★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 450,985 Views

  • 8,058 Comments

  • 24,298 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    41,988

    Overall
    450,985

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 วงโคจรหนาแน่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2624 ครั้ง
    7 ก.ย. 61




Klai Jupu

ถ้ามีเงินจะซื้อดาวพฤหัสเป็นของตัวเอง จะเอามาลอยแก้วแล้วกลืนลงท้องไป ไม่ให้ใครได้เห็นอีกเลย

/แนบภาพวาดดาวพฤหัสลอยแก้วชามโต

2 Likes

Kanit CalCu – สรุปที่บังคับให้วาดวันก่อนคือจะเอามาดราม่า

Guitar ZabZu – ฮีเลียมกับไฮโดรเจนลอยแก้ว /แนบลิ้งส่วนประกอบของดาวพฤหัส

Klai Jupu – @ Kanit CalCu @ Guitar ZaZu เศร้า เอาไอติมมา

 

พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว


ผมถอนหายใจ กดโกรธให้เพื่อนสองคนก่อนจะสลับไปเปิดอินสตาแกรม


อินสตาแกรมของผมชื่อว่า The Stars Though My Lens ไม่ได้ทำกับคณิตกับต้าเหมือนยูทูปหรอกครับ ผมเอาไว้ลงรูปดาวที่ตัวเองถ่ายได้มากกว่า ยอดคนติดตามประมานหกร้อยกว่าคน ซึ่งผมถือว่าเยอะมากแล้ว


ดาวพฤหัสเป็นหนึ่งในดาวที่เราสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า บางวันลองเงยหน้าพระจันทร์แล้วสังเกตที่ด้านข้าง  ถ้าฟ้าโปร่งและจังหวะดีก็จะเจอดาวพฤหัส


ผมกดโพสภาพดาวพฤหัสดวงจิ๋วบนท้องฟ้าสีน้ำหมึกที่ใช้กล้องตัวโปรดถ่าย แปะแคปชั่นคูลๆ ว่า


‘Too bright to be true’


ส่องสว่างจนน่าเหลือเชื่อ


ยอดไลค์เพิ่มขึ้นเอื่อยๆ  ส่วนใหญ่เป็นขาประจำ


SF’t – Hidden Moon


“หมีใหญ่! คุณโรงหนังมาแล้ว” ผมรีบชี้ให้นังหมีดูคอมเมนต์ล่าสุด


SF’t แปลว่าอะไรไม่รู้ แต่ผมว่าชื่อเหมือนโรงหนังเลยเรียกคุณโรงหนัง คนส่วนใหญ่เวลาคอมเมนต์ก็ชอบพิมพ์ว่าสวยมาก Nice pic! หรืออะไรทำนองนี้ มีแต่คุณโรงหนังนี่แหละ ผมรู้เลยว่าเขาดูองค์ประกอบอื่นๆ ของภาพด้วย


อย่างในภาพดาวพฤหัสภาพนี้ เพราะว่าเป็นคืนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว แสงจันทร์ไม่แรงมากพอจะบดบังแสงดาวอื่น ก็เลยมองเห็นดาวพฤหัสชัดเจนเลย


“เมี๊ยวว”


หมีใหญ่เห็นผมมัวแต่สนใจคุณโรงหนังเลยเดินขึ้นมานอนทับไอแพด ฮึ่ย ฟัดเลย ฟัด!


“เฮ้อ.. ไม่อยากเปิดเทอมเลยอ่ะหมีใหญ่” ผมบ่นให้แมวฟัง เอาของเล่นโบกไปโบกมา


ไม่ใช่ว่าไม่ชอบเรียนนะครับ แต่ผมไม่ค่อยมีเพื่อน คณิตกับต้าเป็นข้อยกเว้น แต่กับเพื่อนคนอื่นๆ ผมพูดกับเขาไม่ค่อยเก่ง ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง


สมัยเด็กๆ พ่อกับแม่ย้ายที่อยู่กันบ่อยๆ ผมก็ต้องย้ายตามไปเรื่อยๆ เปลี่ยนโรงเรียนตลอด หาเพื่อนไม่ได้สักที แถมพอเหมือนจะหาได้ก็มีเรื่องไม่ดีนิดหน่อย สุดท้ายพ่อกับแม่ก็เลยให้เรียน Home School จนจบม.ปลาย ซึ่งผมก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องผิดอะไร เพราะสะดวกกับงานของพ่อด้วย ถึงจะแลกกับการไม่ค่อยมีเพื่อนก็เถอะ


โบกของเล่นในมือจนเหนื่อย สรุปใครเล่นใคร เบื่อนังหมี ผมเขวี้ยงของเล่นทิ้งแล้วจับแมวยัดผ้าห่ม นอนเดี๋ยวนี้


พรุ่งนี้ต้องใช้ทั้งพลังกายและพลังใจอีกเยอะ

 


“อรุณสวัสดิ์... บอกว่าอรุณสวัสดิ์”


“อืออ สวัด โอ๊ย! เคาะเราทำไม!


“หันมาทักดีๆ


“..อรุณสวัสดิ์”


ผมหน้างอใส่ต้าก่อนจะหันไปจ้องทางทิศตะวันตกของโรงอาหารต่อ


ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงสิบนาที พวกเรานั่งรวมพลอยู่ที่โรงอาหารคณะสังคม ซึ่งเปิดเช้าและข้าวอร่อย แถมยังทำเลดีอยู่ใกล้กับหลายๆ คณะ เข้าเรียนตอนเก้าโมง มีเวลากินข้าวเช้าเหลือเฟือ


“วงโคจรยังหนาแน่นอยู่อีกหรอ” คณิตกลับมาที่โต๊ะพร้อมกับข้าวไข่เจียวของตัวเองกับลิ้นจี่ลอยแก้วของผม


“แทบจะวนชนกันแล้ว” ผมตอบ หยิบช้อนมาตักลิ้นจี่เข้าปาก ฮึ่ย มองไม่เห็นเลย!


ทิศตะวันตกของโรงอาหารเป็นมุมประจำของเด็กบริหาร และมุมสุดก็คือโต๊ะที่พี่ธันนั่งแทบทุกเช้า เขาไม่เคยพลาดมื้อเช้าเลย ดูแลตัวเองดีมากๆ  


ส่วนผมก็ดูแลตัวเองดีเหมือนกัน ไม่เคยพลาดส่องพี่ธันเลยสักวัน แหะๆ


ถึงมันจะยากก็เถอะ..


“โหย คนนั้นดาวอักษรปีสอง สวยเด็ดสมฐานะดาวมหาลัยโคตรๆ ต้าวิ่งไปซื้อข้าวผัดหมู พอกลับมาก็ปากดี ผมเลยแย่งแตงกวามาสองชิ้น ขอให้เลี่ยนตาย


ตอนนี้โต๊ะที่พี่ธันนั่ง รายล้อมไปด้วยเหล่าผู้ทรงอิทธิพลและมีชื่อเสียงของมหาลัย แน่นอนว่าทุกคนหน้าตาดีอย่างกับหลุดออกมาจากนิตยสาร


ทุกสายตาจับจ้องไปที่โต๊ะนั้นมากเป็นพิเศษ เนื่องจากดาวอักษรปีสองดีกรีดาวมหาลัยและดาวทันตะยิ้มสวยปีสามได้มาพบปะกันโดยมิได้นัดหมาย ในมือทั้งคู่มีขนมกล่องเล็กน่ารัก โฮมเมดจากเตา หรือไม่ก็ซื้อร้านแล้วเอามาใส่กล่องของตัวเอง ทำไมผมมองโลกแบบนี้ ไม่ดีเลย แต่มันอดไม่ได้!


“ธัน ขอบคุณมากนะคะที่คราวก่อนช่วยติวให้แก้ว ถ้าไม่ได้ธันแก้วแย่เลย” แม่สาวทันตะยื่นกล่องขนมให้ ดาวอักษรเหมือนยอมไม่ได้ ผมเห็นคิ้วเธอกระตุกไปนิดหน่อย


ว่าแต่สาวทันตะไม่ธรรมดาเลย พี่ธันไปติวให้เธอตอนไหน


“พี่ธันคะ มดแดงได้ยินว่าพี่ธันชอบทานบราวนี่ถั่วแดง มดแดงเลยลองทำมาให้ ลองชิมดูแล้วบอกมดแดงนะคะว่าใช้ได้หรือเปล่า”


สองสาวยื่นกล่องออกมาพร้อมกัน เหมือนเห็นประกายไฟฟ้าลั่นวิบวับไปหมด


“คิดว่ารับของใครก่อนครับ” คณิตถาม ดึงช้อนลอยแก้วออกจากมือผม เอ้า นั่งแทะช้อนเปล่าตั้งนานเพิ่งรู้ตัว มันลุ้น


“วันก่อนพี่ธันสัมภาษณ์ในนิตยสารธุรกิจว่าไม่ชอบกินขนม แต่กินได้ถ้าทำจากวัตถุดิบที่ดีต่อสุขภาพ บราวนี่ถั่วแดงน่าจะมา..แต่เราว่าเขาไม่รับหรอก”


ผมเห็นพี่ธันวางแก้วน้ำส้มในมือ ก่อนจะหันไปบอกสองสาวด้วยสีหน้าและน้ำเสียงสุภาพ แต่ก็มีความห่างเหินในท่าทีอย่างชัดเจน


“ผมอิ่มแล้ว ขอบคุณครับ”


พี่ธันค่อนข้างซีเรียสเรื่องอาหารการกิน ผมไม่เคยเห็นเขารับของกินจากใครมาก่อน ขนาดวันวาเลนไทน์ บรรดาแฟนคลับให้ช็อกโกแลตมาเป็นกอง แต่พี่ธันก็ไม่รับจากใครเลย จนตอนนี้เป็นที่รู้กันว่าอย่าให้ของกิน กระนั้นก็มีสาวสวยชอบแวะเวียนกันมาลองของอยู่เรื่อย


เหมือนกำลังแข่งกันว่าใครจะเป็นคนแรกที่ทำให้คุณชายพฤหัสยอมรับอาหารแทนใจ


แล้วถามว่าผมไม่ลองบ้างหรอ..


ก็..ฮือ


อาย เข้าใจไหมว่าชอบเขามาก แต่ก็เขินมาก พี่ธันเป็นดาวฤกษ์ที่ส่องแสงในตัวเอง หมุนไปทางไหนก็มีแต่คนจับจ้อง ใครก็ตามที่เข้าไปอยู่ในวงโคจร ก็ต้องถูกมองไปด้วย เหมือนแม่ดวงดาวสาวสวยสองคนนั้นไงครับ


พูดตรงๆ ว่าผมเก่งแค่ตรงระเบียง เจอหน้ากันจริงๆ ก็ไม่กล้าหรอกครับ


อีกอย่างมันเป็นไปได้ยาก ขนาดคนสวยๆ เขายังไม่แลเลย แล้วผมล่ะใคร แค่คุยกับคนอื่นนอกจากคณิตกับต้ายังตัวสั่นแหง่กๆ


แต่การมองพี่ธันก็เหมือนกับการดูดาว


เพราะว่าอยู่ไกลแสนไกล


แค่ได้มองก็พอแล้ว

 


คาบเรียนแรกของเทอมนี้เป็นวิชาเลือกเสรี มหาลัยของผมค่อนข้างจะเปิดกว้าง จะไปเรียนวิชาอะไรคณะไหนเป็นเสรีก็ได้ ถ้าขอโควต้าได้


ตอนแรกวางแผนไว้ดิบดี ว่าจะไปลงวิชาบริหาร จะได้ไปส่องพี่ธันที่คณะบ่อยๆ  แต่เหมือนทุกคนคิดเหมือนกัน โควต้าวิชาบริหารที่เด็กคณะอื่นลงได้เลยเต็มเอาเต็มเอา ขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า


ผมเลยลากคณิตมาลงวิชาโภชนาการมนุษย์ เราทำอาหารกันทั้งคู่ น่าจะมีประโยชน์ ส่วนต้าไม่ยอมมาเพราะหนีไปลงวิชาดนตรีแทน เล่นก็เก่งขนาดนี้แล้วยังจะเรียนอีก


ตอนกำลังรออาจารย์ ผมนั่งเล่นซูโม่นิ้วกับคณิต คณิตเล่นเก่งมาก อยากแกล้งดึงแว่นคณิตออกจะได้ชนะบ้าง แต่ก็ไม่อยากขี้โกง เสียงคุยคิกคักดังในห้องเป็นระยะ แต่แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็เงียบกริบ นิ้วโป้งผมโดนคณิตทับจนแบนเพราะหันไปมองประตู นึกว่าครูมา


แต่ว่านั่นไม่ใช่ครู


“พี่ธัน..”


พี่ธันเดินเข้ามานั่งแถวหน้าพวกผมไปสามสี่แถวได้ เขามากับเพื่อนอีกคนที่ชื่อพี่พาย คนนี้ป็อบในหมู่สาวๆ มากเพราะขี้เล่นคารมดี เฟรนลี่กับทุกคน สมตำแหน่งเดือนบริหาร ถึงแม้ผมจะรู้มาว่าพี่ธันสละสิทธิ์พี่พายถึงได้ก็เถอะ ในความคิดของผม พี่ธันดีกว่า... แต่พี่พายเหมาะจะเป็นเดือนมากกว่าครับ


ผมได้ยินเสียงสาวๆ ในห้องกรี๊ดกร๊าดกันเบาๆ  แต่อาจารย์เข้ามาพอดี ทุกคนเลยต้องตั้งสติ สติ..สติ!


“จ้องขนาดนี้เดินไปแดกมันเลยไหมครับ”


“คณิต..กระติกน้ำพี่ธันน่ารักอ่ะ”


“มันต่างจากกระติกน้ำธรรมดายังไง แล้วแบบสปอร์ตมันน่ารักตรงไหน”


“คณิต เราไม่ไหวแล้ว” ผมว่าแค่นั้นแล้วหยิบสมุดพี่ธันน่ารักออกมาคัด แต่คัดได้ครึ่งหน้าก็โดนคณิตริบ


“ใกล้ จดเลคเชอร์ ห้ามเขียนคำว่าพี่ธันน่ารักด้วย”


“ฮึ่ย”


หลังจากคาบนั้น ผมคิดว่าต้องมีคนแห่มาลงวิชานี้อีกเพียบแน่ๆ  


แต่แล้วกลับต้องผิดคาด


“ครูขอพูดก่อนเริ่มสอนหน่อยนะคะ วัตถุประสงค์ของการมาเรียน คือมาเพื่อแสวงหาความรู้ ไม่ใช่เพื่อตอบสนองต่อความต้องการทางอารมณ์ของตัวเอง ดังนั้นคนที่มาขอโควต้าทีหลัง ครูไม่อนุญาต ถ้ามีเพื่อนก็ฝากกระจายข่าวด้วยค่ะ”


ผมนั่งฟังในห้องแล้วแอบสะดุ้ง แง สนองต่อความต้องการทางอารมณ์.. แต่เป็นแบบนี้ก็ดีนะครับ ไม่มีคนมาแย่งมองพี่ธัน คือมีคนเรียนไม่ถึงยี่สิบคนเองคลาสนี้ เท่ากับได้ใช้อากาศหายใจร่วมกันแบบเอ็กคลูซีฟ


แผ่นหลังของพี่ธันดูดีมาก ท่าเวลาเขียนหนังสือก็น่าเอ็นดู 


แต้มเด็กดีของผมยังมีเหลืออยู่บ้างไหม โชคดีเกินไปแล้ว ใครจะไปคิดว่าพี่ธันที่อยู่ปีสามแล้วจะมาลงวิชาโภชนาเป็นวิชาเลือก เห็นแต่เด็กปีหนึ่งปีสอง ปีสามกับสี่นี่น้อยคนมากๆ  


“นักศึกษาจับกลุ่มกันนะคะ เอาเคสที่ครูแจกมาดิสคัสกันในกลุ่มแล้วเดี๋ยวครูจะเรียกให้นำเสนอ ไม่ต้องออกมาหน้าห้องค่ะ นั่งแล้วตอบ” ทุกคนถอนหายใจโล่งอก ผมก็เช่นกัน ไม่ชอบพรีเซนต์หน้าห้องครับ คนจ้องเยอะ   


ผมกับคณิตมองซ้ายมองขวา ส่วนใหญ่เขามากันเป็นแก๊ง มีกลุ่มหมดแล้ว พวกผมสองหัวกระเทียมลีบ


“นี่ อยู่กลุ่มเดียวกันไหม”


ผมผงะเกือบตกเก้าอี้ คนที่ออกปากชวนทำตาโตก่อนจะยิ้มออกมา อื้อหือ ส่องแสง


“หือ” พี่พายร้องในลำคอก่อนจะขยับเข้ามาใกล้โดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว


“ฮื่อ” ผมเอนตัวจนพิงคณิตแล้ว พอพี่เขาเห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาคำโต


“น้องนี่สนุกดีนะ”


“ครับ?” ผมงง สนุกอะไรของพี่ ผมทำผิดอะไรหรือเปล่า ก่อนที่พี่พายจะได้ว่าอะไรต่อ พี่ธันคว้าไหล่แล้วมองหน้าเขา


“ไม่เล่น”


“เออๆ  กูรู้แล้ว มึงนี่จะซีเรียสไปไหน แค่ทำงานกลุ่ม” พี่พายหันไปกระเซ้าพี่ธันก่อนจะพูดกับพวกผมอีกรอบ “คนอื่นจับกลุ่มกันครบหมดแล้ว เหลือแค่พวกเรา เอาเป็นว่าอยู่กลุ่มเดียวกันนะครับ พี่ชื่อพาย ส่วนไอ้หน้านิ่งนี่ชื่อธัน”


พี่ธันดูไม่ได้สนใจที่ถูกเพื่อนเรียกว่าไอ้หน้านิ่ง เขามองผมแล้วขมวดคิ้ว


ไอ้หยา.. ป้อนทาโร่ผมจนหมดซอง ถ้าจำไม่ได้พี่ธันก็ต้องกินน้ำมันตับปลาแทนข้าวแล้ว


“ผมชื่อคณิต ส่วนนี่ใกล้”


“ใกล้” พี่พายเรียกชื่อผมก่อนจะยิ้มแปลกๆ


“ครับ?” ผมร้องเบาๆ ไม่น่าไว้วางใจเลย  


“อือหึ!” พี่เขากระเถิบเข้ามาใกล้จนผมไม่ทันตั้งตัว ถอยหลังหัวชนอกคณิต มองพี่เขาหน้าเหวอ


“พาย” พี่ธันเรียกเพื่อนตัวเองเหมือนจะปราม


“ฮ่าๆ  โทษทีๆ  พี่ล้อเล่น ไม่ต้องกลัว” ไม่กลัวอะไรล่ะ ผมแทบจะมุดคณิตหนีแล้ว เวลาคนไม่รู้จักหรือไม่สนิทมาใกล้ๆ ผมจะตกใจครับ แบบ ขอตั้งหลักก่อนได้ไหม ไม่ทันตั้งตัว


“พวกคุณอ่านเคสหนึ่งกับสองส่วนผมกับพายจะอ่านสามกับสี่” พี่ธันตัดบทโดยการแจงงาน เขาหยิบกระดาษเสยหน้าพี่พายจนเกือบหงาย คนโดนกระทำบ่นอุบ


พวกเขาย้ายมานั่งโต๊ะด้านหน้าพวกผมเพื่อให้คุยกันสะดวก


เสียงพี่ธันทุ้มจัง ปกติได้ยินตอนผมช็อกๆ อึนๆ ตลอด ตอนนี้สติเริ่มมี ท่าทางเป็นงานเป็นการของเขาก็ดูดี แถมยังฉลาดสุดๆ  อ่านหนังสือไวมาก เขาใช้เวลาไม่นานก็อ่านวิเคราะห์ส่วนของตัวเองเสร็จ แล้วก็มาช่วยผมกับคณิต


ผมเผลออ้าปากตกใจตอนพี่ธันหยิบปากกาไฮไลท์ผมมาวงในชีทเพื่อให้เห็นประเด็นชัดๆ


“คุณต้องอ่านตรงนี้ให้ละเอียด ใจความสำคัญอยู่ตรงนี้..ใกล้”


ผมจะเก็บปากกาแท่งนี้ใส่ลัง จะรักษาให้ดีตลอดชีวิต


“ใกล้”


“ครับ..ครับ!


“มองชีทหน่อย”


“ครับ”


“เสร็จแล้วจะมองอะไรก็มองไป ผมไม่ว่า” เขาพูดเสียงเรียบๆ


แย่แน่ๆ แก้มผมร้อนเหมือนถูกไฟเผา


โชคดีที่คณิตเอาสมุดพี่ธันน่ารักเก็บใส่กระเป๋าตัวเองไปแล้ว ไม่งั้นทนไม่ไหวแน่นอน


แค่ปากกาคงไม่พอแล้ว ผมอยากเอาพี่ธันใส่ลังทั้งตัวเลย ฮือ!


การพรีเซนต์ประเด็นผ่านไปได้ด้วยดี อาจารย์ให้หัวข้อมาอ่านเพิ่มเติมนิดหน่อย ผมรีบเก็บกระเป๋าแล้วลากคณิตออกมาจากห้อง


“ใจเย็นๆสิครับ จะเขินอะไรนัก”


“ฮือ..”


“ชัดขนาดนี้มองจากดาวอังคารยังรู้เลย”


“จริงเหรอ ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ” ผมมองหน้าเพื่อนอย่างหวาดๆ คณิตถอนหายใจแล้วขยี้หัวผมจนฟูฟ่อง


“ก็ชอบให้รู้ว่าชอบไปเลย กลัวอะไร”


“ก็..ไม่รู้อ่ะ เขิน”


แค่พี่เขาจับได้ว่าผมแอบมองหน้า หัวใจก็เหมือนจะหลุดแล้ว เอ่อ จริงๆ ก็ไม่แอบ โจ่งแจ้งเลยนี่แหละ โง่จังเลยโว้ยใกล้ ทำไมไม่เนียน


วันนั้นผมเลยกลับคอนโดมาคัดสมุดพี่ธันน่ารักจนหมดไปสิบแผ่น แถมเอาสติกเกอร์รูปหัวใจกับรูปดาวแปะจนมองไม่เห็นที่ว่างเลย


พี่ธันจับได้ว่าผมแอบมองหน้าแต่ไม่ว่าอะไร แสดงว่ามองได้ มองได้นะ พี่พูดเอง ผมจำนะบอกเลย


“หมีใหญ่ ดูดิ สิงโตตัวใหญ๊ใหญ่ สู้ไหมหมีใหญ่” ผมเกาพุงหมีที่นอนครางฮือๆ


วันนี้ผมใช้กล้องดูดาว เพราะจะดูดาวด้วย แบ่งเวลาให้พี่ธันกับดาวคนล่ะครึ่ง เจอที่มหาลัยเยอะแล้ว ดูดาวบ้างเดี๋ยวดาวน้อยใจ ช่วงนี้มองเห็นกลุ่มดาวราศีสิงโต เป็นกลุ่มดาวที่มองเห็นได้ง่ายบนท้องฟ้า ดาวที่ส่องสว่างที่สุดในกลุ่มดาวนั้นเรียกกันว่าดาวหัวใจสิงห์ครับ


ส่วนดาวที่สว่างที่สุดในหัวใจผม..


ปรับกล้องลงมาส่องไปทางคอนโดอีกฝั่ง


นั่งน่ารักอยู่นั่นไง


พี่ธันแต่งห้องใหม่ตอนไหนก็ไม่รู้ เขาน่าจะให้คนเข้ามาจัดตอนออกไปมหาลัย เลขาส่วนตัวแน่ๆ อยู่แค่ปีสามแต่มีเลขาส่วนตัวแล้ว สมกับเป็นทายาทกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่


โซฟาเดี่ยวตัวใหม่ย้ายขึ้นมาอยู่ใกล้กับหน้าต่างกระจกมากขึ้น มีตู้หนังสือแบบเตี้ย ด้านบนเอาไว้ใช้วางพวกแก้วหรือของจุกจิก ห้องใหญ่แต่ดูมินิมอล เขาจัดการพื้นที่ในห้องได้ดีมากเลยครับ คือพอย้ายมาแบบนี้เห็นชัดกว่าเก่าอีก


เห็นลำคอตอนกระดกแก้วน้ำส้มดื่มด้วย


(ได้ยินเสียงน้ำลายหยด ใกล้คิดไรไม่ดีอยู่ใช่ไหมครับ)


“เปล๊า เราเปล่า”


(เสียงสูงว่ะ) ต้าว่า


เหมือนเคย ตอนนี้ประชุมสายกันอยู่ ตอนแรกคุยเรื่องการบ้าน แต่เสร็จแล้วผมไม่ยอมวาง ลากให้เพื่อนมานั่งดูพี่ธัน สองคนนี้ไม่เห็นหรอก แต่ผมอยากให้อยู่ด้วย แบ่งเบาความน่ารักของพี่ธันไปบ้าง เดี๋ยวผมขาดใจตายก่อน


“จริงสิ พรุ่งนี้ชมรมเริ่มเปิดรับสมัครแล้วนะใกล้” กำลังส่องพี่ธันเพลินๆ..ผมถึงกับชะงักไป


“รู้แล้ว”


“รู้จริงหรือเปล่า” ต้ายังไล่บี้ต่อ ไม่แมนว่ะ มาไล่บี้อะไรในสาย เจอกันตัวๆ ไหมล่ะ ผมก็เลยตอบว่า


“จ้า”


“เลือกหรือยังครับ” คณิตถามขึ้นมาต่อ


“ต้ากับคณิตเลือกไรล่ะ”


“ใกล้” ถามเฉยๆดันประสานเสียงกันเรียกชื่อผมเฉยเลย ถอนหายใจเฮือกใหญ่ หยิบแมวที่นอนกองกับพื้นขึ้นมากอด เลิกส่องพี่ธันก่อนชั่วคราว


“ก็..ไม่รู้เหมือนกัน ไปเดินดูก่อนได้ไหมล่ะ”


“ไม่ให้เลื่อนแล้วนะครับ”


“รู้แล้ว ไม่เลื่อนหรอก ว่าแต่ไม่เข้าด้วยกันจริงหรอ คานี๊ด...”


“ไม่ครับ” ตอบเสียงหนักแน่นมากจนผมพูดอะไรไม่ออก อ้อนคณิตแล้วไม่ได้ก็ไม่ต้องพูดถึงต้าหรอก ลองถามสิโดนด่าจนผมร่วง


“งั้นไปเดินดูเป็นเพื่อนเฉยๆ ก็ได้” แล้วตอนนั้นค่อยลองตะล่อมดูอีกที


“เดินเฉยๆ ไม่เข้าด้วยหรอกนะ คุยกันแล้ว คุณแม่ให้ผ่านด้วย”


“ต้าไปคุยกับแม่เราตอนไหน!


“บ่อยๆ แต่คณิตคุยบ่อยกว่า ไม่เชื่อถามดิ”


“คานี๊ด!!


“ผมต้องไปให้อาหารปลาแล้ว วันนี้ใกล้นอนคิดไปนะครับจะเอายังไง” ติ๊ด


“เอ้ย กูด้วย กูก็ให้อาหารปลา ไปละ” ติ๊ด


“ปลาอะไร ไม่ได้เลี้ยงปลากันสักหน่อย!” ผมมองโทรศัพท์ในมืออย่างฉุนๆ หยิบกล้องมาส่องอีกทีเจอหน้าพี่ธันกำลังอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา อารมณ์เลยดีขึ้นหน่อย


“เมี๊ยวว” หมีใหญ่เข้ามาไถเหมือนรู้ว่าผมกำลังไม่สบายใจ คิดดูสิ แมวยังเห็นใจมากกว่าเพื่อน


“แมว เข้าชมรมเป็นเพื่อนคนไหม กลัวอ่ะ.. คณิตกับต้าไม่ยอมเข้าด้วย ก็รู้หรอกว่าอยากให้มีเพื่อนใหม่บ้าง แต่คนไม่เก่ง แมวน่าจะเก่งกว่า สลับตัวกันไหม” พูดไปขย้ำพุงไป หมีใหญ่เริ่มรำคาญละ งับมือผมใหญ่เลย แต่แค่งับเล่นๆนะครับ จริงๆ ดูดิ เลือดไหลแล้ว


มันคงแปลกประหลาดมาก การที่ทั้งชีวิตมีเพื่อนแค่สองคน


แม้กระทั่งเฟซบุ๊ค ผมก็มีแค่ แม่ พ่อ ญาตินิดหน่อยแล้วก็คณิตกับต้า ไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรกับพวกเขา แบบไหนจะไม่โดนเกลียด พูดเหมือนพูดกับต้ากับคณิตได้หรือเปล่า คิดว่าไม่ได้ สองคนนี้ผมเล่นไสยศาสตร์เลยนะครับกว่าจะได้มา บนไข่ไปคนล่ะเก้าสิบเก้าฟอง แถมถือศีลแปดอีกเป็นเดือน


แต่คณิตบอกว่าโตแล้ว เดี๋ยวต่อไปในอนาคตก็ต้องทำงาน ต้องคบหาคนมากกว่านี้ อยู่ที่ทำงานก็ต้องคุยกับคนอื่นบ้าง อาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว


ฟังแล้วใจแป้ว ผมเลยขอตามไปทำงานด้วย โดนต้าโบกหน้าหันเลย บอกใครจะเลี้ยงมึงยันทำงาน พูดคำหยาบใส่ผมอีก โกรธ!


แล้วไงต่อรู้ไหม คณิตเลยไปฟ้องแม่ผม แม่ผมก็เห็นดีเห็นงาม อยากเห็นผมมีเพื่อนเยอะๆ มีปาร์ตี้ ให้จัดการตามใจชอบ


คณิตกับต้าเลยบังคับให้ผมเข้าชมรมอะไรก็ได้ จริงๆ จะให้เขาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว แต่ผมขอเวลาทำใจ


ต้องคุยกับคนแปลกหน้าแล้วก็ทำงานด้วยกันโดยที่ไม่มีคณิตหรือต้า มันยากนะ


ผมถอนหายใจ อุ้มแมวเข้าห้องก่อนจะหากล่องปฐมพยาบาล


แมวบ้า กัดซะมือเหวอะเลย



--TBC--


TALK

เปิดเทอมแล้ว ขอย้ายโลเคชั่นจากระเบียงมาที่มหาลัยกันบ้าง นังน้องใกล้คนเก่งหายไปแล้ว เหลือแต่น้องใกล้คนกลัวและขี้เขิน อยากกินผู้ชายลอยแก้วแต่ไม่กล้าเข้าหา เลยโดนหมีใหญ่กัดจนมือแหกเป็นกันลงโทษ สมควรแร้วค่ะ ไหนจะต้องเข้าชมรมอีก เป็นกำลังใจให้น้องกันต่อไปนะคะ 

ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ ♥

ปล. กำลังคิดว่าถ้าไหวจะอัพอาทิตย์ล่ะสองตอนแหละ ฮิๆ 

 เลย์


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.624K ครั้ง

89 ความคิดเห็น

  1. #8033 NLHH12 (@NLHH12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:15
    น้องน่าทะนุถนอมมาก
    #8033
    0
  2. #7889 MoMoMiChii (@NukNikNyx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:54
    สู้ๆน้าน้องใกล้
    #7889
    0
  3. #7847 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:27

    เจ้าใกล้สู้ๆนะลูกกกกก
    #7847
    0
  4. #7778 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:00
    เข้าใจอารมณ์น้องเลย กล้าๆกลัวๆ
    #7778
    0
  5. #7733 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:47
    ขอให้ได้เข้าชมรมเดียวกันกะพี่ธัน
    #7733
    0
  6. #7626 Solalanp (@Solalanp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 20:13
    ทำไมน้องน่ารักจังเลย ชอบตอนบรรยายฉากดูดาวมากๆๆ
    #7626
    0
  7. #7297 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 08:46
    แงงง คณิตกับต้าร์ใจแข็งมากเลย ทำไงถึงตัดใจให้ลูกน้อยไปห่างอกได้น้า 555555 ชอบฉากมุดอกคณิต แงง น้องตกใจ
    #7297
    0
  8. #7227 B_hundred_PCY (@Byunbaek-CUB-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:22
    ลูกน้อยต้องออกไปผจญโลก5555
    #7227
    0
  9. #7180 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 23:12
    น้องใกล้สู้ๆ!
    #7180
    0
  10. #6605 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 10:18
    น่าเอ็นดูจัง ลูกเอ้ยยย
    #6605
    0
  11. #6177 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:30
    ทำไมน้องใกล้น่ารัก
    #6177
    0
  12. #6142 CrystBlue_DeepBlue (@Ptch) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:07
    พี่มันต้องรู้!!!!
    #6142
    0
  13. #5682 far0h (@far0h) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 08:35
    น้องนิสัยแมวมากลูก เจอคนแปลกหน้าแล้วหลบเป็นแมวเลย
    #5682
    0
  14. #5656 bacontng (@tongg-tongg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 07:43
    น่ารักจังเลยค่ะ
    #5656
    0
  15. #5591 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 18:05
    อันนี้ความคิดส่วนตัวนะคะ
    น้องดูเหมือนป่วยเลย น่าเป็นห่วง แล้วก็คล้ายๆออทิสติกหน่อยๆด้วย(ไม่รู้ว่าใช่ไหม เราคิดเองนะ) น้องเหมือนเพื่อนเราที่เป็นอ่ะ เข้าสังคมไม่ค่อยได้ น้องไม่เอาใครที่ไม่ใช่คนใกล้ตัวเลยจากที่สังเกตุ แล้วไหนจะการที่นั่งคัดพี่ธันน่ารักแบบนี้อีก --แต่งเราก็็ไม่อะไรนะ แค่รู้สึกห่วงๆน้องยังไงก็ไม่รู้ (หรือคิดมากไปเอง) เอาเป็นว่าช่างมันแล้วอ่านให้สนุกดีกว่า
    #5591
    0
  16. #5546 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:33
    น้องใกล้อาการหนักขึ้นนะเรื่องพี่ธันอ่ะ

    สมควรโดนเพื่อนโบก
    #5546
    0
  17. #4850 ✰ MELT (@jaonookanoomwarn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 18:03
    น้องใกล้แอบน่ากลัวนะคะ เรื่องจดชื่อเรี่ย แลเป็นอาการเริ่มแรกของโรคทางจิตเลยค่ะ ประมาณว่าย้ำคิดย้ำทำ หรือแบบ stalker ที่เริ่มต้นก็อาการประมาณนี้เลยค่ะTT ตอนอ่านตอนที่1คือแอบตกใจเลยนะว่าแบบ เห้ย ขนาดนี้เลยหรอ แต่แบบ ฮื่อ มันน่ากลัวนิดนึงเหมือนกันนะคะ ถ้าเราเป็นพี่ธันคงแอบขนลุกหน้อยนึงแหละ ฮือTT
    #4850
    0
  18. #4824 เซอร์ออน[SiroN] (@PK_pocky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:59
    พี่ธั๊นนน_
    #4824
    0
  19. #4776 ntw96 (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 15:24
    พี่ธันต้องรู้อะไรมาแน่เบยย
    #4776
    0
  20. #4766 najarr (@najarr) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:17
    หูยยยย พี่ธันจัดห้องใหม่ มานั่งใกล้ๆให้น้องส่องรึป่าวเนี่ยยย
    #4766
    0
  21. #4694 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 12:01
    เอ็นดูอ่ะ​ น้องเหมือนเด็กนิ่มๆ
    #4694
    0
  22. #3954 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 13:05
    ชอบสมุดคัดพี่ธันน้ารักอ่ะ นว้องงงงงงง เอ็นดูแรงมาก
    #3954
    0
  23. #3917 MR.PaiKung (@plaiie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 08:02
    IG ใช้ Through ดีกว่านะครับ Though คนละความหมาย
    #3917
    0
  24. #3896 TheLastManStanding137 (@punjabra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 04:15
    น้องจะน่ารักทุกตอนไม่ได้ เอ็นดูนางงงง ชอบตอนคุยกะแมว5555555
    #3896
    0
  25. #3557 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:13
    เอ็นดูวววววว
    #3557
    0