★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 452,426 Views

  • 8,068 Comments

  • 24,345 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    43,429

    Overall
    452,426

ตอนที่ 9 : บทที่ 9 หิว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3122 ครั้ง
    6 ต.ค. 61




“โห แล้วยังไงต่อ ตัวร้ายหักมุมเป็นคนดีเลยเหรอ”


“ใช่ เรานี่กรี๊ดลั่นบ้านจนพี่ต้องเอาหมอนอัดหน้าเลยนะใกล้ แบบ ไม่ไหวแล้ว ก็สัมผัสได้ว่าเขามีอะไรแปลกๆ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนดีขนาดนี้ แล้วจากนั้นเขาก็เข้ามาช่วยพระเอก กรี๊ดสลบจ้า จิ้นมันส์ฉุดไม่อยู่”


ผมพยักหน้าอย่างตื่นเต้น กุ๊กเป็นคนที่เล่าเรื่องได้เก่งมากครับ ทำผมลุ้น จิกพื้นเป็นรอยหมดเลย


“น้องหนูตะพาววว เชียร์พี่หน่อย พี่จะชู๊ตแล้ว” พี่พายตะโกนมาจากในสนาม เขากำลังตั้งท่าชู๊ตลูก แต่ไม่ชู๊ต หันมากวนผมก่อน


“บ้า!


“เฮ้ยย น้องหนูตอบโต้ น้องหนูกูเลเวลอัพแล้ว”


“ฮ่าๆๆ น้องใกล้ ด่าพี่บ้างดิ!


ผมแลบลิ้นใส่พี่แชมป์ แล้วเมินมาคุยกับกุ๊กต่อ


คนทุกคนมีลิมิตครับ ผมเข้าชมรมมาก็เป็นเดือนแล้ว ไม่มีสักวันที่พวกลิงบ้านี่ไม่แกล้งผม


จากวิ่งหนี เริ่มกลายเป็นยืนสู้ จากยืนสู้ เริ่มกลายเป็นชักสีหน้า จากชักสีหน้าก็กลายเป็นด่า


ถ้าแม่เห็นว่าผมก้าวร้าวแบบนี้ ต้องรีบบินมาพาตัวกลับอเมริกาแน่ๆ เลย แต่แม่ต้องเข้าใจว่าใกล้ไม่ไหวจริงๆ คนเราเกิดมาไม่ควรโดนคนสี่คนรุมขยี้หัว เปลืองยาสระผมครับ


“เออ ใกล้ ว่าแต่ทำไมขวดน้ำที่ต้องเช็ดมันเยอะจัง” กุ๊กถาม เธอเริ่มหยิบไปช่วยเช็ดแต่ผมดึงกลับมา


“ไม่เป็นไรกุ๊ก เราทำเอง คือมีส่วนของดิวด้วย ดิวไปช่วยพี่ทัศน์เช็กจำนวนลูกบาสอ่ะ”


“เช็กจำนวน? เมื่อวานเราก็เพิ่งเช็กไปนะ”


“สงสัยซื้อเพิ่มอ่ะ ไม่รู้เหมือนกัน กุ๊กเล่าต่อหน่อย เราค้าง” กุ๊กขมวดคิ้วนิดหน่อยแต่ก็เล่าต่อตามคำตื้อของผม เธอเล่าไปจนถึงเล่มล่าสุด บอกว่าต้องรออีกเดือนกว่าเล่มใหม่จะมา โหย เศร้าแทน ผมจะนอนหลับไหมคืนนี้


“ว่าแต่ช่วงนี้ไม่เห็นพี่ธันเลย ไม่รู้เขาไปไหนเนาะ”


“ธันลาจ่ะ เขาติดประชุมที่ฮ่องกง ไม่ได้มาเรียนทั้งอาทิตย์เลย” พี่แก้วเป็นคนตอบ เธอมองผมงงๆ เหมือนกุ๊กเมื่อกี้เปี๊ยบ จนผมต้องอธิบายว่าช่วยดิวทำ


“หูย สุดยอดเลยอ่ะ เพิ่งอยู่ปีสามแต่ประชุมเมืองนอก” กุ๊กร้อง


“ใช่ไหมล่ะ แค่นี้ยังเบาะๆ นะ บางทีเห็นธันรีบมาเรียน น่าจะเพิ่งกลับจากงานอะไรสักอย่าง มีคนขับรถมาส่ง ใส่สูทมาเลยอ่ะ เสียดายพี่ถ่ายรูปไม่ทัน เขาถอดเก็บก่อน ใกล้ เหม่ออะไร ขวดนั้นแห้งแล้ว ไม่ต้องเช็ดแล้วจ่ะ”


ผมชะงัก รีบวางขวดที่ถืออยู่ แล้วหยิบขวดใหม่มาเช็ด


เตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ


มาพูดแบบนั้นแล้วก็หายไป ผมคัดสมุดพี่ธันบ้าหมดไปสามเล่ม ใจเต้นจนเกือบให้คณิตพาไปตรวจคลื่นหัวใจที่โรงพยาบาลแล้ว


“ไม่มีพี่ธันอยู่ก็เหลือแต่พวกบ้าของจริงเลยนะคะ ทำไมชมรมเราไม่มีสายอื่นบ้าง อย่างสายน่ารักน่าปกป้องอย่างเนี้ย กุ๊กอยากฟินบ้าง”


“บอกใกล้ไปเป็นนักกีฬาสิ” พี่แก้วหันมาเล่นผม


“เย้ย เป็นไม่ได้ครับ!” ผมรีบปฏิเสธ


“ทำไมล่ะ ใกล้ลองดูสิ บาสไม่ยากหรอก เข้าไปนัวเนียๆ กันในสนาม เราว่าใกล้ชนะชัวร์” นัวเนียอะไรของกุ๊ก! แค่วิ่งให้ทันพวกนั้นผมยังต้องฝันเอาเลย


“ไม่ได้จริงๆ เราเป็นหอบ”


“อ้าว จริงป่ะ! เกิดจากอะไรอ่ะ”


“ไม่แน่ใจ น่าจะกรรมพันธุ์ แต่ว่าไม่ได้เป็นหนักหรอก ถ้าดูแลตัวเองดีๆ ก็ไม่เป็นไร ตอนเด็กๆ อาการชอบกำเริบ พ่อแม่เราเลยค่อยข้างระวัง พวกอาหารการกินอะไรแบบนี้ โตมาไม่ค่อยเป็นแล้ว”


ตอนเด็กๆ มีช่วงที่ผมเครียดเรื่องโรงเรียนจนหอบหืดกำเริบ เข้าโรงพยาบาลไปสามวันเลยครับ หมอแนะนำว่าต้องกินอาหารดีๆ ครบห้าหมู่ แม่ผมก็เลยค่อนข้างซีเรียสเรื่องพวกนี้มากเป็นพิเศษ


“ใกล้! เรากลับมาแล้ว ขอโทษนะที่มาช้า พอดีนับพลาดเลยต้องเริ่มใหม่หลายที ฮือ” ดิวกลับมาตอนที่ผมเช็ดขวดใบสุดท้ายเสร็จพอดี


“ไม่เป็นไรดิว เราทำเสร็จพอดีเลย”


“อ้าว ขอโทษนะใกล้ เราน่าจะรีบกลับมาเร็วกว่านี้”


“ไม่เป็นหรอก ดิวติดงานตรงอื่นนี่นา”


“ขอบคุณนะใกล้ เอ้อ กุ๊ก นี่ดูสิ วันก่อนเราไปดูการ์ตูนเรื่องนี้มา กุ๊กชอบใช่ไหม สนุกดีนะ” ดิวเปิดภาพในมือถือให้กุ๊กดู นั่นต้องเป็นเรื่องอลวนรักเจ้าชายทั้งสิบแน่ๆ กุ๊กเล่าให้ผมฟังวันก่อน เป็นเรื่องของเด็กหนุ่มชาวบ้านคนหนึ่งที่จับพลัดจับผลูกลายเป็นคนรับใช้ของเจ้าชายทั้งสิบแห่งวังหลวง ยังไม่จบเลย ลุ้นมากครับ ผมเชียร์องค์ชายสี่เพราะเขาเหมือนพี่ธัน แหะๆ


“อ๋อ.. ก็ใช่แหละ” กุ๊กตอบ เธอมองหน้าดิวแบบแปลกๆ


“ตื่นเต้นจัง อยากรู้ว่าจะคู่กับใครเนาะ”


“อื้ม”


ผมไม่ได้อยู่ฟังกุ๊กกับดิวคุยกันต่อ เพราะไปช่วยพี่แก้วยกของ แต่พอกลับมาดิวก็หายไปแล้ว เหลือแต่กุ๊กนั่งทำหน้าครุ่นคิดอยู่คนเดียว


“กุ๊ก เป็นอะไรหรือเปล่า”


“หา อ้อ เปล่าหรอก ไม่มีอะไร งานตรงนี้เสร็จแล้ว ไปนั่งดูซ้อมกันไหม ใกล้ช่วยเราหาจังหวะดีๆถ่ายรูปด้วยนะ”


ผมได้แต่ยิ้มแหะๆ แล้วพยักหน้า

 

วันนี้ตอนขากลับ ผมแวะซุปเปอร์มาเก็ต กะว่าจะซื้อของสดเข้าไปตุนเสียหน่อย เอ ซื้อปลาด้วยดีไหมนะ นานๆ ทีให้หมีใหญ่กินปลาบ้าง ไหนๆ แล้วทำอาหารแมวเองเลยดีกว่า ประหยัดค่าอาหารเม็ด ผมเลือกฟักทองลูกโตกับแครอทมาหลายหัว เดี๋ยวเอาไปต้มรวมกับปลาจนเละ ผสมผงวุ้นให้แข็งตัว ตักใส่ถ้วยแบ่งหลายๆ ถ้วย กินได้หลายมื้อแถมไม่มีสารกันบูดด้วยครับ


ผมหิ้วของพะรุงพะรังขึ้นคอนโดอย่างยากลำบาก นังหมีใหญ่ จำเอาไว้เลยนะว่าคนรักมากแค่ไหน ไม่รักไม่แบกหรอกขอบอก


“เมี๊ยววว”


“หมีใหญ่ อย่าเพิ่งไถ! ของมันหนัก เหวย” ผมหลบหลีกแมว ทีอย่างนี้รักกันขึ้นมา ปกติไม่เคยจะไถ เดี๋ยวปล่อยถุงแครอททับให้แบนเลย


ผมเทอาหารให้หมีใหญ่ วันนี้กินอาหารเม็ดไปก่อน พรุ่งนี้จะได้กินของอร่อยฝีมือคน จากนั้นก็หุงข้าวแล้วก็ต้มซุปมันฝรั่งไก่ อากาศตอนกลางคืนมันเย็น อยากกินอะไรอุ่นๆ ครับ ชงเฮลบลูบอยอุ่นด้วย


ผมยกอาหารมาจัดจานบนโต๊ะที่ระเบียง เอาหมีใหญ่มานั่งเป็นเพื่อน กินข้าวไปคุยกับแมวไป


“หมีใหญ่ เมื่อไรพี่ธันจะกลับมา คิดถึงแล้ว.. ทำตัวแปลกๆ ให้คนอื่นเขาคิดถึงตลอดเวลา แล้วตัวเองก็หายไป แบบนี้เรียกว่าอะไร ขี้โกงใช่ไหม”


จนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าพี่ธันบอกให้เตรียมใจทำไม แล้วทำไมถึงเซฟเบอร์ตัวเองในเครื่องผม เมมชื่อว่าธันเฉยๆอีกต่างหาก


“ธัน..โง้ยย” วางช้อนแล้วซุกหน้ากับมือตัวเอง เขิน แค่เรียกพี่ธันก็แย่แล้ว เรียกธันเฉยๆ ยิ่งจั๊กจี้หัวใจ เราไม่ได้ห่างกันแค่ปีเดียว ผมเด็กกว่าเขาตั้งสามปีเพราะเรียนเร็ว


ทนความคิดถึงไม่ไหว ผมเลยยกกล้องขึ้นส่อง ก่อนจะต้องลุกพรวดเพราะเห็นว่าไฟเปิด กลับมาแล้วเหรอ!


“กลับมาแล้วทำไมไม่เดินมาทางนี้ล่ะครับ..อยากเจอแล้วนะ” ผมบ่นพึมพำได้ไม่ถึงสามวินาที ร่างของคนที่หายไปทั้งอาทิตย์ก็ปรากฎให้เห็น เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมยังหมาดๆ ใส่เสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสามส่วน คนอะไรแต่งตัวปอนแค่ไหนก็ดูดี


“ผมยังเปียกอยู่เลย เดี๋ยวไม่สบาย..” อยากหยิบผ้าขนหนูตรงคอมาเช็ดผมให้จัง แต่ไม่รู้ทำไม เดี๋ยวนี้พี่ธันไม่ค่อยน่ารักแล้ว แต่ดื้อ เป็นพี่ธันบ้า ผมหวังให้ทำอะไร เมื่อก่อนได้ตลอด เดี๋ยวนี้ไม่ทำเลย ดูสิ นั่งเล่นไอแพท น้ำซึมโซฟา นั่งพิงไปตัวก็เย็นหมด


เอ๊ะ อาจจะเพราะแต้มเด็กดีผมหมด ไม่น่าเป็นไปได้ สองวันก่อนเป็นวันเกิดหมีใหญ่ ผมโอนบริจาคให้มูลนิธิแมวจรไปตั้งหลายพัน  หรือการทำบุญหวังผลกำลังย้อนกลับมาทำร้ายผม ต้าชอบด่าว่าผมทำบุญหวังผล ให้ระวังตัวเอาไว้


“หมีใหญ่ เหมือนพี่ธันผอมลงนิดหน่อยด้วย ช่วยกันดูหน่อย”


แก้มเขาตอบลงไป..นิดเดียว แต่เพราะมองอยู่ตลอดก็เลยรู้


“พี่ธันบ้า ทำไมไม่ดูแลตัวเอง.. หมีใหญ่ อยากทำอะไรให้พี่ธันกินอ่ะ แต่เขาคงไม่กินหรอก ทำไงดี”


“เมี๊ยววว”


ทีอย่างนี้ร้องตอบเหมือนเข้าใจ ผมมองตาเหลืองๆของนังหมีแล้วเบ้ปาก บางครั้งเราก็จะสื่อสารกันได้ครับ ผมไม่ได้คิดไปเอง หมีใหญ่กำลังบอกว่าให้ลองทำดู แต่ถ้าพี่ธันไม่กิน หมีใหญ่จะกินเอง


“เรื่องสิ ถ้าพี่ธันไม่กิน คนจะกิน ไม่ให้แมวหรอก!


เช้าวันรุ่งขึ้นผมเลยตื่นตั้งแต่ตีสี่


พี่ธันชอบกินปลา หมีใหญ่เลยต้องเสียสละปลาแพนกาเซียส ดอลลี่ให้หนึ่งชิ้น ผมเอาไปย่างเกลือง่ายๆ ครับ หุงข้าวไว้ด้วย เป็นข้าวไรซ์เบอร์รี่คลุกงาขาว ทำสลัดเล็กๆ อีกนิดหน่อยสำหรับตัดเลี่ยน เอ..จะหนักไปสำหรับมื้อเช้าหรือเปล่านะ แต่มื้อเช้าต้องกินเยอะๆ จะได้มีแรงทั้งวันเนาะ


จับทุกอย่างจัดใส่กล่อง ห่อด้วยผ้าสีฟ้าอ่อนลายตาราง ซื้อมาตอนไปญี่ปุ่นครับ


ผมเทอาหารให้หมีใหญ่ ผลัดไปก่อนนะ เดี๋ยวคนกลับมาทำอาหารให้


เพราะตื่นเช้ามาก เลยไม่ต้องรีบร้อน ขนาดปล่อยเวลาชิวๆ แล้วยังมาถึงโรงอาหารตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง ไม่มีคนเลย


ผมนั่งเปิดมือถือดูเฟซ ดูอินสตาแกรมไปเรื่อยๆ เพราะยังไม่หิว มีข้าวกล่องของตัวเองด้วยครับ เหมือนของพี่ธัน..ที่สุดท้ายจะตกไปเป็นของต้าหรือไม่ก็คณิต


ครับ ที่ทำมาก็เหมือนเป็นการตอบสนองความต้องการของตัวเองฝ่ายเดียว


ผมไม่กล้าให้หรอก นึกถึงสาวสวยสองคนที่เคยให้ขนมพี่เขาสิ ยังไงเขาก็ไม่รับ


เฮ้อ..


ฟุ่บ


หือ


“ทำไมวันนี้มาเช้...”


คำพูดจุกอยู่ในปาก ได้แต่อ้าค้างไว้ด้วยความตกใจ


“หิว”


“...”


“ผมบอกว่าหิว”


“ค..ครับ?


“คนหิวต้องทำไง?


“กิน..”


“อืม”


เราเหมือนแมวสองตัวที่กำลังเล่นเกมส์จ้องตา ผมเป็นฝ่ายแพ้ ได้แต่หลบตาเขาแล้วก้มมองตักตัวเอง


หิว..พี่ธันหิว


“เอ่อ..คือว่า ถ้าพี่หิว เอ้ย ถ้าพี่ไม่รังเกียจ ผมทำข้าวกล่องมาสองกล่อง..” ผมก้มลงไปหยิบข้าวกล่องแล้วยื่นไปวางตรงหน้าเขา


หัวใจเหมือนจะหลุดจากอกตอนที่เห็นมือพี่ธันค่อยๆแกะห่อผ้าออก เขาหยิบช้อนขึ้นมาแล้วตักกิน


ผมมองหน้าเขาอ้าปากค้าง


กินแล้ว


เดี๋ยว นี่ไม่ถูกต้องเลย ความฝันแน่ๆ


“โอ๊ย! ผมจิกแขนตัวเอง เจ็บ! เขาเหลือบมองผมหน่อยๆ เห็นแววขบขันในดวงตา แก้มผมยิ่งร้อนเข้าไปใหญ่


แต่จากที่เขิน ตอนนี้เปลี่ยนเป็นกังวลแล้วครับ


แปดโมงแล้ว..พี่ธันยังกินอย่างอ้อยอิ่งอยู่เลย ปกติพี่กินเร็วกว่านี้ไม่ใช่เหรอ..


คนเริ่มทยอยกันเข้ามาในโรงอาหารเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงซุบซิบอื้ออึง


“นั่นธันนี่ แล้วตรงข้ามเขาใครกัน”


“ทำไมวันนี้พี่ธันไปนั่งตรงนั้น กินข้าวกล่องด้วย ไม่ใช่ข้าวที่ขายตามร้าน”


“คนที่นั่งกับพี่ธันเป็นใคร”


ซุบซิบๆๆ


ทุกสายตาจับจ้องมาจนผมอึดอัดไปหมด คล้ายกับวันแรกที่เข้าชมรม แต่รู้สึกหนักอึ้งกว่า อาจเป็นเพราะบางคนก็ไม่ได้มองอย่างเป็นมิตร ผมจิกมือบนหน้าตักตัวเอง


“ไม่ชอบเหรอ?


“...” ผมมองเขาอย่างประหลาดใจ


“คุณไม่ชอบให้คนมองเหรอ”


“อื้อ..ครับ ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ ไม่รู้สิ ผมไม่สบายใจ”


“ถ้างั้นมองผม”


“ครับ?


“ลืมคนรอบข้างไปซะ แล้วมองแค่ผม”


เพียงแค่นั้นก็เหมือนผมตกอยู่ในมนต์สะกด ผมจ้องดวงตาสีดำของเขาอย่างลืมตัว ไม่เสมองทางอื่นเหมือนที่แล้วมา ทั้งที่แสนเย็นชา..แต่ก็มั่นคง  ทำให้รู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ


“คุณเห็นอะไร”


“ธัน..พี่ธัน”


“เด็กดี” สัมผัสอุ่นๆปะป่ายลงบนเส้นผม ผมมองรอยยิ้มนั้นอย่างลืมตัว


เขาทำสำเร็จ


ผมมองแต่เขา ลืมอย่างอื่นไปจนหมดเลย


ผมนั่งมองพี่ธันกินอาหารไปเรื่อยๆ เหมือนเขาคอยกะตลอดว่าต้องตักกับเท่าไร ข้าวเท่าไร มันถึงจะหมดพร้อมกันพอดี


“ผมอยากกินอาหารเส้น”


เขาพูดแค่นั้นแล้วก็ปิดกล่องข้าวเมื่อทานเสร็จ ห่อผ้าคืนเรียบร้อยก่อนจะดันมาตรงหน้าผม แล้วก็ลุกเดินออกจากโรงอาหารไป


เคร้ง!


ผมได้สติตอนที่ต้ากระแทกจานข้าวไข่เจียวลงบนโต๊ะ ทรุดตัวนั่งลงข้างๆ ผม กินไปจะหมดแล้วด้วย ส่วนที่พี่ธันนั่งเมื่อกี้ คณิตก็เข้ามานั่งแทน


“แหะๆ.. มะเขือเทศตัดเลี่ยนเนาะ” ผมจิ้มมะเขือเทศลูกจิ๋วจากกล่องข้าวตัวเองใส่จานต้า


“ไปดีดยาอะไรใส่มัน ดูหน้าแม่งดิ หลงจะตายห่าแล้ว” ต้าบ่นแล้วยัดข้าวใส่ปาก


“หือ หลงอะไร”


“ใกล้ไปสนิทกับพี่ธันตอนไหนครับ” คณิตถาม ผมมองน้ำแข็งใสของคณิตแล้วตาวาว ราดเฮลบลูบอยสีเขียวด้วย ถึงจะชอบสีแดงที่สุด แต่สีเขียวก็อร่อยเหมือนกัน พอผมไม่ตอบแล้วเอาแต่มอง คณิตเลยป้อนสองคำ


“ตอนไหนก็ไม่รู้อ่ะ แต่เรา..เราพอเดาได้ว่าเพราะอะไร”


ทั้งสองคนวางช้อนแล้วจ้องหน้าผมเหมือนประหลาดใจ


“จริงดิ รู้ตัวด้วยเหรอครับ”


“ทำไมอยู่ๆ ฉลาดขึ้นมา แย่งอาหารหมีใหญ่กินเหรอวะ”


“ก็..มันชัดขนาดนี้ ไม่รู้ก็แย่แล้ว” ผมก้มหน้า แก้มร้อนไปหมด

“เฮ้ย ฉลาดขึ้นจริงๆ ด้วย เป็นไปได้ไง!” ต้าร้อง ฮึ่ย อย่ามาแซวนะ เดี๋ยวก็ขโมยไข่เจียวกินหรอก


“อือ.. ถึงจะเขินๆ หน่อยก็เถอะ แต่ถ้าพี่ธันชอบอาหารฝีมือเรามากขนาดนี้ เราจะทำมาให้กินทุกวันเลย!


“ห๊ะ” คณิตพ่นน้ำแข็งใสพร่วด ผมรีบหยิบกระดาษทิชชู่ส่งให้


“เดี๋ยวนะ ขออีกที นี่เข้าใจว่ามันมาสนิทด้วยเพราะ?” ต้าถามซ้ำ ทำหน้าเหมือนจะกินหัวผมเข้าไป


“ก็ตั้งแต่ตอนทำมัฟฟินกล้วยให้กิน จู่ๆ พี่ธันก็มาคุยกับเราเยอะขึ้น แถมวันนี้ยังมาบอกหิวอีก คือมันชัดมาก เราเลยรู้ว่าเขาชอบอาหารที่เราทำ ฮือ เขิน”


“กูจะบ้า”


“กูด้วย”


ต้าจ้วงข้าวเหมือนรีบให้หมดๆ ไป ส่วนคณิตก็เอาน้ำแข็งไสไปทิ้ง เหลือตั้งครึ่ง ผมขอก็ไม่ให้ บอกกินขนมเยอะไปแล้วอาทิตย์นี้


“เสาร์นี้ไปห้องเราไหม ทำคลิปกัน”


“เออ ก็ได้ ไม่ได้อัพนานแล้ว ว่าแต่มีคนแอดเฟซมาบ้างยัง”


“มีคนแอดเฟซใหม่ที่เราใช้ชื่อจริงมาเต็มเลย ยังไม่ได้รับ เรารับไม่ถูก ไม่รู้จักใครเลย”


“ก็ดูเอาว่ารู้จักใคร แล้วก็รับครับ ไม่ต้องเครียดมาก”


“โอเค วันนี้เราไม่ได้ขับรถมา พาแวะซุปเปอร์ตอนขากลับด้วยนะ”


ผมมีรถก็จริง แต่ไม่ค่อยขับครับ เพราะว่ารถติดแล้วเหนื่อย อยากใช้รถสาธารณะมากกว่าด้วย ลดควัน ลดโลกร้อน


“เพิ่งซื้อของไปวันก่อนไม่ใช่เหรอครับ”


“อืม..แต่ไม่มีเส้น พี่ธันบอกอยากกินเส้น”


“เฮ้อ จริงๆ แล้วก็น่าสงสารว่ะ”


“ไม่ต้องสงสาร เราเต็มใจ”


“ไม่ใช่มึง”


“ต้าเรียกเรามึงอีกแล้ว!


“เตี้ย”


“คานี๊ด ดูต้าดิ!” ผมหันไปฟ้อง หวังให้คณิตโอ๋ แต่ไม่ คณิตถอนหายใจแล้วหยิกแก้มผมแรงมาก น้ำตาแทบเล็ด อะไรของพวกนี้เนี่ย!

 


“เปรม อ่ะ น้ำ”


“ขอบคุณครับ ชื่นใจจัง”


“เราเพิ่งเอาออกมาจากตู้เลย”


ตอนนี้พวกนักกีฬากำลังพักกันอยู่ พวกผมมีหน้าที่เอาน้ำกับผ้าขนหนูมาแจกจ่าย แต่ดิวช่วยผมเยอะมากเลยครับ ดิวเอาขวดส่วนใหญ่ไปแจก ให้ผมแค่นิดเดียว เกรงใจมาก แต่ดิวบอกว่าไม่เป็นไร คราวก่อนเขารบกวนผมเยอะแล้ว


“ช่วงนี้ร้อนมากเลยเนาะ” เปรมบ่น เห็นเขาเหงื่อแตกแล้วสงสาร ผมเลยยกมือพัดให้ ยิ้มใหญ่เลย สงสัยจะเย็น


“เวลาร้อนๆ เรากินเฮลบลูบอย ช่วยได้นะ เปรมลองดู”


“เปรมชงไม่เป็น ใกล้ทำให้เปรมหน่อยสิ”


“น้ำ”


ผมกำลังจะอ้าปากตอบเปรม แต่ก็โดนขัดจังหวะด้วยเสียงทุ้มๆ ของพี่ธัน มายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ เหงื่อชุ่มตัวเลย แก้มเขาแดงนิดหน่อย อากาศร้อนจริงด้วย พอพี่ธันย้ำอีกรอบผมก็รีบหยิบน้ำในตะกร้าส่งให้


ก้มหน้าแต่แอบเหลือบตามองท่าดื่มน้ำ น่ารัก ฮือ


“น้องหนูตะพาววว ขอน้ำให้พี่พายหน่อยจ้า” เจ้าของเสียงถลาเข้ามาหา ตามด้วยลิงอีกหนึ่งฝูง น่ากลัวโว้ย


“หมดแล้วครับ เอาที่ดิวนะ” ผมรีบไล่ โอดครวญกันใหญ่ แค่น้ำ อย่ามาวอแว!


“วู้ เซ็ง อดแกล้งน้องหนูเลย...ไอ้ธัน เปรม พวกมึงเป็นไรวะ มองหน้ากันอย่างกับจะฆ่า”


“ก็พี่ธันมองผมก่อน เลยสงสัยว่ามีอะไรหรือเปล่าน่ะครับ” เปรมว่า เขากระดกขวดน้ำดื่มโดยไม่หลบตา


“เออ ไอ้ธัน มึงมีไรกับน้องมันเปล่า”


“เปล่า..ใกล้”


“ครับ?” ผมกำลังฟังเพลินๆ สะดุ้ง พี่ธันวางขวดน้ำที่ดื่มเสร็จแล้วใส่ตะกร้า


“ผมไม่กินเส้นแป้งขัดสีนะ”


“เส้นผักได้ไหมครับ”


“ได้”


“ครับ”


แล้วอยู่ๆ ทุกคนก็เงียบ เงียบจนผมเริ่มลน มองซ้ายมองขวา ทำไมพี่พายทำตาโตอย่างกับไข่ห่านขนาดนั้น! เปรมมองหน้าผมเหมือนมีอะไรอยากถาม แต่พี่แชมป์เป่านกหวีดเรียกรวมตัวก่อน เขาทำหน้าหงุดหงิดนิดหน่อยแต่ก็ยอมผละไป


ส่วนพี่ธัน..แอบเห็นว่าเขายิ้ม


ไม่ต้องมายิ้มเลย


ผมถอนหายใจ ไม่ได้อยากปิดบังอะไรหรอก แต่ทำตัวไม่ถูก ถ้าโดนถามจะให้ผมตอบว่าอะไรล่ะครับ พี่ธันชอบอาหารฝีมือผมมาก แล้วผมก็ชอบพี่เขามาก ก็เลยอยากทำให้กิน เป็นสถานการณ์ที่มีแต่ได้ทั้งสองฝ่ายไงครับ


ขืนตอบไปแบบนี้ ผมดังแน่


--TBC--


TALK

ไม่รู้จะหมั่นไส้ใครก่อนเรยค่ะ หมั่นไส้ความโง่ของนังน้องใกล้หรือหมั่นไส้ความไม่กินแป้งขัดสีของพี่ธันดี เอาเป็นว่าหมั่นไส้ทั้งคู่แล้วกัน ทีมต้าคณิต สงสารคนเป็นพ่อเป็นแม่ 

ตอนนี้มาต่ออย่างรวดเร็ว อยากจะมาต่อให้ได้เร็วๆเรื่อยๆเลยยย

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ทุกกำลังใจมากนะคะ ♥

เลย์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.122K ครั้ง

212 ความคิดเห็น

  1. #8055 252555555 (@252555555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    ดิวแปลกๆๆ
    #8055
    0
  2. #8043 FAHKRAMXTER (@UchihaSorashi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:06
    นังใกล้โว้ย ชั้นเอนดูเทอ
    #8043
    0
  3. #8027 ___sk (@___sk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:29
    ร้ายๆจริงพี่ธั๊นนนนนนนนนน

    P.s. อยากได้พี่ธันฉันใดก็เอ็นดูและหลงหนูใกล้ฉันนั้น น้องใกล้ๆๆๆๆๆ น่ารักเกินไปแล้วไอหนูๆๆๆๆ ;-;
    #8027
    0
  4. #8026 ___sk (@___sk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:29
    ร้ายๆจริงพี่ธั๊นนนนนนนนนน

    P.s. อยากได้พี่ธันฉันใดก็เอ็นดูและหลงหนูใกล้ฉันนั้น น้องใกล้ๆๆๆๆๆๆ น่ารักเกินไปแล้วไอหนูๆๆๆๆ ;-;
    #8026
    0
  5. #7926 ปอปา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:06

    ซึนกันเป็นคู่ก็ได้เฟรอ

    #7926
    0
  6. #7910 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:43
    มองจากดาวพฤหัสก็รู้ว่าพี่ธันมาจีบ หึงแรงด้วยนะพ่อ พูดให้คนอื่นสงสัย ยกเว้นใกล้เจ้าตัวน่ารักที่บื้อมาก555
    #7910
    0
  7. #7852 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:18
    โง้ยยยยเอ็นดูเจ้าใกล้อะ พี่ธันเขาชอบหนูไงคะะะะะะะ
    #7852
    0
  8. #7809 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:15
    น้องหนูรู้กก พี่เขาชอบหนู ถ่อวววว
    #7809
    0
  9. #7798 aunna_aung (@aunna_aung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 11:05
    เป็นนิยายที่ตัวเท่าแมวแต่น่ารักเท่าจักรวาลลลลลลลลลลลล
    #7798
    0
  10. #7783 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:39
    เริ่มวงวารพี่ธัน น้องไม่รู้ตัว55555
    #7783
    0
  11. #7738 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:36
    พี่ธันเค้าจีบอยู่รู้ตัวมั้ยใกล้
    #7738
    0
  12. #7719 Llta_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:19

    หนูลูกกกกกกกกกก ด่าหนูโง่ได้มั้ยคะ? นี่ทำไมรู้สีกได้ถึงความรู้สึกของต้าคานี๊ด ลูกเอ๊ยย! จับหัวโหม่งน้ำทีนึงจะรู้สึกตัวไหมคะลูก?

    #7719
    0
  13. #7703 MuMu-MuMu (@peung007) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:04
    เราอยู่ #ทีมต้าคานี๊ต ด้วยคนนะคะ 5555
    #7703
    0
  14. #7562 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 17:08

    พี่ธัน พยายามประกาศตัวเป็นเจ้าของน้องมากอะ น้องก้อฮอทเหลือเกินนนน

    #7562
    0
  15. #7557 MysteriousofGirl1221 (@kawaiichibi12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:39
    พี่ธันนน อยากจะแหมไปถึงดาวพลูโต
    #7557
    0
  16. #7552 fahdragon (@fahdragon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:40
    ได้กลิ่นแปลกๆจากดิว อ๋อกลิ่นคนขี้อิจฉานี่เอง แหม่แม่ป่วยอีตัวร้ายใช้ลูกชั้นทำงานอยู่คนเดียวนิสัยแบบนี้ถึงว่าไม่ค่อยมีใครชอบว๊ายๆหัวเน่า #อินจัดปลัดบอกขนาดจะกดออกยังต้องฝากบอกไรท์ว่าสุดจัด
    #7552
    0
  17. #7318 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 10:15
    พี่ธันหึงแรงกว่านี้ไม่ได้แร้ว
    #7318
    0
  18. #7303 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:24
    ง่อววว พี่ธัน บอกในโทสับก็ได้เปล่า หวงน้องเหยอ กิ๊วๆ
    #7303
    0
  19. #7233 B_hundred_PCY (@Byunbaek-CUB-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:37
    แสดงฟามสนิทอย่างเนียนๆปร่ะจ๊ะ
    #7233
    0
  20. #7196 Alicia-wata (@814133399531) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 09:08
    พี่ธันคนรว้ายๆ
    #7196
    0
  21. #7088 NokMTBB9397 (@NokMTBB9397) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:30
    นังโง่!
    #7088
    0
  22. #6611 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:54
    ไปหลอกน้องอะ5555555555
    #6611
    0
  23. #6595 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:19
    ดิวนี่แปลกๆอ่ะ หรือนี่คิดมากไปเอง55555555
    #6595
    0
  24. #6572 hunninim (@hunninim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 00:29
    ดิวนี่ยังไงง
    #6572
    0
  25. #6546 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 10:46

    พี่ธันนนนนน
    #6546
    0