Fic [ Douluo dalu ] นักมวยหนุ่มจากต่างแดน

ตอนที่ 3 : สังเวียนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    20 มี.ค. 64

ต่อจากตอนที่แล้ว


คมเขี้ยวของบาบูนปากสุนัขฝังเข้าสู่แขนของเหลียงฮั่วพลันความเจ็บปวดของการถูกกัดก็แล่นเข้าสู่โสตประสาทของเหลียงฮั่ว...เลือดสีแดงสดได้หยดติ๋งๆลงไปบนพื้นดิน......


"อ้ากกกก!!!!!!!!"เหลียงฮั่วร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมๆกับลิงบาบูนปากสุนัขที่ฉีกกระชากแขนขวาตั้งแต่ข้อศอกลงไปออกไปในทันทีและนั่นยิ่งทำให้เลือดของเขาพุ่งแรงขึ้นไปอีก...


ตอนนี้..เขาเสียแขนขวาไปแล้ว...ดวงตาของเหลียงฮั่วมองไปยังมันด้วยความสั่นกลัว....ลิงบาบูนปากสุนัขตนนี้..มันใช่สปีริต10ปีจริงหรือ?...แต่ในไม่นาน..ความจริงก็ปรากฏ.....ร่างของลิงบาบูนปากสุนัขค่อยๆเปลี่ยนไป...ขนเริ่มหลุดร่วง...มีเกล็ดขึ้นมาแทน..หางกลายเป็นหางจรเข้...ดวงตากลมโตเท่าไข่ห่าวและเป็นสีทอง......หรือว่านี่จะเป็นผลจากการที่มันได้กินเลือดและเนื้อของเขาเข้าไปกันนะ?


เขาไม่รู้จักสัตว์สปีริตชนิดนี้มาก่อน..แล้วทำไมอยู่ๆ...มันถึงวิวัฒนาการข้าสายพันธ์ไปเป็นอีกชนิดได้....แต่ที่สำคัญตอนนี้คือ..มัน..กำลังมองมาที่เขาอีกรอบนึง..พร้อมๆกับอ้าปากและเลียปากของตัวมันเอง....


มันกะจะฆ่าเขาให้ตาย..และกินเขาเข้าไป!? ตัวของเขาจะต้องมาตายที่นี่งั้นหรือ!?อุตส่าได้มายังโลกแห่งจินตนาการณ์ที่ใครๆไฝ่ฝันถึงทั้งที!แต่ต้องมาตายน้ำตื้นแบบนี้น่ะเหรอ!...


ไม่!เขายังไม่อยากตาย!เขา...ยังอยากจะมีชีวิตอยู่!ถึงต่อจากนี้หลังจากเสียแขนขวาไปจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม! เขาอยากจะยัลมีชีวิติยู่ต่อไป!!!!!


"ใคร...มันจะไป....ยอมตายตรงนี้กันเล่า!!!!!!!!"เสียงตะโกนของเหลียงฮั่วดังระงมไปทั่วบริเวณพร้อมๆกับมันที่กระโจนวิ่งเข้ามาหาตัวของเขา..แต่ทว่าทันใดนั้นเอง....เสียงของGuideก็ได้ดังขึ้นมาอีกครั้ง


[ครบเงื่อนไข...ทำการปลุกสปีริตเสร็จสิ้น]


"ฟู้ม!!!!!!!!"เปลวเพลิงสีทองสง่าลุกท่วมขาข้างขวาของเหลียงฮั่วพร้อมกับผลึกสีเหล็กก้อนหนึ่งลอยออกมาขากอกของเขา...ลักษณะเหมือนกับตัวเลขไทย๙ตัวนั้นประกอบกัน..ก่อนที่ชิ้นส่วนที่มีสัญลักษณ์เป็นเลข๔จะลอยออกมาและขยายใหญ่ขึ้น...


ลักษณะคช้ายกับสนับขาและมีลักษะเหมือนกับหัวจรเข้อันน่าหวาดเกรง...ตัวของเหลียงฮั่วนั้นรู้ว่าเขาควรจะทำอะไรต่อไป....ตัวของมันวิ่งมาถึงในระยะที่เขาสามารถที่จะลงมือได้ในทันทีแล้ว...


ขาซ้ายสปริงค์ข้อเท้าส่งตัวเองลอยขึ้นไปเป็นแนวเฉียงก่อนที่จะเล็งเข้าที่บริเวณก้านคอของมัน...ถึงมันจะมีเกล็ดที่กันไว้อยู่..แต่ว่าเขารู้สึกได้!เขา!สามารถทำลายมันได้!


เท้าขวาที่หุ้มด้วยสนับเท้าเตะเข้าที่คอของมันด้วยความแรงที่เกินมนุษย์ที่ไปถึง3เท่าปรากฏเงาของจรเข้สีทองซ้อนทับเข้ากับร่างของเหลียงฮั่ว..ใช่แล้วนั่นคือ...จรเข้ฟาดหาง 


"โอ้ววววว!!!!!!!!!!!!"เสียงตะโกนกู่ร้องปลุกใจตนเองทำให้รู้สึกฮึกเหิมทไให้เขาใส่แรงได้มากขึ้นเข้าไปอีกจนกระทั่งมาถึงจุดสิ้นสุดของการชี้เป็นชี้ตาย..ถ้าเขารอดจรเข้นี่ต้องตาย..ถ้าเขาตาย...มันก็จะได้กินเขาเข้าไป!


"กร็อบ!!!!"เสียงของสิ่งที่เขาตั้งตารอนั้นได้ดังขึ้น..คอของจรเข้นั่นเริ่มเอียงไปทางซ้ายของเขา..และเริ่มเอียงขึ้นเรื่อยๆและในที่สุด!


"กร้วม!!!"เสียงของกระดูกดังลั่นได้ดังขึ้นพร้อมๆกับคอของมันที่พับเอียง90°ด้วยแรงเตะมหาสารของเขานั้นทำให้มันคอหักไปในทันที...แต่นั่นก็ทำให้เขาบงไปนอนแหมบอยู่กับพื้นด้วยความเหนื่อยล้าถึงขีดสุด..


จากการออกแรงแบบนั้นทำให้เลือดไหลพรวดพราดออกมาเหมือนน้ำพุแถมสวนสาธารณะเลือดของเขาสาดเรี่ยราดเต็มพื้นไปหมด..ถ้าเป็นคนธรรมดาคงตายไปแล้ว..แต่เขาคืออันเฟนน็อ-----ไม่สิ..เขายังเป็นมนุษย์ธรรมดา..แต่ว่าเหตุใดถึงยังไม่ตายล่ะ...


"หวังว่ามันจะ..ตายนะ"เสียงของเหลียงฮั่วได้ดังออกมาก่อนที่ตัวของเขานั้นจะค่อยๆสติดับวูบไป..ในใจของเขาได้แต่คิดว่า...ตอนนี้นั้นเขาดิ้นรนไปคงจะเปล่าประโยชน์...ไม่ใช่ตัวละครเอกของเรื่องนี้นี่นา..ยังไงตายไปก็คงไม่เกิดอะไรขึ้นหรอก..มั้งนะ?


แต่ว่าก่อนที่เขาจะสติดับไปอย่างสมบูรณ์นั้น..เสียงของGuideที่ดีแต่เงียบและไม่คิดช่วยอะไรก็ได้ดังขึ้นมาอีกรอบนึงและจับใจความได้ว่า....


[มีข้อความมาจากเบื้องบน..กรุณาฟังให้จบ]


{ด้วยอำนาจแห่งไรท์! คุณไม่ตุยง่ายๆหรอกนะ!}



'นั่มันบ้า..อะไรวะเนี่ย....'




......



ตัวของเหลียงฮั่วรู้สึกว่า..ตัวของเขาเองมาบอยอยู่ในที่ใดที่หนึ่ง...กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา..และพื้นข้างล่างนั่น..ก็มีแต่น้ำเต็มไปหมด..แต่ก็สงสัยว่า..ตัวของเขา..มาลอยอยู่บนนี้ได้ไง.....


แค่แล้ว..เขาก็คิดออกว่า..ที่นี่คือที่ไหน..จากที่จำๆได้...ชื่อของที่นี่...คงจะเป็นสถาณที่ๆเรียกกันในโลกใบนี้ว่า...'ทะเลวิญญาน'..เอาง่ายๆก็คือ..โลกในจิตใจของตัวเราเอง...แค่ว่า..ที่นี่มันแปลกออกไป...


วิมาณที่ตั้งอยู่กลางมหาสมุทรพร้อมๆกับร่างส่องประกายแสงสีทอง๙ร่างที่กำลังออกท่าทางที่เขาคุ้ณเคยอย่างพร้อมเพรียงกัน...นั่นคือการ...'ไหว้ครู'เป็นพิธีก่อนที่จะเริ่มชกกันบนสังเวียนของมวย....ตอนนี้เขาก้มมองไปดูแขนขวาของเขาเอง...แขนขวาของเขาก็ยังคงเดิม..เสื้อแขนยาวที่เปื้อนเลือดสีแดงสด...แขนขวาของเขายังคงขาดไปเหมือนเดิม...


'อา...แย่ชมัด..เสียแขนสำคัญไปแล้วสิเรา'เหลียงฮั่วคิดขึ้นมาในขณะที่มองแขนขวาของเขาเองที่เสียไป..แขนขวานั้นยิ่งเป็นแขนข้างหลักของเขาที่ใช้ในการต่อสู้เสียด้วย...แบบนี้ก็ไม่ต่างจากเสือที่ไม่มีเขี้ยวเล็บเลยน่ะสิ.......


'บ้าเอ้ย..'ตัวของเหลียงฮั่วนั้นบ่นขึ้นมาในใจของตัวเองอีกครั้งนึงแต่ทว่าทันใดนั้นเอง..ร่างส่องแสงทีทองอร่ามนั้นก็ได้หยุดการรำลง..ก่อนที่จะมองมายังตัวของเขา...และมีอีกอย่างที่เกิดขึ้น...น้ำในทะเลวิญญานนั้นได้ดันตัวของเขาขึ้รมายืนบนผืนน้ำ...


และเมื่อตัวของเขาขึ้นมายืนบนผืนน้ำแล้วนั้น..ตัวของร่างสองแสงทั้ง๙นั้นก็ได้เดินเข้ามาใกล้ๆตัวของเหลียงฮั่วขึ้นเรื่อยๆ..พร้อมกับยกการ์ดขึ้นมา...ตัวของเหลียงฮั่วนั้นเมื่อเห็นเยี่ยงนั้นก็ได้เอ่ยออกมาว่า...


"ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น..แต่ว่าต้องชกสินะ"เมื่อกล่าวจบนั้นตัวของเหลียงฮั่วก็ได้ยกแขนข้างซ้ายที่เหลืออยู่ขึ้นมาตั้งการ์ด..โดยที่ไม่รู้เลยว่าบนหัวของเขาเองนั้นมีหน้าจอบางอย่างที่เขียนไว้ว่า...


[ โหมดฝึกซ้อม ]




เวลาต่อมา


"แฮก~แฮก~แฮก~"เสียงหอบเหนื่อยของเหลียงฮั่วได้ดังขึ้นมาท่ามกลางร่างทั้ง๙ที่ยืนเรียงรายอยู่ทั้ง๘จุดทิศของเขาเองโดยที่คนที่๙นั้นยืนมองอยู่ข้างนอกและอยู่ในวิมาณสีทองอร่าม.....และทันใดนั้นเอง..เสียงบางอย่างก็ได้ดังขึ้นมา..


[จบการฝึกซ้อม]


ใช่แล้งเสียงของสิ่งนั้นคือGuideเจ้ากรรมนั่นเอง...พร้อมๆกับหน้าจอสีฟ้าบางอย่างที่ลอยลงมาหน้าของเขา...พร้อมๆกับช่วงเวลาบางอย่างที่นับไปเรื่อยๆ..ซึ่งนั่นก็คือ...1ชั่วโมง2นาทีและ56วินาที..ซึ่งแน่นอนว่า..การต่อสู้นั้น...เขา..โดนรุมตื้บ...


และเกณฑ์คะแนนของGuideที่ถูกตั้งไว้นั้น...การต่อสู้แบบนี้ถือว่า..อยู่ในระดับที่...ต่ำ...ใช่ต่ำจะไม่

ให้ต่ำได้ไง..๘คนนั่นมันรุมเขานี่นา..ถึงชั่วโมงได้ถือว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว...และGuideเจ้ากรรมก็ยังมีหน้ามาพูดอีกว่า...


[นึกว่านักเดินทางจะสามารถเอาชนะได้เสียอีก]


เอ่เข้าไปแม่คุณ..เขาแขนขวาขาดนะ..แต่อาเถอะ..ตัวของเหลียงฮั่วปัดเรื่องทุกอย่างออกจากหัวของตัวเองก่อนที่จะพบิกตัวมานอนหงายและมองท้องฟ้าของทะเลวิญญานของเขาเอง..พลางคิดว่า...


ดีแค่ไหนแล้วที่ตัวของเขานั้นไม่ตาย..และยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้..แต่ว่าไอ่ข้อความก่อนหน้านี้..เขาจำอะไรไม่ได้เลยซักนิด....


"เฮอะๆ..คิดไปก็เมื่อยเปล่าๆ...หลับดีกว่า"








TBC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #16 Ken7uo5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 04:19
    ตรงที่บอกต้อง'ต่อย'สินะนี่ ถ้าเปลี่ยนเป็น'ชก'จะดูดีกว่านั
    #16
    0
  2. #7 highschool2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 12:58
    เอาเเขนพระเอกตูคืนมาน่ะเฟ้ยย
    ไม่งั้นลุงตู่จะอยุ่ในตำเเหน่งอีกนาน
    เลย5555+
    #7
    2
    • #7-2 Lazy_GOD(จากตอนที่ 3)
      8 มีนาคม 2564 / 15:28
      เดช-ด้วนครับ55555
      #7-2
  3. #6 Onarr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 12:45
    คำผิดเยอะพอสมควรเลยนะครับ
    #6
    1
    • #6-1 Lazy_GOD(จากตอนที่ 3)
      7 มีนาคม 2564 / 12:47
      นิ้วเบียดครับเดี๋ยวจะแก้ให้ทีหลัง
      #6-1