ด้วยหัวใจมิตรภาพ

ตอนที่ 12 : พลังแห่งมิตรภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ธ.ค. 51

                ทิวเริ่มได้สติอีกครั้ง เขารีบดึง ถุงผ้าลดภาวะโลกร้อนออกจากหัวของเขา ซึ่งภาพที่เขาได้เห็นเบื้องหน้า คือน้ำ

 

เพื่อนที่ดีที่สุดของเขาซึ่งสลบอยู่ยังไม่ได้สติ

 

                ทิวไม่รอช้าที่จะเข้าไปปลุกน้ำให้รู้สึกตัว

 

                น้ำๆ ทิวพูดพลางเขย่าตัวน้ำจนทำให้เธอเริ่มได้สติอีกครั้ง เธอค่อยค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วพูดว่า

 

                ฮ่ะ!..ทิว ช่วยด้วย มันจับชั้นมา ว่าแต่เธอมาที่นี่ได้ยังไงทิว

 

                ก็ถูกตีหัวจนสลบ มารู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว

 

                พวกนายเดี่ยวก็จับเธอมาด้วยเหรอเนี่ย น้ำถาม

 

                ทิวแสดงท่าทีตกใจก่อนที่จะตอบไปว่า

 

ไม่รู้อ่ะ ตอนที่ถูกตีหัวก็โดนใครก็ไม่รู้เอาไอ้นี่คลุมหัวไว้อ่ะ ทิวพูดพร้อมกับหยิบ ถุงผ้าลดภาวะโลกร้อน ขึ้นมา

 

                เรื่องนั้นช่างมันเหอะ ว่าแต่นี่เราอยู่ที่ไหน แล้วเราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง

 

                ทิวมองไปรอบๆ กล่องลังที่ดูเก่าคร่ำคร่ารวมถึงเสาคอนกรีตที่ดูมีสภาพทรุดโทรมเริ่มบอกอะไรบางอย่างกับเขา

 

                นี่มัน...โกดังเก่า หลังโรงเรียนนี่นา ตั้งแต่โรงงานแถวนี้ปิดตัวไป ที่นี่ก็ถูกทิ้งร้างนับแต่นั้นเป็นต้นมา

 

                เธอรู้ได้ยังไง

 

                ก็เคยมาเล่นซ่อนแอบกับเพื่อนน่ะ...ทางออกอยู่ทางนี้...ตามมา ทิวพูดพลางชี้ไปยังทางออก

 

                ทั้งคู่รีบวิ่งออกมาผ่านเศษขยะต่างๆรวมไปถึงเศษฝุ่นที่เกาะอยู่อย่างหนาแน่นตามทางเดินจนเริ่มเห็นแสงสว่างจากประตู

 

แต่แล้วประตูก็ค่อยๆปิดลง ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาทั้งสองเมื่อวิ่งมาถึงแล้ว คือ นายเดี่ยวนั่นเอง

 

                คิดจะหนีเหรอ...เฮ้ย!พวกเรา...มัดมันไว้!! ” เดี่ยวพูด

 

                ทันใดนั้นเอง กิ้งก่า และ กิ้งกือ ก็วิ่งออกมาจากที่ซ่อนพร้อมกับไม้หน้าสาม ตรงเข้าฟาดไปที่ท้องของทิวและน้ำ

 

ทำให้ทั้งคู่ล้มลงอย่างไม่มีทางสู้ ก่อนที่จะมัดทั้งคู่ไว้กับเสาคอนกรีตต้นหนึ่ง

 

                แก...ไอ้สาละเลว...ชั้นไปทำอะไรให้แกห๊ะ!...ไอ้พวกทุเรศ...ไอ้พวกป่าเถื่อน น้ำพูดขึ้นด้วยความโกรธ

 

                ใช่! ไอ้พวกชิง___เกิด ไอ้พวกใจต่ำ ถามจริง ยังมีความเป็นคนอยู่มั้ย ทิวช่วยเสริม

 

                ปากดีนักนะแกไอ้ทิว อยากตายอยู่ในนี้หรือไง เดี่ยวพูด

 

                แกต้องการอะไร น้ำถาม

 

                สวยๆอย่างเงี้ย น่าเสียดาย ไม่น่ารนหาที่เลย ถ้ามาร่วมมือกับพวกชั้นเธอก็สบายไปนานแล้ว

 

                ทุเรศ น้ำพูด

 

เพี๊ยะ!! ” เดี่ยวตบหน้าน้ำ ก่อนที่จะหยิบแกลลอนน้ำมันออกมาเปิดฝา แล้วเทราดเป็นวงกลมรอบๆเสาคอนกรีต

ที่ผูกทิวกับน้ำเอาไว้
 

 

แก...แกจะทำอะไรน่ะ...แกมันบ้าไปแล้ว! ” ทิวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

 

ไม่นะ!...ทิว...มันจะเผาพวกเรา...ไม่นะทิว...น้ำ...รัก...ทิว...เรายังไม่อยากจากกันตอนนี้

 

น้ำตกใจกลัวจนหลุดสารภาพความในใจออกไปทั้งน้ำตา

 

น้ำ...คิดว่าตัวเองรักอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง...ทิว...ก็...ชอบ...น้ำ!!!!!!! ” ทิวตะโกนออกมาสุดเสียงทั้งน้ำตาเช่นกัน

 

ฮึ่ม!!...รักได้แค่นี้ล่ะ...ไอ้กิ้งก่ากิ้งกือ...เอาไฟแช็คมา เดี่ยวพูด

 

                ไฟแช็คน่ะเหรอ กิ้งก่าพูด

 

                นั่นสิ...ไฟแช็คน่ะเหรอ กิ้งกือพูดตาม

 

                แกสองคนหมายความว่ายังไง เดี่ยวถามด้วยความโกรธ

 

                ก็ไปแช็คน่ะอยู่... กิ้งกือยังพูดไม่ทันจบ

 

                ปัง!...ปัง!...โครม!! ” ประตูของโกดังถูกพังออก

 

                อยู่นี่ยังไงล่ะ...ไอ้เดี่ยวคนชั่ว!! ” ป่านพูดเยาะเย้ยพร้อมกับโชว์ไฟแช็คให้เดี่ยวเห็น

 

                พวกเรามาช่วยแล้ว เดือนพูด ในขณะที่ลูกดิ่งกับอ้อยรีบเข้าไปแก้มัดให้กับทิวและน้ำ

 

ก่อนที่จะไปร่วมกับนิ่ม โหนก กิ้งก่า และกิ้งกือ ล็อคตัวเดี่ยวไว้ และชิด ก็ตรงเข้าชกหน้าของเดี่ยวจนเลือดกำเดาไหล

 

ก่อนที่ทุกคนจะรีบหนีออกไปจากโกดังทิ้งเดี่ยว และไฟแช็คเอาไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ

 

                หลังจากที่ออกมาจากโกดังแล้ว ทุกคนจึงหยุดพักเพื่อตรวจดูอาการบาดเจ็บของทิวกับน้ำ

 

                พวกเราต้องขอโทษน้ำด้วยนะสำหรับไม้หน้าสามที่ตีเข้าที่ท้องน่ะ ส่วนทิวพวกเราก็ต้องขอโทษ

 

ในทุกๆสิ่งที่ทำไว้กับนายนะ ตอนนี้พวกเรารู้ความจริงหมดแล้ว กิ้งก่าและกิ้งกือพูดขึ้น

 

                ไม่เป็นไรหรอก...เรื่องมันผ่านมาแล้วน่ะ ทิวพูด

 

                ใช่ไม่เป็นไรหรอก...ตอนนี้เรารีบไปกันเถอะ น้ำพูด

 

                ว่าแต่เธอรู้เหรอว่าไปทางไหน ทิวย้อนถาม

 

                นั่นสิ...ไปทางไหนเหรอ น้ำถามเพราะนึกขึ้นได้ว่าไม่เคยมาที่นี่

 

                จากนั้นทุกคนจึงหัวเราะขึ้นพร้อมกัน สร้างความเขินอายให้แก่น้ำเป็นอย่างมาก

 

แต่แล้วเสียงหัวเราะก็ต้องหยุดลง เมื่อเขม่าควัน ได้ลอยออกมาจากประตูโกดังก่อนที่ไฟจะลามขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

เพราะน้ำมันที่เดี่ยวได้ราดเอาไว้เพื่อหวังจะจุดเผาทิวและน้ำนั่นเอง

 

                ไม่นะ!...เดี่ยวยังอยู่ในนั้น อ้อยพูดก่อนที่จะพยายามวิ่งไปแต่ถูกทุกๆคนดึงตัวไว้ ทุกๆคนส่ายหน้าด้วยความเสียใจ

 

ก่อนที่จะพากันวิ่งหนีกลับเข้าไปในโรงเรียนทางประตูหลัง

 

**************************

 

                ข่าวการเกิดเพลิงไหม้ของโกดังทำให้โรงเรียนประกาศปิดเรียนเป็นการชั่วคราว

 

แต่จากการตรวจสอบแล้วปรากฏว่า ไม่พบศพผู้เสียชีวิตแต่อย่างใด!!! สร้างความแปลกใจให้แก่ทุกคนเป็นอย่างมาก

 

แต่ทุกๆคนก็ไม่สามารถจะทำอะไรไปได้มากกว่าการนั่งฟังประกาศของทางโรงเรียน

 

                เมื่อประกาศเลิกเรียนก่อนเวลาแล้วทิวกับน้ำจึงเดินลงมาจากอาคารเรียนด้วยกันระหว่างนั้นเอง

 

                ที่น้ำพูดออกไปเมื่อตอนจะโดนเผานั่นพูดจริงหรือเปล่าอ่ะ ทิวถามน้ำ

 

                ก็คงต้องถามทิวกลับด้วยคำถามเดิมแหละ น้ำตอบกลับ

 

                และแล้วทั้งคู่ก็หยุดนิ่งก่อนที่จะหันหน้าเข้าหากันแล้วพูดขึ้นพร้อมกันว่า

 

นับแต่นี้เป็นต้นไป...พลังแห่งมิตรภาพของเราทั้งสองจะนำมาซึ่งความสุข

 

และความสัมพันธ์อันดีต่อกัน น้ำรักทิว ’ ‘ ทิวก็รักน้ำ

 

เราทั้งสองจะร่วมกันสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นในหัวใจ

 

น้ำสัญญา ทิวก็เช่นกัน

 

ไปกัน...ไปเริ่มสร้างมิตรภาพให้เกิดขึ้นในหัวใจของทุกๆเถอะ

 

                ด้วยหัวใจมิตรภาพ!!! ” ชิด ป่าน ลูกดิ่ง อ้อย นิ่ม โหนก กิ้งก่า กิ้งกือ และเดือน

 

 ซึ่งแอบตามทั้งคู่มา พูดขึ้นพร้อมกันก่อนที่จะตบมือด้วยความยินดี ฯ

 

---จบบริบูรณ์---

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

128 ความคิดเห็น