รักเกิดที่กลางใจ

ตอนที่ 6 : จุดเริ่มต้นของการแก้แค้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ต.ค. 51

ตอนที่ 6

จุดเริ่มต้นของการแก้แค้น

          กานดานั่งกระวนกระวายอยู่ในห้องด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรัก เมื่อเห็นเพื่อนรักเดินเข้ามาก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง  “เมย์! แกหายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงแกรู้ไหม!” กานดาถามพร้อมกับเดินมาหาเพื่อนรักหน้าโต๊ะของประชาสัมพันธ์
          ฉันไปเดินห้างฯมา! ฉันไปหาหนังสืออ่านเล่นนะ! แกมีอะไรกับฉันเหรอ ดา !และอีกอย่างแกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฉันดูแลตัวเองได้น่าเมธาวีบ่นพร้อมกับส่งหนังสือให้เพื่อนอีกหลายเล่ม นี่ฉันซื้อมาฝากแกด้วย เห็นแกบ่นว่าอยากได้ ฉันเห็นมันในร้านหนังสือเลยซื้อมาฝากแก
          อืมม์กานดายืนมือมารับหนังสือ
          แกรู้ไหมว่าฉันไปเจอใครมา!ให้ทายนะเป็นคนที่แกรู้จักดีด้วยนะ อาจจะรู้จักดีกว่าพี่ชายแกอีก!” เมธาวีถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับรอคำตอบจากปากเพื่อนรัก
          ฉันจะไปรู้เหรอว่าแกไปเจอใครที่ห้างฯนะ ฉันว่าแกบอกฉันมาเลยดีกว่า ว่าแกไปเจอใครที่ห้างฯมาฉันคงเดาไม่ถูกหรอก
          อืมม์! เอาเป็นว่าเป็นเพื่อนพี่ชายแกละกัน ทายมาสิว่าฉันไปเจอเพื่อนพี่ชายแกคนไหนมาแกจะมาตั้งคำถามยี่สิบคำถามกับฉันทำไม แกบอกฉันมาเลยดีกว่าอย่ามาเล่นลิ้นถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับส่งสายตาค้อนเพื่อนรักเสียวงใหญ่
          โอเค!ฉันไม่แกล้งแกแล้วฉันไปเจอคุณนาวินมา เห็นเขาบอกว่าเขาเป็นเพื่อนรักกับพี่แกด้วย แต่จากที่ฉันคุยกับเขานะ ฉันว่าคุณนาวินเขายังชอบแกนะดา พอบอกว่าฉันเป็นเพื่อนรักกับแกนะ คุณนาวินก็ถามฉันใหญ่เลยว่าแกเป็นไงบ้าง สบายดีไหม เป็นอะไรหรือเปล่า หญิงสาวพูดกับเพื่อนรักสังเกตอาการและความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่จากที่สังเกตอาการดูก็พอจะรู้แล้วว่าคู่นี้ต้องมีอะไรที่ลึกซึ้งกินใจกันอย่างแน่นอน

           “เฮ้ยย! แกอย่าบอกฉันนะ ว่าแกยังรักคณนาวินนะเมธาวีตะโกนถามเพื่อนรักอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ “แล้วพี่ชายแกก็ขัดขวางใช่ไหม แกเลยตัดสินใจไปเรียนที่กรุงเทพฯเมธาวีถามเพื่อนรักอีกครั้งพร้อมกับเดินมาหยุดตรงหน้าพร้อมกับโอบกอดเพื่อนรัก
          ฉันยังรักเขาอยู่นะเมย์ ! ฉันรักพี่วินมาก แกก็รู้ ฉันรักพี่วินมาตั้งนานแล้วรักมาเกือบสิบปี แต่พี่วินเขาไม่เคยรักฉันเลย เขาบอกว่าฉันนะเป็นน้องของเพื่อนรักเขาชายหนุ่มคิดกับเธอแบบน้องสาวและไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่น ฉันสารภาพรักพี่วินตอนฉันจบมอปลายแต่พี่วินเขาบอกฉันว่าความรักที่ฉันมีนะมันเป็นแค่ความหลง ปลื้ม ก็เท่านั้นเอง เดี๋ยวฉันก็ลืม แต่แกรู้ไหมเมย์จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ฉันยังยืนยันคำเดิม พี่วินคือผู้ชายที่ฉันรักตลอดมา สุดท้ายพี่วินกับพี่หนึ่งก็ทะเลาะกันเพราะฉัน ตอนที่แกบอกฉันเลยอึ้งไง ว่าพี่วินกับพี่หนึ่งเขากลับมาคบกันอีกรึ
          แต่ฉันว่าคุณวินรักแกวะ บางทีอาจโดนพี่ชายแกขัดขวางก็ได้ ! ฉันไม่รู้หรอกว่าพี่แกกับคุณวินกลับมาคบเป็นเพื่อนกันอีกหรือเปล่า แต่คุณวินบอกว่าเดี๋ยวเขาก็จะมาที่บริษัทฯเพื่อมาหาพี่แก อย่าคิดมากเลย จำที่ฉันเคยบอกแกได้ไหม ถ้าเขาเป็นเนื้อคู่เรายังไงเขาก็ต้องเป็นคู่เราอย่าไปคิดมากเลยเมธาวีปลอบเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง
           “แต่จากที่ฉันคุยกับเขาเมื่อตะกี้นะ ฉันว่าเขาอยากเจอแกว่ะ เขาคงมีเรื่องที่จะคุยกับแกมั้ง คุณวินยังถามฉันเลยว่าแกเป็นยังไงบ้าง แกอย่าคิดมากมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้นะไม่ต้องเกรงใจ”   
          “ไอ้เมย์! ฉันรักพี่วินอยู่เนี้ยมันผิดไหม ถึงฉันรักก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันไปทำร้ายครอบครัวเขาหรือแฟนเขาใช่ไหมกานดาถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย
          ไม่หรอกดา การที่เราจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นที่เราต้องเข้าไปแย่งชิงมาเสียหน่อย ขอแค่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข เราก็น่าจะมีความสุขกับเขาไปด้วยจริงไหม แต่จากที่ฉันคุยกับคุณวินมานะ คุณวินบอกฉันว่าตอนนี้เขาไม่มีใครเขาเลิกกับแฟนเขานานแล้ว แกอย่าคิดมากถ้าแกยังรักเขาอยู่ลองดูอีกสักครั้งจะเป็นไรไป ถ้าแกพร้อมที่จะสู้ฉันจะช่วยแกเอง
          แล้วพี่หนึ่งละ ฉันไม่อยากทำให้พี่หนึ่งกับพี่วินเขาทะเลาะกันเพราะฉันอีก

          ไม่เป็นไรหรอกเรื่องนั้นฉันจะช่วยแกเอง อย่าคิดมากเรื่องพี่ชายแก ฉันจัดการเอง ส่วนเรื่องคุณวิน แกต้องลงมือด้วยตัวของแกเองล่ะกัน

          เอางั้นเหรอ
           “ลองดูอีกสักครั้งแต่ถ้าครั้งนี้ไม่สำเร็จ ฉันอยากให้แกลืมเขาชะ แล้วก็เริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคนที่เขารักแก เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ยดา แกเคยบอกฉันเองนี่หว่า ลองทำให้ถึงที่สุดแต่ถ้าทำแล้วไม่ว่าจะผิดหวังหรือสมหวัง เราก็ต้องยอมรับผลที่มันจะเกิดแกจำได้ไหม

           “ฉันจำได้สิเมย์!
          ฉันเป็นคนสอนแกเองนี่น่า แกไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฉันจำได้กานดาตอบเพื่อนรักออกไป
          เมย์ ! เมย์ ! ชายหนุ่มตะโกนเรียกหญิงสาวพร้อมกับเดินตรงมายังสาวน้อยที่เขาพยายามโทรฯหา แต่ไม่สามารถติดต่อได้  

หายไปไหนมาพี่โทรฯหาเราก็ไม่รับสาย

เอกราชถามด้วยความไม่พอใจพร้อมกับยืนร่วมวงสนทนาของน้องสาวกับหญิงสาวที่เขาโทรหาเมื่อ 2-3 ชั่วโมงที่ผ่านมา

พี่โทรฯหาเราตั้งนานทำไมไม่รับสาย รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงมากแค่ไหน มีอะไรเราคุยกันดีๆไม่ได้หรือไง

ยอมรับว่าโกรธสาวน้อยตรงหน้าคนนี้มิใช่น้อย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเลยที่ออกไปกับเขาแล้ว กลับทิ้งเขาไปกลางคันเหมือนกับสาวน้อยผู้นี้เลย

          ก็ไม่มีอะไรนิคะ! เมย์แค่เห็นว่าแฟนคุณหนึ่งมาตามเลยไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอใคร หญิงสาวตอบออกไปกับคนละเรื่องที่ชายหนุ่มตรงหน้าถามเมื่อครู่นี้
          มีเรื่องอะไรกันหรือคะพี่หนึ่ง!” กานดาถามพี่ชายออกไปพร้อมกับมองหน้าเพื่อนรักสลับกับพี่ชายตน สองคนนี้มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าหญิงสาวคิดในใจแต่ไม่กล้าถามทั้งเพื่อนรักและพี่ชายออกไปได้แต่คอยสังเกตสถานการณ์
          ไม่มีอะไรหรอกดาเมธาวีตอบเพื่อนรักพร้อมกับหันมาสบตากับชายหนุ่มอีกครั้ง

          ไม่ทราบว่าคุณหนึ่งมีอะไรจะคุยกับเมย์อีกหรือเปล่าคะ ไม่อย่างนั้นเมย์จะเข้าไปหาคุณแม่นะคะหญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับรอคำตอบจากชายหนุ่มอีกครั้งถ้าไม่มีอะไรแล้วเมย์ขอตัวนะ
          หญิงสาวก็ละสายตาจากชายหนุ่มหันมาหาเพื่อนรักแกจะไปกับฉันด้วยไหมยัยดาแต่ก่อนที่กานดาจะตอบเพื่อนรักเสียงของชายหนุ่มก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน
        “ยัยดาเข้าไปหาคุณแม่ก่อนละกัน เดี๋ยวพี่มีเรื่องจะคุยกับเพื่อนเรานิดหนึ่งก่อนชายหนุ่มหันไปตอบน้องสาวก่อนจะดึงมือของหญิงสาวอีกคนเดินหันหลังกลับไปทางเดิมที่เขาเดินมาเมื่อตะกี้
        “พี่หนึ่งมีเรื่องอะไรกับยัยเมย์หรือเปล่าคะกานดาตะโกนถามพี่ชายออกไปพร้อมกับอึ้งในอาการที่พี่ชายทำกิริยาแบบนั้นกับเพื่อนรัก  ถึงอยากให้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้มากแค่ไหน แต่อาการที่พี่ชายแสดงออกมาเมื่อกี้เหมือนกับจะงอนเพื่อนรักของเธอหรือเปล่า กานดาคิดพร้อมกับหันหลังเดินไปยังห้องของมารดา สงสัยเธอต้องนำเรื่องดีๆแบบนี้ไปบอกมารดาให้รู้ บางทีความคิดของมารดาเธออาจจะเป็นจริงขึ้นมาก็ได้
       

          เอกราชเดินกลับเข้าห้องทำงานพร้อมกับลากหญิงสาวติดมือกลับมาด้วย ดวงเดือนนั่งมองด้วยความสนใจ ว่าจริงๆแล้วสาวน้อยผู้นี้เป็นอะไรกับเจ้านายหล่อนกันแน่ จากที่หญิงสาวสังเกตอาการของเจ้านายหนุ่มบอกได้คำเดียว เจ้านายหนุ่มคงจะหวงสาวน้อยผู้นี้เป็นอย่างมากก่อนจะก้มลงมองเอกสารบนโต๊ะอีกครั้ง เรื่องของเจ้านายอย่าไปรู้มากเลย เดี๋ยวก็โดนอีกหรอกดวงเดือน

           นั่งลงก่อนสิ! พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนานหน่อย บอกเสียงเครียดๆ

          คุณหนึ่งมีอะไรจะคุยกับเมย์หรือคะหญิงสาวถามออกไปพร้อมกับนั่งลงที่โชฟาในห้องทำงานของเขา
           “เราหายไปไหนมา ทำไมถึงไม่รอพี่ก่อน เมื่อตอนเที่ยงชายหนุ่มถามหญิงสาวออกมาหลังจากที่เขาโทรฯหาตั้งหลายสายเป็นสาวน้อยผู้นี้ก็ไม่รับโทรศัพท์เขา ชายหนุ่มยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิดอารมณ์ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำกับเขาแบบนี้เลย ตั้งแต่เขาโตมาจนเดี๋ยวนี้เขาจะสามสิบแล้ว เขาเพิ่งเจอสาวน้อยตรงหน้าคนนี้แหละ ที่หักหน้าเขาไม่สิเธอทิ้งเขาเลยล่ะ พี่ถามว่าทำไมถึงไม่รอพี่เมื่อตอนเที่ยงเมื่อยังเห็นหล่อนนิ่งเฉยไม่แสดงกิริยาอาการอะไรเลย ที่ถามนี่ไม่ได้ยินหรือไง เมธาวี! ชายหนุ่มตะโกนออกไปพร้อมกับย่างสามขุมมานั่งอยู่ใกล้ๆ
          แล้วคุณหนึ่งจะคุยอะไรละคะ! ขอความกรุณาอยากมาตะโกนใส่เมย์แบบนี้ เมย์ไม่ชอบคุณหนึ่งมีเรื่องอะไรที่จะคุยกับเมย์ก็พูดมาเลยหญิงสาวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงโกรธชายหนุ่มตรงหน้าเหมือนกัน
          พี่ถามว่าทำไมเมื่อตอนเที่ยงเมย์ถึงไม่รอพี่ก่อน เดินหนีพี่ออกมาทำไมน้ำเสียงที่ถามไปไม่แตกต่างกับหญิงสาวเท่าไรนัก
          อ้อ! เพราะเรื่องแค่นี้ใช่ไหมที่คุณอยากรู้ งั้นก็ได้ เมย์จะบอกให้ ! เมย์ไม่อยากมีปัญหากับแฟนคุณหนึ่ง!”หญิงสาวตอบออกไปอย่างเบื่อหน่าย ทำไมหล่อนต้องมามีปัญหากับเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้คุณหนึ่งยังอยากรู้อะไรอีกไหม ถ้าไม่มีแล้วเมย์ขอตัวก่อนพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะเดินไปยังประตูแต่แล้วชายหนุ่มก็ดึงมือของหล่อนเอาไว้
          
มีอะไรจะคุยกับเมย์อีกคะคุณหนึ่ง แล้วกรุณาปล่อยมือด้วย
          บอกกี่ครั้งแล้วว่าพี่กับแอนนาเราไม่ได้เป็นอะไรกัน!”ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือกลับจับแน่นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาต้องอธิบายให้ผู้หญิงตรงหน้านี้ฟังอีก
           “เมย์บอกให้คุณหนึ่งปล่อยมือเมย์เดี๋ยวนี้ พยายามชักมือกลับแต่ชายหนุ่มตรงหน้าก็ไม่ยอมปล่อย แถมยังจับแน่นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก “บอกให้ปล่อยไง คุณหนึ่งไม่ยินที่ฉันแบบหรือไง!”หญิงสาวตะโกนตอบออกไปอีกครั้งอย่างโกรธ! “ คุณจะเป็นอะไรกับผู้หญิงคนนั้นมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่อยากรับฟังปัญหาหรือเหตุผลอะไรของคุณหรอก เพราะมันไม่ใช่เรื่องของฉัน กรุณาปล่อยมือฉันด้วย
          พี่ไม่ปล่อย!เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย!”

          นั้นมันเรื่องของคุณแต่ฉันรู้เรื่องแล้วที่คุณพูด อีกอย่างมันไม่เหมาะสมที่คุณจะมาจับมือถือแขนฉันแบบนี้เบื่อหน่ายชายหนุ่มตรงหน้านี่เหลือเกิน
          “ ก๊อก! ก๊อก! เข้ามา !” ชายหนุ่มตะโกนตอบออกไป

          มีอะไรหรือคุณเดือนชายหนุ่มหันมาถามเลขาที่เปิดประตูเข้ามาโดยที่เขาไม่ได้ปล่อยมือของหญิงสาวอีกคนเลย
           “ เอ่อ! คุณตะวัน เธอมาแล้วนะคะ ดวงเดือนตอบเจ้านายออกไปพร้อมกับหันมามองหญิงสาวอีกคนด้วยความสงสัย

คุณบอกให้เจ้าตะวันเข้ามาหาผมเลย
          ได้คะ!! หญิงสาวตอบออกไปพร้อมกับหันมามองบอสแล้วหญิงสาวอีกครั้งก่อนหันหลังกลับออกไป
           ตะวันเปิดประตูเดินเข้ามาเขาก็เห็นเจ้าเพื่อนรักกำลังจับมือสาวน้อยนางหนึ่งเอาไว้ ก่อนจะยิ้มหันแล้วหันไปถามเพื่อนรัก ว่าไงแกชายหนุ่มถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับสัพยอกเพื่อนรักออกไป
          ไหนแกว่าจะมาถึงฉันประมาณ 20 นาทีไงวะ แล้วนี่อะไร ฉันนั่งรอแกเป็น 2-3 ชั่วโมงแกหายไปไหนมาวะถามเพื่อนรักแต่มือยังไม่ยอมปล่อยมือหญิงสาวอีกคนเสียที
          แกแน่ใจหรือว่าแกนั่งรอฉันอยู่นะไอ้หนึ่ง แล้วนั่นใครว่ะที่แกจับมือเขาอยู่นะตะวันหันไปมองพร้อมสาวน้อยที่โดนเพื่อนรักเขาพันธนาการเอาไว้ หล่อนดูน่ารัก ตาคม หน้าหวาน ตัวเล็กนิดเดียวเอง จากที่เขาสังเกตหล่อนดูประมาณว่าหล่อนคงสูงไม่เกินร้อยหกสิบมั้ง แต่สายตาของหล่อนนี่สิ เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อเพื่อนเขา สาเหตุนั้นก็คงจะมาจากที่เพื่อนรักของเขาจับมือหล่อนอยู่แน่นอน ชายหนุ่มคิดในใจแล้วหันมายิ้มกับสาวน้อยตรงหน้าอีกครั้ง
          แกจะไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยหรือไงวะไอ้หนึ่งตะวันถามออกไปพร้อมกับหัวเราะออกมาในกิริยาของเพื่อนรัก
           “เอ่อ!ฉันลืมแนะนำแกไป นี่เมธาวี เพื่อนรักน้องสาวฉัน เรียกสั้นๆว่า เมย์ แล้วเมย์นี่เพื่อนพี่ชื่อตะวัน หันมาแนะนำเพื่อนรัก

          สวัสดีค่ะ! ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณตะวัน เรียกเมย์ เฉยๆก็ได้คะ
          ครับ! ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับน้องเมย์ ชายหนุ่มตอบกลับออกไปพร้อมกับส่งมือมาจับมือหญิงสาวนามเมธาวี แต่เขาก็ไม่ได้จับมือกับหญิงสาวหรอกนะ ก็ไอ้เพื่อนรักมันไม่ยอมปล่อยมือสาวน้อยคนนี้สักทีแกจะจับมือน้องเขาอีกนานไหมวะไอ้หนึ่งตะวันแซวเพื่อนรัก ยักคิ้วหลิ่วตาแกมหยอกล้อ
          เอกราชไม่ตอบเพื่อนรักแต่กลับดึงมือหญิงสาวกลับมานั่งที่โชฟาตัวเดิมที่หล่อนลุกไปเมื่อกี้พร้อมกับก้มลงมากระชิบข้างหูหญิงสาวนั่งอยู่ตรงนี้เดี๋ยวพี่มาแล้วเราค่อยคุยกัน อย่าลุกไปไหนไม่อย่างนั้นพี่ไม่เกรงใจชายหนุ่มพูดขู่เอาไว้ พร้อมกับปล่อยมือหญิงสาวแล้วลุกขึ้นเดินไปยังโต๊ะทำงาน คุณเดือน ! เข้ามาหาผมหน่อย ชายหนุ่มพูดออกไปพร้อมกดเบอร์โทรศัพท์ลง

          ได้ค่ะเสียงเลขาฯสาวตอบกลับมา
          “ แกมาหาฉันวันนี้มีอะไรวะชายหนุ่มถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับหันหลังเดินกลับมานั่งที่เดิม

          ฉันมาหาแกต้องมีธุระด้วยหรือไงวะไอ้หนึ่ง แกนี่ก็แปลกบ่นพึมพำพร้อมกับหันมาสนใจสาวน้อยตรงหน้า
           “น้องเมย์! มาทำอะไรที่นี่ครับ ปกติพี่ไม่เคยเห็นใครมานั่งอยู่ในห้องทำงานไอ้หนึ่งมันเลยชายหนุ่มถามสาวน้อยด้วยรอยยิ้มหวานก่อนหันไปมองเพื่อนรัก
          เมย์มากับยัยดานะคะ คุณตะวัน! ปกติเมย์มาเที่ยวที่นี่เมย์ก็พักอยู่บ้านคุณหนึ่งตลอด เมย์ไม่ค่อยได้มาที่บริษัทฯหรอกคะ พอดีวันนี้คุณแม่ท่านชวนมาเที่ยวนะคะก็เลยมากับยัยดาตอบข้อสงสัยของชายหนุ่มนามตะวันนี้ออกไป


          “ ก๊อก! ก๊อก!เข้ามาหนุ่มตอบออกไปพร้อมกับประตูที่เปิดออกมา

          มีอะไรให้เดือนทำหรือคะ ดวงเดือนถามเจ้านายของเธอออกไป
          เอากาแฟมาให้ผมสองทีนะ ชาร้อนแก้วหนึ่ง ขนมอะไรก็ได้อีกสักสองสามอย่าง
          ได้คะคุณหนึ่ง ! เอ่อ! คุณหนึ่งค่ะเมื่อตะกี้คุณนาวิน เธอโทรฯมา ว่าจะเข้ามาหานะคะเลขาถามตอบออกไปพร้อมกับเดินออกไป

          ไอ้วินมาก็ให้มันเข้ามาหาผมเลยละกัน
          ได้ค่ะตอบเจ้านายหนุ่มก่อนจะขอตัวออกไปจัดการอาหารว่างของเจ้านายหนุ่ม

          งั้นเมย์ขอตัวไปหาคุณป้าก่อนละกันนะคะ คุณหนึ่งอยู่คุยกับคุณตะวันก็แล้วกัน เมธาวีพูดพร้อมกับลุกขึ้นพลันก็ถูกดึงลงให้นั่งลงที่เดิมด้วยมือของชายหนุ่มที่นั่งลงข้างๆหล่อนมือกี้

          คุณหนึ่งมีอะไรจะคุยกับเมย์อีกหรือเปล่าคะ ถ้าไม่มีแล้วเมย์จะได้ไปหายัยดาเสียที อีกอย่างเมย์ว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ แกะมือของชายหนุ่มออกจากข้อมือ และประตูก็ถูกผลักออกมา ปัง!”
          กรี๊ดดดดดดด! นี่มันอะไรกันคะหนึ่งวนิดาตะโกนพร้อมกับกระชากมือของเอกราชออกจากหญิงสาว
          ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะหนึ่ง คุณบอกวิมาเดี๋ยวนี่นะ ไม่งั้นวิไม่ยอมจริงๆด้วย วนิดาถามเอกราชพร้อมกับหันมาถลึงตาใส่เมธาวี
          บังเอิญดิฉันกับคุณเอกราชไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกคะ คุณก็เลิกโวยวายเสียทีมันน่ารำคาญ คุณไม่ต้องกังวลไปหรอกคะเมธาวีพูดอย่างกับตัดความรำคาญกับเหตุการณ์ตรงหน้า
          คุณตะวันจะออกไปข้างนอกใช่ไหมคะ เมย์ว่าเราน่าจะออกกันไปได้แล้วนะคะ คุณหนึ่งเธอมีแขกนะคะเมธาวีหันไปพูดกับตะวันพร้อมกับชวนเขาออกจากห้องทำงานของชายหนุ่มข้างๆ
          ก็ดีครับตะวันตอบพร้อมกับหันไปยิ้มให้เพื่อนรัก ก่อนจะส่ายหัวด้วยความลำบากใจ
          “ งั้นเราไปหายัยดากันเถอะคะเมธาวีชวนตะวันอีกครั้งพร้อมกับยิ้มกับเอกราชและวนิดาอีกครั้งก่อนเดินนำหน้าตะวันออกไป
          “ เดี๋ยวก่อน !เอกราชพูดออกมาในที่สุดวิเขาไม่ใช่แขกสำคงสำคัญอะไรหรอกเขาก็เป็นเพื่อนแกเหมือนกันนะไอ้ตะวัน!” เอกราชพูดออกไปพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตไปยังเมธาวี
          หนึ่งคะ! วิมีเรื่องจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวหน่อยนะคะวนิดาพูดออกมาหลังจากฟังชายหนุ่มพูดออกไป
          “ แล้วนี่เธอเป็นใครวนิดาถามหญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ในห้องพร้อมกับสังเกตหญิงสาวตรงหน้า หล่อนดูสวย ตาโต จมูกโด่ง แต่ดูจากหลายๆอย่างแล้วหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าหล่อนนี้ไม่ถือว่าสวยมากมาย แต่ดูน่ารักเสียมากกว่า ผิวก็ไม่ขาว ไม่ดำ ผิวของหล่อนออกจะเป็นสีน้ำผึ้งเสียด้วยซ้ำ ดูจากการแต่งตัวออกแนวทอมบอยเสียด้วยซ้ำแล้วสายตาของเจ้าหล่อนดูจะเป็นคนไม่ยอมใครเสียด้วย สังเกตจากอาการเพื่อนชายทั้งสองของเธอแล้ว ถ้าเธอคิดไม่ผิดต้องมีใครคนใดคนหนึ่งชอบสาวน้อยตรงหน้านี่แน่นอน
          “แล้วนี่หนึ่งกับตะวันจะไม่แนะนำสาวน้อยตรงหน้าให้วิรู้จักหน่อยหรือคะ!”
           “เมย์นี่คุณวิ ! เพื่อนพี่กับตะวัน
          สวัสดีค่ะคุณวิ! ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ!” เมธาวีกล่าวออกไปพร้อมกับยกมือไหว้หญิงสาวนามวนิดา
          สวัสดี! ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันวนิดาตอบกลับออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งๆ
          งั้นเมย์ขอตัวก่อนนะคะ
          แล้วเมย์จะไปไหนอีกละเอกราชถามขึ้นด้วยความไม่พอใจ
          น้องเขาจะไปไหน มันเกี่ยวอะไรกับหนึ่งด้วยวนิดาถามออกไปพร้อมกับเดินไปรั้งแขนของเอกราชมากอดเอาไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ
          วิอย่าทำแบบนี้มันน่าเกียจชายหนุ่มจับแขนของอดีตคนรักออกจากแขนของเขา พร้อมกับส่งสายตาตำหนิออกมา
          ทำไมคะหนึ่ง วิจับแขนหนึ่งไม่ได้หรือคะ เมื่อก่อนเราทำกันมากกว่านี้เสียอีก ไม่เห็นหนึ่งจะว่าอะไรเลย อีกอย่างเราสองคบก็ยังคบกันอยู่ไม่ใช่หรือคะวนิดาตอบออกมาพร้อมกับแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของชายหนุ่มอย่างเปิดเผย
          “ เราเป็นเพื่อนกันนะวิ คุณก็รู้ว่าระหว่างเรามันจบไปแล้วเอกราชตอบออกไปพร้อมกับแกะมือของหล่อนออกพร้อมกับเดินไปหาเพื่อนรักของน้องสาว
           “ฉาดดด!”
          วิคุณทำอะไรนะ!เอกราชตกตะลึงพูดไม่ออกเมื่อวนิดาหันไปกระซากแขนพร้อมกับยกมือตบหน้าเมธาวี

ขอโทษเมย์เดี๋ยวนี้นะวิ!” เอกราชตะคอกอดีตคนรักพร้อมกับให้ขอโทษเมธาวี..
          ผมบอกให้คุณขอโทษเมย์เขาไง! ไม่ได้ยินที่ผมพูดหรือไง โดยที่เอกราชไม่ทันได้ตั้งตัวพลันเขาก็ได้ยินเสียง
          “ ฉาด!”

          กรี๊ดดด!” เมธาวีพูดออกไปพร้อมกับรอยยิ้มหยันๆใส่หน้าวนิดาฉันไม่ยอมให้คุณตบฉันอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะคุณวนิดา
          “ กรี๊ดดดดด!”
          แก!อีบ้า! กล้าตบฉันเหรอวนิดากรี๊ดออกมาหลังจากถูกเมธาวีตบกลับเอางั้นแกอย่าอยู่เลย...อีบ้า! “ แล้วหล่อนก็ยกมือขึ้นเพื่อจะตบหญิงสาว....
          หยุดเดี๋ยวนี้นะวิ !
          ผมบอกให้หยุดไง คุณจะมาแสดงกริยาก้าวร้าวแบบนี้ไม่ได้ ผมไม่ชอบ”             คุณช่วยมันเหรอคะหนึ่ง คุณชอบมันใช่ไหม คุณบอกฉันมาสิว่าคุณชอบเด็กคนนี้ใช่ไหมวนิดาหันมาโวยวายเอากับชายหนุ่ม
          ผมจะคิดอะไรกับเมย์เขามันก็เป็นเรื่องของผมคุณไม่เกี่ยว เราเลิกกันแล้วนะวิ  คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาวุ่นวายก้าวกายในชีวิตของผมเอกราชตอบพร้อมกับปล่อยมือจากเพื่อนสาว
          กรี๊ดดดดดด! ไม่จริงใช่ไหมคะหนึ่ง คุณพูดเล่นใช่ไหม คุณล้อวิเล่นใช่ไหมหญิงสาวถามชายหนุ่มออกมาพร้อมกับถามด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน
           “ผมไม่ได้โกหกคุณหรอกวิผมไม่ได้รักคุณแล้ว วิอย่ารอผมเลย เรายังเป็นเพื่อนกันได้นะวิ
          ไม่!วิ ไม่ยอม!เพราะแกใช่ไหมหนึ่งเขาถึงไม่รักฉันวนิดาหันมาต่อว่าเมธาวีอีกครั้งพร้อมกับเดินเข้าไปหา
          ถ้าคุณทำร้ายฉันอีก คุณเจอดีแน่ ฉันเตือนคุณแล้วนะเมธาวีพูดออกไปเมื่อเห็นวนิดาเดินเข้ามาหาเรื่องหล่อนอีก
          ผมว่าหยุดเถอะวิตะวันบอกด้วยความเป็นห่วงเพราะดูแล้วมันจะแย่ไปกันใหญ่ ทั้งสองสาว ต่างฝ่ายก็ต่างไม่ยอม เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมผู้หญิงที่เคยอ่อนหวานอย่าง วนิดา ถึงเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้
          หยุดไปเลยตะวัน นายไม่ต้องมายุ่งเรื่องของเรา วนิดาหันมาตวาดเพื่อนสนิท ละสายตาไปปะทะกับผู้หญิงที่เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่า อดีตคนรัก เริ่มจะมีใจให้นั้น กำลังจะแย่งความหวังของเธอไป
          ผมว่าคุณกลับไปก่อนดีกว่าวิ ไว้คุณอารมณ์ดีแล้วเราค่อยมาคุยกันใหม่ ผมว่าคุณกลับไปก่อนเอกราชพูดออกมาในที่สุด วันนี้เป็นวันอะไรของเขาที่มีแต่เรื่อง ตอนเที่ยงก็ครั้งหนึ่งแล้วนี่ก็เป็นครั้งที่สองของวันนี้แล้วชายหนุ่มคิดอย่างเบื่อหน่าย

          คุณไล่วิเหรอคะหนึ่งหันมามองอดีตคนรัก ด้วยความไม่พอใจ ยิ่งเห็นอาการเป็นห่วงเป็นใยนั้นอีก เธอยิ่งทนไม่ได้ ไม่มีใครจะมาแย่งสิ่งที่เธอต้องการได้หรอก

          ไม่ใช่หรอก แต่ผมว่าวิกลับไปก่อนดีกว่านะน้ำเสียงแข็งกร้าว ตอบกลับด้วยความเบื่อหน่าย ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าครั้งหนึ่ง เขาตัดสินใจคบผู้หญิงแบบนี้ไปได้ยังไงกัน
          ได้ค่ะหนึ่ง!แล้ววิจะมาใหม่ เอาไว้ให้หนึ่งใจเย็นกว่านี้แล้วเราค่อยมาคุยกันใหม่ วิกลับก่อนก็ได้คะหล่อนตอบออกไปแล้วพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตไปยังคู่อริทางความรัก
           “วิไปก่อนนะคะหนึ่ง ตะวันด้วย หล่อนกล่าวลาคนรักกับเพื่อนพร้อมกับก้มลงหยิบกระเป๋าแล้วเดินกระแทกรองเท้าออกไป
           “มีอะไรกันหรือวะ เสียงดังถึงข้างนอก ผู้มาใหม่เดินเข้ามาพอดีเลยหันมาถามเพื่อนรักทั้งสอง หันไปเจอหญิงสาวที่เขาเจอมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนอย่างแปลกใจ
          อ้าวคุณเมย์มาทำอะไรที่นี่ละครับ นาวินถามเมธาวีออกไปพร้อมกับยิ้มให้กับหญิงสาว
           “แกรู้จักน้องเขาด้วยหรือวะวินตะวันถามเพื่อนรักออกไปพร้อมกับทำสีหน้าสงสัยแล้วยังสายตาของเพื่อนรักอย่างเอกราชที่มองอย่างไม่พอใจกับการสนิทสนมของสาวน้อยคนนี้กับเพื่อนรักอย่างนาวิน

          “ ฉันเจอคุณเมย์เมื่อตอนเที่ยงที่ห้างฯนะ พอดีข้าเดินชนคุณเมย์เขา เลยนั่งดื่มกาแฟกันก็เลยรู้จักว่าเป็นเพื่อนรักยัยดา มีอะไรหรือเปล่าว่ะตะวันเนวินถามออกไปเพราะไม่ได้สังเกตอาการของเพื่อนรักอีกคนว่ามีอาการอย่างไร
           “ไม่คิดว่าจะได้เจอกันที่นี่อีกนะครับคุณเมย์
          เอ่อ! ค่ะ! งั้นเมย์ขอตัวก่อนดีกว่านะคะ คุณสามคนจะได้คุยกันสะดวก งั้นเมย์ขอตัวไปหายัยดาก่อนนะคะอยากออกไปจากสถานการณ์ตึงเครียดนี้จัง ยิ่งเห็นสายตาเกรี้ยวกราดของตัวปัญหาอย่างเอกราชด้วยแล้ว หญิงสาวถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความอ่อนล้า เบื่อหน่าย
          ก็ดีเหมือนกัน งั้นเดี๋ยวเมย์ไปยัยดาแล้วกลับบ้านก่อนก็ได้นะ ค่อยกลับไปคุยกันที่บ้านอีกครั้งเอกราชหันมาพูดกับเมธาวีโดยไม่ได้สนใจเพื่อนรักทั้งสองเลย
          งั้นเมย์ขอตัวก่อนนะค่ะคุณวิน คุณตะวัน
          ครับ/ครับ” แล้วหญิงสาวก็ลุกขึ้นพร้อมกับยิ้มให้กับทั้งสามหนุ่มก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้องพร้อมกับยกมือขึ้นแตะแก้มที่ถูกหญิงสาวนามวนิดาตบ 
          ทำไมหล่อนต้องเจอเรื่องบ้าๆแย่ๆแบบนี้อยู่เรื่อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

194 ความคิดเห็น