รักเกิดที่กลางใจ

ตอนที่ 4 : แผนการจับคู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ต.ค. 51

ตอนที่ 4

แผนการจับคู่

          ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังเลยคะ นี่ก็ยังไม่เจ็ดโมงเช้าเลยเมธาวีถามออกไปพร้อมกับนั่งลงข้างๆคนสูงวัย
           “หนูก็ตื่นเช้าเหมือนกันนิจ๊ะหนูเมย์ แล้วยัยดาละลูกตื่นหรือยังแม่เลี้ยงนารีถามหญิงสาวข้างๆ นึกชอบในนิสัยอ่อนน้อม มีมารยาทของสาวน้อยตรงหน้าเธอไม่ได้
           "ตื่นแล้วคะคุณแม่ สงสัยกำลังอาบน้ำอยู่คะ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ"
           “ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ แม่แค่จะถามเราว่าวันนี้จะออกไปเที่ยวไหนกันหรือเปล่า  ถ้าไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนแม่จะชวนไปเที่ยวบริษัทฯ พอดีแม่กับคุณพ่อกำลังจะเข้าบริษัทฯนะจ๊ะ หนูเมย์ว่างหรือเปล่าแม่เลี้ยงนารีถามสาวน้อยตรงหน้าพร้อมกับสังเกตกิริยาไปด้วย ความจริงแล้วเธอชอบนิสัยของเพื่อนของลูกสาวมากก็ตรงที่นิสัยดี น่ารักและมีมารยาทนี่แหละ ที่สำคัญเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนรักของลูกสาวถึงไม่ชอบลูกชายคนโตของเธอ
           “ ได้สิคะคุณแม่!เมย์ก็ไม่รู้จะออกไปไหนเหมือนกัน งั้นเมย์ขึ้นไปดูยัยดาดีกว่าคะ ไม่รู้อาบน้ำเสร็จหรือยัง!”หญิงสาวพูดออกไปพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินกลับไปทางบันไดที่เธอเพิ่งลงมาเมื่อไม่นานมานี้ หญิงสาวหันหลังกลับมาพูดกับแม่เลี้ยงนารี เอ่อ!คุณแม่คะหนูว่าคุณแม่กับคุณพ่อไปก่อนดีกว่าไหมคะ เดี๋ยวจะสาย เมย์กับยัยดาจะตามไปที่หลังดีกว่าคะ
           “เอาอย่างนั้นก็ได้ อย่างนั้นแม่รอเราสองคนที่บริษัทฯนะลูกคุณนารีกล่าวออกมาพร้อมกับหันไปยิ้มให้สามีแล้วเดินตามสามีออกไปยังรถที่จอดอยู่
           "คุณคิดจะทำอะไรหรือคุณนารี!" พ่อเลี้ยงวิเชียรหันกลับมาถามภรรยาเมื่ออยู่กันตามลำพัง
          เปล่านิคะคุณ ฉันไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อยแค่จะชวนหนูเมย์กับยัยดาไปบริษัทฯเนี่ยนะต้องมีอะไรด้วยหรือคะ!” หล่อนถามสามีออกไปพร้อมกับรอยยิ้มที่หมายหมั่น
          เขานั่งสังเกตภรรยาตัวเองมาตลอดทาง พร้อมกับคิดว่าภรรยาของเขาต้องมีอะไรอย่างแน่นอนหรือบางทีอาจจะมีแผนอะไรสักอย่างเกี่ยวที่เกี่ยวกับเพื่อนรักของลูกสาวกับลูกชายคนโตของท่านอย่างแน่นอน
          คุณว่าวันนี้อากาศดีไหมค่ะคุณพี่
           “ เอ้! คุณนี่ก็ถามอะไรแปลกๆอากาศมันก็เหมือนกันทุกวันแหละ  ผมว่าคุณต้องมีอะไรดีๆแล้วไม่เล่าให้ผมฟังแน่เลยเขาบอกกับภรรยาพร้อมกับยิ้มกับตัวเองว่าอย่างไรเสียภรรยาเขาก็ต้องมีเรื่องดีๆแน่ แล้วเขาก็เลี้ยวรถเข้าบริษัทฯ
          คุณคะ! ฉันยังไม่เห็นรถตาหนึ่งเลย ตาหนึ่งยังไม่มาอีกหรือคะ ฉันโทรฯหาตาหนึ่งดีกว่า นี่มันก็จะแปดโมงแล้วตาหนึ่งยังไม่มาทำงานอีกหรือไง อะไรกัน ไม่ได้เรื่องแม่เลี่ยงนารีบ่นลูกชายออกมาอย่างไม่จริงจัง
          ผมว่าเดี๋ยวเขาก็คงมานะ คุณไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอก ถ้าตาหนึ่งไม่มากลัวว่าแผนที่วางไว้จะไม่สำเร็จหรือไงคุณเขาพูดออกไปพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างขันๆที่ภรรยาออกจะเป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนี้
          คุณพี่ ! คุณล้อฉันเหรอ ทำตาเขียวใส่สามีพร้อมกับสะบัดหน้าเดินเข้าลิฟท์เพื่อไปยังห้องทำงานของตัวเอง โดยไม่รอผู้เป็นสามี
             พ่อเลี้ยงวิเชียรหัวเราะอย่างขันๆออกมาเมื่อเห็น ภรรยาของเขาแสดงกิริยาแบบนั้น แล้วเขาก็เดินเข้าลิฟท์เพื่อไปยังห้องทำงาน
          แม่เลี้ยงนารีกดโทรศัพท์หาบุตรชายด้วยอารมณ์หงุดหงิด ก่อนจะกรอกสายไปยังปลายสายตาหนึ่งเราอยู่ไหน แล้วนี่มันกี่โมงแล้ว! ทำไมยังไม่มาทำงาน

            “เอ่อ! คือผมอยู่กับยัยดากับเมย์เขานะครับ คุณแม่มีอะไรหรือเปล่า" เมื่อแค่ได้ยินว่าบุตรชายอยู่กับบุตรสาวและหญิงสาวที่เธอมั่นใจว่าจะต้องกลายมาเป็นสะใภ้ในไม่ช้าก็พลอยยิ้มออกมา ไม่มีอะไรหรอก แม่ไม่เห็นแกที่ทำงานนะเลยโทรฯถามดูนะ แล้วนี่ถึงไหนกันแล้วเธอถามลูกชายออกไป
          แล้วต่อนนี้ผมกำลังจะถึงบริษัทฯแล้วครับ ชายหนุ่มตอบมารดาออกไปพร้อมกับเลี้ยวรถเข้าบริษัท อืม! คุณแม่ครับตอนนี้ผมอยู่หน้าบริษัทแล้วครับแค่นี้ก่อนนะครับ ผมขับรถอยู่ มันอันตรายชายหนุ่มพูดออกไปพร้อมกับตัดสายโทรศัพท์จากมารดา
           "คุณค่ะ! คุณพี่"
          มีอะไรหรือคุณ! แล้วทำไมต้องตะโกนด้วย ผมอยู่ใกล้แค่นี้เอง เขาต่อว่าภรรยาออกไปพร้อมกับก้มหน้าลงมาสนใจเอกสารบนโต๊ะต่อ

          คุณพี่ค่ะ! คุณจะเงยหน้ามาคุยกับฉันแป็บหนึ่งจะได้ไหมคะ

          อ้าว! ว่ามามีอะไรหรือครับคุณภรรยา! เขากล่าวออกมาอย่างล้อเลียนภรรยาแล้วก็ลงขึ้นจากโต๊ะทำงานเดินอ้อมมานั่งข้างภรรยาที่โต๊ะรับแขกชุดเล็กที่ตั้งอยู่ในห้องทำงานของเขา

          คุณทายสิคะว่าตาหนึ่งของเรามากับใครถามออกไปพร้อมกับยิ้ม
          ผมไม่รู้หรอกเอาเป็นว่าคุณบอกผมมาดีกว่าว่าตาหนึ่งนะมาบริษัทฯกับใคร คุณถึงได้อารมณ์ดีแบบนี้ ผมว่าผมเดาไม่ถูกหรอกเขาตอบภรรยาออกไปพร้อมกับคิดในใจว่าทำไมผมจะไม่รู้ว่าคนที่มากับบุตรชายเป็นใคร แต่เขาก็ไม่ได้บอกภรรยาหรอก รอให้ภรรยาเขาตอบมาดีกว่าเดี๋ยวจะหาว่าเขารู้มากอีกแล้วตาหนึ่งมากับใครล่ะ!“ถามออกไปพร้อมกับลุกขึ้นยืนจากที่นั่งอยู่ข้างภรรยาเมื่อกี้
           “ตาหนึ่งมากับยัยดาแล้วก็หนูเมย์ไงคะ!”ตอบออกไปพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้สามีแล้วลุกขึ้นตาสามีบ้าง ฉันไม่กวนคุณแล้วล่ะคะ ฉันออกไปทำงานดีกว่า คุณกเหมือนกันทำงานได้แล้วฉันไม่รบกวนแล้วพูดจบพร้อมกับเดินไปยังประตูเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับปิดประตูห้องทำงานของสามี

 

           “สวัสดีคะ! คุณหนึ่ง วันนี้มาเกือบสายเลยนะคะเลขาฯสาวถามออกไปพร้อมกับหันไปมองเจ้านายหนุ่มที่วันนี้มีสาวน้อยเดินเคียงข้างมาด้วย เนื่องจากคนที่เดินด้านซ้ายนั้นเธอรู้จักดีเพราะเป็นน้องสาวของเจ้านายหนุ่มแต่หญิงสาวที่อยู่ด้านขวามือเจ้านายหนุ่มนี่สิใครกัน เพราะดูยังไงก็ยังเด็กอยู่เลยจากที่สังเกตก็ไม่สวยมากมายแต่กลับดูอ่อนหวาน น่ารักมากว่าจะสวยเซ็กซี่แบบน้องสาวของเจ้านาย
          เอ่อ ! คุณเดือน เดี๋ยวเข้าไปพบผมที่ห้องด้วยนะ
           “คะ! คุณหนึ่ง เลขาฯสาวตอบออกไปพร้อมกับแววตาที่สงสัยส่งไปยังเจ้านายหนุ่มว่าหญิงสาวอีกคนที่มากับเขาคือใคร แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรออกมา
           “แล้วคุณพ่อกับคุณแม่มาถึงนานแล้วหรือคุณเดือน เอกราชถามเลขาพร้อมกับหันหน้าไปเปิดประตูให้สองสาวเขาไปแล้วเขาก็เข้าตามไปพร้อมกับปิดประตู หลังจากมองดูจนเจ้านายปิดประตูแล้ว ดวงเดือนก็กดหมายเลขไปยังหยิงสาวอีกคนทันที

          ฮัลโหล! คุณแอนนาหรือค่ะ นี่เดือนเองนะคะ
          มีอะไรหรือเดือน โทรฯมาปลุกฉันแต่เช้าแบบนี้
          คือว่าคุณหนึ่งนะคะเธอมาทำงานแล้ว เธอก็พาผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาที่บริษัทฯด้วย เดือนเลยโทรมาบอกคุณแอนนาก่อนนะคะ แค่นี้ก่อนนะคะพอดีเดือนต้องเอากาแฟเข้าไปให้คุณหนึ่งเธอ แค่นี้ก่อนนะค่ะดวงเดือนพูดออกไปพร้อมกับตัดสายโทรศัพท์ แล้วเดินเข้าไปชงกาแฟให้เจ้านายหนุ่ม
          นี่มันอะไรกันหนักหนาแอนนากล่าวออกมาอย่างหัวเสียเพราะเอกราชเป็นผู้ชายที่เธอจะต้องแต่งงานให้ได้ แต่นี้ก็คบกันมาหลายปีแล้วไม่เห็นว่าฝ่ายชายจะมาขอเธอแต่งงานเสียทีคิดแล้วก็น่าเสียใจเหลือเกิน แต่สงสัยเธอจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว

ผู้หญิงคนนั้นคือใครทำไมมาบริษัทฯกับหนึ่ง

เธอคิดอย่างน้อยใจที่ชายที่หล่อนรักพาหญิงอื่นที่ไม่ใช่หล่อนเข้าบริษัทฯทีกับหล่อนไม่เห็นจะพาไปบริษัทฯเขาเลยมีแต่หล่อนที่ต้องไปหาเขาเองเสมอ


           “อ้าวคุณเดือนเข้ามาสิชายหนุ่มหันไปคุยกับเลขาฯสาว วางไว้ตรงนั้นแหละ ดากับเมย์จะทานอะไรไหม เดี๋ยวพี่ให้คุณเดือนจัดการให้เลยทีเดียวชายหนุ่มหันมาถามน้องสาวของตัวเอง
          ไม่คะพี่หนึ่ง ดายังไม่หิวเมย์ละหิวหรือยัง กานดาหันไปถามเพื่อนรัก
           “เราก็ยังไม่หิวเหมือนกัน  ไม่เป็นไรหรอกคะเมย์ยังไม่หิว!”หญิงสาวหันไปตอบชายหนุ่มแล้วหันไปยิ้มกับเลขาฯของเขา
          ไม่มีอะไรแล้วละคุณเดือน ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมจะโทรฯเรียกคุณเองชายหนุ่มพูดออกไปพร้อมกับกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานแล้วหยิบกาแฟขึ้นมาดื่ม
          ค่ะ! เจ้านาย เลขาฯสาวก็ถอยหลังออกมาหันไปมองสองสาวอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับหันไปสบตาหญิงสาวที่เธอสงสัยว่าเป็นใครกันแน่ ดูเหมือนว่าเจ้านายจะดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีหรือว่าจะเป็นเพื่อนกับคุณกานดาแต่ก็ไม่น่าจะดูแลเทคแคร์กันขนาดนี้เธอดูออกว่าเจ้านายรู้สึกอย่างไรกับหญิงสาวคนนี้

          ดวงเดือนนั่งก้มหน้าทำงานด้วยความขะมักเขม้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเข้าของเสียงแหลมและยังไม่ทันได้ถามอะไร หญิงสาวก็ชิงถามขึ้นมาก่อน “ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน เดือน!” แอนนาถามดวงเดือนออกมา
           “เอ่อ! อยู่ในห้องของคุณหนึ่งคะ คุณแอนนา!”หล่อนตอบออกไปไม่ทันจะจบ เมื่อหญิงสาวอีกคนตรงไปยังห้องของชายหนุ่มทันทีโดยที่เธอยังพูดไม่จบเลย  เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เจอแต่ผู้หญิงที่หล่อนไม่รู้จักนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่ม อารมณ์โกรธก็สูงขึ้นทันที
        “เธอเป็นใคร !”
หญิงสาวถามออกไปด้วยความโกรธ เพราะขนาดเธอยังไม่สามารถนั่งที่โต๊ะทำงานของชายหนุ่มได้เลยแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครถึงมานั่งโต๊ะทำงานของเขาได้

        “แล้วคุณล่ะคะเป็นใคร ถึงได้มาทำเสียงดังแบบนี้ ไม่รู้จักคำว่ามารยาทหรือคะ ห้องทำงานนะไม่ใช่ตลาด!คุณถึงได้ทำกิริยาแบบนี้ เมธาวีกล่าวออกไปอย่างโกรธๆหญิงสาวตรงหน้าที่เธอดูแล้วเหมือนกับว่าโกรธใครมาสักสิบปีมายืนด่าเธอยู่แบบนี้.....
        “ฉันถามว่าเธอเป็นใคร แล้วมานั่งที่นี่ได้ยังไง! หล่อนถามหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วยแววตาหาเรื่อง
           “ แล้วแต่คุณจะคิดสิคะ! ฉันนั่งในห้องนี้มาตั้งแต่เช้าแล้วไม่เห็นมีใครมาต่อว่าฉันสักคำ คุณล่ะคะเป็นใครถึงได้มาแว้ดๆ ใส่ฉันแบบนี้ ถ้าคุณจะมาหาพี่หนึ่ง เธอไม่อยู่หรอกคะ เมธาวีพูดออกไปพร้อมกับยิ้มขำๆให้กับหญิงสาวตรงหน้า สงสัยคงจะเป็นแฟนของเจ้าของห้องนี่แน่ หึหึ เหมาะสมกันดี หญิงสาวคิดแล้วนั่งยิ้มน้อย

        “กรี๊ดดดดดดดๆ ! เธอยิ้มอะไร!  แอนนาถามออกไปพร้อมกับก้าวเท้ามาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของคนที่หล่อนรัก  “ฉันถามว่าเธอยิ้มอะไร ที่ฉันถามว่าเธอเป็นอะไรกับหนึ่ง เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลย บอกมาเดี๋ยวนี้นะ
        “คุณอยากรู้ก็ไปถามเขาเองสิเมธาวีบอกด้วยน้ำเสียงกวนๆ ก่อนจะจ้องมองหญิงสาวด้วยสายตาดุจเดียวกัน รู้จักเมธาวีหน่อยไปเสียแล้ว

อยากมีปัญหากับฉันหรือไง แอนนาถามด้วยน้ำเสียงคุกคามและหาเรื่องอีกฝ่าย

          เมธาวีลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วก้าวเท้าเข้าไปยืนประจันหน้ากับหญิงสาวตรงหน้า พร้อมกับส่งยิ้มอย่างผู้ชนะ คุณจะมาถามฉันให้มันได้อะไรขึ้นมา คุณต้องไปถามคุณหนึ่งดูสิค่ะว่าฉันเป็นใครไม่ใช่มาเอะอะแบบนี้ ขอตัวนะคะเมธาวีกล่าวออกไปพร้อมกับเดินผ่านหญิงสาวตรงหน้าเพื่อที่จะเปิดประตูแล้วก้าวออกไปโดยไม่ได้หันกลับมามองว่าคู่อริมองเธอด้วยสาตาอย่างไร

          อ้าว!ดา มาพอดีเลยฉันกำลังจะออกไปหาแกพอดี แล้วแกไปไหนมาว่ะ เออ! แล้วอีกอย่างมีผู้หญิงมาหาพี่แกด้วยเมธาวีพูดออกไปอย่างเบื่อหน่าย

          สังสัยแฟนพี่หนึ่งหรือเปล่า"
           ”ฉันไม่รู้หรอก เห็นเข้ามาก็โวยวายใหญ่เลย ฉันว่าเราไปหาคุณพ่อกับคุณแม่แกดีกว่าฉันอยากรู้ว่าท่านทั้งสองมีอะไร เมื่อเช้าชวนให้แกกับฉันมาบริษัทฯ หญิงสาวกล่าวออกมาพร้อมกับเดินนำหน้าเพื่อนรักไปยังห้องตรงหน้า

          ก๊อก ก๊อก ! เข้ามาสิ เสียงอนุญาติจากด้านใน
           “คุณแม่มีอะไรกับพวกหนูหรือคะ! เห็นเมย์เขาบอกว่าแม่ชวนพวกเรามาบริษัทมีอะไรหรือเปล่า!” กานดา ถามมารดาออกไป
           “นั่งก่อนสิ! จะไม่นั่งกันหรือไงลูกแม่เลี้ยงพูดออกมาพร้อมกับกดโทรศัพท์เรียกเลขาฯให้เข้ามาคุณวรรณเข้ามาพบฉันหน่อย
            “ค่ะ! คุณประธาน
          ก๊อก ก๊อก! เข้ามาได้เสียงคุณนารีพูดออกมาพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะเดินทำงานมานั่งที่โชฟาข้างๆบุตรสาว
           “มีอะไรให้ดิฉันรับใช้ค่ะท่านประธานวีรวรรณพูดออกมาพร้อมทั้งก้มตามองหญิงสาวอีกคนที่เธอไม่รู้จัก
           “ เอ่อ! คุณวรรณ เอากาแฟมาให้ฉันสามที่นะ แล้วขนมด้วย ลูกจะเอาอะไรเพิ่มไหม คุณนารีหันมาถามลูกสาว
          ไม่ละคะคุณแม่!” หันมามองเพื่อนรัก เมย์! แกจะเอาอะไรเพิ่มมั้ย ฉันจะได้สั่งทีเดียวเลยกานดาหันไปถามเพื่อนรัก
           “ไม่ละดา เมื่อกี้เรานั่งทานขนมในห้องคุณหนึ่งแล้วยังอิ่มอยู่เลยหญิงสาวกล่าวออกไปพร้อมกับยิ้มให้เพื่อนรัก
           “งั้นดาเอาน้ำส้มคั่นเพิ่มอีกแก้วละกันคะ พี่วรรณ หญิงสาวตอบกลับบอกเลขาฯของแม่
          “ ได้ค่ะคุณดา ถ้างั้นดิฉันจะจัดการให้นะคะ หญิงสาวกล่าวออกไปพร้อมกับยิ้มให้หญิงสาวอีกคน
          “ เมย์ ! แกว่าพี่วรรณเขามองแกแปลกๆมั้ย กานดาถามเพื่อนรักออกไป
          “ เขาเป็นพี่สาวของพี่ภูนะดา เราเคยเจอพี่วรรณที่บ้านของพี่ภูเมื่อปีก่อนหญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับถอนหายใจออกมา
          หนูเมย์ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าลูก แม่เห็นเมย์เครียดไปนะ มีอะไรปรึกษาแม่ได้นะคุณนารีกล่าวออกไปพร้อมกับส่งรอยยิ้มอบอุ่นมายังเพื่อนรักของลูกสาว
        “ยัยเมย์เขาเลิกกับแฟนนะคะแม่ เอ่อ แล้วแฟนยัยเมย์ก็เป็นน้องชายของพี่วรรณ เลขาฯของคุณแม่นะคะกานดาตอบมารดาออกไป
          อย่าคิดมากนะลูก คนเราก็ต้องมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้นแหละ อย่าคิดมากเลย บริษัทฯแม่เป็นไงบ้างเธอพูดกับเพื่อนรักของลูกสาว
          ก็ดีคะ! พี่ๆ ทุกคนน่ารักดี เมย์ว่า น่าทำงานดีคะ บรรยากาศก็ดี พนักงานทุกคนมีอัธยาศัยดี!”หญิงสาวตอบออกมา
          เอ่อ!คุณแม่คะแล้วนี่พี่หนึ่งไปไหนหรือคะน้องดาไม่เห็นพี่หนึ่งเลย ไม่รู้ว่าไปไหนปล่อยให้ยัยเมย์อยู่ในห้องคนเดียว หญิงสาวถามมารดาออกมา
           “ตาหนึ่งเข้าประชุมตั้งแต่เช้าแล้วมีอะไรหรือเปล่าลูก
          ก๊อก!ก๊อก! เข้ามาสิ

           “นี่คะกาแฟ น้ำส้มคั่น และก็ขนม
          วางไว้ตรงนั้นแหละคุณนารีพูดกับเลขฯ ไม่มีอะไรแล้วล่ะขอบคุณมาก คุณเอกราชประชุมเสร็จหรือยังคุณวรรณ ถ้าเสร็จแล้วบอกให้มาพบฉันหน่อย
           “คะ! ท่านประธาน ! เอ่อ!ขอโทษนะคะคุณดาคือพี่ขอคุยกับเมย์หน่อยได้ไหมคะวีรวรรณพูดพร้อมกับก้มหน้ามาสบตาแฟนของน้องชาย
          “ เอ่อ! คือ ดา ไม่รู้เหมือนกันค่ะ พี่วรรณ ถามเมย์เองดีกว่า

           “ได้สิคะ! พี่วรรณงั้นเราไปคุยกันข้างนอกดีกว่าคะ ขอตัวแป๊บหนึ่งนะคะคุณแม่ แกด้วย เดี๋ยวฉันมาเมธาวีเดินตามวีรวรรณออกไป

          มีเรื่องอะไรกันเหรอลูก แล้วทำไมคุณวรรณกับหนูเมย์ต้องออกไปคุยข้างนอกกันมีอะไรหรือเปล่า บอกแม่ได้ไหม แม่เลี้ยงนารีถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง
          เมย์! เขาเลิกกับน้องชายพี่วรรณนะคะคุณแม่ เขาสองคนเลิกมาได้ ประมาณ สามเดือนแล้ว หนูเลยพาเมย์เขามาพักผ่อนที่นี่นะคะ ““คุณแม่มีอะไรหรือคะ หันไปมองมารดาอย่างสงสัย
          ดา! แม่มีเรื่องให้เราช่วยหน่อยนะจะได้ไหมแม่เลี้ยงนารีตัดสินใจทันทีเหมือนกัน ที่จะให้ลูกสาวช่วยในเรื่องของลูกชายและเพื่อนรักของลูกสาว

           “ได้สิคะ คุณแม่มีอะไรให้น้องดาช่วยบอกมาเลย ดาช่วยคุณแม่อย่างเต็มที่แต่มันเรื่องอะไรละคะ
           “แม่อยากได้เพื่อนเรามาเป็นลูกสะใภ้ น้องดาต้องช่วยแม่นะ ตกลงไหมแม่เลี้ยงนารีบอกยิ้มๆพร้อมกับรอฟังคำตอบจากลูกสาว...
          อะไรนะคะคุณแม่!” กานดาถามอย่างตกใจกับคำตอบของมารดา
           “แม่มีเหตุผลนะ!ว่าแต่เราจะช่วยแม่ไหม
          ได้สิคะคุณแม่
          แล้วแม่ค่อยเล่าเหตุผลให้ฟัง พร้อมวางแผนไว้ในใจว่างานนี้ต้องสำเร็จ เพราะเธอมีลูกสาวเป็นตัวช่วยที่ดีเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง

 

          อีกด้านหนึ่ง วีรวรรณจ้องมองหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของน้องชายด้วยความสับสนแปลกใจ ระหว่างน้องชายหล่อนกับหญิงสาวมีปัญหาอะไรกัน
          พี่วรรณมีอะไรกับเมย์หรือคะ
          พี่ถามเมย์ตรงๆเลยนะ เมย์เลิกกับภูแล้วใช่ไหมเพราะเห็นภูโทรฯมาหาพี่ บอกว่าเมย์ไม่ได้อยู่กรุงเทพ ฯปิดมือถือมีปัญหาอะไรกันทำไมถึงไม่คุยกันล่ะ เงียบหายไปแบบนี้มันไม่ดีนะเมย์
           “พี่ภูเขาให้พี่วรรณมาพูดกับเมย์หรือคะ เราเลิกกันได้สองสามเดือนแล้วคะ ไม่รู้ว่าจะเล่าพี่วรรณยังไงตอนนี้ เมย์ไม่พร้อมที่จะเล่า เอาไว้เมย์พร้อมเมื่อไรแล้วจะเล่าให้ฟังนะคะ พี่วรรณมีอะไรกับเมย์อีกหรือเปล่า ไม่อย่างงั้นเมย์ของตัวก่อนนะคะยังไม่ทันที่วีรวรรณจะได้ถามอะไรต่อ เสียงของเจ้านายหนุ่มก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
          คุยอะไรกันหรือครับเอกราชถามพร้อมกับเดินมาหยุดที่สองสาวต่างวัย ทำไมเมย์มาอยู่ตรงนี้ล่ะ พี่ไปหาเราที่ห้องทำงานก็ไม่เจอเมื่อ
          พอดีเมย์ออกมาหายัยดานะคะ คุณหนึ่งมีธุระอะไรกับเมย์หรือคะ
          พี่จะพาเราไปทานข้าวเที่ยงนะ แล้วคุยธุระกันเสร็จหรือยังชายหนุ่มหันไปถามเลขาฯของมารดา

           “ดิฉันคุยธุระเสร็จแล้วคะ งั้นขอตัวก่อนนะคะ พี่ไปนะเมย์ไว้เราค่อยคุยกันไหมวีรวรรณสบตาคนรักของน้องชายด้วยความสงสัย และยิ่งสงสัยเข้าไปอีก เมือ่เห้ฯสายตาของเจ้านายหนุ่มที่ยืนมองสาวน้อยผู้นี้
           “ค่ะ!พี่วรรณตอบรับอย่างสุภาพ
          งั้นเราไปกันเถอะ!” ชายหนุ่มหันมาคุยกับหญิงสาวอีกครั้ง พร้อมกับเดินออกไปยังลิฟท์
          คุณหนึ่งคะ เราจะไม่ไปชวนยัยดากับคุณแม่ด้วยหรือคะหญิงสาวถามออกไปทั้งที่ในใจยังคงคิดเรื่องของภูชิตอยู่ ทำไมชีวิตหล่อนถึงได้เจอแต่ปัญหาตลอดเลย

          ไปเถอะพี่ว่าคุณแม่กับยัยดาคงรอเราสองคนแล้วละชายหนุ่มตอบออกมาพร้อมกับหันหลังไปอีกทางเพื่อไปยังห้องทำงานของมารดา เอื้อมมือไปเปิดประตูห้องมารดา คุณแม่ครับ!เที่ยงแล้วนะครับ
          มีอะไรหรือตาหนึ่ง! นางถามออกไปพร้อมกับมองลูกชายแล้วส่งยิ้มเมื่อเห็นว่าลูกชายของนางเดินมากับใคร
          ผมจะมาชวนคุณแม่กับยัยดาไปทานข้าวนะครับ ชายหนุ่มตอบพร้อมกับนั่งลงข้างๆมารดา คุณแม่ว่าไงครับ จะไปกับผมหรือเปล่า
          ไม่ละ แม่มีนัดกับคุณพ่อแม่ ยัยดาด้วย เราไปทานกันสองคนเถอะ! หนูเมย์คงจะหิวแล้ว นี่ก็เที่ยงกว่าแล้ว
          งั้นผมไปก่อนนะครับ
          จ๋าๆ! ไปเถอะลูก ดูแลหนูเมย์ดีละ เธอตอบออกไปพร้อมกับกำชับลูกชายอีกครั้ง
          ครับ!คุณแม่ ผมจะดูแลอย่างดีเลย แล้วเราล่ะไม่ไปกับพี่แน่นะชายหนุ่มหันไปถามน้องสาวอีกครั้ง
           “ไม่ล่ะคะ พอดีเมื่อกี้มีคนโทรมาชวนน้องดาทานข้าวแล้วคะ พี่หนึ่งไปกับยัยเมย์เถอะคะไม่ต้องเป็นห่วง น้องดาหรอก
          แกไม่ไปจริงๆหรือดา ฉันว่าเราน่าจะไปกันทั้งหมดนี่เลยนะ ไม่ดีกว่าเหรอเมธาวีหันไปถามเพื่อนรักอย่างงงๆ
          จะบ้าเหรอฉันกับคุณแม่มีนัดแล้ว แกไปเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันกับคุณแม่นะ“           

          งั้นเราไปกันเถอะเมย์ พี่ว่าเดี๋ยวจะหิวเป็นลมกันเสียก่อน ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับถือวิสาสะจับมือหญิงสาวพร้อมกับเดินกันออกไป
           “แม่ว่าน่าลุ้นนะดา! “ยิ้มเมื่อเห็นกริยาที่ลูกชายของนางแสดงออกมากับเพื่อนรักของลูกสาวคิดแล้วนางก็หัวเราะในลำคอ
           “ดาก็หวังอย่างนั้นค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

194 ความคิดเห็น