ชายาอ๋องสายลับ

ตอนที่ 11 : การจากลา ที่ไม่อาจหวนคืน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    25 ต.ค. 62

วัดประจำตระกูลกงตั้งอยู่บนเขาลูกหนึ่งทางทิศตะวันออกแถบชานเมืองหลวง

เมื่อหกปีก่อนฮ่องเต้พระราชทานที่ดินบนเขาลูกนี้เป็นบำเหน็จแก่แม่ทัพตะวันออกหลังการปราบกบฎครั้งใหญ่เสร็จสิ้น แม้จะไม่ถึงกับถอนรากถอนโคน แต่ก็นับว่าการปราบกบฎครั้งนั้นช่วยให้ประชาชนทั่วทั้งแผ่นดินต้าหลงสามารถดำรงชีวิตได้อย่างสงบสุข ไร้ซึ่งการเข่นฆ่าและถูกใช้เป็นเครื่องมือในการแย่งชิงอำนาจของเชื้อพระวงศ์ฝ่ายกบฎ

ปลายเท้าเล็กเหยียบย่ำลงบนแผ่นหินเย็นเฉียบที่เรียงรายเป็นระเบียบตามทางเดินไปสู่อารามอันเงียบสงบบนเขาสูง ทุกย่างก้าวเต็มด้วยความทรงจำระหว่างตนกับบิดาที่ฝังแน่นอยู่ในห้วงความทรงจำมิรู้ลืม

มือเรียวขาวกำมีดสั้นในมือแน่นยามหวนนึกถึงเรื่องราวครั้งเก่าก่อนที่ผู้เป็นพ่อพร่ำสอนวิชาลับของสกุลกงให้แก่นางและน้องชายไว้ใช้ป้องกันตัว

วิชามีดสั้นนี้ พ่อได้รับการถ่ายทอดมาจากท่านปู่ของพวกเจ้า ฝึกฝนไว้ป้องกันตัว จดจำไว้สอนลูกหลานของสกุลเราต่อไปในภายหน้า จำเอาไว้นะ ฮวาเอ๋อ ซานเอ๋อ

คำสอนของบิดาดังก้องอยู่ในหัวตลอดทางที่นางก้าวผ่าน

การจากลากันอย่างไม่อาจหวนคืนสร้างความสะเทือนใจอย่างที่สุด หากแต่มันก็หล่อหลอมให้สตรีวัยแรกแย้มแข็งแกร่งเพื่อเป็นที่พึ่งให้คนในครอบครัว

 

เสียงการต่อสู้ดังขึ้นในความเงียบสงัด ขณะที่พระอาทิตย์ดวงใหญ่เหนือหุบเขากำลังจะลาลับไปจากขอบฟ้า เดิมทีนางไม่ได้ต้องการเข้าไปข้องเกี่ยวกับการทวงบุญคุณความแค้นของผู้ใด

หากแต่ยามนี้ผู้เป็นย่าที่หนีออกมาจากจวนเพียงลำพัง ทั้งร่างกายยังอ่อนเพลียจากการหมดสติซ้ำแล้วซ้ำเล่าอาจจะพบเจอกับโจรป่าเข้าระหว่างทาง นางจึงไม่อาจละเลยเสียงความเคลื่อนไหวนั้นได้

ร่างบอบบางในชุดไว้ทุกข์สีขาวพิสุทธิ์ตัดสินใจเปลี่ยนทิศทางกะทันหัน และลดเสียงฝีเท้าลงให้เบาที่สุดเท่าที่นางจะทำได้ เพื่อมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก

เคร้ง!

เสียงรับดาบดังแหวกอากาศ เมื่อนางเข้าใกล้รัศมีการต่อสู้ของชายชุดดำไม่ทราบฝ่าย ทว่าพวกเขากลับแต่งกายด้วยชุดดำอย่างปราณีต และต่างก็ปิดบังหน้าตาเหมือนกันหมด

ส่งสิ่งของที่อยู่กับเจ้าคืนมาซะดีๆ

ชายชุดดำผู้หนึ่งทวงถามถึงสิ่งของบางอย่างเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณคล้ายเสียงคำราม ทว่าชายอีกคนที่อยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัสกลับเบี่ยงตัวหลบคมกระบี่ แล้วใช้มืออีกข้างค้ำยันกับต้นไม้ใหญ่ด้านข้างเพื่อทรงตัว

รีบส่งมันคืนมาซะ ข้าไม่อยากเสียเวลาจัดการกับเหลือบไรเช่นเจ้า

เสียงแค่นหัวเราะดังมาจากคนเจ็บ ก่อนที่กระบี่คมกริบในมือเขาจะตวัดกลางอากาศด้วยท่วงท่าสง่างามและฟันฉับลงบนแผ่นหลังของคู่ต่อสู้ โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว

ชายชุดดำที่ได้รับบาดแผลเหวอะหวะประทับกลางหลังส่งเสียงร้องโหยหวน แต่ยังคงตะเกียกตะกายหนี ทั้งยังมีลูกน้องนับสิบชีวิตกระโจนเข้ามาช่วยเหลือผู้เป็นนายให้รอดพ้น ด้วยการรุมล้อมคนที่อาการสาหัสเพียงคนเดียว จนแทบไร้หนทางหนี

เป็นของผู้ใด ก็ให้มันมาทวงเอง

คำประกาศเสียงเหี้ยมดังกึกก้องอย่างไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา

ฆ่ามัน!”

สิ้นเสียงประกาศของหัวหน้าผู้มาทวงของสำคัญ ชายชุดดำนับสิบก็ไม่รีรอที่จะฟาดฟันคมกระบี่เข้าใส่ร่างกำยำที่มีอาการสาหัสจากการต่อสู้ครั้งก่อน ให้ย่ำแย่ยิ่งกว่าเก่า

สตรีเพียงหนึ่งเดียวที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่กำมีดสั้นในมือแน่น เพื่อรอดูสถานการณ์ตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ พลางหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อนที่บิดาของนางเคยช่วยชีวิตโอรสสักองค์ของฮ่องเต้เอาไว้ และถ้าหากจำไม่ผิดล่ะก็

ที่นี่ล่ะ!

ที่ตรงนี้คือที่ๆ บิดาและนางพบเขา

###
ฮุๆๆ ทุกคนเจอพระเอกของไรท์ยังคะ
ค่าตัวแพงค่ะ ก็เลยมาช้านิดหน่อย คึคึ


E-book

ชายาอ๋องสายลับ
พิมพ์พรรษ
www.mebmarket.com
'กงฮุยฮวา' ถูกนำตัวเข้าวังในฐานะหมากตัวหนึ่งบนกระดาน ทว่าทันทีที่บิดาของนางตายในสนามรบ มารดาละทิ้งจวนไปอยู่วัดประจำตระกูล อนาคตชายาองค์รัชทายาทของนางก็ริบหรี่ลงอย่างไม่ต้องสงสัย แต่แทนที่นางจะถูกส่งตัวกลับจวนสกุลกงอย่างที่หวังไว้ 'หลงเซียนอวิ๋น' ชินอ๋องพิการกลับขอสมรสพระราชทานกับนางสวรรค์! หลังคืนแต่งงานนางค้นพบความลับมากมายของวังหลวงอย่างไม่ได้ตั้งใจ เริ่มจากคนใกล้ตัวอย่างสวามีของนางที่นอกจากจะมิได้พิการ เขายังรูปงามและเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับไม่ใช่คน นี่... นี่มันอะไรกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

38 ความคิดเห็น

  1. #34 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 19:20

    สนุกคะ สงสัยต้องไปถอย ebook มาอ่านสะแล้วจะได้อ่านยาวๆ
    #34
    0
  2. #14 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 07:12
    ใครนะ ?
    #14
    0