็นเพียงเครื่องประดับ. "

"ของเล่นราคาแพง"

"ไร้ค่า"

                         เธอ มักได้รับคำด่าทอทุกครั้งเมื่อเธอพยายามขัดขืนหรือปฎิเสธอะไรก็ตามที่เขาต้องการแม้ว่ามันจะถูกหรือผิด ผลที่จะตามมาจะดีหรือร้าย เธอพยายามเตือนเขาทุกๆเรื่อง  เธอ พยายามทำหน้าที่ให้ดี แต่เธอมีค่าแค่เพียง "ของเล่น" ในสายตาเขาเท่านั้น


"ผม ลูเซียส มัลฟอย ขอรับ นางนาร์ซิสซา แบล็ค ป็นภรรยา  ผมสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและ ยามยาก ในยามไข้และสบายดี ผมจะรักคุณและให้เกียรติคุณ บูชาเทิดทูนคุณตลอดชั่วชีวิตของผม"

นี่หรือ คำปฏิญาน มันเป็นเพียงคำพูดที่ใครๆก็สามารถพูดได้  หากพวกเขาต้องการครอบครองสิ่งใดก็ตาม ที่ให้ผลประโยชน์มหาศาล เช่น เรื่อง กามอารมณ์ ความโลภ ความต้องการเป็นเจ้าของ  ความน่าอิจฉา และอำนาจ

 
มันเป็นสิ่งที่โสมมที่สุดในชีวิต น่าอดสู
เธออยากออกไปจากที่นี่
 
....อยาก หายไป......



........หายไป....


..ความว่างเปล่า..


                    นาร์ซิสซา มัลฟอย กำลังกรีดร้องอีกครั้งเมื่อสามีขังเธอ ไว้ในห้องนอน
"ปล่อยชั้นออกไป.....ลูเซียส"
"คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้"
"ได้โปรด....."
"คุณทำแบบนี้กับชั้นไม่ได้....."


"ลูเซียส!"


เสียงฝีเทาด้านนอกประตูค่อยๆเลือนหายไป...เขาทิ้ง เขาขัง ให้เธออยู่ในนี้.........

นาร์ซิสซา รู้ว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่เธอจะพยายามออกไป"
เธอทรุดลงหลังประตูบานหรูแล้วหลับตา เธอทนความเจ็บปวดที่ถลาลึกแบนี้ไม่ได้อีกแแล้ว เธอไม่อยากเจ็บปวด ไม่อยากทรมาน 

ทุกๆวันหลังจากที่ลูเซียสกลับมาขากสภาเวทย์มนตร์ สิ่งที่เขามักพามาด้วยคือแม่มดสาว มากหน้าหลายตา นั่นคือ เหตุผลที่ทำไมเขาถึงมีห้องนอนอีกห้องเป็นของตัวเอง

เธอไม่มีตัวตนอีกแล้ว

ไม่เคยมีคุณค่า

หนทางสุดท้ายที่อาจพาเธอไปหาทางสว่างได้

"ความตาย"

"เธอค่อยๆใช้ไม้กายสิทธิ์ชี้มาที่ตนเอง "
"ครูซิโอ"
แล้วโลกทั้งใบก็ดับลง

                                    ไม่กี่ ชม.ถัดมา กริ่งของคฤหาสน์ดังขึ้น ก่อนที่ร่างของใครบางคน ออกมาจากเตาผิง "แกมาทำอะไรที่นี่ " เจ้าของคฤหาสน์ วางหนังสือพิมพ์ลง  "ผมแค่จะมาเยี่ยมน้องสาว "ซีเรียส แบล็ค ลูกพี่ลูกน้องสายเลือดเดียวกันที่ถูกตราหน้าว่า "ทรยศสายเลือด"  "เธอไม่อยู่ เชิญแกกลับไปซะ " ลูเซียสตอบเสียงแข็ง "โครม"เสียงบางอย่างกระทบกับพื้นดังขึ้นข้างบน  สัญชาตญานของซีเรียสบอกว่าเป็นเรื่องไม่ดีแน่ "คุณทำอะไรกับเธอ"ซีเรียสถามเสียงสั่นเครือแล้ววิ่งขึ้นไปตามมาด้วยลูเซียสที่กำลังเดินตามมา พวกเขาต้องหยุดชะงักเมื่อ ประตูบานนึคงมีเลือดแดงสดไหลออกมาจากข้างใต้ "ให้ตายสิ ...ประตูล็อค "เขาจึงใช้เวทย์คลาย ปลดล็อกมันเข้าไป
 ซีเรียสช็อกทันทีที่เห็นภาพตรงหน้าของนาร์ซิสซ่า มันเป็นภาพที่ไม่หน้าดูนัก
   เธอนอนจมกองเลือด อยู่ที่พื้น เลือดแเงสดเลอะเต็มห้องรวมทั้งเสื้อของเธอจากสีขาวกลายเป็นแดง
หน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาในขณะที่ดวงตาเปิดค้าง............
"แกฆ่าเธอ!" ซีเรียสแผดเสียง ลูเซียสไม่ตอบอะไรเขาทรุดลงไปนั่งข้างๆร่างไร้วิญญานของภรรยาและใช้มือหนาปิดเปลือกตาเธอลง
เขารู้สึกถึงบางอย่างที่อยู่ข้างหลังเธอ เขาถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา
เพราะสิ่งที่เขาเห็นถัดจากร่างเธอ คือ ทารกที่ยังเจริญไม่สมบูรณ์
เขาฆ่าครอบครัวตัวเอง
เขาฆ่าลูก....
เขาฆ่าเธอ.....
"แกทำไปได้ยังไง! เธอท้องอยู่นะ ...เรื่องนี้ต้องถึงกระทรวง ฉันสาบานจะลากคอแกเข้าคุกให้ได้ !"ซีเรียสสบถก่อนใช้ผงฟลูหายตัวไป
ลูเซียส มัลฟอย ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น..............เขาอยากให้เธอกลับมา......ทำไมเธอไม่บอกเขา?............ทำไม?
แต่แน่ล่ะ การสำนึกผิดของเขาก็ไม่ทำให้อะไรกลับมา เธอตายแล้วเธอเหนื่อยมามากแล้ว...... ทุกอย่างจบแล้ว
จบโดยที่ ทุกคนบนโลกเวทย์มนตร์สาปแช่งให้เขาตาย ญาติสนิทมิตรสหายอันตรธานหายไปเรื่อยๆ เขาอยู่ในอัซคาบัน
คอยโทศตัวเอง.......................................

"แกมันเลว"
"โหดร้าย"
"ชั่วช้า"
.สารเลว"
"ฆาตกร"
"ไปตายซะ มัลฟอย"
"ลงนรก"
"ไม่สมควรมีชีวิต"
"ทรยศสายเลือด"
"ปีศาจ"
"ซานตาน"

เขาได้รับกรรม ได้รับคำด่ทอ  ได้รับทุกสิ่ง เขานึก ขอโทศเธอ
ตอนนี้สิ่งที่เขาทำมันย้อนกลับมาหาเขาแล้ว"
"แกมันน่าสมเพศ ลูเซียสมัลฟอย"เขาด่าตัวเอง


if she want you

nothing can keep her away

if she doesn't want you

Nothing can make her stay


                                                                                            "  you're not even to keep me  "

                                                                                             "it's too late now to say sorry  "
                                                                                                          said Narcissa


                                                                                                            

 


B
E
R
L
I
N

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cupid girl จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:35
    อยากให้ไรท์​แต่งคู่นี้อีกเราจะรออออออออออออ​ ตั้งหน้าตั้งตารอ​
    #3
    5
    • 19 มีนาคม 2562 / 23:15
      รีดก็มีหัวใจที่เหมือนๆ​ รีดทั่วไป​ เมื่อวันที่ไรท์ไม่อัพนิยายนั้นอยากต๊ายเพราะรมณ์​มั๊นค่าง มีหัวใจ​(พอเห้อะ)​ มาให้กำลังใจ(แกมกดดันไรท์ทุกวันโลยนิ)​
      #3-4
    • 21 มีนาคม 2562 / 15:12
      เม้นบ่อยๆไรท์ชอบบบบบ 55555555555
      #3-5
  2. วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 21:44

    จะร้องงงงงง
    #2
    0
  3. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:38

    โอ้ยยย ชอบมากค่ะชอบบบบ

    #1
    1
    • 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค้ะ :)
      #1-1