Gintama-Cafe story season2

ตอนที่ 16 : ไม่สวยอย่าโบ๊ะหน้าหนาเกินอยู่ไกลร้อยเมตรก็ไม่สวยขึ้นหรอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ก.ค. 60

       
#fanart By "ユカ
ส่งภาพ fanart ของฟิคนี้ได้ที่ เพจ Gintama-cafe story Dek-d
....................................................
       วันงานเทศกาลประจำหมู่บ้านก็ได้มาถึง งานจัดขึ้นภายในบริเวณวัดศษลเจ้าหลักประจำหมู่บ้านรอบๆมีซุ้มขายของและซุ้มเล่นเกมสร้างความบันเทิงรื่นเริงให้กับงาน และจุดสำคัญก็คือลานพิธีที่จัดไว้เพื่อทำพิธีกรรมประจำของหมู่บ้านมีผ้ายันต์และโคมไฟประดับรอบๆ พร้อมกับเครื่องดนตรีโบราณที่จะใช้ในการประกอบเพลงพิธี

       ผู้คนมากมายต่างพากันชื่นชมเที่ยวงานประจำปีอย่างสนุกสนาน เด็ก หนุ่มสาว รวมไปถึงคนเฒ่าคนแก่เข้าความสนใจเป็นอย่างยิ่งกับงานนี้เพราะหนึ่งปีจะมีแค่ครั้งเดียว ไปทำบุญไหว้พระขอพรที่ศาลเจ้า พ่อค้าแม่ค้าส่งเสียงเรียกลูกค้าที่เดินผ่าน และงานนี้คนของร้านเนกิคาเฟ่เองก็ถือโอกาสเปิดซุ้มเรียกลูกค้าเอากำไรเข้าร้าน และซุ้มที่พวกเขาได้เปิดก็คือ

       "เข้ามากันเลยค่ะเชิญร่วมสนุกกับเกม "หนุ่มหล่อตกน้ำ" ค่ะ สนใจไหมคะมาช้าระวังจะไม่ได้เห็นของดีอาหารตาบันเทิงใจนะคะ"

       เสียงอิโตคานะตะโกนเรียกลูกค้าที่เดินผ่านกันไปมาและตอนนี้ก็มีคนเข้าคิวที่จะเล่นเกมนี้อย่างมากโดยเฉพาะผู้หญิงที่โสด รวมไปถึงป้าๆที่คุ้นหน้าคุ้นตารู้จักกันและที่มีผู้หญิงเยอะเป็นพิเศษเพราะของรางวัลคือ

       "มีของรางวัลแก่คนที่ปาลูกบอลทำให้หนุ่มหล่อตกน้ำติดๆกันได้ครบ7ลูก คุณจะได้ออกเดทกลับคนที่หนุ่มหล่อที่หมายตาไปเที่ยวงานเทศกาล1ชั่วโมงค่ะ"

       ตูม!!

       และเสียงคนตกน้ำดังขึ้นตามด้วยเสียงกรี๊ดของสาวๆที่เข้าเล่นเกมดังสนั่น ชายหนุ่มผมดำตาคมดุลุกขึ้นจากน้ำเสยผมที่เปียกปกปิดใบหน้าขึ้น เสื้อยืดสีขาวเปียกติดแนบเนื้อกายช่างน่าดึงดูดให้ถอดเสื้อออกมาเสียจริง

       "โอ้ ดูเหมือนคุณทชชี่จะมีคนปาลูกบอลติดๆกันได้5ลูกแล้วล่ะครับมาลุ้นกันนะว่า2ลูกนี้จะทำให้สาวน้อยคนนี้ได้สมหวังหรือไม่" เด็กหนุ่มริวโชว์ลูกบอลที่เหลืออีกสองลูกในมือก่อนจะยื่นให้กับหญิงสาวที่จ่ายเงินซื้อลูกบอลนี้เพื่อหวังที่จะได้ออกเดทกับฮิจิคาตะ แต่ก็พลาดอย่างน่าเสียดายเป็นเรื่องปกติที่พอใกล้จบเกมก็จะตื่นเต้นมือสั่นปาพลาดไป "น่าเสียดายจริงเลยนะครับแต่ไม่เป็นไร ถ้าตอนนี้คุณจ่ายเพิ่มอีก 670 เยน ก็ได้สิทธิพิเศษปาลูกบอลให้หนุ่มหล่อตกน้ำได้เพียงแค่1ลูกก็ได้ออกเดทจนถึงงานเทศกาลจบได้เลย" 

       "ว่าไงคะ แม่สาวน้อยสนใจไหม" อิโตคานะก็เข้าไปเป่าหูเชิญชวนลูกค้า(เหยื่อ)

       "สนใจค่ะ จัดมาเลย" หญิงสาวจ่ายเงินสด

       "แต่มันยากมากนะคะ" 

       "ยากแค่ไหนก็สู้ค่ะ เพื่อชทชี่" หญิงสาวก็ยังมุ่งมั่นใจ

       "เตือนแล้วนะ" อิโตคานะกดสวิทช์รีโมทที่อยู่ในมือก็ทำให้กลไกที่นั่งของฮิจิคาตะพุ่งสูงขึ้น100เมตร

       "...อะไรกันเนี่ย สูงแบบนี้ใครจะไปปาได้กัน!!" ลูกค้าถามด้วยอาการตกใจ

       "ได้ไม่ได้ก็ขึ้นอยู่กับตัวคุณเองนะคะ อณุญาตกระโดดปาได้ เชิญค่ะ" 
  
       หญิงสาวผมแดงยิ้มหวานให้กับลูกค้า แน่นอนว่าไม่มีทางที่ใครจะมีแรงมากพอปาลูกบอลได้สูงถึง100เมตรขนาดนี้ ถึงจะดูขี้โกงไป(ไม่)หน่อยแต่ก็ยังมีลูกค้าที่ต่อคิวที่จะเล่นเกมนี้อยู่ดี ขอแค่ได้เห็นหนุ่มหล่อตกน้ำก็สุขจิตสุขใจแล้ว 

       "นี่เธอคิดบ้าอะไรของเธอ ถ้าฉันตกลงจะความสูงขนาดนั้นถึงตายได้เลยนะเฮ้ย"

       "นายไม่ร่วงลงมาหรอกน่าใครจะไปปาลูกบอลสูง100เมตรได้กันล่ะ ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วย" 

       "ไม่ๆพวกเธอถอยไปให้ห่างๆลูกบอลของทากาสุงิคุงของฉันไปนะย่ะ" 

       และเสียงแหลมสูงของหญิงสาวผมยามทองปลายชมพูใส่ชุดกิโมโนหรูโวยวายใส่ลูกค้าที่ต่อแถวหมายจะปาลูกบอลบ่อน้ำทากาสุงิแต่ก็โดนทานุกิเหมาซื้อลูกบอลทั้งหมดไม่แบ่งใคร ที่นี่เป็นซุ้มเกมที่เฮฮาจริงๆสถานที่ก็ได้ที่โล่งกว้างพอเหมาะพอดีลูกค้าเข้ามาต่อคิวไม่ขาดสาย บ่อน้ำที่ซุ้มนี้จัดไว้ก็มี 5 บ่อ 
        บ่อน้ำกินโทกิ ฮิจิคาตะ ทากาสุงิ จะมีลูกค้าต่อคิวเยอะมาก แต่ตอนนี้ทากาสุงิโดนทานุกิเหมาลูกบอลไปจนหมดทำให้ลูกค้าถอยออกจากซุ้มไป  

       "ดะ เดี๋ยวสิยังมีที่ให้ต่อคิวอีกนะครับ บ่อน้ำของคุณคอนโด้ยังมีที่ว่างใหต่อคิวอีกนะครับ" ริวพยายามดึงลูกค้าที่ออกจากบ่อทากาสุงิเพราะว่าโดนทานุกิเหมาลูกบอลไปหมด จนแนะนำบ่อน้ำคุณคอนโด้ที่แถวคิวร้างไร้ลูกค้าสักคนตัวคุณคอนโด้แห้งไม่ได้โดนน้ำในบ่อเลย แต่ไม่รู้ทำไมใบหน้าถึงมีน้ำเปียกที่ขอบตาไหลรินตามแก้มของเขา

       "จะให้ออกเดทกับกอริล่าเหรอคะไม่เอาด้วยหรอก...นั้นลุงแก่นั้นเดี๋ยวโดนมองว่าเกาะเสี่ยกิน...คนโรคจิตรึเปล่าคะ...กอริล่าไม่ใช่เหรอคะ...ไม่เอาเด็กขาดค่ะ"

       "เอ๋ เดี๋ยวสินายยังไม่ร่วงลงในบ่อน้ำเลยนะ ทำไม่หน้านายมีแม่น้ำไหลอาบแก้มขนาดนั้นล่ะ" กินโทกิที่นั่งตัวเปียกอยู่ข้างๆบ่อน้ำคอนโด้หันไปถาม

       "เหรอ สงสัยคงเป็นบ่อน้ำในใจของฉันโดนก้อนหินทับถมกันจนหล่นออกจากตาน่ะ" คอนโด้พูดทั้งบ่อน้ำในใจที่หล่นออกมา "แล้วทำไมกันทั้งๆที่ไม่ได้ร่วงลงไปในบ่อน้ำแท้ๆแต่ทำไมร่างกายของฉันถึงได้หนาวหัวใจแบบนี่ล่ะ อยากได้รับความอบอุ่นจริงๆ ฮือๆ..."

       "เฮ้ยๆ เจ๊หน้าเลือดฉันว่าเก็บคอนโด้ไปพิงไฟหาความอบอุ่นที่หลังซุ้มดีไหม" 

       กินโทกิหันไปบอกอิโตคานะ เธอเองก็เห็นใจคอนโด้นะแต่ว่าถ้าคอนโด้ไปแล้วใครล่ะจะแทนที่คนที่ออกจากบ่อน้ำนี้ได้ก็ต้องเป็นของรางวัลให้กับผู้หญิงที่ปาลูกบอลได้เท่านั้น คาซึระ ชินปาจิ คามุอิ ก็ให้จัดไปอยู่ซุ้มขายของกิน 

       ในขณะที่เธอกำลังคิดเรื่องของคอนโด้อยู่ก็มีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งโวยวายเอาเรื่องกับเธอ

       "นี่เจ๊แบบนี่ขี้โกงเกินไปนะ ใครจะไปปาลูกบอลได้สูง100เมตรแบบนี้ได้กัน"

       "ก็ขึ้นอยู่กับวิธีของคุณผู้หญิงนะคะ" อิโตคานะตอบลูกค้าด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย

       "จะให้ใช้วิธีไหนกันกระโดดขึ้นไปปาลูกบอลเหรอ ใครจะไปทำได้แบบนี้ฉันจะมีโอกาสได้เดทกับโอคิตะคุงไหม" ลูกค้าผู้หญิงโต้เถียงไม่ยอมแพ้ เพราะเธอหวังว่าจะชนะและได้เดทกับโอคิตะที่นั่งสูง100เมตรข้างบน

       "หึ แล้วคิดบ้างรึเปล่าว่าโอคิตะคุงอะไรของเธออยากไปกับหมูตัวเมียโบ๊ะหนาคอนกรีนเรียกอย่างเธอรึเปล่า"

       สิ้นคำพูดของอิโตคานะทำเอาเหตุการณ์ในซุ้มเกมเงียบสนิทและตามด้วยเสียงหัวเราะที่ถูกใจกับคำพูดของเธอจนทำให้ลูกค้าผู้หญิงที่หาเรื่องปาลูกบอลในมือพุ่งตรงไปที่หน้าของอิโตคานะแต่ว่าก็มีคนยื่นมือมารับลูกบอลไว้ได้ทัน

       "คางุระ" 

       อิโคานะเรียกชื่อคนที่ได้มาช่วยเธอไว้ คางุระหันไปยิ้มให้อิโตคานะก่อนที่จะไปมองหน้าลูกค้าผู้หญิงที่ยืนพวกเขาอย่างเอาเรื่อง

       "ถ้าลื้อไม่เอาลูกบอลนี้เอาของน่อ และถ้าอั๊วปาลูกบอลแล้วทำให้อาตี๋ที่นั่งอยู่บนนั้นร่วงลงมาได้ลื้อต้องขอโทษอาเจ๊คานะด้วยน่อ"

       "เหอะ พูดตลกจริงๆนะก็เอาสิถ้าเธอทำได้ฉันจะขอโทษ แต่ถ้าเธอทำไม่ได้..." ลูกค้าผู้หญิงเดินเข้าไปหาอิโตคานะแล้วแสยะยิ้มใส่ "หนุ่มๆของเธอฉันจะขอไปจนกว่าจะเบื่อ"

       "หึ...คางุระจัง..." อิโตคานะกอดอกเชิดคอดั่งนางพญา "ทำให้คอนกรีนบนหน้านังหมูตัวเมียนี้แตกละเอียดจนไม่มีหน้าเข้าสังคมเลยนะ"

       ...แรงได้ใจ... เสียงภายในใจของลูกค้าคนอื่นๆดังพร้อมกัน

       คางุระถือลูกบอลยืนอยู่ตรงหน้าบ่อน้ำโอคิตะที่นั่งสูง100เมตร ยืนนิ่งอยู่สักพักเธอก็ตั้งท่าเตรียมตัวและออกแรงกระโดสูงได้สูงเกินเลย100เมตร แต่ก็เป็นสิ่งที่เธอตั้งใจจังหวะที่ร่างของคางุระกำลังร่วงลงพอได้ระดับที่พอเหมาะก็ออกแรงปาลูกบอลใส่แผ่นไม้กระดานวงกลมสีแดงได้อย่างแม่นจำ

       "เฮ้ย!" โอคิตะที่นั่งอยู่บนแท่นอุทานทันทีที่คางุระปาลูกบอลโดนแผ่นไม้กระดานวงกลมสีแดงที่ติดตั้งอยู่ข้างๆ คางุระส่งยิ้มเย้ยให้ก่อนที่ร่างของพวกเขาทั้งสองร่วงลงพร้อมกัน

       "จะฆ่ากันรึไงยัยหมวย!!!"

       ตูม!! 

       ร่างของโอคิตะร่วงลงไปในบ่อน้ำของเขาจนน้ำกระจายและร่างของคางุระร่วงลงพื้นอย่างสวยงามและหันไปแสยะยิ้มใส่คืนลูกค้าผู้หญิงที่หาเรื่องอิโตคานะ

       "เห็นไหมถ้าจะทำก็ทำได้น่ออยู่ที่แรงฮึดสู้ต่างหาก เอาล่ะน่อ ลื้อทำตามสัญญาด้วย"

       "เยี่ยมมากคางุระจัง คุณกินล่ะปลื้มใจในตัวเธอจริงๆ" กินโทกิที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ชูนิ้มโป้งให้

       "ทำได้ดีนี่นังหมวย" ฮิจิคาตะยิ้มมุมปากและหันไปพูดกับลูกค้าผู้หญิงที่ยืนอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า "เอาล่ะรีบๆทำเรื่องให้จบๆไปสักที ถ้าไม่จบฉันจะแจ้งข้อหาก่อความวุ่นวายในที่สาธารณะ และทิ้งเศษขยะคอนกรีนที่แตกจากหน้าเธอ"

       "ดะ เดี๋ยวสิแบบนี้รังแกกันชัดๆฉันไม่ยอมนะ และอีกอย่างยัยหมวยผีนี่ต้องเล่นโกงแน่ๆใช่ๆพวกนายทุกคนขี้โกงหลอกลวงลูกค้าฉันจะฟ้องพวกนายทุกคนเลยและ แอ่ก!" 

      ลูกค้าผู้หญิงโดนลูกบอลกระแทกเข้าที่ใบหน้าจนเป็นรอยแดง และลูกบอลที่กระแทกเข้าใส่ก็มาจากมือของทากาสุงิที่นั่งอยู่บนแท่นบ่อน้ำ

       "พูดมากจริงๆสิ่งที่ต้องพูดไม่ใส่น้ำเน่าๆออกจากปากเธอสักหน่อย" ทากาสุงิจ้องลูกค้าผู้หญิงดั่งปีศาจกระหายเลือด "หรืออยากโดนฉันฉีกกรามปากแล้วขยับปากพากย์เสียงพูดให้"

       "อึก...หนอย พวกแก"

        "ว่าไง" อิโตคานะยืนกอดอกมองหน้า

       "ขอโทษ พอใจแล้วใช่ไหม" 

       ลูกค้าผู้หญิงที่เสียหน้ารีบเดินออกไปจากซุ้มเกมไม่หันกลับมามอง ลูกค้าคนอื่นๆก็ยิ้มหัวเราะกันอย่างสะใจ 

       "ขอบคุณนะ" อิโตคานะหันไปกล่าวขอบคุณเหล่าพนักงานร้าน และถามคางุระที่มาร่วมเล่นงานเทศกาลทำไมทั้งๆที่ตั้งอยู่เตรียมตัวที่วัดศาลเจ้า

       "พอดีอั๊วได้รับอนุญาตจากยายจ๋าของลื้อเพราะว่ายังพอมีเวลา อั๊วก็เลยแวะเที่ยวกินของกินและมาหาพวกลื้อก่อนจะกลับไปที่ศาลเจ้าก็เจอเรื่องแบบนี้ไงน่อ"

       "เหรอ ยังไงก็ขอบใจนะ"

       "ใกล้หมดเวลาเที่ยวของอั๊วแล้ว งั้นอั๊วกลับไปศาลเจ้าก่อนนะ"

       "เดี๋ยวสิคางุระจัง" อิโตคานะจับไหล่ของคางุระที่กำลังจะเดินกลับไปศาลเจ้า คางุระหยุดเดินและมือของอิโตคานะที่ชี้ไปที่โอคิตะที่นอนสลบหมดสภาพอยู่ในบ่อน้ำ "เธอปาลูกบอลสิทธิพิเศษ 670 เยน ของลูกค้าผู้หญิงคนนั้นได้"

       "แล้ว?..."

       "ถ้าปาลูกบอลแล้วทำให้หนุ่มหล่อร่วงลงน้ำก็จะได้ไปเดทกับเขาจนจบงานยังไงล่ะ"

       "ไม่เอาน่ออาเจ๊คานะ!"

       "ต้องเอาจ๊ะ มันเป็นกฎกติกาของร้านอย่าทำให้ระบบการทำงานของร้านเสียสมดุลสิ ริวคุงช่วยประคองโอคิตะคุงไปที่ศาลเจ้ากับคางุระทีนะ ไปให้ถึงศาลเจ้าและฝากรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้ยายจ๋าทราบด้วยนะ" 

       อิโตคานะยิ้มอ่อนโยนให้คางุระและกลับไปดูแลร้านต่อ และตามด้วยริวที่ประคองร่างโอคิตะมาหาเธอเพื่อที่จะไปที่ศาลเจ้าที่คางุระต้องไปตัวเตรียมทำพิธีที่จะเกิดขึ้นในไม่กี่ชั่วโมง

       "ไม่จริงน่อ!!"

_________________________
ติดตามอ่านตอนต่อไป

เฮ้อ กว่าจะได้เวลาว่างๆมาอัพฟิคได้ เย้ๆ
และก็รอตอนต่อไปนะจ๊ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

175 ความคิดเห็น

  1. #126 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:47
    เห็นด้วยอีกเสียง เดทคราวนี้ขอให้มีอาเฮียร่วมวงด้วยจิ
    #126
    0
  2. #108 Pira Dari (@namay2547) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 21:31
    ทำได้ดีมากจ๊ะคางุระ สมแล้วที่เป็นนางเอกในดวงใจฉัน
    #108
    0
  3. #107 Pira Dari (@namay2547) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 21:31
    ทำได้ดีมากจ๊ะคางุระ สมแล้วที่เป็นนางเอกในดวงใจฉัน
    #107
    0
  4. #100 mamihanoki (@mamihanoki) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 22:28
    มาต่อเร็วๆเถอะะะะ TT อยากอ่านต่อ
    #100
    0
  5. #98 Fangg🐷 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 16:18
    รอนะคะไรท์😚
    #98
    0
  6. #97 Mmiillkkkkk (@Mmiillkkkkk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 11:17
    อยากได้ฉากคามุอิหวงน้องสาวบ้างอ่ะ
    #97
    3
    • #97-1 AOI1808 (@AOI1808) (จากตอนที่ 16)
      7 สิงหาคม 2560 / 15:36
      เห็นด้วย
      #97-1
    • #97-2 Sakura Nomiho (จากตอนที่ 16)
      11 ตุลาคม 2560 / 09:20
      มาต่อด้วยนะค่ะ อยากเห็นคามุอิหวงคางุระอ่ะ
      #97-2
  7. #96 OkiKagu only (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    อาเจ๊อิโตคานะคิดผิด คิดใหม่ได้นะน่อ



    ให้คามุอิเฝ้าของกิน (โดยไม่มีเจ๊คอยคุม) นี่ เหมือนฝากเนื้อย่างไว้กับลูฟี่ (One Piece) เลยน่อ



    ลองอาเฮียเขมือบที ก็ปิดร้าน กลับบ้านได้เลยมั้ง

    กระเพาะหลุมดำพอๆ กับหนูหมวยเลยนิ 555
    #96
    0
  8. #95 Namenoname1234 (@Namenoname1234) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:22
    อร๊ายยยย ไรต์กลับมาเเล้วววว ต่อเลยค่า
    #95
    0