จอมวายร้ายเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 10 หนุ่มก็แรงหญิงก็ร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ม.ค. 53

ตอนที่ 10

หนุ่มก็แรงหญิงก็ร้าย

 

                เช่าวันพรุ่งขึ้น...ทั้งสี่หนุ่มกับสี่สาวก็ลงมาทานอาหารเช้าแบบอิตาเลี่ยน ณ ห้องอาหารของโรงแรม เมื่อพวกเขาท่านอาหารเสร็จก็จัดการเก็บสัมภาระของตัวเองลงมาไว้ด้านล่าง

 หลังเช็คเอาท์จ่ายค่าห้องค่าอาหารอะไรเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางออกจากเมืองเบลล่าโน่โดยรถไฟมุ่งตรงไปยังเมืองเลคโค  และแวะเที่ยวชมบรรยายรอบๆ เมือง

ก่อนจะเดินทางต่อไปยังเมืองมิลานเพื่อกลับโรงแรมที่พวกเขาเคยพัก จากนั้นก็เข้าไปเก็บของแล้วก็เดินทางต่อไปยังกรุงโรม เมื่อเดินทางมาถึงสนามบิน พวกเขาก็ต้องเดินทางต่อด้วยรถโค้ชสู่ กรุงโรม เมืองหลวงของประเทศอิตาลี

เพียงไม่นานพวกเขาก็เดินทางมาถึงโรงแรมชื่อดังที่ตั้งอยู่ในกลางเมืองของกรุงโรม การจองห้องพักที่ชนาธิปเป็นคนจองเอาไว้ดูเหมือนจะมีปัญหาอีกแล้ว เมื่อชายหนุ่มย้ำอย่างชัดเจนว่ารมิดาจะต้องนอนห้องเดียวกับเขา ส่วนอีกสาวหนุ่มกับสามสาวก็แยกกันคนล่ะห้อง

ทำไมน้ำต้องนอนห้องพี่ใหญ่อีกแล้ว

รมิดาโวยวายขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าเธอต้องนอนห้องเดียวกับชนาธิป ไหนตอนแรกเธอกับเขาคุยกันรู้เรื่องแล้วไง ว่าต่อนี้เธอจะนอนคนล่ะห้องกับเขา แล้วนี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมเธอจะต้องนอนห้องเดียวกับเขาอีก คนอื่นได้นอนคนล่ะห้องกันหมด แต่เธอต้องนอนร่วมห้องกับผู้ชายบ้าๆ คนนี้

ผัวเมียนอนห้องเดียวกันไม่เห็นแปลก

ชนาธิปตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ใบหน้าคมก้มลงมามองคนโวยวายอย่างเหนื่อยใจ แค่นอนเฉยๆ ทำเป็นจะตาย เขาเห็นมาหมดแล้ว แค่ไม่ได้ล่วงเกินหญิงสาวก็เท่านั้น แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่มีทางปล่อยรมิดาให้หลุดมือไปหรอก รุกมาถึงขนาดนี้แล้ว รักไม่รักเขาไม่อาจรู้ รู้แต่ว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอไปเป็นของคนอื่นเด็ดขาด

ก็บอกว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันไง ที่พูดมาเนี่ยไม่เข้าใจเหรอ ภาษาคนนะไม่ใช่ภาษาควายถึงจะไม่ออก

เธอพูดกับพี่แรงไปแล้วนะน้ำดูผู้หญิงคนนี้เปรียบเทียบเขาสิ คิดได้ยังไงเอาเขาไปเปรียบเทียบกับ...สัตว์สี่เท้าตัวใหญ่แบบนั้น ผู้หญิงคนนี้ปากเสียจนไม่น่าให้อภัยเลยจริงๆ ด่าได้แม้กระทั้งว่าที่สามีของตัวเอง

พอๆ พวกเราน่าจะรีบขึ้นห้องพักกันได้แล้วนะ จะมามัวทะเลาะอะไรกันตอนนี้

แต่พี่โรมค่ะ พี่ใหญ่จะให้น้ำนอนห้องเดียวกับเขาอีกแล้วนะ

ไอ้โรม มันช่วยเธอไม่ได้หรอกน้ำ อย่าเรื่องมาก ไม่งั้นคืนนี้โดนดีแน่น้ำเสียงทุ้มติดจะขู่เล็กน้อย มือหนาเอื้อมไปจับข้อมือเล็ก แล้วก็กระชากให้เดินตามเขาไปขึ้นลิฟต์ ไม่สนใจอาการตื่นตกใจของทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น สิ่งเดียวที่เขาจะต้องทำในตอนนี้ก็คือ พาผู้หญิงปากมาก นิสัยร้ายกาจคนนี้ขึ้นไปที่ห้องพักให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะหมดความอดทน

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าไอ้ใหญ่มันจะบ้าดีเดือดขนาดนี้

เอ่อวะเขาเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ไม่คิดเลยว่าชนาธิปจะเล่นแรงถึงเพียงนี้ กวินท์ยืนมองจนชนาธิปลากรมิดาเข้าไปในลิฟต์ ชายหนุ่มก็หันมาพูดต่ออีกว่า งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ อยากอาบน้ำแล้วเหมือนกัน

โอเค งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ

ค่ะอีกสามสาวตอบรับพร้อมกัน พวกเธอได้แต่นึกเป็นห่วงรมิดา เพราะไม่รู้ว่าชนาธิปจะทำเรื่องบ้าๆ อะไรกับเพื่อนรักของพวกเธออีก แต่จะว่าไปเรื่องนี้ทำไมมันเกิดขึ้นเร็วจนพวกเธอเองก็ตั้งตัวไม่ติดไม่เหมือน ไปๆ มาๆ พวกเธอก็มาเที่ยวแบบโดนบังคับแบบนี้ สนุกก็สนุกอยู่หรอก แต่การมีคนมาคอยเดินตามนี่สิ มันน่าเบื่อ

 

วันนี้พักผ่อนกันให้เต็มที่นะทุกคน พรุ่งนี้เราจะไปเดินเที่ยวชมนครรัฐวาติกัน,มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์,โคลอสเซียม, น้ำพุเทรวี่เตชินท์เอ่ยขึ้น เท้าใหญ่ก้าวตรงไปยังลิฟต์ที่ตั้งอยู่อีกด้านหนึ่งที่พวกเขากำลังยืนอยู่

ก็ดีค่ะ งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ

หวานจะออกไปข้างนอกกันไหมกวินท์เดินตามมนัญชยา ก่อนจะกระซิบถามคนรักเบาๆ

จะไปไหนหรือค่ะพี่เอกน้ำเสียงหวานเอ่ยถามเบาๆ

ออกไปเดินเล่นกันสิครับ เราน่าจะไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสองบ้างนะ

ก็ได้ค่ะมนัญชยาตอบรับคนรัก

คุยอะไรกันน่ะสองคนนี้ จะแอบไปเที่ยวที่ไหนกันเหรอน้ำเสียงติดจะหยอกเย้า ดังมาจากด้านหลัง กวินท์กับมนัญชยาชะงักเท้าหยุดเดิน แล้วหันมามองเจ้าของเสียงอย่างอายๆ

เรื่องของฉันกับหวาน แกเกี่ยวอะไรด้วยวะไอ้โฬม

ไม่เกี่ยวหรอก แต่มันอิจฉาว่ะเตชิตตอบกลับเสียงหวาน ติดจะขบขัน ชายหนุ่มเดินผ่านทั้งสองไปให้ทันหญิงสาวร่างระหงที่เดินอยู่ไม่ไกลจากเขานัก ใบหน้าคมแต้มไปด้วยรอยยิ้ม หากเขาชวนพลอยไพลินไปเที่ยวบ้าง หญิงสาวจะยอมไปกับเขาหรือเปล่าหนอ

เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนทำให้เจ้าของร่างระหงเหลัยวกลับมามอง เมื่อเห็นว่าเป็นใคร เสียงถอนหายใจก็หลุดออกมาจากริมฝีปากเรียวบางแทบจะทันที หญิงสาวกำลังคิดหาวิธีออกห่างจากเตชิตให้ได้มากที่สุด เพราะดูเหมือน ช่วงนี้เขากำลังคิดจะทำไม่ดีกับเธอแน่นอน มองสายตาของเขาเธอก็รู้แล้ว

รอด้วยสิลิน

ทำไมต้องรอ เดินตามมาไม่ได้หรือยังไง

เราออกไปเที่ยวกันไหม คู่อื่นเขาออกไปเที่ยวกันหมด แต่คู่ของเราไม่เห็นจะออกไปเที่ยวไหนกันสองต่อสองเลยนะเสียงทุ้มกระซิบบอกเบาๆ เมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาจนเกือบใกล้ร่างระหง

มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะต้องออกไปเดินเที่ยวกับคุณไม่ใช่เหรอคุณโฬม

พลอยไพลินหันมามองอย่างเอาเรื่อง แล้วมันเรื่องอะไรที่เธอจะต้องไปกับเขา เธอนอนอยู่บนห้องไม่ดีกว่าเหรอ ใครจะเที่ยวไปกับใครก็เรื่องของเขา การที่คู่อื่นจะไปเที่ยว แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ

เรียกซะห่างเหินเลยนะลิน ไม่เอาน่า อย่าโกรธสิ

ถ้าคุณยังทำตัวไม่น่าไว้วางใจ อยู่แบบนี้ เห็นทีฉันกับคุณคงจะห่างเหินมากกว่าที่เป็นอยู่แน่

ใจร้ายจริงๆ ด้วย ลินเนี่ย คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง กลัวจะเหงา ก็เลยชวนไปเที่ยว แต่ดูสิ กลับมาตัดรอนความหวังดีของพี่เฉยเลยเตชิตพึมพำให้อีกฝ่ายได้ยิน น้ำเสียงดูเศร้า ใบหน้าก็ขรึมลง เมื่อไม่เห็นอีกฝ่ายสนใจเรื่องที่เขากำลังเสนออยู่

พลอยไพลินเดินเข้าไปยืนในลิฟต์ หญิงสาวไม่ได้สนใจว่าตอนนี้ เตชิตจะทำหน้ายังไง เพราะไม่ว่าเขาจะเป็นอะไร มันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ ไม่นานชายหนุ่มก็เดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ เธอ สายตาแอบชำเลืองมองหญิงสาวร่างระหงอย่างน้อยใจ ยิ่งเห็นอาการนิ่งจนเขาชักขยาด คิดถูกหรือเปล่าที่เขาคิดจะจีบผู้หญิงคนนี้

กวินท์ มนัญชยา เตชินท์ อติกานต์เดินเข้ามายืนอยู่ในลิฟต์ ด้วยอาการประหลาดใจ เมื่อเห็นท่าทางของพลอยไพลินกับเตชิต สองทั้งสองทำหน้าเข้าสิ เหมือนจะโกรธกันมาสักสิบชาติ

โดยเฉพาะพลอยไพลิน ที่ทำหน้าบึ้ง สายตาขุ่นเคือง ตวัดมองเตชิตเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ ซึ่งต่างจากเตชิต เพราะรายนั้นเอาแต่ จ้องมองพลอยไพลินด้วยสายตาออดอ้อน เว้าวอน จนบางที ก็ดูน่าหมั่นไส้สำหรับความคิดของพวกเขา

ไม่นานลิฟต์ก็เคลื่อนขึ้นไปจนถึงชั้นที่พวกเขาพัก เมื่อลิฟต์เปิด คนแรกที่เดินออกมาจากลิฟต์กลับเป็นพลอยไพลิน ที่เบียดแทรกเพื่อนรักออกมาก่อน จากนั้นก็ตามมาด้วยกลุ่มเพื่อนๆ ที่มองอาการหงุดหงิด ไม่พอใจของเพื่อนรักอย่างงุนงง

พี่ลินเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะพี่หวานอติกานต์กระซิบถามมนัญชยาอย่างสงสัยท่าทางเหมือนจะโกรธใครมาเลยน้ำเสียงหวานยังพูดออกมาอย่างกังวล เห็นท่าทางของพี่สาวอีกคนเป็นแบบนี้ เธอก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วง

มนัญชยาเองก็รู้สึกเป็นห่วงพลอยไพลินเหมือนกัน ดูเหมือนว่าตอนนี้รมิดากับพลอยไพลินจะเจอเรื่องหนักหนาสาหัสไม่น้อย เพราะเหตุใดชนาธิปกับเตชิตถึงเปลี่ยนไปจนเธอและเพื่อนรักถึงกับตามไม่ทัน

 แต่จากที่เธอสังเกตเห็น เห็นทีรมิดากับพลอยไพลินคงจะต้องปวดหัวไปอีกนาน ยิ่งเห็นท่าทางที่สองหนุ่มแสดงอาการเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเพื่อนรักของเธอทั้งสองแล้ว เห็นที่สองเพื่อนรักคงจะหนีไม่พ้นสองหนุ่มนี้อย่างแน่นอน

พี่ว่าเล็กคงจะได้พี่น้ำเป็นพี่สะใภ้แล้วล่ะ

ก็ดีสิค่ะถ้าพี่ใหญ่แต่งงานกับพี่น้ำ

เอาล่ะๆ ถึงห้องพักแล้ว แยกย้ายกันได้แล้วจ้า เจอกันตอนอาหารมื้อค่ำนะเตชินท์เอ่ยขึ้น จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันเข้าห้องของใครของมัน เพราะเขาเองก็จะอาบน้ำแล้วจะชวนอติกานต์ออกไปเดือนเที่ยวข้างนอกเหมือนกัน

 

ชนาธิปลากรมิดาจนมาถึงห้องพัก สิ่งแรกที่ชายหนุ่มทำก็คือ นั่งสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ยิ่งเขาอยู่ใกล้ผู้หญิงอารมณ์ร้าย ปากเสียคนนี้มากเท่าไหร่ อารมณ์ของเขาก็มักจะแตกยับลงอยู่เสมอ ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะควบคุมสติ อารมณ์ของตัวเองไม่ได้ แต่เพราะอะไรเขาถึงต้องมานั่งทำหน้าเครียดด้วย

ชายหนุ่มสบตามองหญิงสาวที่นั่งทำหน้าตูมใส่เขาอย่างหมั่นไส้ ผู้หญิงคนนี้จะร้ายกับเขาไปถึงไหน แล้วยังเรื่องที่เธอแค้นเขาอีก เขาไปทำอะไรให้เธอแค้นจนต้องตามราวีมาตลอดห้าปี อยากจะถามเหลือเกินว่าเขามันเกิดเรื่องบ้าบออะไรกันระหว่างพวกเขา

น้ำโกรธแค้นอะไรพี่

ขนาดตัวเองทำเองยังจำไม่ได้ แล้วทำไมน้ำต้องบอกพี่ด้วย

ต้องบอกพี่สิ พี่เหนื่อยแล้วนะกับการที่ต้องทะเลาะกับน้ำแบบนี้ เราดีกันไม่ได้เหรอน้ำ

เราไม่มีทางดีกันได้หรอกรมิดาตวาดแหว มือเรียวเล็กจับหมอนใบใหญ่เขวี้ยงใส่หน้าคนร้ายกาจอย่างแค้นเคือง ผู้ชายคนนี้พูดมาได้ยังไงว่าจำเรื่องที่ทำร้ายเธอไม่ได้

โอ๊ย จะบ้าเหรอน้ำ เอาหมอนเขวี้ยงใส่หน้าพี่ทำไมชนาธิปถึงกับร้องโอ๊ย เพราะเขาดันหลบไม่ทัน และไม่คิดว่ารมิดาจะเอาหมอนปาใส่หน้าเขา

อย่าทำ ใครจะทำไม

เดี๋ยวเหอะๆ อย่าให้พี่หมดความอดทนนะน้ำ ไม่งั้นเจอดีแน่

ไอ้คนทุเรศ น่ารังเกียจน้ำเสียงหวานต่อว่าชนาธิปอยู่คนเดียว แต่เสียงที่บ่นกลับดังจนคนที่นั่งอยู่อีกด้านได้ยินอย่างชัดเจน ชายหนุ่มชักสีหน้าขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังของหญิงสาว

ด่าพี่อีกแล้วนะน้ำ สอนไม่รู้จำ ว่าอย่าด่าพี่ พี่ไม่ชอบผู้หญิงปากจัดเขาเอ่ยเสียงเครียด

ก็อย่าชอบสิ ใครใช้ให้พี่ใหญ่ชอบน้ำ คนทุเรศ ลามกแบบพี่ใหญ่ น้ำไม่ชอบหรอก

เอะ...น้ำนี่ พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าด่าพี่นะ อีกนานพี่ก็จะเป็นสามีของน้ำแล้วนะ ขืนด่าพี่อีกครั้งเดียวน้ำเจอดีแน่ ผู้หญิงนิสัยไม่ดีชนาธิปต่อว่าเสียงเขียว แต่เขาก็ต้องตกใจ เมื่อเจ้าของร่างระหงลุกขึ้นมาแล้วปล่อยหมัดเล็กๆ ใส่หน้าของเขาอย่างจัง

โอ๊ย...ทำบ้าอะไรของเธอนะน้ำ พี่เจ็บนะมือหนาจับที่ปลายคางของตัวเอง ใบหน้าคมเงยขึ้นมาจ้องมองคนทำร้ายเขาที่ยืนค้ำหัวเขาทีเดียว แต่มันไม่ใช่ว่าเขาล้มลงไปนอนกองกับพื้นเพราะแรงที่โดนต่อยหรอกนะ แต่เป็นเพราะหญิงสาวลุกขึ้นยืนบนเตียงนอนนั่นเอง เลยทำให้เธอสูงกว่าเขาไม่น้อย

ต่อยคนปากเสีย ตัวเองนิสัยดีหรือยังไง พูดก็แรง ทำร้ายความรู้สึกของคนอื่นอีก ใครกันแน่ที่นิสัยไม่ดี ชอบทำให้คนอื่นเสียใจ แล้วใครกันแน่ที่ปากร้าย นิสัยเสีย ชอบทำร้ายจิตใจคนอื่น

เอะ พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงน้ำ อย่ามาหาเรื่องพี่นะ

พี่ใหญ่นั่นแหละหาเรื่องน้ำ แล้วยังบอกคนอื่นอีกว่าน้ำเป็น...เมียพี่ใหญ่นะ พูดมาได้ยังไง เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่พูดแบบนี้ แล้วคนอื่นจะคิดยังไง

รมิดายกมือชี้หน้าชนาธิปอย่างแค้นเคือง พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร เธอก็ยิ่งแค้น ไม่รู้ว่าตอนนี้เพื่อนรักจะคิดยังไง เธอโดนเขาลากไปเข้าไปนอนด้วยแล้วยังป่าวประกาศให้คนอื่นรู้อีก ว่าเธอกับเขาเป็นสามีภรรยากัน พูดมาได้ยังไง พูดไม่คิด เกิดบิดามารดารู้เรื่องนี้เข้า แล้วเธอจะทำยังไง

งั้นเรามาเป็นผัวเมียกันเลยดีไหม จะได้หยุดพูดเรื่องนี้เสียที

กรี๊ดดดดดด! พี่ใหญ่ คนบ้า ไอ้คนลามก ขโมยจูบแรกของเค้าไปแล้ว ยังจะมาข่มขืนเค้าอีกเหรอ ไอ้คนบ้า ไอ้คนทุเรศ ลามก จกเปรต น้ำเกลียดพี่ใหญ่ ไอ้คนเลวน้ำเสียงหวานปนเขียวแหวขึ้น มือทั้งสองข้างเริ่มฟาดชายหนุ่มตรงหน้าอย่างโกรธแค้น จนเธอไม่รู้ว่าตอนนี้ คนที่ยืนให้เธอระบายความแค้นอยู่ กำลังยืนอึ้ง ก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนคนบ้า

ชนาธิปไม่ได้ขยับกายหนี ชายหนุ่มยืนนิ่งปล่อยให้รมิดาประทุษร้ายเขา ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้ว ว่าเพราะอะไรรมิดาถึงแค้นเขา ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง ที่ทำให้หญิงสาวแก้แค้นและคอยแกล้งเขามาตลอดหลายปี เขาไม่เคยรู้เลยว่าแค่เรื่องที่เขาตัดสินใจจูบเธอไปเมื่อห้าปีก่อน จะทำให้เขาต้องปวดหัวถึงเพียงนี้

พี่ใหญ่ คนบ้า ไอ้คนลามก ขโมยจูบแรกของเค้าไปแล้ว ยังจะมาข่มขืนเค้าอีกเหรอ ไอ้คนบ้า ไอ้คนทุเรศ ลามก จกเปรต น้ำเกลียดพี่ใหญ่ ไอ้คนเลว

ใบหน้าคมเริ่มระบายไปด้วยรอยยิ้มกับคำพูดที่รมิดาโวยวายใส่เขา ตอนนี้เขาปล่อยให้หญิงสาวออกแรงไปอีกสักพัก เดี๋ยวเขาค่อยจัดการกับเธอทีหลังก็แล้วกัน

รมิดาโวยวายจนเหนื่อย มือทั้งสองข้างก็เริ่มเจ็บขึ้นมาแล้วเหมือนกัน แทนที่ชนาธิปจะเจ็บกลับเป็นเธอเสียเองที่ได้รับบาดเจ็บ ไม่รู้ว่าเธอบอบบาง ไม่มีแรง หรือเป็นเพราะร่างกายของเขาแข็งแรงกันแน่ สายตาคู่สวยก้มลงมามองมือทั้งสองข้างของตัวเองอย่าเจ็บปวด เมื่อเห็นสภาพมือของเธอ ที่ดูแดงไปหมด

เจ็บไหมน้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน สายตาคู่คมก้มลงมามองมือเรียวเล็กที่แดงเถือก เห็นที หญิงสาวน่าจะออกแรงมากไปหน่อย เลยทำให้มือแดง จนห้อเลือด ไม่รู้ว่ามือของเล็กๆ นั่นจะเจ็บหรือเปล่า

เจ็บสิถามได้น้ำเสียงหวานแหวขึ้น

ที่น้ำโกรธพี่ เพราะพี่ขโมยจูบแรกของน้ำเองหรอกเหรอ นึกว่าเรื่องร้ายแรงอะไร

 ดูเขาพูดสิ แค่เรื่องจูบแรกแค่นี้เหรอ นี่มันยังไม่ร้ายแรงอีกเหรอ ผู้ชายคนนี้คิดว่าเรื่องที่เขาทำมันเป็นเรื่องเล็กน้อยเหรอ รมิดาถลึงตาใส่คนหน้าด้านอย่างไม่พอใจ

ไม่ร้ายแรงเหรอพี่ใหญ่ สำหรับพี่ใหญ่มันอาจไม่ร้ายแรง แต่สำหรับน้ำมันร้ายแรง เพราะนั้นเป็นจูบแรกของน้ำ แถมที่พี่ใหญ่ยังเห็นน้ำตอนไม่สวมเสื้อผ้าอีก ไอ้คนบ้า ไอ้คนทุเรศ ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

ไม่เอาน่าน้ำ อย่าโกรธไปสิ ก็พี่ไม่รู้นี่นา ว่านั่นเป็นจูบแรกของน้ำเขาล่ะดีใจเป็นบ้าเลย อย่างน้อยจูบแรกของรมิดา เขาก็เป็นคนได้แถมยังได้เห็นร่างนิ่มนุ่มในสภาพเปลือยเปล่าอีกด้วย ให้ตายสิ...นี่เขาคงเป็นบ้าไปแล้วที่คิดเรื่องแบบนี้ ชนาธิปส่งยิ้มหยอกเย้าใส่ดวงตาคู่สวย

แต่น้ำโกรธ พูดแรกของน้ำ น้ำต้องมอบให้กับคนที่น้ำรักสิ ไม่ใช่พี่ใหญ่ เข้าใจไหม

ไม่เข้าใจ พี่ว่าตอนนี้น้ำคงไปรักใครไม่ได้แล้วล่ะ

มะ...หมายความว่าไงพี่ใหญ่ร่างระหงเริ่มขยับตัวอย่างตกใจ แต่เธอก็ต้องอึ้ง เมื่อเธอรีบก้าวเท้าลงไปบนพื้น เพราะชายหนุ่มที่ยืนยิ้มเจ้าเล่ห์ กำลังจับขาของเธอเอาไว้

ต่อไปคนที่น้ำรัก จะต้องเป็นพี่คนเดียวเท่านั้น จูบแรกของน้ำพี่ก็ได้ เห็นน้ำโป๊ พี่ก็เห็นเป็นคนแรก ดังนั้น น้ำจงมั่นใจได้เลยว่า พี่จะไม่มีวันปล่อยน้ำไปให้ผู้ชายคนไหนอย่างเด็ดขาด แต่ถ้าน้ำขืนขัดคำสั่งพี่ รับรองได้เลยว่าน้ำกับพี่ต้องมีอะไรกันก่อนวันแต่งงานแน่นอน หรือน้ำไม่เชื่อพี่คนออกคำสั่ง เดินเข้ามาใกล้ร่างระหง จากนั้นก็เลื่อนมือไปยังขาเรียวที่เขาจำเอาไว้ ก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ แต่ฉับพลันเขาก็ดึงร่างระหงให้ล้มตัวลงไปนอนอยู่บนเตียงกว้าง

พี่ใหญ่!” คนที่โดนสั่งถึงกับหน้าเสีย แต่มันยังไม่ร้ายเท่ากับสิ่งที่เขากำลังจะทำ เพียงแวบเดียว เธอก็ล้มลงไปนอนบนเตียงอย่างหมดท่า เพราะเธอโดนมือหนาดึงจนล้มลงไปนั่นเอง

อย่าลุกนะน้ำ นอนเฉยๆน้ำเสียงติดจะข่มขู่ ร่างสูงใหญ่ล้มตัวลงไปนอนอยู่ข้างๆ ร่างระหงอย่างเอาเรื่อง ขืนลุกขึ้นมา พี่จะปล้ำน้ำให้ดู

ไอ้โรคจิต

อยากมีสามีเป็นคนโรคจิตไหมน้ำร่างสูงใหญ่พลิกกายขึ้นมาคร่อมร่างระหง จากนั้นก็สบตาจ้องมองใบหน้าสวยหวานด้วยสายตาวิบวับ จะลองไหมน้ำ

อย่านะพี่ใหญ่ ลงไปจากตัวน้ำเดี๋ยวนี้รมิดาตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อโดนชนาธิปนอนทับอยู่แบบนี้ เอาวะ...ยอมไปก่อนก็แล้วกัน ถึงเมืองไทยเมื่อไหร่ เธอจะเอาคืนให้สาสม น้ำขอโทษ พี่ใหญ่ลงจากตัวน้ำเดี๋ยวนี้นะ น้ำหนัก ต่อไปน้ำจะทำตัวดีๆ ไม่หาเรื่องพี่ใหญ่อีกแล้ว แต่ตอนนี้ลงไปก่อนได้ไหม

แน่ใจนะน้ำเขาถามย้ำเพื่อความมั่นใจ

ค่ะคนโดนทับพยักหน้าแรงๆ หลายครั้ง

งั้นโอเค แต่ตอนนี้นอนเป็นเพื่อนพี่ก่อน ง่วงจะตายอยู่แล้ว เมื่อคืนก็ไม่ได้นอน เพราะน้ำนั่นแหละ ที่ทำให้พี่นอนไม่เต็มอิ่ม

คนพูดไม่ได้รู้เลยว่า คำพูดที่เขาพุดไม่เคลียร์นั้น ทำให้คนที่โดนพากพิงถึงกับหน้าแดง นี่ขนาดเธอรู้นะว่ามันเป็นเพราะอะไร เธอยังหน้ากับคำพูดของเขา หากเป็นคนอื่นที่เขาไม่รู้เรื่อง เห็นทีเรื่องมันคงจะเลยเถิด ร้ายแรงไปกว่านี้อย่างแน่นอน

ทำไมฉันถึงซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้นะ...รมิดา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #317 ม่านเมฆา (@geniegirl) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2553 / 00:57
    เป็นกำลังใจให้ค่า
    #317
    0
  2. #310 flowercamellia (@whitecanation) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 22:00
    อัพต่อไวๆนะค่ะ


    #310
    0
  3. #60 ~PamPam~ (@pampampamela) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2553 / 11:03
    ฮ่า ๆๆๆๆ
    คุณใหญ่เตียมตัวไว้ให้ดี ๆ นะคะ กลับไปแล้วววว น้ำเอาคืนแน่นอนค่ะ  อิอิ
    #60
    0
  4. #59 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2553 / 01:41
    กลับไปเขชือดมันเลยน้อง แต่ต้องเชือดอย่างไม่ให้ตัวเองโดนเชือดตามไปด้วยนะ
    #59
    0