Fic [ Douluo dalu ] นักมวยหนุ่มจากต่างแดน

ตอนที่ 2 : สังเวียนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    27 ก.พ. 64

ภายในป่าแห่งหนึ่ง


ร่างของเด็กชายอายุอานามเพียง6-7ปีนอนแผ่หลาอยู่ท่ามกลางพื้นดินผมสีขาวดุจดั่งเปลือกหอยสังข์ใบหน้าคมได้รูปน่าดึงดูดผิวสีครีมนวลผ่องเล็กน้อยดูน่าดึงดูดตา..ร่างของเด็กชายสวมเสื้อโค๊ทที่ไม่มีหมวกสำหรับสวมสีขาวมีลวดลายสีดำ..กางเกงขายาวสีดำสนิท..


"อึก.."เปลือกตาเริ่มกระตุกดวงตาที่ปิดอยู่ค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ..เผยให้เห็นถึงดวงตาสีส้มอมแดงดุจดั่งเปลวเพลิง..ภายในดวงตานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกอันสงสัยอย่างแปลกประหลาด ร่างของเด็กน้อยได้พยุงตัวเองลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น..


ก่อนที่จะมองไปยังพื้นที่รอบๆของตัวเอง...และนิ่งค้างไประยะเวลาหนึ่ง...นาทีต่อมาดวงตาสีส้มนั้นเบิกโพลงด้วยความตกใจ..ปากที่ปิดอยู่อ้ากว้างอย่างตกตลึง.....พลางคิดในใจว่า.....ที่นี่มัน...ที่ไหนวะเนี่ย!?!?!?!?


ใช่แล้วล่ะครับท่านผู้อ่านทุกท่าน..ชายคนนี้คือคนๆเดียวกับชายที่เรากล่าวไปเมื่อตอนที่แล้ว..ตัวของเขาหลังจากที่สลบไป..ไม่สิ..สติทุกอย่างดับวูบไป..ก็ได้มาตื่นที่ไหนก็ไม่รู้?..แถมยังเป็นป่าอีก?...ในใจเจ้าตัวเหมือนจะคิดว่า..นี่เป็นการลักพาตัวรึเปล่า?แต่ก็เอะใจตรงที่ว่า..ที่นี่ไม่มีร่อยรอยของคนเลยแม้แต่น้อย..มีแต่รอยขีดวงกลมรอบข้างรอบตัวเขาเป็นวงกลมใหญ่...




เด็กน้อยครนั้นในจิตใจเต็มไปด้วยความสงสัยและงงงวยอย่างบอกไม่ถูก..มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวของเขากันแน่..แล้งทำไมอยู่ๆถึงมาอยู่ที่นี่ได้กัน? แล้วทำไมต้องเป็นป่า..แล้งทำไมมีเส้นวงกลมอยู่รอบๆตัวเขา......แต่ทว่า..ทันใดนั้นที่ตัวของเขาจมอยู่ในความสับสนอยู่...เสียงบางอย่างก็ได้ดังขึ้นมาภายในหัวของเขา...


[ ชื่อของท่านในตอนนี้คือ "เหลียงฮั่ว" หรือดอกบัว ..ตัวของท่านคือหนึ่งในหลายพันล้านคนบนโลกที่ได้รับสิทธิ์มายังโลกแห่งจินตนาการณ์..]


[ ตัวของเราคือสิ่งที่เรียกว่า Guide เป็นสิ่งที่จะคอยชี้แนะเรื่องสิ่งสำคัญที่ท่านควรจะกระทำหลังจากได้ถูกส่งตัวมายังโลกที่ท่านเลือก ]


[และตอนนี้โลกที่ท่านอยู่ก็คือ..โลกที่ท่านนั้นได้กรอกลงมาในเมื่อครู่..จอมยุทธภูติถังซาน]


[ขอให้โชคดี]


เสียงกล่าวประกาศนั้นที่ได้เอ่ยออกมาและเมื่อกล่าวจบ..เสียงนั้นก็ได้ดับไป.....ทำให้ตัวของเด็กหนุ่มหรือเหลียงฮั่วนั้น..ยกมือขึ้นมากุมขมับแทบจะในทันที..พลางคิดในใจว่า...


'แม่งเล่นกูแล้ว..เวรเอ้ย!'เจ้าตัวนั้นบ่นขึ้นมาในใจ...พลาลมองไปยังรอบๆข้างและพยายามสังเหตุหาสิ่งที่ผิดปกติ...ถ้าเกิดว่าตอนนี้มีอสูรสปีริตมาอยู่ใกล้ๆนี่ล่ะก็..เขาตายหยังเขียดแน่.....เอาตามตรง..ถึงเขานั้นจะบอกว่าอ่านแค่ตอนเดียว..แต่ความจริงมันก็คือเรื่องโกหกหลอกลวง..เพราะเขาก็อ่านเรื่องนี่ไปใกลพอควร...


สเกลพลังที่โคตรเวอร์...และออกไปทางมั่วอย่างกับเซ้นต์เซย์ย่า...สิ่งมีชีวิตที่มีอายุเหยียบล้านปี...บอกเลยว่า..นี่มันเป็นหนึ่งในโลกที่อันตรายสุดๆ...สิบปีก็พอว่า..แต่ร้อยปีขึ้นไป..อาจจะทำเขาตายโหงได้แทบในทันทีที่เจอ..


ตัวของเขาในโลกก่อนหน้าถึงจะเป็นนักมวยของค่ายชื่อปานกลางแห่งหนึ่ง..แต่ก็ไม่ใช่ไอ่คนที่สามารถต่อยกับอสูรกายสัตว์ร้ายได้แบบนั้น...อีกอย่าง..เขาก็ไม่ใช่คนของโลกนี้ตั้งแต่แรก...แต่ดีหน่อยที่มีข้อมูลจากการอ่านมาเล็กน้อย......


แต่เรื่องที่ควรจะกังวลมากที่สุดคือสิ่งที่คนในโลกใบนี้นั้นมีกันเป็นปกติ....สิ่งที่เนียกว่า'สปีริต'เอาตามตรง..สปีริตที่แข็งแกร่งหรือเวอร์และมะเร็งในฟิคocอะไรทำนองนี้มันก็ดี..แต่ว่าเขาควรจะคำนึงถึงความเข้ากันของสปีริตมากกว่า......ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะได้สปีนิตที่มันเข้ากับการต่อสู้ของเขาอย่างระยะประชิดมากกว่า..เพราะเป็นนักมวยมาหลายปี..เลยถนัดซึ่งการต่อสู้ด้วย มือเท้าเขาศอก และอวัยวะต่างๆของร่างกาย...


'สาธุพ่อแก้วแม่แก้วขอของดีๆ'เจ้าตัวหลับตาและคิดขึ้นมาในใจถึงเรื่องสปีริตของตัวเองให้ได้ของดีมาใช้งานจะได้ไม่ตายไว..แต่ในขณะนั้นเสียงของGuideเจ้ากรรมก็ได้ดังขึ้นมาอีกครั้งนึง.....


[ เส้นรอบตัวของท่านคืออณาเขตแดนที่ป้องกันไว้..ตอนนี้ทางGuideจะทำการนำมันออกเพื่อเป็นการเริ่มต้นการเอาตัวรอดและ..ปลุกสปีริตของท่านเอง..เนื่องด้วยสปีริตของท่านนั้นผิดแปลกกว่าทุกๆคนที่..จะปรากฏออกมาเมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตราย..]


[ ขอให้โชคดี ]


เมื่อกล่าวจบนั้น..เส้นรอบตัวของเหลียงฮั่วนั้นก็ได้ค่อยๆจางลงไปจนหมด...พร้อมๆกับบรรยากาศที่ค่อยๆเปลี่ยนไป...ทำให้เจ้าตัวนั้นสบถออกมาในใจว่า


'โชคดีพ่อแม่แกสิ'เหลียงฮั่วนั้นคิดขึ้นมาในใจพลางกำหมัดแบบ300%ไปในเวลาเดียวกันก่อนที่จะลุกขึ้นมายืนเต็มความสูงพร้อมกับมองสำรวจร่างกายตนเอง.....แต่ทว่าทันใดนั้นเอง...



"แซ่กๆๆๆๆๆ!"เสียงพุ่มไม้สั่นไหวได้ดังขึ้นมาณเบื้องหลังของตัวเขาเอง..ทำให้ตัวของเขานั้นสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจพลางค่อยๆหันไปอย่างช้าๆ..และช้าๆ...และพบเข้ากับร่างของสัตว์ชนิดหนึ่งเดินออกมา...


ร่างกายคล้ายกับลิง..แต่ปากนั้นยื่นออกมาเหมือนกับสุนัข..ท่าทางเดินเหมือนกอริล่า...ตาข้างขวาของเหลียงฮั่วกระตุกด้วยอารมณ์อันไม่ดีอย่างยิ่งยวด....เพราะว่าไอ่ตัวนี่มันคือ ลิงบาบูนปากสุนัข 


"ไอ่ชายวิ่ง!"ไม่รีรอช้าตัวของเหลียงฮั่วได้หันหลังพร้อมกับสับตีนแตกไปในทันที..ตัวของเขาตอนนี้มันไร้สปีริตแถม..ไอ่ตัวนี้มันเป็นอสูรสปีริตอายุ10ปีก็เถอะ..แต่ใครจะไปรู้..ไอ่ตัวนี้อาจจะ50-60ปีก็ได้..เพราะมันตัวใหญ่กว่าตัวอื่นๆ..ที่เคยอ่านเจอ.....


แถมบรรยากาศที่แผ่ออกมายังกดดันมากกว่าทั่วไป..ตอนนี้สิ่งที่คิดได้ก็คือ...วิ่งดิไอ่ชาย!จะยืนให้มันฆ่าเรอะ!! รักชีวิตตอนนี้ดีกว่ารักความตื่นตาตื่นใจโว้ย!เข้าใจมั้ยยยย!!!!!


"โฮกก!!!!"เสียงคำรามไล่หลังมาพร้อมกับเสียงฝีเท้ากระทบผืนดินดันตึกๆ ตัวของเหลียงฮั่วเหบียวหลังไปมองเล็กน้อยพร้อมกับทำหน้าถอดสี...การที่เขาวิ่งเต็มแรงแบบนี้มันไร้ปนะโยชน์เลยที่หว่า!!!ทำไมมันวิ่งเร็วจังเลยวะครับเนี่ยยย!!!!!


"ไอ่เคี่ยยยยเลิกตามมาได้แล้วโว้ยยยย!!!!"เหลียงฮั่วตะโกนดังลั่นพร้อมกับวิ่งให้เร็วขึ้นไปจนทิ้งระยะห่างขึ้นมาหน่อยๆ..แต่เจ้าบาบูนเจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ยอม..เร่งความเร็วขึ้นตามมาอีก...ทำให้เจ้าตัวนั้นเริ่มหมดกำลังใจ...


"งั้นเอางี้....สู้แม่งเลยละกัน!"เหลียงฮั่วตะโกนออกมาดังลั่นพร้อมๆกับหันหลังกลับไปพร้อมกับส่งแรงไปที่ขาพร้อมกับหยุดวิ่ง...แขนทั้งสองยกขึ้นมาตั้งการ์ดพร้อมกับเขย่งเท้าขึ้นลงไปมา....เมื่อถึงระยะที่เจ้าบาบูนวิ่งเข้ามาในระยะ...


"เอาไป!!!!!!"กำปั้นซ้ายที่อุดมไปด้วยแรงทั้งหมดที่มีได้ซัดออกไป...แต่ด้วยแรงของเด็กไม่กี่ขวบก็ไม่อาจสู้ได้..แต่ว่ามีอย่างหนึ่ง..จิตวิญญานของเขานั้นจดจำซึ่งแรงในสมัยอายุยัง24-25ไว้..ทำให้แรงนั้นกลับมาในขนาดเท่าเดิม...แต่ก็ต่อยออกไปได้แค่ครั้งเดียว...ถ้าพลาดก็ถือว่าตาย...นี่คือสิ่งที่ตัดสินว่าเขาจะอยู่หรือรอด...ถึงความจริงจะไม่สามารถจัดการมันได้...แต่ถ้าทำให้มันชงักไปได้ชั่งครู่ก็อาจจะ..หนีไปให้ใกลขึ้นได้!


"ฟึบ!?"เกิดเรื่องไม่น่าเชื่อขึ้นเจ้าบาบูนนั้นกระโดนเคบื่อนย้ายตัวหลบด้วยความรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อไปข้างๆตัวของเขา...ปากของมันอ้าออกมาก่อนที่จะ....




"กร้วม!!!!!"








"อ้ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!"









TBC.










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #5 Onarr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2564 / 23:23
    อ้าว เริ่มมาก็ตายแล้วแฮะ
    #5
    0
  2. #4 Icecy3935 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:18

    --------------------
    #4
    0
  3. #3 HoMaster (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:03

    _____________
    #3
    0