รอยแค้นซ่อนรอยรัก

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 8 ต้นเหตุของความไม่พอใจ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

ตอนที่ 8

ต้นเหตุของความไม่พอใจ (2)



     กฤษดาขับรถมาหยุดตรงไฟแดงอย่างหัวเสีย ชายหนุ่มหันมามองร่างบางที่นั่งข้างๆ ด้วยความไม่พอใจ เกือบอาทิตย์ที่เขาพยายามตามหาแต่ก็ไม่เจอ แต่พอเจอก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย

เมื่อมาเจอผู้หญิงคนนี้ยืนคุยอยู่กับผู้ชายอีกคน เขารู้แต่ว่าไม่พอใจ โมโห ยิ่งน้ำเสียงอ่อนหวานที่เธอพูดคุยกับผู้ชายอื่นอย่างสนิทสนม มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

          ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานด้วยความสงสัย ใบหน้าแบบนี้เขาเคยเจอที่ไหน แล้วยังคำพูดที่ชวนสงสัยของเธออีก หากเขาได้ยินไม่ผิด หญิงสาวผู้นี้พยายามหนีเขา

          จะเงียบอีกนานไหม กรธิดาน้ำเสียงห้าวเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ ทีกับเขายังทำเฉยไม่สนใจ ที่ผู้ชายคนอื่นล่ะยิ้มหวาน พูดหวานๆ ให้ตายสิ...เขาเกิดผู้หญิงคนนี้จริงๆ ว่ายังไงล่ะ จะไม่คุยกันใช่ไหม

          ... 

กรธิดาหันมามองเจ้าของเสียงห้าว ใบหน้าบึ้งตึงอย่างเคียดแค้น แต่เธอก็ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ เธออะไรที่เธอจะต้องไปพูดกับผู้ชายคนนี้  

          อยากจะลองดีกับฉันใช่ไหมฮะว่าแล้วใบหน้าคมก็ชะโงกเข้ามาใกล้ใบหน้าหวาน ที่จ้องมองเขาด้วยสายตารังเกลียดอย่างเปิดเผย กฤษดาถึงกับชะงัก เมื่อเจอสายตาแบบนี้จากอีกฝ่าย

          คุณมีอะไรก็ว่ามา

กรธิดาสบตาจ้องมองใบหน้าคม เธอเองก็พยายามระงับอารมณ์อยู่เหมือนกัน เธอคิดว่าหนีพ้นจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ ยิ่งเธอพยายามวิ่งหนีเขามากเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าชายหนุ่มพยายามเข้ามาวุ่นวายกับเธอมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

          หายไปไหนมา 

          แล้วมันเรื่องอะไรของคุณ ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉันกรธิดาเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ

          เรื่องของเธอ มันก็เรื่องของฉัน อย่าลืมสิว่าฉันเป็นเจ้านายของเธอแล้ว

น้ำเสียงห้าวปนดุ เอ่ยขึ้นขณะที่สายตาจ้องมองใบหน้าหวานที่ดูบึ้งตึง อย่างหวั่นไหว หัวใจเริ่มเต้นระริก เมื่อจ้องมองดวงตากลมโตที่จ้องมองเขาอย่างวาวโรจน์

          อย่ามายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉัน เพราะฉันไม่เคยเป็นอะไรกับคุณ

          เป็นสิ กรธิดา เธอจำไม่ได้เหรอ เมื่อกี้ฉันบอกไอ้หน้าอ่อนนั่นว่าไงแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เขาจะได้ทำอะไรสะดวก ในเมื่อตอนนี้ก็มีคนรู้แล้วว่าเขากับกรธิดาเป็นอะไร เขาก็น่าจะใช้เรื่องในครั้งให้เป็นประโยชน์ ไม่ดีหรือไง หากเธอเป็นเมียฉัน ยัยริสาก็น่าจะดีใจ ยัยนั่นจะได้อยู่ติดบ้านเสียที

          ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ และก็ไม่มีวันเป็นด้วย จำเอาไว้

เธอไม่มีวันยอมเป็นของผู้ชายคนนี้ ชายหนุ่มมีสิทธิ์อะไรถึงเข้ามาวุ่นวายกับเธอแบบนี้ กรธิดาเหลือบไปมองไฟจราจรแวบหนึ่ง อีกไม่กี่วินาทีก็จะไปเขียวแล้ว เธอจะหนีไปตอนนี้แหละ อีกนิดเดียว

          ร่างบอบบางเอียงกายนิดหน่อย เพื่อเอื้อมมือไปข้างหลังโดยที่ไม่ให้กฤษดารู้ กรธิดาสบตามองเจ้าของร่างสูงที่นั่งจ้องเธออย่างจะกินเลือดกินเนื้อ แค่เห็นสายตาของเขา เธอก็รู้สึกกลัวไม่น้อย แต่เธอก็ไม่มีทางเลือก เธอไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างของผู้ชายคนนี้เด็ดขาด

          ฉันไม่สนใจหรอกน่ะว่าเธอจะยอมหรือไม่ยอม เพราะถึงยังไงเธอก็ต้องไปอยู่กับฉันที่บ้าน

เขารู้สึกโมโหอย่ารุนแรง อารมณ์ในตอนนี้ของเขาเกือบจะฆ่าคนได้อยู่แล้ว เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาทะเลาะกับผู้หญิงคนเขาไม่ชอบได้ถึงขนาดนี้ กี่ปีแล้วที่เขา

          คนอย่างฉันถ้าบอกว่าไม่ก็คือไม่ คุณมาบังคับชีวิตฉันไม่ได้หรอกพูดจบ กรธิดาก็เปิดประตูรถ พร้อมกับกระโดดลงจากรถอย่างรวดเร็ว จนคนที่อยู่ในรถถึงกับตกใจกับสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขา

          กลับมาเดี๋ยวน่ะ กรธิดากฤษดาตะโกนเรียกกรธิดาอย่างโมโห ชายหนุ่มจ้องมองร่างของหญิงสาววิ่งหายไปด้านหลังอย่างหัวเสีย อยากจะลงจากรถแล้ววิ่งตามไปก็ทำไม่ได้ เพราะตอนนี้สัญญาณไฟจราจรมันดันปล่อยรถทางด้านของเขาแล้ว

          โธ่เว้ย...

 

          หลังจากที่เขาปล่อยให้กรธิดาหนีไปได้เมื่อสองวันที่แล้ว กฤษดาก็ได้แต่อารมณ์เสียจนไม่มีใครเข้าหน้าติดสักคน ชายหนุ่มได้แต่นึกเจ็บใจกับความประมาทของตัวเอง หากเขารู้สึกนิดว่าผู้หญิงอย่างกรธิดานั่นร้ายกาจ เจ้าเล่ห์แล้วนิสัยไม่ดีถึงเพียงนี้ เขาคงจะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดกับเธอไปแล้ว

          ชายหนุ่มนั่งอารมณ์เสียมาเกือบสองวันแล้ว เขาอยากรู้จริงๆ ว่าหญิงสาวหนีไปอยู่ที่ไหน อพาร์ทเม้นท์ที่เธออยู่เขาก็ให้นักสืบคอยเฝ้าตลอดยี่สิบชั่วโมง แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่วี่แวว ส่วนที่อื่นๆ ที่เขาคิดว่ากรธิดาจะไป เขาก็สั่งให้คนสนิทไปเฝ้าเอาไว้เช่นกัน แต่ก็ไม่เจออีกตามเคย

          หลบได้หลบไป กรธิดา ถ้าฉันเจอเธอเมื่อไร เธอตายแน่

แค่นี้เขาก็รู้สึกเสียเหลี่ยมมากพอแล้ว แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ เพียงคนเดียวทำให้ชีวิตของเขาย่ำแย่ถึงขนาดนี้เลยเหรอ เพียงแค่คิดกฤษดาก็รู้สึกเจ็บใจและโมโหกรธิดาไม่น้อย

          เสียงเพลงจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ปลุกเจ้าของมือถือให้ตื่นจากภวังค์ ชายหนุ่มหันไปมองเจ้าเครื่องมือสื่อสารรุ่นจิ๋วที่ตั้งอยู่บนโต๊ะอย่างหัวเสีย ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูว่าเจ้าของเบอร์ที่โทรฯ หาเขาเป็นใคร เมื่อเห็นว่าเบอร์มือถือที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ชายหนุ่มก็กดรับก่อนจะเอ่ยถามปลายสายไปว่า

ว่าไงคุณนักสืบ เจอภรรยาของผมหรือยัง

          เจอแล้วครับคุณกฤษ

ปลายสายตอบกลับมาอย่างงุนงง เพราะก่อนหน้านี้ ลูกค้าหนุ่มรายนี้ให้เขาตามหาลูกหนี้สาวนี่นา แล้วทำไมตอนนี้ถึงบอกเขาว่าเธอเป็นภรรยา นักสืบหนุ่มเริ่มสงสัยไม่น้อยแต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรออกไป

          คุณไปเจอเธอที่ไหน

          ที่หมู่บ้านพรเจริญครับ

          หมู่บ้านพรเจริญเหรอกฤษดาขมวดคิ้วจนเป็นปมเลยทีเดียว เมื่อเขานึกไปถึงหมู่บ้านพรเจริญ บ้านหลังเล็กที่เขาเคยไปตามน้องสาวเมื่อสองปีก่อน ให้ตายสิ...เขาลืมบ้านหลังนี้ไปได้ยังไงกัน แล้วตอนนี้ในบ้านมีกันอยู่กี่คน

          ตอนนี้เหลือแต่คุณกรธิดาครับ ส่วนเพื่อนๆ ของเธอเพิ่งจะกลับไป

          โอเค งั้นคุณรออยู่ที่นั่นเลย เดี๋ยวผมให้คนสนิทไปหาคุณ

เสียงห้าวเอ่ยออกไป ก่อนจะคุยกันอีกไม่กี่คำก็ตัดสาย จากนั้นก็โทรศัพท์หาคนสนิทให้ขับรถตรงไปยังหมู่บ้านพรเจริญ ใจจริงเขาก็อยากจะไปจัดการเรื่องนี้เอง แต่เขาดันติดประชุมในช่วงบ่าย กฤษดารู้ดีว่าเรื่องที่เขาสั่งให้คนสนิทไปจัดการไม่มีคำว่าไม่สำเร็จ

          เธอไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอกกรธิดา

 

เกือบสองทุ่มกฤษดาก็กลับมาถึงบ้าน ร่างสูงก้าวเท้าเดินตรงไปยังห้องนอนริมขวาสุดที่อยู่ติดกับห้องของเขา เขารู้ดีว่าภายในห้องนั้นมีใครอยู่ เขาอยากรู้เหมือนกันว่าหากเธอตื่นมาแล้วพบว่าเธอได้กลับมาอยู่บ้านเขาอีกครั้ง เจ้าหล่อนจะทำยังไง

ประตูห้องนอนถูกเปิดอย่างเบามือก่อนจะถูกปิดลงเมื่อเจ้าของร่างสูงเดินมาหยุดอยู่กลางห้อง สายตาคมจ้องมองร่างบอบบางที่นอนอยู่บนเตียงกว้างอย่างพอใจ ในที่สุดเขาก็สามารถจับกรธิดากลับมาได้จนสำเร็จ

ฉันบอกเธอแล้วไงกรธิดา เธอไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอก คนอย่างนายกฤษดา หากคิดจะทำอะไรแล้วก็ต้องสำเร็จ มันจะไม่มีวันล้มเหลวอย่างแน่นอน

ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่ข้างเตียง ก่อนจะมองสำรวจร่างบางที่นอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่ในขณะ ใจจริงเขาก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่จะให้เขาทำอย่างไร ในเมื่อแม่น้องสาวตัวดีมักจะสร้างเรื่องให้เขาปวดหัว ที่สำคัญผู้หญิงคนนี้ยังเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้น้องสาวของเขาคิดจะแหกกฎที่เขาเป็นคนตั้งขึ้น

กฤษดานั่งลงบนเตียงอย่างพินิจพิจารณาเจ้าของใบหน้าหวาน เขาไม่อยากคิดเลยว่า หากยามปกติที่ผู้หญิงคนนี้คุยดีๆ กับเขามันจะเกิดอะไรขึ้น เพราะทุกครั้งที่เจอกัน เขาและเธอก็จะทะเลาะกันเสมอ ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานยามหลับอย่างหวั่นไหว มันเกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของเขากัน

เมื่อก่อนเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลย หรือเพราะการเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงคนนี้กันแน่ ถึงทำให้หัวใจของเขาเกิดหวั่นไหวแบบนี้  ชายหนุ่มไม่เคยคิดเลยว่าเพียงแค่เธอปรับปรุงตัวเอง ตัดผม เปลี่ยนการแต่งตัวใหม่ ถอดแว่นหนาเตอะอันใหญ่ตัวนั้นออก จะทำให้เธอเปลี่ยนไปขนาดนี้

ฉันจะทำยังไงกับเธอดี กรธิดา

มือหนาเอื้อมไปจับใบหน้าหวานที่มีรอยยิ้มหวานแต้มอยู่บนใบหน้าอย่างหวั่นไหว เขามานั่งทบทวนเรื่องของเขาและเธอ ความบาดหมางระหว่างเขาและกรธิดามันเกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว

หากไม่เพราะยัยน้องสาวตัวแสบดันขัดคำสั่งของเขา แล้วหนีออกจากบ้านไปหาผู้หญิงคนนี้ เขาก็คงไม่ต้องมานั่งปวดหัวแบบนี้ เขายังจำได้ดี ครั้งแรกที่เขาเจอเธอ ใบหน้าหวานกับดวงตากลมโตคู่สวยดูจะตกใจไม่น้อยในครั้งแรกที่เจอเขา

หลังจากวันนั้นหญิงสาวก็เริ่มเป็นศัตรูของเขาอย่างเปิดเผย ทุกครั้งที่รวิสาหนีออกจากบ้าน ก็จะเป็นกรธิดานี่แหละที่อยู่กับน้องสาวของเขา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

389 ความคิดเห็น