★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 481,098 Views

  • 8,398 Comments

  • 25,193 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,610

    Overall
    481,098

ตอนที่ 5 : บทที่ 5 เข้าชมรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3191 ครั้ง
    20 ก.ย. 61




“ล่วงรู้อนาคต ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ จะมีผัวตอนอายุเท่าไร จะได้เป็นแอร์หรือไม่ เชิญที่ชมรมดูดวงค่า!


“สมบัติของชาติคือกล้ามเนื้ออันแข็งแรง มุ่งสู้ระดับประเทศ ชมรมว่ายน้ำคร๊าบบ!


“รับหนังสือแจกฟรีแล้วอย่าลืมมาทักทายกันที่ชมรมวรรณกรรมนะคะ!


วันนี้งดการเรียนการสอน เพราะอยากให้แต่ล่ะชมรมออกมาประชาสัมพันธ์กิจกรรมของตัวเองให้เต็มที่ มหาลัยเน้นเรื่องการทำกิจกรรมควบคู่การเรียน ไม่อยากให้เทไปฝั่งใดฝั่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว


แต่ล่ะชมรมก็เลยได้งบสนับสนุนมากพอตัว มีกิจกรรมกันตลอดปี บางชมรมเปิดให้คนนอกเข้าร่วมกิจกรรมด้วย ตอนปีหนึ่งผมเคยมองไว้หลายที่ แต่ปอดแหกไม่กล้าเข้าสักที่


“เลือกได้ยัง ใบปลิวจะถมตัวอยู่ละ”


ผมส่ายหัวให้ต้า


“ชมรมไหนคนใจดีบ้าง”


“คละๆ กันแหละครับ มันเลือกไม่ได้หรอก เอาที่อยากเล่นอ่ะ ชมรมดูดาวไหม” คณิตเสนอ ส่งใบปลิวชมรมดูดาวมาให้ ผมเบ้ปาก


“เรียนอยู่ทุกวันแล้ว เหมือนเรียนเสริมมากกว่าเข้าชมรมไหม”


“งั้นชมรมทำอาหาร” ต้าเสริม


“เก่งขนาดนี้เข้าทำไมอีก”


“ชมรมเย็บปักถักร้อย?


“กลัวเข็ม”


“ชมรมคนรักแมว?


“ลองจับแมวตัวอื่นนังหมีก็ข่วนหน้าแหกดิ”


ตึก!


ผมผงะถอยเพราะชนเข้ากับหลังคณิต อยู่ๆ ก็หยุดเดิน อะไรของเขา


“ถ้างั้น.. ชมรมเดียวกับพี่ธันไหมครับ”


ห๊ะ


“โห แถวยาวไปชาติหน้าเลยมั้ง”


ซุ้มชมรมที่อยู่หน้าซอย เห็นแค่เต็นท์สีฟ้าวับแวม เพราะโดนถล่มยับด้วยบรรดาสาวสวยจากทั้งมหาลัย ไม่ใช่แค่ผู้หญิงนะ ผู้ชายก็มี แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายตัวบางๆอ่ะ..


“ท้ายแถวตามป้ายนะครับ! ห้ามผลักกัน! อย่าแซงด้วย มาต่อตรงนี้” พี่สต๊าฟผู้ชายตะโกน แกโบกป้ายในมือเย้วๆ ดึงคนมาต่อแถวให้เป็นระเบียบ


“ชมรมบาสเหี้ยไรรับผู้หญิงยั้วเยี้ยขนาดนี้วะ”


“เราว่ามันแปลกๆ ต้ายกเราหน่อย” ผมบอก ต้าเลยคว้าเอวผมแล้วจับยกขึ้นจนมองเห็นป้ายประกาศที่ปักอยู่ตรงโต๊ะ


รับสมัครผู้จัดการชมรมบาสเกตบอล


ผมเห็นแล้วร้องเสียงหลง ต้าเสียหลักเกือบทำผมหล่น โชคดีคณิตช่วยยันเอาไว้


ไม่แปลกใจว่าทำไมสาวๆถึงรุมกันประหนึ่งแย่งของฟรี


ชมรมบาสแทบจะไม่เคยเปิดรับผู้จัดการ ส่วนใหญ่พวกเขาจะมีตัวอยู่แล้ว เป็นเพื่อนๆของคนที่เป็นสมาชิกตัวจริง เพื่อป้องกันความวุ่นวายเหมือนอย่างในวันนี้


“เอาเลย ไป ต่อแถว” ต้ากับคณิตหิ้วปีกผมคนล่ะข้างมาต่อท้ายแถว ยืนขนาบห้ามหนี เพื่อนหรือนักโทษ


“เฮ้ย ไม่เอา!


“ไม่ต้องเลือกละ เรื่องมาก เลือกให้”


“บ้า! ไม่เอาโว้ย”


สำหรับผม ชมรมบาสเหมือนดวงอาทิตย์ เป็นสถานที่ที่โคตรเจิดจ้า เพราะบรรดาคนมีแสงในตัวเองรวมตัวกันอยู่ที่นี่ ทั้งเดือนคณะ เดือนมหาลัย ไม่รู้ทำไมต้องเล่นบาส เหมือนเป็นธรรมเนียมว่าคนหน้าตาดีเกิดมาคู่กับกีฬาชนิดนี้


และพี่ธันของผมก็อยู่ชมรมนี้เช่นกัน


ยิมของชมรมบาสแยกเป็นเอกเทศ คนไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้ายกเว้นตอนมีแข่ง แรร์ไอเทมคือภาพเหล่าหนุ่มหล่อในชุดกีฬา ขายได้รูปล่ะเป็นพันเลยนะ


และแน่นอน ทุกคนที่อยู่ชมรมนี้มักตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่น พอคุณอยู่ในวงโคจรของดาวฤกษ์สุดสว่าง ทุกครั้งที่คนอื่นมองดาวฤกษ์ พวกเขาก็จะเห็นคุณไปด้วย


ผมอยากเห็นพี่ธันเล่นกับลูกกลมๆ เมี้ยวๆ ก็จริง แต่ผมไม่อยากถูกมอง มันทำตัวไม่ถูก!


แล้วก็เหมือนสวรรค์มีตา


“ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจนะคะ แต่ตอนนี้กระดาษหมดแล้ว ขอปิดการลงชื่อไว้เพียงเท่านี้ ส่วนคนที่สมัครแล้วรออีเมลล์ยืนยันเข้าสอบนะคะ”


สมัครผู้จัดการชมรมต้องมีสอบ เอากับเขาสิ


ผมลูบอกแล้วถอนหายใจ


เตรียมดึงเพื่อนไปดูซุ้มอื่น ไม่เป็นไร ผมส่องพี่ธันจากคอนโดก็ได้ ไม่ต้องอยู่ชมรมเดียวกันหรอก


“อ้าว คณิตไปไหน” มองซ้ายมองขวา นั่น คณิตจะทำอะไร!


เพื่อนผมไหว้พี่พายที่ยืนเคลียร์ซุ้มอยู่ ชี้ไม้ชี้มือมาทางนี้ด้วย พี่พายเป็นหนึ่งในสมาชิกครับ ผมว่าโดนลากมาเรียกแขก แต่ไม่ต้องมาก็ได้แขกเป็นล้านแล้ว แล้วอะไร กวักมือเรียกยิกๆ คนนะไม่ใช่หมา ฮึ่ย


“สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้พี่พาย เหลือบตามองแกแบบประหม่า แสบตา ส่องแสงได้


“น้องหนูตะเภาอยากเป็นผู้จัดการเหรอ” พี่แกโพล่งขึ้นมาหน้ายิ้มๆ หนูตะเภาอะไร! แต่เหมือนต้าจะชอบใจ หัวเราะเสียงดังเลย โกรธ! จะสั่งให้นังหมีแอทแทคตอนเข้าห้อง!


“เอ้ย ผมเปล่-”


“ครับ เพื่อนผมอยากเป็นมาก เมื่อวานนอนละเมอร้องไห้ อยากเช็ดลูกบาส ถ้าไม่ได้เช็ดนี่กินข้าวไม่ลง”


ต้า! ผมหันไปแยกเขี้ยว แต่ต้ายักไหล่ ทำสีหน้าไม่สนไม่แคร์เสียเต็มประดา


“เห็นเตี้ยๆ แบบนี้แต่เก็บลูกเก่งมาก โยนไปทางไหนวิ่งไปเก็บได้ทั้งนั้น” ต้ายกมือทำท่าโยนของ ท่าเดียวกับที่โยนไม้ให้หมาคาบ เพื่อนไม่ใช่หมา!


“โห มีความอุทิศตัวนะเนี่ย ได้ เราคนกันเอง เดี๋ยวพี่ลงชื่อให้ อยากเส้นให้นะ แต่ไม่ได้ว่ะไอ้น้อง มันมีสอบ”


“แค่ลงชื่อก็พอ ขอบคุณมากครับ”


ผมอ้าปากพะงาบๆ เถียงไม่ทัน คณิตจดชื่อกับเมลล์ผมให้พี่พายด้วยความไวแสง พี่พายโบกมือแล้วบอกอยู่กลุ่มเดียวกันต้องช่วยกัน รออีเมลล์ได้เลย ผมจะเป็นลม


“เห็นเราพูดไม่ทันนี่ใส่ใหญ่เลยนะ ใส่ใหญ่เลย!


“ทีหลังก็หัดพูดบ้างครับ เคยทำงานกลุ่มด้วยกัน กลัวทำไมเนี่ย” คณิตว่า


“ก็ดูต้าดิ พูดมาก ใครจะไปตามทันอะ”


“จะเอาใช่ไหมเตี้ย”


“เรียกเตี้ยอีกคำดิ!


สุดท้ายก็โดนคณิตจับแยก


“เอาน่า ลองดูก่อน เผื่อได้ไปดูพี่ธันทุกวันเลยไง ไม่ดีหรอ ใกล้กว่าส่องเอานะ”


ถึงมันจะฟังดูดี แต่ให้เขาไปจริงๆ ผมอาจจะช็อคตายกลิ้งไปกับลูกบอลเลยก็ได้ บอกแล้วว่าไม่ถนัดเข้าสังคม แล้วเป็นสังคมคนเรืองแสงได้อีก ฮึ่ย


แต่..มันต้องทำข้อสอบก่อนนี่ คนสมัครเป็นล้าน ผมคงไม่ได้หรอก


“อย่าคิดจะมั่วข้อสอบเชียว ถ้ารู้จะฟ้องคุณแม่นะครับ ขนมที่เคยซื้อให้ก็ไม่ซื้อด้วย”


“คานี๊ด!” ผมแหวเสียงดัง เบื่อคนรู้ทัน “ก็ได้ เราจะไม่มั่ว แต่ถ้ามันไม่ได้คือไม่ได้นะ ห้ามบังคับเราอีก”


 

ข้อสอบบ้าอะไรวะเนี่ย


ผมยกมือกุมขมับ ไม่ต่างอะไรกับสาวๆ และหนุ่มน้อยหลายคนที่เข้ารับการสอบครั้งนี้


หากนักกีฬาถูกบรรดาแฟนคลับรุมทึ้งจากสี่ด้าน ควรใช้ศาสตร์ใดในการยับยั้ง

ก. กังฟู

ข. เทควันโด

ค. มารยา

ง. หนีไป


ถ้าต้าเป็นคนมาสอบ ต้องด่าว่าเหี้ยแน่ๆเลย ขอโทษนะครับ ปกติผมไม่หยาบคาย แต่ข้อสอบมันเหี้ยจริงๆ อะไรวะเนี่ย! แรกๆมาก็มีเหตุผลอยู่หรอก ถามว่านักกีฬาควรรับประทานอาหารอย่างไร ถ้าหากบาดเจ็บต้องทำอย่างไร


แต่พอมาถึงหน้าหลังๆ คำถามมันก็เพี้ยนๆ ไม่รู้แล้วโว้ย ใครจะรุมใคร ผมหนีก่อนล่ะ


ต้องส่งเสียงเชียร์อย่างไรจึงจะทำให้ทีมของเราชนะ

ก. พี่พายสู้ๆ

ข. พี่แชมป์สู้ๆ

ค. พี่วินสู้ๆ

ง. ถูกทุกข้อ


ไม่ถูกสักข้อ ผมเลยเติมคำตอบเอง น. พี่ธันสู้ๆ น. ย่อมาจากน่ารัก ข้อนี้ถูกแน่ ผมรู้ ผมเรียนมา ห้ามเถียง


เวลาผ่านไปสองชั่วโมง ในที่สุดข้อสอบน่าปวดหัวพวกนั้นก็จบลง ผมจะบ้าตาย ทุกคนออกจากห้องหน้าซีดเซียว สาวๆ บางคนน้ำตาซึม คงคิดว่าตกแน่นอน


ผมขออวยพรให้ทุกคนโชคดี เพราะผมรู้ว่าผมก็ตกชัวร์

 


“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมบาสเกตบอลนะครับทุกคน ขอบคุณทุกคนมากที่เข้าวันแรกพบชมรมอย่างพร้อมเพรียง พี่ชื่อแชมป์ เป็นประธาน ส่วนนี่วินเป็นรอง”


ผมยืนตัวซีดเป็นไก่ต้ม มองแจ็กเก็ตผู้จัดการชมรมในมือแล้วน้ำตาจะไหล ไม่ได้ดีใจนะ เครียด


ผ่าน! ผ่านได้ยังไงวะ!!


ผมเหลือบมองซ้ายขวาอย่างหวาดๆ แถวที่ผมยืนมีผู้หญิงสองคน กับผู้ชายหนึ่งคน รวมผมด้วยเป็นสี่ ทุกคนมีเสื้อแจ็กเกตผู้จัดการในห่อพลาสติกใหม่เอี่ยมอ่องอยู่ในมือ


ส่วนกลุ่มแถวกลางเป็นนักกีฬาบาสรุ่นใหม่ เพิ่งรู้ว่าเขาคัดแยกกับผู้จัดการแล้วก็โหดกว่ามาก เพราะต้องทดสอบภาคสนาม ส่วนซ้ายสุดเป็นกลุ่มรุ่นพี่


แน่นอนว่าพอทั้งสองกลุ่มยืนรวมกัน ตาผมเกือบบอด มันคัดกันที่หน้าตาแน่ๆเลยนักกีฬาชมรมนี้ แต่ผมยอมเหล่ตาฝ่าแสงเพื่อพี่ธันนะครับ พี่ธันยืนอยู่ตรงนั้น ปกติแล้วเวลาซ้อมเขาไม่ใส่เครื่องแบบหรอก ใส่ชุดเล่นกีฬาธรรมดา


แต่แค่นั้นก็ดีมากๆแล้ว


พี่แชมป์ให้สมาชิกแนะนำตัวกันทีล่ะคน ผมกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ เพราะทุกคนต่างก็แนะนำตัวเองได้อย่างคล่องแคล่ว แถมบางคนตลกด้วย


“ต่อไปผู้จัดการ...มีแค่สี่คน ออกมาข้างหน้าเลยแล้วกันครับ”


เย้ยย


ข้างหน้าเลยเหรออ


ผู้หญิงสองคนข้างๆผมแนะนำตัวว่าชื่อกุ๊กกับเมย์ กุ๊กเป็นสาวแว่นหน้าตาน่ารัก ผมเห็นเธอมองเหล่านักกีฬาตาวาว ยิ่งเวลามีคนกอดคอเล่นกัน เธอยิ่งดูมีความสุข ดีจัง เธอต้องเป็นคนที่ชื่นชมเรื่องมิตรภาพมากแน่ๆ ผมอยากเป็นเพื่อนกับเธอ ส่วนเมย์ก็ดูห้าวๆ ผมตัดสั้นเสียงดังฟังชัด


ผู้ชายอีกคนที่เป็นผู้จัดการเหมือนผม เขาชื่อดิว ตัวสูงกว่าผมนิดหน่อย ดูเฟรนลี่ ยิ้มตลอดเลย น่าจะเข้าถึงง่าย


“อ่ะ คนสุดท้าย ได้คะแนนท็อปด้วยนะคนนี้ เกือบเต็ม” พี่แชมป์ว่า ทุกคนยิ่งมองผมเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะฝั่งรุ่นพี่ ว่าแต่ได้ท็อปหรอ บ้าแล้ว ผมมั่วโว้ย


มีคนทำไอ้ข้อสอบเชี่ยนั่นได้ด้วยเหรอวะ


ผมอ่านความคิดทุกคนออกทางสายตา


แต่มองมากไปแล้ว ประหม่านะ..


“ครับ คือ สวัสดีครับ ผมชื่อใกล้ อยู่ปีสอง คณะวิทย์ เอกดาราศาสตร์” ผมพูดแค่นั้นแล้วก้มหน้ากุมมือตัวเองแน่น เหงื่อแตกเลย อย่ามองสิครับ แง


“ถ้าคนในชมรมโดนรุม น้องใกล้ทำยังไงครับ” พี่แชมป์ยิงคำถาม


“หา”


“กังฟู เทควันโด อะไรอีกวะวิน มึงคิดช้อยส์อะ เออ นั่นแหละ ที่น้องตอบอะ ตอบไร”


“น..หนี”


“หือ”


“หนีครับ ผมหนี!


“ฮ่าๆๆ!! เป็นไงล่ะ กูบอกแล้วว่าสักวันหนึ่งต้องมีคนตอบถูก” พี่วินตบไหล่ผบเหมือนภาคภูมิใจมาก ส่วนผมก็ได้แต่ก้มหน้างุด มันน่าภาคภูมิใจตรงไหน ได้ยินเสียงคนหัวเราะเยอะแยะเลย ฮือ


“น้องเชียร์ใคร”


“ห๊ะ”


อยู่ๆพี่คนนึงก็ตะโกนถามขึ้นมา


“นั่นอะ ในข้อสอบมีข้อนึงถามว่าเชียร์ใครทีมจะชนะ น้องตอบไรครับถึงได้ท็อป” ผมขยุ้มเสื้อตัวเองแล้วเหลือบมองเขาสลับกับพื้น ทำไมต้องกดดันโผมมม


แล้วจะให้ผมตอบว่าอะไร พี่ธันนั่งมองอยู่ตรงนั้น แต่ถ้าโกหกแล้วเขาไปเอาข้อสอบมาซักอีกอ่ะ สารภาพก็ได้!


“ผม..ผมตอบว่าพี่ธันครับ”


ทุกคนเงียบกันหมด ผมหลับตาปี๋


“เชี่ย ตัวจริงว่ะ”


“สมแล้วที่ได้ท็อป ตอบถูกแม้จะไม่มีช้อยส์”


พี่แชมป์หัวเราะลั่น


“เจ๋งจริงไอ้น้อง รู้ได้ไงว่าธันเป็นไพ่ตายของทีมเรา มันไม่ค่อยลง แต่ถ้าลงปุ๊บทีมชนะแน่นอน”


“ห๊ะ”


“แน่ะ ทำไขสือ เอาล่ะ! แนะนำตัวเสร็จแล้ว ปีหนึ่ง วิ่งรอบยิมสิบรอบ ส่วนปีสองกับปีสามซ้อมเลี้ยงลูก ปีสี่ช่วยดูน้องด้วย ผู้จัดการใหม่ไปหาพี่แก้วข้างสนาม เดี๋ยวให้พี่เขาสอนงาน แยกย้าย!


ผมถอนหายใจโล่งอก สรุปว่าโชคดี พี่ธันดันเป็นไพ่ตายของทีม


พี่แก้วเป็นผู้จัดการชมรมที่อยู่ปีสี่ครับ เธอบอกว่าจริงๆมีอีกสามคน แต่เพราะอยู่ปีสี่แล้วเรียนหนักขึ้น ผู้จัดการไม่จำเป็นต้องทุ่มเทให้ชมรมขนาดนั้น พี่แชมป์เองก็เห็นด้วย เลยให้ไปโฟกัสเรื่องเรียนกันมากกว่า เหลือพี่แก้วเอาไว้คอยสอนน้องๆ รุ่นใหม่


ส่วนสาเหตุที่ไม่มีคนวางตัวไว้เป็นผู้จัดการเหมือนคราวก่อน..เพราะนับวันชื่อเสียงชมรมแพร่กระจาย ทุกคนเลยกลายเป็นติ่งที่หวังจะเข้ามาตะครุบเหล่านักกีฬากันหมด ก็เลยตัดสินใจคัดคนโดยใช้ข้อสอบมหาโหดแทน


“ถ้าทำได้เกินครึ่ง พี่ถือว่าน่าจะไม่ค่อยปกติ คงไม่เป็นอันตรายกับชมรมเรา” พี่แก้วบอก ผมขมวดคิ้ว เหมือนโดนด่า แต่ไม่รู้ มันงงๆ


หน้าที่หลักๆที่พวกผมต้องทำก็คือการซัพพอร์ทเหล่านักกีฬา บันทึกคะแนนในการซ้อมและการแข่ง จัดผ้าเย็น ผ้าขนหนู ขวดน้ำ ปฐมพยาบาลเวลาบาดเจ็บ ทำความสะอาด เช็ดลูกบาส นานๆทีถ้าคนไม่พอก็จะโดนเรียกไปช่วยวิ่งเก็บลูกตอนซ้อมชู๊ต


ผมฟังที่พี่แก้วพูดแล้วจดตามไม่ให้ขาดสักตัวอักษร แต่ได้ยินเสียงหัวเราะคิกๆเลยหันไปดู เจอกุ๊กยืนเอามือปิดปากตัวเองอยู่


“ขอโทษๆ อย่าทำตาโตแบบนั้น เราเผลออ่านที่ใกล้เขียนแล้วตลกดี มีลงท้ายว่าค่ะตามพี่แก้วด้วย”


ผมมองที่ตัวเองจดแล้วก็เขินขึ้นมา ตั้งใจไปหน่อย มาครบทุกตัวอักษร


“รู้จักกันแล้วเนาะ เรากุ๊กนะ ปีสอง อักษร เอกญี่ปุ่น”


“อื้อ เราใกล้ คณะวิทย์ เอกดารา” เพราะว่ากุ๊กยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ผมก็เลยกล้าตอบ แต่พอโดนจ้องตาเขม็งก็เริ่มประหม่าอีกแล้ว


“แปลกจัง ทำไมเราไม่เคยเห็นใกล้ในเพจคิ้วท์บอยเลย”


“ห๊ะ แล้วทำไมต้องเห็นเราในเพจคิ้วท์บอย”


“ใกล้น่ารักออก”


ผมรีบส่ายหัวผมสะบัด กุ๊กเข้าใจผิดมหันต์ ผมต้องรีบชี้แจงเพื่อน


“ต้าชอบบอกเราเหมือนหัวมันในดินขาดโพแทสเซียม”


“โห ด่าสร้างสรรค์”


ผมกับกุ๊กหยุดคุยกันตอนพี่แก้วพาไปดูห้องเก็บผ้าขนหนู ที่นี่หรูหรามากจนน่ากลัว มีเครื่องซักผ้าเป็นของตัวเองด้วย กุ๊กกระซิบว่ารายได้ส่วนหนึ่งมาจากการเอารูปไปขาย อ้าว สรุปคนในทำมาค้าขายหาเงินเข้าชมรมหรอ..


พออธิบายทุกอย่างคร่าวๆเสร็จ พี่แก้วขอให้ผมกับดิวไปยกตะกร้าใส่ขวดน้ำในห้องเก็บของ เพื่อจะสาธิตวิธีการเรียงให้ดู 


แต่ระหว่างทาง จู่ๆพี่พายก็โผล่มาด้านหน้า แถมยังมีรุ่นพี่คนอื่นที่ผมไม่รู้จักเข้ามารุมเต็มไปหมดเลย จะทำอะไรก๊านน


“พวกมึง น้องเขาไม่ได้แค่เก่งนะ สนุกด้วย” พี่พายหันไปพูดกับเพื่อน ก่อนจะเขยิบเข้ามาใกล้ผมเร็วๆ


“น้องใกล้!


“เย้ย!” ผมหดคอหนี


พี่อีกคนข้างๆพี่พายขมวดคิ้ว ก่อนจะลองทำบ้าง


ฟึ่บ!


“เง้ออ!” ผมเขยิบหลบ


“เออ สนุกจริงด้วยว่ะ”


“ใช่ไหม ฮ่าๆ” แล้วพี่พายก็เอื้อมมือมาขยี้หัวผมเบาๆ เหมือนหมั่นเขี้ยว


ไม่อยากหยาบคายเลยเพราะแม่ไม่ชอบ แต่อะไรของพวกมึ๊งงง ตอนที่ผมกำลังจะหยิบโทรศัพท์โทรไปฟ้องต้ากับคณิต อยู่ๆก็มีคนเอาตัวมาบังไว้


แผ่นหลังนี้ผมจำได้ดีเพราะมองอยู่ตลอด


พี่ธัน


“ไปซ้อม”


“โห่ย ไรวะ ซีเรียสอีกแล้วนะมึง เออๆ ไปๆ ซ้อมโว้ย เลี้ยงลูกเสร็จวันออนวันกัน!


แล้วพวกบ้าพลังกลุ่มนั้นก็จรลีวิ่งหยิบลูกไปเล่นกัน นี่มันละครลิงแล้ว หน้าตาดีเสียเปล่าแต่เป็นลิงกันทุกตัว


ผมถอนหายใจโล่งอกก่อนจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อพี่ธันหันมามอง


ทำไมชอบมองผมด้วยแววตาครุ่นคิดตลอดเลย ตั้งแต่ตอนที่เรียนโภชนาด้วยกันแล้ว


“ถ้าไม่ชอบก็พูดสิ ไปยืนให้โดนแกล้งทำไม”


“ผม..” ผมก้มหน้า


ถ้าพูดว่าไม่ชอบ ผมจะโดนเกลียดหรือเปล่า อาจจะไม่มีใครอยากคุยกับผมอีกเลยก็ได้


คิดแบบนั้นแต่ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี มันฟังดูแย่ๆ งี่เง่า แล้วก็ไม่เป็นผู้ใหญ่เลย ผมไม่อยากให้พี่ธันมองว่าไม่รู้จักโต


พี่ธันนิ่งไปนิดหน่อย ก่อนที่เขาจะพูดต่อ


“ถ้าไม่ไหว วิ่งมาหาผม”


“ครับ?


“วิ่งมาหาผม เข้าใจนะ” เขาพูดแค่นั้นก่อนจะวิ่งออกไปซ้อม ส่วนผมก็เดินอย่างเลื่อนลอยไปหาพี่แก้วที่กำลังสอนวิธีการบันทึกคะแนนอยู่


ถ้าไม่ไหว วิ่งมาหาผม


พี่นั่นแหละที่จะทำให้ผมไม่ไหว


หัวใจจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว


--TBC--


TALK

ทอล์ควันนี้ขอเสนอความแตกต่างระหว่างคณิตกับต้าค่ะ คณิตเป็นหนุ่มแว่นนิสัยเหมือนแม่ ส่วนต้าเป็นพี่ชายขี้แกล้งนิสัยรวยๆ วิธีแยกสองคนนี้คือคณิตจะพูดสุภาพ ส่วนต้าจะห่ามๆค่ะ 

น้องใกล้เข้าชมรมแล้ว! และพี่ธันต้องการอะไรจากน้อง พิธันจะมาดีจะมาร้ายก็ไม่รู้ รู้แต่เป็นภัยต่อหัวใจน้องมาก มาเอาใจช่วยน้องใกล้กันนะคะ มีแต่คนมาแกล้ง เห็นน้องกลัวคนแปลกหน้าหน่อยก็แหย่ใหญ่เลย 

ขอบคุณทุกคอมเม้น

ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ♥

เลย์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.191K ครั้ง

172 ความคิดเห็น

  1. #8367 Momokajang (@miimomo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:02
    ใครคิดข้อสอบ555
    #8367
    0
  2. #8357 Jeff69 (@pphenix_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 04:39
    น่าแกล้งมาก555
    #8357
    0
  3. #8309 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 12:07

    ข้อสอบบ้าอะไรเนี่ย 55555555555 กุ๊ก ฉันรู้นะ ผีเห็นผี หล่อนเป็นสาววาย!!!! 55555555555555

    #8309
    0
  4. #8283 mjharuharu (@mjharuharu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 12:03
    ขำจ๊นนน 55555
    #8283
    0
  5. #8276 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:17
    กุ๊กนี่ต้องเป็นคนไทป์เดียวกับเราแน่เลย 'สาววาย' เข้ามาเพื่อวาย 555
    #8276
    0
  6. #8264 hidethink (@binsalaeh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:36

    "ถ้าไม่ไหว วิ่งมาหาผม" แม่ค้าาา พี่ธันอ้อยน้องงง

    #8264
    0
  7. #8244 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:50
    หัวมันขาดโพเเทสเซียม อะไรเนี่ย 5555555555555555555555555555555555555555
    #8244
    0
  8. #8212 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:08
    น้องรู้กกกกกกกก
    #8212
    0
  9. #8164 สีน้ำ (@re-turn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:04
    ฮื่อออออ คนอะไรพูดคำหยาบยังน่ารัก
    #8164
    0
  10. #8157 nutwu (@nutwu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:19
    น้องงงหนูรู้กก
    #8157
    0
  11. #8130 neooooo (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 10:39
    ต้านิสัยรวยๆ5555555555 เนี่ยยยคือแบบเลิ่กลั่กๆสงสัยพี่ธันมาก แอบเอ๊ะๆ แต่ก็ไม่กล้าออกหน้า เดี๋ยวหน้าแตก5555555
    #8130
    0
  12. #8116 Meaw_Ong (@Meaw_Ong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:14
    น้อนนนนนนนนนนน
    #8116
    0
  13. #8083 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52
    น่าร้ากกกกกก
    #8083
    0
  14. #8072 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:03
    ข้อสอบตลกอ่ะ คนคิดก็นะ แต่ใกล้มันก็ยังตอบได้ 555555 สมแล้วที้มีแต่คนแกล้ง แกรๆๆๆๆๆ แกเชื่อชันอิพี่ธันนางต้องเอ็นดูน้องใกล้แน่นอนนน
    #8072
    0
  15. #8034 NLHH12 (@NLHH12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:28
    น่ารักอะ อยากเป็นใกล้
    #8034
    0
  16. #8004 paradise1234 (@paradise1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:01
    อยากมีใกล้เป็นของตัวเอง ชีวิตจะได้บันเทิง55555
    #8004
    0
  17. #7906 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:40
    ข้อสอบแบบนี้ คนไม่ปกติเท่านั้นละที่ทำได้5555 เหมือนด่าแต่ก็เหมือนชม
    #7906
    0
  18. #7903 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:41
    น.พี่ธันสู้ๆ
    น้อวใกล้ดคตรน่ารัก
    อ่านคำตอบแล้วยิ้มไม่หุบเลย
    ชอบมากเลยค่ะ​ ขอบคุณคนเขียน
    #7903
    0
  19. #7848 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:48
    ข้อสอบซิทคอมมากค่ะ โอ้ยยยยยยยยย 555555555555555
    #7848
    0
  20. #7804 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:32
    คนคิดข้อสอบก็ไม่ปกติใช่ไหม55555
    #7804
    0
  21. #7779 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:08
    งื้อออออ พี่ธันแอบชอบน้องปะคะถามจริง ทำไมใจดี
    #7779
    0
  22. #7734 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:56
    ได้เข้าชมรมกะพี่ธันจิงๆๆด้วย
    #7734
    0
  23. #7646 lonewufan88 (@exocharinrat12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:45
    ขำข้อสอบ555555
    #7646
    0
  24. #7606 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 06:39
    ถ้าเป็นใกล้จะวิ่งไปหาทั้งวันเลย
    #7606
    0
  25. #7298 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 08:53
    อิพี่พายยย แกล้งน้องง ให้ต้าจัดการแกล้งลูดเค้าได้ไง
    #7298
    0