รักเกิดที่กลางใจ

ตอนที่ 8 : อารมณ์หึงหวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ต.ค. 51

ตอนที่ 8

 อารมณ์หึงหวง

แสงอาทิตย์ยามเช้าทอแสงอบอุ่นอ่อนๆ เข้ามาในห้องก่อนที่จะแปรเปลี่ยนเป็นแสงร้อนแรงยามสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ส่งผลให้ชายหนุ่มร่างกำยำที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียงขาวสะอาดค่อยปรือตาขึ้นมา เพื่อปรับสายตาให้คุ้นเคยกับแสงแดดที่สาดส่องเข้ามา ก็ปรายตามองร่างบางที่นอนหนุนแขนของตนเองอยู่ ยามหลับสาวน้อยข้างกายเขาดูน่ารักบริสุทธิ์ยิ่งนัก ต่างกับตอนที่หญิงสาวมีสติเหมือนเด็กช่างเถียง แก่นแก้ว รั้นชอบเอาชนะ ไม่มีความอ่อนหวานเลยสักนิด

          หลับสบายเชียวนะ ลูกแมวน้อยชายหนุ่มพึมพำพร้อมกับใช้นิ้วไล้แก้มของหญิงสาวอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะก้มลงไปหอมแก้มเนียนแรงๆอย่างอดใจไม่ได้ แรงกดลงที่แก้มทำให้เมธาวีเริ่มรู้สึกตัวและสะดุ้งตกใจเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนหญิงสาวถอยออกจากร่างกำยำอย่างรวดเร็วใบหน้าแดงด้วยความอายพร้อมกับส่งสายตาโกรธแค้นไปยังชายหนุ่ม

          คุณมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย!” หญิงสาวต่อว่าชายหนุ่มทันทีหลังจากนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนระหว่างหล่อนกับชายหนุ่มคุณทำแบบนี้กับเมย์ได้ยัง เมย์เป็นเพื่อนน้องสาวคุณนะหญิงสาวยังต่อว่าชายหนุ่มไม่หยุดพร้อมกับสำรวจตัวเองแล้วตกใจรีบกระชับผ้าห่มขึ้นมาคลุมปกปิดร่างกายทันที

          ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรักเขาจะทำยังไงกับหล่อนดี ดูเหมือนหล่อนจะไม่ให้อภัยกับการกระทำของเขาแน่ ถึงเธอจะเกลียดเขาก็ไม่เป็นไร ขอแค่ให้เธอเป็นของเขา ยังไงหล่อนก็หนีเขาไปไหนไม่พ้นหรอก พี่ขอโทษ!

          ออกไป!ออกไปจากห้องเมย์เดี๋ยวนี้หญิงสาวตะโกนไล่ชายหนุ่มให้ออกจากห้องไปหล่อนจะทำอย่างไรจะกล้าสู้หน้าเพื่อนรักหล่อนได้อย่างไร เธอเกลียดผู้ชายคนนี้

          พี่ไม่ออก เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง เมย์เป็นเมียพี่แล้วนะชายหนุ่มพูดออกไปหลังจากที่ปล่อยให้หญิงสาวพูดมานานแล้ว

          หยุดเดี๋ยวนี้นะ เมย์ไม่อยากฟัง เมย์จะคิดว่าเรื่องเมื่อไม่เคยเกิดขึ้นหญิงสาวตะโกนออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ตอนนี้ที่ไหลลงมาอาบแก้มหญิงสาว

          จะบ้าเหรอเมย์!” ชายหนุ่มตะคอกหญิงสาวออกไปพร้อมกับคว้าตัวหญิงสาวมากอดทันทีเขาไม่เข้าใจทำไมถึงเป็นแบบนี้ เขารู้แต่ว่าเขาปล่อยเธอไปไม่ได้ เขาไม่มีทางปล่อยเธอไป

           ไม่!ปล่อยเมย์เดี๋ยวนี้ บอกให้ปล่อยไม่ได้ยินหรือไง!เสียงหวานเศร้าตะโกนใส่หน้า ชายหนุ่มด้วยความโกรธแค้น ทำไมเธอถึงมาพลาดคนที่เธอเริ่มจะมีความรู้สึกดีให้แบบนี้ด้วย นี่นะหรือที่บอกว่ารัก คนเรากันเขาทำแบบนี้หรือไง

           พี่ไม่ปล่อยดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แน่นด้วยความเสียใจ เสียงสะอื้นยังคงดังเล็ดรอดออกมาจากปากบางได้รูปนั้น

          เมย์ขอร้อง คุณหนึ่งปล่อยเมย์ไปเถอะหญิงสาวตอบออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นออกมา เธอจะรักเขาได้อย่างไรในเมื่อเธอยังลืมแฟนเก่าเธอไม่ได้เลย เธอไม่อยากทำร้ายเขา เธอจะบอกเขาให้เข้าใจได้อย่างไร

           พี่รักเมย์นะ เมย์ได้ยินที่พี่พูดหรือไหมชายหนุ่มตอบหญิงสาวอีกครั้ง เขาจะทำอย่างไรดีให้สาวน้อยในอ้อมกอดเขารู้ว่าเขารักหล่อน เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเริ่มรักเธอตั้งแต่เมื่อไร รู้แต่ว่าเขารักร่างบางในอ้อมกอด  เขาจะไม่ยอมเสียคนที่เขารักไปให้ใคร

           แต่เมย์ไม่ได้รักคุณหนึ่งหญิงสาวตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด เธอไม่อยากทำร้ายเขาเลยแต่จะให้เธอทำอย่างไร

           พี่ไม่สนใจหรอกว่าเมย์จะรักหรือไม่รักพี่! พี่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากเมย์ไปจากพี่ได้ทั้งนั้นถึงเขาจะเจ็บกับคำพูดที่สาวน้อยบอกว่าไม่รักเขาก็เถอะ เขาไม่สนใจห้ามเมย์ไปยุ่งกับใครไม่งั้นเราได้เห็นดีกันชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับปล่อยร่างของหญิงสาวเป็นอิสระพร้อมกับก้มลงเก็บเสื้อผ้าของเขาแล้วเดินเข้าห้องน้ำ

          หญิงสาวจะทำอย่างไรดี หญิงสาวคิดอย่างปวดร้าวล้มลงนั่งบนเตียงด้วยความรู้สึกที่เหนื่อยล้า เธอจะต้องไปจากที่นี่เธอไม่อยากทำให้เพื่อนรักต้องเสียใจในการกระทำของหล่อนกับชายหนุ่ม ลุกขึ้นอาบน้ำ รีบแต่งตัวลงไปด้านล่างเพื่อไม่ให้ใครสงสัย

 

          อ้าว! เมย์ทำไมวันนี้ตื่นสายวะกานดาถามเพื่อนรักออกไปโดยไม่ได้สนใจสายตาและอาการของเพื่อนรักที่เปลี่ยนไป

          เรารู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย เลยตื่นสาย สงสัยอาการเย็น เลยเป็นหวัดแกก็รู้นี่น่า ว่าฉันเป็นภูมิแพ้เมธาวีตอบเพื่อนรักออกไปพร้อมกับก้มลงนั่งข้างๆเพื่อนรักโดยไม่กล้าสบตาเพื่อนรักเพราะกลัวว่าเพื่อนรักจะจับพิรุธเธอ

           “แล้วนี่ไปไหนกันหมดเหรอดา บ้านเงียบจังเลย

          เฮ้อ!คุณพ่อกับคุณแม่ท่านลงไปดูงานที่กรุงเทพฯ ส่วนพี่หนึ่งออกไปทำงานแล้วตั้งแต่เช้า

          "แกถามทำไม"

          เปล่า ไม่มีอะไรนิเมธาวีตอบเพื่อนรักออกไป หล่อนจะบอกเพื่อนยังไงดีว่าหล่อนอยากกลับกรุงเทพฯถามบอกไปเพื่อนรักก็ต้องถามเหตุผล แล้วหล่อนจะตอบเพื่อนว่าไง

          แล้วจะกินอะไรดีเช้านี้

          ฉันยังไม่หิวเลย! เราออกไปข้างดีกันดีกว่าไหม ฉันอยากไปเดินห้างฯ จะไปซื้อหนังสือเสียหน่อยเมธาวีถามเพื่อนรักออกมาพร้อมกับลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ แล้วหล่อนก็ก้มลงมองเพื่อนรักอีกครั้ง ว่าไงจะไปหรือเปล่าเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักยังคงเงียบเธอจึงถือว่าการเงียบนั้นคือการตกลงไปกับฌะอ งั้นแกขึ้นไปเปลี่ยนชุดเลย เดี๋ยวฉันนั่งคอยแกตรงนี้

          แล้วแกจะไม่เปลี่ยนชุดหรือไงเมย์

          ไม่ละ แกรีบไปเปลี่ยนชุดเถอะ

          งั้น!แกรอฉันแป๊บหนึ่งเดี่ยวฉันมากานดาตอบเพื่อนรักออกไปพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะ วันนี้เพื่อนหล่อนมีอาการแปลกๆเป็นอะไรไปอีก กานดานึกในใจเป็นห่วงเพื่อนรักออกมา

 

          ลานจอดรถ....

          ฉันเห็นที่จอดแล้ว แกเลี้ยวซ้ายเลยเมย์

          ได้!”เมื่อได้ที่จอดรถเรียบร้อยแล้วสองสาวก็เดินเข้าไปในห้างฯ โดยไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีใครคนหนึ่งแสดงอาการดีใจเมื่อได้เห็นหนึ่งสาวที่เขาพยายามตามหามาหลายเดือน

          เมย์! คุณมาอยู่ที่นี่เอง พี่ตามหาเราเสียนานภูชิตพึงพำออกมาอย่างดีใจในที่สุดเขาก็ตามหาหญิงสาวเจอจนได้ เขาจะทำอย่างไรดีที่จะทำให้หญิงสาวอภัยให้เขา

          ฉันว่าแวะดูหนังสือร้านนี่ก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยเดินไปร้านต่อไปฉันเห็นอีกร้าน

หนึ่งมันอยู่ตรงโน้นเมธาวียกนิ้วชี้ไปยังร้านหนังสืออีกร้านหนึ่งให้เพื่อนรักดูแล้วก็ดึงมือเพื่อนรักเข้าไปยังร้านหนังสือ

          ฉันไม่เข้าใจแกเลยวะเมย์ แกจะซื้อทำไมหนักหนาว่ะไอ้หนังสือนิยายเนี้ย ฉันเห็นมันเต็มห้องแล้วนะโว้ยกานดาพูดแซว ตั้งแต่เธอรู้จักเพื่อนคนนี้ก็หลายปีแล้ว เพื่อนรักเธอคนนี้ชอบอ่านหนังสือนิยายเป็นชีวิตจิตใจ เธอยังเคยถามเพื่อนรักเลยว่าทำไมไม่เรียนด้านนี้เลยล่ะไปเรียนบริหารทำไม เพื่อนรักเธอดันตอบมาว่าที่เธอบริหารเพราะที่บ้านให้เรียน จริงๆเธออยากเรียนเกี่ยวกับโบราณคดี ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งน่าหัวเราะเพราะมันไม่เหมาะกับเพื่อนเธอเลย

          เมย์! เมย์!เสียงเรียกทำให้สองสาวหันหลังกลับไปมองอย่างตกใจเมื่อบุคคลที่เรียกชื่อเพื่อนรักของหล่อนนั้นเป็นผู้ชายที่ทำให้เพื่อนรักหล่อนเสียใจ พี่ดีใจจังที่ได้เจอเมย์ที่นี่

          สวัสดีค่ะพี่ภู”/“สวัสดีค่ะพี่ภู

          สวัสดีครับน้องดา เมย์ชายหนุ่มตอบสองสาวออกไปอย่างดีใจเขาไม่เคยคิดเลยว่า เขาจะรักเมธาวีได้มากขนาดนี้ ถ้าเขาไม่เลิกกับหล่อนวันนั้นเขาคงไม่รู้เลยว่ารักหล่อนมากแค่ไหน

          พี่ภู!มาทำอะไรที่นี่คะกานดาถามรุ่นพี่หนุ่มออกไปเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักของหล่อนยังคงเงียบไม่ได้สนใจชายหนุ่มเลย

          พี่วรรณ โทรฯไปหาพี่นะบอกว่าเจอเมย์ที่เชียงใหม่ พี่ก็เลยขึ้นมาหาเมย์ที่นี่
          เมย์! พี่ของคุยด้วยได้ไหมเสียงทุ้มยังพยายามที่จะงอนง้อ คนรักเพื่อขอคืนดี แต่ดูเหมือนว่ามันจะยิ่งห่างไกล เขาไปทุกที ไม่น่าเชื่อว่า เวลาแค่ไม่กี่เดือน สามารถทำให้สาวน้อยที่ยิ้มง่าย ร่าเริง เปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้

          ....เงียบ...
          เมย์! พี่ขอโทษชายหนุ่มจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรัก เขาไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้คนรักอภัยให้เขา เขาผิดเองที่ขอเลิกกับเธอ พี่อยากจะคุยกับเมย์ เรื่องของเรานะ

          พี่ภูมีเรื่องอะไรจะพูดกับเมย์อีก พี่ภูพูดจบไปแล้วไม่ใช่หรือคะ เมื่อหลายเดือนก่อน ตอบอดีตคนรักหลังจากที่เธอยืนเงียบมานานแล้ว เธอหันไปสบตากับอดีตคนรักอย่างเจ็บปวดทำไมเมื่อก่อนเขาไม่คิดก่อนที่จะขอเลิกกับเธอ มาพูดตอนนี้ให้มันได้อะไรขึ้นมา แต่เมย์ไม่มีเรื่องจะคุยกับพี่ภูหรอกคะ

          เมย์

          กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

          ไอ้ดา เมื่อไรแกจะเปลี่ยนริงโทนเรียกเข้าของแกเสียทีวะ เมธาวีหันมาถามเพื่อนรักเมื่อโทรศัพท์ของเพื่อนมีคนโทรฯเข้ามา

          เอาไว้เดี๋ยวฉันจะเปลี่ยนล่ะกัน ฉันรับโทรศัพท์ก่อน แป๊บหนึ่งนะ พี่ภู เมย์ เดี๋ยวฉันมากานดาตอบเพื่อนรักออกไปแล้วเดินออกไปคุยอีกโทรศัพท์อีกแห่งหนึ่ง ฮัลโหล!

           แกอยู่ไหนยัยดา!” เสียงนี้มันเป็นเสียงของพี่ชายหล่อนนี่น่า เขามีอะไรทำไมโทรฯมาหาหล่อนแบบนี้ทุกทีไม่เห็นจะโทรมาหาหล่อนเลย

           มีอะไรหรือคะพี่หนึ่งกานดากรอกเสียงไปตามสายพร้อมกับสงสัยอาการของพี่ชายอย่างมากฟังจากน้ำเสียงเหมือนลุกลี้ลุกล้นอย่างไรก็ไม่รู้

          แกอยู่ไหนตอนนี้น้ำเสียงเข้มแต่ห้าวถามขึ้นอย่างร้อนรน

          ดาพายัยเมย์มาเดินซื้อของนะคะ พี่หนึ่งมีอะไรหรือคะ พี่หนึ่งมาก็ดีเหมือนกันคะ รีบมานะคะ

          "มีอะไรหรือยัยดา!~ บอกพี่มาสิ บอกพี่มาเดี๋ยวนี้ว่ามีเรื่องอะไร

          ยัยเมย์นะคะพี่หนึ่งบอกด้วยน้ำเสียงกังวลให้พี่ชายฟัง จนคนฟังถึงกับ ยืนกำโทรศัพท์เอาไว้แน่น ด้วยความเป็นห่วง

           เมย์เป็นไร บอกพี่มาเดี๋ยวนะชายหนุ่มถามน้องสาวออกไปอย่างร้อนรนเมื่อน้องสาวเอ่ยถึงหญิงสาวอีกคนที่เขานั่งคิดถึงอยู่ทั้งวัน จนไม่มีสมาธิในการทำงานเลย เธอจะหายโกรธเขาหรือยังหนอ

          เมย์เขาเจอพี่ภูที่นี่นะคะ

          อะไรนะ!แกบอกพี่มาห้างฯไหนพี่จะไปเดี๋ยวนี้ กานดาบอกชื่อห้างฯ แกพี่ชายออกไปพร้อมกับงงๆกับน้ำเสียงของพี่ชาย  มันต้องมีอะไรแน่ๆเลยระหว่างพี่ชายและเพื่อนรัก แล้วยังรอยแดงช้ำที่ตรงที่คอเพื่อนรักอีก หรือว่า ถ้าใช่อย่างที่หล่อนคิดสงสัยแผนการที่มารดากับหล่อนวางไว้น่าจะสำเร็จ

          มาแล้วจ้า

          แกคุยกับใครนะดา ทำไมนานจังเลย

          พี่หนึ่งโทรฯมานะ ถามฉันว่าฉันกับแกนะอยู่ที่ไหน มีอะไรหรือเปล่าเมย์

          เปล่า ไม่มีอะไรเมธาวีตอบเพื่อนรักออกไปอย่างมีพิรุธ

          แล้วพี่ภูขึ้นเชียงใหม่มาหลายวันแล้วหรือคะกานดาถามอดีตแฟนเพื่อนรักออกไป เพื่อนรักของหล่อนเอาแต่เฉย

          ดาว่าเราไปหาที่นั่งคุยกันเถอะ ไปเถอะเมย์ ยิ้มไว้เพื่อนรัก เชิญค่ะพี่ภู ตามดามาทางนี้ดีกว่าที่ห้างนี้มีร้านกาแฟอะไรด้วยนะพี่ภูน่าจะชอบกานดาเดินจูงมือเพื่อนรักให้เดินตามมายังร้านกาแฟ

           ร้าน มุมน่ารักคนรักกาแฟ ! ชื่อร้านน่ารักดีนะดาเมธาวีตอบเพื่อนรักออกไปเมื่อเห็นป้ายหน้าร้านกาแฟ แล้วหญิงสาวก็เดินไปนั่งยังมุมที่ลึกสุดในร้าน

          บรรยากาศก็ดีนะใช้ได้เลยกานดาหันมายิ้มกับเพื่อนรัก

          ใช่ครับ! พี่ก็ว่าร้านนี้ตั้งชื่อได้น่ารักดีเหมือนกับที่เมย์เขาบอกนะ ดาว่าไหม

           ใช่ค่ะ! พี่ภู

           ร้านนี้จริงๆแล้วเป็นเพื่อนกับพี่ชายดาเองแหละ พี่ภู

          อ้าวเหรอ!

          ทำไมแกไม่บอกฉันก่อนล่ะดา

           ทำไมเหรอเมย์ ฉันถามแกจริงๆนะแกมีอะไรหรือเปล่า ฉันเห็นแกพูดแปลกๆทำอะไรก็แปลกๆ เหมือนกับว่าแกมีอะไรอยู่ในใจอย่างงั้นแหละ

          สวัสดีคะ รับอะไรดีคะ

           สวัสดีค่ะ พี่นาง กานดาหันไปทักเจ้าของร้านคนรักของเพื่อนพี่ชาย

           อ้าว! น้องดาเหรอเนี้ย โทษทีพี่ไม่ทันมองนะ แล้วมากับใครค่ะเนี่ย

          เอ่อ! นี่เมย์คะเพื่อนดา แล้วนี่ก็พี่ภูคะเพื่อนดาเหมือนกัน

          สวัสดีคะ น้องเมย์ คุณภู

          สวัสดีค่ะพี่นาง/สวัสดีครับพี่นาง ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ/ครับ

           ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

          แล้ววันนี้จะดื่มอะไรล่ะเดี๋ยวพี่บริการต็มที่ช้อนนางยิ้มให้กับน้องสาวของเพื่อนแล้วหันไปสบตาสาวน้อยอีกคนหนึ่งกับชายหนุ่มอีกคนที่มาด้วยรอยยิ้มหวาน

          เหมือนเดิมละกันคะ แกละเมย์สั่งอะไร

          ฉันสั่งเหมือนแกละกันดา

           พี่ขอกาแฟดำล่ะกัน

          เอ่อ! พี่นางคะงั้นเอาช้าร้อน 2 กาแฟดำ1 คะ

          ได้จ้า รอแป๊บหนึ่งนะ

          ไม่เป็นไรค่ะพี่นางกานดาตอบช้อนนาง หันไปสบตากับเพื่อนว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

          พี่ภูมีอะไรจะคุยกับเมย์หรือคะหญิงสาวตัดสินใจถามอดีตคนรักออกมาหลังจากนั่งคิดอยู่นานว่าหล่อนจะเริ่มต้นคุยอย่างไรกับอดีตคนรักดี

          พี่อยากจะขอโทษเมย์ สำหรับเรื่องที่ผ่านมานะชายหนุ่มพูดออกไปอย่างโล่งอกเพราะเขาก็ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับหญิงสาวดีเพราะเขารู้ว่าเขาเป็นคนผิดเอง...

 

          กริ๊ง!กริ๊ง!กริ๊ง!เสียงมือถือดังขึ้น กานดาล้วงมือถือขึ้นมาดูว่าใครเป้ฯคนโทมรฯมา พอเห็นว่าเป็นเบอร์พี่ชายก็กดรับทันทีด้วยความ เป็นห่วงเพื่อนรักและยัง อาการที่ดูเหมือนไม่สนใจ เฉยชา แบบนี้ของเพื่อนรัก ยิ่งน่าเป็นห่วงหนักเข้าไปอีก

          ฮัลโหล!

           เราอยู่ตรงไหนยัยดาน้ำเสียงร้อนรน ที่ถามขึ้น ยิ่งเพิ่มความสงสัยให้กับน้องสาวอย่างกานดาไม่ใช่น้อย ระหว่างพี่ชายกับเพื่อนรักเธอ มันมีปัญหาอะไรกันแน่ ทำไมพี่ชายถึงได้ดูร้อนรนจนเกินเหตุแบบนี้

          อยู่ร้านพี่นางคะ พี่หนึ่ง
          “ok! เดี๋ยวเจอกัน แค่นี้นะชายหนุ่มตัดสายจากน้องสาวแล้วก็รีบเดินไปยังลิฟท์เพื่อขึ้นไปยังชั้น 7 ทันทีด้วยความหึงหวง เมื่อเขาได้ยินว่าสาวน้อยที่เขารักเจอกับอดีตแฟนเก่าแล้วก็ตกใจร้อนรุ่มขึ้นมาทันที เขาไม่ยอมให้ใครมาแย่งคนที่เขารักได้หรอก คนอย่างเขาถ้าอยากได้อะไรแล้วต้องได้  ยิ่งคิดแล้วมันน่าน้อยใจหญิงสาวที่เขารักไม่ได้ ทำไมทำกับเขาแบบนี้ยิ่งคิดยิ่งแค้นขึ้นมาทันทีแล้ว

เราจะได้เห็นดีกัน

 

        ชายหนุ่มเดินออกมาจากลิฟท์อย่างรีบร้อน เขาไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไรไปรู้แต่เพียงว่ารู้สึกหึงหวงหญิงสาวเป็นอย่างมาก
        “อ้าว! คุณหนึ่งมาทำอะไรแถวนี้นะช้อนนางถามชายหนุ่มออกไป
        “ผมนัดกับยัยดาเอาไว้นะครับคุณนางยิ้มเก้อๆบอกเจ้าของร้านสาวสวยแล้วยัยดานั่งอยู่โต๊ะไหนครับคุณนาง
        “โต๊ะด้านในสุดนะคะ ก็โต๊ะประจำของน้องดานะคะ
        “ขอบคุณครับ
        “ไม่เป็นไรคะช้อนนางตอบชายหนุ่มออกไป วันนี้มาแปลกในควงามคิดของเธอ ดูอาการของชายหนุ่มร้อนรนจนเกินเหตุ หรือจะเป็นเพราะสาวน้อย ที่มากับน้องสาวของชายหนุ่มหรือเปล่า
        “พี่หนึ่ง! พี่หนึ่ง! ทางนี้คะกานดาตะโกนเรียกพี่ชายออกมาพร้อมกับสังเกตสีหน้าพี่ชายที่ส่งมาทางเพื่อนรักกับอีกหนึ่งหนุ่ม
        “ทำไมออกมาข้างนอกไม่โทรฯบอกพี่ก่อนชายหนุ่มถามน้องสาวออกไปพร้อมกับนั่งลงข้างชายหนุ่มอีกคน สบตาคนตัวเล็กด้วยความหึงหวง ยิ่งเห็ฯชายหนุ่มที่เขารู้ดีว่าเป็นอะไรกับคนตัวเล็กด้วยแล้ว ทำไมเขาถึงได้รู้สึกอยากจะฆ่าใครสักคนขึ้นมาจริงๆ
        “พี่หนึ่งคะ! นี่คุณภูคะเป็นเพื่อนของดากับ...
        “พี่รู้จักแล้วเมื่อคืนชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับหันไปมองหญิงสาวตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาไม่สมาธิในการทำงานเลยทั้งวัน
        “เมย์! ทานอะไรหรือยังหันมาสนใจคนตัวเล็กที่ตอนนี้ นั่งก้มหน้าก้มตา หลบสายตาเขาอยู่ พลันสายตาของเขาก็เห็นร่องรอยที่เกิดจากการกระทำของเขาเมื่อคืนตรงซอกคอของหญิงสาวแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมา เมย์! เมย์!เอกราชเรียกซ้ำอีกครั้ง
        “ค่ะ!” หญิงสาวตื่นจากภวังค์หันมาสบตากับชายหนุ่มแล้วหลบสายตาดุคู่นั้น มองกันแบบนี้หมายความว่าไง แต่ก็แค่คิดในใจเท่านั้น ไม่ได้พูดออกมาจริงๆหรอก
        “คุณหนึ่งถามอะไรเมย์คะ เมื่อกี้เมย์ไม่ทันฟังนะค่ะ
        “พี่ถามว่าทานอะไรกันหรือยัง
        “ยังเลยคะ เราเพิ่งมาถึงนะคะกานดสตอบคำถามแทนเพื่อนรัก ยิ่งเห็นอาการกังวลของเพื่อนรักแล้ว บอกได้คำเดียวเลยว่า พี่ชายกับเพื่อนรักมีปัญหากันอย่างแน่นอน
        “พี่ว่าเราไปหาอะไรทานกันดีว่านะยัยดาเอกราชหันมาถามน้องสาวตัวเองโดยไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่นั่งร่วมโต๊ะอีกคนเลย เขาทำเหมือนที่โต๊ะจะมีแค่เขากับหญิงสาวอีกสองคนเท่านั้น
        “เมย์! พี่ขอคุยอะไรหน่อยได้ไหมภูชิตตัดสินใจพูดในที่สุด เขานั่งสังเกตมาพักหนึ่งแล้วรู้สึกถึงความอึดอัดเหลือเกิน แล้วยังสายตาที่พี่ชายของเพื่อนแฟนเขาจ้องมองเขาอีกมันต้องมีอะไรอย่างแน่นอน
        “ไม่ได้!!เสียงของเอกราชพูดกร้าวออกมาทันที พร้อมกับสายตาดุดันไปยังภูชิตทันที
        “ทำไมจะไม่ได้ละครับ ผมเป็นแฟนเมย์ ผมมีสิทธิ์ที่จะคุยกับเขา!คุณละเป็นอะไรกับเมย์ถึงได้พูดแบบนี้!” เสียงของภูชิตตอบออกมาดังเช่นกัน
        “ฉันเป็นอะไรกับเมย์ ฉันไม่จำเป็นต้องบอกนายหรอกเอกราชตอบออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันเช่นกัน เขาไม่อยากพูดมากไปกว่านี้กลัวสาวน้อยที่เขารักจะเสียหาย
        “คุณจะเป็นอะไรกับเมย์ผมไม่รู้ แต่เมย์เป็นแฟนผมภูชิตตอบออกไปอย่างไม่ยอมแพ้พร้อมกับหันไปสบตาหญิงสาวที่เขารัก
        “พี่ภูคะ!คุณหนึ่งเขาเป็นแฟนเมย์นะคะเมธาวีตอบออกไปอย่างยากลำบาก หญิงสาวหันไปสบตาเพื่อนรักแล้วเลยไปยังชายหนุ่มทั้งสองแต่ตกตะลึง กับคำพูดที่เธอ หนึ่งหนุ่มยิ้มดีใจออกมาทั้งหน้าทั้งตาที่รู้ว่าหญิงสาวพูดออกมาว่าเป็นเป็นแฟนกับเธอ แต่อีกหนึ่งหนุ่มหน้าซีดตกใจกับคำตอบที่ได้ยิน  

เป็นไปได้ยังไงกันที่หญิงสาวจะมีแฟนใหม่ มันเป็นไปไม่ได้ก็หญิงสาวเสียใจกับการที่เขาบอกเลิกไปเมื่อหลายเดือนก่อน
        “ไม่จริงใช่มั้ยเมย์ เมย์โกหกพี่ใช่ไหมหลังจากหายจากอาการตกใจภูชิตก็หันไปถามคนรักทันที แต่สิ่งที่เขาได้เจอในสายตาหล่อนนั้นทำให้เขาเสียหน้าและเสียใจอย่างบอกไม่ถูก เมย์อย่ามาล้อเล่นกับพี่นะ มันไม่สนุกนะเมย์ หรือเมย์ยังไม่หายโกรธพี่ ถึงได้พูดล้อเล่นกับพี่แบบนี้ภูชิตยังแซวคนรักอีก เพราะคิดว่าหญิงสาวยังคงโกรธในเรื่องที่ผ่านมา
        “เปล่าคะ! เมย์ไม่ได้โกหก เมย์ตัดสินใจคบกับคุณหนึ่งเมื่อเดือนก่อนนะคะเมธาวีตอบโกหกอดีตคนรักออกไป หันไปสบตากับชายหนุ่มอีกคน พอเห็นสายตาอีกคนที่เธอบอกว่าเป็นแฟนแล้ว นึกสยองขึ้นมาทันควัน เธอตัดสินใจถูกหรือผิดกันแน่ที่พูดไปแบบนั้น
        “นายรู้แล้วใช่ไหม ว่าฉันเป็นอะไรกับเมย์เขา นายเลิกยุ่งกับแฟนฉันได้แล้วเอกราชพูดออกไปพร้อมกับหันมาสบตากับสาวน้อยของเขาพร้อมกับเห็นสายตาชวนสงสัยของน้องสาว
        “เป็นอะไรไปนะยัยดา
        “เปล่าคะพี่หนึ่งกานดาตอบพี่ชายออกไปอย่างงง ๆ นี่มันอะไรกันเนี้ย  ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว เพื่อนรักหล่อนไปเป็นแฟนพี่ชายตั้งแต่เมื่อไร หล่อนเพิ่งพาเพื่อนรักมาเที่ยวบ้านเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่เอง สงสัยต้องคุยกันเสียหน่อย
        “เอาไว้ให้เมย์ใจเย็นแล้วเราค่อยคุยกันใหม่ พี่ว่าเมย์อาจจะยังโกรธพี่อยู่ภูชิตยังไม่ยอมแพ้ “พี่กลับก่อนละกัน ดาพี่ไปก่อนนะ ฝากดูแลเมย์ด้วย ไว้พี่จะโทรฯหาชายหนุ่มหันมาคุยกับเพื่อนคนรักคนแล้วหันไปสบตาชายหนุ่มรุ่นพี่อีกคนอย่างไม่ยอมแพ้
        “คุณไม่มีทางแย่งเมย์ไปจากผมได้หรอกคุณเอกราชภูชิตพูดออกไปให้ได้ยินเพียงสองคนกับพี่ชายของแฟนเพื่อนก่อนจะเดินออกไปจากร้านกาแฟ
        “ เดี๋ยวก่อน!เอกราชหันหลังไปเรียกชายหนุ่มอีกครั้ง เดินไปหาพร้อมกับหยุดอยู่ตรงหน้า อดีตคนรักของสาวน้อยของเขา นายไม่มีทางแย่งเมย์ไปจากฉันได้หรอก จำไว้ หึหึหึ
        “ทำไมคุณคิดว่าผมจะแย่งเมย์กลับมาไม่ได้ละ คุณเอกราช คุณอย่าลืมสิว่าผมเป็นแฟนเมย์อีกอย่างผมกับเมย์ก็คบกันมาตั้งหลายปี

        “นายเป็นแค่แฟน แต่ฉันเป็นสามีเมย์เขา นายจะเอาอะไรมาสู้ฉันเอกราชตอบออกไปอย่างผู้ชนะ
        “ผมไม่เชื่อ เมย์ไม่มีทางทำตัวอย่างนั้นหรอก
        “เชื่อหรือไม่ มันเป็นเรื่องของนาย แต่จำไว้อย่ามายุ่งกับเมียฉัน ไม่งั้นนายเจอดีแน่ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงดุดันใส่อดีตแฟนของคนรักแล้วหันหลังเดินกลับไปยังโต๊ะที่สองสาวนั่งอยู่
        “เราจะกับบ้านแล้วตัดปัญหาอดีตคนรักได้ แต่ต้องมาเจอปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม หญิงสาวถึงกับนึกโทษตัวเองที่พูดอะไรออกไปโดยไม่คิด แบบนี้เธอจะรอดจากพี่ชายของเพื่อนรักได้ยังไง
        “ได้ไง แกยังไม่ได้กินอะไรเลยนะโว้ยกานดาจ้องมองอาการของทั้งสองด้วยความสงสัย นี่มันอะไรกัน ทำไมมันถึงได้เปลี่ยนไปรวดเร็วเช่นนี้

        “ฉันอยากกับกรุงเทพฯแล้วละ
        “แกเพิ่งมาเองนะโว้ย จะกลับได้ไงกานดาตกใจกับคำตอบของเพื่อนรักที่ตอบเธอ เพื่อนรักเธอมีปัญหาอะไรอีกสงสัยต้องเป็นพี่ชายเธอแน่ๆ จากอาการของพี่ชายกับเพื่อนรักเมื่อกี้บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าร่องรอยตามตัวเพื่อนรักมาจากพี่ชายตัวดีอย่างแน่นอน
        “ทำไมแกรีบกลับวะ แกก็ลาพักร้อนแล้วไม่ใช่เหรอ

        “เราไปหาอะไรทานกันดีกว่าพี่หิวแล้ว  ไปกันเถอะ!เราจะทานอะไรกันดีละ ยัยดาเอกราชถามน้องสาวแล้วส่งสายตาไปยังสาวน้อยของเขาอย่างขอความเห็น
        “แล้วแต่คุณหนึ่งก็แล้วกันคะ
        “งั้นเราไปทานที่ร้านฟูจิกันดีกว่าโอเคไหมยัยดา
        “แล้วแต่พี่หนึ่งละกันชายหนุ่มพาสองสาวมายังร้านอาหารญี่ปุ่นตามความต้องการของตัวเองและสองสาวทันทีที่ชั้นสองของห้างสรรพสินค้าใหญ่ทันที
        “ดีจัง! ดาอยากทานอาหารญี่ปุ่นพอดีเลยเนอะเมย์ ถล่มพี่หนึ่งให้กระเป๋าฉีกไปเลย มื้อนี้ไม่ต้องจ่ายเอง ฮ่า!ๆกานดาหัวเราะออกมาเพราะเธอไม่อยากให้เพื่อนนั่งหน้าเครียดอยู่แบบนี้
        “เมย์จะทานอะไรจ๊ะ
        “หวานเชียวนะพี่หนึ่งกานดาแซวพี่ชายออกมาอย่างขำๆ พี่ชายเธอพูดเพราะเสียด้วย ออกจะหวานเลี่ยนเลยด้วยซ้ำ สงสัยจะหลงรักเพื่อนรักจริงๆคิดๆแล้วก็น่าขำเมื่อก่อนไม่เห็นพี่ชายตัวดีจะพิศวาสอะไรเพื่อนรักเธอเลย แล้วนี่มันอะไรกันสงสัยพระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตกเสียแล้วมั้ง
        “ขำอะไรนะยัยดา ฉันเห็นแกนั่งยิ้มแบบนี้มานานแล้วสงสัยในพฤติกรรมของน้องสาว
        “ป่าวๆ!หัวเราะอะไรกันพี่หนึ่ง พี่หนึ่งคิดมากไปหรือเปล่ากานดาหุบยิ้มแล้วหันมาแซวพี่ชาย
        “ดาถามจริงๆนะพี่หนึ่ง
        “จะถามอะไรว่ามา
        “พี่หนึ่งกับเมย์คบกันตั้งแต่เมื่อไร ทำไมดาไม่เห็นรู้หญิงสาวทำน้ำเสียงน้อยใจใส่พี่ชายและเพื่อนรักที่ต่างปิดปังหล่อนคิดแล้วมันน่าน้อยใจ แม้ในใจจะดีใจขนาดไหน แต่เรื่องอะไรที่เธอจะแสดงให้ทั้งสองรู้
        “เรากับคุณหนึ่งไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกเมธาวีตัดสินใจพูดกับเพื่อนออกมาในที่สุด ไม่อยากให้เพื่อนคิดอะไรเลยเถิดไป
        “เฮ้ย!แล้วเมื่อกี้ที่แกบอกพี่ภูละเมย์ แกโกหกงั้นเหรอ
        “เปล่า ไม่ได้โกหกหรอกเอกราชแทรกพูดขึ้นมาทันทีพลางหันไปสบตากับหญิงสาวตัวต้นเหตุทันที ส่งสายตาดุ ไม่พอใจกับคำพูดที่ชอบทำร้ายจิตใจเขาอีกแล้ว
        “พี่กับเมย์คบกันจริงๆชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงดุดันออกมาอย่างโกรธที่หญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น เขาไม่ดีตรงไหนหล่อนถึงรักเขาไม่ได้...
        “อ้าว!นี่มันอะไรกันแน่นะเมย์ แกจะมาโกหกฉันทำไมวะอาการงอนเริ่มกำเริบเมื่อเพื่อนรักยังไม่ยอมรับความจริงอีก
        “ฉันถามแกหน่อยได้ไหมวะเมย์
        “ได้สิ!ที่คอกับหน้าอกแกไปโดนอะไรมา แกตอบฉันได้ไหม
        “เอ่อ!คือว่าฉัน!”

        เป็นฝืมือฉันเอง แกมีอะไรไหมตอบออกมาหน้าตาเฉยส่งผลให้คนที่ถูกพาดพิงถึงกับหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
        “คุณหนึ่ง” / “พี่หนึ่ง
        “พี่หนึ่งทำอย่างนี้กับเพื่อนดาได้ไงกานดาโวยวายเอากับพี่ชายอย่างไม่เต็มเสียงนักพร้อมกับรอยยิ้มที่ทั้งสองไม่เห็น

สำเร็จแล้วคะคุณแม่ น้องดาทำสำเร็จแล้ว
        “ขอโทษนะครับ/ครับแล้วอาหารก็ถูกลำเลียงมาตั้งจนต็มโต๊ะ
        “เอาละอาหารมาแล้ว ฉันว่าเราทานกันก่อนดีกว่า หิวกันแล้วไม่ใช่เหรอชายหนุ่มพูดตัดบทก่อนที่อาหารมื้อนี้จะไม่ได้ทานกัน  สังเกตสีหน้าสาวน้อยของเขาแล้วอดสงสารไม่ได้ แล้วยังไอ้รอยที่ประทับอยู่ที่คอกับหน้าอกหญิงสาวอีก คงไม่ต้องบอกว่าเป็นฝีมือใคร หึหึหึ
        “หัวเราะอะไรพี่หนึ่งกานดาถามอย่างงอนๆ
        “แกนะกินไปเลยไม่ต้องพูดมากพลางชายหนุ่มก็ตักอาหารใส่จานสาวน้อยของเขาทันที
        “เมย์ทานนี่ดูสิ อร่อยนะ อันนี้ก็อร่อย
        “อิจฉาโว้ย!
        “แกไม่ต้องมาอิจฉาฉันเลย ฉันรู้นะว่าแกนะยังชอบไอ้วินอยู่ชายหนุ่มต่อว่าน้องสาวออกไปแกอย่านึกว่าฉันไม่รู้ ฉันเตือนแกแล้วใช่ไหม เรื่องไอ้วิน

เมธาวีหันไปมองเพื่อนรักที่ทำสีหน้ากังวลและเสียใจกับสิ่งที่พี่ชายพูด หันมาสบตาชายหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่เธอเองก็ไม่เคยคิด ว่ามันจะเป็นแบบนี้
        “คุณหนึ่งคะ! เมย์ขออะไรคุณสักอย่างได้ไหมเมธาวีตัดสินใจพูดออกมาหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน
        “เมย์จะขออะไรจ๊ะ พี่ให้ได้ทุกอย่างแหละ บอกมาเลยพี่ให้ได้ทุกอย่างเลยบอกไปโดยไม่ทันคิดว่าสาวน้อยตรงหน้านี้จะขออะไรเขา ถ้าเขารู้ว่าเธอจะขออะไรเขาคงไม่พูดแบบนี้
        “ให้ดากับคุณวินคบกันได้ไหมเมธาวีพูดอย่างอ่อนหวานที่สุดเท่าที่เคยพูดกับชายหนุ่มมาเพียงเพราะสงสารเพื่อนรักอยากให้เพื่อนรักสมหวังสักที
        “ไม่ได้!
        “ทำไมจะไม่ได้ ก็คุณหนึ่งบอกแล้วว่าจะให้เมย์ทุกอย่างไง!” เมธาวีตอบเสียงดังกลับไม่แพ้กัน ถ้าคุณหนึ่งให้เมย์ไม่ได้ เมย์ก็จะไม่คบกับคุณเมธาวีใช้ไม้ตายสุดท้ายในการช่วยเพื่อนรักถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าถ้าคบกับชายหนุ่มแล้วอนาคตจะเป็นไงบ้างก็ตามเธอยอมเสี่ยงเพื่อเพื่อนรักสักครั้ง
        “เมื่อกี้เมย์พูดว่าไงนะ พูดอีกทีได้ไหมถามไปเพื่อความแน่ใจอีกครั้งว่าเขาไม่ได้หูฝาดไป
        “เมย์บอกว่าถ้าคุณหนึ่งให้ยัยดาคบกับคุณวิน เมย์ เอ่อ เมย์ก็จะยอมคบกับคุณหนึ่ง ได้ยินหรือยังทีนี้ ว่าไงคะ เมย์รอคำตอบอยู่เมธาวีถามย้ำชายหนุ่มอีกครั้งหลังจากหันไปสบตากับเพื่อนรักที่ตอนนี้ทำท่าร้องไห้ออกมาให้หล่อนอย่างขอบคุณ
        “แล้วเมย์พูดจริงหรือเปล่าที่จะคบกับพี่เอกราชถามหญิงสาวออกไปอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
        “ได้สิ!แต่เมย์ ต้องย้ายมาอยู่หรือทำงานที่เชียงใหม่ ตกลงไหม!” ชายหนุ่มหันมาสบตาพร้อมกับต่อรองกับหญิงสาวตรงหน้าทันที นี่เป็นโอกาสของเขา
        “เมย์!~”
        “ว่าไงตกลงหรือเปล่าชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้ง
        “ตกลง! เมย์จะมาอยู่เชียงใหม่กับคุณหนึ่งเมธาวีตอบออกไปพร้อมให้กำลังใจเองและเพื่อนรักยังไงตอนนี้ยอมไปก่อนอนาคตข้างหน้าเป็นสิ่งไม่แน่นอน
        “พี่ก็ตกลงยอมรับข้อเสนอของเมย์ ให้ยัยดากับไอ้วินคบกันได้ตอบด้วยน้ำเสียงดีใจ อย่างน้อยเขาก็สามารถทำให้คนที่เขารักอยู่กับเขาได้ ต่อให้เธอขออะไร ถ้าเขาให้ได้ เขาก็จะให้
        “โดยที่คุณหนึ่งห้ามกีดกัน ขัดขวางเมธาวีถามย้ำชายหนุ่มออกไปอีกครั้ง
        “พี่สัญญา แค่นี้ใช่ไหมเมย์เอกราชถามหญิงสาวออกไปพร้อมกับตักอาหารให้หญิงสาวอีกครั้งโดยให้ไปสบตากับน้องสาว หญิงสาวก็ได้เห็นแววตาอันเจ้าเล่ห์ของพี่ชายที่สบตาเธออย่างงงๆ
        “คุณหนึ่งขาเสียงแปร๋นของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น เพียงไม่นานร่างอวบอัดของอินทิราก็ปรากฏ ทำเอาการรับประทานอาหารอย่างมีรสชาติจืดชืดไปทันทีหญิงสาวถือวิสาสะนั่งลงข้างเอกราชและยกมือกอดแขนข้างที่ว่างอยู่ของชายหนุ่มอย่างสนิทสนมอีกทั้งยังเอนศรีษะซบที่ไหล่กว้างอีกด้วย
        “แหม! ทานข้าวไม่รออินเลยนะค่ะคุณหนึ่ง อินโทรฯหาคุยแล้วไงค่ะว่าจะมาทานข้าวเที่ยงกับคุณนะอินทิราถามชายหนุ่มออกมาอย่างๆงอนโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวทั้งสองเลย
        “อ้าว!คุณดาเองหรือคะนึกว่าใคร ขอโทษทีอินไม่ทันมองนะคะแล้วนั้นใครอีกล่ะคะอินทิราถามออกไปเพราะไม่คุ้นหน้าหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่ข้างน้องสาวของชายหนุ่มที่เธอแอบหมายปอง
        “เฮ้อ!~ นี่เพื่อนดาคะ เป็นแฟนพี่หนึ่ง  มีอะไรหรือค่ะคุณอินตอบคู่ควงของพี่ชาย ส่งยิ้มเยาะเย้ยให้อีกฝ่ายเจ็บเล่นๆ ดูเหมือนหญิงสาวจะช็อคไปเลยเมื่อเธอบอกว่าเพื่อนรักเป้ฯแฟนพี่ชายเธอ
        “ล้อเล่นหรือเปล่าคะคุณดาหลังจากหายอาการช็อคอินทิราก็ถามกลับอีกครั้งเพื่อความแน่ใจเพราะที่หล่อนรู้มาเอกราชยังเป็นโสดและข่าวที่หล่อนได้มาชายหนุ่มยังไม่มีแฟนแน่นอนแล้วยัยเด็กหน้าจืดนี้เป็นใครกัน
        “คุณหนึ่งขา คุณดาพูดเล่นใช่ไหมคะหญิงสาวหันไปอ้อนชายหนุ่มทันที
        “เปล่าหรอก ที่ยัยดาพูดนะเป็นเรื่องจริง เมย์เขาเป็นแฟนผม เรากำลังจะแต่งงานกันเร็วๆนี่
        “กรี๊ดดดดด!ไม่จริง อินไม่เชื่อ!
        “มันเป็นความจริงอย่างที่พี่หนึ่งพูดนั้นแหละคุณอิน ยัยเมย์กับพี่หนึ่งนะเขาเป็นแฟนกัน เอ่อ ไม่ใช่สิเขาสองคนเป็นสามีภรรยากันต่างหากล่ะกานดาตอบออกไปอีกครั้งอย่างยียวนหญิงสาวตรงหน้า
        “กรี๊ดดดดดด!ไม่จริงใช่ไหมคะคุณหนึ่ง แล้วเรื่องของเราล่ะ ไหนคุณบอกว่าจะไม่ทิ้งอินไง คุณทำแบบนี้กับอินไม่ได้นะ อินไม่ยอม ฮือๆ! เพราะแกคนเดียวหน้าด้านแย่งผัวชายบ้านเขาอินทิราต่อว่าหญิงสาวตัวต้นเหตุพลางยกมือตบหน้าหญิงสาวทันที
        “ฉาด” เสียงจากฝ่ามือนวลสะบัดใส่หน้าหวานนั้นเต็มแรง เมธาวีตาลุกวาว โกรธจัดที่ถูกทำร้ายแบบนี้
       “ฉาด!! จำเอาไว้อย่ามาตบฉันอีก ฉันไม่ได้งอมืองอเท้าให้คุณตบฉันฟรีหรอกเมธาวีตอบออกไปพร้อมกับยกฝ่ามือตบหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง
        “ฉาด!  อีบ้า อย่าอยู่เลยอินทิราสาวเท้าเข้ามาจะตบหญิงสาวอีกครั้งแต่
        “หยุดนะอิน ผมบอกให้หยุดไงเอกราชตะคอกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงดุดัน

        “ถ้าคุณขืนทำอะไรภรรยาผมอีก ผมเอาคุณตาย เอกราชประกาศเสียงกร้าวออกมาพร้อมกับก้มลงมองเสี้ยวหน้าของหญิงสาวอันเป็นที่รัก
        “แล้วเราจะได้เห็นดีกันคุณหนึ่ง  แกด้วยอีบ้าอินทิราประกาศเสียงกร้าวออกไปด้วยความโกรธก่อนจะเดินจากไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

194 ความคิดเห็น