รอยแค้นซ่อนรอยรัก

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 ปัญหาไม่มีทางจบ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

ตอนที่ 3

ปัญหาไม่มีทางจบ (1)

 

          ฉันไม่มีอะไรจะเคลียร์กับคุณหรอกคุณกฤษดา ทำไมคุณไม่ลองโทรถามเพื่อนคุณดูล่ะว่าอยู่กับยัยริสาจริงหรือเปล่า

ชายหนุ่มจำต้องยอมปล่อยมือ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูจะรังเกียจเขาเสียเหลือเกิน เขาไม่ถามอะไรเธออีก นอกจากควานหาโทรศัพท์มือถือแล้วโทรหาเพื่อนรัก

          อัครพลก้มลงมองโทรศัพท์มือถือของตัวเองด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นว่าเจ้าของเบอร์ที่โทรมาเป็นใคร ก่อนจะกดรับสาย

ไอ้พล ตอนนี้ยัยริสาอยู่กับแกหรือเปล่ากฤษดาถามเพื่อนรักทันที

 สงสัยไอ้กฤษไปหาคุณผึ้งแล้วแน่นอน แล้วก็คงโดนคุณผึ้งต่อว่า เพราะฟังจากน้ำเสียงของไอ้กฤษ ดูมันหงุดหงิดยังไงชอบกล

          ใช่

          ยัยริสาอยู่กับแกได้ไงวะไอ้พลกฤษดาถามเพื่อนรักอย่างสงสัย

          เรื่องมันยาวว่ะ แล้วฉันจะเล่าให้แกฟังทีหลังก็แล้วกัน

          พี่พล ตกลงว่าพี่คุยกับพี่กฤษใช่ไหมรวิสาหันมาโวยวายใส่เพื่อนรักของพี่ชายทันที ก่อนจะแย่งโทรศัพท์กับชายหนุ่ม เฮ้ย...ริสา อย่ามาทำแบบนี้นะ พี่ไม่ชอบ

          ไม่ชอบก็อย่าชอบสิ เอามานี่ ไม่ต้องคุยแล้วรวิสาแย่งโทรศัพท์จากมือของอัครพลแล้วกดปิดเครื่องทันที

          กฤษดาถึงกับอึ้ง เพราะไม่คิดว่าน้องสาวของตัวเองจะเป็นแบบนี้ เธอบอกฉันหน่อยได้ไหมว่า ยัยริสาไปอยู่กับเพื่อนฉันได้ยังไง

          ฉันจะไปรู้เหรอ เห็นคุณพลกับยัยริสาทะเลาะกัน แล้วคุณพลก็ลากยัยริสาขึ้นรถไป ฉันก็เลยกลับมาห้องนี่แหละ ฉันว่าคุณกลับไปได้แล้วนะ ฉันอยากพักผ่อนกรธิดาบอก ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โชฟา

          แล้วนี่เธอไม่ไปทำงานหรือไงกฤษดาถามอย่างสงสัย

          ฉันยังไม่ได้ทำงาน กำลังหาอยู่ ฉันว่าคุณอย่ามาสนใจเรื่องฉันดีกว่า ในเมื่อคุณก็รู้แล้วว่ายัยริสาอยู่กับคุณพล ดังนั้นคุณก็ควรกลับไปได้เสียที

          กฤษดาจ้องมองหญิงสาวอยู่นาน เขาจะทำอย่างไรดีให้ผู้หญิงตรงหน้านี้อยู่ห่างจากน้องสาวของเขา หรือบางทีเขาอาจจะคิดผิด ที่คอยจับผู้หญิงสองคนนี้แยกออกจากกัน 

 

 เสียงเพลงจากโทรศัพท์มือถือของกรธิดาดังขึ้น หญิงสาวสะบัดกายจนหลุดจากอ้อมแขนของกฤษดาแล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อรับโทรศัพท์ ก่อนจะลงมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอมือถือก่อนจะยิ้มด้วยความดีใจ เมื่อเห็นว่าเจ้าของเบอร์เป็นใคร

ฮัลโหล สวัสดีครับ คุณกรธิดาหรือเปล่ารับ

          ใช่แล้วค่ะ ดิฉัน...กรธิดา ไม่ทราบว่ามีอะไรหรือคะคุณธีระอีกฝ่ายหัวเราะออกมาเมื่อหญิงสาวแหย่กลับมา

          สบายดีไหมผึ้งธีระถามหญิงสาวที่เขาหลงรักอย่างอารมณ์ดี

          ก็เรื่อยๆ น่ะค่ะคุณธี แล้วเป็นไงบ้าง คุณธีสบายดีไหมหญิงสาวถามเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงหวาน และยิ้มหวานจนคนที่นั่งฟังอยู่ข้างนอกลุกเดินเข้ามายืนฟังอยู่ข้างหลังโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว

 คุณธีล่ะ ช่วงนี้เป็นไงบ้าง เรียนหนักไหม แล้วอากาศที่นั่นเป็นไงบ้าง อยู่ได้หรือเปล่าเธอถามด้วยความเป็นห่วง

          ก็ดีนะผึ้ง เราคิดถึงผึ้งจังเลยธีระบอกหญิงสาวที่ตนแอบหลงรักมานานหลายปี ชายหนุ่มกะว่าหลังเรียนจบ จะกลับมาขอผู้หญิงคนนี้แต่งงาน

          คิดถึงผึ้งน่ะเหรอกรธิดาถามอีกฝ่ายออกไปอย่างงงๆ

          ใช่แล้ว

          คุณธี ผึ้งว่าคุณธีไม่สบายหรือเปล่า อยู่ๆ มาบอกว่าคิดถึงผึ้ง

          จะหวานกันอีกนานไหมกฤษดาซึ่งยืนฟังอยู่นานเริ่มหงุดหงิดเมื่อหญิงสาวไม่สนใจเขา แม้แต่เวลาพูดกับเขายังไม่เคยยิ้มแย้มพูดหวานแบบนี้เลย

          คุณจะบ้าหรือไงคุณกฤษดา แล้วนี่ใครอนุญาตให้คุณเข้ามาในห้องนอนฉันกรธิดาว่าชายหนุ่มอย่างโกรธ

          ใครน่ะผึ้งธีระถามด้วยความตกใจ

          อ้อ...พี่ชายของยัยริสาน่ะ ไม่มีอะไรหรอก

          แล้วเขามาอยู่ในห้องผึ้งได้ยังไงกันชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงเชิงน้อยใจ

          ยัยริสาก่อเรื่องนิดหน่อยน่ะ ไม่มีอะไรหรอกกรธิดาบอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงปกติ

          กรธิดากฤษดาเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเต็มที่

          อะไรของคุณอีกคะ ไม่เห็นหรือไงว่าฉันคุยโทรศัพท์อยู่น่ะ

          เห็นชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงกวนๆ

          เห็นแล้วจะเรียกฉันทำไม เชิญออกไปจากห้องฉันได้แล้ว เอ่อ...คุณธี ผึ้งต้องขอโทษด้วยนะ แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวผึ้งค่อยโทรหาคุณธีใหม่ ดูแลตัวเองดีๆ นะ ผึ้งเป็นห่วง

กรธิดาตัดสายจากเพื่อนสนิท ก่อนจะหันมาแหวใส่ตัวปัญหาทันที

          คุณเป็นอะไรของคุณไม่ทราบคะ ฉันว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ คุณก็น่าจะกลับไปได้แล้ว

          ที่ฉันถามเธอไปเมื่อกี้ว่าไงกฤษดาถามด้วยน้ำเสียงรำคาญ

          เรื่องทำงานน่ะเหรอกรธิดาถามด้วยน้ำเสียงกึ่งตกใจกึ่งไม่เชื่อ

          ใช่

          ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากร่วมงานกับคนอย่างคุณ

          ไม่ต้องมาเรื่องมาก ฉันให้เวลาเธอไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ยี่สิบนาทีกฤษดาบอกเชิงขู่บังคับ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาวกลับมานั่งที่โชฟาตัวเดิม

          คุณจะมาบังคับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันไม่ยอมเจ้าของเสียงหวานตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ใบหน้าหวานเริ่มงออย่างไม่รู้ตัว

          ไม่ยอมงั้นเหรอ แน่ใจเหรอกรธิดา กฤษดาหันกลับไปถามทันที

          ใช่หญิงสาวตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน

          ฉันให้เวลาเธอยี่สิบนาทีนะกรธิดา ไม่งั้นฉันจะไปอาบให้ ได้ยินไหมกฤษดาตะโกนให้คนในห้องได้ยิน

ได้ยินแล้ว

กรธิดาตะโกนตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ยืนกัดริมฝีปากด้วยความคับแค้นที่ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้ ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำ

 

          กฤษดาเหนื่อยแทบขาดใจ กว่าจะพาคู่อริมาถึงห้องทำงานของเขา ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องทำแบบนี้ แต่ที่แน่ๆ ยัยน้องสาวตัวดีจะต้องโทรหาผู้หญิงคนนี้อย่างแน่นอน เขากดอินเตอร์คอมเรียกเลขาฯ ให้เข้ามาในห้อง เพื่อทำธุระที่เขาเพิ่งคิดออกเมื่อเห็นสีหน้าเกลียดชังของหญิงสาว

คุณพิม เข้ามาพบผมหน่อย

          ค่ะ ท่านประธาน

พิมญดาลุกขึ้นทันทีเมื่อเจ้านายหนุ่มเรียก เนื่องจากไม่อยากถูกหักเงินเดือนเหมือนคราวก่อนที่เธอดันไปขัดคำสั่งของชายหนุ่มเข้า

เสียงเคาะประตูดังขึ้น แล้วประตูก็เปิดพร้อมกับปิดลงทันที พิมญดามองหน้าเจ้านายหนุ่มก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่อีกมุมด้วยความแปลกใจ

คุณผึ้งมาทำอะไรที่นี่ คงไม่ได้ถูกท่านประธานบังคับมาหรอกนะ

ท่านประธานมีอะไรให้พิมรับใช้คะ

          ผมอยากให้คุณพาผึ้งไปแปลงโฉมเสียใหม่ ผมให้เวลาคุณสองชั่วโมง ผมประชุมตอนบ่ายสอง คุณต้องพากรธิดากลับมาก่อนสี่โมงเย็น เข้าใจที่ผมบอกหรือเปล่าเขาถามย้ำด้วยน้ำเสียงแข็ง

           อย่ามายุ่งกับการแต่งตัวของฉัน

          เธอว่ายังไงนะกรธิดา จะขัดคำสั่งฉันหรือไง ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าขัดคำสั่งฉัน กฤษดาบอกด้วยความโกรธที่อีกฝ่ายไม่ฟังเขาเลย คุณพิมออกไปก่อน แล้วผมจะโทรเรียกอีกทีกฤษดาหันไปบอกเลขาฯ เสียงแข็ง

 พิมญดาพยักหน้าตอบรับก่อนจะรีบออกมาจากห้องแทบไม่ทัน เธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเจ้านายหนุ่มถึงได้วุ่นวายกับผู้หญิงอย่างกรธิดา ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าหญิงสาวเกลียดเจ้านายเธออย่างกับอะไรดี แต่ทำไมเจ้านายเธอถึงได้คอยเจ้ากี้เจ้าการ บงการชีวิตของอีกฝ่ายด้วยก็ไม่รู้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

389 ความคิดเห็น

  1. #307 nimi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2552 / 21:47
    หนุกดีค่ะ



    แตงงนิดหน่อย



    ทามมาย พระเอกจำนางเอกไม่ได้ หรือเพราะเมามาก



    แล้วนางเอก เจอพระเอกอีกทีตอนใหน แล้วไม่ว่ารายเลยเหรอ



    แบบว่า ทามเหมือนไม่มีรายเกิดขึ้นเลยเหรอ



    น่าจาบรรยาย ความรู้สึกของนางเอง ตอนเจอพระเอกครั้งแรก หลังจากมีรายกัน



    มันเหมือน ความรู้ สึกมันขาดหายไงไม่รู้



    แตก็หนุกดีนะค่ะ เป็นกำลังจายให้ ค่ะ
    #307
    0
  2. วันที่ 21 มีนาคม 2552 / 22:15

    นุกมากเลย

    พระเอก

    นางเอกน่าจะสั่งสอนหน่อย

    อิอิอิ

    #306
    0